Ανακοίνωση

Collapse
Καμία ανακοίνωση ακόμη.

Τι θα γινόμουν όταν θα... μεγάλωνα

Collapse
X
  • Φίλτρο
  • Ώρα
  • Εμφάνιση
Καθαρισμός όλων
νέα post

  • Τι θα γινόμουν όταν θα... μεγάλωνα

    Έκανα μιά μικρή αναζήτηση και δε βρήκα κάτι σχετικό. Αν ήδη υπάρχει ας μεταφερθεί


    Ποιός από εμάς δεν (ανα)ρωτήθηκε μικρός τι θα γίνει όταν μεγαλώσει;;;
    Νομίζω πως όλοι μας κάναμε όνειρα για το πόσο μεγάλοι και τρανοί θα γινόμασταν μεγαλώνοντας, και είμασταν ατράνταχτα πεποισμένοι πως θα τα καταφέρουμε...
    ... Και όχι μόνο... Χάρη σε εμάς :
    - θα άλλαζε το ρουν της ιστορίας μαζί με τον Παγκόσμιο Χάρτη,
    - και σίγουρα το σύμπαν θα ερχόταν ανάποδα!!!

    Δεν ξέρω κατά πόσο εσείς ικανοποιήσατε τα όνειρά σας (o Pooky δε συμμετέχει ) εγώ πάντως ήμουν σίγουρη πως μεγαλώνοντας θα γινόμουν: (παραδίπλα παραθέτω τους λόγους που δεν... )

    - αστροναύτης : η NASA έπεφτε μακριά
    - μπασκετμπολίστρια: κάτι για το μπόι μου μου είπαν
    - χημικός: πλήρη μεσάνυχτα πέρα από τη σειρά δραστικότητας των μετάλλων
    - σοβαρή... : ακόμη ψάχνω το λόγο...

    To μόνο σίγουρο, πως εγώ για αλλού ξεκίνησα και αλλού η ζωή με πήγε...
    sigpic

  • #2
    Σε μια έκθεση δημοτικού "Τι θέλω να γίνω όταν μεγαλώσω" είχα γράψει οτι ήθελα να γίνω καπετάνιος.

    Όλα τα λεφτά ήταν το σχόλιο της δασκάλας στο τέλος. "Όλα καλά Γιαννη αλλά για να γίνεις ναυτικός πρέπει να διαβάζεις και λίγο" χαχαχαχαχα, δεν θα το ξεχάσω ποτέ.

    Παραλίγο πάντως το όνειρο να γινόταν πραγματικότητα εαν δεν κοβόμουν λόγω των ματιών.

    Σχόλιο


    • #3
      Από τη στιγμή που στην Πέμπτη δημοτικού είδα για πρώτη φορά το τεχνολογικό θαύμα ενός Spectrum, δήλωσα ότι θα γίνω προγραμματιστής... πιο πριν δεν θυμάμαι τι έλεγα. Τελικά το πήρα λίγο ξώφαλτσα όσον αφορά τις σπουδές (ηλεκτρολόγος μηχανικός τελείωσα) αλλά πάντα software ονειρευόμουν και με software ασχολήθηκα!
      Σας αρέσουν τα παλιά, κλασσικά adventure games; Δείτε το Diamonds in the Rough

      Σχόλιο


      • #4
        Εγώ πάλι παιδιά φανταζόμουν τον εαυτό μου κάτι σαν τον Ιντιάννα Τζόουνς (τρέλα και κορδέλα με τον Χάρισον Φόρντ)καθώς ήμουν σίγουρη πως τουλάχιστον ένα ιστορικό αρχαιολογικό θα το έβγαζα,ότι θα παντρευόμουν και αν... στα 30,γιατί θα έπρεπε να κοιτάξουμε πρώτα και λίγο την καριέρα μας...και ότι θα γινόμουν παράλληλα και σκιτσογράφος για να σκοτώνω τις ελεύθερες ώρες μου βρε αδελφέ...Εκείνο που δεν θα γινόμουν με τίποτε είναι μια Μαίρη Παναγιωταρά...Τελικά... έγινα η Ζωή Παναγιωταρά ...που έχει το σχέδιο για χόμπυ...

        Σχόλιο


        • #5
          Μπράβο, Juanita! Ωραία ιδέα για thread!!

