Ανακοίνωση

Collapse
Καμία ανακοίνωση ακόμη.

Ρετρο Φάρμακα και γιατροσόφια

Collapse
X
  • Φίλτρο
  • Ώρα
  • Εμφάνιση
Καθαρισμός όλων
νέα post

  • Ρετρο Φάρμακα και γιατροσόφια

    Και μιας και ειμαι στην καταλληλη διαθεση, θυμηθηκα να ανοιξω θεμα με τα φαρμακα που κυκλοφορουσαν πριν καιρο, και καποια απο αυτα εχουν αποσυρθει ενω αλλα κυκλοφορουν ακομη.

    Θυμηθηκα επισης τις παραδοσιακες θεραπειες.. οπως πχ οι βεντουζες (να παω και στην αφαιμαξη..?)
    Σημερα φυσικα εχουμε πιο μοντερνους τροπους πασης θεραπειας..


    Αλλά ας ξεκινησουμε απο τα φαρμακα :

    Οι ασπιρινες φυσικα.. διαχρονικο φαρμακο

    Τις.. καρμαλινες τις ξερεις κανεις? ή τις ελεγε ετσι μονο οι γιαγια μου?

    Αλλα δεν θυμαμαι για την ωρα, αλλά πιστευω πως θα ειναι μακρυς ο καταλογος.


    Υ.Γ. Μην με αρχισετε με τις (πολλες) ντοματες.. (ειναι ακριβες ακομη). Και μια φτανει να κανει την δουλεια της. ετοιμη ειμαι να πεσω


  • #2
    Έχω την εντύπωση ότ λέγονταν Καλμαλίνες.

    Ναι Καλμαλίνη είναι το σωστό μια και το βρήκα με λίγο ψάξιμο.

    Σχόλιο


    • #3
      Λοιπόν, θυμάμαι το κλασικό σιρόπι-αντιβίωση για τη γρίπη. Amoxil!!! Είχα την εντύπωση (και ελπίδα) ότι θα είχε καταργηθεί. Έτσι μου είχαν πει δηλαδή... Μέχρι που πριν από λίγο καιρό πονούσε το δόντι μου και ο οδοντίατρος μου (και καλός φίλος) μου είπε να πάρω amoxil του 1g... μόνο που δεν τον διαολόστειλα!!! Ευτυχώς κυκλοφορεί και σε χαπάκι. Δεν ξέρω γιατί αλλά ποτε δεν το χώνεψα το συγκεκριμένο φάρμακο και ας έλεγαν όλοι ότι είχε ωραία γεύση για να αρέσει στα παιδάκια. Μπλιαχ!!!

      Ενα γιατροσόφι που θυμαμαι (εκτός από τις βεντούζες που ποτέ δεν "έκατσα" στη μαμά μου για να μου κάνει όσο άρρωστη και να ήμουν) ήταν η βραστή ρίγανη, μια φορά που είχα πάθει γαστρεντεριτιδα. Όσο θυμάμαι την απαίσια γεύση μου'ρχεται... Ξανάμπλιαχ!!!

      Α! Και το κλασσικό ρακόμελο που έχουμε εδώ στη Κρήτη για τον πονόλαιμο. (και όχι μόνο!!! )
      Τελευταία επεξεργασία από serano915; 18-06-2009, 19:07.

      Σχόλιο


      • #4
        Ένα κλασσικό γιατροσόφι που πάντα με εξέπληττε (και εξακολουθώ να βρίσκω απίστευτο) ήταν αυτό για τα διαστρέμματα: κρεμμύδι ψιλοκομμένο μαζί με μπόλικο χοντρό αλάτι στον επίδεσμο, και ο αστράγαλος από τούμπανο γινόταν μέσα σε μισή ώρα μια χαρά!
        Σας αρέσουν τα παλιά, κλασσικά adventure games; Δείτε το Diamonds in the Rough

        Σχόλιο


        • #5
          Η Amoxil μαζί με την Pentrexyl (κάπως έτσι πρέπει να γράφεται) ήταν η αγαπημένη μου γεύση!!!! Έχω πιεί λίτρα από δαύτη!

