Jump to content

Leaderboard


Popular Content

Showing content with the highest reputation since 01/05/2016 in all areas

  1. 21 points
    [ATTACH=JSON]{"alt":"Click image for larger version Name:\tmade_in_80s.jpg Views:\t6 Size:\t272.9 KB ID:\t1075715","data-align":"none","data-attachmentid":"1075715","data-size":"full"}[/ATTACH] Ήταν 2007 και το search "περιοδικό PIXEL" του Google, με έβγαλε στο retromaniax... "Ωπα... τι παίζει εδώ;" ήταν η πρώτη αντίδραση. Είδα πως τη λατρεία μου για το παρελθόν συμμερίζονταν πολλά άτομα και αφού στην αρχή λειτούργησα ως παρατηρητής, μετά από λίγο καιρό έκανα την εγγραφή και το πρώτο μου post με τίτλο "Άλλος ένας νοσταλγός" (δυστυχώς δεν το βρίσκω, θα φταίει η αναβάθμιση, never mind όμως). Μετά ήρθε το πρώτο θέμα που άνοιξα θαρρώ, με την παράκληση να ανοιχτεί υποφόρουμ για τα οχτάμπιτα Atari, γιατί μέχρι τότε δεν υπήρχε, πράγμα που έγινε μετά από λίγο. Στη συνέχεια ήρθαν τα reviews που έκανα για τα παιχνίδια που έτρεχαν στους αγαπημένους μου υπολογιστές (Atari XL/XE και Atari ST δηλαδή), αφού μέσα από το retromaniax βρήκα τρόπο έκφρασης και το σημαντικότερο, αυτά που έγραφα απευθύνονταν σε ομοιοπαθείς (δηλαδή σε εσάς), οι οποίοι και μπορούσαν να τα εκτιμήσουν. Ύστερα ήρθε το Phoenix! Αυτή η περίοδος της δημιουργίας, ειδικά του πρώτου τεύχους, θα κρατάει πάντα μια ιδιαίτερη θέση στην καρδιά μου, αφού μαζευτήκαμε μια χούφτα παλαβοί και υπό την καθοδήγηση του Shock, κάναμε αυτό που κάναμε. Επίσης, αυτό το τεύχος θα είναι διπλά συνδεδεμένο με υπέροχες αναμνήσεις, αφού την περίοδο που το ετοιμάζαμε, γεννήθηκε και ο μονακριβος γιός μου. Στη συνέχεια ακολούθησαν και άλλα πραγματάκια, μικρά και μεγάλα, όμως σκοπός μου δεν είναι να απαριθμήσω τι έχω κάνει... Σκοπός μου είναι να πω απλά ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους τους διαδικτυακούς μου φίλους που γνώρισα στο retromaniax,όλα αυτά τα χρόνια και είναι το λιγότερο που μπορώ να κάνω. Ας με συγχωρήσουν αυτοί που θα ξεχάσω, αφού 10 χρόνια είναι πολλά και δε φημίζομαι για την καλή μου μνήμη... Πάμε: Turrican: Πως μπορώ να ξεχάσω τον φίλο Δημήτρη και συνάδελφο Atarian! Κάναμε καταπληκτικές συζητήσεις και μοιραστήκαμε πολλά θέματα και εμπειρίες από τους αγαπημένους μας υπολογιστές. Επίσης τον υπερ-ευχαριστώ αφού κάποια στιγμή μου έστειλε δώρο ένα καπέλο του USER, το οποίο (όπως έχει πει ο Δημήτρης) ήταν από αυτά που είχαν φτιαχτεί για να δοθούν στους αναγνώστες του περιοδικού, πράγμα το οποίο δεν έγινε ποτέ. Δημήτρη σε ευχαριστώ για όλα! phil-vr: Με τον πολύ καλό φίλο Φίλιππο, μοιραστήκαμε πολλά πράγματα, από τα Atari μέχρι τις εμπειρίες ζωής μας. Δε θα ξεχάσω ποτέ, αυτό που είχε κάνει για μένα όταν ήταν στην Νέα Υόρκη (ξέρει αυτός) αλλά πάνω απ'όλα δεν ξεχνάω τη φιλία του και τη θετική του σκέψη. Απλά επειδή έχουμε χαθεί τελευταία, ελπίζω να είναι γερός και δυνατός. Φίλιππε ο ανηψιός σου (χωρίς εισαγωγικά) Γεράσιμος, σου στέλνει χαιρετίσματα! Σε ευχαριστώ για όλα! Shock: Νταξ... Η δημιουργία του Phoenix, μας έφερε πιο κοντά. Και χωρίς αυτό όμως, μόνο καλά λόγια έχω να πω για τον Αντώνη, ο οποίος για όσους δε γνωρίζουν, ήταν στην συντακτική ομάδα του USER για αρκετά φεγγάρια! Αντώνη σε ευχαριστώ για όλα, αλλά κυρίως για τα όμορφα σχόλιά σου μέσα από τις σελίδες του Phoenix, για τον υιό που περίμενα εκείνη την εποχή. Wally: Θέλετε συστάσεις; Μα φυσικά και ήταν ο δυναμικός admin του retromaniax. Λόγω πόστου, γινόταν "δυσάρεστος" μερικές φορές αλλά και αυτό είναι μέρος του παιχνιδιού. Αυτό που έχω να πω εγώ, είναι ένα μεγάλο ευχαριστώ, αφού σε οτιδήποτε χρειάστηκα ήταν δίπλα μου και μάλιστα με τίμησε και αυτός, πάνω απ'όλα με τη φιλία του αλλά και στέλνοντάς μου δώρο το δυσεύρετο πλέον βιβλίο "Ο Μπλεκ και οι... άλλοι"! Πάνο σε ευχαριστώ και να χαίρεσαι τις κορούλες σου! telamonas_stokos ή Paspartoo ή herco: Ηρακλή, απλά σου εκφράζω το σεβασμό μου, γιατί "ήσουν εκεί" την κατάλληλη στιγμή και πάντα με το μεστό σου λόγο έκανες τη διαφορά. Σε ευχαριστώ! billy: Τώρα, τι να πω... Δεν περιμένετε από μένα να σας πω ποιός είναι ο billy... Μέγας γνώστης των games της εποχής, και άριστος συνομιλητής. Μια άκρως ευγενική παρουσία. billy, σε ευχαριστώ για όλα! telonio: Από τα καλύτερα "αερικά" που έχω συναντήσει. Έχουμε βρεθεί και από κοντά για λίγα λεπτά και εντύπωση μου έκανε το νεαρό της ηλικίας του, όμως είναι από τους πιο φανατικούς υποστηρικτές του ρετρό! Μάριε, σε ευχαριστώ! Rygar: Ο Νίκος σε κάνει να νιώθεις άνετα μαζί του από την πρώτη στιγμή. Μοναδική αίσθηση του χιούμορ και η προσωποποίηση της θετικής ενέργειας! Νικόλα σε ευχαριστώ για όλα και νιώθω πολύ τυχερός που σε γνώρισα (έστω και διαδικτυακά). Aardvark: Με τον μυρμηγκοφάγο έχουμε πολλά κοινά ενδιαφέροντα και όνειρό μου είναι, να μου χαρίσει κάποια στιγμή τη συλλογή με τα κόμικς του... (Ναι καλά...) Αardy, σε ευχαριστώ φίλε! kambia: Πάντα με τον καλό λόγο και πάντα πρόθυμη να βοηθήσει. Από τα καλά κορίτσια του φόρουμ! Ναταλί, σε ευχαριστώ για όλα και φυσικά για τα PIXELs που μου είχες χαρίσει! D@redevil: Πάντα με τον καλό λόγο και πάντα πρόθυμη να βοηθήσει. Από τα κακά κορίτσια του φόρουμ! Dare, σε ευχαριστώ και να είσαι πάντα καλά! circleag: ο φίλος Βαγγέλης, είναι από τις πιο ευγενικές παρουσίες στο φόρουμ και τον ευχαριστώ για τις συζητήσεις που έχουμε κάνει! Σου εύχομαι ότι καλύτερο σε προσωπικό επίπεδο (ξέρεις εσύ). stayros: Ψυχούλα μικρού παιδιού (ίσως επειδή ΕΙΝΑΙ μικρό παιδί). Έχουμε πει και δυό κουβέντες στο τηλέφωνο. Σταύρο σε ευχαριστώ πολύ κι εσένα για τη φιλία σου και για τα όμορφα δώρα σου! filfil: Με το Φίλιππο έχουμε σταθερή επικοινωνία και αναμένεται να βρεθούμε από κοντά τις επόμενες μέρες. Η συλλογή με τα παιχνίδια του είναι σημείο αναφοράς, μα πάνω απ'όλα είναι και αυτός ψυχούλα! Φίλιππε, ο κόσμος να χαλάσει θα βρεθούμε φέτος! AEON: Ο ιδρυτής του retromaniax! The rest is history! alkis21: Μέγας μπαλαδόρος στο Kick Off, με πολλά βραβεία και μετάλλια και μέγας δημιουργός και παίκτης adventures! Εξέχουσα προσωπικότητα του retromaniax, που είχα την τύχη να συναντήσω, έστω και για πολύ λίγο, από κοντά! metalcandyman: No metalcandyman - no party! Αυτό τα λέει όλα! Αυθεντικός μέχρι εκεί που δεν παίρνει! (σ.σ.)Επειδή βγαίνει σεντόνι, θα το πάω λίγο πιο σύντομο από εδώ και πέρα. Ένας όρθιος χαιρετισμός πάει στους ακόλουθους φίλους και φίλες μου (παλιούς και νέους), γιατί ήταν και είναι μέρος της ψυχής του retromaniax και αποτέλεσαν καλή παρέα για μένα: ChrisTOS spyros_s angel_grig Teflon Vag TallMan keeper7k stratos84 pooky(1) vagosgta3 juanita Maddog Captain Kal Plink Geoanas manos426f domniki Gryzor Nemo Leon Ajax87 PT8 katerinak BETTYBOOP freaktmp Rakeesh Stanfromgreece Eagle1 Αισυμνήτης Jackie Dragon ΝΙΟΒΗ FORD231 viking4a foutix Shinobi Uskoke Imgema johnny19818 Bambinella100 ambu_dare Stormwatch alucard starbuck perlastar tonytony arianna Thor elsint17 dim candy miko63 bi bi caprice krios makisimos Λορένα bernard.c tsalk exetlaios Και πάλι χίλια συγγνώμη σε όσους ξεχνάω και σίγουρα είναι πολλοί! 10 χρόνια στο retromaniax λοιπόν και είναι απίστευτο πόσα πράγματα άλλαξαν από τότε. Κάποια προς το καλύτερο, και κάποια (τα περισσότερα δυστυχώς) προς το χειρότερο. Μιλάω σε προσωπικό αλλά και σε γενικό επίπεδο. Ευχαριστώ πολύ το το χώρο αυτό που μου έδωσε βήμα έκφρασης όλα αυτά τα χρόνια, γιατί δυστυχώς στον περίγυρό μου, δε συμμερίζονται όλοι τις απόψεις μου για το ρετρό και ούτε τρέφουν όλοι την ίδια αγάπη για τα παλιά. Όσους πιθανόν να στεναχώρησα με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, τους ζητάω συγγνώμη και από τη μεριά μου no hard feelings, μετά από τόσα χρόνια. Τέλος, να είμαστε καλά να ανταμώνουμε με υγεία και να θυμόμαστε για πάντα, τα παιδικά και εφηβικά μας χρόνια, αφού πιστεύω ακράδαντα πως η παιδική μας ηλικία, είναι η πραγματική μας πατρίδα! Βάλτε λοιπόν αυτό το καλοκαίρι στη διαπασών, το '80s των Locomondo και κλείστε το μάτι στη νεολαία, που δεν καταλαβαίνει πόσο τυχεροί σταθήκαμε που ζήσαμε στο έπακρο τα '80s και early '90s! Πηγή εικόνας:
  2. 19 points
    Δεκά χρόνια Retromaniaaaaaax. Αν ήταν γάμος θα είχαμε στείλει τον Αντώνη να ξηλωθεί άσχημα σε κοσμηματοπωλείο. Αν ήταν ποινή, θα αφορούσε φόνο εκ προμελέτης. Αν ήταν PC θα είχε αλλάξει 6 CPU και 11 κάρτες γραφικών. Αν ήταν ιταλικό αυτοκίνητο, θα είχε ανακυκλωθεί προ πολλού. Αν ήταν ταινία, θα συντονίζαμε το κεφάλι μας με συγκεκριμενα μέλη της Μπο Ντέρεκ ενώ θα έτρεχε στην παραλία . Αν ήταν αμαρτία, θα έβγαινα να το φωνάξω με λατρεία. Πόσα έγιναν τα τελευταία 315,532,800 δευτερόλεπτα, ε; Δεν φαντάζει μακρινή η ανάμνηση να έχω το πρώτο μου παιδί αγκαλιά και να μοντάρω, να διαβάζω posts ως αγχολυτικό μέσα στη νύχτα περιμένοντας στην αίθουσα επισκεπτών να γεννηθεί το άλλο μου παιδί, να κατεβάζω/ανεβάζω (ανάλογα το πόστο) με ανυπομονησία το φρεσκο-σκαναρισμένο Pixel, να χαβαλεδιάζω με φίλους-μέλη, να μανουριάζω με φίλους-μέλη, να αγωνιώ όταν είχαμε τεχνικές φουρτούνες, να καμαρώνω πρωτοβουλίες και όμορφα ποσταρίσματα, να συναντώ ανθρώπους που θαύμαζα μικρός, να ταλαιπωρουμαι με κάποιο ρετρομασίνι αλλά να είμαι σίγουρος οτι την τρέλα μου την μοιράζομαι και με άλλους ομοιοπαθείς... Ως διαχειριστές κάναμε λάθη διότι τα νερά δεν τα ξέραμε. Μέλη έκαναν δικαιολογημένα λάθη διότι τότε οι αυστηρά θεματικές κοινότητες ήταν κάτι νέο. Το σημαντικό (όπως συνηθίζω να λέω) είναι ότι με τον καιρό όλοι μάθαμε. Καταλήξαμε να συγκροτηθεί μια κοινότητα με ζηλευτό επίπεδο επικοινωνίας. Αυτό δεν επετεύχθει αναίμακτα. Ενίοτε αναγκαστήκαμε να χαλάσουμε φιλίες, κόσμος να ψυχρανθεί, να μας χαρακτηρίσουν με ανοησίες (άσχετα αν μετά έκαναν τα ίδια), χώρις να συμμετέχουμε ποτέ σε inter-φορουμικα realities και κλικ-οφόρους κιτρινισμούς. Παραστάτες σε κάθε βήμα, τα μέλη. Εκ του αποτελέσματος, δεν έχω τύψεις. Πλέον η κοινότητα αυτοσυντηρείται, βάζει μόνη της τα όρια. Τι άλλο να ζητήσει μια διαχειριστική/συντονιστική ομάδα? Πολλοί εκ της κοινότητας θεωρούμε το RetroManiaX ως δεύτερο σπίτι μας, ένα φιλικό σπίτι ανοιχτό σε όλους που θα το σεβαστούν. Μας λείπει όταν δεν έχουμε πρόσβαση, μας συντροφεύει άγριες ώρες, μας λύνει διακαείς ρετρο-απορίες, Το RetroManiaX είναι τα μέλη του και αυτό μόνο. Μέλη με επίπεδο και διάθεση να καλωσορίσουν και να βοηθήσουν, να βάλουν ο καθείς το λιθαράκι του ώστε να μαντρώσουμε, δημιουργικά, θύμισες και γεγονότα του παρελθόντος. Το πρώτο που μπορούσαμε να κάνουμε για τα δεκαετή γενέθλια ήταν μια νέα σύγχρονη τεχνική πλατφόρμα που θα κάνει την καθημερινότητα στο forum ευκολότερη, θα προσφέρει επιπλέον αφάλεια και θα δώσει νέες δυνατότητες στα μέλη. Ο Αντώνης έχει κάμποσο καιρό να κοιμηθεί στήνοντας την μετάβαση. Λαθάκια θα βρεθούν και εν τέλει θα διορθωθούν. Ζητάμε την υπομονή σας και τη δημιουργική σας βοήθεια ώστε να φέρουμε την νέα πλατφόρμα στα μέτρα μας. Θα ακολουθήσουν και άλλες εκπλήξεις. Σόρυ για τον προσωπικό τόνο αλλά το έγραψα "στο γόνατο" (προέχει το στήσιμο της πλατφόρμας δυστυχώς) αλλά απο καρδιάς. Χρόνια πολλά RetroManiaX! Χρόνια πολλά φίλοι μας!
  3. 17 points
    Καλοκαίρι του 93ʼ και εγώ στο χωριό 11 χρονών χωρίς παρέες, χωρίς φίλους μόνο κάτι ξαδέρφια πολύ μεγαλύτερα τα οποία μπορούσαν να κάνουν - μετά βίας - παρέα με τον 4 ετών μεγαλύτερο από εμένα αδερφό μου. Όλα μου φαινόντουσαν τόσο άδεια και αδιάφορα. Άφηνα τον καιρό να περνάει κάνοντας μπάνιο στην θάλασσα και αν το βράδυ έκανα κάτι διαφορετικό αυτό θα ήταν μαζί με τους δικούς μου. Βλέπεται ο αδερφός μου ήταν στη φάση που ήθελε να «ξεπεταχτεί» και εγώ ως μικρότερος τον «τρέναρα». Μια – αδιάφορη – για εμένα ημέρα η μητέρα μου με ρώτησε αν θα ήθελα να πάω μαζί της στο σπίτι της ξαδέρφης μου η οποία παντρευόταν σε μια εβδομάδα. Και γιατί όχι αναρωτήθηκα μιας και δεν είχα τίποτα καλλίτερο να κάνω. Επιπλέον ήταν η πρώτη φορά που θα παντρευόταν κάποιος τόσο κοντινός μου. Εκεί στο σπίτι και μέσα στον κόσμο γνώρισα ένα αγόρι συνομήλικο με εμένα τον Χρήστο. Ο Χρήστος ήταν έλληνας που έμενε με τους γονείς του στη Γερμανία. Ούτε εκείνος είχε παρέες στο χωριό το οποίο το επισκεπτόταν όχι και πολύ συχνά. Με τον Χρήστο κάναμε παρέα , όση βέβαια μπορούσαμε γιατί μετά τον γάμο θα έφευγε για το άλλο του χωριό. Παίζαμε μπάλα κάναμε ποδήλατο , βόλτες στην πλατεία κτλ. Μια μέρα του προτείνω να πάμε να παίξουμε και ακολούθησε ο παρακάτω διάλογος. Χ: Μπααα θα πάω σπίτι να παίξω παιχνίδι. Εγώ: Τι παιχνίδι? Χ: Ζούμπα Νιτέντο Ε: Τι είναι αυτό?!? Χ: Το βάζεις στην τηλεόραση και παίζεις παιχνίδια. Ε: Ατάρι λες μωρέ…? Χ: Όχι πολύ καλλίτερο. Σαν αυτά που παίζουμε στα ηλεκτρονικά. Εκείνη την στιγμή μπορεί και να κατουρήθηκα. Του –απαίτησα- ευγενικά να μου το δείξει. Πήγαμε σπίτι και το έβαλε μπροστά. Το παιχνίδι που είχε μέσα ήταν το Street Fighter. Έμεινα ..... Δεν παίξαμε , ήταν μεσημέρι , ήμουνα πολύ διακριτικό παιδί και έφυγα χωρίς να ακουμπήσω καν το χειριστήριο. Γύρισα σπίτι. Το σήμα Nintendo μου είχε μείνει στο μυαλό. Κάπου είχα ξαναδεί αυτή την λέξη. Αρχίζω να ξεφυλλίζω κάποια Ποπαϋ. Στην τελευταία σελίδα ενός τεύχος είχε διαφήμιση του NES με εικόνα της κονσόλας και snaps από διάφορα παιχνίδια. Δε είναι Ζούμπα αλλά μου κάνει!!! Είχα Σοκαριστεί. Αγνοούσα παντελώς ότι υπήρχε στον πλανήτη Γή κάτι εκτός από Ατάρι. Εδώ αξίζει να σας πω ότι και οι γονείς μου αγνοούσαν –σκοπίμως- τέτοιες συσκευές. Ούτε λεφτά –πολλά - έπαιζαν αλλά ούτε θα επέτρεπαν ποτέ να πάρω κάτι τέτοιο. Γενικά οι γονείς μου ήταν πολύ κατά των παιχνιδιών διότι «χάζευαν» τα παιδιά. Πάνω στη διαφήμιση έγραφε (αν δεν κάνω κάποιον αναγραμματισμό) Τιμή : 34.600δρχ. Ποσό όχι απλά απαγορευτικό… εξωπραγματικό!!!! Σταμάτησα να σκέφτομαι οτιδήποτε άλλο, παρά μόνο πως θα αποκτήσω και εγώ μια τέτοια συσκευή. Την Πέμπτη η ξαδέρφη μου είχε το κρεβάτι. Δεν είχα ξαναπάει ποτέ μου σε «κρεβάτι». Η μητέρα μου διαβεβαίωνε την ξαδέρφη μου ότι θα πάω και εγώ και να μην ανησυχεί. Γιατί ?!?! Βλέπεται στο χωριό έχουμε ένα έθιμο κατά το οποίο την Πέμπτη πριν τον γάμο θα πάει το σόί του γαμπρού στο πατρικό της νύφης για να πάρει τα προικιά. Τα προικιά είναι τοποθετημένα πάνω σε ένα μπαούλο. Μόλις πάρουν από πάνω και το τελευταίο προικιό τότε παιδάκια (από το περιβάλλον κυρίως το σόι της νύφης) καβαλάνε το μπαούλο και δεν επιτρέπουν σε κανέναν να το πάρει. Τότε για να μην χαλάσει ο γάμος έρχεται ο κουμπάρος και ασημώνει τα παιδιά για να το αφήσουν. Παιδάκια πολλά δεν υπήρχαν , το καβάλησα , η ξαδέρφη μου να φωνάζει να μην το κουνήσουμε ρούπι αν δεν «πέσει» πεντοχίλιαρο σε κάθε παιδί. Κʼέτσι κʼεγινε. Έφυγα με 5 χιλιάρικα στη τσέπη και με μια ανακούφιση στο πρόσωπο αφού είχα βρει την λύση στο πρόβλημά μου. Ε:Μαμά έχουμε να πάμε και σε άλλους γάμους?!?! Μ:Ναι αλλά σε όχι και τόσο κοντινούς μας. Ε:Πρέπει να πάμε σε όλους?!!?! Τελικά από τους γάμους μάζεψα γύρω στις 15.000δρχ. Όχι και άσχημα άλλα ήμουν ακόμη αρκετά μακριά από το άγιο δισκοπότηρο NES. Άρχισα να κάνω θελήματα για την μητέρα μου και για όποιον μιλούσε ελληνικά. Από την μητέρα μου κράταγα –αν γινόταν- μέρος από τα ρέστα ή ζητούσα αμοιβή κανά 50άρικο να πάρω κάτι. Προφανώς οι δικοί μου δε έπρεπε να μάθουν με τίποτα , ούτε για το NES αλλά ούτε για τα λεφτά που μάζευα. Μόλις μάζευα 10 κατοστάρικα πήγαινα στο περίπτερο και τα έκανα χιλιάρικο κτλ κτλ. Και στον αδερφό μου τσιμουδιά «μεγάλο καρφί». Γύρισα στην Αθήνα , ξεκίνησαν τα σχολεία αλλά τα θελήματα δεν είχαν σταματημό. Η μάνα μου να έχει πάθει πλάκα!!! Τέλη Νοέμβρη μετά από πολύ κόπο και υπομονή κατάφερα να μαζέψω 34.600δρχ. Δεν μπορούσα να μην το πώ. Δεν μπορούσα να πάρω τόσα χρήματα και να πάω στο κεντρικό παιχνιδάδικο της περιοχής χωρίς να με συνοδεύει κάποιος αλλά και προπάντων μην έχοντας την έγκριση των δικών μου για μια τέτοια αγορά. Μια καθημερινή πήρα την απόφαση και πλησίασα την μητέρα μου και τις έδειξα την διαφήμιση του NES από το Ποπάϋ και της είπα ότι θέλω να πάρω «αυτό». Η απάντηση ήταν η αναμενόμενη «Τρελάθηκες , δεν υπάρχει περίπτωση, είναι πανάκριβο». Τότε πήγα στο δωμάτιο και έβγαλα από το συρτάρι του γραφείου τα λεφτά και της τα έδειξα. Είχε μείνει με ανοιχτό το στόμα. Στην αρχή ανησύχησε για το οπού είχα βρει όλα αυτά τα χρήματα. Μέχρι και τον πατέρα μου πήρε στην δουλειά του να τον ενημερώσει. Ο πατέρας μου γύρισε από την δουλειά και είπε πως αφού το παιδί τα μάζεψε δικαιούται να αγοράσει αυτό που θέλει. Η έγκριση είχε δοθεί και εγώ δεν μπορούσα να κοιμηθώ έως το Σαββάτο που πηγαίναμε μαζί με την μητέρα μου στο πιο μεγάλο παιχνιδάδικο της περιοχής για να πάρουμε το NES. Το Σάββατο ξημέρωσε και εγώ ήμουνα έτοιμος πρωϊ πρωϊ!!!! Η μητέρα μου δεν μου χάλασε χατίρι και είχε βάλει ως πρώτη δουλειά της ημέρας να πάμε να το πάρουμε. Της είχα δώσει τα λεφτά να τα κρατάει εκείνη για ασφάλεια. Πάμε στο κατάστημα , κατεβαίνουμε στο υπόγειο και της το δείχνω. Ήταν πάνω σε ένα ράφι. ΜΙΑ ΚΟΥΤΑΡΑ ΝΑ!!! «Αυτό θέλουμε» είπε η μητέρα μου. «Τα μάζεψε μόνος του τα λεφτά» είπε με καμάρι. Η πωλήτρια να λέει «Είναι από τα καλλίτερα παιχνίδια μας»…. Και εγώ να λιώνω από την χαρά μου. Η μητέρα μου το πλήρωσε το έβαλαν σε μια σακούλα και εγώ δεν έβλεπα την ώρα να φτάσουμε σπίτι γα να το ανοίξω. Όπως πήγαινα να φύγω ρωτάει η πωλήτρια γεμάτη απορία… και Π:Κασέτα δεν θα πάρεις?.................. Ε: Τι κασσετα; (τρόμος) Π: Κασέτα , παιχνίδι …πως το λένε? Ε: Γιατί θέλει κασσέτες? Π: Ναι αλλιώς δεν παίζει. Ε: Και όλα αυτά που δείνχει απέξω? Π: Είναι από κασσέτες? Ε: Και πόσο έχει μια κασέτα? Ρωτάω με τρόμο Π: 15 ~16 17 χιλιάδες δραχμές ΚΟΤΡΟΝΑ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΙ - να ανοίξει η γή να με καταπιεί και να με φτύσει στο διάστημα. Κατά την διάρκεια του διαλόγου την μάνα μου δεν είχα τολμήσει να την κοιτάξω …… και ακούω την μητέρα μου να λεέι «Πάρε ότι θές … το πληρώνω εγώ» Την αγκάλιασα και έτρεξα μαζί με την ανακουφισμένη πωλήτρια στο σημείο που είχαν τις κασσέτες και διάλεξα το TERMINATOR 2. 17.600δρχ παρακαλώ. Δεν μπορώ να ξεχάσω τις στιγμές που έζησα με το NES καθώς και το τι τράβηξα γα να το αποκτήσω. Σας ευχαριστώ που διαβάσατε την ιστορία μου. BONUS TRACK για να γελάσουμε και λίγο. Εγώ στο σπίτι να παίζω/γνωρίζω την κονσόλα μόλις την είχα συνδεσει!!! και ο αδερφός μου - ο οποίος πραγματικά δεν είχε ιδέα ότι θα έπερνα το NES - γύρισε σπίτι (μάλλον από το φροντηστήριο) και να με ρωτάει με θαυμασμό..... Τι είναι ΑΥΤΟ ρε??!!!! Απάντησα χωρίς να τον κοιτάω: ΔΙΚΟ ΜΟΥ!!!!
