PDA

Επιστροφή στο Forum : Το πρώτο τσιγάρο ...



retrofan
18-02-12, 02:07
Ανθυγιεινή συνήθεια μεν, διαχρονικό ritual "ενηλικίωσης" δε για πολλούς και πολλές σε όλες τις εποχές, σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης.

Πότε κάνατε το πρώτο σας τσιγάρο;

Η δική μου πρώτη φορά ήταν λίγο ιλαροτραγική:darkglasses: Ήμουν μόλις 8 χρονών και η αδελφή μου με την κόρη του νονού μου θέλανε να με χρησιμοποιήσουν σαν πειραματόζωο ... Κάπου είχαν διαβάσει ότι το κάπνισμα προκαλεί καρκίνο κι οδηγεί στον θάνατο. Ε! Είπαν να το εξακριβώσουν:P

Επωφελήθηκαν από την απουσία των γονιών μας (είχαν πάει για ψώνια και μας είχαν αφήσει μόνες στο σπίτι, υποτίθεται ότι οι δυο τους θα πρόσεχαν την "μικρή"), άναψαν ένα τσιγάρο και με βάλανε να το καπνίσω.
Το έκανα. Τράβηξα δυο ρουφηξιές, πνίγηκα και τις ρώτησα γιατί με κοιτάνε με τόση προσήλωση. Μου εξήγησαν ότι περίμεναν να δουν αν θα πάθαινα κάτι. Υποθέτω πως φαντάζονταν πως θα άρχιζα να ψυχορραγώ μπροστά στα μάτια τους:D. Τρόμαξα τόσο πολύ που έβαλα τα κλάματα και, παρά τις τρομαγμένες προσπάθειές τους να με συνεφέρουν, έκλαιγα συνέχεια μέχρι να επιστρέψουν οι γονείς μας.
Θυμάμαι η μητέρα μου με τη νονά μου να μ' έχουν πάρει στην αγκαλιά τους και ο πατέρας μου με τον νονό μου να έχουν περιλάβει τις δύο "μεγάλες" για τα περαιτέρω ...

Η εμπειρία ήταν τόσο τρομακτική που μ' έκανε να σνομπάρω το τσιγάρο για όλα τα χρόνια της εφηβείας, τότε που οι περισσότεροι φίλοι μου ξεκινούσαν τις δικές τους απόπειρες. Το ξαναέβαλα στο στόμα μου από "ντέρτι" στα 23 μου (!) και έκτοτε η σχέση μου μαζί του παραμένει περιστασιακή (ένα πακέτο ξεχασμένο στην τσάντα "μπας και ...")

Dr. SLUMP
18-02-12, 02:59
Το 2001 στη δευτέρα λυκείου στις τουαλέτες... και το τελευταίο έξη μήνες μετά.

Υπήρξαν βέβαια μεμονωμένες στιγμές που δοκίμασα κάποιο τσιγάρο ή πουράκι, έτσι για τη χαλάρωση.

Δεν αντέχω τη μυρωδιά του καπνού στα ρούχα, ούτε το απαίσιο aftertaste που αφήνει. Το θεωρώ χάσιμο χρόνου, χρημάτων και κυρίως υγείας.

Rakeesh
18-02-12, 03:03
Τριτη Λυκειου, καλοκαιρι, μετα τις επαναληπτικες εξετασεις. Δεν ξερω πως ενιωθα, αλλα ενιωθα καπως. Παω στο υποστεγο με ενα συμμαθητη που καπνιζε και του ζηταω τσιγαρο και φωτια. Μου λεει 'Μα εσυ δεν καπνιζεις' και η απαντηση μου 'Δεν πειραζει' :D

Απο τοτε ειχα ενθουσιαστει και προσπαθουσα σοβαρά να το συνηθισω και καπνιζα κρυφα οποτε μπορουσα, αλλα η μανια τελικα μου περασε. Βεβαια μεχρι τωρα "επισημως" δεν ειμαι καπνιστης μιας και καπνιζω εντελως περιστασιακα, και ουτε στο στρατο δεν το ξεκινησα, παροτι ειχα ολη την ελευθερια. Δε βρισκω κανενα λογο να καπνισω στο σπιτι ή σε εργασία. Και επειδη τελικα το καπνισμα το συνδυαζω με "ντερτια", προτιμω πουρακια παρά τσιγάρο. Αυτη τη στιγμη εχω να καπνισω 3 μήνες ή παραπάνω.

Nemo
18-02-12, 03:41
Πρωτη τζουρα (οχι τσιγαρο)στην πρωτη γυμνασιου στα πλαισια μιας πλακας απο τα μεγαλυτερα ξαδελφια μου (κοντεψα να πνιγω ....)

RIO
18-02-12, 07:13
Στο λύκειο από περιέργεια.Το φανταζόμουν σαν κάτι απολαυστικό, αλλά φυσικά μάπα το πράγμα! Όλες και όλες 4-5 φορές, να κάπνισα στην ζωή μου και ευτυχώς το σπορ δεν το συνέχισα...

metalcandyman
18-02-12, 08:26
Δεν εκανα ποτε ουτε απο περιεργεια γιαυτο και δεν το εχω πιασει ποτε στα χερια μου.Εκτος απο το στρατο βεβαια που στον αυλωνα στα τεθωρακισμενα που ημουνα δεν υπηρχε φανταρος που να γλυτωσε το γοπινγκ:D

alkis21
18-02-12, 10:18
Κι εγώ στο λύκειο από περιέργεια, το έκανα μέχρι τέλους, δεν μου έκανε ιδιαίτερη αίσθηση και το ξέχασα την επόμενη στιγμή. Ξεκίνησα να καπνίζω κανονικά ως φοιτητής γύρω στα 20, και μόλις πριν 2.5 χρόνια το έκοψα οριστικά.

circleag
18-02-12, 10:24
Εγώ στην τρίτη Λυκείου το ξεκίνησα και κάπνιζα μεχρι πριν περίπου 1 χρόνο που το έκοψα ΜΑΧΑΙΡΙ!!

Η μονή ρετρό μου συνήθεια που δεν θέλω να ξαναθυμηθω ΠΟΤΕ!

Rygar
18-02-12, 10:47
Καποτε στο στρατό ημουν "βαργιά" άρρωστος με 40+ πυρετό αλλα πολύ ευδιάθετος. Ειχε πεσει ιωση και με ειχαν βαλει με κατι αλλους κρητικούς επίσης άρρωστους αλλα και ιδιαίτερα... αρρωστημένους:D, οπότε είχα πολύ καλή διάθεση γιατί ημασταν όλη την ωρα στο χαβαλέ, παρα τα 40ρια. Καποια στιγμή, κι ενώ είχε γίνει τεκές εκεί μεσα, λεει ενας "Ρε Σ... δεν καπνίζεις;;;" Παιδιά, λεω, δεν εχω κανει ποτέ μου! "Παρε ενα μωρέ να δεις το φως σου" (με βαριά κρητιτσιά προφορά:D). Και μου δίνουν ενα Marlboro σκληρό!:D:D:D Κανω 3 ρουφηξιές και κοντεψα να λιποθυμίσω:baby2:. Σιγουρα εφταιγε και το ότι ήμουν ασθενής παράλληλα. Ε, αυτό ηταν και το τελευταίο μου. Δεν εχω ξαναβαλει στο στόμα μου. Το 2001 ειχα παει για τσεκαπ και οταν ο γιατρός είδε τις ακτινογραφίες με ρώτησε αν καπνίζω. Του είπα πως όχι. "Μηπως εργάζεστε σε περιβαλλον καπνιστών;". Ειμαστε 12 και καπνίζουν οι 10, του λεω. Από το 2002 που αλλαξα δουλειά, δεν καπνίζει κανείς εδώ που είμαι. Τσακώνομαι αρκετά συχνά με κόσμο που δε ρωτάει αν ενοχλεί. Με εχουν φλωράκι, μπέμπη,...ο,τι μπορείτε να φανταστείτε, επειδή δεν το αντέχω. Αλλα αυτό είναι μια αλλη κουβέντα. :D

Οπότε στην επόμενη συνάντηση, όταν με το καλό γίνει, θα κσέρετε πού θα πρέπει να κατσετε αν είμαι εκεί πριν απο σας. :D:D

Aardvark
18-02-12, 11:08
16 χρονων πρωτη μερα τριτης λυκειου απο πισω απο το σχολειο,καινουργια παρεα μαζι με ολα τα παρελκομενα ,χαλαρα στην αρχη ως τωρα παντα με μετρο ακαθεκτος!

DADENIOS
18-02-12, 11:23
Εγω τις πρωτες τσουρες ηταν σε αρκετα μικρη ηλικια,δημοτικο πηγαινα!!!!Το καλοκαιρι στο εξοχικο καναμε τσιγαρο μισο μισο με τον ξαδερφο μου κατω απο τις ελιες τα μεσημερια που κοιμοντουσαν ολοι!!!!Εκλεβα ενα ΑΣΣΟΣ ΦΙΛΤΡΟ απο τον πατερα μου και τρεχαμε στις ελιες!!!!!Εποχες και αυτες!!!!!!!!

kajwbtfe
18-02-12, 11:43
Πρωτη Λυκειου σε κατι κουνιες πισω απο την Α.Μαυρα.Stuyvesant μαλακο ηταν και μετα Marlboro για ενα χρονο και μετα Camel μεχρι το 2004 και που το εκοψα μαχαιρι.

bambinella 100
18-02-12, 13:01
Το πρωτο τσιγαρο το εκανα 24 χρονων και ηδη παντρεμενη.
Δηλαδη τι το εκανα.....Μεχρι τα μπροστινα δοντια εφτασε ο καπνος!
Βρισκομουν σε ενα κεντρο με τον αντρα μου και ενα φιλικο ζευγαρι κι ο συζυγος προσφερε τσιγαρο. Το πηρα πιο πολυ για να δω αν θα ταιριαζε στο χερι μου κι αν θα εκανε ωραιο συνδυασμο με το δαχτυλιδι και το κοκκινο βερνικι στα νυχια.....:)
Ηξερα οτι ειχα περασει την επικινδυνη ηλικια για να παρασυρθω και να το μαθω και τραβηξα αφοβα. Συνειδητα ομως δεν εισεπνευσα τον καπνο. Αν εκανα κατι τετοιο, θα γινομουν ρεζιλι απο το βηχα.
Παντα βραδυ και παντα εκτος σπιτιου, στη χαση και στη φεξη παιρνω κανενα τσιγαρο αν μου το προσφερουν και το "καπνιζω" παντα μ' αυτον τον τροπο: Αερατα. Δε χρειαστηκε ποτε να τραβηξω τον καπνο γιατι πολυ απλα γνωριζω τι με περιμενει και δε θελω να το παθω!

pooky(1)
18-02-12, 13:06
Κάπου στα 12 με 13 είχα βουτήξει ένα Σέρτικο άφιλτρο από το πακέτο της μάνας μου. Που να με πάρει χαμπάρι, είχα γίνει λούης. Έπαθα πολιτισμικό σοκ. Αυτό ΔΕΝ ήταν τσιγάρο, είχε κάτι από Καλαμάτα σίγουρα μέσα. Ούτε Gitanes (αν το γράφω σωστά) ούτε τα Black Death δεν το έφταναν. Αυτό, όμως, αποτέλεσε και την αφετηρία να μην έχω εξάρτηση από το τσιγάρο, η πρώτη φορά ήταν εφιαλτική. Σπίτι με τους υπολογιστές δεν ανάβει για τη πλάκα, απαγορεύεται δια ροπάλου. Το σέβεται και η γυναίκα μου ευτυχώς.

