Jump to content

Leaderboard


Popular Content

Showing content with the highest reputation since 05/01/2016 in all areas

  1. 19 points
    Δεκά χρόνια Retromaniaaaaaax. Αν ήταν γάμος θα είχαμε στείλει τον Αντώνη να ξηλωθεί άσχημα σε κοσμηματοπωλείο. Αν ήταν ποινή, θα αφορούσε φόνο εκ προμελέτης. Αν ήταν PC θα είχε αλλάξει 6 CPU και 11 κάρτες γραφικών. Αν ήταν ιταλικό αυτοκίνητο, θα είχε ανακυκλωθεί προ πολλού. Αν ήταν ταινία, θα συντονίζαμε το κεφάλι μας με συγκεκριμενα μέλη της Μπο Ντέρεκ ενώ θα έτρεχε στην παραλία . Αν ήταν αμαρτία, θα έβγαινα να το φωνάξω με λατρεία. Πόσα έγιναν τα τελευταία 315,532,800 δευτερόλεπτα, ε; Δεν φαντάζει μακρινή η ανάμνηση να έχω το πρώτο μου παιδί αγκαλιά και να μοντάρω, να διαβάζω posts ως αγχολυτικό μέσα στη νύχτα περιμένοντας στην αίθουσα επισκεπτών να γεννηθεί το άλλο μου παιδί, να κατεβάζω/ανεβάζω (ανάλογα το πόστο) με ανυπομονησία το φρεσκο-σκαναρισμένο Pixel, να χαβαλεδιάζω με φίλους-μέλη, να μανουριάζω με φίλους-μέλη, να αγωνιώ όταν είχαμε τεχνικές φουρτούνες, να καμαρώνω πρωτοβουλίες και όμορφα ποσταρίσματα, να συναντώ ανθρώπους που θαύμαζα μικρός, να ταλαιπωρουμαι με κάποιο ρετρομασίνι αλλά να είμαι σίγουρος οτι την τρέλα μου την μοιράζομαι και με άλλους ομοιοπαθείς... Ως διαχειριστές κάναμε λάθη διότι τα νερά δεν τα ξέραμε. Μέλη έκαναν δικαιολογημένα λάθη διότι τότε οι αυστηρά θεματικές κοινότητες ήταν κάτι νέο. Το σημαντικό (όπως συνηθίζω να λέω) είναι ότι με τον καιρό όλοι μάθαμε. Καταλήξαμε να συγκροτηθεί μια κοινότητα με ζηλευτό επίπεδο επικοινωνίας. Αυτό δεν επετεύχθει αναίμακτα. Ενίοτε αναγκαστήκαμε να χαλάσουμε φιλίες, κόσμος να ψυχρανθεί, να μας χαρακτηρίσουν με ανοησίες (άσχετα αν μετά έκαναν τα ίδια), χώρις να συμμετέχουμε ποτέ σε inter-φορουμικα realities και κλικ-οφόρους κιτρινισμούς. Παραστάτες σε κάθε βήμα, τα μέλη. Εκ του αποτελέσματος, δεν έχω τύψεις. Πλέον η κοινότητα αυτοσυντηρείται, βάζει μόνη της τα όρια. Τι άλλο να ζητήσει μια διαχειριστική/συντονιστική ομάδα? Πολλοί εκ της κοινότητας θεωρούμε το RetroManiaX ως δεύτερο σπίτι μας, ένα φιλικό σπίτι ανοιχτό σε όλους που θα το σεβαστούν. Μας λείπει όταν δεν έχουμε πρόσβαση, μας συντροφεύει άγριες ώρες, μας λύνει διακαείς ρετρο-απορίες, Το RetroManiaX είναι τα μέλη του και αυτό μόνο. Μέλη με επίπεδο και διάθεση να καλωσορίσουν και να βοηθήσουν, να βάλουν ο καθείς το λιθαράκι του ώστε να μαντρώσουμε, δημιουργικά, θύμισες και γεγονότα του παρελθόντος. Το πρώτο που μπορούσαμε να κάνουμε για τα δεκαετή γενέθλια ήταν μια νέα σύγχρονη τεχνική πλατφόρμα που θα κάνει την καθημερινότητα στο forum ευκολότερη, θα προσφέρει επιπλέον αφάλεια και θα δώσει νέες δυνατότητες στα μέλη. Ο Αντώνης έχει κάμποσο καιρό να κοιμηθεί στήνοντας την μετάβαση. Λαθάκια θα βρεθούν και εν τέλει θα διορθωθούν. Ζητάμε την υπομονή σας και τη δημιουργική σας βοήθεια ώστε να φέρουμε την νέα πλατφόρμα στα μέτρα μας. Θα ακολουθήσουν και άλλες εκπλήξεις. Σόρυ για τον προσωπικό τόνο αλλά το έγραψα "στο γόνατο" (προέχει το στήσιμο της πλατφόρμας δυστυχώς) αλλά απο καρδιάς. Χρόνια πολλά RetroManiaX! Χρόνια πολλά φίλοι μας!