          Όταν ήμουν μικρή ήμουν πολύ αναποφάσιστη για το τι ήθελα να γίνω..και είχα και μεγάλη γκάμα με διάφορες ιδιότητες. Γύρω στα 4 ήθελα να γίνω ηθοποιός(τώρα πώς μου είχε περάσει από το μυαλό..δεν έχω ιδέα!!). Μετά άλλαξα γνώμη και έλεγα να γίνω οδοντίατρος. Ύστερα το ξανασκέφτηκε και είχα διάφορες ιδέες ανάμεσα σε νηπιαγωγός, σχεδιάστρια μόδας, αρχαιολόγος και αρχιτέκτονας. (Τώρα τι κοινό μπορεί να έχουν όλα αυτά είναι άλλο θέμα!)

          Αυτά μέχρι τα 12. Τελικά επειδή η μεγάλη μου αγάπη ήταν το σχέδιο, αποφάσισα να ακολουθήσω την τελευταία μου επιλογή.

          Σχόλιο


          • #6
            Πολύ ωραίο νήμα Juanita.

            Πάμε λοιπόν:

            Αρχικά ήθελα να γίνω έμπορος παιχνιδιών (παιχνιδάς) όπως αποκαλούσα το συγκεκριμένο επάγγελμα.

            Αργότερα μου «επέβαλαν» την άποψη πως όταν μεγαλώσω θα γινόμουν παιδίατρος.

            Στα χρόνια του Γυμνασίου θα έδινα τα πάντα για να γίνω χειριστής μαχητικών αεροσκαφών (πιλότος). Μέχρι που ανακάλυψα κάπου στο Λύκειο πως η μυωπία που είχε αυξηθεί δε θα μου επέτρεπε κάτι τέτοιο.

            Σήμερα όπως λένε οι SlipknotThey never told me the failure I was meant to be” αλλά
            αλλά όταν μεγαλώσω (κι άλλο), θα ήθελα να γίνω rock star κι ας μην το παλεύω.
            Η πίστη είναι πιο δυνατή από τη φωτιά.

            Σχόλιο


            • #7
              αααααααα εγώ επηρεασμένη απ τους Αγγελους του Τσάρλυ μια εποχή ήθελα να γίνω ιδιωτική ντεντέκτιβ αλλά όχι να παρακολουθώ ζωηρές παντρεμένες ή παιδιά πλουσίων που πήραν τον στραβό το δρόμο, αλλά να πιάνω κακούς ανθρώπους και να κάνω κινήσεις Kung Fu με τις ψηλοτάκουνες μπότες μου

              Σχόλιο


              • #8
                απο 2 χρονων εχω σκαλωμα με τα αεροπλανα που να σας λεω ....να ειμαι στις παλιες κουνιες του πεδιου του αρεως σε ενα ικριωμα που ηταν σαν dacota ...και να τσακωνομαι 4 χρονων με τα παιδακια για να κατσω στο πιλοτηριο.....!!μια ζωη ονειρευομουν τα αεροπλανα και το πιλοτιλικι....τελικα κατεληξα για δουλεια να επισκευαζω αεροπλανα..............!!!αλλα κανω μαθηματα πτησεως και καποτε...........!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

                LIVE TO FLY FLY TO LIVE!!!!!!!!!!

                Σχόλιο


                • #9
                  Χμμμ για να θυμηθω...
                  Στεκομουν στην ακρη της κουζινας οταν δειλα δειλα ανακοινωνω στην μητερα μου πως θελω να γινω Μαϊκ Λαμαρ!!!
                  Μετα απο λιγο καιρο της ανακοινωσα οτι αποφασισα να γινω Λαμαρινας και να βοηθαω τον πατερα μου (πραγμα που εκανα για ενα χρονικο διαστημα). Τεζα η μανα μου...
                  Αφου ουτε μαγος ουτε λαμαρινας θα γινομουν αποφασισα οτι ηθελα να γινω αρχαιολογος! Τελικα εγινα κατι σχετικο. Κατέληξα συντηρητρια αρχαιοτητων και εργων τεχνης



                  Σχόλιο


                  • #10
                    Εγω παλι μικρος,δεν ηθελα να κανω τιποτα οταν μεγαλωσω.Ειχα και μια πεποιθηση οτι θα την περναγα και βασιλικα μαλιστα.
                    Δυστυχως και προφανως δεν μου εκατσε...

                    Παντως απο το πολυ retro μπορει να χρειαστει να μου τραβηξσεις καμια συντηρηση Kambia
                    ZX <br />
Certified webmaster

                    Άγγελοι τον παρέλαβαν, τον έλουσαν και τις πληγές του έπλυναν με μόσχο και με μύρο, του έστρωσαν να κοιμηθεί σε κλίνη από βύσο κι Αρχάγγελοι με πύρινες ρομφαίες τον φυλάνε μέχρι να ρθει η ώρα του για να τόνε ξυπνήσουν...

                    Σχόλιο

                    Εργασία...
                    X