Τώρα στον "επαγγελματικό" τομέα, είναι άλλο θέμα, άλλωστε στα μαγαζιά του τύπου που "απασχολούμαι" "επαγγελματικά" δεν απαγορεύτηκε ποτέ το κάπνισμα λόγω μεγέθους. Με το καφέ δεν καπνίζω ποτέ, με τα ούζα μπορεί να "κάψω" και πακέτο. Αυστηρά πάντα χρυσή κασσετίνα Καρέλια που είναι από τα μέρη μου.

ARETARA
18-02-12, 13:18
22 χρονών σε ένα πάρτυ του πανεπιστημίου με κέρασε κάποιος ένα Marlboro μαλακό. Ποτέ δεν έγινα καπνιστής Marlboro ωστόσο. Κατά κύριο λόγο έκανα Winston lights και Camel (στο στρατό) και Prince lights (στην πρώτη μου δουλειά). Τώρα εικάζεται ότι είμαι σε περίοδο κοψίματος (εδώ και 3 μήνες). Ας ελπίσουμε ότι θα τηρήσω το μνημόνιο με τον εαυτό μου...

Υ.Γ. Η χειρότερη γεύση τσιγάρου ήταν το KENT. Κατάξερη, για μένα απαράδεκτη.

dkssprs
18-02-12, 13:19
...100% δεν άρεσε σε κανέναν μας.

Imgema
18-02-12, 13:24
Πρέπει να ήμουν 7-8 χρονών. Από περιέργεια, βούτηξα το τσιγάρο που είχε παρατήσει η μάνα μου στο τασάκι αναμμένο για να πάει να μαγειρέψει ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων. Σιχάθηκα την ζωή μου. Τέτοια αηδία δεν είχα ξανανιώσει στο στόμα μου. Ούτε κι εγώ δεν ξέρω πόσες καραμέλες μπούκωσα για να φύγει.

Δεν ξέρω αν το άφησε η μάνα μου επίτηδες εκεί γνωρίζοντας ότι θα το πάρω και θα σιχαθώ την γεύση (ώστε να μην το ξαναπιάσω ποτέ) ή απλά ήταν αφηρημένη, το μόνο που ξέρω είναι ότι μου βγήκε σε καλό και από μικρός είχα το τσιγάρο στο μυαλό μου σαν κάτι το σιχαμερό. Βέβαια εγώ το πήγα και ένα βήμα παραπάνω και όχι μόνο απλά δεν μου αρέσει αλλά το μισώ και το θεωρώ ένα από τα πιο ηλίθια πράγματα που έχει κάνει η ανθρωπότητα στον εαυτό της. Είμαι από τα τελευταία άτομα που θέλει να είμαι δίπλα του κάποιος την ώρα που καπνίζει.

Nassos83
18-02-12, 13:30
28 χρονών και ακόμη δεν έχω βάλει τσιγάρο στο στόμα μου. Άντε κανά πούρο και αυτό 3 φορές το χρόνο.

Δεν είχα ούτε τη περιέργια να το δοκιμάσω στο σχολείο γιατί αυτόματα το συνέδεα με τις "κακές παρέες" και τα ναρκωτικά, άσχετα αν οι γονείς μου κάπνιζαν Styuvenant, Karelia, Gauloises, που και που Gitanes από Duty Free κλπ.

Στο Γυμνάσιο-Λύκειο είχαμε το περίφημο "καπνιστήριο" στο οποίο πολλά παιδιά, μακριά από τα μάτια των γονέων τους, έκαναν τη πρώτη ρουφηξιά και συνέχιζαν μέχρι τη Γ' Λυκειο το τελετουργικό. Ακόμη και σήμερα θυμάμαι τα παιδιά αυτά σε κάθε διάλειμμα να καπνίζουν τσιγάρα το ένα πίσω από το άλλο λές και ερχόταν το τέλος του κόσμου... Φυσικά βρώμαγαν από πάνω μέχρι κάτω και αν καθόσουν δίπλα ή κοντά τους στη τάξη προσπαθούσες με τα χίλια ζόρια να συγκεντρωθείς στο μάθημα...

Dimitrissss
18-02-12, 15:08
Γύρω στα 15, ένα άθλιο Άσσος σκέτο, μόνο δυό-τρεις τζούρες όμως γιατί ήταν μπαρούτι. Μετά στα 17, Β' Λυκείου, περιστασιακά όμως. Επισήμως από τα 18. Σε αντίθεση με τους περισσότερους που έγραψαν ως τώρα, παραμένω φανατικός καπνιστής.

ntsmrtz
18-02-12, 15:12
Προς το τέλος της γ΄γυμνασίου από περιέργεια είχα πάει στο "καπνιστήριο" του σχολείου που ήταν μόνο για τα λυκειόπαιδα... όπου εκεί ήταν και ένας συμπαίκτης στην 5άδα μπάσκετ του σχολείου από την β΄λυκείου που με αναγνώρισε και με άφησε να περάσω.
Ετσι, γνωρίζοντας τα αγόρια και τα κορίτσια του λυκείου (:D) που καπνίζανε, κάπνισα (νομίζω) και εγώ το πρώτο τσιγάρο. Θυμάμαι ότι μου είχε φανεί παντελώς αδιάφορο. Ξανακάπνισα ελάχιστα στη γ΄λυκείου και έπειτα μεγάλος στα 26 μέχρι και πριν 5 χρόνια όπου και το έκοψα "μαχαίρι" οριστικά και αμετάκλητα.
Κάποιοι στην δουλειά μου καπνίζουνε και υπάρχει μία κόντρα με τους φανατικούς αντικαπνιστές. Εμένα -και για να είμαι ειλικρινής- δεν με ενοχλεί και τόσο εάν κάποιος συνάδελφος ανάψει τσιγάρο. Ενόχλησε όμως το κλιμάκιο του υπουργείου υγείας που ήρθε ακάλεστο πριν κανα δυο μήνες καί έπιασε επ΄αυτοφώρο πάνω από τους μισούς με το τσιγάρο στο χέρι...

sunset89
18-02-12, 15:33
Παθητικό κάπνισμα λόγω συγγενών κάργα τόσα χρόνια, αλλά δεν έχω δοκιμάσει. Αφήστε που δεν αντέχεται η μυρωδιά των ρούχων και των μαλλιών μετά :)



Πρωτη Λυκειου σε κατι κουνιες πισω απο την Α.Μαυρα.Stuyvesant μαλακο ηταν και μετα Marlboro για ενα χρονο και μετα Camel μεχρι το 2004 και που το εκοψα μαχαιρι.

Από πού είσαι βρε; :D

Λορένα
18-02-12, 15:33
Πριν απο 3 περιπου χρονια, εκανα την πρωτη μου αποπειρα..

Μου το προσφερε η φιλη σε ενα καφε, λεγοντας "δεν νοειται να μην το εχεις δοκιμασει ουτε μια φορα στην ζωη σου. Και προσεξε μην αρχισεις τον βηχα και γινουμε ρεζιλι".

Πηρα το τσιγαρο γελωντας, αποφασισμενη να δοκιμασω. Εκανα δυο ρουφηξιες (στην τριτη καταλαβα οτι θα αρχιζα τον βηχα) και της το επεστρεψα.

Έτσι και αλλιως δεν κάπνισα ποτε απο πείσμα και δεν ειχα σκοπο να το κανω, αλλα και η γεύση που μου άφησε απο την δεύτερη ρουφηξιά, ήταν λίγο πικρή (αν το τσιγάρο είχε γλυκια γευση θα ημουν φανατική :) )

Αυτή ήταν και η μοναδικη μου εμπειρια.

Rygar
18-02-12, 15:36
Τ
Ηξερα οτι ειχα περασει την επικινδυνη ηλικια για να παρασυρθω και να το μαθω και τραβηξα αφοβα.

Κι όμως ξερω πολύ κόζμο που το κσεκίνησε μετά τα 24:P. Μια θεία μου το ξεκίνησε στα 35 της αμεσως μετά την πρώτη της εγκυμοσύνη και καπνίζει από τότε σα φουγαρο και τωρα ειναι 62. Εχω παρατηρήσει ότι πολλές γυναίκες το ξεκινάτε μετά τις γεννες σας. Υποθετω είναι λόγω του αναστατωμένου σας οργανισμού. Αντρες που να το ξεκίνησαν μεγάλοι, δε γνωρίζω κανέναν. Οσους ξερω και καπνίζουν σα φουγάρα, το ξεκίνησαν φοιτητές ή ακόμα χειρότερα στο στρατό. Αντρες που το ξεκίνησαν από πιτσιρίκια, το'κοψαν καποια στιγμή. Ειναι περίεργα όλα αυτά. Οταν επισκέπτομαι το πατρικό μου, και μυρίσω καπνο, τσακώνομαι με τη μανα μου που δε βγάζει τον κόζμο στο μπαλκόνι να καπνίσει. Μα πως είναι δυνατόν να το μυρίζεις, μου λεει, αφου πριν 2 μερες καπνισε εδώ η θεία σου!!