  2. 17 points
    Καλοκαίρι του 93ʼ και εγώ στο χωριό 11 χρονών χωρίς παρέες, χωρίς φίλους μόνο κάτι ξαδέρφια πολύ μεγαλύτερα τα οποία μπορούσαν να κάνουν - μετά βίας - παρέα με τον 4 ετών μεγαλύτερο από εμένα αδερφό μου. Όλα μου φαινόντουσαν τόσο άδεια και αδιάφορα. Άφηνα τον καιρό να περνάει κάνοντας μπάνιο στην θάλασσα και αν το βράδυ έκανα κάτι διαφορετικό αυτό θα ήταν μαζί με τους δικούς μου. Βλέπεται ο αδερφός μου ήταν στη φάση που ήθελε να «ξεπεταχτεί» και εγώ ως μικρότερος τον «τρέναρα». Μια – αδιάφορη – για εμένα ημέρα η μητέρα μου με ρώτησε αν θα ήθελα να πάω μαζί της στο σπίτι της ξαδέρφης μου η οποία παντρευόταν σε μια εβδομάδα. Και γιατί όχι αναρωτήθηκα μιας και δεν είχα τίποτα καλλίτερο να κάνω. Επιπλέον ήταν η πρώτη φορά που θα παντρευόταν κάποιος τόσο κοντινός μου. Εκεί στο σπίτι και μέσα στον κόσμο γνώρισα ένα αγόρι συνομήλικο με εμένα τον Χρήστο. Ο Χρήστος ήταν έλληνας που έμενε με τους γονείς του στη Γερμανία. Ούτε εκείνος είχε παρέες στο χωριό το οποίο το επισκεπτόταν όχι και πολύ συχνά. Με τον Χρήστο κάναμε παρέα , όση βέβαια μπορούσαμε γιατί μετά τον γάμο θα έφευγε για το άλλο του χωριό. Παίζαμε μπάλα κάναμε ποδήλατο , βόλτες στην πλατεία κτλ. Μια μέρα του προτείνω να πάμε να παίξουμε και ακολούθησε ο παρακάτω διάλογος. Χ: Μπααα θα πάω σπίτι να παίξω παιχνίδι. Εγώ: Τι παιχνίδι? Χ: Ζούμπα Νιτέντο Ε: Τι είναι αυτό?!? Χ: Το βάζεις στην τηλεόραση και παίζεις παιχνίδια. Ε: Ατάρι λες μωρέ…? Χ: Όχι πολύ καλλίτερο. Σαν αυτά που παίζουμε στα ηλεκτρονικά. Εκείνη την στιγμή μπορεί και να κατουρήθηκα. Του –απαίτησα- ευγενικά να μου το δείξει. Πήγαμε σπίτι και το έβαλε μπροστά. Το παιχνίδι που είχε μέσα ήταν το Street Fighter. Έμεινα ..... Δεν παίξαμε , ήταν μεσημέρι , ήμουνα πολύ διακριτικό παιδί και έφυγα χωρίς να ακουμπήσω καν το χειριστήριο. Γύρισα σπίτι. Το σήμα Nintendo μου είχε μείνει στο μυαλό. Κάπου είχα ξαναδεί αυτή την λέξη. Αρχίζω να ξεφυλλίζω κάποια Ποπαϋ. Στην τελευταία σελίδα ενός τεύχος είχε διαφήμιση του NES με εικόνα της κονσόλας και snaps από διάφορα παιχνίδια. Δε είναι Ζούμπα αλλά μου κάνει!!! Είχα Σοκαριστεί. Αγνοούσα παντελώς ότι υπήρχε στον πλανήτη Γή κάτι εκτός από Ατάρι. Εδώ αξίζει να σας πω ότι και οι γονείς μου αγνοούσαν –σκοπίμως- τέτοιες συσκευές. Ούτε λεφτά –πολλά - έπαιζαν αλλά ούτε θα επέτρεπαν ποτέ να πάρω κάτι τέτοιο. Γενικά οι γονείς μου ήταν πολύ κατά των παιχνιδιών διότι «χάζευαν» τα παιδιά. Πάνω στη διαφήμιση έγραφε (αν δεν κάνω κάποιον αναγραμματισμό) Τιμή : 34.600δρχ. Ποσό όχι απλά απαγορευτικό… εξωπραγματικό!!!! Σταμάτησα να σκέφτομαι οτιδήποτε άλλο, παρά μόνο πως θα αποκτήσω και εγώ μια τέτοια συσκευή. Την Πέμπτη η ξαδέρφη μου είχε το κρεβάτι. Δεν είχα ξαναπάει ποτέ μου σε «κρεβάτι». Η μητέρα μου διαβεβαίωνε την ξαδέρφη μου ότι θα πάω και εγώ και να μην ανησυχεί. Γιατί ?!?! Βλέπεται στο χωριό έχουμε ένα έθιμο κατά το οποίο την Πέμπτη πριν τον γάμο θα πάει το σόί του γαμπρού στο πατρικό της νύφης για να πάρει τα προικιά. Τα προικιά είναι τοποθετημένα πάνω σε ένα μπαούλο. Μόλις πάρουν από πάνω και το τελευταίο προικιό τότε παιδάκια (από το περιβάλλον κυρίως το σόι της νύφης) καβαλάνε το μπαούλο και δεν επιτρέπουν σε κανέναν να το πάρει. Τότε για να μην χαλάσει ο γάμος έρχεται ο κουμπάρος και ασημώνει τα παιδιά για να το αφήσουν. Παιδάκια πολλά δεν υπήρχαν , το καβάλησα , η ξαδέρφη μου να φωνάζει να μην το κουνήσουμε ρούπι αν δεν «πέσει» πεντοχίλιαρο σε κάθε παιδί. Κʼέτσι κʼεγινε. Έφυγα με 5 χιλιάρικα στη τσέπη και με μια ανακούφιση στο πρόσωπο αφού είχα βρει την λύση στο πρόβλημά μου. Ε:Μαμά έχουμε να πάμε και σε άλλους γάμους?!?! Μ:Ναι αλλά σε όχι και τόσο κοντινούς