Ανακοίνωση

Collapse
Καμία ανακοίνωση ακόμη.

Κοριτσίστικα Παιχνίδια (λάστιχο, σχοινάκι, τυφλόμυγα, κ.λπ.)

Collapse
X
  • Φίλτρο
  • Ώρα
  • Εμφάνιση
Καθαρισμός όλων
νέα post

  • Κοριτσίστικα Παιχνίδια (λάστιχο, σχοινάκι, τυφλόμυγα, κ.λπ.)

    Δεν ξέρω αν έχει ανοιξει παρόμοιο θέμα, αν και έκανα μια σχετική έρευνα πρώτα.
    Θυμαστε πια παιχνιδια παιζαμε παλια, στα σχολικά διαλείματα, αλλά και τις ελευθερες ώρες, και ειδικά εμείς τα κορίτσια; Εκτος κρυφτού, κυνηγητού κτλ;

    θυμαμαι, ότι με ένα λαστιχάκι, παιζαμε :

    1ον. το "ύψος". όπου δύο παιδια, κρατωντας το λαστιχάκι, το εβαζαν με την σειρά, πρώτα στο έδαφος, μετα στον αστράγαλο, μετα το γόνατο, μετά στην μεση.. στηθος, ώμος, κέφάλι, και.. τέλος, πανω απο το κεφαλι, και εσύ έπρεπε κάθε φορά, να το περασεις, με όποιον τρόπο μπορουσες.

    2ον. "τυφλόμυγα", αλλά όλοι μεσα σε ένα τεράστιο λαστιχάκι.

    3ον. "Μπερδεμα" δυο άτομα μπερδευαν το λαστιχο σχηματιζοντας κατι σαν τοιχο, και εσυ επρεπε να περασεις αναμεσα, και μερικές φορές χωρίς να το αγγιξεις καν.

    3ον. "λαστιχο". Το καθεαυτού παιχνιδι στο λάστιχο. Ξανά τα δυο ατομα, κρατουσαν το λαστιχο στα πόδια τους, πρωτα με ανοιχτα ποδια, και στον αστραγαλο -> γονατο -> μπουτι. Μετά με κλειστά ποδια, η ίδια σειρα. Και τελος με το ένα ποδι. Εσύ έπρεπε, να κανεις μια σειρά από κινησεις, για να περασεις στην επομενη και κάθε φορά δυσκολότερη φάση του παιχνιδιού. Οι κινήσεις ήταν : Με μια κινηση, εβαζες το ενα ποδι, αναμεσα στο λαστιχακι (ευκολο στα δυο ποδια, δυσκολο στο ενα), μετά ταυτόχρονα, εβαζες το άλλο, βγαζοντας το πρωτο. Μετα, και τα δυο μεσα, και τέλος έξω.
    Το πιο αγαπημενο μου παιχνίδι! Όταν τα ατομα που κρατουσαν το λαστιχο είχαν αδυνατα ποδια, ήταν δυσκολο. Οι περισσότερες από μας, φορούσαν μυτερά παπούτσια, για να μπαίνει το ποδι, αναμεσα στο λάστιχο.

    Άλλα παιχνίδια, ήταν τα "μήλα"
    Ξανά, αυτά τα δύο παιδια, καθόταν αντικρυστά σε μια αποσταση μεταξυ τους, κρατωντας μια μπάλλα, και αναμεσά τους, οι υπόλοιποι, πηγαινοντας περα-δωθε, προσπαθουσαν να μην τους πετύχει η μπαλλα, που τους στοχευαν οι πρώτοι. Αν την έπιαναν στον αέρα, έιχαν μια "ζωή" επιπλέον. Αν τους "εκαιγαν, έφευγαν.

    Τα "λεμόνια". Η διαφορά εδώ, ήταν πως τα παιδιά καθόταν το ένα πισω απο το άλλο σε σειρά με ανοιχτα τα ποδια. Η μπάλλα περναγε ανάμεσα (σαν το μπόουλιγκ), και όποιον άγγιζε τον έκαιγε. Εκτός αν την επιανες κλεινοντας τα πόδια σου, κέρδιζες ένα "λεμονι" ή μια "ζωή"

    Τα παιχνιδια, που χτυπουσαμε τα χερια μας, λέγοντας τραγουδάκια.

    κτλ

    Τα αγόρια, θυμαμαι ότι έπαιζαν ένα παιχνιδι με βώλους, αλλά ποτέ δεν έμαθα πως!

    Η μακριά γαιδούρα, ήταν επίσης δημοφιλές παιχνίδι.


  • #2
    Emmm... με τα μήλα είχαν στενάξει οι τζαμαρίες των γύρω μαγαζιών...