Μα να μυρίζουν ρουχα, κουρτίνες, καναπέδες, κίτρινα δόντια, βρωμερή αναπνοή!!! Δεν εχω κανει ποτέ μου σΚέση με καπνίστρια! Μα πως ειναι δυνατόν να φιλάς ενα...πακέτο τσιγάρα!!! :D:D

metalcandyman
18-02-12, 15:39
Κι όμως ξερω πολύ κόζμο που το κσεκίνησε μετά τα 24:P. Μια θεία μου το ξεκίνησε στα 35 της αμεσως μετά την πρώτη της εγκυμοσύνη και καπνίζει από τότε σα φουγαρο και τωρα ειναι 62. Εχω παρατηρήσει ότι πολλές γυναίκες το ξεκινάτε μετά τις γεννες σας. Υποθετω είναι λόγω του αναστατωμένου σας οργανισμού. Αντρες που να το ξεκίνησαν μεγάλοι, δε γνωρίζω κανέναν. Οσους ξερω και καπνίζουν σα φουγάρα, το ξεκίνησαν φοιτητές ή ακόμα χειρότερα στο στρατό. Αντρες που το ξεκίνησαν από πιτσιρίκια, το'κοψαν καποια στιγμή. Ειναι περίεργα όλα αυτά. Οταν επισκέπτομαι το πατρικό μου, και μυρίσω καπνο, τσακώνομαι με τη μανα μου που δε βγάζει τον κόζμο στο μπαλκόνι να καπνίσει. Μα πως είναι δυνατόν να το μυρίζεις, μου λεει, αφου πριν 2 μερες καπνισε εδώ η θεία σου!!

Μα να μυρίζουν ρουχα, κουρτίνες, καναπέδες, κίτρινα δόντια, βρωμερή αναπνοή!!! Δεν εχω κανει ποτέ μου σΚέση με καπνίστρια! Μα πως ειναι δυνατόν να φιλάς ενα...πακέτο τσιγάρα!!! :D:DΦιλες τοσες γυναικες περασαν απο την ζωη μου καμια δεν καπνιζε.Αυτη που ειμαι τωρα καπνιζει αλλα το συνηθησα μπορω να πω.Θα της το κοψω παντως κοντα ειμαι αλλα οι μικρες ηλικειες δεν καταλαβαινουν:D

Rygar
18-02-12, 15:45
Μην προσπαθήσεις να της το κόψεις, γιατί μετά μπορεί εκείνη να κόψει εσένα και από τη στεναχώρια σου να το αρχίσεις εσύ και μετά να μάθεις ότι εκείνη το έκοψε! :D

metalcandyman
18-02-12, 15:48
Μην προσπαθήσεις να της το κόψεις, γιατί μετά μπορεί εκείνη να κόψει εσένα και από τη στεναχώρια σου να το αρχίσεις εσύ και μετά να μάθεις ότι εκείνη το έκοψε! :Dχαχαχαχα σαν γλωσοδετης ακουστηκε αυτο.Δεν υπαρχει τετοια περιπτωση φιλε εγω θα της το κοψω ο κοσμος να χαλασει και ειμαι κοντα στο να τα καταφερω

bambinella 100
18-02-12, 16:00
Εχω παρατηρήσει ότι πολλές γυναίκες το ξεκινάτε μετά τις γεννες σας. Υποθετω είναι λόγω του αναστατωμένου σας οργανισμού.
Α, οχι. Εγω μετα τη γεννα δεν αρχισα το τσιγαρο. Αρχισα να τρωω τις φρουτοκρεμες της κορης μου.

Rygar
18-02-12, 16:02
μουχαχαχαχα κι αυτό ενα είδος εθιζμού είναι:D

katerinak
18-02-12, 16:43
Ημουν (ειμαι και θα ειμαι)αντικαπνιστρια απο την πρωτη στιγμη που ηρθα σε επαφη με τον καπνο του τσιγαρου,ειχα και αναπνευστικο προβλημα οποτε καταλαβαινετε..Θυμαμαι οταν ημουν 3/4 χρονων,οταν ο μπαμπας μου καπνιζε(ευτυχως μετα σταματησε) ειχε τα τσιγαρα μεσα σε μια παραξενη τσιγαροθηκη,μια μερα λοιπον πηγα στα κρυφα,ανοιξα την τσιγαροθηκη και εκοψα ολα τα τσιγαρα στη μεση βαζοντας τα και παλι στην τσιγαροθηκη,την εκλεισα και την εβαλα στη θεση της:sure: Μετα βεβαια δε θυμαμαι την αντιδραση του,σιγουρα θα με μαλωσε αλλα το καλο ηταν οτι απο τοτε δεν ξαναμπηκε τσιγαρο στην τσιγαροθηκη και σιγα σιγα εκοψε κι ο μπαμπας μου το καπνισμα:cheers::cheers:

bambinella 100
18-02-12, 16:52
Ημουν (ειμαι και θα ειμαι)αντικαπνιστρια απο την πρωτη στιγμη που ηρθα σε επαφη με τον καπνο του τσιγαρου,ειχα και αναπνευστικο προβλημα οποτε καταλαβαινετε..Θυμαμαι οταν ημουν 3/4 χρονων,οταν ο μπαμπας μου καπνιζε(ευτυχως μετα σταματησε) ειχε τα τσιγαρα μεσα σε μια παραξενη τσιγαροθηκη,μια μερα λοιπον πηγα στα κρυφα,ανοιξα την τσιγαροθηκη και εκοψα ολα τα τσιγαρα στη μεση βαζοντας τα και παλι στην τσιγαροθηκη,την εκλεισα και την εβαλα στη θεση της:sure: Μετα βεβαια δε θυμαμαι την αντιδραση του,σιγουρα θα με μαλωσε αλλα το καλο ηταν οτι απο τοτε δεν ξαναμπηκε τσιγαρο στην τσιγαροθηκη και σιγα σιγα εκοψε κι ο μπαμπας μου το καπνισμα:cheers::cheers:

Αυτο σημαινει "κοβω το τσιγαρο". :)

retrofan
18-02-12, 17:00
Βρισκομουν σε ενα κεντρο με τον αντρα μου και ενα φιλικο ζευγαρι κι ο συζυγος προσφερε τσιγαρο. Το πηρα πιο πολυ για να δω αν θα ταιριαζε στο χερι μου κι αν θα εκανε ωραιο συνδυασμο με το δαχτυλιδι και το κοκκινο βερνικι στα νυχια.....

@bambi πόσες φορές έχεις δει τη "Σωφερίνα" είπαμε;:P

Το τσιγάρο στο σπίτι δεν το αντέχω. Δεν το απαγορεύω στους φίλους γιατί ντρέπομαι #) αλλά μετά αερίζω με τις ώρες, ακόμα κι αν είναι καταχείμωνο.

Στην περίπτωση ζευγαριών νομίζω ότι είναι σαν το σκόρδο ... Αν τρώει μόνο ο ένας, βράστα, αν τρώνε κι οι δυο, ούτε που το καταλαβαίνεις:darkglasses:
Η μοναδική φορά στη ζωή μου που πλησίασα να κάνω πακέτο ήταν μια "φάση" έντονης "σκορδολατρείας":P

Rygar
18-02-12, 17:01
μια μερα λοιπον πηγα στα κρυφα,ανοιξα την τσιγαροθηκη και εκοψα ολα τα τσιγαρα στη μεση βαζοντας τα και παλι στην τσιγαροθηκη,την εκλεισα και την εβαλα στη θεση της:sure:

αχαχααααααααα αυτό δεν είναι τίποτα!! Ακου το δικό μου! Το 86 ο πατέρας μου έπαθε έλκος λόγω άγχους από τη δουλειά. Για 1.5 χρόνο το κόβει αλλα σταδιακά το ξανάρχισε. Εγώ δεν άντεχα να τον βλέπω να καπνίζει, ενώ ο γιατρός του'χει πει να το κόψει. Οπότε τι έκανα. Του'παιρνα κρυφά το πακέτο και το πεταγα από το πλαινό μπαλκόνι. Εκείνη την εποχή το πλαινό μπαλκόνι έβλεπε σε μια μονοκατοικία (η οποία γκρεμίστηκε γιατί ηταν εκτός σχεδίου και τώρα ειναι κανονικός δρόμος) και καθότι μεναμε στον 4ο, βλέπαμε την ταράτσα της. Καθε φορά λοιπον που του πεταγα ενα πακέτο, αυτό έπεφτε στην ταρατσα αυτής της μονοκατοικίας, της οποίας τον ιδιοκτήτη γνωρίζαμε αφου ο αδερφός του είχε αγοράσει το διπλανό από μας διαμέρισμα. Μια μερα χτύπησε το κουδούνι και στην πόρτα ηταν ο ιδιοκτήτης της. Ακολουθεί ο πιο κατω διάλογος:

"Κυρά Μαρία να με συγχωρείς, μπορώ να σε ρωτήσω κάτι;"
"Βεβαια"
"Δε μου λες, ο κυρ Ζήσης (ο συγχωρεμένος μου) μήπως καπνίζει Ασσο ιντερνάσιοναλ;"
"Ναι, γιατί τί έγινε;"
"Βρε κυρά Μαρία, ξερεις, να βρήκα πολλά πακέτα στην ταράτσα μου και επειδή καπνίζω κι εγώ, έκανα μερικά απ'αυτά, αλλα επειδή ένιωθα και άσχημα ήθελα να μαθω ποιός τα πετάει"
η μανα μου ξεραίνεται από τα γελια και του είπε το στόρι με το ελκος και ότι εγώ τα πετάω.

Παιδιά το θυμάμαι σαν τώρα! Του'χα πετάξει άπειρα πακέτα! :D:D:D Και ποτέ δε με μάλωσε! :(

Τεσπα, αφτα....

ΥΓ. Κοφτε το το ρημάδι!!!!!

katerinak
18-02-12, 17:06
ωραια η ιστορια σου Rygar:) φανταζομαι στην ταρατσα θα ειχε γινει ολοκληρο βουναλακι απο κουτια γεματα με τσιγαρα:D

Rygar
18-02-12, 17:08
Βουναλάκι δεν ξέρω, παντως του'χα πετάξει πολλά, αυτό το θυμάμαι:D. Αλλα βέβαια τον χασαμε σχετικά σύντομα για αλλο λόγο και όχι από τσιγάρο, αλλα αυτό είναι μια αλλη ιστορία....

bambinella 100
18-02-12, 17:12
Ο γειτονας ζει η πηγε απο τσιγαρο; :D

Rygar
18-02-12, 17:16
χαχαχα δεν ξερω, όπως είπα, του τη γκρέμισαν επειδή ηταν εκτός σχεδίου. Ποιός κσέρει, μπορεί να επαθε καρδιακό όταν την είδε γκρεμιζμένη, εμείς παντως πηραμε αέρα με το δρόμο που άνοιξε στη θεση της :D

thebest20
18-02-12, 17:24
Ποτέ!!!!Πεταμένα λεφτά!!!!!!!!