μας. Ε:Πρέπει να πάμε σε όλους?!!?! Τελικά από τους γάμους μάζεψα γύρω στις 15.000δρχ. Όχι και άσχημα άλλα ήμουν ακόμη αρκετά μακριά από το άγιο δισκοπότηρο NES. Άρχισα να κάνω θελήματα για την μητέρα μου και για όποιον μιλούσε ελληνικά. Από την μητέρα μου κράταγα –αν γινόταν- μέρος από τα ρέστα ή ζητούσα αμοιβή κανά 50άρικο να πάρω κάτι. Προφανώς οι δικοί μου δε έπρεπε να μάθουν με τίποτα , ούτε για το NES αλλά ούτε για τα λεφτά που μάζευα. Μόλις μάζευα 10 κατοστάρικα πήγαινα στο περίπτερο και τα έκανα χιλιάρικο κτλ κτλ. Και στον αδερφό μου τσιμουδιά «μεγάλο καρφί». Γύρισα στην Αθήνα , ξεκίνησαν τα σχολεία αλλά τα θελήματα δεν είχαν σταματημό. Η μάνα μου να έχει πάθει πλάκα!!! Τέλη Νοέμβρη μετά από πολύ κόπο και υπομονή κατάφερα να μαζέψω 34.600δρχ. Δεν μπορούσα να μην το πώ. Δεν μπορούσα να πάρω τόσα χρήματα και να πάω στο κεντρικό παιχνιδάδικο της περιοχής χωρίς να με συνοδεύει κάποιος αλλά και προπάντων μην έχοντας την έγκριση των δικών μου για μια τέτοια αγορά. Μια καθημερινή πήρα την απόφαση και πλησίασα την μητέρα μου και τις έδειξα την διαφήμιση του NES από το Ποπάϋ και της είπα ότι θέλω να πάρω «αυτό». Η απάντηση ήταν η αναμενόμενη «Τρελάθηκες , δεν υπάρχει περίπτωση, είναι πανάκριβο». Τότε πήγα στο δωμάτιο και έβγαλα από το συρτάρι του γραφείου τα λεφτά και της τα έδειξα. Είχε μείνει με ανοιχτό το στόμα. Στην αρχή ανησύχησε για το οπού είχα βρει όλα αυτά τα χρήματα. Μέχρι και τον πατέρα μου πήρε στην δουλειά του να τον ενημερώσει. Ο πατέρας μου γύρισε από την δουλειά και είπε πως αφού το παιδί τα μάζεψε δικαιούται να αγοράσει αυτό που θέλει. Η έγκριση είχε δοθεί και εγώ δεν μπορούσα να κοιμηθώ έως το Σαββάτο που πηγαίναμε μαζί με την μητέρα μου στο πιο μεγάλο παιχνιδάδικο της περιοχής για να πάρουμε το NES. Το Σάββατο ξημέρωσε και εγώ ήμουνα έτοιμος πρωϊ πρωϊ!!!! Η μητέρα μου δεν μου χάλασε χατίρι και είχε βάλει ως πρώτη δουλειά της ημέρας να πάμε να το πάρουμε. Της είχα δώσει τα λεφτά να τα κρατάει εκείνη για ασφάλεια. Πάμε στο κατάστημα , κατεβαίνουμε στο υπόγειο και της το δείχνω. Ήταν πάνω σε ένα ράφι. ΜΙΑ ΚΟΥΤΑΡΑ ΝΑ!!! «Αυτό θέλουμε» είπε η μητέρα μου. «Τα μάζεψε μόνος του τα λεφτά» είπε με καμάρι. Η πωλήτρια να λέει «Είναι από τα καλλίτερα παιχνίδια μας»…. Και εγώ να λιώνω από την χαρά μου. Η μητέρα μου το πλήρωσε το έβαλαν σε μια σακούλα και εγώ δεν έβλεπα την ώρα να φτάσουμε σπίτι γα να το ανοίξω. Όπως πήγαινα να φύγω ρωτάει η πωλήτρια γεμάτη απορία… και Π:Κασέτα δεν θα πάρεις?.................. Ε: Τι κασσετα; (τρόμος) Π: Κασέτα , παιχνίδι …πως το λένε? Ε: Γιατί θέλει κασσέτες? Π: Ναι αλλιώς δεν παίζει. Ε: Και όλα αυτά που δείνχει απέξω? Π: Είναι από κασσέτες? Ε: Και πόσο έχει μια κασέτα? Ρωτάω με τρόμο Π: 15 ~16 17 χιλιάδες δραχμές ΚΟΤΡΟΝΑ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΙ - να ανοίξει η γή να με καταπιεί και να με φτύσει στο διάστημα. Κατά την διάρκεια του διαλόγου την μάνα μου δεν είχα τολμήσει να την κοιτάξω …… και ακούω την μητέρα μου να λεέι «Πάρε ότι θές … το πληρώνω εγώ» Την αγκάλιασα και έτρεξα μαζί με την ανακουφισμένη πωλήτρια στο σημείο που είχαν τις κασσέτες και διάλεξα το TERMINATOR 2. 17.600δρχ παρακαλώ. Δεν μπορώ να ξεχάσω τις στιγμές που έζησα με το NES καθώς και το τι τράβηξα γα να το αποκτήσω. Σας ευχαριστώ που διαβάσατε την ιστορία μου. BONUS TRACK για να γελάσουμε και λίγο. Εγώ στο σπίτι να παίζω/γνωρίζω την κονσόλα μόλις την είχα συνδεσει!!! και ο αδερφός μου - ο οποίος πραγματικά δεν είχε ιδέα ότι θα έπερνα το NES - γύρισε σπίτι (μάλλον από το φροντηστήριο) και να με ρωτάει με θαυμασμό..... Τι είναι ΑΥΤΟ ρε??!!!! Απάντησα χωρίς να τον κοιτάω: ΔΙΚΟ ΜΟΥ!!!!