    Ακόμα θυμάμαι το ξύλο που έφαγα από τον πατέρα μου όταν σπάσαμε με τη μπάλλα ένα τζάμι του καφενείου μας (δε φταίγαμε εμείς... αυτά ήταν λεπτά... )

    Αλλά το στενάκι της Νάξου γέμιζε κάθε απόγευμα από τα παιδιά της γειτονιάς.
    Τότε δεν υπήρχαν αυτοκίνητα και ο δρόμος ήταν αρκετά φαρδύς για τα παιχνίδια μας...

    Λόγω του καφενείου, είχαμε εφεύρει και άλλο παιχνίδι...
    Με τα καπάκια από τα αναψυκτικά.
    Ο ένας έφτιαχνε με τους αντίχειρες και τους δείκτες των χεριών του ένα τέρμα και ο άλλος με τα δάχτυλα έσπρωχνε τα καπάκια προς το τέρμα...
    Είχες μόνο τρεις ευκαιρίες για να καταφέρεις κάθε καπάκι να μπει στο τέρμα και ένα μακρύ πέτρινο τοίχο μιάς μονοκατοικίας για ατέλειωτο παιχνίδι...

    Krios που είσαι;;;;;;
    sigpic

    Σχόλιο


    • #3
      Εγώ θυμάμαι και το "Λύκο με τα κατσικακια" ... Κάναμε έναν μεγάλο κύκλο όλα τα παιδιά, ένα παιδάκι έκανε τον λύκο κι άλλο ένα το κατσικάκι. Τρέχανε γύρω, μέσα κι έξω από το κύκλο προσπαθώντας ο λύκος να πιάσει το κατσικάκι και τα παιδιά που σχημάτιζαν τον κύκλο προσπαθούσαν να μην αφήσουν τον λύκο να εισχωρήσει στον κύκλο...

      Σχόλιο


      • #4
        Λάστιχο!!! το αγαπημένο μου!! είχαμε κλίκα 4 κορίτσια και πηδοβολούσαμε σαν τα κατσίκια.
        Επίσης την κατάβρισκα με τις κατασκευές της Μανίνας και της Κατερίνας στο τελευταίο φύλλο. Σώμα κοριτσιού με εσώρουχα και πολλές πολλές φωτό με φορεματάκια που πρεπε να τις κοψεις και να τις τσακίσεις πάνω στο σώμα και να ντύσεις το "μοντέλο" . Χαρτάκια όλα αλλά με διασκέδαζαν πολύ (καλά οι νεότερες μπορεί να μην το προλάβατε καν)

        Σχόλιο


        • #5
          Κάποτε παίζαμε και κουτσό!

          Με μια κιμωλία σχεδιάζαμε αριθμημένα τετράγωνα.
          Μετά ρίχναμε μια πέτρα ή ένα κομμάτι από κεραμίδι σε κάθε τετράγωνο με τη σειρά από το 1 έως το 9, και προσπαθούσαμε κάνοντας κουτσό να πιάσουμε την πέτρα μας και αφού περάσουμε από όοοολα τα τετράγωνα να επιστρέψουμε στην αρχή, σώοι και αβλαβείς...

          Σχόλιο


          • #6
            Σι μαριό μαριό....

            Αν και το έχει ξανά αναφέρει κάπου η Candy μας θα το πω και εγώ!

            Ήταν άνοιξη πριν πολλά πολλά χρόνια....
            Τα πρώτα παγωτά είχαν αρχίσει να έρχονται σε κάποια περίπτερα και οι ανθισμένες νεραντζιές ευωδίαζαν στις γειτονιές.
            Ήταν ένα πρωινό στο σχολείο και τότε.... μια ενοχλητική φασαρία από τη μεριά του προαυλίου που έπαιζαν τα κορίτσια έκανε την αγουροξυπνημένη ματιά μας να καρφωθεί προς τα εκεί απορημένα!Τα κορίτσια έπαιζαν ένα καινούριο πρωτοποριακό παιχνίδι , πιασμένα σε ένα κύκλο χέρι-χέρι και φαινόντουσαν να τραγουδάνε :

            "Σι μαριό μαριό,
            Σι ντορεμί μακαρό μακαρό,
            Λεο Λεο πι πι πι,
            Λεο Λεο πι πι πι,
            Ουάν του θρί."


            Τι να ήταν άραγε αυτό το καινούριο παιχνίδι που μας ήρθε από τις Ευρώπες;
            Και πως εμείς τα αγόρια δεν πήραμε τίποτα χαμπάρι;

            Σύσσωμη όλη η αντροπαρέα βάλαμε τα γέλια!!!!Στα πρόσωπα μας είχε αποτυπωθεί εμφανώς ένα ειρωνικό ύφος απαξίωσης και αναστενάξαμε ίσως όλοι με ανακούφιση που είχαμε γεννηθεί άντρες!