  4. 16 points
    Εν αρχή ο λόγος. Στο Daytona USA, είχα ρίξει αρκετά φράγκα τότε το 1994 στο space στη πλατεία Μέμου στον Κορυδαλλό. Από τα αγαπημένα μου racing παιχνίδια αυτό και το αξέχαστο Sega Rally, που δεν είχα λόγο να μην τιμώ και τα δύο κάθε φορά που επισκεπτόμουν το εν λόγο ουφάδικο. Η μόνη πιθανότητα τότε να παίζεις το Daytona στο σπίτι σου ήταν να έχεις το πανάκριβο Saturn. Ακόμη καλύτερα αν είχες και το τιμόνι της Sega. Βέβαια όλα καλά ήταν, αρκεί να μην έβαζες το Saturn δίπλα στο arcade μηχάνημα για άμεση σύγκριση. Οι αναμνήσεις γυρνούσαν ξέφρενα μέσα στο μυαλό μου για αρκετό καιρό. Έτσι, δεν άργησα να σκέφτομαι τι ωραία θα ήταν αν είχα το Daytona στο σπίτι για ξέφρενους ρετρό αγώνες (και ποιος δεν θα ήθελε θα μου πεις). Το είχα βρει προς πώληση εδώ στην Ελλάδα, αλλά τα χρήματα ήταν πάρα πολλά. Εξάλλου, δεν ήθελα να το χρησιμοποιήσω για επαγγελματική χρήση, έτσι ώστε να έχω να την δυνατότητα να δικαιολογώ το κόστος του παραλογισμού μου. Έτσι λοιπόν, αποφάσισα να κατασκευάσω την sit down καμπίνα Daytona USA ακριβώς ίδια με αυτή που έπαιζα τότε μικρός. Εξ’άλλου, είναι μια αρκετά προκλητική κατασκευή σε τεχνικό επίπεδο, που μου έθεσε μερικές προσωπικές προτόγνωρες παραμέτρους κατασκευής (κοινώς παίδεμα). Για αρχή, μάζεψα όσες περισσότερες φωτογραφίες μπορούσα σχετικές με τη καθιστή έκδοση του Daytona. Πολλές φωτογραφίες από διαφορετικές οπτικές γωνίες με λεπτομέρειες, που θα με βοηθούσαν στην κατασκευή του με την περισσότερη δυνατή πιστότητα. Στο εξωτερικό, υπάρχουν μερικοί παλαβιάριδες σαν εμένα που έχουν κάνει ανακατασκευή το συγκεκριμένο. Οι φωτογραφίες και τα στοιχεία που παραθέτουν είναι ιδιαίτερα βοηθητικά για ένα τέτοιο εγχείρημα. Το πιο σημαντικό αρχικά, ήταν να βρω τις ακριβές διαστάσεις του ή τουλάχιστο, να το κάνω στο περίπου με μια μικρή απόκλιση. Τα χέρια μου πιάνουν και ήταν πρόκληση μόνο και μόνο η σκέψη για μια τέτοια κατασκευή. Ενώ λοιπόν είχα αρχίσει το ψάξιμο για πληροφορίες και φωτογραφίες, μια ημέρα βρήκα την all time classic καθιστή έκδοση του Daytona μέσω ενός φίλου. O ίδιος το ήθελε για ανακατασκευή αλλά δεν είχε τον απαιτούμενο χρόνο. Έτσι αποφάσισε να το δώσει και φυσικά δεν έχασα την ευκαιρία. Πριν το πάρω, το είχα δει από κοντά και δεν λειτουργούσε και γενικά ήταν σε τρομερά άσχημη κατάσταση (ξύλα σαπισμένα από νερό βροχής, σκισμένα αυτοκόλλητα , πολύ βρώμικο και γενικά σου προκαλούσε θλίψη η κατάσταση αυτού του θρυλικού arcade). Δεν με πείραζε όμως, αφού ουσιαστικά ήθελα τα μεταλλικά και τα πλαστικά μέρη. Δεν είχα πρόβλημα να αντικαταστήσω τα σάπια ξύλα και τα αυτοκόλλητα στα πλαϊνά. Έτσι μπορώ να πω πως ήταν αρκετά χρήσιμο. Αφού για να βρεις γνήσια parts του Daytona, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά παγκόσμια , είναι δύσκολο και ειδικά καθόλου οικονομικό. Η άσχημη κατάστασή του προμύνηε τη δουλειά και τον χρόνο που θα απαιτούταν για την ανακατασκευή του. Όμως η τρέλα μου ώρες ώρες απλά δεν έχει όρια.. Πριν παραλάβω το κατεστραμένο Daytona στο σπίτι μου και συγκεκριμένα στην αυλή (αφού έπρεπε να το λύσω και να το καθαρίσω, πριν το κατεβάσω στο υπόγειο) κοίταξα στο meteo τον καιρό για πιθανότητα βροχής. Όχι πως λειτουργούσε βέβαια, αλλά απλά δεν ήθελα να ταλαιπωρηθεί περισσότερο από την ήδη κάκιστη κατάσταση που ήταν. Αφού λοιπόν το καταραμένο meteo έδινε για την συγκεκριμένη ημέρα, αλλά και για την επόμενη καθαρό καιρό χωρίς σύννεφα, λιακάδα και μετά ξαστεριά την νύχτα με 28 βαθμούς παραλαμβάνω το Daytona στην αυλή μου. Εξυπηρετικότατος ο φίλος έφερε μαζί του και άλλα δύο άτομα να το κουβαλήσουμε. Όλα μια χαρά λοιπόν και το μέγιστο έπος είχε ήδη αρχίσει να γίνεται πραγματικότητα. Έτσι περίμενα την επόμενη ημέρα, για να αρχίσω το καθάρισμα και την αποσυναρμολόγηση για να το κατεβάσω στο υπόγειο. Όταν οι μεγάλες δυνάμεις σου γυρίζουν την πλάτη. Ξυπνάω λοιπόν την επόμενη ημέρα του Σαββάτου όλο όρεξη και ανοίγω την πόρτα του σπιτιού. Προς μεγάλη μου έκπληξη και τρομάρα, όχι απλά είχε βρέξει αλλά ούτε ο Νώε δεν είδε τέτοια βροχή. Πώς να το πω βρε παιδί μου; Απλά στον Τιτανικό μπήκε λιγότερο νερό. Το Daytona είχε κάνει μπάνιο κανονικό. Γενικά ήταν ένα τρις-κατάρατο πρωινό αφού τίποτα δεν πήγε όπως ήθελα. Αμέσως έπεσα με τα μούτρα στη δουλειά και χρησιμοποιώντας πανιά και το blower αέρα, στέγνωσα το νερό από όλα τα απίθανα σημεία που είχε εισχωρήσει. Μετά από την παραπάνω απογοήτευση ξεκίνησα την αποσυρναμολόγηση που μου πήρε λίγο περισσότερο από όσο υπολόγιζα. Μου πήρε ημέρες για να βγάλω τις βίδες από τα σημεία σημεία (έβγαλα 64 βίδες και φαντάσου μερικές έλειπαν). Το πρόβλημα ήταν πως αρκετές από αυτές ήταν πολύ σκουριασμένες και κάποιες κατεστραμμένες (δεν ξεβίδωναν καν). Με επιμονή, wd40 και τρυπάνι σε μερικές τις έβγαλα. Μου πήρε αρκετές ώρες για να βγάλω όλες αυτές τις βίδες. Εν τέλει, χώρισα με επιτυχία τα κομμάτια της βάσης. Το blower δούλεψε υπερωρίες, αφού η βάση ήταν γεμάτη χώμα και τόνους σκόνης. Ακόμη και διάφορα είδη εντόμων είχαν κάνει το σπίτι τους εκεί μέσα που αναγκαστικά τα ξεσπίτωσα. Το blower δεν καθάριζε εντελώς την βάση, έτσι το καθάρισμα ολοκληρώθηκε με υγρά πανιά και πολύωρο τρίψιμο. Σε συνέχεια η οθόνη είχε την σειρά της η οποία πρέπει να πω, πως της παίδεψε και αυτή αρκετά. Σκεφτείτε μόνο πως για να αποσυναρμολογήσω τα ξύλα περιμετρικά της οθόνης έφαγα δύο ημέρες, αφού οι περισσότερες βίδες ήταν σκουριασμένες όσο δεν πάει. Ενημερωτικά, για να λυθεί το πάνω μέρος του Daytona αναγκαστικά πρέπει να βγει πρώτα από όλα η οθόνη. Αν δεν βγει η οθόνη, δεν χωράει χέρι μέσα να ξεβιδώσεις σχεδόν τίποτα. Μετά βγαίνουν τα δύο μακρόστενα ηχεία που είναι αριστερά και δεξιά, και μετά οι βίδες που κρατάνε τα περιμετρικά ξύλα. Η οθόνη είναι 29” και τα σίδερα που έχει στο πίσω μέρος, της δίνουν ακόμη περισσότερο βάρος . Τόσο βάρος που η μεταφορά της στο υπόγειο, έγινε με την βοήθεια ενός φίλου (υπάρχουν σκάλες και ήμαστε πλέον σε μια ηλικία με πρόβλημα στη μέση). Γενικά η αποσυναρμολόγηση τελείωσε μέσα σε τέσσερις ημέρες, και τα κομμάτια μεταφέρθηκαν ένα προς ένα στο υπόγειο του σπιτιού. Αντικρίζοντας όλο το Daytona σε κομμάτια πλέον, φάνηκε καθαρά η σκουριά στα μέταλλα. Όλα σχεδόν τα μεταλλικά κομμάτια ήταν εντελώς σκουριασμένα. Δεν ξέρω από πού να ξεκινήσω και πού να τελειώσω. Βάση καθίσματος εντελώς σκουριασμένη, κεντρική βάση-πάτωμα σκουριασμένη σε λίγα σημεία ευτυχώς, πλαίσιο subwoofer κάτω από το κάθισμα σκουριασμένο σε ακραίο σημείο και μεταλλικός σκελετός ταμπλό εντελώς σκουριασμένος, πλαινό κουτί με τα coin mechs εντελώς σκουριασμένο και αυτό και η βάση που κρατάει το bezel επίσης σκουριασμένη μέχρι τον θεό. Με λίγα λόγια μιλάμε για ένα εντυπωσιακό κρεσέντο που έδινε η σκουριά, υμνώντας με τρανή υπερηφάνια το καταστροφικό της μεγαλείο. Ακόμη και η μεταλλική βάση του καθίσματος ήταν σπασμένη σε ένα σημείο όπως φαίνεται στην φωτογραφία. Σε συνέχεια, έβγαλα όλα τα board και τα τροφοδοτικά και όπως διαπίστωσα, τουλάχιστο το cpu και video board του παιχνιδιού ήταν ήδη σε εξαιρετικά άθλια κατάσταση. Έτσι επικεντρώθηκα περισσότερο στην αποσυναρμολόγηση των κομματιών της καμπίνας και τον καθαρισμό αυτών. Τα ξύλινα μέρη της καμπίνας (mdf) είχαν σχεδόν διπλασιαστεί σε πλάτος από το νερό που έπεφτε τόσα χρόνια επάνω τους. Συνεπώς όλα τα ξύλα ήθελαν αντικατάσταση όπως φυσικά και τα αυτοκόλλητα (ή ότι είχε μείνει από αυτά). Η βάση του Daytona, όπως και το μεγάλο coin mech που υπάρχει στα πλαϊνά του, είναι κατασκευασμένα από μέταλλο και είχαν αρκετή σκουριά που έπρεπε να αντιμετωπιστεί κατάλληλα. Το λαστιχένιο κόκκινο t-molding ήταν κομμένο και ταλαιπωρημένο σε αρκετά σημεία. Δυστηχώς δεν ήταν άξιο πλέον για να μείνει επάνω στην καμπίνα. Θεοί, πως θα βγάλω άκρη με αυτό; Mια προσπάθεια ανάστασης των board δίχως ελπίδα. Αποφάσισα να δώσω μια ευκαιρία στα board, έστω και αν ήταν σίγουρο πως τουλάχιστο κάποια από αυτά (αν όχι όλα) ήταν κατεστραμμένα. Ήθελα να το κάνω ακόμη και που η προσπάθεια ήταν αντικειμενικά εξ-αρχής άκαρπη με εγγυημένο χάσιμο χρόνου. Έτσι λοιπόν, τα καθάρισα προσεκτικά με ισοπροπυλική αλκοόλη, σκληρή οδοντόβουρτσα, μπατονέτες αλλά και επιπλέον με καθαριστικό ηλεκτρονικών πλακετών. Μετά το καθάρισμα φάνηκε καθαρά η τεράστια ζημιά από την υγρασία τόσα χρόνια. Δυστυχώς υπήρχαν πάρα πολλά σκουριασμένα pin σχεδόν σε κάθε πλακέτα. Μιλάω για σειρές ολόκληρες με μικροσκοπικά σκουριασμένα pins. Με μια πιο προσεκτική ματιά, ανακάλυψα κομμένες διαδρομές (φανταστείτε πως μέτρησα τουλάχιστο 12 κομμένες μόνο στο cpu board). Φυσικά δεν υπήρχε απολύτως κανένας λόγος να συνδέσω πάλι τις πλακέτες για να δω τι γίνεται. Τουλάχιστο τα τροφοδοτικά έβγαζαν τις σωστές τάσεις, αλλά τι να το κάνεις μέσα στο νεκροταφείο των κυκλωμάτων; Ναι ξέρω, τώρα θα μου πείς πως έκανα μεγάλο λάθος που δεν επέμεινα στην επισκευή των board. Βέβαια όταν έχεις μπροστά σου πέντε πλακέτες στη χειρότερη κατάσταση που πιθανώς μπορεί να είναι, υπάρχουν παντού δεν ξέρω και εγώ πόσες κομμένες διαδρομές και επιπλέον δεν υπάρχουν πουθενά ανταλλακτικά, καλύτερα να το σκεφτείς ξανά. Σου ανέφερα πως το μηχάνημα βρισκόταν αφύλακτο σε ένα οικόπεδο να το τρώει ο ήλιος και η βροχή για τουλάχιστο 20 χρόνια; Όχι ε; Δεν υπήρχε κανένας λόγος να στείλω στο εξωτερικό τις πλακέτες για επισκευή. Ήταν βέβαιο πως τουλάχιστο δύο από τα τέσσερα board είχαν μεγάλη ζημιά και αυτά ήταν το cpu board και το video board. Tα χρήματα που ζητούσαν για επισκευή στο εξωτερικό ήταν υπερβολικά πολλά. Οι πιθανότητες να επισκευάζονται οι πλακέτες ήταν μηδαμινές ως απειροελάχιστες. Από την άλλη πλευρά αν είχα ξεκινήσει αυτό το project προ κρίσης, δεν θα είχα πρόβλημα τότε να αγόραζα ένα λειτουργικό Daytona arcade. Τώρα; άστα πλέον μοιάζουν απίστευτα ακριβά. Σχετικά με την οθόνη, δεν άναβε αφού δεν λειτουργούσε και το παιχνίδι. Το service manual της sega δεν βοηθάει και πολύ στη συγκεκριμένη περίπτωση (βασικά δεν βοηθά καθόλου, αφού το μόνο που αναφέρει είναι πως αν δεν ανάβει το monitor, να ελέγξεις αν έχει καεί η ασφάλεια που βρίσκεται στη πλακέτα της). Πάντως δεν έδινα και πολλές πιθανότητες να λειτουργεί, αφού η πλακέτα της ήταν σε δραματική κατάσταση από τη σκουριά. Έκανα τον κόπο και την πήγα σε άνθρωπο που επισκευάζει ακόμη οθόνες crt και παλιά επισκεύαζε και οθόνες από arcade, αλλά δεν κατάφερε να την επαναφέρει σε λειτουργία. Εδώ πρέπει να κάνω μια μικρή αναφορά στα ηλεκτρονικά μέρη του Daytona. Ανοίγοντας τα 2 καπάκια της βάσης (ένα κάτω από το κάθισμα και ένα κάτω από τα πετάλια) είναι τουλάχιστο εντυπωσιακό, πόσες πλακέτες αποτελούν το παιχνίδι και πόσα καλώδια περνάνε όλη την καμπίνα κατά μήκος. Μιλάμε για πλεξούδες καλωδίου, που αν δεν είχε φροντίσει η Sega να είναι ένα διαφορετικό χρώμα τα βύσματα, δεν υπάρχει περίπτωση να βγάλεις άκρη ποτέ. Τουλάχιστο προσωπικά, δεν έχω δει ξανά τέτοιο χαμό από καλώδια και πλακέτες μέσα σε άλλο arcade (και έχω δει πολλά). Οι πλακέτες του Daytona χωρίζονται ως εξής: cpu board, video board, rom board, communication board, force feedback board και 2 τροφοδοτικά +1 πλακέτα που δεν γνωρίζω τι ακριβώς κάνει. Χώρια τα τροφοδοτικά της οθόνης, του force feedback και των board. Ξεκινώντας την ανακατασκευή. Κάτι που προσωπικά δεν το είχα σκεφτεί αρχικά, αλλά σίγουρα και από πολλούς δεν περνά από το μυαλό, είναι πως η ανακατασκευή ενός τέτοιου projcet παρουσιάζει αρκετά πρακτικά προβλήματα. Στη σκέψη, ακόμη και σε ένα σχέδιο όλα μοιάζουν εύκολα. Στη πράξη και στην πορεία είναι που αντιλαμβάνεσαι τα ζόρια και συναντάς τα αδιέξοδα που προκύπτουν μπροστά σου. Ακόμη και μια οποιαδήποτε φουλ καμπίνα με joysticks, είναι μακράν πιο εύκολη δουλειά σε αντίθεση με αυτό. Χώρια τις άτυχες στιγμές που μπορεί να προκύψουν σε ένα θέμα και σε πάνε πίσω. Εννοείτε δεν αναφέρομαι στον πολύ χρόνο που έτσι και αλλιώς χρειάζεται για να ολοκληρώσεις κάτι τέτοιο. Τι εννοώ; Συνέχισε να διαβάζεις παρακάτω. Αρχικά είχα σκοπό να χρησιμοποιήσω το Dreamcast. Όμως η έκδοση του Daytona της αγαπημένης αυτής κονσόλας, παρ’ολλα τα πολύ καλά γραφικά που διαθέτει έχει αρκετές διαφορές με το πρωτότυπο. Ομολογώ πως μου πέρασε και από το μυαλό το Saturn. Βέβαια τα γραφικά είναι μακράν χειρότερα από την έκδοση του arcade, συνεπώς απορρίφτηκε σχεδόν αμέσως. Υποψήφια συστήματα ήταν τελικά το pc με τον Sega m2 emulator και το ps3 που έχω και κάθεται. Μου πήρε αρκετό καιρό να καταλήξω, αφού στο καθένα αντιμετώπισα αρκετά σημαντικά προβλήματα. Αρχικά, ο m2 emulator είναι καλός σε γενικές γραμμές. Από την άλλη πλευρά, η έκδοση του Daytona, στο ps3 (όπως και στο xbox 360) είναι πολύ πιο στρωτή και εντελώς όμοια με το arcade (πολύ καλύτερη από τον m2 emulator στο pc). Δυστυχώς τα προβλήματα δεν ήταν λίγα στο ps3 αν θέλεις να το συνδέσεις με crt οθόνη. Ένα πως δεν απενεργοποιείτε με τίποτα η σπαστική επιλογή να σου ζητάει να κάνεις save στην αρχή (μικρό το κακό), και δυο που το Daytona δεν παίζει σε 4:3 κάθε φορά που κάνεις restart, αλλά μόνο σε 16:9. Ξέχασα και το τρίτο πρόβλημα και το μεγαλύτερο. Στην crt 50hz τηλεόραση και μέσω scart rgb σύνδεσης, τα γραφικά μέσα στο παιχνίδι έχουν τρελό flickering (και ας ήταν ρυθμισμένο το ps3 στα 50hz). Ίσως σε crt 100hz μπορεί να να μην υπάρχει αυτό το πρόβλημα, δεν ξέρω. Όπως και να είχε, έπρεπε να χρησιμοποιήσω την τηλεόραση που ήδη είχα, μια sony trinitron 29”. Τελικά με το ps3 δεν έβγαινε άκρη ότι και αν δοκίμασα. Δοκιμή με το pc και τον m2 emulator μήπως βγάλει νορμάλ εικόνα στην crt τηλεόραση και παίξει νορμάλ. Μονόδρομος ο m2 emulator που δεν θέλει και κάτι τρελό σε δυνατότητες για να τρέξει σωστά. Έκανα μια δοκιμή με έναν κινέζικο αντάπτορα vga-svideo. Το αποτέλεσμα βέβαια ήταν αρκετά θολή εικόνα (μου κάνει τρομερή εντύπωση πως οι αμερικάνοι είναι ικανοποιημένοι με το svideo, αλλά αν δεν έχεις rgb scart δεν έχεις τίποτα καλύτερο από αυτό). Μετά svideo από την κάρτα γραφικών στη θύρα svideo της τηλεόρασης, χάλια εικόνα παρά τις απαραίτητες ρυθμίσεις στον driver στη κάρτα γραφικών. Η nvidia 8800GT κάρτα γραφικών με υφάκι δεν συμπαθούσε το soft15khz (και ας έχω το dongle για τις nvidia). Έτσι δοκίμασα και μια Ati Radeon HD 3870 512mb. Παραδόξως η Ati σε σύνδεση svideo – svideo έδειξε αρκετά πιο καθαρή εικόνα από την nvidia. Με svideo σύνδεση δεν μπορείς να διαβάσεις τα γράμματα στα windows (είναι θολά). Βέβαια μπορείς να δεις μια ταινία στην τηλεόραση, και το Daytona που δοκίμασα είχε καλή εικόνα. Όμως σε κουράζει υπερβολικά, ειδικά όταν κάθεσαι τόσο κοντά σε αυτή όπως όταν κάθεσαι στο κάθισμα του Daytona. Συγκεκριμένα μετά από έναν αγώνα τα μάτια μου πονούσαν. Παίζοντας λίγο με τις ρυθμίσεις της Ati κατάφερα τελικά να δω σωστή εικόνα που δεν κούραζε. Όμως ο driver της κάρτας δυστηχώς δεν κρατούσε τις απαραίτητες ρυθμίσεις μετά από restart η shutdown των windows. Επειδή δεν ήθελα να το κουράζω δοκίμασα μερικές ati κάρτες και κατέληξα στην hd 3450 512mb. Με το soft15khz, το pc έδειξε εικόνα κανονικά στην τηλεόραση. Εδώ πρέπει να αναφέρω πως το Daytona στα arcades τρέχει σε ανάλυση 496x384 25khz (όπως και το sega rally). Ναι ξέρω, θαύμα αν το έχεις για το arcade που θέλεις να φτιάξεις και να συνδέσεις σε αυτό το pc σου. Τα άσχημα νέα όμως είναι πως τα nanao s29-su δεν έχουν vga 15pin βύσμα. Κάτσε βγάλε την άκρη με τα καλώδια που πάει τι, χωρίς να έχεις κανένα σχέδιο (αν λειτουργεί το monitor που έχεις βέβαια). Ο emulator κολλάει σε full screen σε crt και σε ανάλυση 496x384. Το δοκίμασα σε windows xp και σε 7 με το ίδιο αποτέλεσμα. Η καλύτερη ανάλυση αναφορικά με το Daytona ήταν η 640x480. Κάτω από αυτή την ανάλυση τα γραφικά χαλάνε πολύ και ο emulator δεν τρέχει στα 60fps. Στην 640x480 όμως στην crt έχεις flickering. Τουλάχιστο όχι τόσο έντονο όπως στο ps3 και όχι τόσο ingame, αλλά υπαρκτό και ενοχλητικό. Σίγουρα κάποιος θα αναρωτηθεί γιατί δεν έβαλα μια σύγχρονη επίπεδη οθόνη να ησυχάσω. Αποκαλέστε με κολλημένο με τις οθόνες καθοδικού σωλήνα στα arcades. Έτσι και αλλιώς το bezel έχει χαώδες διαφορές με μια επίπεδη οθόνη. Ειλικρινά το θέμα της οθόνης με απασχόλησε αρκετούς μήνες. Μίλησα με αρκετούς επαγγελματίες σχεδόν σε όλη την Ελλάδα για να βρω μια crt τηλεόραση 29” με vga βύσμα. Μάταια όμως δεν βρήκα πουθενά. Τελικά η λύση ήρθε από πολύ κοντά μου, συγκεκριμένα από το Κερατσίνι και από την εταιρία GD- Tronics. Συνάντησα τον κύριο Γιώργο Δούνη, ιδιοκτήτη της GD-Tronics και αγόρασα μια καινούργια crt οθόνη 28” 31khz με vga βύσμα. Με τον κύριο Δούνη πιάσαμε την κουβέντα για αρκετή ώρα και μου έδειξε αρκετά μηχανήματα του άκρως εντυπωσιακού εργαστηρίου του. Η οθόνη ήταν κατά μία ίντσα μικρότερη από αυτή του Daytona αλλά το κακό ήταν πραγματικά μικρό. Το pc έδειξε αμέσως εικόνα στην οθόνη μέσω vga. Μάλιστα δεν θα είναι υπερβολή να ισχυριστώ πως η εικόνα στα παιχνίδια του m2 ήταν καλύτερη από την led που έχω στο γραφείο μου. Πεντακάθαρη εικόνα όπως στο arcade του Daytona και ακριβώς ίδια αίσθηση με το arcade. Τι περισσότερο μπορούσα να ζητήσω; Η βαφή των μεταλλικών κομματιών και η ανακατασκευή της μεγάλης βάσης. Από τοίχους γνωρίζω καλά, έχω βάψει μερικούς στο παρελθόν και δεν έχω πρόβλημα. Όμως βαφή σε μέταλλο δεν είχα δοκιμάσει ποτέ και όπως αποδείχτηκε είναι λίγο πιο σύνθετα τα πράγματα. Το πρώτο πράγμα που έπρεπε να γίνει, ήταν να αντιμετωπιστεί η σκουριά. Πόσες ώρες έτριψα με γυαλόχαρτα τα σκουριασμένα σημεία απλά δεν περιγράφεται (ακόμη πονάνε τα δάχτυλά μου). Στα περισσότερα από αυτά, το μαύρο χρώμα που είχε απλώσει η Sega δεν έβγαινε ούτε με τριβείο. Έτσι δώσε τρίψιμο με το χέρι και πάλι τρίψιμο και πάλι ξανά. Πάλι καλά που αρκετό χρώμα έφυγε με paint remover που δοκίμασα και δεν πέρασα τα πάντα με γυαλόχαρτο. Η βάση του καθίσματος κατά την διαδικασία τριψίματος. Σε συνέχεια, πέρασα όλα τα σκουριασμένα σημεία με χημικό που ισορροπεί την σκουριά. Αυτό βοηθά να μην επεκταθεί περισσότερο η σκουριά στο μέταλλο. Αφού στέγνωσε, παιδεύτηκα λίγο με ένα σπρέι αστάρι και χρώμα που αγόρασα από μαγαζί με χρώματα. Το χρώμα δεν καθόταν επάνω στο μέταλλο (και ας υποστήριζε ο κατασκευαστής του πως έβαφε μέταλλο) και άρχισα να ψάχνω πληροφορίες. Τελικά κατέληξα σε επαγγελματικό αστάρι και σπρέι για βαφή σε μεταλλικές επιφάνειες αυτοκινήτου. Στο κατάστημα μου έκαναν και δοκιμή σε ένα πολύ μικρό κομμάτι μέταλλο για να πειστώ. Η ίδια βάση μετά το φρέσκο βάψιμο. Η βάση του καθίσματος βαμμένη στα άκρα της αφού πρώτα κόλλησα με ηλεκτροκόλληση το κομάτι που ήταν σπασμένο. Η κεντρική βάση του μηχανήματος περασμένη με αντισκωριακό χρώμα εσωτερικά. Και τα πρώτα καινούργια ξύλα άρχισαν να φτάνουν και τα πλαινά λογότυπα άρχισαν να φτιάχνονται στο Photoshop. Συνεχίζεται..