          Επίσης Φενεργκάν για το πονόλαιμο. Μόνο που δεν σου έφτιαχνε το λαιμό αλλά σε μαστούρωνε για κανά 4ωρο για τα καλά. Θυμάμαι μου το έδιναν πριν πάω σχολείο και ήταν η καλύτερή μου. Ούτε που καταλάβαινα πότε πέρναγε η μέρα!!!!!

          Σχόλιο


          • #6
            Άπειρο μουρουνέλαιο και κάτι αμπούλες καφετί γυάλινες για να δυναμώσω λέει. Οι αμπούλες πίνονταν γιατί μετά έτρωγα ένα σοκολατάκι μαργαρίτα ή εκείνα τα σοκολατάκια που ήταν σχεδόν στρογγυλά και πάνω είχαν ανάγλυφο ένα λουλούδι. Το μουρουνέλαιο όμως........ Χριστούλη μου τι να πω για τα υπόθετα... Δε θα πω. Θα πω όμως για το αλγκόν τη νοβαλζίνη και τα σερταλιντόν. Είχα πολλούς πονοκεφάλους από μικρή.
            AMER...DELEARIS...

            Σχόλιο


            • #7
              Ντιμεταπ για το κρυωμα. Αυτο το μωβ σιροπι που σου ερχοταν να το κατεβασεις με το μπουκαλι. Ο αδερφος μου παντως το εκανε και τον τρεχανε για πλυση στομαχου...
              time you enjoyed wasting, was never wasted

              Σχόλιο


              • #8
                Αρχικά δημοσιευμένο από joe Προβολή Post
                Ντιμεταπ για το κρυωμα. Αυτο το μωβ σιροπι που σου ερχοταν να το κατεβασεις με το μπουκαλι. Ο αδερφος μου παντως το εκανε και τον τρεχανε για πλυση στομαχου...

                Πολύ ωραία γεύση αυτό το σιρόπι, μου ξεβούλωνε τη μύτη για τα καλά- αλλά μου έφερνε υπνηλία (το ίδιο παθαίνω και με τα χάπια Dimetapp)

                Τα σιρόπια πάλι που δεν άντεχα με τίποτα ήταν το Rontec και το Mycothiol (ή όπως γράφεται τέλος πάντων...)- απλά αηδιαστικά!

                Σχόλιο


                • #9
                  To Dimetapp ήταν ένα γλύκισμα - φάρμακο, μου άρεσε πάρα πολύ. Αλλά μετά σου ερχόταν μια ντάγλα.... δεν ξέρω κανένα άτομο που να έπαιρνε dimetapp και να μην το έπιανε υπνηλία μετά.

                  Επίσης συχνές ήταν και οι βεντούζες... εννοώ αυτές τις βεντούζες φυσικά
                  I liked the ethos behind the Saturn, the last console really dedicated to the old-skool gamer: the sort of person 100% dedicated to a game’s playability over its graphics, obsessed with the Japanese gaming culture, that sort of thing. It came across almost like a love letter to a generation of gaming that was reaching its conclusion.

                  Σχόλιο


                  • #10
                    [οφ τοπικ] Χιχι ... έχει πολλή πλάκα να διαβάζεις¨: Ρετρό φάρμακα και γιατροσόφια και τελευταίος να έχει απαντήσει ο Haros...
                    [/οφ τοπικ]






                    Εγώ είχα πρόβλημα διαρκώς με αυτιά και αμυγδαλές...

                    Την τελευταία φορά που με πέθανε το αυτί μου ήμουν στην Τετάρτη Δημ. και η δασκάλα με πήγε στην αίθουσα των καθηγητών, έβαλε σ΄ένα μπρίκι λίγο λάδι και το ζέστανε στο γκαζάκι... Μου έκανε κομπρέσες με καυτό λάδι και αν δε μου έχει απονευρωθεί το αυτί σημαίνει πως ήταν εξαιρετικά αποτελεσματικό...

                    Όσο για τις αμυγδαλές, αν και δεν τις έχω βγάλει δε θυμάμαι να τις αντιμετώπιζα κάπως αλλιώς εκτός από το να τρώω παγωτά...
                    sigpic

                    Σχόλιο

                    Εργασία...
                    X