  3. 16 points
    Νοσταλγία νόστος (επιστροφή) + άλγος (πόνος) = η ανικανοποίητη λαχτάρα του γυρισμου ----------------------------------- Η πραγματική μας πατρίδα είναι η παιδική μας ηλικία (Roland Barthes 1915-1980, Γάλλος σημειολόγος) ------------------------------------------- Ένα μεγάλο ευχαριστώ και από μένα, σε όλους εσάς (Admins, Moderators, μέλη) για όλες αυτές τις υπέροχες στιγμές που έχω ζήσει εδώ μέσα, ενθυμούμενος στιγμές της νιότης μου! Thanx for the memories! Ντίνος / DINO
  4. 16 points
    Εδω και καποιο καιρο ο φιλος aeolous μου εστειλε το Tomy Lupin του, το οποιο δεν λειτουργουσε καθολου ουτε με τροφοδοτικο,αλλα ουτε και με μπαταριες.. Μολις το ανοιξα τσεκαρα αρχικα τα καλωδια απο την μπαταριοθηκη αλλα και απο το βυσμα του εξωτερικου τροφοδοτικου, τα οποια δεν ειχαν καποιο προβλημα.Το καλωδιο μαλιστα απο το βυσμα του εξωτερικου τροφοδοτικου περναει απο διοδο προστασιας πριν καταληξει στην πλακετα, προστατευοντας το μηχανημα σε περιπτωση λαθος πολικοτητας...Να πω εδω οτι η ποιοτητα κατασκευης ειναι εξαιρετικη,με σημειωμενα ολα τα εξαρτηματα πανω στην πλακετα ,η οποια ειναι αριστης ποιοτητας... Αυτο που δεν μου αρεσε αρχικα ηταν οι πυκνωτες ,οι οποιοι φαινονταν αλλοιωμενοι στο πανω μερος τους..ηταν 5 συνολικα οποτε τους προμηθευτηκα και τους αλλαξα ,χωρις ομως αποτελεσμα... Eνας απο τους πυκνωτες η οψη του οποιου δεν μου αρεσε... [ATTACH=CONFIG]n1052568[/ATTACH] Το ιδιο και εδω.. [ATTACH=CONFIG]n1052569[/ATTACH] Ευτυχως το μηχανημα ειναι απλο και μπορεις να βγαλεις ακρη χωρις σχηματικο...ακολουθησα λοιπον την πορεια του ρευματος πανω στην πλακετα και ειδα οτι πρωτα πηγαινει σε 2 transistors...τσεκαροντας με το πολυμετρο ειδα οτι πανω σε αυτα σφυριζε,αρα ηταν βραχυκυκλωμενα!!! [ATTACH=CONFIG]n1052570[/ATTACH] Τα 2 transistors μετα την αφαιρεση τους..τελικα μονο το αριστερο ηταν το προβληματικο... Ευτυχως και τα 2 ειναι διαθεσιμα στην ελληνικη αγορα..με 50 λεπτα πηρα και τα 2.. Ξεκολλησα πρωτα το 2sc945 και διαπιστωσα οτι τελικα δεν ειχε προβλημα..ξεκολλαω και το 2sd471 και..ναι ηταν βραχυκυκλωμενο!! Οι νεοι πυκνωτες και το νεο transistor τοποθετημενα... [ATTACH=CONFIG]n1052571[/ATTACH] Κολλαω λοιπον και τα 2 τρανσιστορ ,συναρμολογω ,δινω ρευμα και...ναι!! λειτουργει!!! Η Vfd οθονη αναμμενη κατα το boot του παιχνιδιου... [ATTACH=CONFIG]n1052572[/ATTACH] Λιγο πριν το κλεισιμο... [ATTACH=CONFIG]n1052578[/ATTACH] Eτοιμο!! [ATTACH=CONFIG]n1052579[/ATTACH] Περιγραφη του παιχνιδιου-Gameplay.. To tomy lupin ειναι ενα ενδιαφερον παιχνιδι που εχει συνολικα 3 πιστες... 1η πιστα :πρεπει να αποφυγουμε τα τερατα και να μαζεψουμε τα κλειδια...εαν τα πυροβολησουμε τοτε αυτα "παγωνουν" και περναμε χωρις να χασουμε ζωη.. [ATTACH=CONFIG]n1052573[/ATTACH] 2η πιστα:το παιχνιδι γινεται shoot'em up απο maze που ηταν...πυρολοβοληστε ο,τι κινειται.. [ATTACH=CONFIG]n1052574[/ATTACH] 3η πιστα: Το παιχνιδι γινεται ξανα maze και πρεπει να μαζεψουμε περισσοτερα κλειδια... [ATTACH=CONFIG]n1052575[/ATTACH] Η τριτη πιστα του παιχνιδιου...ηδη εχω μαζεψει αρκετα κλειδια... Λιγο technical mambo-jumbo: To παιχνιδι βασιζεται στον 4μπιτο μικροελεγκτη ΗD38800 της Hitachi με 4Κbytes rom που ουσιαστικα ειναι ενα computer in a chip.. Ο μικροελεγκτης της Hitachi ,κατω απο την vfd οθονη κατασκευης NEC.. [ATTACH=CONFIG]n1052582[/ATTACH] Σε αυτο το τσιπ βασιζονται αρκετα vfd παιχνιδια,οπως φαινετα στην παρακατω εικονα: [ATTACH=CONFIG]n1052581[/ATTACH] Πηγη:http://blog.kevtris.org/blogfiles/Ha...sc/HD38800.png Ο τυπος απο το ανωτερω blog εχει κανει καλη δουλεια αφου εχει παρει τον κωδικα απο πολλα παιχνιδια (οχι ομως και απο το lupin...) Θα ηθελα τελειωνοντας να ευχαριστησω τον φιλο aeolus που μου εστειλε και χρηματα για την επισκευη ,παρ'ολο που του ειχα πει οτι δεν χρειαζοταν..
  5. 16 points
    Ο tsalk με τον Δημήτρη Καλλιβωκά στον κήπο του σπιτιού του ΠΡΟΛΟΓΟΣ Μετά από τις συνεντεύξεις σημαντικών δημιουργών και συντελεστών κυρίως της τηλεόρασης έκρινα σκόπιμο ότι θα έπρεπε να συνομιλήσω και με ανθρώπους που λόγω της ιδιότητάς τους έγιναν γνωστοί στο ευρύ κοινό, ανθρώπους που όλοι μας αγαπήσαμε και συνεχίζουμε να αγαπάμε μέσα από την παρουσία τους στο θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Έχω την χαρά και την μεγάλη τιμή να σας παρουσιάσω τον σημερινό καλεσμένο του RetroManiaX ο οποίος δεν είναι άλλος από τον πολύ αγαπητό ηθοποιό Δημήτρη Καλλιβωκά. Αγαπημένο πρόσωπο του καλλιτεχνικού χώρου, ηθοποιός του θεάτρου έγινε ευρύτερα γνωστός μέσω του παλιού ελληνικού κινηματογράφου από τις ταινίες που βλέπουμε και ξαναβλέπουμε με την ίδια ευχαρίστηση, και αφ ετέρου μέσω της τηλεόρασης χάρη στις δεκάδες τηλεοπτικές σειρές που συμμετείχε. Με εντυπωσίασε η ευγένειά του και η προθυμία του να μας ανοίξει το σπίτι του και να μας μιλήσει για την ζωή του, την καριέρα του, και για όλα όσα τον ευχαριστούν. Κάπου εδώ ο λόγος δίδεται σ αυτόν.