  5. 16 points
    Σε συνεχεια του χθεσινου post εδω, σας παραθετω το φωτορεπορταζ που εκανα στην εκθεση GR80s. Δυο θερμες παρακλησεις μονο... 1) Να μην ξεφυγουμε με off topic σχολια πολιτικα, οπαδικα, θρησκευτικοκοινωνικα και αλλα τετοια ομορφα!!! 2) Αν θελετε να χρησιμοποιησετε τις φωτο σε αλλα site, blogs κλπ.... παρακαλω ρωτηστε πρωτα, δεν θα σας αρνηθει!!! Ευχαριστω εκ των προτερων για την κατανοηση! Το περιφημο πλεον διοραμα Playmobil που υπαρχει στην εκθεση μπορειτε να το δειτε ΕΔΩ. Μπαινω κατευθειαν στο ψητο και αφηνω το πολυ μπλα-μπλα. Εξωτερικος χωρος Προεκλογικες αφισσες κομματων Υπεραστικος Νομισματοδεκτης Πρασινο λεωφορειο ΗΣΑΠ Κτηριο "Μηχανουργειο" Πολιτικη / Οικονομια / Κοινωνια / Αυτοκινηση Ψηφοδελτια Σουρεαλιστικο εκθεμα για τις προεκλογικες ομιλιες Διαφορα αναμνηστικα κομματων Δικοχο Μαχητη του ΕΛΑΣ / Προεκλογικο Δικοχο ΠΑΣΟΚ Ακριβη μοντελα αεροσκαφων της αγορας του αιωνα Αναμνηστικα Αστυνομιας Τοπι Πειραϊκης-Πατραϊκης Προηγμενο Telex Το θρυλικο παπακι της HONDA Το επισης θρυλικο ΠΟΝΥ Παλιες καλες Δραχμες Μηχανημα εισπραξης κομιστρου αστικων συγκοινωνιων Τα περιφημα Pampers Κτηριο "Δεξαμενες Καθαρισμου" & "Παλαιοι Φουρνοι" Καταναλωση / Μοδα / Ντισκο / Γλωσσα Σχολικο θρανιο και stand για φωτογραφιση Σχολικα αναμνηστικα και βιβλια Boy George κουκλα και περιοδικο Αμφι Διαφορα περιοδικα και η Μαφαλντα Σχολικη Ποδια Κλασικη τηλεφωνικη συσκευη Καθρεφτακι Στρουμφ Κασετοθηκη Διαφοροι Δισκοι (Διονυσιου, Γλυκερια, Πανταζης, Αθηναϊκη Κομπανια) Κασετοφωνο & Ραδιο Tupper Φλυτζανακια καφε και σεμεδακι Μυλος χειρος Χαρτι περιτυλιγματος νεωτερισμων/ψιλικων Subbuteo Καπελο Ταξι & Ταξιμετρο Αναπαρασταση κομμωτηριου Η θρυλικη Vespa Αφοι Λαμπροπουλοι, Κατραντζος Σπορ, Ταξιτζης και Νεωτερισμοι Πορτ Μαντω και ρετρο καδρα Ζακουλα, Μινιον, Διονυσιου, Eurobasket '87, Sante, Pallas, Καρελια Φιλτρο, Τελειον Και καπου εδω λαμβανει τελος το πρωτο μερος του φωτορεπορταζ. Συνεχιζεται.....
  6. 16 points
    Νοσταλγία νόστος (επιστροφή) + άλγος (πόνος) = η ανικανοποίητη λαχτάρα του γυρισμου ----------------------------------- Η πραγματική μας πατρίδα είναι η παιδική μας ηλικία (Roland Barthes 1915-1980, Γάλλος σημειολόγος) ------------------------------------------- Ένα μεγάλο ευχαριστώ και από μένα, σε όλους εσάς (Admins, Moderators, μέλη) για όλες αυτές τις υπέροχες στιγμές που έχω ζήσει εδώ μέσα, ενθυμούμενος στιγμές της νιότης μου! Thanx for the memories! Ντίνος / DINO
  7. 16 points
    Εδω και καποιο καιρο ο φιλος aeolous μου εστειλε το Tomy Lupin του, το οποιο δεν λειτουργουσε καθολου ουτε με τροφοδοτικο,αλλα ουτε και με μπαταριες.. Μολις το ανοιξα τσεκαρα αρχικα τα καλωδια απο την μπαταριοθηκη αλλα και απο το βυσμα του εξωτερικου τροφοδοτικου, τα οποια δεν ειχαν καποιο προβλημα.Το καλωδιο μαλιστα απο το βυσμα του εξωτερικου τροφοδοτικου περναει απο διοδο προστασιας πριν καταληξει στην πλακετα, προστατευοντας το μηχανημα σε περιπτωση λαθος πολικοτητας...Να πω εδω οτι η ποιοτητα κατασκευης ειναι εξαιρετικη,με σημειωμενα ολα τα εξαρτηματα πανω στην πλακετα ,η οποια ειναι αριστης ποιοτητας... Αυτο που δεν μου αρεσε αρχικα ηταν οι πυκνωτες ,οι οποιοι φαινονταν αλλοιωμενοι στο πανω μερος τους..ηταν 5 συνολικα οποτε τους προμηθευτηκα και τους αλλαξα ,χωρις ομως αποτελεσμα... Eνας απο τους πυκνωτες η οψη του οποιου δεν μου αρεσε... [ATTACH=CONFIG]n1052568[/ATTACH] Το ιδιο και εδω.. [ATTACH=CONFIG]n1052569[/ATTACH] Ευτυχως το μηχανημα ειναι απλο και μπορεις να βγαλεις ακρη χωρις σχηματικο...ακολουθησα λοιπον την πορεια του ρευματος πανω στην πλακετα και ειδα οτι πρωτα πηγαινει σε 2 transistors...τσεκαροντας με το πολυμετρο ειδα οτι πανω σε αυτα σφυριζε,αρα ηταν βραχυκυκλωμενα!!! [ATTACH=CONFIG]n1052570[/ATTACH] Τα 2 transistors μετα την αφαιρεση τους..τελικα μονο το αριστερο ηταν το προβληματικο... Ευτυχως και τα 2 ειναι διαθεσιμα στην ελληνικη αγορα..με 50 λεπτα πηρα και τα 2.. Ξεκολλησα πρωτα το 2sc945 και διαπιστωσα οτι τελικα δεν ειχε προβλημα..ξεκολλαω και το 2sd471 και..ναι ηταν βραχυκυκλωμενο!! Οι νεοι πυκνωτες και το νεο transistor τοποθετημενα... [ATTACH=CONFIG]n1052571[/ATTACH] Κολλαω λοιπον και τα 2 τρανσιστορ ,συναρμολογω ,δινω ρευμα και...ναι!! λειτουργει!!! Η Vfd οθονη αναμμενη κατα το boot του παιχνιδιου... [ATTACH=CONFIG]n1052572[/ATTACH] Λιγο πριν το κλεισιμο... [ATTACH=CONFIG]n1052578[/ATTACH] Eτοιμο!! [ATTACH=CONFIG]n1052579[/ATTACH] Περιγραφη του παιχνιδιου-Gameplay.. To tomy lupin ειναι ενα ενδιαφερον παιχνιδι που εχει συνολικα 3 πιστες... 1η πιστα :πρεπει να αποφυγουμε τα τερατα και να μαζεψουμε τα κλειδια...εαν τα πυροβολησουμε τοτε αυτα "παγωνουν" και περναμε χωρις να χασουμε ζωη.. [ATTACH=CONFIG]n1052573[/ATTACH] 2η πιστα:το παιχνιδι γινεται shoot'em up απο maze που ηταν...πυρολοβοληστε ο,τι κινειται.. [ATTACH=CONFIG]n1052574[/ATTACH] 3η πιστα: Το παιχνιδι γινεται ξανα maze και πρεπει να μαζεψουμε περισσοτερα κλειδια... [ATTACH=CONFIG]n1052575[/ATTACH] Η τριτη πιστα του παιχνιδιου...ηδη εχω μαζεψει αρκετα κλειδια... Λιγο technical mambo-jumbo: To παιχνιδι βασιζεται στον 4μπιτο μικροελεγκτη ΗD38800 της Hitachi με 4Κbytes rom που ουσιαστικα ειναι ενα computer in a chip.. Ο μικροελεγκτης της Hitachi ,κατω απο την vfd οθονη κατασκευης NEC.. [ATTACH=CONFIG]n1052582[/ATTACH] Σε αυτο το τσιπ βασιζονται αρκετα vfd παιχνιδια,οπως φαινετα στην παρακατω εικονα: [ATTACH=CONFIG]n1052581[/ATTACH] Πηγη:http://blog.kevtris.org/blogfiles/Ha...sc/HD38800.png Ο τυπος απο το ανωτερω blog εχει κανει καλη δουλεια αφου εχει παρει τον κωδικα απο πολλα παιχνιδια (οχι ομως και απο το lupin...) Θα ηθελα τελειωνοντας να ευχαριστησω τον φιλο aeolus που μου εστειλε και χρηματα για την επισκευη ,παρ'ολο που του ειχα πει οτι δεν χρειαζοταν..
  8. 16 points
    Ο tsalk με τον Δημήτρη Καλλιβωκά στον κήπο του σπιτιού του ΠΡΟΛΟΓΟΣ Μετά από τις συνεντεύξεις σημαντικών δημιουργών και συντελεστών κυρίως της τηλεόρασης έκρινα σκόπιμο ότι θα έπρεπε να συνομιλήσω και με ανθρώπους που λόγω της ιδιότητάς τους έγιναν γνωστοί στο ευρύ κοινό, ανθρώπους που όλοι μας αγαπήσαμε και συνεχίζουμε να αγαπάμε μέσα από την παρουσία τους στο θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Έχω την χαρά και την μεγάλη τιμή να σας παρουσιάσω τον σημερινό καλεσμένο του RetroManiaX ο οποίος δεν είναι άλλος από τον πολύ αγαπητό ηθοποιό Δημήτρη Καλλιβωκά. Αγαπημένο πρόσωπο του καλλιτεχνικού χώρου, ηθοποιός του θεάτρου έγινε ευρύτερα γνωστός μέσω του παλιού ελληνικού κινηματογράφου από τις ταινίες που βλέπουμε και ξαναβλέπουμε με την ίδια ευχαρίστηση, και αφ ετέρου μέσω της τηλεόρασης χάρη στις δεκάδες τηλεοπτικές σειρές που συμμετείχε. Με εντυπωσίασε η ευγένειά του και η προθυμία του να μας ανοίξει το σπίτι του και να μας μιλήσει για την ζωή του, την καριέρα του, και για όλα όσα τον ευχαριστούν. Κάπου εδώ ο λόγος δίδεται σ αυτόν.
  9. 15 points
    Στην προσφατη ανασκαφη μου ανακαλυψα τα αυθεντικα ελληνικα windows 3.1 που μου ειχε κανει δωρο ο θειος μου, οταν πηρα το πρωτο μου 486 το 1994. Ηταν αγορασμενα απο την Μηχανογραφικη Ηλειας, στον Πυργο. Η μνημη μου ειναι λιγο θολη στο θεμα, αλλα νομιζω οτι τα ελληνικα windows 3.1 τα ειχε φτιαξει ο Πουλιαδης, ενω υπηρχε και μια δευτερη λυση σαν addon απο την Computer Logic. Φυσικα ηταν εντελως ασυμβατες μεταξυ τους. Αυτο που θυμαμαι ξεκαθαρα παντως ειναι οτι δεν δουλεψαν ποτε στον υπολογιστη μου γιατι ο driver της καρτας γραφικων (S3 928PCI 1MB VRAM) αρνειτο πεισματικα να δειξει ελληνικα στα menu και τοτε ηταν εποχης προ ιντερνετ. Οποτε ειχα ειτε ελληνικα και vga driver ή αγγλικα και hardware acceleration! Εποχες που τα windows συνοδευονταν απο ενα παχουλο manual! Απουσιαζουν οι δισκετες απο το κουτι, αλλα καπου τις ειχε παρει το ματι μου πριν κανα δυο χρονια.
  10. 15 points
    Απίστευτο, έτσι? 11 ολόκληρα χρόνια! Δηλαδή όταν ξεκίνησε το φόρουμ, όλοι είμασταν 11 χρόνια νεώτεροι! Κάποιοι στο μεσοδιάστημα παντρεύτηκαν κι έκαναν παιδιά. Είναι πολλά τα χρόνια, (Άρη) και κάθε χρονιά που περνάει, γινόμαστε όλο και περισσότεροι (οι Retromaniacs!), με ακόμα περισσότερες αναμνήσεις κι ακόμα περισσότερο εθισμό! Αυτή τη φορά, είπαμε να κάνουμε ένα flashback. Δηλαδή, τώρα συζητάμε το Ας θυμηθούμε (ξανά) τα παλιά Computer Shops... και τα Retro KTEΛ. Χαλβαδιάζουμε ακόμα τα Playmobil. Τα δικά μας (ΟΧΙ στα κουτιά τους) και βλέπουμε τη διαχρονική Μοντέρνα Σταχτοπούτα (1965), ενώ ψάχνουμε να βρούμε Πού γυρίστηκαν οι ελληνικές ταινίες ; (2ο μέρος). Έχουμε κόσμο που νοσταλγεί live στο Facebook και ακολουθεί twittaροντας - σημεία των καιρών, βλέπετε! Ακόμα μαζευόμαστε σε συνταντήσεις για καφεδάκι, φαγάκι και ρετροκουβεντούλα (γίναμε και παρέα πλέον - πού να ξεκόψεις? ) και λαχταράμε πώς και τι το Κοπή τη πίτα να δούμε τα "ξενιτεμένα" μέλη μας. Και όλα αυτά εν έτει 2017! Για κάθε έναν χρόνο, ξεχωρίσαμε τα θέματα που ήταν το "trend" του Ιανουαρίου του 2006, που τράβηξαν την προσοχή σας (ενίοτε και τη δική μας!), άναψαν τα αίματα (με την καλή και την κακή έννοια! ), μας έκαναν να νοσταλγήσουμε (και να ζηλέψουμε!) κι έχουν ξεχωριστή θέση στην ιστορία του φόρουμ. 11 χρόνια = 11 θέματα το ένα πιο χορταστικό από το άλλο. Διαβάστε τα, ξαναθυμηθείτε τα και -γιατί όχι?- σχολιάστε τα, να δούμε αν με τα χρόνια αλλάξατε γνώμες! 7-1-2006 και το ερώτημα της ημέρας ήταν αν "ψήνεστε" για Amiga emulation! Ναι, είπατε? Τότε το θέμα του WinUAE είναι μονόδρομος! 9 σελίδες όλο κάψιμο! Είστε από αυτούς που δεν τους "έκατσε" ένας amstrad όταν ήσασταν μικροί (καλή ώρα!)? Τότε τσιμπήστε emulators! 2 σελιδούλες μια μικρή λίστα με Amstradoemulators, που μπορείτε να τη μεγαλώσετε άφοβα! Το ημερολόγιο του server έδειχνε 22-1-2006 όταν ξεκίνησε αυτό το θεματάκι που φιλοξενείται μέχρι και σήμερα. Κι επειδή όταν τελείωνε το παιχνίδι, άνοιγε η τηλεόραση για παιδικά, πείτε μου ποιος δε θυμάται τη Μάχη των Πλανητών (ομάδα Τζι)? 30 χορταστικές σελίδες, που τον Ιανουάριο του 2006 ήταν από τα πιο hot topics ever! Για όσους συγχύστηκαν που σταμάτησε η Μάχη των Πλανητών, ήρθε το Διαστημόπλοιο Αργώ να ξεσηκώσει την παιδική φαντασία μας! Ο καταπληκτικός Βασιλομανώλης (κατά κόσμον billy) ανοίγει το θεματάκι αυτό για να πνίξουμε τον καημό μας! Φυσικά στις 15-1-2006 - μόλις μια μέρα μετά από τη Μάχη των Πλανητών! Μια μέρα μετά (16-1-2006) ο φίλτατος Billy (που είχε πάρει "φωτιά") άνοιξε ένα από τα πιο διαχρονικά θέματα του φόρουμ: την Οδύσσεια του Διαστήματος! Πάρτε μια βαθιά ανάσα και βουτήξτε σε 15 απολαυστικές σελίδες! Aφού είμαστε στο κλίμα, μια ακόμη σειρά - θρύλος (από αυτές που πρέπει να δει κάθε retromaniac που σέβεται τον εαυτό του!) το Battlestar Galactica κάνει το ντεμπούτο της στο φόρουμ! Όλα αυτά στις 9-1-2006... Και επειδή οι οπαδοί του Sinclair είναι κρίμα, emulation και γι' αυτούς: Spectaculator, ZX32 κτλ, το αντίστοιχο θεματάκι που ανοίχτηκε 15-1-2006! 7-1-2006 και ξεκινάει η φιλόδοξη προσπάθεια (που συντηρείται ακόμα και σήμερα) του σκαναρίσματος των τευχών του Pixel (και άλλων ρετροπεριοδικών). Δε θέλουμε να αναφερθούμε ονομαστικά, αλλά υπήρξαν πάρα πολλοί άνθρωποι που προσφέραν ανιδιοτελώς το χρόνο τους και τα σκάνερ τους για να μπορούμε να τα χαιρόμαστε. Είτε είναι ακόμα στην παρέα μας, είτε όχι, μας έχουν δώσει έναν πολύτιμο θησαυρό και τους ευχαριστούμε γι' αυτό! 42 γεμάτες σελίδες που δείχνουν την απήχηση που είχε αυτή η κίνηση με τον τίτλο: "Προς επίδοξους εθελοντές". Μόλις 2 μέρες αργότερα, ολοκληρώνεται η ανάρτηση του πρώτου Pixel δια χειρός billy! Το ιστορικό τεύχος 14 δίδεται στη δημοσιότητα του φόρουμ! Ρετρό κόμιξ και περιοδικά, που έμελλε να γίνουν ολόκληρο υποφόρουμ ξεκίνησαν με δειλά βήματα σε ένα φόρουμ, που ακόμα εξερευνούσε τα όρια της απέραντης ρετροσύνης! Από τα πρώτα κόμιξ, το Camelot 3000: Πολύ καλό και ποιοτικό κόμικ !! αναρτάται στις 14-1-2006 και το ταξίδι προς τις αναμνήσεις ξεκινά... Για το ενδέκατο θέμα, θέλησα να κρατήσω κάτι που έχει ιδιαίτερη συναισθηματική αξία για μένα: τους Ντιουκς. Ο στρατηγός Λη και οι απίθανοι Ντιουκς ήταν μεγάλη αδυναμία του πατέρα μου και βλέπαμε μαζί τη σειρά. Τα χρόνια περνάνε και την ξανασυναντώ μπροστά μου με το που γράφομαι στο φόρουμ (το 2008). Καταβροχθίζω 8 σελίδες που μου θυμίζουν τα παιδικά μου χρόνια και κάθε φορά, μου φέρνουν στο μυαλό τις ίδιες αναμνήσεις. 14-1-2006 η ημερομηνία που ξεκίνησε το θέμα! Το πιο σημαντικό πράγμα στην ιστορία του φόρουμ, είστε εσείς! Τα μέλη! Εσείς φτιάξατε αυτό το χώρο, χτίσατε κομμάτι-κομμάτι τις αναμνήσεις και κάνετε καλύτερο αυτό το χώρο! Μας στηρίζετε, μας ενθαρρύνετε και μας εμπνέετε. Στέκεστε δίπλα μας, ακόμη κι όταν κάτι πάει στραβά. Κι αυτό, είναι ανεκτίμητο! Σας ευχαριστούμε από καρδιάς 11 χρόνια τώρα κι ελπίζουμε να συνεχίσουμε να το κάνουμε και στο μέλλον. Χρόνια πολλά στο φόρουμ - δηλαδή, χρόνια σας πολλά! Kambia D@redevil Wally Shock
  11. 15 points
    Πριν λίγες ημέρες πέρασαν πλέον 10 χρόνια στο GRM. Δεν θα γράψω και εγώ ένα συνηθισμένο κείμενο μόνο για το πόσο ωραία πέρασα αυτά τα χρόνια στο φόρουμ και όλα τα καλά. Κατανοήστε εξ'αρχής πως τα γραφόμενα παρακάτω αποτελούν αποκλειστικά προσωπικές απόψεις. Θυμάμαι πως το grm το είχα βρει ψάχνωντας να διαπιστώσω αν υπάρχουν online και άλλοι παλαβοί με τα ρετρό θέματα σαν εμένα. Έπεσα τότε λίγο μετά την γέννηση του φόρουμ από τον AEON τότε στο ellhnismos portal. Πόσοι ήμασταν τότε; Βγήκαμε για καφέ και γεμίσαμε δύο μικρά τραπέζια. Άπειρα θέματα προς συζήτηση, αξιόλογοι και ενδιαφέρον άνθρωποι ένας προς έναν. Σοβαροί χαρακτήρες που έφερναν μέσα από τη συζήτηση τις πιο χαρούμενες αναμνήσεις. Δεν έβλεπα την ημέρα να δω τα καινούργια θέματα και να συζητήσουμε παρέα με τα παιδιά. Αναπολώ παλιά φιλαράκια-ρετρό μάχιμους αγωνιστές όπως οι shadowdancer2501, simonkey, xalia, keeper7k, aa+, stee, audiodee, amigos, phil_vr και ambu dare. Η αλήθεια είναι πως το 2006 το grm ήταν ένα διαφορετικό φόρουμ. Σχεδόν σε τίποτα δεν θυμίζει το σημερινό με αυτό που ήταν αρχικά. Φυσικά ήταν λογικό να αλλάξει στο πέρασμα των χρόνων και έτσι βρήκε αναγνώριση και συνεπώς πολλούς χρήστες. Τα θέματα για εμάς τα πρώτα μέλη τουλάχιστο από την πλευρά μου, μπορώ να πω πως αρκετές φορές αναμασάμε τα ίδια και ίδια. Σαφώς είναι νέα θέματα για τους νέους χρήστες δεν αντιλέγω. Από την άλλη πλευρά έχω δει μερικές φορές να συζητούνται τα ίδια θέματα όπως παλαιότερα, και προσωπικά τουλάχιστο, δεν ξέρω τι άλλο “ρετρό” έμεινε πλέον για συζήτηση. Βέβαια είμαι απλά εγώ. Αξέχαστες στιγμές του φόρουμ από όλα αυτά τα χρόνια που αξίζουν να μνημονευθούν. Ωραία φάση τότε που ήμασταν καμιά δεκαριά χρήστες με τον δίσκο. Αξέχαστες φάσεις αλλά δυστηχώς λυπηρές, με τα άλλα φόρουμ που ξεπήδησαν τότε από χρήστες του grm, πως τα λέγανε να δεις; voyagers, mamouni και back2roots. Πριν αυτά διαγραφούν αφού παραδόθηκαν τα κλειδιά του grm από τον Χρήστο. Η επιδρομή candy candy από τις ελάχιστες τότε θυληκές ρετρό παρουσίες του φόρουμ. Με τον αξέχαστο χωροφύλακα Ηρακλή αλλά telamonas stokos, να μας απειλεί με μπάνια και ντουζ με κρύο νέρο. Όντως, ήταν ο λόγος που τελικά δεν ανοίξαμε το thread για τα ρετρό προφυλακτικά σε επίθεση για το thread ρετρό σερβιέτες. Αλήθεια εκείνο το thread του Κωνσταντίνου “Παρασκευή και 13 οι δικές σας ιστορίες” που στο καλό είναι; Μα τον Τζέισον.. Εκείνες τις καταραμένες ημέρες κόλασης του Ιουλίου το 2007. Τότε που καιγόταν η Πάρνηθα από άκρη σε άκρη και την έντονη συμπαράσταση που μου προσφέρατε για να μεταφέρω στα τμήματα πυρόσβεσης. Ποτέ δεν θα ξεχάσω το τηλεφώνημα που έπεσε εκείνο το μεσημέρι και την κυριολεκτική καταδρομή στην αποθήκη με τα arcades στο Ρέντη. Το project των pixel με τι ρυθμό είχε ξεκινήσει και τα σύντομα review του αγαπητού και μεγάλου Amstradακια Bασίλη σε καθέ ένα από αυτά. Τον Πάνο που στις αρχές έγραφε ακατάπαυστα greeklish (δικαιολογημένα δεν ήταν κανόνας τότε). Τότε στις αρχές που γίναμε εμείς εξώφυλλο στο pixel, εκείνο το απόγευμα στην δεύτερη συνάντηση στην καφετέρια στην πλατεία Εξαρχείων. Ακόμη έχω αυτό το poster να το ποστάρω; Εκείνη την νύχτα που ήρθε στο σπίτι μου με το αμάξι του αυθημερών ο μουρλός ο teflon και έκανε 400 χλμ από την Ελασσόνα, για να πάρει το arcade που του είχα χαρίσει και πάλι πίσω. Tην ημέρα που πούλησα στο grm χωρίς να το σκεφτώ τις 16 κονσόλες nintendo και τις 8 κονσόλες sega που είχα (μαζί με της sony). Το review που έκανα για το shadow of the beast και τα σχόλια για τη σύντομη φανταστική μυθιστορηματική εισαγωγή που έγραψα. Τα review που γράψαμε μαζί με τον αγαπητό φίλο Ηλία (alucard). Αξέχαστος και ο ακμάκας. Τότε πριν δημιουργηθούν τα στρατόπεδα και ανοίξει το άλλο site o Γιώργος. Τότε πριν γίνει μπάχαλο το φόρουμ στο παραβάν. Την μοναδική φορά που κατέβηκα Πάτρα εκείνο το καρναβάλι και γνώρισα το φιλαράκι τον Dino. Και εκεί που ήμουν σίγουρος πως θα μου ερχόταν με τα χρώματα του πολέμου wwf στη μούρη. Μια φορά που γνώρισα από κοντά και τον αδεφλό μυρμηγκοφάγο. Τελικά δεν έχει μεγάλη μπλε μύτη όπως φανταζόμουν. Τον φίλο Γιάννη (amigos) που γνωριστήκαμε μέσω του grm και τελειώσαμε co-op το gears of war στο 360 μέσα σε δύο ημέρες. Και ποιός παλιός μπορεί να ξεχάσει τον Γιωργάρα, τον πανσυμπαντικό pooky1 και τα post έξω καρδιάς; Πάω στοίχημα πως τώρα θα πολεμάει στη Συρία με lightsaber. Tις πρώτες συναντήσεις για καφέ στην πλατεία εξαρχείων και μετά τα σουβλάκια που ακολουθούσαν. Την κίνηση που είχαμε κάνει για να μαζέψουμε γραφική ύλη για τα Ελληνόπουλα της βορείου Ελλάδος. Τα πράγματα τα πήγαμε ένα πρωί εγώ ο Κωνσταντίνος και η χουανίτα. Αφού μας ευχαρίστησαν θερμά μας κάλεσαν και σε συγκέντρωση φαγητού, που ευχαρίστησαν το grm μέσα σε 500 ανθρώπους και βάλε. Την ημέρα που πούλησα το nomad μέσω του φόρουμ στον Maxouli και μετά από μια εβδομάδα του κάηκε βγάζοντας καπνό. Τόσα χρόνια έχουν περάσει ακόμη το σκέφτομαι και λυπάμαι. Η τιμή που μου έκανε το grm σαν επίτημο μέλος (αλλά για μία και μόνο φορά επειδή ήμουν εγώ ο telonio ακριβώς όπως μου χαρακτηρίστηκε με πμ) να παραμείνει το review μου για το dragon ninja και μην συγχωνευθεί με το αντίστοιχο του χρήστη stan. Συμπληρωματικά σχόλια. Τα fanboys δεν θα μπορούσαν να λείπουν και από εδώ. Οι απόψεις είναι απόψεις όπως και να το κάνουμε, δεν λέω. Η επίθεση κατά μέτωπων σχετικά με μια εταιρία ή κονσόλα από μερικούς χρήστες λες και παίρνουν ποσοστά, από κάποιο σημείο και πέρα μοιάζει τουλάχιστο γελοία αν όχι παιδιάστικη συμπεριφορά. Βέβαια ο τρόπος που σκέφτεσαι και επικοινωνείς με τους ανθρώπους γύρω σου ή online είναι και θέμα χαρακτήρα. Ναι το γουστάρεις