Ανακοίνωση

Collapse
Καμία ανακοίνωση ακόμη.

RetroAd

Collapse

Πρώτη Μέρα στο Σχολείο!

Collapse
X
  • Φίλτρο
  • Ώρα
  • Εμφάνιση
Καθαρισμός όλων
νέα post

  • Πρώτη Μέρα στο Σχολείο!

    Την θυμαστε αυτην την μερα που ερχοταν μια φορα τον χρονο καθε Σεπτεμβρη,κοιμοσασταν απο την αγωνια το προηγουμενο βραδυ;
    Το πρωι ψαχνατε τι θα φορεσετε;
    Oταν ανεβαινατε τα σκαλια ηταν το στομαχι κομπος;

    Eιχα και εγω τις αγωνιες μου,αν θα με θυμουνται οι περσινοι (οι κολητοι πηγαιναν αλλου) αν θα πιασω καλο θρανιο ,οχι μπροστα αλλα ουτε και πισω πισω καπου κεντρο να κανω σκονακια ησυχα,και να βρω με ποιον θα κατσω,επιλογες τεραστιας σημασιας που θα σε συνοδευαν ολο τον χρονο.

    Τωρα βεβαια Μαης μηνας θα πηγαινε περισσοτερο "Τελευταια μερα στο σχολειο" οποτε γραψτε και για αυτην.
    Το πολυ πολυ να παιζατε μπουγελα.
    We are relics protecting ruins...


  • #2
    Το ιδιο αγχος και γω.
    Ποιοι θα ειναι απο τους περσινους?
    Θα εχουμε νεους μαθητες/τριες στην ταξη?
    Παλι καινουρια δασκαλα θα μας βαλουν?
    Που θα κατσω και με ποια?
    Σε ποιο τμημα θα ειμαι? Στο πρωινο η στο απογευματινο?



    Retromaniax Rules

    Σχόλιο


    • #3
      Θυμαμαι την πρωτη μερα στο γυμνασιο.. Ειχα ξυπνησει απο τις 6 το πρωι, προκειμενου αν ετοιμαστω στην ωρα μου (εφευγα 8 παρα κατι..)

      Είχα ηδη έτοιμα τα ρουχα μου, απο μια εβδομαδα νωριτερα, και όπως και οι άλλες μου φιλεναδες, ανυπομονουσαμε να παμε στην γειτονικη πολη, όπου ηταν το γυμνασιο-Λυκειο, γιατι το δημοτικο το περασαμε στο χωριο μας.
      Κρυφη ελπιδα... να συναντησουμε και νεα πιο ομορφα αγορια..

      Αυτη ηταν και η μονη μερα που ξυπνησα νωρις. Απο τοτε μεεεεχρι και σημερα, αν δεν χτυπησει 10 φορες το ξυπνητηρι και σε παλαιοτερες εποχες, δεν εμπηγε και τις φωνες η μανα μου, δεν υπηρχε περιπτωση να σηκωθω.

      οκ ενα προβλημα υπνου το εχω απο παντα ...

      Σχόλιο


      • #4
        Εγώ θυμάμαι την 1η μέρα στο Γυμνάσιο και την 1η μέρα της 4ης Δημοτικού που είχα αλλάξει και σχολείο, αφου θα ήμουν ανάμεσα σε νέους συμμαθητές. Δόξα το θεώ από τότε έχω κρατήσει 2-3 φιλίες καλές (μετράνε 26 χρόνια). Πάντως ήταν χαρακτηριστική η αίσθηση. Το καρδιοχτύπι που ένιωθες ήταν έντονο, λες και θα έσπαγε η καρδιά σου.
        :fafoutis:

        Σχόλιο


        • #5
          Αρχικά δημοσιευμένο από Rygar Προβολή Post
          Πάντως ήταν χαρακτηριστική η αίσθηση. Το καρδιοχτύπι που ένιωθες ήταν έντονο, λες και θα έσπαγε η καρδιά σου.
          Εγώ πάλι γιατί δεν ένιωθα τίποτα τέτοιο ρε παιδιά; Μια ζωή ό,τι να'ναι. Μόνο αργότερα στο Λύκειο ένιωθα κάτι χαρακτηριστικό τις πρώτες μέρες. Μια χαρακτηριστική βαρεμάρα!