  6. 15 points
    Απίστευτο, έτσι? 11 ολόκληρα χρόνια! Δηλαδή όταν ξεκίνησε το φόρουμ, όλοι είμασταν 11 χρόνια νεώτεροι! Κάποιοι στο μεσοδιάστημα παντρεύτηκαν κι έκαναν παιδιά. Είναι πολλά τα χρόνια, (Άρη) και κάθε χρονιά που περνάει, γινόμαστε όλο και περισσότεροι (οι Retromaniacs!), με ακόμα περισσότερες αναμνήσεις κι ακόμα περισσότερο εθισμό! Αυτή τη φορά, είπαμε να κάνουμε ένα flashback. Δηλαδή, τώρα συζητάμε το Ας θυμηθούμε (ξανά) τα παλιά Computer Shops... και τα Retro KTEΛ. Χαλβαδιάζουμε ακόμα τα Playmobil. Τα δικά μας (ΟΧΙ στα κουτιά τους) και βλέπουμε τη διαχρονική Μοντέρνα Σταχτοπούτα (1965), ενώ ψάχνουμε να βρούμε Πού γυρίστηκαν οι ελληνικές ταινίες ; (2ο μέρος). Έχουμε κόσμο που νοσταλγεί live στο Facebook και ακολουθεί twittaροντας - σημεία των καιρών, βλέπετε! Ακόμα μαζευόμαστε σε συνταντήσεις για καφεδάκι, φαγάκι και ρετροκουβεντούλα (γίναμε και παρέα πλέον - πού να ξεκόψεις? ) και λαχταράμε πώς και τι το Κοπή τη πίτα να δούμε τα "ξενιτεμένα" μέλη μας. Και όλα αυτά εν έτει 2017! Για κάθε έναν χρόνο, ξεχωρίσαμε τα θέματα που ήταν το "trend" του Ιανουαρίου του 2006, που τράβηξαν την προσοχή σας (ενίοτε και τη δική μας!), άναψαν τα αίματα (με την καλή και την κακή έννοια! ), μας έκαναν να νοσταλγήσουμε (και να ζηλέψουμε!) κι έχουν ξεχωριστή θέση στην ιστορία του φόρουμ. 11 χρόνια = 11 θέματα το ένα πιο χορταστικό από το άλλο. Διαβάστε τα, ξαναθυμηθείτε τα και -γιατί όχι?- σχολιάστε τα, να δούμε αν με τα χρόνια αλλάξατε γνώμες! 7-1-2006 και το ερώτημα της ημέρας ήταν αν "ψήνεστε" για Amiga emulation! Ναι, είπατε? Τότε το θέμα του WinUAE είναι μονόδρομος! 9 σελίδες όλο κάψιμο! Είστε από αυτούς που δεν τους "έκατσε" ένας amstrad όταν ήσασταν μικροί (καλή ώρα!)? Τότε τσιμπήστε emulators! 2 σελιδούλες μια μικρή λίστα με Amstradoemulators, που μπορείτε να τη μεγαλώσετε άφοβα! Το ημερολόγιο του server έδειχνε 22-1-2006 όταν ξεκίνησε αυτό το θεματάκι που φιλοξενείται μέχρι και σήμερα. Κι επειδή όταν τελείωνε το παιχνίδι, άνοιγε η τηλεόραση για παιδικά, πείτε μου ποιος δε θυμάται τη Μάχη των Πλανητών (ομάδα Τζι)? 30 χορταστικές σελίδες, που τον Ιανουάριο του 2006 ήταν από τα πιο hot topics ever! Για όσους συγχύστηκαν που σταμάτησε η Μάχη των Πλανητών, ήρθε το Διαστημόπλοιο Αργώ να ξεσηκώσει την παιδική φαντασία μας! Ο καταπληκτικός Βασιλομανώλης (κατά κόσμον billy) ανοίγει το θεματάκι αυτό για να πνίξουμε τον καημό μας! Φυσικά στις 15-1-2006 - μόλις μια μέρα μετά από τη Μάχη των Πλανητών! Μια μέρα μετά (16-1-2006) ο φίλτατος Billy (που είχε πάρει "φωτιά") άνοιξε ένα από τα πιο διαχρονικά θέματα του φόρουμ: την Οδύσσεια του Διαστήματος! Πάρτε μια βαθιά ανάσα και βουτήξτε σε 15 απολαυστικές σελίδες! Aφού είμαστε στο κλίμα, μια ακόμη σειρά - θρύλος (από αυτές που πρέπει να δει κάθε retromaniac που σέβεται τον εαυτό του!) το Battlestar Galactica κάνει το ντεμπούτο της στο φόρουμ! Όλα αυτά στις 9-1-2006... Και επειδή οι οπαδοί του Sinclair είναι κρίμα, emulation και γι' αυτούς: Spectaculator, ZX32 κτλ, το αντίστοιχο θεματάκι που ανοίχτηκε 15-1-2006! 7-1-2006 και ξεκινάει η φιλόδοξη προσπάθεια (που συντηρείται ακόμα και σήμερα) του σκαναρίσματος των τευχών του Pixel (και άλλων ρετροπεριοδικών). Δε θέλουμε να αναφερθούμε ονομαστικά, αλλά υπήρξαν πάρα πολλοί άνθρωποι που προσφέραν ανιδιοτελώς το χρόνο τους και τα σκάνερ τους για να μπορούμε να τα χαιρόμαστε. Είτε είναι ακόμα στην παρέα μας, είτε όχι, μας έχουν δώσει έναν πολύτιμο θησαυρό και τους ευχαριστούμε γι' αυτό! 42 γεμάτες σελίδες που δείχνουν την απήχηση που είχε αυτή η κίνηση με τον τίτλο: "Προς επίδοξους εθελοντές". Μόλις 2 μέρες αργότερα, ολοκληρώνεται η ανάρτηση του πρώτου Pixel δια χειρός billy! Το ιστορικό τεύχος 14 δίδεται στη δημοσιότητα του φόρουμ! Ρετρό κόμιξ και περιοδικά, που έμελλε να γίνουν ολόκληρο υποφόρουμ ξεκίνησαν με δειλά βήματα σε ένα φόρουμ, που ακόμα εξερευνούσε τα όρια της απέραντης ρετροσύνης! Από τα πρώτα κόμιξ, το Camelot 3000: Πολύ καλό και ποιοτικό κόμικ !! αναρτάται στις 14-1-2006 και το ταξίδι προς τις αναμνήσεις ξεκινά... Για το ενδέκατο θέμα, θέλησα να κρατήσω κάτι που έχει ιδιαίτερη συναισθηματική αξία για μένα: τους Ντιουκς. Ο στρατηγός Λη και οι απίθανοι Ντιουκς ήταν μεγάλη αδυναμία του πατέρα μου και βλέπαμε μαζί τη σειρά. Τα χρόνια περνάνε και την ξανασυναντώ μπροστά μου με το που γράφομαι στο φόρουμ (το 2008). Καταβροχθίζω 8 σελίδες που μου θυμίζουν τα παιδικά μου χρόνια και κάθε φορά, μου φέρνουν στο μυαλό τις ίδιες αναμνήσεις. 