με χίλια και βάλε, το καταλαβαίνω και πολύ καλά κάνεις, αλλά μην προσπαθείς να με πείσεις πως η Commodore έβγαλε τους καλύτερους υπολογιστές του σύμπαντος και όλα τα άλλα είναι απλά σκουπίδια. Ενώ μάλιστα ενοχλήσε παραδειγματικά και αποποιείσε κατηγορηματικά κάθε ευθύνης πως είσαι βαμμένος μέχρι το κόκκαλο. Σταμάτα επιτέλους να μασάς τις δισκέτες της Amiga βρε παιδί μου, σου κάνουν κακό αυτά τα 880kb. Το ότι για κάποια άτομα το post counting είναι σημαντικό για κάποιους το δέχομαι. Για μια στιγμή όμως φανταστείτε μόνο να λειτουργούσαν εξʼαρχής όλοι με αυτό το τρόπο, δηλαδή να ποστάρει ο καθένας ένα post κάθε ημέρα ή απλά να ποστάρει εικόνες στη σειρά χωρίς σχόλια. Πηγαίνετε ακόμη πιο παλιά και σκεφτείτε όλα αυτά τα pixel και τις βαβούρες που σκανάραμε. Φανταστείτε να σκάναρα και να πόσταρα εγώ και οι άλλοι μία σελίδα κάθε ημέρα. Για να σας προλάβω δεν είναι κακό, δεν κρεμάω κανέναν, αλλά πιάνεται το σκεπτικό μου έτσι δεν είναι; Eπίσης πόσοι είναι εδώ και θυμούνται πόσα post χάθηκαν στις παλιές μυθικές μεταβάσεις; Προσωπικά έχασα περισσότερα από 500 post, αλλά ποιός νοιάζεται μωρέ; κάθομαι εδώ για την παρέα όχι για τον αριθμό των μυνημάτων λες και είναι μετοχές. Στις αρχές υπήρχαν πολλά threads άσχετα με αυτό που πραγματεύεται το φόρουμ. Σημαντικά αλλά άσχετα. Από τα παλιά μέλη βλέπω συχνά τον Κωνσταντίνο (exetlaios) και τον Τάσο (omenforever). Καμιά φορά στο τόσο μπορεί να δω και τον Μάνο. Πρόσφατα συνάντησα και τον maxouli σε μια εκδήλωση. Δυστηχώς έχω πάρα πολύ καιρό να δω από κοντά τους παρακάτω φίλους . Τον Ηλία (alucard) τον Νίκο (rygar), τον Βασίλη (billy) και τον Ηρακλή. Τον γιατρό τον έβλεπα που και που μέχρι να την κάνει για έξω. Με τα παιδιά Αντώνη και Πάνο ελπίζω να τα ξαναπούμε σύντομα. Με όλα τα παραπάνω όπως καταλάβατε που και που να ποστάρω κάτι πλέον στο grm. Όχι δεν με χάλασε τόσο η τελευταία αλλαγή του φόρουμ. Πάντως το αρχικό μπλέ ήταν το καλύτερο για εμένα, πιο φινετσάτο, αλλά εντάξει πάει πέρασε προ πολλού. Όμως να, μα την παναγιά, με αυτό το ρημάδι το όριο των 10 δευτερολέπτων κάθε φορά που κάνω διπλό κλικλ στα νέα μυνήματα μου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι και αδυνατώ να το χωνέψω. Κάποια στιγμή είχα να μπω στο φόρουμ για κάνα 7μηνο. Όταν γύρισα πολλά είχαν αλλάξει νέοι χρήστες, πολλοί moderators και admin που δεν γνώριζα, αυστηρό moderation παντού και πολλά χαμένα threads του παρελθόντος. Το wiki μεγάλη κίνηση που τα άτομα που ασχολήθηκαν αξίζουν πολλά συγχαρητήρια. Τίποτα από αυτά δεν με χάλασε και δεν είδα με κακό μάτι, απλά μου φάνηκαν πολύ διαφορετικά από ότι είχα συνηθήσει. Εν τέλει το grm είναι μια μικρή ψηφιακή κοινωνία με όλα χαρακτηριστικά, ενός μικρού χωριού. Με τα καλά και τα κακά, τα όμορφα και τα άσχημα. Τουλάχιστο έτσι ήταν κάποτε, πριν δέκα χρόνια. Και ξέρω μην σε ανυσηχεί, σε τρώει το χέρι σου ώρα τώρα να γράψεις μια δικαστική και ίσως ταυτόχρονα ελαφρώς απολογητική παράγραφο για αυτά που έχω γράψει παραπάνω, και βεβαίως λόγο του χρήσματος που έχεις, αλλά σε διαβεβαιώνω απόλυτα πως πλέον αγνοώ τα πάντα από τότε που ήρθες εδώ. Τέλος εύχομαι σε όλους από τον πρώτο χρήστη μέχρι τον τελευταίο να είστε καλά πάνω από όλα. Στο φόρουμ το ίδιο (αν μπορώ να το ευχηθώ αυτό) να έχει γερές βάσεις για να φιλοξενεί ζεστά και να ξυπνάει τις ρετρό αναμνήσεις των νέων μελών με τον πιο ευχάριστο τρόπο. Ευελπιστώ για μια ακόμη συνάντηση με τους γνωστούς φίλους του φόρουμ σύντομα, αφού η ζωή μας τα κάνει όλα πιο δύσκολα σε επίπεδο mayhem. Τα παραπάνω γραφόμενα αποτελούν καθαρά προσωπικές απόψεις και τον τρόπο που βίωσα το GRM από τα πρώτα χρόνια λειτουργίας. Πριν αποκτήσει τα τόσα μέλη που έχει σήμερα, πριν τους σημερινούς admins και moderators και πριν από τα τόσα threads. Με αγάπη προς όλους, (αν σας έσπασα τα νεύρα σγχωράτε με, είναι από την φύση μου) telonio
  12. 15 points
    Ο Στέλιος Καλογερόπουλος (Κίτσος Γαλάτης), ο Δημήτρης Καλλιβωκάς (αντικέρ Τέλης Βαλέριος) και ο Γιώργος Μιχαλάκης (Κωστής Μαηδόνης) στην σειρά ''ΟΙ ΠΑΝΘΕΟΙ'' Ο ''Γιούγκερμαν'' ήταν η πρώτη σας συνεργασία με τον Βασίλη Γεωργιάδη; Δ.Κ. Ναι, μιας και δεν είχε τύχει να συνεργαστώ μαζί του προηγουμένως στον κινηματογράφο. Στον Γιούγκερμαν είχε την ευκαιρία να με γνωρίσει και να με εκτιμήσει, μιας που με πήρε και στην επόμενη τηλεοπτική δουλειά που έκανε που ήταν '' Οι Πανθέοι'' σε ένα ρόλο πολύ χαρακτηριστικό ενός αντικέρ. Εκείνη την χρονική περίοδο στάθηκα τυχερός θα έλεγα μιας που ήταν η απεργία του σωματείου των ηθοποιών την άνοιξη του 1978 στην οποία συμμετείχαμε όλοι οι ηθοποιοί και υπήρχε δυσκολία στο να γυριστούν τα επόμενα προγραμματισμένα επεισόδια, έτσι επαναλαμβανόντουσαν τα ήδη γραμμένα, στα οποία έπαιζα τον ωραίο ρόλο μου σχεδόν για ένα μήνα. Παράλληλα με τα σήριαλ παίζατε και στο θέατρο της Δευτέρας της ΕΡΤ; Δ.Κ. Ναι έκανα πολλά θεατρικά έργα στα πλαίσια του θεάτρου της Δευτέρας της ΕΡΤ, σημειώνοντας μεγάλες θεαματικότητες σε σχέση με τα υπόλοιπα εβδομαδιαία προγράμματα. Αυτά τα θεατρικά συνεχίστηκαν και μετά το 1981 για λίγο. Ήταν θα έλεγα ένα ορόσημο για την τηλεόραση, αλλά και ένα τέλος για τον κινηματογράφο. Όλα αυτά τα θεατρικά τα γυρίζαμε μέσα στην ΕΡΤ. Τα περισσότερα τα διεύθυνε η Ελένη Μαβίλη. Για ποιούς λόγους θεωρείτε το 1981 ως ορόσημο για την τηλεόραση και τον κινηματογράφο; Δ.Κ. Γιατί τότε έγινε η μεγάλη αλλαγή στον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Η αλλαγή αυτή βασίστηκε σε μια θεωρητικά πολύ καλή και σωστή ιδέα η οποία όμως απεδείχθη αναποτελεσματική στην πράξη. Ως τότε όλες οι παραγωγές στην τηλεόραση γινόταν από ιδιώτες επιχειρηματίες παραγωγούς όπως ήταν πχ ο Γιώργος Ράλλης, ο οποίος ήταν από τους μεγαλύτερους παραγωγούς μέχρι τότε, αλλά και από άλλους. Όταν ανέλαβε την εξουσία ο Ανδρέας Παπανδρέου το 1981 θέλησε να αλλάξει αυτό το καθεστώς, και να χρηματοδοτεί τους ίδιους τους δημιουργούς- δηλαδή τους σκηνοθέτες, τους συγγραφείς, και τους πρωταγωνιστές ηθοποιούς. Έτσι ο καθένας από αυτούς πήγαινε τις δικές του προτάσεις. Ωραία θεωρία αλλά........ Εκείνη την εποχή υπήρχαν δουλειές που δεν περπάτησαν καθόλου. Μια δουλειά που συμμετείχα εγώ τότε ήταν και το ''Χρυσό σπίτι'' το 1983. Ποιοί ήταν οι λόγοι της αποτυχίας; Δ.Κ. Με είχαν καλέσει να λάβω μέρος στο σήριαλ όπως συνήθως. Πηγαίνω χαρούμενος όπως και οι υπόλοιποι ηθοποιοί, γιατί είχαμε μάθει ότι θα σκηνοθετούσε ένας Ελληνο-Αμερικάνος σκηνοθέτης τον οποίο είχε φέρει τότε στην Ελλάδα με φούμαρα η Μελίνα Μερκούρη που ήταν υπουργός πολιτισμού. Τρέξαμε όλοι μας πιστεύοντας ότι θα εφαρμόσει μοντέρνα συστήματα σκηνοθεσίας, και εν πάση περιπτώσει θα έκανε την διαφορά. Πράγματι ήταν ένας νεαρός, πολύ συμπαθητικός άνθρωπος που τον έλεγαν Άγγελο. Πρωταγωνιστής ήταν ο Γιώργος Πάντζας, καλό επιτελείο ηθοποιών, τα χρήματα ήταν καλά, και ξεκινήσαμε τα γυρίσματα. Όμως ο άνθρωπος αυτός δεν είχε ιδέα από τηλεόραση (προφανώς είχε ασχοληθεί μόνο με τον κινηματογράφο). Το σήριαλ έμεινε στην μέση! Έτσι άνοιξε ο δρόμος στην ευτελέστατη εποχή της βιντεοκασέτας. Μια εποχή που είχε κατηγορηθεί αργότερα από πολλούς, μια μόδα ας την ονομάσουμε έτσι Δ.Κ. Ήταν η εποχή του εύκολου κέρδους, της άρπα κόλα, η εποχή που ο κάθε άσχετος (με τον χώρο) γινόταν παραγωγός. Ευτυχώς είχα την πρόνοια και έπαιξα σε πάρα πολύ λίγες εκείνη την εποχή. Μετανιώσατε για κάποιες από αυτές τις συμμετοχές που είχατε τότε; Δ.Κ. Δεν μετάνιωσα καθόλου γιατί ήταν θέμα διεξόδου επιβίωσης. Έπρεπε να πάρω μια αμοιβή, και τουλάχιστον αυτές οι 10-11 βιντεοταινίες που έκανα ήταν οι πιο αξιοπρεπείς σε σχέση με τις εκατοντάδες των βιντεοταινιών που γινόταν τότε. Άλλωστε πάντοτε ήμουν πολύ προσεκτικός στις επιλογές μου. Αποδεικνύεται τόσο από τις λίγες συμμετοχές μου στις τηλεταινίες, όσο και από τις λίγες συμμετοχές μου στον κινηματογράφο. Σύνολο μέχρι σήμερα 33 ταινίες. Συμμετείχατε όμως σε δεκάδες τηλεοπτικές σειρές. Ποιά πιστεύεται ότι ήταν η καλύτερη τηλεοπτική σας δουλειά; Δ.Κ. Μόλις συμπλήρωσα τις 100 τηλεοπτικές παραγωγές. Θα ξεχώριζα το ''Από την Κωμωδία στο Δράμα''. Ήταν μια σειρά που βασιζόταν σε αυτοτελή επεισόδια τα οποία ουσιαστικά ήταν θεατρικά μονόπρακτα και διηγήματα δόκιμων συγγραφέων, και όπως και ο τίτλος φανερώνει την μιά βδομάδα παίζαμε κωμωδία και την άλλη δραματικό έργο. Η σειρά παιζόταν για πολλά χρόνια στο πρόγραμμα της ΥΕΝΕΔ και στην οποία βασικοί πρωταγωνιστές ήταν ο Ιάκωβος Ψαρράς με την Κατερίνα Γιουλάκη, κάποια στιγμή έγινε αλλαγή και μπήκα εγώ μαζί με την Μέλπω Ζαρόκωστα. Βέβαια έλαβαν μέρος κοντά μας πάρα πολλοί άλλοι γνωστοί ηθοποιοί. Στην συνέχεια ήρθε η ιδιωτική τηλεόραση στην οποία παίξατε επίσης σε αρκετές σειρές. Μια από τις πρώτες και από τις αγαπημένες πολλών μελών μας είναι το ''Ρετιρέ'' του Γιάννη Δαλιανίδη όπου συμμετείχατε εκεί για μικρό σχετικό χρονικό διάστημα. Έτσι ήταν ο ρόλος σας; Δ.Κ. Όχι ο ρόλος μου ήταν βασικός, απλά εγώ από ένα σημείο και μετά δεν είχα τον χρόνο να ανταποκριθώ στις υποχρεώσεις των γυρισμάτων. Είχα τότε αναλάβει να οργανώσω το Δημοτικό θέατρο Κηφισιάς σαν Δημοτικός σύμβουλος που ήμουν, και έτσι ζήτησα από τον Δαλιανίδη να αποχωρήσω από την σειρά. Λάθος μου. Ο Δήμαρχος άλλαξε, το θέατρο διαλύθηκε και εγώ έμεινα απ έξω. Ποιά είναι η τελευταία σας τηλεοπτική δουλειά; Δ.Κ. Ήταν το 2008 όταν έκανα την σειρά ''Όλα στον αέρα'' στην οποία ήμουν ο πατέρας της πρωταγωνίστριας (Μαρία Λεκάκη), και από τότε δεν ξαναέπαιξα στην τηλεόραση, είμαι δηλαδή 8 χρόνια ''άνεργος'', και λέω άνεργος γιατί ενώ είμαι ήδη συνταξιούχος έχω το δικαίωμα να παίζω νόμιμα στην τηλεόραση. Πόσο έχουν αλλάξει οι συνθήκες στην τηλεόραση σήμερα; Δ.Κ. Σήμερα δηλαδή το 2016 η Ελληνική Τηλεόραση βρίσκεται σε μια κακή περίοδο, λόγω έλλειψης χρημάτων (από διαφημίσεις). Οι αμοιβές είναι μηδαμινές, το κόστος παραγωγής κάτω του ενός τρίτου, τα γυρίσματα με άγχος. Ο προγραμματισμός επιπόλαιος. Πριν την κρίση η ποιότητα της είχε φτάσει στα καλλίτερα επίπεδα. Βέβαια υπήρξε μια κάμψη και στα τέλη της δεκαετίας του 80 και στην συνέχεια δυνάμωσε πάλι, σε αντίθεση με τον κινηματογράφο ο οποίος δεν ανέκαμψε ποτέ, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων, όμως αρίστων σημερινών. Tο πρόβλημα των παραγωγών σήμερα πιστεύεται ότι είναι η έλλειψη χρημάτων μιας και για το μόνο που ενδιαφέρονται είναι το κέρδος; Δ.Κ. Εκτός κέρδους όλοι οι παραγωγοί θα ήθελαν να κάνουν και καλές ταινίες αλλά δεν υπάρχουν σήμερα παραγωγοί στην ουσία. Κάποτε ο παραγωγός έβαζε τα δικά του χρήματα τα οποία έπρεπε να πάρει πίσω και να βγάλει και ένα κέρδος, ενώ σήμερα οι παραγωγοί είναι μόνο κατ όνομα. Δηλαδή παίρνουν χρήματα από τους διαφημιζόμενους και τους χορηγούς, όχι δικά τους και προσπαθούν να κάνουν μια δουλειά όσο το δυνατόν καλύτερα. Αν δεν βγει καλή η δουλειά, δεν πειράζει, θα κάνει πάλι τον παραγωγό σε επόμενη δουλειά. Αυτή είναι η μεγάλη διαφορά σε σχέση με το παρελθόν, τότε ο παραγωγός αν δεν έβγαζε τα λεφτά του δεν θα μπορούσε να κάνει την επόμενή του ταινία. Άρα προσπαθούσε να κάνει την καλλίτερη δουλειά. Σήμερα μόνο από τους καλλιτέχνες σαν παραγωγούς μπορούμε να περιμένουμε κάτι. Πιστεύεται ότι υπάρχει έλλειψη από ιδέες και νέες προτάσεις; Δ.Κ. Πάντα υπάρχουν ιδέες, φτάνει να πληρωθούν καλά και να μπορείς να τις χρησιμοποιήσεις σωστά. Μα πρώτα απ όλα το ανάλογο κοινό. Το πρόβλημα σήμερα δεν είναι οι ιδέες, τουλάχιστον δεν είναι το κύριο πρόβλημα μιας που η τέχνη εξαρτάτε και από τις κοινωνικές συνθήκες που επικρατούν. Σήμερα δυστυχώς βρισκόμαστε σε μια καταθλιπτική εποχή όπου υπάρχει μια πλήρη αβεβαιότητα, δεν ξέρεις τι σου ξημερώνει Λείπουν όμως και αυτό που λέμε ''οι γερές πένες'' όπως ο Σακελλάριος, ο Τσιφόρος, ο Πρετεντέρης, ο Ψαθάς, ο Γιαλαμάς, ο Βασιλειάδης......... Δ.Κ. Και σήμερα θα έλεγα ότι δεν υστερούμε στα συγγραφικά ταλέντα. Οι αξίες και οι σπουδαίοι εξαρτώνται από τις εποχές. Δημιουργία χωρίς ανταπόκριση δεν γίνεται. Ο Σακελλάριος μια που τον αναφέρατε τι ήταν! τα έργα που έκανε ήταν απλά, όπως και του Ψαθά ο οποίος έβαζε μέσα και κάποια κοινωνικά μηνύματα, κάποιους προβληματισμούς. Τότε υπήρχαν έργα που γραφόντουσαν με μόχθο, με ευθύνη, διέθεταν χρόνο, τώρα η τηλεόραση θέλει να γυριστούν γρήγορα οι δουλειές οπότε ποιός να κάτσει να σφιχτεί να δουλέψει. Κάποτε όλοι αυτοί οι συγγραφείς που αναφέρεται έκαναν μήνες για να γράψουν ένα θεατρικό έργο το οποίο και πάλι το διόρθωναν κατά τις πρόβες πολλές φορές μέχρι την πρεμιέρα. Σήμερα παίρνουμε μια ιδέα, ένα σήριαλ από το εξωτερικό και το μεταφέρουμε αυτούσιο στην τηλεόραση, για να μην μιλήσω για τα σήριαλ της γειτονικής Τουρκίας που έχουν κατακλίσει τα κανάλια. Είναι τέτοιες οι συνθήκες σήμερα που δεν ευνοούν τους Έλληνες συγγραφείς να δείξουν το ταλέντο τους να μοχθήσουν. Και το σπουδαιότερο! Το κοινό της τηλεόρασης έχει γίνει αδιάφορο. Χωρίς απαιτήσεις. Σας αρέσει σήμερα κάποιος από τους νέους ηθοποιούς; Δ.Κ. Πολλοί, πολλοί, ο Λούλης, η Σαουλίδου, ο Παπακαλιάτης. Εχω ξεχωρίσει και μου αρέσει ο Βασίλης ο Χαραλαμπόπουλος ο Ρένος ο Χαραλαμπίδης η Τάνια η Τρύπη, αλλά ο καλύτερος από όλους (στην κωμωδία) είναι βέβαια ο Πέτρος Φιλιππίδης, ο οποίος είναι άπιαστος, μεγάλο ταλέντο. Έχετε μιλήσει με καλά λόγια και για τον Γιάννη Μπέζο νομίζω Δ.Κ. Πάρα πολύ καλός ηθοποιός και αυτός, κωμικός σε σημείο που εγώ δεν μπορούσα να παίξω μαζί του, με έπιαναν τα γέλια πάνω στο γύρισμα. Όπως θυμάμαι και με τον συγχωρεμένο τον Φωτόπουλο ο οποίος έκανε τα πάντα για να με κάνει να γελάσω. Αν και δεν σας βλέπουμε στην τηλεόραση παίξατε τα τελευταία χρόνια σε δυό πολύ αξιόλογες ταινίες στον κινηματογράφο που ήταν μάλιστα και διεθνής παραγωγές. Πως σας επέλεξαν να συμμετέχετε σε μια τέτοια παραγωγή; Δ.Κ. Μεγάλες παραγωγές και οι δύο, ο Ελ Γκρέκο δηλαδή συμπαραγωγή του Γιάννη Σμαραγδή με Ισπανούς. Στον Ελ Γκρέκο είχε κάνει τη συμφωνία μεταξύ των παραγωγών ότι τους ρόλους των Ελλήνων θα έπαιζαν Έλληνες ηθοποιοί, ενώ Ισπανοί ηθοποιοί στους αντίστοιχους ρόλους των Ισπανών. Εδώ δημιουργήθηκε το εξής θέμα με την διανομή των ρόλων - σε μια ζωγραφιά του απεικόνιζε ο Ελ Γκρέκο τον εαυτό του με τους φίλους του όπου κάποιος μου έμοιαζε πολύ, και ο Σμαραγδής ήθελε οπωσδήποτε εγώ να παίξω αυτόν τον ρόλο, ο οποίος ήταν Ισπανός όμως. Έτσι ο Σμαραγδής ενώ είχε κλείσει Ισπανό ηθοποιό προσπαθούσε να αναβάλλει τα γυρίσματα ή να τα κάνει σε μέρες που δεν βόλευαν στον Ισπανό ηθοποιό, ώστε να πάρει εμένα. Έτσι κι έγινε. Ποιές ήταν οι εντυπώσεις σας από αυτή σας την συμμετοχή; Δ.Κ. Ιδιαίτερα φροντισμένη παραγωγή σε όλα τα επίπεδα θα έλεγα. Ο ρόλος μου είχε έξι μέρες στην Ελλάδα και 2 ημερών γυρίσματα στην Ισπανία, όπου τα γυρίσματα ήταν την πρώτη και την τελευταία μέρα της 15νθημέρου παραμονής του συνεργείου στην Ισπανία. Όπου οι παραγωγοί μου είπαν ότι να κάνω το πρώτο γύρισμα και να επιστρέψω στην Ελλάδα, και εν συνεχεία να επανέλθω την τελευταία μέρα για να ολοκληρώσω τα γυρίσματα του ρόλου μου. Πρότεινα στους παραγωγούς να μου κλείσουν ένα ξενοδοχείο το οποίο θα πλήρωνα εγώ για τις ενδιάμεσες μέρες και να παρέμενα εκεί (το οποίο το δέχτηκαν), και έτσι είχα όλο τον ελεύθερο χρόνο να ''οργώσω'' όλη την Βαρκελώνη με Vespa μαζί με την γυναίκα μου. Πέρασα υπέροχα. Είχα πολύ καλό καιρό. Στο τελευταίο γύρισμα ήρθε και η Βασίλισσα Σοφία. Όταν τελείωσα τα γυρίσματα και πήγα να πληρώσω τις μέρες που έμεινα στο ξενοδοχείο, διαπίστωσα προς μεγάλη μου έκπληξη πως η παραγωγή είχε πληρώσει ήδη όλες τις μέρες. Υπήρξαν πολύ ευγενείς απέναντι μου. Με είχαν πολύ εκτιμήσει. Η δουλειά μας έχει και τα τυχερά της. Πως ήταν η συμμετοχή σας ''Ο Θεός αγαπά το χαβιάρι''; Δ.Κ.Στο ''Χαβιάρι'' παρόλο που το όνομά μου υπάρχει στο κάστ, τελικώς δεν συμμετείχα γιατί ο ρόλος μου βγήκε πολύ μικρός, όπως και τα χρήματα που θα μου έδιναν δεν με ικανοποίησαν, τον οποίο έπαιξε ο Παπακαλιάτης όπου ήταν πολύ καλός. Και οι δυό αυτές ταινίες που Σμαραγδή είχαν πολύ μεγάλη επιτυχία τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό, συμμετείχαν σε αρκετά διεθνή φεστιβάλ κερδίζοντας και βραβεία. Σε αντίθεση με πολλούς συναδέλφους σας δεν κάνατε καμία διαφήμιση. Είχατε ανάλογες προτάσεις; Δ.Κ. Βεβαίως και είχα, και μάλιστα μέχρι πρόσφατα. Ποτέ μου δεν έλαβα μέρος. Σε καμία. Πολύ απλά δεν επέτρεψα στον εαυτό μου να χρησιμοποιηθούν τα όπλα μου τα καλλιτεχνικά προκειμένου να κερδίσω χρήματα με αυτό τον τρόπο. Ποτέ μου δεν θέλησα να εισπράξω περισσότερα χρήματα από όσα χρειαζόμουνα για να έχω μια σχετικά άνετη ζωή, με τρόπους που δεν με ικανοποιούσαν. Μετανιώσατε για κάτι που κάνατε ή που δεν κάνατε στην πολύχρονη καριέρα σας; Δ.Κ. Δεν μετάνιωσα που δεν θυσίασα τη ζωή μου για το θέατρο. Αν έχω μετανιώσει για κάτι αυτό είναι ο χαρακτήρας μου που δεν θέλησα να ενταχθώ σε ορισμένους κανόνες της ελληνικής θεατρικής πιάτσας, και γι αυτό άλλωστε έμεινα και σχετικά απ έξω. Δεν είχα ποτέ μου ιδιαίτερες φιλίες με σκηνοθέτες ή συγγραφείς και παραγωγούς. Οι επαφές που είχα εκτός δουλειάς ήταν πολύ πολύ περιορισμένες. Πιστεύεται ότι θα είχατε καλύτερη τύχη σε διαφορετική περίπτωση; Δ.Κ. Και ναι και όχι. Πάντως σίγουρα θα είχα καλύτερη τύχη, θα ήμουν ίσως πρωταγωνιστής, αν αποφάσιζα να θυσιάσω την ζωή μου για το θέατρο. Το υπηρέτησα όσο μπορούσα καλλίτερα, τίμια. Στην αρχή το αγάπησα, μετά μια δεκαετία έκανα την δουλειά μου και τις υπόλοιπες ώρες τις διέθετα για μένα. Ολέθρια αντίληψη για έναν καλλιτέχνη. Πως είναι ο Δημήτρης Καλλιβωκάς σήμερα; Παίζετε ακόμα σκάκι; Δ.Κ. Όχι. Παρόλο που είμαι τέταρτος στο πανελλήνιο πρωτάθλημα σκακιού ηθοποιών, το εγκατέλειψα για το BRIDGE. Βρίσκομαι στα καλύτερά μου όπως μου αρέσει σαρκαστικά να λέω μιας και είναι συνταξιούχος, και άνεργος. Λέω και άνεργος γιατί μου επιτρέπεται μεν να εργαστώ, αλλά δεν με φωνάζουν. Ούτε εγώ ζητώ δουλειά, δεν έχω το άγχος που είχα όχι μόνο εγώ, αλλά όλοι οι ηθοποιοί, όταν αγωνιούσαμε για το ποιά θα ήταν η επόμενη μας δουλειά μας στο θέατρο, αν θα βρίσκαμε ρόλο σε κάποια ταινία άσε που μπορεί να ακουγόταν ''πάει αυτός ξόφλησε σαν ηθοποιός'' ενώ παράλληλα έβγαιναν και νέοι ηθοποιοί στο επάγγελμα. Απαλλαγμένος πλέον από το άγχος αυτό μπορώ σήμερα να ζω μια ήσυχη ζωή ασχολούμενος με όλα όσα με ευχαριστούν.........περιμένοντας ίσως κάποιος να με φωνάξει για κάποιον..........καλό ρόλο!!! Χα! Σας ευχαριστούμε πολύ για τον χρόνο, την φιλοξενία και τις τόσες αναμνήσεις που μοιραστήκατε μαζί μας, ευχόμενοι αφ ενός να συνεχίζεται να κάνετε όλα όσα σας ευχαριστούν, και αφ ετέρου να ελπίσουμε να σας ξαναδούμε σύντομα στην τηλεόραση και το θέατρο.