Rygar
18-02-12, 20:23
Ενώ αμα είχαν κουκούτσια και τρωγοντούστανε αντί να πετούσταντε;

bspus
18-02-12, 20:30
Το πρωτο μου τσιγαρο ηταν πουρο! Σε καποιο παρτυ μετα την αλλαγη της χιλιετιας αν θυμαμαι καλα.
Εκτοτε εχω κανει και λιγα τσιγαρα (παντα απο τρακα, δεν εχω αγορασει πακετο). Δε μου αρεσε ομως ουτε τοτε ουτε τωρα. Απλα αδιαφορο.
Πολλοι στην οικογενεια ηταν καπνιστες οποτε το εχω συνηθισει και ως παθητικος καπνιστης

boomer
18-02-12, 21:10
Δυστυχώς παιδιά το πρώτο τσιγάρο για πολλούς είναι και το μεγαλύτερο λάθος που μπορεί να κάνουν στη ζωή τους!! Γι αυτό μεγάλη προσοχή σε όλους όσους δε το έχουν δοκιμάσει ακόμη!!
Για την ιστορία εγώ την πάτησα στο στρατό όπως και πολλά παιδιά αλλά ευτυχώς δεν έγινα μανιώδης!!
Πολύ μου άρεσε η ιστοριούλα της Κατερίνας και του Rygar!!

BETTY BOOP
18-02-12, 21:42
Στην Γ Γυμνασίου έκανα κάτι πιο προχωρημένο: αντί να καπνίσω (θα το καταλάβαιναν εξάλλου μετά), άνοιξα ένα τσιγάρο και δοκίμασα τον καπνό (???)! Η γεύση ήταν απαίσια, ένιωσα ένα κάψιμο στο λαιμό και δεν κάπνισα ποτέ. Είχα στην τσάντα μου ένα πακέτο τσιγάρα για μαγκιά καθώς και στο συρτάρι του γραφείου μου για κάποια άλλη στιγμή ίσως αλλά δεν...! Το τσιγάρο σίγουρα είναι μια βλαβερή συνήθεια και δεν μπορώ να καταλάβω γιατί καπνίζουν κάποιοι άνθρωποι. Mε ενοχλεί ιδιάιτερα να βλέπω μεγάλες γυναίκες να καπνίζουν. Για να μην αναφέρω και τα έξοδα για την αγορά των πακέτων.

D@redevil
19-02-12, 21:03
Πρώτο τσιγάρο στα τέλη των 14 - αρχές 15. Έμελλε να είναι η σχέση που θ' άλλαζε τη ζωή μου.

Μιλάμε για τα περιβόητα Άσσος Φίλτρο Κασετίνα (άραγε να κυκλοφορούν ακόμα?...) που κάπνιζε τότε η μητέρα μου. Κλασσικά, περίμενα να φύγει από το σπίτι, για να κλέψω ένα τσιγάρο και να το δοκιμάσω! Είχα έτοιμη και τη δικαιολογία, γιατί τα μετρούσε! Μου έπεσε το πακέτο και προσπαθώντας να τα μαζέψω από κάτω, πάτησα ένα τσιγάρο και το έσπασα! :D
Ε, δοκίμασα, πνίγηκα, ΔΕΝ έβηξα (το γινάτι μου, δε λέγεται!) και όταν τελείωσα με γδαρμένο λαιμό, πονεμένα πνευμόνια και βουρκωμένα μάτια, άρχισα να πλένω δόντια με φρενήρεις ρυθμούς!

Όχι, δε μου άρεσε, αλλά λόγω βλακείας (όχι μαγκιάς), το συνέχισα.

Το έκοψα 2 φορές στη ζωή μου. Η πρώτη ήταν το 2006 και για 1,5 χρόνο. Δεν θα το ξανάρχιζα, αν δεν είχα προβλήματα στη δουλειά, τα οποία ηλιθιωδώς νόμιζα ότι θα λύνονταν ως δια μαγείας με το τσιγάρο. Μέχρι και 12 Σεπτεμβρίου του 2011, κάπνιζα κοντά στο 1,5 πακέτο τη μέρα, μέχρι που συνειδητοποίησα ότι ήμουν όλο το καλοκαίρ άρρωστη και γλύτωσα την πνευμονία καλοκαιριάτικα στο τσαφ. Αποκορύφωμα η καλοκαιρινή άδεια, που κάπνιζα για 2 βδομάδες 3 πακέτα τη μέρα.

Τόσο αγανάκτησα με τον εαυτό μου που μπορεί κι ελέγχει τα πάντα (ακόμα και το αν και πότε θα φάω ή τον πόνο), αλλά αδυνατούσε να ελέγξει το τσιγάρο, που αποφάσισα να ελαττώσω το κάπνισμα στα 5 τσιγάρα τη μέρα. Ε, μετά κατά λάθος το έκοψα! :D
Και λέω κατά λάθος, γιατί δεν το επεδίωξα ούτε το 2006, ούτε τώρα... Απλά, έγινε.
Κι επειδή όλα είναι στο μυαλό μας, αλήθεια σας λέω, δε μου έλειψε στιγμή & δεν βασανίστηκα λεπτό. Απλά ξέρω ότι δε μπορώ να κάνω ένα τσιγάρο στις τόσες - μου αρέσει και θα ξαναρχίσω.

Ξέρω ότι θα ακουστώ σαν προπαγάνδα, αλλά είμαι μια χαρά. Σταμάτησα να πετάω τα λεφτά μου, η μυρωδιά μου δεν είναι τσιγαρίλα, αναπνέω ξεκάθαρα, δεν λαχανιάζω, πηγαίνω για τρέξιμο χωρίς να νιώθω σφίξιμο στην καρδιά μου, επανέκτησα την όσφρησή μου, υποχώρησε η ιγμορίτιδά μου & το κυριότερο, είχα μόνο μια ημικρανία στους τόσους μήνες (και αυτή ήταν στο τρένο, όταν ερχόμασταν στην Αθήνα), που υποχώρησε σε λιγότερο από 5 ώρες! Σε κάθε άλλη περίπτωση, με πήγαινε έτσι τουλάχιστον 1,5 μέρα. Να σας ενημερώσω ότι όταν κάπνιζα είχα τουλάχιστον μια ημικρανία στις 2 εβδομάδες. Μιλάμε για ανυπόφορο πράγμα - η Kambia με θυμάται...

Δεν μ' ενοχλεί να καπνίζουν οι άλλοι γύρω μου & δε μου αρέσει η ρατσιστική συμπεριφορά που υιοθετούν οι αντικαπνιστές προς τους μη καπνιστές. Το να βλέπω ανθρώπους έξω στο κρύο να προσπαθούν να καπνίσουν, μου φαίνεται απάνθρωπο. Όπως ο κάθε μη καπνιστής έχει επιλέξει κι έχει το δικαίωμα να μην καπνίσει, θεωρώ ότι το ίδιο θα έπρεπε να ισχύει και για τους καπνιστές. Δεν θα συνεχίσω, γιατί θα βγω εκτός θέματος (ήδη είμαι ελαφρώς! #)), αλλά νομίζω ότι όλοι καταλαβαίνετε τι θέλω να πω!

Υ.Γ. Μια εβδομάδα πριν, έκλεισα 5 μήνες άκαπνη! Δεν είναι δύσκολο - όλα είναι στο μυαλό μας!
Α, και ο μύθος ότι βάζεις κιλά, να σας πω ότι πριν το κόψω ήμουν 56,5 κιλά. Σήμερα που γράφω, είμαι 54,5! ;)

Rygar
19-02-12, 22:31
Μανιάνα!!!! Ρε θηρίο δε μου το είπες ποτέ! Μην το κσαναρχίσεις το ρημάδι!!! Προτιμώ να πίνεις 7 γκαιφέδες τη μερα αφου εχεις φαει κατι, παρα να κανεις τσιγάρο.

Αυτό με τα κιλά όντως δεν ισχύει. Ειναι όλα στο μυαλό. Αν κοψεις τσιγάρα, πρέπει να συνεχίσεις να τρώς όπως έτρωγες και να βαλεις και λίγο τρέξιμο στο πρόγραμμα.

Ορίστε, κανω και το διαιτολόγο εδώ μεσα!!!


Όχι, δε μου άρεσε, αλλά λόγω βλακείας (όχι μαγκιάς), το συνέχισα.


Ο μέγας πανσοφος φιλόσοφος Ρυγάριος είχε πει καποτε ότι η μαγκιά και η βλακεία βρίσκονται στο ίδιο νόμιζμα, ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΠΛΕΥΡΑ!!!

D@redevil
19-02-12, 22:40
Περίμενα να έρθεις να σε κάνω έκπληξη Ρηγανάκο μου! :)

Ε, δεν πειράζει - τώρα θα πίνουμε καφέ πιο άνετα! ;)

Nemo
19-02-12, 22:58
αυτολογοκρινομαι :thumb: rygar για να μην λοξοδρομησει το thread

Rygar
19-02-12, 23:25
Δεν είναι ευκολο, απαιτεί πολύ καλή ψυχολογία και μεγαλη θεληση. Ομως να αναφερω ενα παραδειγμα. Το παληκάρι με το οποίο δουλεύουμε μαζί εδώ και 18 χρόνια, καπνιζε σα φουγάρο. Πηγε μια μερα στο γιατρό και του είπε να το κόψει. Μια μερα ηρθε στη δουλειά και από τότε δεν τον ξανάδα να καπνίζει. Οταν τον ρώτησα μετά από πολύ καιρό πώς το κατάφερε, μου είπε ότι σηκώθηκε ενα πρωί, κοιτάχτηκε στον καθρέφτη και είπε "Το κόβω τωρα". Ειναι θεμα αρχικά επιλογής και μετά θέλησης. Επιλέγεις να δοκιμάσεις, ΘΕΣ να καπνίζεις, ΘΕΣ να το κόψεις.