          Σχόλιο


          • #6
            Εγώ ως η προσωποποίηση του "Σήμερα γάμος γίνεται σ΄ώραίο περιβόλι.. " και "Τρεις λαλούν και δυό χορεύουν ..." περίμενα πως και τι να ανοίξουν τα σχολεία σχεδόν από τη στιγμή που γυρνούσα από τις διακοπές μου...
            ...Να έφταιγε το ότι ξυπνούσα τα πρωινά χωρίς να έχω τί να κάνω... το ότι μου έλειπαν οι φίλοι/ες μου και τα παιχνίδια μας στο προαύλιο... το γεγονός πως μπορούσα να ουρλιάζω από χαρά χωρίς να μου εξφενδονίζει η μάνα μου παπούτσια... θα σας γελάσω... Το σίγουρο είναι πως πάντα πήγαινα περιχαρής στο σχολείο, ουδέποτε με ένοιαζε τί ρούχα θα φορούσα εγώ ή οι φίλοι μου και ανυπομονούσα να πάρω τα καινούρια μου βιβλία που μύριζαν υπέροχα..
            Το γεγονός πως κατά τη διάρκεια της χρονιάς δε συμμετείχε επ΄ουδενί ο Γιώργος Νταλάρας στα σχολικά δρώμενα είναι αλλουνού νηματίου ποστ...

            Πάντως πρέπει να ήμουν από τα λίγα παιδάκια που πήγαινα κανένα 20' πριν χτυπήσει το κουδούνι για να παίξω... Σημειοτέον πως εξ απ' ανέκαθεν (δε θέλω σχόλια για τα ελληνικά μου ) ήμουν λάτρης του ύπνου...
            sigpic

            Σχόλιο


            • #7
              Με αγωνία είχα πάει στην πρώτη γυμνασίου, γιατί στην περιοχή μου μαζεύονταν όλα τα δημοτικά σχολεία σε 2 λύκεια. Ήσυχο παιδάκι εγώ, καθόμουν με τους παλιούς συμμαθητές μου που τους συνάντησα εκεί, δεν το είχα κανονίσει απο πριν. Καινούριους γνώρισα σιγά σιγα μέσα στην τάξη. Και φυσικά με τον διπλανό μου που τον είχα καβατζώσει από το δημοτικό, ατυχήσαμε και πιάσαμε το πρώτο θρανίο φάτσα-κάρτα στους καθηγητές. Κάτι σαν μουσικές καρέκλες που περίσσεψε το πρώτο θρανίο στη μέση.

              Οι αναμνήσεις αυτές μου είναι λίγο αδιάφορες. Η πρώτη μέρα στο στρατό όμως ήταν εντελώς διασκεδαστική! Αυτήν θα θυμάμαι!

              Σχόλιο


              • #8
                Και εγώ θα σας μιλήσω για την πρώτη μέρα στο γυμνάσιο. Βλέπετε αν και οικογένεια μεγάλη, η οικογένεια του μπαμπά μου, εγώ ήμουν από τα ξαδέλφια το μοναδικό κορίτσι και το μικρότερο σε ηλικία... καταλαβαίνετε τύχη τώρα εσείς... και σε μικρή επαρχιακή πολή να προσθέσω....
                Οπότε την πρώτη μέρα στο Γυμνάσιο συναντηθηκάμε όλα τα ξαδέλφια και ξεκινήσαμε όλοι μαζί για να πάμε παρέα. Σκεφτείται το θέαμα, εγώ και 6 μαντράχαλοι να πηγαίνουμε όλοι μαζί ένα μπουλούκι στο δρόμο. Έχετε δει μια ταινία με τον Θ. Βέγγο οπου 7 Κρητικοί (αν δεν κάνω λάθος το νούμερο)συνοδεύουν την αδελφή τους στην Κρήτη για να την παντρέψουν με το ζόρι ....ένα τέτοιο πράγμα σκεφτείτε... Είμασταν πραγματικά για γέλια...
                Ευτυχώς με το που φτάσαμε διαλυθήκαμε ησύχως και ο καθένας βρήκε την παρέα του...
                Να σημείωσω ότι εγώ και 2 ακόμα ξαδέφια μου θα πηγαίναμε τότε Α΄Γυμνασίου, 2 στην Β΄Γυμνασίου και 2 στη Γ' Γυμνασίου....Πραγματικός λαός δεν νομίζετε....

                Σχόλιο


                • #9
                  Εγώ που τα ζω ακόμα τι να πω
                  Είμαι τώρα τρίτη Γυμνασίου.Έχω λίγο άγχος για το πως θα είναι το Λύκειο και φαντάζομαι περισσότερο όταν πατήσω μέσα.Ευτυχώς παρότι αλλάζω σχολείο έχω αρκετούς γνωστούς εκεί και φίλους και δεν θα είμαι σαν το ξέφραγκο αμπέλι.
                  Κάθε χρονιά που είναι να ανοίξουν τα σχολεία δυσκολεύομαι να κοιμηθώ την νύχτα και το πρωί νιώθω κάπως.ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

                  Σχόλιο


                  • #10
                    Να'σαι καλα f2bnp,με μεγαλωσες 20 χρονια με το ποστ σου,αλλα παραδοξως σε συμπαθησα πιο πολυ.
                    Χαιρομαι που εισαι στην παρεα μας.

                    We are relics protecting ruins...

                    Σχόλιο

                    Εργασία...
                    X