  13. 14 points
    Θα σας παρουσιάσω ένα arcade bartop που κατασκεύασα πρόσφατα και ανήκει πλέον σε γυναίκα (εξού και ροζ, μωβ χρώματα). Εξ'αρχής προοριζόταν για μια κοινή μας φίλη. Οι οδηγίες που είχα λοιπόν ήταν οι εξής: bubble bobble, tetris, χρώματα ροζ και μωβ. Οφείλω να ομολογήσω, πως στην αρχή μου ήταν αρκετά δύσκολο να χωρέσω μέσα στο κεφάλι μου το ροζ και μωβ επάνω σε bartop. Εν τέλει δεν ήταν και τίποτα τραγικό όπως αποδείχθηκε. Έτσι στην αρχή, έφτιαξα στο Photoshop το artwork και παρέγγειλα ότι χρειαζόταν από το εξωτερικό. 2 τεμάχια Sanwa joysticks, κουμπιά και encoder της Ultimarc, micro ενισχυτής από Κίνα και ροζ t-molding. Το setup του pc το είχα και καθόταν αρκετό καιρό και ευτυχώς που το είχα, γιατί θα εκτόξευε το συνολικό κόστος του bartop. Το pc με εγκατεστημένο το maximus arcade. SSD και τροφοδοτικό είναι καινούργια. H εκτύπωση σε αυτοκόλλητα με επίστρωση βινυλίου. Εδώ μόλις τα παρέλαβα από την εταιρία με τις εκτυπώσεις. MDF 18mm κομμένο στις απαραίτητες διαστάσεις. 'Ετοιμα κομμένα από το ξυλουργείο, δεν υπήρχε λόγος να κάθομαι να κόβω τις ευθείες με την σέγα, αφού το κόστος ήταν μικρό. Εδώ όταν έκανα τις τρύπες για τα κουμπιά και τα joysticks. Με την σέγα έκοψα τα πλαινά ξύλα που έπρεπε να έχουν καμπύλες. Και με το ρούτερ έφαγα τα πλαινά ξύλα για να είναι έτοιμα για το t-molding που περίμενα να παραλάβω από Αγγλία. Χωρίς ρούτερ αυτή δουλειά απλά δεν γίνεται. Μια πολύ μικρή λεπτομέρεια που πιστεύω αξίζει να αναφερθεί, είναι πως έτριψα ελαφρώς την γωνία του ξύλου με τα controls. Αυτό για να μην τρίβονται τα χέρια στο gameplay στην γωνία του ξύλου. Μπορεί να μην σας λέει κάτι, αλλά πιστέψτε με, αξίζει να το κάνετε και εσείς αν έχετε σκοπό να κάνετε μια ανάλογη κατασκευή. Εδώ έχω περάσει με αστάρι τα mdf κομμάτια πριν την τελική βαφή. Βαφή με σπρέυ δεν έχω πρόβλημα, το αποτέλεσμα είναι τέλειο, αλλά βαφή με ρολό δεν το έχω με τίποτα, μα με τίποτα. Η μεγάλη τρύπα στο σχεδόν τετράγωνο κομμάτι είναι για έναν ανεμιστήρα από pc, που θα βγάζει τον ζεστό αέρα προς τα έξω. Οι μικρές τρύπες που είναι δεξιά και αριστερά στο μακρόστενο κομμάτι, είναι για τα στερεοφωνικά ηχεία. Και εδώ το bartop αρχίζει να παίρνει σχήμα. Μόλις έχω κολλήσει τα πλαινά αυτοκόλλητα. Μετά από αρκετές ημέρες παρέλαβα και τα Sanwa. Δοκιμάζοντας τα controls με το ipac. Έπρεπε να αφαιρέσω το μεταλλικό κάλυμμα του micro ενισχυτή και επέλεξα να τον τοποθετήσω μπροστά και κάτω από τα controls, έτσι ακριβώς όπως αρκετοί κάνουν. Το θέμα με τον ήχο, είναι πως αρκετά παιχνίδια του mame, έχουν διαφορετικά επίπεδα έντασης ήχου, και αν τοποθετήσουμε τον ενισχυτή μέσα στο bartop, τότε θα είναι δύσκολο να ανοίγουμε την πλάτη κάθε φορά για να ρυθμίσουμε την ένταση. Έχω την εντύπωση πως με τα Pandora pcb τουλάχιστο η ένταση είναι η ίδια, συνεπώς δεν είναι απαραίτητο να τοποθετήσει κανείς τον ενισχυτή μπροστά. Και μέχρι εδώ, το αποτέλεσμα είναι αυτό. Τα μόνα πράγμστα που λείπουν είναι το τζάμι μπροστά από την οθόνη, το plexiglass για τη μαρκίζα και το πίσω καπάκι. Η "καρδιά" του bartop. Έκανα επιπλέον τρύπες στο κάτω μέρος δεξιά για την εξαγωγή του ζεστού αέρα που παράγεται από το τροφοδοτικό. Και το τελικό αποτέλεσμα. Ξέχασα να βγάλω φωτογραφίες από την μαρκίζα, αλλά δεν είναι τίποτα άλλο από ένα μακρόστενο κομμάτι plexiglass 4mm, με αυτοκόλλητο στην πρόσοψη. Σίγουρα ήταν καλή ιδέα να μπει φως (led) για να φωτίζεται η μαρκίζα, αλλά το ύψος των ηχείων με εμπόδιζε. Ίσως στην επόμενη κατασκευή, θα δούμε. Έκανα μια λίστα με αγαπημένα στο maximus για να μην ψάχνει την χαώδη λίστα του mame ο χρήστης. Έγραψα και τύπωσα ένα μικρό manual, όχι τίποτα φοβερό, ουσιαστικά για το πως προσθέτεις και αφαιρείς παιχνίδια στην λίστα των αγαπημένων. Καμιά εβδομάδα δοκιμές σόλο και στα διπλά με την γυναίκα μου και συσκευσία για αποστολή στον σημερινό κάτοχο. Λόγο mdf ξύλων το bartop βγήκε τόσο βαρύ όσο χρειάζεται να μην κουνιέται όταν παίζουν 2 παίχτες. Όχι πως είναι ασήκωτο, αλλά δεν το λες και πούπουλο. Θα το χαρακτήριζα να έχει ιδανικό βάρος. Μπροστά από την οθόνη αρχικά σκέφτηκα να τοποθετήσω plexiglass. To τζάμι όμως δείχνει πολύ καλύτερα (τουλάχιστο κατά την προσωπική μου άποψη) και έτσι, αγόρασα ένα τζάμι 5 χιλιοστών (ακριβώς όσο είχαν τα ελληνικά arcades το 1980). Το έβαψα με μαύρο σπρέυ εσωτερικά στην περίμετρο και φένεται άψογα. Επίσης έχω ακούσει πως το plexiglass θολώνει, δεν ξέρω, αληθεύει; Αυτή λοιπόν ήταν η κατασκευή και ήταν αρκετά διασκεδαστική και αρκετά εύκολη - με εξαίρεση το βάψιμο των ξύλων που προσωπικά με ζόρισε αρκετά. Ένα bartop είναι εντυπωσιακό και άκρως ενδιαφέρον για τους περισσότερους 40αρηδες που παίζουν wonderboy στο mame στο pc. Από ότι μαθαίνω, το bartop το έχουν "λειώσει" με το να παίζουν καθημερινά και αυτό είναι κάτι ιδιάιτερα ευχάριστο. Πάνω που τελείωσα με την κατασκευή του, άρεσε τόσο πολύ στην γυναίκα μου που μου ζητάει να της φτιάξω ένα παρόμοιο. Ωχ μπλέξιμο βλέπω.. Σας ευχαριστώ που διαβάσατε το κείμενο.
  14. 14 points
    Βρέθηκα προχθές στο Μόναχο και επισκέφθηκα ξανά μετά από πολλά χρόνια το Μουσείο Παιχνιδιών. Αν και δεν είναι τόσο μεγάλο όσο της Νυρεμβέργης, ωστόσο έχει πολύ καλές θεματικές συλλογές, ενώ στεγάζεται στο παλιό δημαρχείο του Μονάχου, σε πύργο. Το συνιστώ ανεπιφύλακτα. Αρχίζω με φωτογραφίες από τη συλλογή των ρομπότ, όπου υπάρχει μεταξύ άλλων και το σπάνιο ρομπότ/σκύλος, ενώ παρεμπιπτόντως διαπίστωσα ότι έχουν και το δικό μου από το Lost in Space.
  15. 14 points
    Επιτέλους μετα από μήνες φωτογράφισης και επειτα από την παρουσίαση που είδατε από τον καλο μου φιλο Σταυρο στο θέμα με τίτλο "Με το σαγονι στο πάτωμα" εδω ,ηρθε η στιγμη να σας παρουσιασω αναλυτικα την συλλογη μου. Θα ξεκινησω με το αγαπημενο πολλων τα "Καστρα και Πολιορκητες"... Συνεχιζεται...
  16. 14 points
    Κατα την διαρκεια προσφατης αρχαιολογικης ανασκαφης στην ντουλαπα για να βρω κατι να πουλησω (αρχαιοκαπηλια), ανακαλυψα τα αυθεντικα μου παιχνιδια. Επειδη γενικα δεν περισσευε χρημα για παιχνιδια, η συντριπτικη πλειοψηφια των παιχνιδιων που περασαν απο τα χερια μου ηταν ανταλλαγες με αλλους χρηστες και αραια και που καμια επισκεψη σε καποιον "επαγγελματια" πειρατη. Παρολα αυτα καταφερα και εγω να αποκτησω και εγω ελαχιστα αυθεντικα παιχνιδια, ετσι για να βγαλω το αχτι μου. Ενα απο τα πιο αγαπημενα μου παιχνιδια, το Pirates του Sid Meyer απο την Microprose. Εδω σε εκδοση 5.25'' booter, θα παρατηρησει κανεις οτι απουσιαζει ο χαρτης (τον εχω καπου προχειρο γιατι καθε τοσο το ξεσκονιζω το παιχνιδι) και το manual το εχει φαει ποντικος (οχι της microsoft)! Μαζι με τις αυθεντικες δισκετες βρηκα και μια ακομα που εσωζα τα παιχνιδια μου. Αγορασμενο σε καποια επισκεψη στην ελληνικη silicon valley. Αν ειχα ολες τις ωρες που εχω αφιερωσει σε αυτο το παιχνιδι, θα μπορουσα να ειχα γινει κανονικος πειρατης στα ανοικτα της Σομαλιας! Μεγαλη προσωπικη πωρωση! Police Quest 2, απο την Sierra on line! Ολα τα λεφτα. Το κουτι προδιδει αμερικανικη πολυτελεια. Εκτος απο το εκτενες manual και το βαρυ promotion που εκαναν σε καρτες ηχου πριν τις δουμε εδω ακομα και ζωγραφιστες, εχουμε δισκετες 5.25 και 3.5'' στην ιδια συσκευασια. Μπαμ κανει και το διαφημιστικο φυλαδιο της Prodigy. Αν ειχα ολες τις ωρες που εχω αφιερωσει σε αυτο το παιχνιδι, θα μπορουσα να ειχα γινει κανονικος αστυνομικος. Το απολυτο χασιμο χρονου. Simcity του Will Wright απο την Maxis και τα μυαλα στα καγκελα. Ενα παχουλο manual και το κλασσικο σκουρο φυλλο με τους κωδικους για να μην βγαινει φωτοτυπια. Εδω σε εκδοση 5.25'' με EGA γραφικα ηταν οτι επρεπε για τον υπολογιστη μου. Αν ειχα ολες τις ωρες που εχω αφιερωσει σε αυτο το παιχνιδι, θα μπορουσα να ειχα γινει οχι μονο δημαρχος, αλλα και υπερνομαρχης. Ειχε αγοραστει μαζι με το Police Quest 2 απο τον Εγκεφαλο Computers. Μπορει να σκεφτει κανεις σημερα οποιαδηποτε περιπτωση να επιλεξει 2 παιχνιδια και να βγουν και τα δυο all time classics; Εχοντας λατρεψει το Simcity, ηταν αναποφευκτο να μην ασχοληθω και με το Populous του Peter Molyneux απο την Bullfrog. Μπολικες ωρες και με δαυτο, αλλα οχι την ψυχωση που ειχα παθει με το Simcity. Εδω ειναι μαζι με το Promiced Lands addon. Μου τα εφερε ο πατερας μου οταν ειχε παει εκεινη την εποχη στο Λονδινο. Αν ειχα ολες τις ωρες που εχω αφιερωσει σε αυτο το παιχνιδι, θα μπορουσα να ειχα γινει αν οχι θεος, τουλαχιστον ημιθεος! Συντομα η συνεχεια.
  17. 14 points
    Αν και λιγο καθυστερημενα,θα ηθελα να προσφερω ενα κουτατο famicom/NES clone,το οποιο το εχω ανοιξει μονο για να το τεσταρω και περιλαμβανει 22 παιχνιδια.Λεω να βαλω ως ημερομηνια συμμετοχης την 27/12/16 ετσι ωστε να το αποστειλω στις 28/12 μηπως και προλαβουμε την πρωτοχρονια. Ακολουθουν φωτοζ: [ATTACH=JSON]{"alt":"Click image for larger version Name:\t1 (Large).jpg Views:\t2 Size:\t194.6 KB ID:\t1060280","data-align":"none","data-attachmentid":"1060280","data-size":"custom","height":"1080","title":"1 (Large).jpg","width":"1405"}[/ATTACH] [ATTACH=JSON]{"alt":"Click image for larger version Name:\t2 (Large).jpg Views:\t1 Size:\t201.3 KB ID:\t1060279","data-align":"none","data-attachmentid":"1060279","data-size":"custom","height":"1080","title":"1 (Large).jpg","width":"1370"}[/ATTACH] Οσοι θελουν ας δηλωσουν συμμετοχη πιο κατω και οι υπευθυνοι του φορουμ ας κανουν την κληρωση.. Συμμετοχές: 1. ariadni 2. Dino 3. Ajax87 4. Kambia 5. circleag 6. θανος 7. stayros 8. Lord Makro 9. geoanas 10. atrus42 11. Uskoke
  18. 14 points
    Καταρχας να ζητησω συγνωμη για την καθυστερηση,αλλα η τεχνολογια δεν ειναι το δυνατο μου σημειο,με αποτελεσμα να υπαρχει μια χρονοκαθυστερηση στην παρουσιαση της συλλογης. Ζητω την επιεικεια σας. Παρακατω θα δειτε επιτραπεζια απο περασμενες δεκαετιες μεχρι και σημερα,απο εταιρειες οπως: MB,El Greco,AS,Ravensburger,Parker,Δουρειος,ΕΠΑ,Assim Toys κλπ... Συνεχιζεται....
  19. 14 points
    Με την αφορμή συμπλήρωσης 10 ετών του retromaniax, σας παραθέτω μερικά λογότυπα που έφτιαξα, τα οποία μας ταξιδεύουν στο χρόνο, όπως άλλωστε και το αγαπημένο μας forum! Enjoy! [ATTACH=CONFIG]n1035870[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1035868[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1035869[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1035867[/ATTACH]
  20. 13 points
    Μιας και εχει πεσει νεκρα στο forum, ειπα να παρουσιασω και εγω καποια πραγματακια απο την δικη μου συλλογη comics. Το κυριως ενδιαφερον μου στα comics ηταν και παραμενει η silver και bronze age της Marvel και ενα απο τα κορυφαια επιτευγματα της εποχης η δουλεια που εκανε με τους μεταλλαγμενους ο Chris Claremont. Ετσι αποφασισα να εστιασω την συλλογη μου στους μεταλλαγμενους τιτλους απο το 1975 εως το 1990, οπου εφυγε ο Claremont απο την Marvel. Βασικα τοτε επαψα και εγω να διαβαζω comics για καμια δεκαετια. Για μενα εχει περισσοτερο σημασια η ιστορια και η συνεχεια, συνεπεια και συνεκτικοτητα του marvel universe, οποτε δεν ειχα προβλημα να συμπεριλαβω στην συλλογη μου παντως τυπου reprints και trade paperbacks, ακομα και τα ελληνικα της Μαμουθ. Σκοπος μου ηταν να εχω ολες τις ιστοριες, οχι την super σπανια πρωτη εκδοση ταδε που κοστιζει ενα καρο λεφτα. Ομοιως δεν με ενδιαφερει ιδιαιτερα η κατασταση των comics, φτανει να διαβαζωνται. Βεβαιως οταν εκανα την συλλογη μου, ηταν μολις πριν αρχισει η μοδα με τα trade paperbacks και ετσι αναγκαστικα πηγα κυριως σε μονα τευχη. Ακομα αποφασισα να μην ασχοληθω με guest star εμφανισεις μεταλλαγμενων σε αλλους τιτλους (γιατι δεν θα μου εφτανε ουτε ολος ο χρυσος του Fort Knox) ή crossovers μεταξυ Marvel και DC (γιατι τα θεωρω προσωπικα γελοια). Η συντριπτικη πλειοψηφια των αγορων μου εγινε απο το milehighcomics με συμπληρωματα απο το ebay, amazon και οπου αλλου ετυχε να βρω να κλεισω τρυπες. Ας αρχισουμε λοιπον απο την αρχη. Μετα απο χρονια αδρανειας (ο τιτλος ειχε ακυρωθει στο τευχος 66 το 1970 και συνεχιζε μονο με reprints παλιων ιστοριων),το 1975 o Len Wein (συγγραφεας και αρχισυντακτης της Marvel) μαζι με τον καλλιτεχνη Dave Cockrum, αποφασισαν να επαναφερουν τον τιτλο στην ενεργο δραση, δημιουργωντας νεους χαρακτηρες που να ταιριαζουν καλυτερα στο πνευμα της εποχης. Ετσι εμφανιστηκαν οι νεοι X-Men στην ειδικη εκδοση Giant Size X-Men #1. Επειδη δεν μου περισσευουν 2-3 χιλιαρικα για το αυθεντικο, να δυο ανατυπωσεις. Το Special Edition X-Men #1 (Φεβ. 1983) ανατυπωνει ολοκληρη την βασικη ιστορια του Giant Size #1. To Classic X-Men #1 (Σεπ. 1986) ανατυπωνει ελαφρως αλλαγμενη την ιδια ιστορια. Η υποθεση εχει ιστορικο κυριως ενδιαφερον και δεν λεει και πολλα σαν ιστορια. Ομοιως το σχεδιο ειναι αυτο που ειναι, η ιστορια δεν δινει πολλα περιθωρια στον Cockrum να εκφραστει.
  21. 13 points
    Είναι μερκές φορές, που κάνεις κάτι που το έχεις κάνει ξανά και ξανά. Γνωρίζεις καλά τον τρόπο και ακολουθείς την πεπατημένη ως συνήθως. Μα να που σου γυρνάει ξαφνικά η τύχη ή κάτι έχει μαζί σου το κάρμα σου και όλα αρχίζουν να πάνε στραβά, ενώ έχεις μείνει άφωνος. Καταλάβατε πιστεύω τι εννοώ και είμαι σίγουρος πως σε κάποιους από εσάς έχει τύχει τέτοια..ατυχία σε ένα θέμα κάπως, κάποτε. Μια φορά, συζητούσαμε με έναν πολύ καλό φίλο μου για μια mame καμπίνα arcade που ήθελε να φτιάξει. Ήθελε πολύ να έχει μια arcade καμπίνα στο σπίτι του, αλλά ούτε γνώριζε τα τεχνικά θέματα και προπάντων, δεν είχε ούτε τον απαιτούμενο χρόνο για μια τέτοια κατασκευή. Έτσι αποφάσισα να φτιάξω μια καμπίνα arcade και να του την κάνω δώρο. Μετά από λίγο καιρό βρήκα και πήρα ένα κάσωμα του 1980. Βέβαια όπως φαίνεται στην φωτογραφία ήταν κενό. Παρατηρήστε και τον πλαστικό σωλήνα υδραυλικών που είχαν βάλει τότε για να πέφτουν μέσα τα κέρματα. Ήταν μόνο τα ξύλα (και αυτά όχι όλα) και το t-molding. Που τέτοιο μεταλλικό t-molding δεν υπάρχει πλέον πουθενά. Ούτε καν καλωδίωση δεν υπήρχε μέσα. Τα πλαινά ξύλα είχαν αρκετά σημάδια, αλλά τουλάχιστο δεν είχαν ίχνη από υγρασία (που συνήθως βρίσκεις σε τέτοιες παλιές καμπίνες). Είχα ήδη ένα motherboard που καθόταν με έναν intel dual core 6600 2,4 με 3gb, μια ati hd3450 και έναν 80αρι ide hd. Σκοπός ήταν να βάλω τα windows 7 64bit και την τελευταία έκδοση του mame. Το πρώτο πράγμα που έκανα λοιπόν, ήταν να αντικαταστήσω τον παλιό άσπρο διακόπτη με έναν φωτιζόμενο κόκκινο καινούργιο. Επίσης τοποθέτησα ένα μικρό μαύρο κουμπί δίπλα του για να ανάβει το pc. Βίδωσα ροδάκια βαρέως τύπου από κάτω για να μετακινείται εύκολα. Το μεταλλικό στήριγμα της οθόνης ήταν σκουριασμένο σε πολύ άσχημο σημείο. Ευτυχώς είχα ένα σχεδόν ίδιο σε διαστάσεις και τοποθέτησα αυτό. Έτσι γλίτωσα την διαδικασία να αφαιρέσω την σκουριά από το μέταλλο. Ενώ είχα παραγγείλει τα ξύλα που έλειπαν από μια εταιρία, έπρεπε να βρω μια οθόνη. Το μεταλλικό πλαίσιο έπαιρνε maximum οθόνη 20". Έτσι αγόρασα μια crt daewoo 20". Αφού την βίδωσα επάνω στο μέταλλο, μετά κάθισα και έφτιαξα το κλασσικό καλώδιο vga-scart. Έβαλα μέσα στον δίσκο το groovymame64 και έδωσα εικόνα μέσω του crt emu driver. Εγκατέστησα το maximus frontend και έκανα τις τρύπες για τα κουμπιά και τα joysticks, και σύνδεσα τους zero delay encoders. Σύντομα ανακαλύπτω με φρίκη αλλά λάβκραφτ πως η daewoo, ενώ δείχνει κανονικά εικόνα στο desktop με 640x480, δεν συμπαθεί τις χαμηλές αναλύσεις που την αναγκάζει ο vmmaker (που να το φανταστώ). Tην βγάζω και τρέχω Μαρούσι και αγοράζω μια 21" panasonic η οποία φυσικά δεν χωρούσε στο μεταλλικό πλαίσιο, αλλά ήθελα να βάλω 21¨ γιατί αν και μια μόνο ίντσα κάνει την διαφορά. Μονόδρομος να φάω με τροχό τις γωνίες από το μέταλλο για να χωρέσει. Και εκεί που οι δοκιμές πήγαιναν μια χαρά, ξαφνικά χαλάει ο κάθετος συγχρονισμός της τηλεόρασης. Τρέχω Κιφησσιά αυτή τη φορά και αγοράζω μια 21" sony. Bάζω επάνω την sony και όλα πάνε άψογα. Μέχρι να περάσει μια εβδομάδα και εντελώς ξαφνικά να η sony να αρνείται πεισματικά να ανάψει (ενώ δεχόταν ρεύμα όπως μέτρησα με το πολύμετρο). Σχεδόν ταυτόχρονα λέει και στερνό αντίο και ο ide σκληρός δίσκος που είχα μέσα. Κάπου εδώ με είχε πιάσει μια μεγάλη απογοήτευση και είχα παρατήσει την καμπίνα για αρκετό καιρό. Ευτυχώς λέω που ένας φίλος μου χάρισε μια τηλεόραση sony 21" που του έπιανε χώρο. Επίισης ο φίλος keropi μου κάνει δώρο και μου έστειλε έναν sata 500gb hd καθώς και μια ati 4350. Να είναι καλά το παιδί. Στη συνέχεια αγοράζω ένα τζάμι 5 χιλιοστά και το βάφω περιμετρικά της οθόνης με μαύρο σπρέι. Τοποθέτησα και ένα παράλληλο ξύλο υπό γωνία επάνω από την οθόνη. Αυτό γιατί η καμπίνα είχε μεγάλο κενό επάνω λόγο της μικρής οθόνης. Αν και η καμπίνα ήταν στενή, αρκετά πιο στενή από αυτές που έπαιρναν τα monitor 25 με 28". Με ένα μαύρο χρώμα και πινέλο πέρασα ελαφρά τις μεγάλες γρατζουνιές που είχε περιμετρικά η καμπίνα και στο τέλος όλα τοποθετημένα και λειτουργικά στη θέση τους. Βίδωσα μέσα στην καμπίνα και δύο ηχεία pc και σύνδεσα με προέκταση ένα ποντεσιόμετρο από μπροστά. Αυτό ήταν απαραίτητο για να ρυθμίζεται η ένταση του ήχου σε κάθε παιχνίδι. Η κάρτα γραφικών 4350 φλασαρίστηκε για να παίζει στα 15khz από το bios. Η καμπίνα όπως ήταν από μέσα. Την εβδομάδα που έκανα δοκιμές και έπαιζα διάφορα τυχαία παιχνίδια για να διαπιστώσω την άψογη λειτουργία του συστήματος, ένα πρωί με θυμάται η θεά τύχη. Κολλάει ξαφνικά ο δίσκος του keropi και μένω άναυδος. Θυμάσαι; Είναι από εκείνες στιγμές που τα έχεις κάνει όλα σωστά και επειδή είναι μεταχειρισμένα και επειδή δεν σε πάει και η τύχη, απορείς γιατί συμβαίνει αυτό σε εσένα. Αναρωτιέσαι μήπως τελικά κάνεις κάτι κακό; Με μια θεότρελη απογοήτευση αγόρασα έναν καινούργιο δίσκο ssd kingston 120gb. Έκατσα ένα απόγευμα τα πέρασα ξανά όλα από την αρχή. Κατά την διάρκεια των δοκιμών αν και δεν είμαι προληπτικός, μου πέρασε από το μυαλό να κρεμάσω ένα σταυρουδάκι και ένα σκόρδο στην καμπίνα. Φωτογραφία με τον ssd μέσα στην καμπίνα δεν τράβηξα, το ξέχασα. Εν τέλει, με τον νέο δίσκο όλα πήγαν τέλεια και είχε έρθει η ώρα να την στείλω στον φίλο που περίμενε με αγωνία. Όλα ήταν λειτουργικά και όπως πρέπει. Δοκίμασα περίπου 100 παιχνίδια που τα έβαλα και στο αγαπημένα. Ο φίλος δεν ήθελε κερματοδέκτη και έτσι έβαλα ένα κόκκινο κουμπί για τα credit. Δύο άσπρα κουμπιά είναι για το start player 1 και 2. Eπίσης ένα μικρό μάυρο κουμπί υπάρχει επάνω από το κόκκινο κουμπί του credit. Είναι το esc από ένα παχνίδι στο κεντρικού μενού του maximus και του όρισα 3 δευτερόλεπτα καθυστέρηση για να μην πατηθεί καταλάθος. Πιο δίπλα βρίσκεται και το ποντεσιόμετρο του ήχου. Το πορτάκι κάτω αριστερά που έπεφταν τα κέρματα έγινε ένας μικρός αποθηκευτικός χώρος. Η καμπίνα έκανε το ταξίδι της και είναι στον χώρο του φίλου εδώ και αρκετές ημέρες. Αν και έχω κάνει ξανά ανακατασκευή σε καμπίνα, τέτοιο ζόρι δεν συνάντησα. Στο τέλος βέβαια είναι αυτό που λέει ο φίλος μου ο Λεωνίδας. Μεταχειρισμένα είναι, τηλεοράσεις και δίσκοι, δεν μπορείς να είσαι σίγουρος πότε θα χαλάσουν.