14-1-2006 η ημερομηνία που ξεκίνησε το θέμα! Το πιο σημαντικό πράγμα στην ιστορία του φόρουμ, είστε εσείς! Τα μέλη! Εσείς φτιάξατε αυτό το χώρο, χτίσατε κομμάτι-κομμάτι τις αναμνήσεις και κάνετε καλύτερο αυτό το χώρο! Μας στηρίζετε, μας ενθαρρύνετε και μας εμπνέετε. Στέκεστε δίπλα μας, ακόμη κι όταν κάτι πάει στραβά. Κι αυτό, είναι ανεκτίμητο! Σας ευχαριστούμε από καρδιάς 11 χρόνια τώρα κι ελπίζουμε να συνεχίσουμε να το κάνουμε και στο μέλλον. Χρόνια πολλά στο φόρουμ - δηλαδή, χρόνια σας πολλά! Kambia D@redevil Wally Shock
  7. 15 points
    Πριν λίγες ημέρες πέρασαν πλέον 10 χρόνια στο GRM. Δεν θα γράψω και εγώ ένα συνηθισμένο κείμενο μόνο για το πόσο ωραία πέρασα αυτά τα χρόνια στο φόρουμ και όλα τα καλά. Κατανοήστε εξ'αρχής πως τα γραφόμενα παρακάτω αποτελούν αποκλειστικά προσωπικές απόψεις. Θυμάμαι πως το grm το είχα βρει ψάχνωντας να διαπιστώσω αν υπάρχουν online και άλλοι παλαβοί με τα ρετρό θέματα σαν εμένα. Έπεσα τότε λίγο μετά την γέννηση του φόρουμ από τον AEON τότε στο ellhnismos portal. Πόσοι ήμασταν τότε; Βγήκαμε για καφέ και γεμίσαμε δύο μικρά τραπέζια. Άπειρα θέματα προς συζήτηση, αξιόλογοι και ενδιαφέρον άνθρωποι ένας προς έναν. Σοβαροί χαρακτήρες που έφερναν μέσα από τη συζήτηση τις πιο χαρούμενες αναμνήσεις. Δεν έβλεπα την ημέρα να δω τα καινούργια θέματα και να συζητήσουμε παρέα με τα παιδιά. Αναπολώ παλιά φιλαράκια-ρετρό μάχιμους αγωνιστές όπως οι shadowdancer2501, simonkey, xalia, keeper7k, aa+, stee, audiodee, amigos, phil_vr και ambu dare. Η αλήθεια είναι πως το 2006 το grm ήταν ένα διαφορετικό φόρουμ. Σχεδόν σε τίποτα δεν θυμίζει το σημερινό με αυτό που ήταν αρχικά. Φυσικά ήταν λογικό να αλλάξει στο πέρασμα των χρόνων και έτσι βρήκε αναγνώριση και συνεπώς πολλούς χρήστες. Τα θέματα για εμάς τα πρώτα μέλη τουλάχιστο από την πλευρά μου, μπορώ να πω πως αρκετές φορές αναμασάμε τα ίδια και ίδια. Σαφώς είναι νέα θέματα για τους νέους χρήστες δεν αντιλέγω. Από την άλλη πλευρά έχω δει μερικές φορές να συζητούνται τα ίδια θέματα όπως παλαιότερα, και προσωπικά τουλάχιστο, δεν ξέρω τι άλλο “ρετρό” έμεινε πλέον για συζήτηση. Βέβαια είμαι απλά εγώ. Αξέχαστες στιγμές του φόρουμ από όλα αυτά τα χρόνια που αξίζουν να μνημονευθούν. Ωραία φάση τότε που ήμασταν καμιά δεκαριά χρήστες με τον δίσκο. Αξέχαστες φάσεις αλλά δυστηχώς λυπηρές, με τα άλλα φόρουμ που ξεπήδησαν τότε από χρήστες του grm, πως τα λέγανε να δεις; voyagers, mamouni και back2roots. Πριν αυτά διαγραφούν αφού παραδόθηκαν τα κλειδιά του grm από τον Χρήστο. Η επιδρομή candy candy από τις ελάχιστες τότε θυληκές ρετρό παρουσίες του φόρουμ. Με τον αξέχαστο χωροφύλακα Ηρακλή αλλά telamonas stokos, να μας απειλεί με μπάνια και ντουζ με κρύο νέρο. Όντως, ήταν ο λόγος που τελικά δεν ανοίξαμε το thread για τα ρετρό προφυλακτικά σε επίθεση για το thread ρετρό σερβιέτες. Αλήθεια εκείνο το thread του Κωνσταντίνου “Παρασκευή και 13 οι δικές σας ιστορίες” που στο καλό είναι; Μα τον Τζέισον.. Εκείνες τις καταραμένες ημέρες κόλασης του Ιουλίου το 2007. Τότε που καιγόταν η Πάρνηθα από άκρη σε άκρη και την έντονη συμπαράσταση που μου προσφέρατε για να μεταφέρω στα τμήματα πυρόσβεσης. Ποτέ δεν θα ξεχάσω το τηλεφώνημα που έπεσε εκείνο το μεσημέρι και την κυριολεκτική καταδρομή στην αποθήκη με τα arcades στο Ρέντη. Το project των pixel με τι ρυθμό είχε ξεκινήσει και τα σύντομα review του αγαπητού και μεγάλου Amstradακια Bασίλη σε καθέ ένα από αυτά. Τον Πάνο που στις αρχές έγραφε ακατάπαυστα greeklish (δικαιολογημένα δεν ήταν κανόνας τότε). Τότε στις αρχές που γίναμε εμείς εξώφυλλο στο pixel, εκείνο το απόγευμα στην δεύτερη συνάντηση στην καφετέρια στην πλατεία Εξαρχείων. Ακόμη έχω