Μπράβο σε όλους που το κόπσατε, αλλα είναι μια μεγαλη κουβεντα που θα μας χαλάσει και το θρεντ, οπότε ας συνεχίσουμε επί του θεματος αυτου, ναι;

nwntas
19-02-12, 23:32
Μετά από τόσες ιστορίες που διάβασα μου ήρθε ξανά η απαίσια γεύση του τσιγάρου στο στόμα.
Παθητικός καπνιστής είμαι δυστυχώς από πολύ μικρή ηλικία (δεν είναι τυχαία η σπαστική βρογχίτιδα που είχα περάσει μικρός...).
Από μικρός δε μου άρεσε καθόλου η μυρωδιά του καπνού, οπότε φώναζα στους γονείς μου που κάπνιζαν.
Με τον αδερφό μου κρύβαμε τα πακέτα των γονιών μας για να σταματήσουν να καπνίζουν, αλλά εκείνοι απλά μας φώναζαν να τους τα φέρουμε πίσω.
Μια μέρα πήραμε μαζί με τον αδερφό μου ένα τσιγάρο απ'το πακέτο της μητέρας μου, Καρέλια Lights έκανε από τότε, και βγήκαμε στο μπαλκόνι, απόγευμα ήταν.
Ήμουν περίπου 7-8 χρονών, αν θυμάμαι καλά.
Το άναψε ο αδερφός μου και έκανε μια τζούρα.
Μετά το έδωσε σε μένα.
Τράβηξα μια τζούρα.
Δε θα ξεχάσω αυτή την απαίσια γεύση που κατάκλυσε το στόμα μου.
Αισθάνθηκα σα να είχα εισπνεύσει ένα δυνατό δηλητήριο (μα τι βάζω το "σαν"...)
Πνίγηκα και άρχισα το βήχα.
Δεύτερη τζούρα δεν είχε.
Ο αδερφός μου ξεκίνησε το κάπνισμα στην εφηβεία του και το συνέχισε μετά μανίας στο στρατό.
Όταν απολύθηκε από φαντάρος το έκοψε μαχαίρι.
Εγώ ποτέ μου δεν το ξανάβαλα στο στόμα μου και το θεωρώ τελείως ηλίθιο να το ξεκινά κανείς.
Στην τελική, αν κάποιος θέλει να εθιστεί σε κάτι υπάρχουν τόσα καλύτερα πράγματα για να εθιστεί, όπως οι καραμέλες, οι σοκολάτες, τα γλυκά.
Πιστεύω πως δε θα το ξεκινήσω και για κανένα λόγο.
Δεν είμαι απόλυτος, βέβαια, γιατί ποτέ δεν ξέρεις.
Ως παθητικός καπνιστής ενοχλούμαι όταν μου έρχεται ο καπνός, αλλά δε μπορώ να κάνω παράπονα όλη την ώρα.
Συνήθως δεν κάνω καθόλου παρατήρηση.
Αλλά αν είναι φίλος ή φίλη που καπνίζει έχω την οικειότητα να του πω να αλλάξουμε θέση ή να προσπαθήσει να μη μου έρχεται ο καπνός.
Στους γονείς μου ακόμα και σήμερα δε δείχνω έλεος.
Ακόμα τους φωνάζω ότι κάνουν το σπίτι τεκέ και ανοίγω διάπλατα ακόμα κι αν κάνει ψοφόκρυο.
Δεν τους το συγχωρώ που εξαιτίας τους είμαι παθητικός καπνιστής...

circleag
19-02-12, 23:35
Όντως στάζει πολύ νικοτίνη αυτο το θρεντ :D

Το σκεφτόμουν και εγώ πριν σχετικά με αυτό το Θρεντ!

Φαίνεται οτι μας κυνηγάει όλους όσους το κόψαμε το φάντασμα του καπνίσματος.....

για πολλά χρονιά και με το παραμικρό ειναι εκεί και παραμονεύει για να κάνουμε την λάθος κίνηση που ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ να κάνουμε ΠΟΤΕ ΠΙΑ!

Domenica
20-02-12, 00:56
Πρωτη φορα στα 16 εκλεψα ενα τσιγαρο (Αντινικοτ 22, καπως ετσι-η επιτομη του ρετρο) και το καπνισα στην τουαλετα. Μετα αεριζα το σπιτι για ωρες και ετρεμα μην το καταλαβουν. Καπνιζα περιστασιακα στην σχολη αλλα κανονικα αρχισα και εγω με τον αντρα μου στα 22 (αν και ειχα χιλιαδες αναπνευστικα) οπως το αρχισε η bambinella δηλαδη! Και εγω πιστευα πως ταιριαζε ωραια με τα κοκκινα νυχια αν και τα δικα μου χερια λογω δουλειας ηταν παντα ᾽᾽καπως᾽᾽. Μονο που εμεις βλεπαμε πολυ Τρυφω και γαλλικες ταινιες και καπνιζαμε Gauloises αφιλτρα και φοραγαμε μαυρα ρουχα και ρετρο καπαρντινες και πηγαιναμε στο παλιο Ζωναρς και καναμε πως ειμαστε στο Παρισι. Στο σπιτι καπνιζα σπανια διοτι θεωρουσα πως ειναι αξεσουαρ μοδας.

Το εκοψα στα 30 επειδη τα αναπνευστικα κοντεψαν να με στειλουν. Δεν εχω θεμα με τους καπνιστες αλλα οταν ειμαι αρρωστη με την χρονια βροχιτιδα δεν αντεχω καποιος να καπνιζει διπλα μου. Μετανιωνω παντως που το αρχισα διοτι ηταν τελειως παραλογο με τοσα προβληματα υγειας.

bambinella 100
20-02-12, 01:14
Πρωτη φορα στα 16 εκλεψα ενα τσιγαρο απο τον πατριο μου (Αντινικοτ 22, καπως ετσι-η επιτομη του ρετρο) και το καπνισα στην τουαλετα. Μετα αεριζα το σπιτι για ωρες και ετρεμα μην το καταλαβουν. Καπνιζα περιστασιακα στην σχολη αλλα κανονικα αρχισα και εγω με τον αντρα μου στα 22 (αν και ειχα χιλιαδες αναπνευστικα) οπως το αρχισε η bambinella δηλαδη!
Βεβαια εγω στην ουσια δεν το αρχισα ποτε, αφου δεν εχω τραβηξει ουτε μια ρουφηξια μεχρι κατω. Δεν εχω ιδεα πως ειναι και δεν εχω καμια διαθεση να μαθω!

Rakeesh
20-02-12, 11:59
Α μιας και ειπατε οτι κλεβατε, θυμηθηκα το αγχος του να καβατζωσω ενα τσιγαρο χωρις να βρεθει κανα πακετο στην κατοχη μου. Εκεινη την εποχη ενιωθα πιο ανετα με 1-2 θειους μου να τους κανω τρακα. Μια αλλη φορα που ειχα παει επισκεψη σε ενα θειο, ειδα ενα ξυλινο κουτακι με cigarillos και του εκλεψα ενα :( αλλα μετα οι τυψεις μου εφυγαν οταν αργοτερα ο ιδιος μου προσεφερε και εγω αρνηθηκα :D

Επειδη συνηθως καπνιζα εξω οταν πηγαινα βολτα, στο γυρισμο ετρωγα πιτα με τζατζικι για να καλυφθει η μυρωδια

Domenica
20-02-12, 15:54
Και εγω για χρονια δεν κατεβαζα τον καπνο αλλα θεωρητικα βλάπτει επισης. Απλα επιβαρυνει την στοματικη κοιλοτητα κυριως αντι για τα πνευμονια! Παντως bambinella μπραβο δεν εχασες τιποτα. Πολυ αστειο αυτο με το τζατζικι Rakeesh!

Οσον αφορα το παθητικο καπνισμα θυμαμαι πως επειδη το τσιγαρο επιτρεποταν παντου και ο εξαερισμος ηταν συνηθως κακος οταν εβγαινα για βραδυ μπορει να ειχα καπνισει μονο 2-3 τσιγαρα αλλα μυριζα μετα ολοκληρη - τα μαλλια, τα ρουχα ακομα και οι γοβες! Εκτος και αν ημουν σε ημιθανη κατασταση εμπαινα παντα για μπανιο μετα απο εξοδο γιατι μετα μυριζαν και τα σεντονια.
Ακομα και οταν ετρεχα με τα αναπνευστικα καπνιζαν απαντες στα νοσοκομεια ακομα και ασθενεις αμεσως μετα το οξυγονο λεγοντας ατακες οπως ᾽Ἀς παω ευχαριστημενος!᾽᾽. Μιλαμε για μεγαλη τρελλα, ο καθε πνευμονολογος δε που γνωρισα ηταν φανατικος καπνιστης. Παντως αν και αναγκαστηκα λογω υγειας δεν δυσκολευτηκα να το κοψω.

Στο σχολειο δεν καπνιζα ποτε γιατι οπως προανεφερα ειχα συνδεσει το τσιγαρο με ντυσιμο, εξοδους και φιγουρα. Το καπνισμα στις βρωμερες τουαλετες του σχολειου μου φαινοταν πολυ παρακμιακο.

Rygar
20-02-12, 16:20
Οσον αφορα το παθητικο καπνισμα θυμαμαι πως επειδη το τσιγαρο επιτρεποταν παντου και ο εξαερισμος ηταν συνηθως κακος οταν εβγαινα για βραδυ

Ενώ τώρα απαγορεύεται παντού:D.

Παιδιά, το ειπα και πιο πανω. ΘΕΣ να καπνίσεις, δε σε σπρώχνει κανείς, ούτε η κοινωνία ούτε η ανεργία ούτε κανείς. Είναι μια συνειδητή επιλογή. Δεν είναι δυνατόν να κανεις πρώτο τσιγάρο, 2-3 τζούρες, να βήχεις και μετά να το ξεκινήσεις κανονικά! Ειναι σα να προσπαθείς να περάσεις ενα μονοπάτι γεμάτο αγκάθια, να ματώνεις, αλλα εσύ εκεί επιμένεις, ενώ παράλληλα γνωρίζεις ότι το μονοπάτι αυτό δε θα έχει τελειωμό.

Τεσπα, αφτα.... Καπνίστε όσο θελετε, αρκεί να με ρωτάτε αν με ενοχλεί. :D

nwntas
20-02-12, 16:26
Domenica, μιας και ανέφερες τη μανία των Ελλήνων για το τσιγάρο αξίζει να παραθέσω το εξής.
Σύμφωνα με το βιβλίο Γκίνες του 2009, με βάση τα στοιχεία μιας έρευνας του περιοδικού The Economist, οι Έλληνες κατέχουν το ρεκόρ κατανάλωσης τσιγάρων κατά κεφαλήν. Κατά μέσο όρο οι Έλληνες καταναλώνουν 8,5 τσιγάρα ανά άτομο ανά μέρα. Σε αντίστοιχη έρευνα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, οι Έλληνες καταναλώνουν σε ετήσια βάση 3.230 τσιγάρα ανά άτομο!!!

angel_grig
20-02-12, 16:27
Ενώ τώρα απαγορεύεται παντού:D.