  22. 13 points
    Τα λόγια περισσεύουν .. Ένας διαφημιστικός κατάλογος με είδη δώρων από το αγαπημένο πολυκατάστημα ΜΙΝΙΟΝ βρέθηκε στην κατοχή μου και η πρώτη σκέψη ήταν να το μοιραστώ μαζί σας! Δυστυχώς δεν αναγράφεται πουθενά ποιας χρονολογίας είναι Όποιος έστω υπολογίζει πάνω κάτω χρονολογία, ας βοηθήσει
  23. 13 points
    Ευχαριστώ όλους παιδιά. Συνεχίζοντας.. Με όλα τα μεταλλικά κομμάτια βαμμένα πλέον, μια δοκιμαστική συναρμολόγηση των ξύλινων επιφανειών. Για να διαπιστώσω την καλή εφαρμογή πριν βαφτούν και κολληθούν τα αυτοκόλλητα. Αφού όλα ήταν όπως έπρεπε μετά από αρκετό έλεγχο, έβαψα τα ξύλα λευκά εξωτερικά και μαύρα εσωτερικά ακριβώς όπως ήταν τα ξύλα της Sega. Τα αυτοκόλλητα βινυλίου με πλαστικοποίηση βγήκαν τελικά αρκετά καλύτερα από όσο φανταζόμουν. Έγιναν 3 μικρές εκτυπωσείς δέιγματος, για να δω πιο κόκκινο χρώμα πλησιάζει περισσότερο στο χρώμα που είχε αρχικά το μηχάνημα. Και τελικά μπορώ να πω πως πέτυχα το 99% του κόκκινου χρώματος. Εδω αξίζει να σημειώσω πως η Sega το 1993 είχε χρησιμοποιήσει μεταξοτυπία και όχι αυτοκόλλητα. Χωρίς να θυμάμαι ακριβώς πως ήταν το χρώμα από τότε, είμαι σίγουρος πως αυτά τα χρώματα είναι αρκετά πιο έντονα. Όπως και να έχει πάντως, το οπτικό αποτέλεσμα ήταν όμορφο και αρκετά πιστό στο πρωτότυπο. Ειδικά αν το δείς από κοντά. Εδώ έχω βιδώσει τα 2 από τα 4 μπροστινά ηχεία της Sega (παραδόξως όλα τα ηχεία λειτουργούν ακόμη). Επίσης τοποθετώ και την μεταλλική βάση της οθόνης (δεν την έχω βιδώσει από κάτω για αυτό είναι στραβή). Η λεπτή ξύλινη επιφάνεια είναι η βάση για την πλακέτα της οθόνης. Η μεγαλύτερη πρόκληση μέχρι στιγμής ήταν να φέρω την 28αρα οθόνη ακριβώς στο κέντρο του bezel, με ίδιες αποστάσεις μεταξύ των τεσσάρων πλευρών. Ήταν μια χρονοβόρα μικρομετρική διαδικασία όχι ιδαίτερα ευχάριστη (πρόσεξε τις δυο επιπλέον τρύπες που έκανα στα άκρα για τις βίδες στήριξης). Αν και και φένεται απλό στην θεωρία, πίστεψέ με, δεν είναι καθόλου εύκολο πρακτικά. Ευτυχώς που η μεγάλη πλατιά ξύλινη βάση του καθίσματος ήθελε μόνο ένα πολύ καλό καθάρισμα. Η επένδυση προστάτεψε το ξύλο σε μεγάλο βαθμό. Φυσικά νέες βίδες διαφόρων μεγεθών και τύπων. Εδώ μόλις έχω κολλήσει την κόκκινη περιμετρική ρίγα γύρω από την βάση. Τα πεντάλ γκάζι και φρένο με τον μηχανισμό τους πεντακάθαρο και βαμμένες βάσεις εμπρός και πίσω. Και το κάθισμα στην θέση του και αυτό βιδωμένο με τον μηχανισμό εμπρός πίσω ακόμη σε πλήρη λειτουργία. Το κάθισμα έχει τα χάλια του με αρκετές γρατζουνιές. Δεν ήθελα όμως να είναι όλα τέλεια και βαμμένα, το κάθισμα , το ταμπλό και το bezel θα παραμείνουν ως έχουν, θυμίζοντας τις μάχιμες ένδοξες ημέρες. Έβαψα μαύρο το πίσω πλαστικό του καθίσματος και εκτύπωσα και κόλλησα ένα νέο αυτοκόλλητο Road Burning Action. Χωρίς νούμερο στην πλάτη πλέον. Και έτσι μέχρι τώρα το αποτέλεσμα είναι αυτό.. Ο χειρισμός του τιμονιού. Ένα θέμα που με απασχόλησε αρκετά ήταν να κρατήσω το εργοστασιακό τιμόνι στο ταμπλό. Μια pc τιμονιέρα θα ήταν ιδανική και είχα δει που κάποιοι στο εξωτερικό είχαν κόψει το ταμπλό για να χωρέσει η τιμονιέρα. Εγώ όμως ήθελα να κρατήσω το arcade τιμόνι, όπως επίσης και να μην κάνω καμία μετατροπή στο ταμπλό. Έτσι λοιπόν, μου ήρθε η παρανοική ιδέα να προσαρμόσω τον μηχανισμό μιας τιμονιέρας πίσω από το ταμπλό, και να τον συνδέσω με τον μεταλλικό άξονα του arcade τιμονιού. Βέβαια δεν άργησα πολύ να εντοπίσω ένα πρόβλημα με το τιμόνι. Θυμάμαι πως για να βγείς από το κάθισμα του Daytona, κρατιόσουν από το τιμόνι και το βάρος σου έπεφτε επάνω σε αυτό. Έτσι αν αφαιρούσα την μεταλλική εργοστασιακή βάση πίσω από το control panel όπως σκεφτόμουν αρχικά, και απλά έβαζα τον μηχανισμό της τιμονιέρας, με την πρώτη στήριξη επάνω στο τιμόνι, τα πράγματα θα ήταν άσχημα. Σκέφτηκα πως η λύση ήταν να αφήσω την μεταλλική βάση εκεί που βρισκόταν και να ενώσω τον μηχανισμό της τιμονιέρας ακριβώς μετά την βάση. Με αυτό το τρόπο , στη βάση θα ασκούταν το περισσότερο ποσοστό δύναμης από την πίεση που θα προερχόταν από το στήριγμα στο τιμόνι. Η βάση δεν στραβώνει που να χοροπηδάς επάνω της, αφού είναι κατασκευασμένη από αρκετά χοντρό μασίφ σίδερο. Ένα Logitech G25/G27 έμοιαζαν ιδανικά, αλλά είναι και ακριβά και συνολικά το κόστος θα εκτοξευόταν στα ύψη. Έτσι αγόρασα την παρακάτω πάμφθηνη τιμονιέρα. Και έκατσα να αποσυναρμολογήσω το πίσω μέρος του ταμπλό. Εδώ ανοιχτή η τιμονιέρα για δω τι μπορώ να κάνω για να την συνδέσω με τον άξονα της Sega. H λύση απλή, ένα κομμάτι χοντρού ξύλου βιδωμένο με τον μεταλλικό άξονα του τιμονιού και με την τιμονιέρα. Το αποτέλεσμα είναι να λειτουργεί κανονικά το τιμόνι της Sega χωρίς να φένεται η τιμονιέρα, αλλά και να μπορείς να στηριχτείς άνετα επάνω στο τιμόνι. Η ανάδραση (force feedback) που έχει αυτό το τιμόνι είναι απειροελάχιστη, σχεδόν δεν το καταλαβαίνεις όταν παίζεις. Αυτό οφείλετε επιπλέον στο μακρύ μασίφ σιδερένιο άξονα που διέρχεται μέσα από το σιδερένιο πλαίσο στήριξης του ταμπλό. Το μοτέρ της Sega βγάζει 48v (κατάλαβες γιατί) πράγμα αδύνατο να συνδεθεί με οποιαδήποτε τιμονιέρα. Προς το παρόν ξεχνάμε την ανάδραση εκτός αν σκεφτώ κάτι στο μέλλον. Η πλακέτα L2M2 (σε πρόλαβα) είναι εκτός των δυνατοτήτων μου και από όσο διάβασα σε ξένα φόρουμ δεν λειτουργεί πάντα σωστά μέσα στο παιχνίδι. Ομολογώ πως έχει ακόμη αρκετή δουλειά να γίνει για να ολοκληρωθεί το μηχάνημα. Έχω παραλάβει νέο κόκκινο t-molding, αλλά δεν το έχω τοποθετήσει ακόμη. Η ανακατασκευή προχωράει αργά και θα πάρει λίγο χρόνο ακόμη (ελπίζω όχι πολύ). Stay tuned.
  24. 13 points
    Καλο μηνα σε ολους. Δεν ειμαι νεο μελος βεβαια, αλλα μια που κανω νεα αρχη, νομιζω πως το σχολιο μου πουθενα αλλου δεν θα ταιριαζε καλυτερα. Χαιρομαι που βρισκομαι ξανα εδω και απο σημερα θα τα λεμε και παλι υστερα απο δυο χρονια. Μου ελειψε το φορουμ και ολοι εσεις που το απαρτιζετε. Με γεια η καινουργια πλατφορμα! Δεν υπαρχει συγκριση με την προηγουμενη!
  25. 13 points
    Τα πρωτα τευχη παντα ειχανε μια ξεχωριστη θεση και τοτε και τωρα,τοτε γιατι με το Νουμερο 1 ξεκινουσε το ταξιδι ,τωρα γιατι εχουν καποια σπανιοτητα. Καποια δικα μου πρωτα τευχη. Να βγαλουμε απο την μεση τους Mainstreamαδες με το πρωτο τευχος του Μικυ Μαους,(ναι η ανατυπωση ειναι). [ATTACH=CONFIG]n1041378[/ATTACH] Κλασσικα Φελιξ Νο1 και μεσα εχει και το πρωτο τευχος της κανονικης σειρας! [ATTACH=CONFIG]n1041379[/ATTACH] Ροζ Πανθηρ Νο1 [ATTACH=CONFIG]n1041380[/ATTACH] Σπορτ Μπιλυ ο ηρωας απο αλλον πλανητη Νο1 [ATTACH=CONFIG]n1041388[/ATTACH] Χαϊντι Νο1 [ATTACH=CONFIG]n1041381[/ATTACH] Κλασσικα Σουπερ Τομ και Τζερυ Νο1 (τι αλλο) [ATTACH=CONFIG]n1041382[/ATTACH] Μεγαλα κλασσικα Μπαγκς Μπανυ Νο1 (μεσα εχει και το πρωτο του Μεγαλου Μπαγκς) [ATTACH=CONFIG]n1041383[/ATTACH] Τιμωρος Νο1 [ATTACH=CONFIG]n1041384[/ATTACH] Μαχη των Πλανητων Νο1 [ATTACH=CONFIG]n1041385[/ATTACH] Και Μεγαλα Κλασσικα Σεραφινο Νο1 (υπαρχει και το Νο2) [ATTACH=CONFIG]n1041386[/ATTACH] Αυτα ,περιμενω και τα δικα σας..
  26. 12 points
    2010...καθισμένη μια μέρα στον υπολογιστή και κυριευμένη από μια δόση νοσταλγίας για τη δεκαετία του 80 και του 90 άρχισα να αναζητώ παλιές σειρές της τηλεόρασης και συγκεκριμένα την κωμική σειρά ''Πατήρ, υιός και πνεύμα'' (Mega channel). Ώσπου βρέθηκα μπροστά στο retromaniax που είχε εκτενή αναφορά στη σειρά αυτή...Δεν έκανα εγγραφή αμέσως γιατί δεν είχα ιδέα από forum και πώς λειτουργεί...Από εκείνη τη στιγμή πραγματικά μπήκα σε μια κιβωτό αναμνήσεων από τις πιο ωραίες δεκαετίες...Από τότε το retromaniax είναι για μένα η συνήθεια που έγινε λατρεία! Συμπλήρωσα 9 χρόνια στο Retromaniax στην όμορφη παρέα σας. Πόσες αναμνήσεις χώρεσαν στις σελίδες του φόρουμ; Αμέτρητες! Εχουν όλες ξεχωριστή θεση στην καρδιά και το μυαλό μας. Με τη συμμετοχή μου στο forum θυμήθηκα πολλά πράγματα από το παρελθόν, άλλα είχα ξεχάσει, άλλα μου δημιούργησαν μια γλυκιά νοσταλγία, εμπλούτισα κι εγώ την ιστοσελίδα με τις αναμνήσεις μου αλληλεπιδρώντας με τα υπόλοιπα μέλη του... Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλα τα μέλη για την όμορφη παρουσία τους στο forum! Είμαι πολύ χαρούμενη που ανήκω στη ρετροκοινότητα!
  27. 12 points
    Περασε στα χερια μου προσφατα ενα ακομα CDTV, οποτε ειπα να αφιερωσω λιγο χρονο σε αυτο το παραγνωρισμενο κομματι της ιστοριας της Commodore. Το commodore CDTV ειναι μια Amiga 500 με 1mb ram, χωρις floppy, πληκτρολογιο και θυρες ποντικιου/joystick αλλα με ενσωματωμένο ενα A570 και ενα infrared ασυρματο χειριστηριο που μπορει να λειτουργησει ειτε σαν ποντικι ή joystick. H προσοψη Το χειριστηριο H οθονη εκκίνησης του CDTV Αν κανεις επαναφερει την χαμενη λειτουργικοτητα, τοτε μπορει να εχει μια πολυ ευπαρουσιαστη εναλλακτικη λυση σε μια για απλη gaming amiga 500. Ξεκιναμε κατ' αρχην με κλασσικη RGB port σε SCART καλωδιο που ειναι το ιδιο με τις υπολοιπες Amiga. Μετα συνδεουμε ενα εξωτερικο floppy, κατα προτιμηση κατι με εναν floppy emulator. Στο CDTV το εξωτερικο floppy ειναι το πρωτο, οποτε δεν χρειαζονται μανουβρες οπως στις υπολοιπες amiga. Επειδη τα πληκτρολογια για CDTV ειναι πιο σπανια απο τα ιδια τα CDTV και συνηθως κοστιζουν τρελα λεφτα, κυκλοφορουν διαφοροι adapters που μας επιτρεπουν να συνδεσουμε ενα κλασσικο PS/2 πληκτρολογιο. Ετσι μπορουμε πλεον να φορτωσουμε workbench και χρησιμοποιησουμε το CDTV μας σαν κανονικο υπολογιστη. Καλυτερα ομως θα ηταν να ειχαμε ενα κανονικο ποντικι. Για να επαναφερουμε τις κλασσικες θυρες στο CDTV υπαρχουν διαφοροι adapters. Να ενας που βρηκα εγω. Συνοδευεται απο λεπτομερεις οδηγιες για την εγκατασταση και την λειτουργια του. Δυστυχως ειναι απαραιτητο να ανοιχθει του κουτι του CDTV. Υπαρχουν και adapters που συνδεονται εξωτερικα στην θυρα remote, αλλα ειναι μαλλον σπανιοι. Αφου αφαιρεσουμε το πανω καλυμμα του CDTV εντοπιζουμε το ολοκληρωμενο U75. To αφαιρουμε, τοποθετουμε τον adapter στην θεση του και ξαναβαζουμε το ολοκληρωμενο πανω στον adapter. Συνδεουμε το ποντικι και το joystick μας (στην συγκεκριμενη περιπτωση ειναι ενα microsoft usb mouse me usb to ps/2 adapter και cocolino ps/2 σε amiga mouse adapter) και ειμαστε ετοιμοι για rock'n'roll. Μια ματια και στο πισω μερος του CDTV Ας δουμε τι μπορει να κανει κανεις με το CDTV του. Να παιξει παιχνιδια Amiga! Rainbow Islands R-type Να παιξει παιχνιδια CDTV! Να ακουσει AudioCD! Εδω θα κανω μια παρενθεση γιατι θελω να παρουσιασω κατι που ηθελα να δοκιμασω εδω και καιρο. Εδω και πολλα χρονια ειχα διαβασει για την υπαρξη του CD+G στανταρ που ηταν ενα πρωιμο multimedia πρωτόκολλο που συνδιαζει τα audiocd με raster γραφικα χαμηλης αναλυσης. Δεν ηταν ιδιαιτερα πετυχημενο και κατεληξε να χρησιμοποιειται κυριως σε συσκευες καραοκε. Παντως επειδη ηθελα να το δω εν δραση και ηξερα οτι το CDTV υποστηριζει CD+G βρηκα στο ebay ισως το καλυτερο CD αυτου του τυπου, Lou Reed - New York. Μεσα στο caddy! Προσοχη στην λεπτομερεια, η εκδοση CD+G εχει την λεξη GRAPHICS στο κατω μερος του δισκου. Το ταισα στο CDTV Μολις το διαβασει μας παει στην οθονη του audio cd player. Αν πατησουμε στο icon με την τηλεοραση μας λεει να ξεκινησουμε το playback Αμεσως εμφανιζονται τα γραφικα στην τηλεοραση. Απο πολλους το CDTV θεωρειται ο παραγιος της οικογενιας, αλλα για μενα ειναι ενα πολυ cool μηχανημα και αν κανεις ασχοληθει λιγο να ξεπερασει τους περιορισμους του τοτε θα μπορει να απολαυσει ενα συστημα που εμφανισιακα ξεφευγει απο τα τετριμμένα του χωρου. Must have!
  28. 12 points
  29. 12 points
    Δεν ειναι κονσολα, δεν ειναι consumer electronics συσκευη, δεν ειναι βοας, δεν ειναι κροταλιας... Το CDi παραμενει μια ενδιαφερουσα περιπτωση πολυτεχνιτη και ερημοσπιτη. Προσφατα περασε στα χερια μου ενα Philips CDi 450, πιθανοτατα ο οικονομικοτερος player. Χωρις tray, δυνατητοτα remote και display στην προσοψη μοιαζει περισσοτερο με κονσολα απο τα ακριβοτερα και πιο ικανα αδερφακια του. Το συγκεκριμενο 450 ηρθε μαζι με το εντελως απαραιτητο DVC (ενα cartridge που επιτρεπει στο CDi να κανει hardware accelerated mpeg-1 decoding, απαραιτητο για αρκετα videogames, multimedia τιτλους και για να λειτουργει σαν videocd player), το συνοδευτικο του tutorial disc. Δυστυχως ομως μας λειπει το χειριστηριο. Καποια στιγμη θα κανω μια ανασκαφη να βρω που εχω βαλει τα 22ER9017 touchpad και 22ER9021 gamepad. Εχω την εντυπωση οτι και τα δυο ειναι συμβατα με το 450. Εν "δραση"
  30. 12 points
    Και ναι, το όνειρο πολλών έγινε πραγματικότητα! Στις 1 και 2 Απριλίου πραγματοποιήθηκε η 1η έκθεση συλλεκτών Playmobil στο κλειστό γήπεδο της Χαλκηδόνας υπό την αιγίδα του μορφωτικού και πολιτιστικού συλλόγου Χαλκηδόνας. 17 συλλέκτες παρουσίασαν 18 +1 ΥΠΕΡΟΧΑ διοράματα playmobil. Είχα την τύχη και την ευτυχία να είμαι μία από τους 17 παρουσιαστές διοραμάτων! Η όλη εμπειρία απλά... απερίγραπτη. Ήταν κάτι που προετοιμάζονταν εδώ και 6 μήνες και όσο πλησίαζαν οι μέρες όλο και περισσότερο ανυπομονούσα να έρθει η ώρα να πάω να στήσω. Από την Παρασκευή το ξημέρωμα έχει αρχίσει το στήσιμο από κάποιους της "παρέας" Εγώ έφτασα μεσημεράκι και ενώ είχα το μικρότερο σε μέγεθος διόραμα μου πήρε, στο χαλαρό, 6 ωρίτσες να στήσω! Στο ξημέρωμα της επόμενης μέρας (βλέπετε κάποιοι το ξενύχτησαν) το γήπεδο είχε γεμίσει με περισσότερες από 6000 φιγούρες Playmobil ! [ATTACH=JSON]{"alt":"Click image for larger version Name:\t17758425_1654501501230744_6084023257972355305_o.jpg Views:\t1 Size:\t67.4 KB ID:\t1069906","data-align":"none","data-attachmentid":"1069906","data-size":"custom","height":"261","width":"1106"}[/ATTACH] Δε θα σας κουράσω με πολλά λόγια. Σας αφήνω να απολαύσετε τις φωτογραφίες. Το μόνο που θα πω ακόμα είναι πως η ανταπόκριση του κόσμου ήταν μεγάλη και από πολλά μέρη της Ελλάδας. Σχεδόν 3000 κόσμος μας επισκέφτηκε το διήμερο αυτό κάθε ηλικίας. Βέβαια αξία ανεκτίμητη να ακούς τους μεγάλους να λένε "Αυτά τα είχα και γω και έπαιζα πολύ" Οι συμμετοχές ήταν οι εξής: 1. ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ ΒΑΓΓΟΠΟΥΛΟΣ: The Nod (Το Νέυμα Ανδρέας Παπανδρέου 1988) και Rock in Athens (1985) 2. BAΣΙΛΙΚΗ ΦΑΤΗ: Κόμης Μοντεχριστος 3. ΤΑΣΟΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Μακεδονικές Φάλαγγες Vs Ρωμαϊκές Λεγεώνες 4. ΑΓΓΕΛΟΣ ΓΙΑΚΟΥΜΑΤΟΣ: Βυζάντιο (Πολιορκία Κωνσταντινούπολης) 5. ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΕΛΕΖΙΑΔΗΣ: Games of Thrones 6. ΦΙΛΙΠΠΟΥ ΕΥΑ: Μοντέρνα Πόλη 7. ΣΠΥΡΟΣ ΚΟΥΤΡΑΚΗΣ: Σχολείο 8. ΠΕΤΡΟΣ ΔΑΜΟΥΣΗΣ: Western City 9. ΦΑΝΗΣ ΚΑΜΠΑΝΗΣ: Western Prison 10. ΖΑΧΑΡΙΑΣ ΜΠΑΞΕΒΑΝΗΣ: Μεσαιωνικό 11. ΣΑΚΗΣ ΚΑΦΕΣ: Fantasy - Άρχοντας τον Δαχτυλιδιών. 12. ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΓΓΕΛΙΔΗΣ: Medieval Knights (castle) 13. ΗΛΙΑΣ ΚΟΤΖΑΕΡΙΔΗΣ: TrainsRAINS on the Move 14. ΑΝΤΩΝΗΣ ΒΑΝΤΣΙΟΥΡΗΣ: SPACE - GR NASA 2017 15. ΜΠΑΜΠΗΣ ΜΑΣΤΟΡΟΠΟΥΛΟΣ: Αιγυπτιακό 16. ΦΩΤΗΣ ΚΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ: Βικτωριανή Πόλη 17. SIRABONIAN NATALIE: Αρχαίο Ναυάγιο GRecobil: Rock in Athens (1985) Ένα εντυπωσιακό διόραμα με 2700+ playmobil [ATTACH=JSON]{"alt":"Click image for larger version Name:\tDSC_0369 (800x450).jpg Views:\t1 Size:\t379.9 KB ID:\t1069907","data-align":"none","data-attachmentid":"1069907","data-size":"custom","height":"458","width":"813"}[/ATTACH] [ATTACH=JSON]{"alt":"Click image for larger version Name:\tDSC_0390 (800x450).jpg Views:\t1 Size:\t377.8 KB ID:\t1069908","data-align":"none","data-attachmentid":"1069908","data-size":"custom","height":"464","width":"824"}[/ATTACH] The Nod (Το Νέυμα Ανδρέας Παπανδρέου 1988) [ATTACH=JSON]{"alt":"Click image for larger version Name:\tDSC_0314 (450x800).jpg Views:\t1 Size:\t349.9 KB ID:\t1069909","data-align":"none","data-attachmentid":"1069909","data-size":"custom","height":"846","width":"476"}[/ATTACH] [ATTACH=JSON]{"alt":"Click image for larger version Name:\tDSC_0354 (1).JPG Views:\t1 Size:\t184.6 KB ID:\t1069910","data-align":"none","data-attachmentid":"1069910","data-size":"custom","height":"453","width":"677"}[/ATTACH] BAΣΙΛΙΚΗ ΦΑΤΗ: Κόμης Μοντεχριστος (Ένα μεγάλο διόραμα με πολλές παραστάσεις που εξιστορούσε όλη την ιστορία του Κόμη Μοντεχρίστο) [ATTACH=JSON]{"alt":"Click image for larger version Name:\tP1070907 (800x600).jpg Views:\t1 Size:\t426.7 KB ID:\t1069912","data-align":"none","data-attachmentid":"1069912","data-size":"custom","height":"608","width":"810"}[/ATTACH] [ATTACH=JSON]{"alt":"Click image for larger version Name:\tP1070908 (800x600).jpg Views:\t1 Size:\t344.6 KB ID:\t1069914","data-align":"none","data-attachmentid":"1069914","data-size":"custom","height":"610","width":"812"}[/ATTACH] [ATTACH=JSON]{"alt":"Click image for larger version Name:\tDSC_0375 (800x450).jpg Views:\t1 Size:\t288.8 KB ID:\t1069911","data-align":"none","data-attachmentid":"1069911","data-size":"custom","height":"462","width":"820"}[/ATTACH] [ATTACH=JSON]{"alt":"Click image for larger version Name:\tP1070909 (800x600).jpg Views:\t1 Size:\t422.7 KB ID:\t1069916","data-align":"none","data-attachmentid":"1069916","data-size":"custom","height":"606","width":"807"}[/ATTACH] [ATTACH=JSON]{"alt":"Click image for larger version Name:\tDSC_0302 (800x450).jpg Views:\t1 Size:\t285.2 KB ID:\t1069915","data-align":"none","data-attachmentid":"1069915","data-size":"full"}[/ATTACH] [ATTACH=JSON]{"alt":"Click image for larger version Name:\tDSC_0376 (800x450).jpg Views:\t2 Size:\t285.6 KB ID:\t1069919","data-align":"none","data-attachmentid":"1069919","data-size":"custom","height":"455","width":"807"}[/ATTACH] [ATTACH=JSON]{"alt":"Click image for larger version Name:\tDSC_0377 (800x450).jpg Views:\t2 Size:\t212.7 KB ID:\t1069920","data-align":"none","data-attachmentid":"1069920","data-size":"custom","height":"455","width":"808"}[/ATTACH] [ATTACH=JSON]{"alt":"Click image for larger version Name:\tDSC_0306 (800x450).jpg Views:\t2 Size:\t284.4 KB ID:\t1069922","data-align":"none","data-attachmentid":"1069922","data-size":"custom","height":"454","width":"806"}[/ATTACH]
  31. 11 points
    Γεια χαρα σε ολους. Πριν λίγες ημέρες τελείωσα ενα remake του Solomon's Key. Δεν ξέρω πόσοι το θυμάστε, αλλά κυκλοφόρησε αρχικά στα arcades (1986) και στη συνέχεια έγινε port σε όλες σχεδόν τις γνωστές πλατφόρμες. Επικοινώνησα και με τον σχεδιαστή του original game, έναν φοβερό άνθρωπο, ο οποίος με συνεχάρη και μου είπε ότι του προκάλεσε συγκίνηση. Είναι free φυσικά και μπορείτε να το κατεβάσετε από εδώ: https://immortalx74.itch.io/solomonskeyremake
  32. 11 points
    Με αφορμή το Amiga vs 16 bit consoles βλέπω ότι πολλοί αμιγκάδες πέφτουν στην παγίδα να συναγωνιστούν τις κονσόλες στο στοιχείο τους. Και συγκρίνουν εικονικούς τίτλους που βγήκαν στις κονσόλες με κακές αντιγραφές της συμφοράς που βγήκαν στην Amiga. Όταν βλέπω άθλια παιχνίδια σαν το Lionheart, το Superfrog, κλπ να θεωρούνται από τους καλύτερους τίτλους της Amiga εξαγριώνομαι. Αντίθετα η Amiga έχει ένα πλήθος παιχνιδιών που είτε είναι πολύ πρωτότυπα είτε επηρέασαν με κάποιο τρόπο το gaming εκτός των ορίων της Amiga. Με αυτά τα παιχνίδια θα ασχοληθούμε εδώ και όχι με δευτεράτζες που απλά ήταν τεχνικά άρτια. Και φυσικά μόνο με Amiga originals ΟΧΙ μεταφορές από ST, PC, 8 bits, κονσόλες, arcades, κλπ. Η Amiga έχει ένα σημαντικό αριθμό μοναδικών δικών της παιχνιδιών δεν χρειάζεται να αναφερθούμε σε μεταφορές. Και αυτά τα παιχνίδια είναι που κάνουν την Amiga ένα από τα καλύτερα gaming platforms. Πάμε λοιπόν. Championship Manager '93: Η μοναδική σειρά παιχνιδιών που ξεκίνησε από την Amiga και συνεχίζεται ως σήμερα απρόσκοπτα. Έχει παιχθεί φανατικά από εκατομμύρια ποδοσφαιρόφιλους και έχει χρησιμοποιηθεί ακόμα και από προπονητές. Η έκδοση του 93 προσέθεσε τα πραγματικά ονόματα. Sensible World of Soccer: Μπήκε στα 10 σημαντικότερα παιχνίδια όλων των εποχών και θεωρείται cultural artifact. 'Nuff said. Lemmings: Η τεράστια επιτυχία της DMA πριν το Grand Theft Auto. Πιθανότατα το πιο επιτυχημένο παιχνίδι της Amiga που βγήκε σε κάθε format της εποχής. Παρόλα αυτά η έκδοση της Amiga παραμένει η καλύτερη. Populous: Ok τώρα τον Peter Molyneux θα τον πάρουν με τις πέτρες αλλά μια φορά και ένα καιρό έφτιαχνε πρωτότυπα παιχνίδια όπως το πρώτο God game. The Settlers: άλλη μια σειρά παιχνιδιών που κράτησε για πολύ καιρό και ξεκίνησε από την Amiga. To πρώτο παιχνίδι που συνδυάζει city building με real time strategy με ένα περίπλοκο οικονομικό μοντέλο. Cannon Fodder: War! Never been so much fun. Ένα πολύ πρωτότυπο χιουμοριστικό και αντιπολεμικό tactical shooter. Από τα καλύτερα παιχνίδια της Amiga. Microprose Formula One Grand Prix: Η πρώτη προσπάθεια ρεαλιστικής προσομοίωσης του αθλήματος (μαζί με το Revs πάλι του Geoff Crammond) ξεκίνησε από την Amiga. Hunter: Το παιχνίδι είναι ο πρόγονος του Grand Theft Auto και όλων των σύγχρονων open world games. Another World: Μοναδική αισθητική (με διαφορά το ομορφότερο παιχνίδι της Amiga) χωρίς κανένα HUD (μοναδικό επίσης) και υπέροχο storytelling χωρίς καθόλου κείμενο. Μαζί με το Prince of Persia επηρέασαν το μοντέρνο storytelling στα cinematic παιχνίδια. Flashback: O πνευματικός απόγονος του Another World. Το ξεπερνά στο θέμα του gameplay (όπου το another world έπασχε). Πολύ σημαντικό βήμα στην ανάπτυξη των σημερινών third person action adventures. PoP->Another World->Flashback->Fade to Black (πέρασμα του είδους στο 3D)->Tomb Raider. Worms: Πραγματικά μοναδικό παιχνίδι που δημιουργήθηκε από bedroom coder για διαγωνισμό περιοδικού και έγινε τεράστια επιτυχία όχι μόνο στην Amiga αλλά παντού. Και όλα αυτά το 1995 που η εποχή των bedroom coders είχε πεθάνει και είχαν αρχίσει οι υπερπαραγωγές των εκατομμυρίων σε budget. Defender of the Crown: Ναι σε gameplay πάσχει. Ένα strategy light game με κάποια arcade sequences. Όμως η παρουσίαση ήταν κάτι μοναδικό και σε έκανε να νομίζεις ότι παίρνεις μέρος σε μια ταινία. Η βάση όλων των σύγχρονων παιχνιδιών που μοιάζουν με υπερπαραγωγές του Hollywood. The Chaos Engine: Πολύ καλό top down run'n'gun σε στυλ gauntlet. Προφανώς όμως δεν είναι αυτός ο λόγος που είναι στη λίστα. Μπαίνει λόγω αισθητικής ως ένα από τα πρώτα steampunk video games. Cruise for a Corpse: Σχεδόν σίγουρα amiga original. H cinematique engine ξεκίνησε στον Atari ST (άρα το future wars είναι αταροπαίχνιδο) και σταδιακά πέρασε στην Amiga (άρα το τελευταίο της σειράς είναι αμιγκοπαίχνιδο). Οκ φοβερή αισθητική, θυμίζει Άγκαθα Κρίστι, time sensitive, κλπ, αλλά όλα αυτά τα έκανε το Colonel's Bequest μερικά χρόνια πριν. Μπαίνει στην λίστα γιατί είναι το πρώτο παιχνίδι που χρησιμοποίησε πολυγωνικούς χαρακτήρες πάνω σε 2D backgrounds. Στη συνέχεια καθιερώθηκε από το alone in the dark και το resident evil. Corporation: 6,83 στο Lemon Amiga! Οι περισσότεροι amiga gamers είναι άσχετοι άμα δίνουν τόσο στο corporation και δίνουν 8,51 στο Superfrog. Ένα παιχνίδι μπροστά από την εποχή του. Συνδυασμός fps με rpg με stealth, με σημασία ποιο μέλος του σώματος χτυπιέται, πρόγονος του System Shock και του Deus Ex πολύ πριν δημιουργηθεί επίσημα καν το είδος των FPS. TV Sports Football: To παιχνίδι που έδωσε την τηλεοπτική παρουσίαση στο άθλημα πριν το John Madden. Earl Weaver Baseball: Μιλώντας για τηλεοπτική παρουσίαση και ρεαλισμό αυτό το παιχνίδι ήταν το πρώτο που έδειξε τι μπορούν να κάνουν οι δεκαεξάμπιτοι στα sports games. Pipe Mania: Πολύ πρωτότυπο puzzle game και εθιστικό. Night Shift: Πολύ πρωτότυπο και από ότι βλέπω τελείως ξεχασμένο. 6,44 και μόλις 18 ψήφοι στο lemon Amiga. του αξίζει πολύ παραπάνω Hired Guns: Άλλο ένα πρωτότυπο παιχνίδι από την DMA που επιτρέπει multiplayer 4 παικτών σε RPG. Powermonger: To πρώτο(?) RTS που χρησιμοποιεί πολύγωνα. Δεν βάζω το Carrier Command γιατί είναι συνδυασμός simulation/strategy. Το Powermonger είναι πιο κοντά σε αυτό που εννοούμε σήμερα RTS. Firepower: Πολύ πρωτότυπο 2 player capture the flag που παίζεται και με μόντεμ. Δείτε και το remake για το 3DO το Return Fire. The Faery Tale Adventure: Ο πρόγονος των τεράστιων open world action RPGs σαν το Skyrim. Από τα πρώτα αν όχι το πρώτο του είδους. Robocop 3: Ευτυχώς η Ocean έδωσε τη δουλειά στην DID που έβγαλε ένα πρωτοποριακό 3D παιχνίδι (βασισμένο σε μια άθλια ταινία) και δεν έχει σχέση με τα υπόλοιπα film licensed platformers της πλάκας που έβγαζε η Ocean με το κιλό. Cadaver: Τα ισομετρικά arcade adventures είναι ένα μοναδικό genre της Ευρώπης που σπάνια το συναντάμε αλλού. Το Cadaver είναι άξιος συνεχιστής του είδους που θριάμβευσε στους οκτάμπιτους home. Frontier: Elite II: Ένας γαλαξίας σε μια δισκέτα. Θρίαμβος των ρεαλιστικών physics και του procedural generation στα computer games. Από τα πιο επιδραστικά παιχνίδια της amiga. Αυτά για αρχή και έπεται συνέχεια. Η Amiga έχει ένα μεγάλο πλήθος παιχνιδιών που πρωτοτύπησαν. Αμφιβάλλω αν τέτοια ποικιλία μπορούμε να βρούμε στο Mega Drive ή στο SNES.