αυτό το poster να το ποστάρω; Εκείνη την νύχτα που ήρθε στο σπίτι μου με το αμάξι του αυθημερών ο μουρλός ο teflon και έκανε 400 χλμ από την Ελασσόνα, για να πάρει το arcade που του είχα χαρίσει και πάλι πίσω. Tην ημέρα που πούλησα στο grm χωρίς να το σκεφτώ τις 16 κονσόλες nintendo και τις 8 κονσόλες sega που είχα (μαζί με της sony). Το review που έκανα για το shadow of the beast και τα σχόλια για τη σύντομη φανταστική μυθιστορηματική εισαγωγή που έγραψα. Τα review που γράψαμε μαζί με τον αγαπητό φίλο Ηλία (alucard). Αξέχαστος και ο ακμάκας. Τότε πριν δημιουργηθούν τα στρατόπεδα και ανοίξει το άλλο site o Γιώργος. Τότε πριν γίνει μπάχαλο το φόρουμ στο παραβάν. Την μοναδική φορά που κατέβηκα Πάτρα εκείνο το καρναβάλι και γνώρισα το φιλαράκι τον Dino. Και εκεί που ήμουν σίγουρος πως θα μου ερχόταν με τα χρώματα του πολέμου wwf στη μούρη. Μια φορά που γνώρισα από κοντά και τον αδεφλό μυρμηγκοφάγο. Τελικά δεν έχει μεγάλη μπλε μύτη όπως φανταζόμουν. Τον φίλο Γιάννη (amigos) που γνωριστήκαμε μέσω του grm και τελειώσαμε co-op το gears of war στο 360 μέσα σε δύο ημέρες. Και ποιός παλιός μπορεί να ξεχάσει τον Γιωργάρα, τον πανσυμπαντικό pooky1 και τα post έξω καρδιάς; Πάω στοίχημα πως τώρα θα πολεμάει στη Συρία με lightsaber. Tις πρώτες συναντήσεις για καφέ στην πλατεία εξαρχείων και μετά τα σουβλάκια που ακολουθούσαν. Την κίνηση που είχαμε κάνει για να μαζέψουμε γραφική ύλη για τα Ελληνόπουλα της βορείου Ελλάδος. Τα πράγματα τα πήγαμε ένα πρωί εγώ ο Κωνσταντίνος και η χουανίτα. Αφού μας ευχαρίστησαν θερμά μας κάλεσαν και σε συγκέντρωση φαγητού, που ευχαρίστησαν το grm μέσα σε 500 ανθρώπους και βάλε. Την ημέρα που πούλησα το nomad μέσω του φόρουμ στον Maxouli και μετά από μια εβδομάδα του κάηκε βγάζοντας καπνό. Τόσα χρόνια έχουν περάσει ακόμη το σκέφτομαι και λυπάμαι. Η τιμή που μου έκανε το grm σαν επίτημο μέλος (αλλά για μία και μόνο φορά επειδή ήμουν εγώ ο telonio ακριβώς όπως μου χαρακτηρίστηκε με πμ) να παραμείνει το review μου για το dragon ninja και μην συγχωνευθεί με το αντίστοιχο του χρήστη stan. Συμπληρωματικά σχόλια. Τα fanboys δεν θα μπορούσαν να λείπουν και από εδώ. Οι απόψεις είναι απόψεις όπως και να το κάνουμε, δεν λέω. Η επίθεση κατά μέτωπων σχετικά με μια εταιρία ή κονσόλα από μερικούς χρήστες λες και παίρνουν ποσοστά, από κάποιο σημείο και πέρα μοιάζει τουλάχιστο γελοία αν όχι παιδιάστικη συμπεριφορά. Βέβαια ο τρόπος που σκέφτεσαι και επικοινωνείς με τους ανθρώπους γύρω σου ή online είναι και θέμα χαρακτήρα. Ναι το γουστάρεις με χίλια και βάλε, το καταλαβαίνω και πολύ καλά κάνεις, αλλά μην προσπαθείς να με πείσεις πως η Commodore έβγαλε τους καλύτερους υπολογιστές του σύμπαντος και όλα τα άλλα είναι απλά σκουπίδια. Ενώ μάλιστα ενοχλήσε παραδειγματικά και αποποιείσε κατηγορηματικά κάθε ευθύνης πως είσαι βαμμένος μέχρι το κόκκαλο. Σταμάτα επιτέλους να μασάς τις δισκέτες της Amiga βρε παιδί μου, σου κάνουν κακό αυτά τα 880kb. Το ότι για κάποια άτομα το post counting είναι σημαντικό για κάποιους το δέχομαι. Για μια στιγμή όμως φανταστείτε μόνο να λειτουργούσαν εξʼαρχής όλοι με αυτό το τρόπο, δηλαδή να ποστάρει ο καθένας ένα post κάθε ημέρα ή απλά να ποστάρει εικόνες στη σειρά χωρίς σχόλια. Πηγαίνετε ακόμη πιο παλιά και σκεφτείτε όλα αυτά τα pixel και τις βαβούρες που σκανάραμε. Φανταστείτε να σκάναρα και να πόσταρα εγώ και οι άλλοι μία σελίδα κάθε ημέρα. Για να σας προλάβω δεν είναι κακό, δεν κρεμάω κανέναν, αλλά πιάνεται το σκεπτικό μου έτσι δεν είναι; Eπίσης πόσοι είναι εδώ και θυμούνται πόσα post χάθηκαν στις παλιές μυθικές μεταβάσεις; Προσωπικά έχασα περισσότερα από 500 post, αλλά ποιός νοιάζεται μωρέ; κάθομαι εδώ για την παρέα όχι για τον αριθμό των μυνημάτων λες και είναι μετοχές. Στις αρχές υπήρχαν πολλά threads άσχετα με αυτό που πραγματεύεται το φόρουμ. Σημαντικά αλλά άσχετα. Από τα παλιά μέλη βλέπω συχνά τον Κωνσταντίνο (exetlaios) και τον Τάσο (omenforever). Καμιά φορά στο τόσο μπορεί να δω και τον Μάνο. Πρόσφατα συνάντησα και τον maxouli σε μια εκδήλωση. Δυστηχώς έχω πάρα πολύ καιρό να δω από κοντά τους παρακάτω