Παιδιά, το ειπα και πιο πανω. ΘΕΣ να καπνίσεις, δε σε σπρώχνει κανείς, ούτε η κοινωνία ούτε η ανεργία ούτε κανείς. Είναι μια συνειδητή επιλογή. Δεν είναι δυνατόν να κανεις πρώτο τσιγάρο, 2-3 τζούρες, να βήχεις και μετά να το ξεκινήσεις κανονικά! Ειναι σα να προσπαθείς να περάσεις ενα μονοπάτι γεμάτο αγκάθια, να ματώνεις, αλλα εσύ εκεί επιμένεις, ενώ παράλληλα γνωρίζεις ότι το μονοπάτι αυτό δε θα έχει τελειωμό.

Τεσπα, αφτα.... Καπνίστε όσο θελετε, αρκεί να με ρωτάτε αν με ενοχλεί. :D

Δεν νομιζω οτι μπορουσε να περιγραφει καλυτερα!

bspus
20-02-12, 19:10
Α, και ο μύθος ότι βάζεις κιλά, να σας πω ότι πριν το κόψω ήμουν 56,5 κιλά. Σήμερα που γράφω, είμαι 54,5! ;)

Προφανως πολλοι απο νευρικοτητα το ριχνουν στη μασα οταν κοβουν το καπνισμα. Η συσχετιση υπαρχει αλλα οχι η αιτιοτητα. Εσυ προφανως δεν το εκανες αυτο, και εξαλλου γυμναζεσαι οποτε δεν θα ειχες προβλημα.
Συγχαρητηρια btw ;)

ntsmrtz
20-02-12, 21:39
Α, και ο μύθος ότι βάζεις κιλά, να σας πω ότι πριν το κόψω ήμουν 56,5 κιλά. Σήμερα που γράφω, είμαι 54,5! ;)

εγώ πάντως Μαριάννα τα 8 κιλάκια τα τσίμπησα... και δεν έτρωγα. :xm:
τα κιλά που παίρνεις πάντως είναι το λιγότερο μπροστά σε αυτά που κερδίζεις! Από την επόμενη κιόλας μέρα είχα καλύτερη γεύση και όσφρηση. Στην βδομάδα είχα δει μεγάλη διαφορά στο αναπνευστικό και για ένα μήνα ανέβαινα από τις σκάλες στον 3ο που είναι το διαμέρισμά μου μόνο και μόνο για να κρατήσω την χαρά του να μην λαχανιάζω! Θυμάμαι ότι όπου είχα να διαλέξω μεταξύ κλιμακοστασίου ή ανελκυστήρα έτρεχα δίχως σκέψη προς τις σκάλες! (όπου μετά από κανά μήνα επανεμφανίστηκε εκείνη η κύστη baker πίσω από το γόνατο που είχα αποκτήσει πριν καμιά 10ετία :()
Για 8 μήνες είχα αφήσει το πακέτο πάνω στο ψυγείο έτσι ακριβώς όπως ήταν την στιγμή που αποφάσισα να το κόψω. Οσο περνούσαν οι μέρες και το έβλεπα ήξερα ότι δεν υπήρχε περίπτωση να ξανακαπνίσω. Και δεν ξανακάπνισα.
Το τσιγάρο είναι μία άσχημη και επιβλαβής ρετρό (& διαχρονική) συνήθεια.

retrofan
20-02-12, 22:25
Νομίζω ότι, μη ούσα καπνίστρια, αντιμετώπιζα πάντοτε το τσιγάρο λίγο "ελαφρά". Γι' αυτό και άνοιξα το θεματάκι, χωρίς να σκεφτώ ότι κάποιοι άνθρωποι έχουν ταλαιπωρηθεί πολύ μ' αυτή τη συνήθεια#)
Να πω πάντως κάτι που μου είχε κάνει φοβερή εντύπωση; Λέτε ότι στην Ελλάδα καπνίζουμε πολύ; Όντως. Όταν, 4 χρόνια πριν, είχα περάσει τρεις βδομάδες στην Αίγυπτο, έπαθα την πλάκα μου. Καπνίζανε κυριολεκτικώς οι πάντες. Άντρες, γυναίκες, παιδιά. Παιδιά, ναι! Τα πιτσιρίκια που έβλεπα με το τσιγάρο στο χέρι έξω από τα σχολεία δεν έπρεπε να είναι πάνω από 14.

Εκεί που αισθάνθηκα πάντως εντελώς ηλίθια ήταν σε μια εκδρομή που είχαμε κάνει στο Σινά. Θέλαμε να πάμε να δούμε την κορυφή του βουνού όπου ο Θεός έδωσε στον Μωυσή τις 12 εντολές. Έλα όμως που οι συμπαθέστατες καμήλες πηγαίνανε μόνο μέχρι ένα σημείο ... Από κει και πέρα, σκαρφάλωμα:darkglasses:
Είχαμε για οδηγό έναν Βεδουίνο απροσδιόριστης ηλικίας. Που κάπνιζε σαν φουγάρο. Δεν το έχω ξαναδεί αυτό το πράγμα. Το ένα έσβηνε και με την καύτρα του άναβε το άλλο. Εννοείται ότι από την αρχή είχε κάνει τράκα τα πακέτα όλης της ομάδας. Μπορείτε να μου εξηγήσετε πώς αυτός ο άνθρωπος μας έβγαλε όλους, τον έναν μετά τον άλλον, Άγγλους, Γάλλους, Πορτογάλους, μέχρι κι έναν Κινέζο που είχαμε μαζί :D, νοκ άουτ; Εμείς να έχουμε κρεμάσει μια γλώσσα δυο πιθαμές κι αυτός να συνεχίζει, να καπνίζει και να σκαρφαλώνει:O
Μέχρι σήμερα αναρωτιέμαι πώς είναι δυνατόν ν' αντέχει ανθρώπινος οργανισμός συνεχές κάπνισμα σε συνδυασμό με έντονη σωματική άσκηση επί 4 ώρες ...

Rakeesh
20-02-12, 22:57
Και μενα με εχουν βαλει κατω καπνιστες σε περπατημα και τρεξιμο :)

stayros
20-02-12, 23:31
Ηταν θυμαμαι μεσα Ιουνιου του 1996 γεματος αγχος,νευρα και πιεση περιμενα πως και πως να τελειωσει η επιθεωρηση εξοδουχων (νεοσυλλεκτος βλεπετε) και να μας επιτρεψουν επιτελους για πρωτη φορα να βγουμε εξοδουχοι στην πολη της Λαμιας.Μετα απο μια ομολογουμενως αγχωτικη,σπαστικη και ψαρωτικη επιθεωρηση μας αφησαν να βγουμε και να νοιωσουμε εστω και για λιγο "πολιτες".Ακολουθωντας το υπολοιπο μπουλουκι βρεθηκα στην κεντικη πλατεια (Ελευθεριας) της πολης.Καθομαστε στην μια απο τις δυο καφετεριες που υπηρχαν τοτε στην περιοχη και παραγγελνουμε...εκει και για πρωτη φορα ξεκινησα το καπνισμα.Μεχρι να ερθει η παραγγελια με τους καφεδες,ειχα βρεθει στο περιπτερο να ζηταω αναπτηρα και ενα πακετο τσιγαρα απο την μονη μαρκα που ηξερα (του πατερα μου δηλαδη) ΑSSOS EXPORT! Στην αρχη με τις πρωτες ρουφηξιες πνιγομουν και εβηχα σαν το γατι...στην πορεια και σιγα σιγα το συνηθισα και το συνεχισα.Απο εκεινο το απογευμα του Ιουνιου και επειτα κυλησε πολυ νερο στο αυλακι,περασε ο καιρος καθως επισης και πολλες μαρκες τσιγαρων και φτασαμε στο σημερα οπου με βρισκει (σε λιγοτερο βαθμο βεβαια) ακομα να καπνιζω.Και μαλιστα να εχω κανει και μια μικρη συλλογη -τοσο απο τη μαρκα μου,οσο και απο αλλες-απο διαφορα που εχουν σχεση με το τσιγαρο.Μπορειτε να την δειτε εδω (http://www.retromaniax.gr/vb/album.php?albumid=1933)

Kambia
21-02-12, 00:47
Μέχρι σήμερα αναρωτιέμαι πώς είναι δυνατόν ν' αντέχει ανθρώπινος οργανισμός συνεχές κάπνισμα σε συνδυασμό με έντονη σωματική άσκηση επί 4 ώρες ...


Και μενα με εχουν βαλει κατω καπνιστες σε περπατημα και τρεξιμο :)

Μη σας κάνει εντύπωση. Απλά στην αντοχή και στο τρέξιμο όταν "δουλεύονται" δεν παίζει ρόλο αν καπνίζεις ή οχι. Υπάρχουν και μαραθωνοδρόμοι που καπνίζουν χωρίς αυτό να τους εμποδίζει να κάνουν τα 42,196 χλμ.
Απλά retrofan αν ο οδηγός σας δεν κάπνιζε θα έκανε πολύ πολύ καλύτερο χρόνο, άλλωστε η δουλειά του είναι αυτή :D

Και μια και έγραψα στο παρόν θέμα να πω οτι ποτέ δεν το δοκίμασα και ποτέ δεν είχα την περιέργεια να δοκιμάσω τσιγάρο. Και μόνο που θυμάμαι την ναυτία που μου προκαλούσε ο καπνός και η μυρωδιά του όταν κάπνιζε στο αμάξι ο πατέρας μου, φτάνει (Μέγα έγκλημα...)!!!! Παθητική λοιπόν καπνίστρια και γω.

Rygar
21-02-12, 01:19
Νομίζω ότι, μη ούσα καπνίστρια, αντιμετώπιζα πάντοτε το τσιγάρο λίγο "ελαφρά". Γι' αυτό και άνοιξα το θεματάκι, χωρίς να σκεφτώ ότι κάποιοι άνθρωποι έχουν ταλαιπωρηθεί πολύ μ' αυτή τη συνήθεια#)


Τετοια θρεντς δίνουν μεγάλη αξία στο φορουμ ;). Ολοι μας εχουμε ταλαιπωρηθεί για διαφορετικούς λόγους, και αν ανοίγονται τετοια θρεντς, βοηθάει να τα βγάζουμε από μεσα μας ιδίως όταν διαπιστώνουμε πώς εχουμε πολλά κοινά με τους αλλους ανθρώπους.

Αφτα.

video80
21-02-12, 11:30
Είμαι και γώ απο τους αδικιμενους του τσιγάρου. Παθητικός καπνηστης απο το Γυμνάσιο (μπλιάχχ!!) ακολούθησε το ΤΕΙ σαν φοιτητης ,σε όλους τους χώρους της σχολής (εργαστήρια - καφετέρια - αμφιθέατρο κτλ...) και μετά ο στρατός.
Και δεν αναφέρω τους χώρους δουλειας οπου εργάστηκα.
Πιστεύω οτι ένα μεγάλο ποσοστό των καπνιστών ζηλέυουν τελικά αυτους που δεν καπνίζουν παρενοχλοντας τους αδιακρίτος! Και δεν θα ξεχάσω οτι πολλά άτομα συγγενεις και φίλοι τότε προσπαθούσαν να με παρασύρουν σε αυτή τη συνήθεια.Φισικά δεν τους άκουσα ,γιατί είταν κάτι που δεν μου άρεσε ,το σιχενόμουν.

