Ανακοίνωση

Collapse
Καμία ανακοίνωση ακόμη.

RetroAd

Collapse

Βραζιλιάνικες σαπουνόπερες (telenovelas brasileiras)

Collapse
X
  • Φίλτρο
  • Ώρα
  • Εμφάνιση
Καθαρισμός όλων
νέα post

  • #11
    Μα κι εγώ εννοείται ότι αυτό κάνω, είτε από το Word είτε από άλλες ιστοσελίδες. Αλλά με τον Internet Explorer τα εμφάνιζε σαν "2&a%acute$mark" και κάτι τέτοια.
    Αλλά εξακολουθώ να μη βλέπω κουμπί "Edit" στο συγκεκριμένο πόστ μου...
    :flower:

    Σχόλιο


    • #12
      Με την "Σκλάβα Ιζάουρα" είχα φάει τρελό κόλλημα στα μικράτα μου. Ακόμα θυμάμαι το καλοκαίρι του 85΄ να βάζω τη μητέρα μου να τρέχει σαν τρελή στους Φούρνους Ικαρίας αναζητώντας καμιά τηλεόραση που να έχει σήμα της προκοπής (το 85΄ σε παραμεθόριο περιοχή λέμε) γιατί το κοριτσάκι της είχε πάθει κρίση που δε θα έβλεπε "Σκλάβα Ιζάουρα"! Και την απίστευτη τσαντίλα μου όταν ανακάλυψα ότι τα εισιτήρια επιστροφής για Πειραιά είχαν βγει Τρίτη (Τρίτη παιζόταν η σειρά). Όλο το ταξίδι το πέρασα να ρωτάω κάθε αξιωματικό που έβλεπα στο καράβι αν θα φτάναμε στον Πειραιά πριν τις 9. Και νομίζω πως με είχαν καταλάβει και με δουλεύανε λέγοντας ότι εξαρτάται από τον άνεμο.

      Η αγαπημένη μου ιστορία ήταν ο πρώτος έρωτας της Ιζάουρα με τον Τομπίας, έναν ιδιοκτήτη γειτονικού κτήματος που τελικά καίγεται ζωντανός σε πυρκαγιά που έχει προκαλέσει ο Λεόνσιο. Τον θάνατό του δεν κατάφερα να τον ξεπεράσω και γι' αυτό δεν χάρηκα και πολύ το τελικό happy end με τον νέο έρωτα Αλόνσο (ή Αλφόνσο θα σας γελάσω).

      Η σειρά πάντως είχε τρελή επιτυχία παγκοσμίως. Ήταν η πρώτη ξένη σειρά που είχαν αγοράσει οι, τότε (τέλη δεκαετίας 70΄) βαριά κομμουνιστικές, Σοβιετική Ένωση και Κίνα. Ίσως βοηθούσε και το θέμα της δουλείας βέβαια ... Χρόνια μετά όμως που πέτυχα κάποια επεισόδια στο ίντερνετ μου φάνηκε τόσο ξεπερασμένος ο τρόπος σκηνοθεσίας, τα σκηνικά, οι ερμηνείες κλπ. που η ιδανική εικόνα που κρατούσα μέσα μου από παιδί κατέρρευσε.

      Πριν από λίγα χρόνια ξαναγυρίστηκε στη Βραζιλία. Με δυο συμμετοχές από ηθοποιούς που είχαν πάρει μέρος και στην αρχική σειρά. Τον Ρούμπενς ντε Φάλκο (που το 1975 έπαιζε τον Λεόνσιο) στον ρόλο του συνταγματάρχη Αλμέιντα (του πατέρα του Λεόνσιο) και την ηθοποιό που στην αρχική έπαιζε την Μαλβίνα (τη γυναίκα του Λεόνσιο) να παίζει την Εστέρ (τη μητέρα του και νονά της Ιζάουρα).

      Τη "Μικρή Κυρία" την έβλεπα αλλά δεν μ' ενθουσίασε ποτέ. Ούτε θυμάμαι πολλές λεπτομέρειες. Μόνο που μου είχε κάνει εντύπωση η ιστορία με μια κοπέλα που η μητέρα της είχε κάνει τάμα να μη δείξει το πρόσωπό της παρά τη μέρα που θα παντρευόταν και που έβγαινε από το σπίτι πάντοτε καλυμμένη μ' ένα βέλο (εξάπτοντας τη φαντασία των αντρών) και την φωνάζανε "η Άννα με το βέλο".

      Ωραία βραζιλιάνικη σειρά ήταν και το "Δικαίωμα στην αγάπη", πάλι εποχής, μ' έναν νέο, τον Αντριάνο, που ερωτεύεται την κοπέλα, Ροζαλία, που τελικά παντρεύεται ο πατέρας του. Πολλά επεισόδια αλλά πολύ καλογυρισμένη.