  33. 11 points
    Τετοια εποχη, 10 χρονια πριν, ο κοσμος ηταν καπως καλυτερος. Σε εορταστικο κλιμα εψαχνα κατι πανω σε ενα απο τα αγαπημενα μου παιχνιδια, το Quest for Glory. Ων συνηθισμενος να συμμετεχω σε ξενα φορουμ σε θεματα gaming, εκπλησσομαι οταν ο θειος Γκουγκλης μου επιστρεφει κατι στα... ελληνικα! Ομιτζι, υπαρχουν ελληνες γκειμερς που συζητουν καπου για το Quest for Glory, σκεφτηκα, και μαλιστα προκειται για ενα χωρο που ασχολειται κυριως με παλια παιχνιδια, οπως εγω. Εσπευσα λοιπον να γραφτω, να κανω το κοματι μου, να ανταλλαξω κουβεντες με αλλα ατομα με τα οποια θα ειχαμε κοινες αναμνησεις. Δε χρειαστηκε να σκεφτω πολυ για ονομα, αφου στο Quest for Glory υπηρχε ενας ηρωικός και πολυ θετικος χαρακτηρας, που καθοδηγει τον παικτη, ο λεοντάνθρωπος Rakeesh. Εζησα πολλες εκπληξεις, οταν ατομα της ηλικιας μου, αλλοτε μεγαλυτερα, αλλοτε μικροτερα, να καλυπτουν τα δικα μου "κενα μνημης", ειτε οι δικες μου γνωσεις να καλυπτουν κενα μνημης των αλλων. Δεν ελειψαν και οι "αποτυχιες", οπως θεματα που ανοιξα και τελικα δεν ανταποκρινονται σε ενδιαφερουσες αναμνησεις κανενος αλλου, ή που δεν ηξερε κανεις να μου απαντησει. Και μολις συνειδητοποιησα οτι ολα αυτα εγιναν στο περας 10 ετων (Ενα παραδειγμα-σταθμος σε ολο αυτο ηταν η ερωτηση μου για το κομικ "Το Ξιφος του Μιτον" για το οποιο επι χρονια κανενας δεν ηξερε τιποτα, και μολις πολυ προσφατα καποιος εμαθε για λογαριασμο μου που ηταν... Κατι που θεωρω μεγαλη μου... "επιτυχια" ηταν ενα θεμα που ανοιξα για το μυστηριωδες γκραφιτι "Συρμα η Λολα". Μπορει να μη βρηκα απαντηση, αλλα καμποσο καιρο αργοτερα μπηκε ενα μελος αναζητωντας πληροφοριες για αυτο ακριβως το πραγμα και σταθηκε στο thread αυτο!! Παντως αναπτυξαμε καποιες θεωριες) Σε πιο ανθρωπινο επιπεδο τωρα, εχω παρευρεθει σε ελαχιστες συναντησεις σας, δεν προβηκαμε σε καποια στενοτερη σχεση με κανεναν απο σας, ενω πιστευω οτι αποτελω μια αγνωστη, μυστηριωδη απροσωπη φιγουρα (και θα παραμεινω ετσι ). Το ίδιο ισχυει και για μενα, αφου δεν εχω εικονα για τα περισσοτερα nicknames. Τωρα, με καποια μελη εχει τυχει να εχουμε κοινους γνωστους, ενω αυτο το φορουμ υπηρξε η αφορμη να αναπτυξω ενα δικο μου κυκλο γνωριμιων. Παροτι, απο οσο θυμαμαι, δεν εχω συμμετασχει σε ιδιαιτερες διαφωνιες, παρεξηγησεις ή εντασεις, ελπιζω να μη δημιουργησα καποια αντιπαθεια ή δύσκολη θέση με καποιο λογο ή σταση μου. Συγκεκριμενα ατομα με εχουν εντυπωσιασει με το επιπεδο γνωσεων τους σε συνδυασμο με την προσιτοτητα, τη φιλικοτητα και τη διαθεση τους να με βοηθησουν, και στο προσωπο μου, κατ' επεκταση τον καθε συναγωνιστη ρετρομανιακο. Θελω να ευχαριστησω ολα τα ατομα που εχουν ανταποκριθει σε ερωτησεις και πραγματα που εχω ζητησει, και συγκεκριμενα τον αγαπητο μου @billy, ο οποιος βρισκοταν παντα εδω οποτε χρειαστηκα κατι απο αυτον, σημαντικό (οπως τεχνικη βοηθεια) ή ασημαντο (οπως πληροφορια), προθυμος να μοιραστει τις τεραστιες γνωσεις του με φιλικοτητα και ενθουσιασμό σαν πραγματικός γκουρου. Με αυτους ως παραδειγματα, θελω να πιστευω οτι εχω κρατησει αναλογη σταση όπου εχει χρειαστεί. ΥΓ. Κανενας δεν εχει αναρωτηθει τι παριστανει το αβαταρ μου;;
  34. 11 points
    Αφιέρωμα στην "ΛΥΡΑ". Εφημερίδα "Ελευθεροτυπία" Δεκέμβριος 1984.
  35. 11 points
    Οπως αποχαιρετουμε τον παλιο χρονο, ετσι ηρθε και η ωρα να αποχαιρετησουμε εναν παλιο και αγαπημενο συντροφο στο παιχνιδι μας τα τελευταια χρονια. Το Everdrive MD. Οι καιροι αλλαζουν και οι απαιτησεις μας αυξανουν. Ηρθε λοιπον η ωρα να δουμε απο το κοντα το Mega Everdrive X7. Προκειται για το κορυφαιο μοντελο της σειρας Mega Everdrive. To X3 ειναι ελαχιστα καλυτερο απο το κλασικο Everdrive MD, ενω το X5 βρισκεται καποιου ενδιαμεσα στην εξισωση κοστους και δυνατοτητων. Ας ριξουμε μια γρηγορη ματια στο τι κερδιζει κανεις προτιμωντας το X7. Μεγιστη δυνατη συμβατοτητα και υποστηριξη για διαφορες υπερμεγεθεις roms. Αυτοματη αποθηκευση saves παντως τυπου. Ακαριαια εκκινηση roms. In-game menu και επιστροφη στο interface του flashcart. Snapshots. Cheats. Υποστηριξη CD BIOS kai CD RAM cart. Υποστηριξη mega drive, master system, 32x, megakey και audio player. Υπαρξη USB θυρας για homebrew προγραμματισμο. Και ολο και κατι θα εχω ξεχασει... Πανε οι εποχες που μας ερχοταν ενας φακελος με ενα αντιστατικο σακουλακι με μια πλακετα μεσα. Το Mega Everdrive X7 ειναι ενα ολοκληρωμενο προιον και ερχεται στην δικη του συσκευασια, συνοδευομενο απο manual. To ιδιο το flashcart ερχεται σε εξαιρετικης ποιοτητας πλαστικο cartridge case με επαγγελματικα τυπωμενη ετικετα. Το φινιρισμα ειναι υποδειγματικο. Στο πανω μερος ξεχωριζουν οι υποδοχες microsd και miniusb καθως και ο διακοπτης reset. H προετοιμασια μας ειναι παρα πολυ απλη. Σε μια καρτα microsd φορμαρισμενη σε FAT32 αποσυμπιεζουμε τα αρχεια του λειτουργικου συστηματος, αντιγραφουμε τις roms μας και ειμαστε ετοιμοι. Αξιζει να πουμε οτι πλεον υπαρχει υποστηριξη για file sorting, ενω αξιζει να αναφερουμε οτι πολυ ευκολα θα βρει κανεις rom packs ειδικα προετοιμασμενα για flashcarts! Με αυτα ο χρονος προετοιμασιας πρακτικα μηδενιζεται. Βαζουμε την καρτα μας στο Χ7, το Χ7 στην κονσολα μας και ειμαστε ετοιμοι! Μολις αναψουμε την κονσολα μας, εμφανιζεται η οθονη με τα περιεχομενα της καρτας μας. Η περιηγηση στους υποφακελους ειναι παρα πολυ γρηγορη. Οταν επιλεξουμε μια rom εμφανιζεται ενα menu που μας δινει μια σειρα απο επιλογες. Μπορουμε να την τρεξουμε κατευθειαν, να την φορτωσουμε απλα στην μνημη (για να εφαρμοσουμε cheats), να διαχειριστουμε τα cheats, να δουμε πληροφοριες για την συγκεκριμενη rom και τελος να δουμε τα περιεχομενα της rom! O cheat manager δεχεται cheats τυπου game genie και action replay. Μπορουμε να αποθηκευσουμε τα cheats για καθε παιχνιδι σε ενα text αρχειο για να τα εχουμε ευκολα διαθεσιμα και μελλοντικα. Ας δουμε τωρα το κεντρικο μενου. Απο εδω μπορουμε να προσπελασουμε το υπομενου options, να δουμε μια λιστα με τα πιο προσφατα παιχνιδια που παιξαμε, να τρεξουμε ενα τυχαιο παιχνιδι, να διαχειριστουμε τα cheats, να φορτωσουμε παιχνιδι MegaCD, να προσπελασουμε το toolbox kai να δουμε την οθονη about. Ας ριξουμε μια ματια στα options. Εχουμε την δυνατητοτα να αλλαξουμε το region του megakey, να απενεργοποιησουμε το megakey, την επιστροφη στο menu του flashcart απο μεσα απο το παιχνιδι καθως και το in-game menu. Ακομα μπορουμε να απενεργοποιησουμε τα cheats, το αυτοματο file sorting, την δυνατοτητα fm synthesis για παιχνιδια master system. Τελος μπορουμε να επιλεξουμε πιο region master system bios θα δηλωνει το flashcart. Απο το toolbox μπορουμε να προσπελασουμε πληροφοριες για το flashcart μας, διαγνωστικα και να διαχειριστουμε την save ram. Πληροφοριες. Παρατηρουμε οτι το megakey ειναι απενεργοποιημενο λογω του 32x. Ας τρεξουμε και μερικες roms. To φορτωμα ειναι πρακτικα ακαριαιο. Sonic 3 (Mega Drive) Spider-Man Web of Fire (32x) Mega CD γιαπωνεζικο bios Cobra Command (MegaCD) Homebrew Barbarian Amstrad Ninja Gaiden (Game Gear Patched) Thundercats video intro Music Player Λογω του 32x δεν παιζουν τα παιχνιδια master system. Επιπλεον δεν εμφανιζεται το in-game menu, οποτε δεν παιζουν και τα snapshot saves. Το Χ7 στο mega drive 1 με το region και 50/60Hz mod. Δουλευει αψογα. Back to the Future III (master system). Ο προχωρημενος μηχανισμος region lock ξεπερνιεται μονο με το hardware mod Outrun Europa (master system) Το in-game menu kai ta snapshot saves δουλευουν πολυ καλα σε εναν σημαντικο αριθμο παιχνιδιων megadrive! You wanted the best, you got the best! Πραγματικα δεν μπορω να σκεφτω τιποτα το αρνητικο να πω για το X7. Εαν δεν σας ενδιαφερουν τα save states, τοτε ισως το X5 να ειναι καλυτερη αγορα για σας, διαφορετικα Χ7 με κλειστα τα ματια! Absolute must have++++
  36. 11 points
    Στα κόμικς που μου άρεσαν, ιδίως όταν ήμουν μικρός, συγκαταλέγεται και ο Τεν Τεν. Έχοντας όλα τα τεύχη και προσπαθώντας να παρακινήσω και τα παιδιά μου να τα διαβάσουν (με μερική επιτυχία) αγόρασα και κάποια οχήματα και φιγούρες. Δημιουργήθηκε έτσι μία μικρή συλλογή, την οποία παρουσιάζω στο θέμα αυτό και θα χαρώ να εμπλουτισθεί με φωτογραφίες και από άλλα μέλη. Αρχίζω με τον Πύραυλο από τα τεύχη: "Αποστολή στη σελήνη" και "Βήματα στη σελήνη". Πήρα από το κατάστημα του Τεν Τεν στις Βρυξέλλες το 1989 το μικρό μοντέλο, 15 εκατοστά ύψος (το μεγάλο θυμάμαι ήταν πανάκριβο), το οποίο είναι κατασκευασμένο στη Γαλλία και είναι από ξύλο, με μεταλλική μύτη. Πρόσφατα είδα ότι πλέον τα κατασκευάζουν από συνθετικό (ρητίνη) χωρίς μεταλλική μύτη. Επίσης παραθέτω και 2 φιγούρες, του Τεν Τεν και του Καπετάνιου σαν αστροναύτες. Είναι από PVC, ενώ τώρα τις κατασκευάζουν και αυτές από ρητίνη και έχουν βάση κάτω από τα πόδια. Τέλος υπάρχουν στη συλλογή οχήματα εδάφους από διάφορες περιπέτειες του Τεν Τεν, τα οποία έχουν και φιγούρες από τα επεισόδια. Το κάθε όχημα είναι σε διαφανή θήκη με περιβάλλον-εικόνα από τη συγκεκριμένη περιπέτεια, είναι μεταλλικό και πολύ προσεγμένο, αλλά όχι λειτουργικό (για έκθεση μόνο, δεν γυρίζουν οι τροχοί). Συνοδεύεται από τεύχος με φωτογραφίες του αληθινού οχήματος και την ένταξή του στην εκάστοτε περιπέτεια. Ξεκινώ με το MG-1100 (το είχε γείτονας στην Ελλάδα), μοντέλο 1960 που χρησιμοποιήθηκε στο επεισόδιο "Το μαύρο νησί" (1966). [ATTACH=JSON]{"alt":"Click image for larger version Name:\t1.jpg Views:\t1 Size:\t49.3 KB ID:\t1078348","data-align":"none","data-attachmentid":"1078348","data-size":"custom","height":"1091","width":"613"}[/ATTACH] [ATTACH=JSON]{"alt":"Click image for larger version Name:\t2.jpg Views:\t1 Size:\t345.6 KB ID:\t1078346","data-align":"none","data-attachmentid":"1078346","data-size":"custom","height":"742","width":"1317"}[/ATTACH] [ATTACH=JSON]{"alt":"Click image for larger version Name:\t3.jpg Views:\t1 Size:\t359.8 KB ID:\t1078347","data-align":"none","data-attachmentid":"1078347","data-size":"custom","height":"741","width":"1315"}[/ATTACH] [ATTACH=JSON]{"alt":"Click image for larger version Name:\t4.jpg Views:\t1 Size:\t142.4 KB ID:\t1078351","data-align":"none","data-attachmentid":"1078351","data-size":"custom","height":"641","width":"1139"}[/ATTACH] [ATTACH=JSON]{"alt":"Click image for larger version Name:\t5.jpg Views:\t1 Size:\t140.1 KB ID:\t1078350","data-align":"none","data-attachmentid":"1078350","data-size":"custom","height":"624","width":"1107"}[/ATTACH] [ATTACH=JSON]{"alt":"Click image for larger version Name:\t6.jpg Views:\t1 Size:\t452.9 KB ID:\t1078349","data-align":"none","data-attachmentid":"1078349","data-size":"custom","height":"742","width":"1318"}[/ATTACH] [ATTACH=JSON]{"alt":"Click image for larger version Name:\t7.jpg Views:\t1 Size:\t388.8 KB ID:\t1078352","data-align":"none","data-attachmentid":"1078352","data-size":"custom","height":"741","width":"1316"}[/ATTACH] [ATTACH=JSON]{"alt":"Click image for larger version Name:\t8.jpg Views:\t1 Size:\t513.2 KB ID:\t1078353","data-align":"none","data-attachmentid":"1078353","data-size":"custom","height":"742","width":"1318"}[/ATTACH] [ATTACH=JSON]{"alt":"Click image for larger version Name:\t9.jpg Views:\t1 Size:\t391.3 KB ID:\t1078355","data-align":"none","data-attachmentid":"1078355","data-size":"custom","height":"742","width":"1317"}[/ATTACH] [ATTACH=JSON]{"alt":"Click image for larger version Name:\t10.jpg Views:\t1 Size:\t429.5 KB ID:\t1078354","data-align":"none","data-attachmentid":"1078354","data-size":"custom","height":"742","width":"1317"}[/ATTACH] [ATTACH=JSON]{"alt":"Click image for larger version Name:\t11.jpg Views:\t1 Size:\t572.9 KB ID:\t1078357","data-align":"none","data-attachmentid":"1078357","data-size":"custom","height":"740","width":"1313"}[/ATTACH] [ATTACH=JSON]{"alt":"Click image for larger version Name:\t12.jpg Views:\t1 Size:\t535.4 KB ID:\t1078356","data-align":"none","data-attachmentid":"1078356","data-size":"custom","height":"742","width":"1317"}[/ATTACH]
  37. 11 points
    Μια εξαιρετική συλλογή παιχνιδιών βρήκε το δικό της χώρο σε ένα ξεχωριστό, ωραιότατο κτήριο του 19ου αιώνα. Οι πιο κάτω φωτογραφίες από τη πρώτη μέρα λειτουργίας του, δίνουν μια μικρή γεύση από το νέο Μουσείο στο Παλαιό Φάληρο. Προσωπικά, εύχομαι σύντομα να δούμε στο Μουσείο περισσότερα ελληνικά παιχνίδια από τις δεκαετίες του 70 και του 80, μέχρι τότε δηλαδή που ουσιαστικά έκλεισε ο κύκλος της ελληνικής βιομηχανίας παιχνιδιού.
  38. 11 points
    Maximus Arcade Carnage [ATTACH=CONFIG]n1050325[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1050326[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1050327[/ATTACH]
  39. 11 points
    Τέλη των '80ς είχα κάνει τα: Orion Spacecraft της Airfix σε κλίμακα 1:144 από την περίφημη ταινία 2001 Space Odyssey (το έκανα βιαστικά και δεν έχει πολλές λεπτομέρειες) και Space Shuttle της Revell σε κλίμακα 1:288. Στη βάση του είχα βάλει περιμετρικά led για φωτισμό.
  40. 11 points
    SIRABONIAN NATALIE (aka Kambia): Αρχαίο Ναυάγιο Τέλος ο 18ος εκθέτης. Ένα πιτσιρικάς! Ο οποίος μόλις ήρθε το πρωί μια βόλτα επέστρεψε στο σπίτι και έφερε μαζί του τα playmobil με τους δεινοσαύρους που είχε. Του δώσαμε ένα τραπεζάκι και έστησε το δικό του διόραμα Άντε και του χρόνου γεροί να 'μαστε να κάνουμε και την επόμενη έκθεση. Ευχαριστώ και πάλι τον Μορφωτικό και πολιτιστικό σύλλογο Χαλκηδόνας και τον Γ. Αγγελίδη
  41. 11 points
    ΗΛΙΑΣ ΚΟΤΖΑΕΡΙΔΗΣ: TrainsRAINS on the Move ΑΝΤΩΝΗΣ ΒΑΝΤΣΙΟΥΡΗΣ: SPACE - GR NASA 2017
  42. 11 points
    Τον Νοέμβριο του 1987 επρόκειτο να λειτουργήσει εργοστάσιο κατασκευής δισκετών στο Μαρκόπουλο Αττικής. Μήπως γνωρίζει κανείς τι έγινε τελικά; [ATTACH=CONFIG]n1047235[/ATTACH] COMPUTER ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ, ΙΟΥΛΙΟΣ/ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 1987 [ATTACH=CONFIG]n1047233[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1047234[/ATTACH] COMPUTER ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ, ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 1987
  43. 11 points
    Παρακατω η μικρη μου συλλογη με επιτραπεζια παιχνιδια που ανακαλυψα σε τιμη ευκαιρια και κατασταση mint.. Οσο θα μεγαλωνει, θα ανεβαζω συνεχως φωτογραφιες..