Εξέρεση αποτέλεσε ο αργυλές (δεν ξέρω αν ποιάνετε) , οπου έκανα 2-3 τζούρες το καλοκέρι του 2003 σε ένα μαγαζι του Λονδίνου οπου βρισκομουνα με μια παρέα (Ελλήνων φισικά).

Maverick
21-02-12, 11:44
Ήμουν γύρω στα 15 όταν πήρα να καπνίσω ένα τσιγάρο από το ξεχασμένο στο σπίτι πακέτο με τσιγάρα ενός θείου μου. Ήταν ένα κόκκινο πακέτο, νομίζω Astor. Βγήκα στο μπαλκόνι, ήταν μια καλοκαιρινή νύχτα, οι γονείς μου κοιμόταν, πήρα και την αδερφή μου μαζί (να με μαζέψει αν πάθω κάτι κακό) και το άναψα. Όταν φύσηξα (όπως έκανα με τα άδεια μασουράκια των ντεμισέδων που έραβε η μαμά μου) δεν έγινε τίποτε! Αλλά όταν ρούφηξα… πωπω θαύμα!!! Τι θαύμα δηλαδή! Αηδία… αλλά δε γινόταν να παραδεχτώ κάτι τέτοιο… Η γεύση ήταν χάλια, το αίσθημα πνιγμού επίσης, αλλά έβγαζα καπνούς από το στόμα μου!!! :burn:
Κι έτσι ζορίστηκα λίγο και άρχισα να καπνίζω. Δεν κάπνιζα πολύ, αλλά κάπνιζα καθημερινά. Κάπνιζα στην πίσω αυλή του σχολείου, κάπνιζα στις καφετέριες που έβγαινα με την ξαδέρφη μου, κάπνιζα μπροστά στα αγόρια για να τους δείξω τι απελευθερωμένη και προχωρημένη πουήμουν.
Το έκοψα στα 23 μου με την ευκαιρία της δεύτερης εγκυμοσύνης μου.
Δυο φορές όμως, μετά από χρόνια,στα 30 και στα 34 μου, πήγα να το ξαναρχίσω… Κάπνισα για λίγους μήνες, μέχρι που κατάλαβα τι πήγαινα να κάνω και το σταμάτησα. (Ναι, μπορώ να κάνω το ίδιο λάθος δυο φορές. Και τρεις…) Ξεκίνησα απλά, βάζοντας ένα τσιγάρο στο στόμα μου, χωρίς να το ανάβω, για μια βδομάδα περίπου… Μετά το άναψα… Ήταν απολύτως λογική εξέλιξη…
Από τότε έχουν περάσει πολλά χρόνια και πιστεύω ότι δεν πρόκειται ποτέ να ξανακάνω τέτοια βλακεία! (ποτέ μηλες ποτέ…)
Επίσης, θέλω να πω, ότι άλλο η αποτοξίνωση και άλλο η απεξάρτηση… Δυστυχώς, μία φορά καπνιστής, για πάντα καπνιστής. Το σώμα δεν το ξεχνάει ποτέ… Οπότε, καλά είναι να μην το αρχίσει κάποιος (μια κοινωνική προσφορά της Maverick). :P

cloud
17-07-12, 02:39
Αν πω ότι ακόμα και σήμερα δεν το έχω πλησιάσει, τι θα πείτε...;:P
Ευτυχώς, από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου έχω μία φυσική απέχθεια προς τα τσιγάρα και γενικά τα είδη καπνιστού.. Σε σημείο μάλιστα που ακόμα και να πιάσω τσιγάρο στα χέρια μου μπορώ να ξεράσω (Και δεν κάνω καθόλου πλάκα!)..

taksidiotis
17-07-12, 08:42
Χμ,το πρώτο τσιγάρο ε???
Ήμουν 16 όταν πήρα δικό μου πακέτο,θυμάμαι ήταν camel και νομίζω τα χα πάρει 450 δραχμές τότε.
Ήμερα παρέλασης ήταν και κλασσικά ήμασταν σε μπαρ.

send from my Samsung GS-III white beast

Thor
17-07-12, 08:55
Ο πατέρας μου κάπνιζε φανατικά στα παιδικά μου χρόνια οπότε από μικρός είχα την εικόνα για το κάπνισμα ότι ήταν μια βρωμερή βλακεία που κάνουν οι μεγάλοι. Επιπλέον στα 15 μου πέρασε μια καλοκαιρινή πνευμονία που τον τρόμαξε και ο γιατρός το εκμεταλλεύτηκε και τον έκανε να κόψει το κάπνισμα μαχαίρι χωρίς τσίχλες, αυτοκόλλητα, ναργιλέδες και λοιπές βλακείες που χρησιμοποιούν οι καπνιστές ώσπου να το ξαναρχίσουν (και το κρατάει από το 1992) παρόλα αυτά κατά την πενθήμερη είχα κάνει καμιά δεκαριά τσιγάρα και μπορώ να πω ότι μου άρεσε αλλά είχα σκεφτεί ότι με το εβδομαδιαίο κόστος του καπνίσματος θα μπορούσα να αγοράζω CDς βιβλία ή κόμιξ που για μένα τότε (και τώρα) μετρούσαν περισσότερο από την μαγκιά ή τη μούρη που μου προσέφερε το κάπνισμα και θεωρώ ότι τελικά καλά έκανα.

Το άλλο πονεμένο θέμα με το παθητικό κάπνισμα. Σίγουρα οι αντικαπνιστές συχνά είμαστε υπερβολικοί όμως από την άλλη και οι καπνιστές δεν πάνε πίσω... Όταν δούλευα σε τράπεζα και μετά την "εφαρμογή" (μην πω τίποτε και μου βγει ακατάλληλο το ποστ):mad:του αντικαπνιστικού νόμου μέσα στο κατάστημα να γίνεται ντουμάνι. Αφού ειδικά το καλοκαίρι είχαμε ανοιχτή την πόρτα (σε τράπεζα είπαμε) για να βγαίνει έξω ο καπνός και ήμουν ο μόνος μη καπνιστής εκεί οκ δεν είπα να μην καπνίζεις καθόλου αλλά δείξε λίγο σεβασμό και στον άλλο... Άλλη φάση σε καφετέρια στο χωριό μου χειμώνα ο καπνός να κόβεται με το μαχαίρι αφού αν έπεφτες θα έκανες 10 λεπτά να αγγίξεις πάτωμα και να'ναι ο άλλος που έχει καπνίσει μισό πακέτο τσιγάρα και να ρωτάει ενώ καπνίζει "δε σου φαίνεται ότι έχει λίγο κάπνα εδώ μέσα?" και ρωτώ κύριε πρόεδρε γίνεσαι μπερζέρκερ ή δε γίνεσαι? :):P

krios
17-07-12, 09:22
Το πρώτο τσιγάρο ήταν αυτό της περιέργειας. Τεσσάρων ετών πήρα ένα τσιγάρο κρυφά εννοείται, το άναψα και το έσβησα και το ξαναέβαλα στη θέση του. Ξεκίνησα να καπνίζω στα 14 δεκαπενταύγουστος 1983. Το θυμάμαι σαν τώρα. Ξύπνησα και το πρώτο πράγμα που θέλησα ήταν να καπνίσω. Αντινικότ 22 και στη συνέχεια είχα δοκιμάσει σχεδόν όλες τις μάρκες. Αυτή που μου άρεσε πολύ ήταν το Milde Sorte. Σίγουρα κόβοντάς το ανέκτησα τις αντοχές μου. Τώρα καπνίζω εντελώς περιστασιακά. Ημικρανίες ελαττωμένες και πιο λευκά δόντια. Κιλά δεν πήρα, θα έλεγα πως έχασα μιας και που μαζί με το τσιγάρο έφυγε και το ποτό.

αριαδνη
17-07-12, 10:16
Ισχύει ρε παιδιά η θεωρία οτι αν κάποιος δεν καπνίσει μέχρι τα 21, δύσκολο να το πιασει μετά, εκτος και αν έχει εργασιακό άγχος και στριμωωχθει! Τουλάχιστον αυτό άκουγα μικρή'' αν το παιδι δεν δοκιμάσει τσιγάρο μεχρι τα 21 μην το φοβάσαι μετά, δεν πρόκειται να καπνίσει''

D@redevil
17-07-12, 10:19
Ισχύει ρε παιδιά η θεωρία οτι αν κάποιος δεν καπνίσει μέχρι τα 21, δύσκολο να το πιασει μετά, εκτος και αν έχει εργασιακό άγχος και στριμωωχθει! Τουλάχιστον αυτό άκουγα μικρή'' αν το παιδι δεν δοκιμάσει τσιγάρο μεχρι τα 21 μην το φοβάσαι μετά, δεν πρόκειται να καπνίσει''

Δύσκολο, ναι! Ακατόρθωτο, όχι... Η μητέρα μου ξεκίνησε να καπνίζει στα 25!... Ο λόγος? Για να κάνει παρέα στον πατέρα μου.... :eviltongue:

iggylebowski
17-07-12, 10:31
Το πρώτο μου τσιγάρο ήταν στα 12 που έκλεψα μέσα από το πακέτο του πατέρα μου. Το κάπνισμα το ξεκίνησα περίπου στα 16. Το πρώτο μου τσιγάρο ήταν Άσος, και το είχα πάρει από το περίπτερο έξω από το λύκειο. Μάλιστα δεν πήρα πακέτο, τότε πουλούσαν χύμα τσίγάρα και είχα αγοράσει τρια από το μοναδικό πακέτο που είχε ο περιπτεράς ανοιχτό. Μετά από 23 χρόνια δεν υπάρχει κάποια μέρα που δεν έχω βάλει τσιγάρο στο στόμα μου. Ξεκίνησα με Prince μαλακό, όταν ήμουν στο στρατό για περίπου δυο χρόνια το γύρισα σε Sade άφιλτρα, απλά γιατί μου άρεσε η κασετίνα και μετά στριφτά γιατί δεν παλευόταν οικονομικά να καίω δυο πακέτα τσιγάρα τη μέρα. Και όπως λέει ο Andy Garcia στο Dead Again για τα στριφτά τσιγάρα: "Ξεκίνησα στριφτά για να καπνίζω λιγότερο και τελικά έμαθα να στρίβω γρηγορότερα". Θυμάμαι στο σχόλείο για να κρύψω το πακέτο από τους δικούς μου είχα κάνει θήκη μέσα σε κάποιο παλιό σχολικό βιβλίο, κόβωντας στο σχήμα του πακέτου αρκετές σελίδες στο εσωτερικό. Σέβομαι αυτούς που δεν καπνίζουν και προσπαθώ να ελέγξω το πάθος μου μπροστά τους, αλλά για τον αντικαπνιστικό νόμο ένα έχω να πω: Πώς είναι δυνατόν να είναι νόμιμο το προϊόν και να ποινικοποιείται ο χρήστης;