      Τελευταία στην προβολή της νομίζω ότι ήταν η "Μαρίνα η αγαπημένη", πάλι με τον Ρούμπενς ντε Φάλκο, ιστορία φανερά επηρεασμένη από τη "Ρεβέκκα" της Δάφνης ντε Μοριέ. Ο κάπως μεγαλούτσικος άντρας που παντρεύεται την κοπελίτσα και την φέρνει να ζήσει στο σπίτι όπου κυριαρχεί η ανάμνηση της πεθαμένης πρώτης γυναίκας του.

      Πλάκα - πλάκα νομίζω ότι αυτές ήταν οι μοναδικές βραζιλιάνικες σειρές που έχουν παιχτεί στην Ελλάδα. Μετά ξεκίνησε η μόδα των μεξικάνικων, αργεντίνικων, βενεζουέλιανών κλπ., ισπανόφωνων τέλος πάντων.

      Σχόλιο


      • #13
        Αρχικά δημοσιευμένο από retrofan Προβολή Post
        Πλάκα - πλάκα νομίζω ότι αυτές ήταν οι μοναδικές βραζιλιάνικες σειρές που έχουν παιχτεί στην Ελλάδα. Μετά ξεκίνησε η μόδα των μεξικάνικων, αργεντίνικων, βενεζουέλιανών κλπ., ισπανόφωνων τέλος πάντων.
        Προβλήθηκαν και άλλες βραζιλιάνικες τηλενουβέλες με πιο πρόσφατη τη Belissima στον ALPHA που είχε μάλιστα και γυρίσματα σε Σαντορίνη και Αθήνα. Απλά η μεταγλώττιση εκτός του ότι τις βιάζει, τις τσουβαλοποιεί.
        Τελευταία επεξεργασία από latinsoapsfever; 08-01-2010, 02:24.

        Σχόλιο


        • #14
          Αρχικά δημοσιευμένο από retrofan Προβολή Post
          Τελευταία στην προβολή της νομίζω ότι ήταν η "Μαρίνα η αγαπημένη", πάλι με τον Ρούμπενς ντε Φάλκο, ιστορία φανερά επηρεασμένη από τη "Ρεβέκκα" της Δάφνης ντε Μοριέ. Ο κάπως μεγαλούτσικος άντρας που παντρεύεται την κοπελίτσα και την φέρνει να ζήσει στο σπίτι όπου κυριαρχεί η ανάμνηση της πεθαμένης πρώτης γυναίκας του.
          Τι μου θύμισες τώρα..

          Απο τις πλέον αγαπημένες μου σειρές. Μια φορά την είδα και μου έμεινε αξεχαστη (την θυμαμαι με όλες τις λεπτομέρειες )

          Μου άρεσε πολυ η Μαρινα, που δεν φοβήθηκε ποτε την αναμνηση της πεθαμενης γυναικας του αντρα της και αντεπιτεθηκε σε ολους. Ειχε και αρκετό μυστήριο η σειρά, αφου για ενα διαστημα πιστευαμε πως ζουσε η μακαριτισσα και την ειχαν κλεισμενη καπου στο σπιτι.


          Μια αλλη σειρα που γυριστηκε αρκετα χρονια (απο την λατινικη Αμερικη και αυτη προερχόμενη) με με τιτλο : Ιζαμπέλλα μια ερωτευμενη γυναικα, ηταν στο περίπου μια αντιγραφη της Μαρινας (και καθολου δεν μου αρεσε)

          Σχόλιο


          • #15
            Αρχικά δημοσιευμένο από latinsoapsfever Προβολή Post
            Προβλήθηκαν και άλλες βραζιλιάνικες τηλενουβέλες με πιο πρόσφατη τη Belissima στον ALPHA που είχε μάλιστα και γυρίσματα σε Σαντορίνη και Αθήνα. Απλά η μεταγλώττιση εκτός του ότι τις βιάζει, τις τσουβαλοποιεί.
            Δε θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο για τη μεταγλώττιση! Ακόμα θυμάμαι πόσο άσχημα είχα αισθανθεί όταν πέτυχα το ισπανόφωνο "Αϊμέ αγάπη μου" (από τις πολύ αγαπημένες μου σειρές με φοβερό κόλλημα στον πρωταγωνιστή) σε άλλο κανάλι από το αρχικό προβολής του, μεταγλωτισμένο. Κακά τα ψέμματα. Η φωνή είναι κομμάτι της ερμηνείας και η μεταγλώτιση είναι σα να την τεμαχίζει.

            Φίλη Λορένα που θυμήθηκες τη "Μαρίνα την αγαπημένη" (γιατί σου άρεσε όμως βρε παιδί; Δεν παραήταν μεγάλος ο ντε Φάλκο για ερωτεύσιμος πρωταγωνιστής, να καταχραστώ των γνώσεών σου και να σου ζητήσω να ρίξεις μια ματιά στο τόπικ "καλώς σας βρήκα" που έχω κάποιες απορίες;

            Σχόλιο


            • #16
              Δεν μου αρεσε ο πρωταγωνιστης, μου αρεσε ολο αυτο το μυστηριο με την πεθαμενη του γυναικα που αναστατωνε την φαντασια μας

              Σχόλιο


              • #17
                Σκλάβα Ιζάουρα..... όλα τα λεφτά, η αρχή μιας νέας (βραζιλιάνικης) εποχής!