            Δεν πρόλαβαν
            όμως να περάσουν μερικές μέρες και άρχισαν οι διαρροές!!
            Οι κύκλοι των ενωμένων χεριών είχαν μεγαλώσει με την συμβολή μάλιστα και μερικών δικών μας προδοτών!!! Αναγνωρίζαμε πρόσωπα φίλων μας που ενώ μέχρι χθες κορόιδευαν και χλεύαζαν ,τώρα πωρωνόντουσαν και έδειχναν να το διασκεδάζουν.
            Περιττό να πούμε ότι τελικά καταλήξαμε να παίζουμε όλοι μας αυτό το παίγνιο μετά μανίας στην εκδρομή,στο σχολείο στη γειτονιά,στο γραφείο...εχμμμ λάθος!!!

            Ήταν μια παράξενη δυνατή εμπειρία!!!
            Προτείνω να το αναπαραστήσουμε στην επόμενη συγκέντρωση!

            Σχόλιο


            • #7
              Αρχικά δημοσιευμένο από Turrican Προβολή Post
              Προτείνω να το αναπαραστήσουμε στην επόμενη συγκέντρωση!
              Aυτό να δω στην επόμενη GRM συνάντηση και μετά θα μπορώ να αποχωρήσω από 'δω μέσα ανά πάσα στιγμή,θα τα έχω δει όλα....!
              www.Ragequit.gr, το πιο έγκυρο site για PC games

              Σχόλιο


              • #8
                Αρχικά δημοσιευμένο από Turrican Προβολή Post

                Ήταν μια παράξενη δυνατή εμπειρία!!!
                Προτείνω να το αναπαραστήσουμε στην επόμενη συγκέντρωση!
                Ναι Εχω χρονια να παιξω αυτο το παιχνιδι! Θα εχει γελιο!

                Λοιπον, αγαπημενο παιχνιδι το λαστιχο!!!! Ο βασιλιας ολων! Παιζαμε απο το πρωι ως το βραδυ, ακομα και μεσα στο σπιτι με την αδερφη μου.

                Αυτο που περιγραφει η Λορενα σαν "μπερδεμα" το λεγαμε "Ζινγκ-Ζανγκ-Ζονγκ" και το παιζαμε οταν χαλουσε το λαστιχο μας απο το πολυ παιξιμο και δεν ειχαμε προμηθευτει καινουριο.

                Φυσικα παιζαμε αυτα τα παιχνιδια που χτυπουσαμε παλαμακια με την φιλη μας. Κλασικο τραγουδακι το
                "Παμε στη Χαβαη, στο ομορφο νησι
                Να δουμε το Μαγκαρετ, τον πρωταγωνιστη
                Εχει μια κουρσαρα, και φορει γυαλια
                Και μια κοπελαρα, με ξανθα μαλλια"

                Με παρομοιο τροπο παιζοταν και το "Περνα-περνα η μελισσσα". Επισης παιζαμε το "Γυρω-γυρω ολοι, στη μεση ο Μανωλης".

                Αυτο με τις χαρτινες κοπελες και τις φορεσιες τους στο τελευταιο εξωφυλλο της Μανινας νομιζω το λεγαμε "μεμο-game" (ιδεα δεν εχω γιατι και πως βγηκε αυτο το ονομα).

                Η nessie θυμηθηκε και κατι αλλο: υπηρχαν πετρες τοτε στους δρομους και πολλα κομματια απο σπασμενα κεραμιδια και τουβλα. Τωρα πια δεν υπαρχουν! Η ανοικοδομηση ηταν σε εξαρση και παντου χτιζονταν πολυκατοικιες.

                Απιστευτα υπεροχα χρονια...ναι, θα ηθελα να ξαναγινομουν 6 χρονων ή και μικροτερη...την ηλικια των 12 δεν θελω να περασω. Ωραια θα ηταν να παραμεναμε παντα παιδια
                Get a life!

                Σχόλιο


                • #9
                  Αρχικά δημοσιευμένο από domniki Προβολή Post

                  Απιστευτα υπεροχα χρονια...ναι, θα ηθελα να ξαναγινομουν 6 χρονων ή και μικροτερη...την ηλικια των 12 δεν θελω να περασω. Ωραια θα ηταν να παραμεναμε παντα παιδια

                  Είναι που σε αυτή την ηλικία είδες τον πρώτο μεγάλο χωρισμό...

                  Και τη μικρή Ελένη που κάθεται και κλαίει γιατί δεν την παίζουν οι φιλενάδες της...

                  Turri, απίστευτη περιγραφή

                  Dom, στην επόμενη συνάντηση αναλαμβάνεις να μου το μάθεις...
                  sigpic

                  Σχόλιο


                  • #10
                    Ζινγκ-Ζανγκ-Ζονγκ ;

                    όπως λέμε tic-tac-toe;

                    Σχόλιο

                    Εργασία...
                    X