Thor
17-07-12, 10:36
Σε αυτό έχεις δίκιο αν και νομίζω ότι ο νόμος περισσότερο ήταν για να το βουλώσουμε οι παθητικοί καπνιστές παρά για να δοθεί μια λύση στο πρόβλημα...
Νομίζω ότι όταν ένας καλός καπνιστής πεθάνει η ψυχή του πάει στην Κίνα. Είχα βρεθεί εκεί πέρσι τον Αύγουστο και κάπνιζαν ως και μέσα στα ασανσέρ :)

iggylebowski
17-07-12, 10:50
Νομίζω ότι όταν ένας καλός καπνιστής πεθάνει η ψυχή του πάει στην Κίνα. Είχα βρεθεί εκεί πέρσι τον Αύγουστο και κάπνιζαν ως και μέσα στα ασανσέρ :)

Αυτό είναι, μετανάστευση λόγω καπνίσματος

misha
17-07-12, 18:11
Αδέρφια το πρώτο μου τσιγάρο το δοκίμασα στα δεκατέσσερα απο ενα πακέτο κλάσικ λάϊτς παπαστράτος που είχε αγορασει η αδερφή μου η πρώτη ρουφηξιά δεν μου προκάλεσε βήχα ούτε κάποια ιδιαιτερη αηδία μπορώ να πω πως η μυρωδιά του καπνου σε μικρές δόσεις απο τα τσιγάρα θείων οταν ήμουν μικρός μου άρεσε αρκετά τέλοσπάντων οι επόμενες τζούρες του πρώτου τσιγάρου μου προκάλεσαν βήχα και οταν κάπνισα αυτό το πρώτο τσιγάρο ένιωθα μια φοβερή ταχυπαλμία μια εντονη και ιδιότυπη ζάλη και για αρκετή ωρα δεν μπορούσα να πάρω ούτε τα πόδια μου εκείνη την ημέρα κάπνισα κανα δυο τσιγάρα μετα απο αρκετές ώρες βέβαια και ενιωσα τα ίδια πράγματα να σήμειώσω πως αυτο γινόταν για κανένα μήνα όποτε κάπνιζα τσιγάρο και αυτό έφυγε απο τότε τελείως.Κάπνιζα λοιπόν αρκετά συχνά ως τα δεκαοχτώ ποτέ όμως στο σχολείο.Απο τα δεκαοχτώ μεχρι τα εικοσιένα καπνιζα καθημερινά δεκαπέντε τσιγάρα την ημέρα ως που στα εικοσιένα επαθα μια κρίση πανικου που νόμιζα οτι ήταν κρίση άσθματος ωστοσο δεν είχα απολύτως τιποτα οπως είπαν οι γιατροί όμως μετα απο λίγους μήνες το έκοψα όχι για λόγους υγείας καμία σχέση απλά όλους αυτούς τους μήνες που κάπνιζα δεν μου έκανε καμία αίσθηση υστερα απο εκείνη την ημέρα.Πριν ενάμησι χρόνο όμως εντελώς αυθόρμητα μου ήρθε η επιθυμία για τσιγάρο (ήμουν σε κάπως άσχημη φάση) και ζήτησα ένα απο την αδερφή μου ένα εχω να πω πως η αισθηση ηταν το ίδιο καλή όπως παλιά και μου άρεσε λές και δεν το είχα κόψει ποτέ απο τότε καπνίζω περιστασιακά όποτε βγαίνω με φίλους και το πακέτο που αγοράζω το κρατάω για τρείς μέρες και πραγματικά ως τώρα δεν μου έχει περάσει απο το μυαλό να το κόψω.Αυτή είναι λοιπόν η ιστορία μου με το τσιγάρο.

johnny19818
17-10-12, 12:24
Το πρώτο τσιγάρο το έκανα τράκα από συμμαθητή ενός φίλου μου (τον οποίο δεν γνώριζα καν) ένα Σάββατο σε κλαμπ.Marlboro lights η μάρκα. Ήμουν 16. Μετά, στην τρίτη Λυκείου κάναμε τσιγάρο, η παρέα στο καπνιστήριο όλοι μαζί, είχαμε ένα πακέτο στα διαλλείματα. Στην 5ήμερη το ξεσκίσαμε βέβαια. Φοιτητής και φαντάρος έκανα σπάνια να πω την αλήθεια και μόνο με την παρέα σε φάση ποτό καφέ κτλ. Ποτέ μου δεν έχω πάρει τον καπνό μέσα πάντως.
Η πλάκα ήταν όταν ένα Πάσχα, σε οικογενειακή μάζωξη (γονείς, παππούδες κτλ) και ενώ όλοι ήξεραν ότι δεν καπνίζω, σκάει μύτη ο θείος μου με πούρα. Ανάβω κι εγώ ένα σαν να μην τρέχει τίποτα και μένουν όλοι κάγκελο... Γενικά πάντως, ούτε πακέτο αγοράζω ούτε ποτέ θεωρήθηκα ότι είμαι καπνιστής αν και οι γονείς μου καπνίζαν πολύ και η αδερφή μου ακόμη και τώρα. Δε βρίσκω λόγο να καπνίζω και απεχθάνομαι τη μυρωδιά του καπνού που βγαίνει από τους καπνιστές.

tonytony
17-10-12, 14:16
Δυστυχώς ξεκίνησα αυτή τη κακιά συνήθεια από τα 15 μου στο σχολείο και ακόμα πιο δυστυχώς...δε κατάφερα να το κόψω...μέχρι και σήμερα...:(
Το πρώτο πρώτο δε θυμάμαι πότε ήταν ακριβώς αλλά όλοι τότε το ξεκινούσαμε για..."μαγκιά" στα κορίτσια , να δείχνουμε πιο άντρες κτλ κτλ...Μυαλό κουκούτσι τότε τι να πεις...

panp
17-10-12, 16:28
Ο πατέρας μου είχε κίτρινα δάχτυλα, και κανείς δεν είχε ποτέ τη χαρά να του προσφέρει τσιγάρο, γιατί πάντα ανάμεσα στα δάχτυλα αυτά ήταν ένα αναμμένο τσιγάρο. Αποτέλεσμα : να γίνουν και οι δυο γιοι αντικαπνιστές, από σιχαμάρα. Μιλάμε για καταστάσεις όπως καμένα σεντόνια στην κρεβατοκάμαρα, καμένα κομοδίνα κλπ., δηλ. "όσο έχω ανοιχτά μάτια, καπνίζω".

Ο πατέρας δεν πήγε βέβαια από αυτό, αλλά αν βάλεις και κανα δυο "όμορφα" που συνέβησαν τώρα τελευταία, με ξαδέρφια που δεν πέρασαν τα 55, το θέμα "τσιγάρο" έχει κλείσει πριν καν αρχίσει.
Θα μου πεις, γιατί γράφεις; Γιατί φυσικά δοκίμασα, και σε κάποιες διακοπές (αλλά αυστηρά μόνο εκείνες τις μέρες), κάπνισα και κάποια μετρημένα πουράκια Backwoods. Αυτά πριν από καμια δεκαπενταριά χρόνια.
Σήμερα όμως, και το λέω με...περηφάνεια, ίσως είμαι από τους πιο "σκληρούς" αντικαπνιστές... Μιλάμε, μπαίνω σε μαγαζί που καπνίζει ο ιδιοκτήτης, και επι τόπου μεταβολή και φεύγω...

konc
17-10-12, 19:18
Εντυπωσιακά (και απίθανα σύμφωνα με ότι διαβάζω) απολαυστικό από τα 14 μου στην πρώτη καφετέρια που πάτησα το πόδι μου. Για 15+ χρόνια αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς μου μέχρι πριν 1 χρόνο και κάτι, στα 32 μου, που κάπνισα το τελευταίο. Δυστυχώς ακόμα η μυρωδιά του καπνού είναι υπέροχη και ίδια με αυτή που με τράβηξε από την πρώτη στιγμή, ευτυχώς τα θετικά από το κόψιμό του τόσα πολλά που δεν παίζει να το ξαναβάλω στο στόμα μου!

Deathshadow
17-10-12, 23:46
Tο πρωτο μου τσιγαρο το εκανα πολυ αργα.Στο λυκειο δηλαδη πολλυυυυ παλια.Την πρωτη φορα κοντεψα να πνιγω.Την δευτερη προσπαθησα να κατεβασω τον καπνο και μου γυρισαν τα ματια οποτε ειπα τελος δεν προκειται να ξεκινησω ποτε αυτη τη συνηθεια!!!Βρηκα αλλο παθος το οποιο ειναι επωδυνο μονο στην τσεπη μου (αλλα ελεγχομενο) και καθολου στην υγεια μου;).

WalkerYannis
03-01-13, 17:05
Το ξεκίνησα στο στρατό για να προσαρμοστώ με την "παρέα". Δε μου άρεσε ποτέ και το παράτησα πολύ γρήγορα! Έτσι απλά.

noxrider
23-01-13, 08:57
χμ...τσιγάρο.Μια σχέση μίσους και πάθους!Μικρός στο Δημοτικό κρυφά τράκες από τους γονείς για να δω τι είναι αυτό το πράγμα.Στην Γ' Λυκείου ένα τσιγάρο κανονικά και όπου την άκουσα κανονικά και μετά ως φοιτητής κανονικός καπνιστής.Το είχα καταφέρει πριν λίγα χρόνια να το κόψω αλλά μου έλειπε αυτή η απόλαυση.Έχοντας περάσει από όλες τις μάρκες και όλα του είδη καπνού έχω καταλήξει στην μπλε κασετίνα του Καρέλια (Excellence) που κατά τη γνώμη μου αποτελείται από τις καλύτερες ποικιλίες Virginia,είναι τουλάχιστον μία κλάση παραπάνω(αν όχι δύο-τρεις) από κάθε mainstream τσιγάρο και το απολαμβάνω με τον καφέ και τα ποτάκια.