  44. 11 points
    Παραθέτω μερικές φωτογραφίες από ένα ρομπότ της Solpa, made in Greece φυσικά. Είναι περίεργο σε σχήμα, διότι είναι σαν να αποτελεί τμήμα οχήματος. Δυστυχώς του λείπει η κεραία στο πάνω μέρος (ήταν σαν 2 δίσκοι ραντάρ από ότι γνωρίζω), η οποία περιστρεφόταν. Λειτουργεί με μπαταρίες. [ATTACH=CONFIG]n1030487[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1030489[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1030491[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1030494[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1030495[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1030493[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1030492[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1030488[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1030490[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1030498[/ATTACH] και με έναν.... φίλο του από το Lost in Space. [ATTACH=CONFIG]n1030496[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1030497[/ATTACH]
  45. 11 points
    Καλησπέρα σε όλους τους φίλους!!! Θέλω να κάνω μια κλήρωση και να στείλω ένα δώρο (με δικά μου έξοδα ολα) προς όποιον τυχερό δηλώσει συμμετοχή, απλά γράφοντας το όνομα του εδώ κάτω... Το δωράκι ειναι ένα 100% ολοκληρωμένο σετ + έξτρα (?) playmobil No.30 80 692 (για οποιους ειναι γνωστες)..Κουτί δεν υπάρχει...Όμως, θα πάρετε και το φυλλάδια κι με τον κωδικό και πως φτιάχνεται η βάρκα κι ο βατραχάνθρωπος.. Μιας και ξέρω ότι έχουμε πολλούς playmobil fans εδώ και το βρηκα σήμερα, σκέφτηκα να το δωρίσω, αφού εγώ δε συλλέγω playmobils -είστε τυχεροί,χαχα!! Anyway, ξεκινάτε την λίστα συμμετοχών!!! ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ!! Η κλήρωση θα γίνει την Δευτέρα το πρωί, ώρα:12:00.. Συμμετοχές μεχρι Κυριακή βράδυ!!! *Αν έκανα κάπου λάθος η το εβαλα σε λάθος θέμα η οτιδήποτε, παρακαλώ την kambia να το σβήσει η να το διορθώσει, το έκανα με όλη την καλή μου διάθεση για προσφορά.. Δηλώσεις Συμμετοχής GDK BETTY BOOP Lord Vek Rakeesh Uskoke
  46. 11 points
    Βαζω το θέμα εδω γιατι αφορά συγχρονη συσκευη ,αν και θα ταίριαζε στα ηλεκτρονικά μαστορεματα... Αφορα την ανακατασκευη της τηλεορασης μου η οποια ξαφνικα σταματησε να λειτουργει,αλλα μπορει να χρησιμευσει σε οποιονδηποτε με τηλεοραση που εχει χαλασμενη main/t con κλπ που δεν μπορει να βρει ανταλλακτικα ή εαν η αγορα τους ειναι ασύμφορη ή και στην μετατροπη ενος lcd panel απο λαπτοπ για καμπινα arcade. Τα υλικα που θα χρειαστουμε ειναι τα εξης: 1)lvds controller-προτεινω απο εδω .Aυτος μπορει να προγραμματιστει αναλογα με το lcd panel που διαθετουμε. [ATTACH=CONFIG]n1042147[/ATTACH] 2)πληκτρολογιο για τον controller δηλ αυτο 3)Ccfl inverter εφ οσον η τηλεοραση δεν ειναι led) 4)καλωδιο συνδεσης του controller με το πανελ πχ αυτο 5)αποκωδικοποιητη (εγω χρησιμοποιησα τον F&U MPF3465H-ευγενικη δωρεα του Σταυρου) 6)το κυκλωμα απο εδω ,που χρησιμοποιει τον PIC 12F629 ή τον 12F675 (ή παιρνουμε ετοιμη την πλακετα απο εδω) 7)2 τροφοδοτικα 12βολτ ενα με 4Α και ενα μικροτερο (εγω εβαλα ενα με 1Α) Η φιλοσοφια της κατασκευης ειναι να φτιαξουμε την τηλεοραση ετσι ωστε α)να λαμβανει τα καναλια της digea και β)ο χειρισμος να γινεται με ενα τηλεχειριστηριο. O κινεζικος controller εχει μονο αναλογικο tuner αρα θελουμε και εναν αποκωδικοποιητη...επομενως αυτο που πρεπει να λυσουμε ειναι πως θα ανοιγουν και οι 2 συσκευες μας με 1 τηλεχειριστηριο...εδω δινει την λυση η πλακετα με τον PIC.Προγραμματιζουμε λοιπον την πλακετα μας με το πληκτρο on/off απο το τηλεχειριστηριο του αποκωδικοποιητη. Ετσι μολις το πατησουμε στο τηλεκοντρολ,ο PIC ανοιγει το ρελε και δινει ρευμα στην πλακετα του κινεζοcontroller και στον αποκωδικοποιητη.Κατοπιν αφου κραταμε το τηλεκοντρολ του αποκωδικοποιητη στα χερια μας μπορουμε να αλλαξουμε καναλι,να ανεβαζουμε/κατεβασουμε την ενταση κλπ.Οταν ξαναπατησουμε το on/off στο τηλεχειριστηριο του αποκωδικοποιητη,τοτε ο pic κλεινει το ρελε,οποτε δεν τροφοδοτουνται με ρευμα ο κινεζοcontroller και ο αποκωδικοποιητης και ετσι η τηλεοραση μας κλεινει. Το μονο που μενει σε stand by ειναι η πλακετα με τον pic. Για να λειτουργησει το παραπανω θα πρεπει ο αποκωδικοποιητης μας μολις δεχεται ρευμα να ανοιγει και να μην μπαινει σε κατασταση stand by.Για να δουμε εαν συμβαινει αυτο,οταν λειτουργει απλα τον βγαζουμε απο την πριζα.Εαν μολις το ξαναβαλουμε ανοιξει και δεν μπει σε stand by τοτε μπορουμε να τον χρησιμοποιησουμε. Βαζω μερικες photos [ATTACH=CONFIG]n1042148[/ATTACH] Περιγραφη: 1)εισοδος 220 βολτ 2)τροφοδοτικο 12v 1A για πλακετα με pic 3)πλακετα on/off με pic 4)τροφοδοτικο 12v 4A για κινεζοcontroller 5)κινεζοcontroller 6)αποκωδικοποιητης [ATTACH=CONFIG]n1042149[/ATTACH] H τηλεοραση πισω απο το πανελ...φαινεται το Inverter ,καθως και τα καλωδια που χρησιμοποιησα για να επεκτεινω τα πολυ κοντα καλωδια των κινεζων... Ακολουθει το πισω μερος της τηλεορασης... Πριν... [ATTACH=CONFIG]n1042150[/ATTACH] Μετα... [ATTACH=CONFIG]n1042151[/ATTACH] Οπως βλεπετε το τελικο αποτελεσμα βγηκε παρα πολυ καλο,και η μονη "παραφωνια" ειναι το hdmi καλωδιο που συνδεει τον κινεζοκοντρολερ με τον αποκωδικοποιητη. Η εισοδος των 220 βολτ παρεμεινε στην παλια της θεση οπως επισης και η εισοδος της κεραιας ,ενω οι τρυπες για την στηριξη της τηλεορασης στον τοιχο χρησιμευσαν για να περασει το δεματικο που στηριζει τα τροφοδοτικα Στο μπροστινο μερος εγινε μια τρυπα για το ir receiver της πλακετας On/off με τον pic,ενω το ir receiver και το led λειτουργιας της κινεζοπλακετας (που πλεον ειναι και το ενδεικτικο on της τηλεορασης ) ταιριαξαν μια χαρα στην θεση που υπηρχε το οriginal ενδεικτικο Led Το πισω μερος απο πιο κοντα.. [ATTACH=CONFIG]n1042152[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1042153[/ATTACH] Στο δεξι μερος της τηλεορασης τα κουμπια ελεγχουν τον κινεζο κοντρολερ και ετσι μπορουμε να αλλαξουμε εισοδο,volume κλπ Επειδη ομως μυστηριωδως εξαφανιστηκαν τα original κουμπια εβαλα αυτα που ηρθαν "κουτι"! H τηλεοραση εν λειτουργια... [ATTACH=CONFIG]n1042154[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1042155[/ATTACH] Many thanks to stayros για τον αποκωδικοποιητη!!
  47. 11 points
    Ο Δημήτρης Καλλιβωκάς (αριστερά) με τον Νίκο Καβουκίδη (δ/νση φωτογραφίας), την Τζένη Καρέζη, τον σκηνοθέτη Ντίνο Δημόπουλο και τον Αλέκο Αλεξανδράκη στα γυρίσματα της ταινίας ''Μια τρελή τρελή οικογένεια'' Έτσι διακόψατε την συνεργασία σας με το Εθνικό θέατρο Δ.Κ. Yπήρχε ένα συμβόλαιο μου στο Εθνικό το οποίο ανανεωνόταν κάθε χρόνο. Στην δική μου περίπτωση τελείωνε την Κυριακή των Βαίων του 1957, και εγώ στις 26 Οκτωβρίου του 1956 (ανήμερα της γιορτής μου) έκλεισα συμβόλαιο με έναν σπουδαίο θεατρικό επιχειρηματία ονόματι Σαμαρτζή που είχε το θέατρο Σαμαρτζή κοντά στην πλατεία Βάθης. Πολύ σπάνιο συμβόλαιο με νέο ηθοποιό τόσους μήνες νωρίτερα! Έτσι έγινε το ξεκίνημά μου στο ελεύθερο θέατρο, όπου και παρέμεινα για πάντα. Ερμηνεύσατε τους ρόλους που επιθυμούσατε στο ελεύθερο θέατρο; Δ.Κ. Εν μέρη θα έλεγα. Λίγες ήταν οι φορές που έπαιξα αυτά που ήθελα, αλλά μπορώ να πω ότι έτυχα και σε ρόλους που μου άρεσαν, όπως για παράδειγμα παίζοντας στους Όρνιθες του Αριστοφάνη τον ρόλο του Πισθέτερου που είναι σπουδαίος ρόλος. Ήθελα να παίξω για παράδειγμα τον Ριχάρδο τον Β του Σαίξπηρ, ρόλο που δεν έκανα ποτέ μου. Πολλές φορές μου έδιναν κάποιο ρόλο, τον οποίο έπρεπε να παίξω γιατί αλλιώς δεν θα είχα δουλειά. Κάποια στιγμή παίξατε εκτός από τους ρόλους κλασσικού ρεπερτορίου του Εθνικού θεάτρου στο ελεύθερο θέατρο παίζοντας σε επιθεώρηση Δ.Κ. Επιθεώρηση έπαιζα μόνο μία σεζόν. Αυτό είχε συμβεί το καλοκαίρι του 1958. Έπαιζα τότε με τον Ροντήρη στο δημοτικό θέατρο Πειραιά, στο οποίο τότε έπαιρνα 800δρχ. Το ποσό αυτό αντιστοιχούσε στο ποσοστό μας επειδή είχαμε λίγο κόσμο. Εκείνο το καλοκαίρι με φώναξαν να παίξω σε μια επιθεώρηση στο θέατρο Βέμπο. Ήταν μια καλή παράσταση μιούζικαλ και μου δίναν 4000δρχ. Έτσι από το δημοτικό θέατρο Πειραιά με τον λίγο κόσμο βρέθηκα να παίζω στο πρώτο θέατρο της Αθήνας (σε εισπράξεις) όπως ήταν το θέατρο Βέμπο τα καλοκαίρια. Θυμάμαι τον Ροντήρη που έλεγε μέχρι και ο Καλλιβωκάς με εγκατέλειψε για χρήματα. Τι να έκανα, να μην πήγαινα; από 800 δρχ να μου δίνουν 4000δρχ και να μην πάω; Τότε είχε έρθει να με δει ο Ψαθάς όπως μου είχε πει ο Κωστής Μιχαηλίδης ο σκηνοθέτης, οποίος θυμάμαι που μου είχε πει χαρακτηριστικά ''παίξε με προσοχή για να σε δει, παίξε έντονα και να φωνάζεις τον ρόλο σου'' γιατί έρχεται για σένα. Μάθατε τις εντυπώσεις του για εσάς; Δ.Κ. O Ψαθάς με ήξερε από την εποχή του εθνικού θεάτρου και βλέποντας με και στο Θέατρο Βέμπο τότε μου πρότεινε ένα ρόλο στο θεατρικό που θα ανέβαζε τον επόμενο χειμώνα και που ήταν το ''Φωνάζει ο κλέφτης'' όπου θα έπαιζα τον ρόλο του κλέφτη που έπρεπε να φωνάζει. Στην κινηματογραφική μεταφορά του έργου είναι και λίγο κομμένος προκειμένου να παίξουν οι πρωταγωνιστές περισσότερο. Αρνηθήκατε ποτέ κάποιο ρόλο; Δ.Κ. Ναι αυτό έγινε όταν πλέον ήμουν στο ελεύθερο θέατρο, μια δεκαετία περίπου μετά που βγήκα στο επάγγελμα, όταν με φώναξε η Κατερίνα Ανδρεάδου και μου πρότεινε να κάνω εγώ τον σύζυγο της. Ήμουν 20 χρόνια μικρότερός της. Έτσι μετά την δική μου άρνηση τον ρόλο τον έκανε ο Στέφανος Ληναίος (με τον οποίο είχαμε την ίδια περίπου ηλικία). Όταν με ρώτησε η ίδια η Κατερίνα η Ανδρεάδου πηγαίνοντας να δω την παράσταση αν μου άρεσε ο Ληναίος, και για ποιό τελικά λόγω είχα αρνηθεί τον συγκεκριμένο ρόλο, της απάντησα ότι είχα φοβηθεί μήπως δεν θα μπορούσα να πείσω λόγω ηλικίας καλά τον ρόλο. ''Να μην αρνήσε ποτέ ρόλους καλούς'' ήταν η απάντηση που μου έδωσε η οποία είναι από τις διδαχές που έχω πάρει στην ζωή μου. Ποιά είναι η άποψή σας, ο καλλιτέχνης γεννιέται ή γίνεται; Δ.Κ. Και τα δύο. Οι Καλλιτέχνες γίνονται, αλλά οι ''μίστες'' δημιουργούνται. To να γίνεις ηθοποιός είναι κάτι που πρέπει να το θέλεις, αλλά για να πετύχεις και να εδραιωθείς θέλει πάρα πολύ και σκληρή δουλειά, πρέπει να θυσιάσεις την ζωή σου για το θέατρο και την τέχνη, γι αυτό και λέω ''μίστης''. Αυτό έλεγα και όταν δίδασκα στις διάφορες δραματικές σχολές στους σπουδαστές μου, μιας που υπήρξα και βοηθός του Ροντήρη για πολλά χρόνια. Ποιά ήταν η πρώτη σας κινηματογραφική δουλειά; Δ.Κ. Hταν στην δραματική ταινία ''Μακριά απ τον κόσμο'' το 1958 με σκηνοθέτη τον Ορέστη Λάσκο. Εκεί πρωτοεμφανίστηκα στον κινηματογράφο δίπλα στον Ανδρέα Μπάρκουλη την Χριστίνα Σύλβα, και τον Βασίλη Αυλωνίτη που πρωταγωνιστούσαν στην ταινία. Σ αυτή την ταινία έκανα ένα πλουσιόπαιδο που δεν με θέλουν, γιατί αυτή ήταν η νοοτροπία ότι οι πλούσιοι ήταν οι κούφιοι, ενώ από την άλλη οι φτωχοί είναι οι τίμιοι, με ήθος, και τα παιδιά που λαού, αυτή ήταν άλλωστε η γραμμή όλων των ταινιών εκείνη την εποχή. Γρήγορα με έμαθαν οι σκηνοθέτες, οι παραγωγοί και άρχισα να παίζω και στον κινηματογράφο. Τότε τα θέατρα ήταν λίγα καμιά δεκαριά περίπου, και διάλεγαν τους καλύτερους να παίξουν στον κινηματογράφο, γιαυτό και βλέπεται ότι οι παλιές ταινίες είναι απλοϊκές μεν, ένα πλάνο είναι 3 σελίδες κείμενο στο οποίο έπαιζαν 4-5 ηθοποιοί (αλλά οι καλλίτεροι της εποχής) . Έτσι βλέπεται ότι όλοι οι ηθοποιοί εκείνης της εποχής ήταν ηθοποιοί του θεάτρου, εκτός βέβαια από τους star. Εγώ έκανα επιλογή με προσοχή! Γι αυτό την χρυσή εποχή του κινηματογράφου έπαιζα μόνο σε 22 ταινίες. Όταν άλλοι έχουν παίξει από 80 έως 200 και 300. Αλλά από τις 22 οι 15 είναι οι καλλίτερες της εποχής. Παίζονται κάθε εβδομάδα. Και τις βλέπουν νέα παιδιά που δεν έχουν καμμία επαφή με την εποχή εκείνη. Πoιοί ήταν οι star τότε; Δ.Κ. H Αλίκη Βουγιουκλάκη, και οι Τζένη Καρέζη από τις γυναίκες, αν και πριν από την Βουγιουκλάκη υπήρξε άλλη μια σταρ που ήταν η Σμαρούλη η Γιούλη, ενώ από τους άντρες ήταν ο Ορέστης Μακρής, Ο Μίμης Φωτόπουλος, ο Ντίνος Ηλιόπουλος, ο Βασίλης Αυλωνίτης, ο Αλεξανδράκης, ο Μπάρκουλης, ο Παπαμιχαήλ και ο Κούρκουλος. Πιστεύεται ότι κάποιοι ηθοποιοί έτυχαν καλύτερης μεταχείρισης από τους σκηνοθέτες; Δ.Κ. Πάντα υπάρχουν προτιμήσεις. Είναι φυσικό. Υπήρχε η σχολή του Κουν, του Ροντήρη στο θέατρο. Στον κινηματογράφο ουσιαστικά κυκλώματα δεν υπήρχαν, υπήρχαν οι φιλίες, ο Δαλαινίδης ας πούμε ήθελε να έχει κάποιους νέους και νέες που γούσταρε - του άρεσαν και ήθελε να χρήση κάποιον πρωταγωνιστή. Yπήρχαν κάποιοι θαυμασμοί όπου ένας σκηνοθέτης παίρνει ένα ηθοποιό για 3-4 ταινίες του. Υπάρχει ο Ορέστης Λάσκος ο οποίος έκανε καμιά 10ριά ταινίες με τον Φωτόπουλο και τον Σταυρίδη διότι έδεναν σαν συνεργασία. Μην βάζετε με το μυαλό σας για κυκλώματα την εποχή εκείνη. Πάντα οι αξίες υπερισχύουν. Αυτούς που άξιζαν, αυτούς διάλεγαν. Ποιοί πιστεύεται ότι είναι οι λόγοι που αρέσουν ακόμα και σήμερα αυτές οι ταινίες; Δ.Κ. Οι ταινίες οι παλιές που τις βλέπουν ακόμα, είναι απλοικές μεν αλλά......τίμιες. Δηλαδή με θέματα καθημερινά βγαλμένα μέσα από την Ελληνική οικογένεια. Με τα ουσιαστικότερα προβλήματα της εποχής. Οι συγγραφείς βασάνιζαν τα κείμενά τους, και οι παραγωγοί ρίσκαραν τα δικά τους λεφτά. Αγωνιούσαν για το αποτέλεσμα. Έχετε υπ όψιν ότι πολλές από τις καλές ταινίες της εποχής, της χρυσής εποχής του κινηματογράφου προέρχονταν από θεατρικά έργα, τα οποία παίχτηκαν ένα ολόκληρο χειμώνα δοκιμάστηκαν, βελτιώθηκαν από τους συγγραφείς, όπου οι κινηματογραφικοί παραγωγοί τα διεκδικούσαν επίμονα, αλλά θα γυριζόντουσαν ταινίες μόνον όταν θα είχαν ολοκληρώσει την θεατρική τους ζωή στην Αθήνα και μετά στην επαρχία. Επιδιώξατε πρωταγωνιστικούς ρόλους; Δ.Κ. Ηταν κάτι που το ήθελα και με ενδιέφερε όπως για κάθε νέο ηθοποιό, αλλά ευτυχώς για μένα που κατάλαβα νωρίς ότι δεν έκανα για πρωταγωνιστής, αλλά δεν με ήθελαν και για τέτοιους ρόλους. Με φώναξαν κάποια στιγμή για μια ταινία στον Φίνο με σκηνοθέτη τον Αλέκο Σακελλάριο όπου θα γυρίζαμε την ταινία ''Η Θεία απ το Σικάγο'' Ηταν ένας ωραίος ρόλος, ίσως ο καλύτερος που είχα παίξει μέχρι τότε. Είχα μια σκηνή με την Βασιλειάδου αυτή που είναι στην παραλία και σβήνει τα τσιγάρα στην άμμο ψάχνοντας γαμπρό για την ανηψιά της. Γυρίζουμε την σκηνή αυτή δυό, τρείς φορές, στο μεταξύ είχε πάει ήδη μεσημέρι και δεν είχαμε τελειώσει ακόμα (το γύρισμα κρατούσε μέχρι το απόγευμα), ώσπου κάποια στιγμή εκεί που περιμέναμε να συνεχίσουμε το γύρισμα έρχεται κάποιος ο οποίος μας ανακοίνωσε ότι έπρεπε να σταματήσει το γύρισμα εξαιτίας κάποιου (δήθεν όπως έμαθα μετά) τεχνικού προβλήματος που υπήρχε με τις μηχανές. Μετά από λίγες μέρες βρέθηκα στην Επίδαυρο όπου έπαιζε και ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ, ο οποίος ξέροντας ότι με είχαν καλέσει για γύρισμα σε ταινία του Φίνου με ρώτησε για το πως μου φάνηκε και ποιές ήταν οι εντυπώσεις μου. Εκεί λοιπόν αφού του είπα τι ακριβώς είχε συμβεί μου ανέφερε ότι είχαν καλέσει και αυτόν για τον συγκεκριμένο ρόλο, αλλά είχε δέσμευση με το Εθνικό θέατρο για την Επίδαυρο. Στην πραγματικότητα όπως έμαθα αργότερα ο Σακελλάριος, είχε καταλήξει στον Παπαμιχαήλ για αυτό τον ρόλο από την αρχή, και σταμάτησε το γύρισμα της ταινίας μέχρι να ελευθερωθεί ο Παπαμιχαήλ από τις υποχρεώσεις που είχε στην Επίδαυρο. Αυτό ήταν το μεγαλύτερο τραύμα για μένα της ζωής μου στον κινηματογράφο που νόμιζα ότι ήμουν ωραίος και θα έπαιζα τους ωραίους. Οι ωραίοι εκείνη την εποχή έπαιζαν τον πρώτο ρόλο. Έτσι από την στεναχώρια μου δεν πήγα να πάρω ούτε τα χρήματα για το συγκεκριμένο γύρισμα που έκανα. Γιατί σας επέλεγαν επίσης να παίξετε ρόλους πλουσιόπαιδου ή καλού γαμπρού; Δ.Κ. Κυρίως λόγο της εμφάνισής μου αλλά και του στύλ που είχα, ότι τάχα ήμουν πλούσιος (κάτι που φυσικά δεν ίσχυε στην πραγματικότητα) ή για ρόλους αντεραστών που έπαιξα στην Φίνος Φίλμ.
  48. 11 points
    Με την πρόσφατη μετακόμιση είχαν έρθει στο φως 3 σακούλες με comics που είχα μικρός (από τα λίγα που διασώθηκαν από την επέλαση φίλων και μάνας....). Παραχώθηκαν πάλι σε σημείο όμως εμφανές και χθές ήλθε το πλήρωμα του χρόνου για λεπτομερή ανασκαφή. Η μία σακούλα είχε παλιά Λούκυ Λούκ που θα παρουσιαστούν στη θεματική ενότητα. Οι άλλες δύο είχαν διάφορα, από το 1967-1976. Θα τα παρουσιάσω εδώ συνολικά και θεματικά, όποιος θέλει περισσότερες φωτογραφίες για συγκεκριμένο/α ευχαρίστως να βάλω. Σε μερικά υπάρχουν πολλά comics σε συνέχειες, οπότε δείχνω και μερικές σελίδες, όπως επίσης στοιχεία χρονολογίας/εκδότη στο εσωτερικό τους καθώς και διαφημίσεις εποχής. Μερικά μου είναι άγνωστα, ίσως γνωρίζουν περισσότερα άλλα μέλη. Παραθέτω τις σχετικές φωτογραφίες: ΣΥΝΟΛΙΚΑ και μετά με απαντήσεις διαδοχικά/θεματικά. [ATTACH=CONFIG]n1032507[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1032508[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1032509[/ATTACH]
  49. 11 points
    Στα δώρα της χλωρίνης Klinex δεν συγκαταλέγονταν μόνο επιτραπέζια παιχνίδια, όπως παρουσιάστηκν σε άλλη θεματολογία. Είχε βγάλει στα τέλη των '60ς - αρχές των '70ς μία γεωγραφική σειρά, έντυπου με ανάγλυφο χάρτη, για κάθε ήπειρο. Τα έδινε με το γνωστό σύστημα κουπόνια και πρόσθετη πληρωμή. Το έντυπο ήταν στο πίσω μέρος μίας πλαστικής θήκης-πλαισίου που έμοιαζε εξωτερικά με τόμο βιβλίου, ενώ ο ανάγλυφος χάρτης, φταγμένος από πολύ λεπτό ημιδιαφανές πλαστικό (πλαστύλη?) ήταν στο μπροστά μέρος του "τόμου" σαν εξώφυλλο. Το έντυπο ήταν στερεωμένο στο πλαστικό πλαίσιο με μία ζώνη που κούμπωνε εύκολα στο πλάι με μεταλλική αγκράφα. Ήταν πολύ όμορφα και πρωτοποριακά για την εποχή τους, το δε ανάγλυφο πάρα πολύ καλό. Ο χάρτης ήταν τυπωμένος στα Ελληνικά. Η διαφήμιση όλων των τευχών στο πίσω εξώφυλλο έλεγε για "...την πιό ολοκληρωμένη εικόνα του σημερινού κόσμου, του κόσμου του 1966" !!!! Δυστυχώς είχα πάρει μόνο 2 από τα 6, την Β. και Ν. Αμερική. Παραθέτω σχετικές φωτογραφίες. Α. Και οι 2 τόμοι [ATTACH=CONFIG]n1031071[/ATTACH] Β. Βόρειος Αμερική [ATTACH=CONFIG]n1031074[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1031072[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1031076[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1031070[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1031073[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1031075[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1031077[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1031078[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1031079[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1031080[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1031081[/ATTACH] Γ. Νότιος Αμερική [ATTACH=CONFIG]n1031083[/ATTACH] Η πίσω πλευρά [ATTACH=CONFIG]n1031082[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1031089[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1031084[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1031086[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1031085[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1031087[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1031088[/ATTACH]
  50. 10 points
    30 χρόνια μετά οδηγήσαμε και περπατήσαμε στους ίδιους δρόμους. Κάποια πράγματα άλλαξαν. Κάποια άλλα είναι ίδια και το πέρασμα του χρόνου δεν τα άγγιξε. Ελάτε μαζί μας σε ένα παράλληλο ταξίδι που από καιρό θέλαμε να κάνουμε! Η διαδρομή ξεκινάει από την οδό Χανδρινού στην Κάτω Τούμπα και συνεχίζει ως εξής: Αμφιπόλεως - Αρτάκης (εκκλησία Αγίου Θεράποντως) - Χορμούζη - Ανατολικής Θράκης - Μ.Μπότσαρη - Λεωφόρος Στρατού - Αγγελάκη - Αγγελάκη - Σβώλου - Εθνικής Αμύνης - Τσιμισκή - Αριστοτέλους (με τα πόδια) - Ερμού - Αγίας Σοφίας (ένα τμήμα της με τα πόδια) - Λεωφόρος Νίκης - Μεγάλου Αλεξάνδρου - Θεμιστοκλή Σοφούλη (μικρό κομμάτι) - Νικολάου Πλαστήρα (Κρήνη).. Οδηγός : Ανδρέας - Sonic Cameraman : Πάνος - Retropolis Μοντάζ : Πάνος - Retropolis Ευχαριστώ πάρα πολύ τον χρήστη KnightRiderKARR και το κανάλι του https://www.youtube.com/user/KnightRiderKARR για την άδεια του να χρησιμοποιήσουμε το παλιό υλικό. Το γύρισμα έγινε Κυριακή 20 Αυγούστου στις 3 το μεσημέρι. Στο τελευταίο πλάνο θα δείτε μία ταυτόχρονη προσγείωση αεροπλάνου για την οποία περιμέναμε αρκετή ώρα ώστε να την πετύχουμε. Απαραίτητες διευκρινήσεις. Σε πολλά σημεία το νέο βίντεο έπρεπε να αναπαράγεται σε μισή ταχύτητα από την κανονική ενώ σε άλλα σε διπλάσια για να συμβαδίζουν τα πλάνα με το αρχικό. Επαγγελματίες του μοντάζ δεν είμαστε αλλά ελπίζουμε να αρέσει ο κόπος μας.

Announcements



×
×
  • Create New...