                Το έβλεπε η μάνα μου και μου έχει μείνει έντονη η ανάμνηση, είχαμε ηχογραφήσει και μια παρωδία τότε με την παρέα μου!
                My site ---> www.chrismakro.gr

                Σχόλιο


                • #18
                  Νομίζω ότι κάποιος (ποιο καλό παιδί άραγε, με κράζει τώρα;; )θα έπρεπε να κάνει το διαχωρισμό μεταξύ των βραζιλιάνικων και των μεξικάνικων σειρών... μια που υπάρχει και το αντίστοιχο thread.
                  Γιατί τελικά εδώ συζητιούνται οι μεξικάνικες και στο άλλο οι βραζιλιάνικες...

                  Βεβαίως μια που δε βλέπω και ιδιαίτερη κίνηση, μπορεί το καλό παιδάκι να τα βάλει σε ένα thread όλα μαζί... (Μήπως αυτό το καλό παιδάκι με κράζει λιγότερο τώρα;; )

                  Σχόλιο


                  • #19
                    Σωστά...είχα ανοίξει άλλο θέμα,και ούτε που το θυμόμουν!Ρετρό μεξικάνικες σειρές ας πούμε ποιες είναι?Η Marimar που βγήκε το 1993 θεωρείται retro,αν και προβλήθηκε το 98 στην Ελλάδα?
                    sigpic

                    Σχόλιο


                    • #20
                      Αρχικά δημοσιευμένο από metsgr Προβολή Post
                      Νομίζω ότι κάποιος (ποιο καλό παιδί άραγε, με κράζει τώρα;; )θα έπρεπε να κάνει το διαχωρισμό μεταξύ των βραζιλιάνικων και των μεξικάνικων σειρών... μια που υπάρχει και το αντίστοιχο thread.
                      Γιατί τελικά εδώ συζητιούνται οι μεξικάνικες και στο άλλο οι βραζιλιάνικες...
                      Καλά! Τώρα το πρόσεξα ότι υπάρχει κι άλλο thread! Και μάλιστα σ' αυτό θυμήθηκαν και την Ντόνια Μπεϊζά, μια τελενοβέλα "σιδηρόδρομο", βραζιλιάνικη κι αυτή αλλά καθόλου "τυπική". Με την έννοια ότι εκεί δεν υπήρχε ένα κλασικό πρωταγωνιστικό ζευγάρι που αγαπιέται, ξεπερνάει τις δυσκολίες, σμίγει και ... cut!!! Η Μπεϊζά πέρασε δια πυρός και σιδήρου, γύρισε από έναν που την απήγαγε και την είχε ερωμένη του για να πετύχει τον αγαπημένο της παντρεμένο με άλλην, σμίξανε, κάνανε παιδί (μη νομίζετε, με τη γυναίκα του έκανε καμιά δεκαριά), χωρίσανε, τα έφτιαξε με άλλον, έκανε και μ' αυτόν παιδί, ξανάσμιξε με τον πρώτο, αυτός το είχε δίπορτο για μπόλικα χρόνια (και τη γυναίκα και την ερωμένη) και σε όλο αυτό το διάστημα διατηρούσε και οίκο ανοχής!

                      Δεν έλεγες ότι την παρακολουθούσες και για τον ρομαντισμό της δηλαδή.

                      Μπορεί κάποιος να μου λύσει μια απορία; Υπάρχουν δύο τελενοβέλες "Δικαίωμα στην αγάπη"; Μια βραζιλιάνικη και μια μεξικάνικη με τη Βερόνικα Κάστρο; Γιατί εγώ θυμάμαι μόνο αυτή που είχα αναφέρει και σε άλλο ποστ, με έναν νεαρό γιατρό που επιστρέφει από το Παρίσι στο Ρίο των αρχών του περασμένου αιώνα για να ερωτευτεί μια κοπέλα και ν' ανακαλύψει ότι οι γονείς της την έχουν αρραβωνιάσει εν αγνοία της με τον πατέρα του, τον οποίο τελικά παντρεύεται για να σώσει τον δικό της πατέρα από την οικονομική καταστροφή αλλά επιμένει ο γάμος να παραμείνει λευκός (τι λέγαμε πριν για τον "ρομαντισμό" της Μπεϊζά κλπ., κλπ. Υπήρχε και μια τρελή θεία κλεισμένη στο σπίτι που αποδεικνύεται τελικά ότι είναι η ίδια του η μητέρα που δεν είχε πεθάνει.

                      Σχόλιο

                      Εργασία...
                      X