φίλους . Τον Ηλία (alucard) τον Νίκο (rygar), τον Βασίλη (billy) και τον Ηρακλή. Τον γιατρό τον έβλεπα που και που μέχρι να την κάνει για έξω. Με τα παιδιά Αντώνη και Πάνο ελπίζω να τα ξαναπούμε σύντομα. Με όλα τα παραπάνω όπως καταλάβατε που και που να ποστάρω κάτι πλέον στο grm. Όχι δεν με χάλασε τόσο η τελευταία αλλαγή του φόρουμ. Πάντως το αρχικό μπλέ ήταν το καλύτερο για εμένα, πιο φινετσάτο, αλλά εντάξει πάει πέρασε προ πολλού. Όμως να, μα την παναγιά, με αυτό το ρημάδι το όριο των 10 δευτερολέπτων κάθε φορά που κάνω διπλό κλικλ στα νέα μυνήματα μου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι και αδυνατώ να το χωνέψω. Κάποια στιγμή είχα να μπω στο φόρουμ για κάνα 7μηνο. Όταν γύρισα πολλά είχαν αλλάξει νέοι χρήστες, πολλοί moderators και admin που δεν γνώριζα, αυστηρό moderation παντού και πολλά χαμένα threads του παρελθόντος. Το wiki μεγάλη κίνηση που τα άτομα που ασχολήθηκαν αξίζουν πολλά συγχαρητήρια. Τίποτα από αυτά δεν με χάλασε και δεν είδα με κακό μάτι, απλά μου φάνηκαν πολύ διαφορετικά από ότι είχα συνηθήσει. Εν τέλει το grm είναι μια μικρή ψηφιακή κοινωνία με όλα χαρακτηριστικά, ενός μικρού χωριού. Με τα καλά και τα κακά, τα όμορφα και τα άσχημα. Τουλάχιστο έτσι ήταν κάποτε, πριν δέκα χρόνια. Και ξέρω μην σε ανυσηχεί, σε τρώει το χέρι σου ώρα τώρα να γράψεις μια δικαστική και ίσως ταυτόχρονα ελαφρώς απολογητική παράγραφο για αυτά που έχω γράψει παραπάνω, και βεβαίως λόγο του χρήσματος που έχεις, αλλά σε διαβεβαιώνω απόλυτα πως πλέον αγνοώ τα πάντα από τότε που ήρθες εδώ. Τέλος εύχομαι σε όλους από τον πρώτο χρήστη μέχρι τον τελευταίο να είστε καλά πάνω από όλα. Στο φόρουμ το ίδιο (αν μπορώ να το ευχηθώ αυτό) να έχει γερές βάσεις για να φιλοξενεί ζεστά και να ξυπνάει τις ρετρό αναμνήσεις των νέων μελών με τον πιο ευχάριστο τρόπο. Ευελπιστώ για μια ακόμη συνάντηση με τους γνωστούς φίλους του φόρουμ σύντομα, αφού η ζωή μας τα κάνει όλα πιο δύσκολα σε επίπεδο mayhem. Τα παραπάνω γραφόμενα αποτελούν καθαρά προσωπικές απόψεις και τον τρόπο που βίωσα το GRM από τα πρώτα χρόνια λειτουργίας. Πριν αποκτήσει τα τόσα μέλη που έχει σήμερα, πριν τους σημερινούς admins και moderators και πριν από τα τόσα threads. Με αγάπη προς όλους, (αν σας έσπασα τα νεύρα σγχωράτε με, είναι από την φύση μου) telonio
  8. 15 points
    Ο Στέλιος Καλογερόπουλος (Κίτσος Γαλάτης), ο Δημήτρης Καλλιβωκάς (αντικέρ Τέλης Βαλέριος) και ο Γιώργος Μιχαλάκης (Κωστής Μαηδόνης) στην σειρά ''ΟΙ ΠΑΝΘΕΟΙ'' Ο ''Γιούγκερμαν'' ήταν η πρώτη σας συνεργασία με τον Βασίλη Γεωργιάδη; Δ.Κ. Ναι, μιας και δεν είχε τύχει να συνεργαστώ μαζί του προηγουμένως στον κινηματογράφο. Στον Γιούγκερμαν είχε την ευκαιρία να με γνωρίσει και να με εκτιμήσει, μιας που με πήρε και στην επόμενη τηλεοπτική δουλειά που έκανε που ήταν '' Οι Πανθέοι'' σε ένα ρόλο πολύ χαρακτηριστικό ενός αντικέρ. Εκείνη την χρονική περίοδο στάθηκα τυχερός θα έλεγα μιας που ήταν η απεργία του σωματείου των ηθοποιών την άνοιξη του 1978 στην οποία συμμετείχαμε όλοι οι ηθοποιοί και υπήρχε δυσκολία στο να γυριστούν τα επόμενα προγραμματισμένα επεισόδια, έτσι επαναλαμβανόντουσαν τα ήδη γραμμένα, στα οποία έπαιζα τον ωραίο ρόλο μου σχεδόν για ένα μήνα. Παράλληλα με τα σήριαλ παίζατε και στο θέατρο της Δευτέρας της ΕΡΤ; Δ.Κ. Ναι έκανα πολλά θεατρικά έργα στα πλαίσια του θεάτρου της Δευτέρας της ΕΡΤ, σημειώνοντας μεγάλες θεαματικότητες σε σχέση με τα υπόλοιπα εβδομαδιαία προγράμματα. Αυτά τα θεατρικά συνεχίστηκαν και μετά το 1981 για λίγο. Ήταν θα έλεγα ένα ορόσημο για την τηλεόραση, αλλά και ένα τέλος για τον κινηματογράφο. Όλα αυτά τα θεατρικά τα γυρίζαμε μέσα στην ΕΡΤ. Τα περισσότερα τα διεύθυνε η Ελένη Μαβίλη. Για ποιούς λόγους θεωρείτε το 1981 ως ορόσημο για την τηλεόραση και τον κινηματογράφο; Δ.Κ. Γιατί τότε έγινε η μεγάλη αλλαγή στον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Η αλλαγή αυτή βασίστηκε σε μια θεωρητικά πολύ καλή και σωστή ιδέα η οποία όμως απεδείχθη αναποτελεσματική στην πράξη. Ως τότε όλες οι παραγωγές στην τηλεόραση γινόταν από ιδιώτες επιχειρηματίες παραγωγούς όπως ήταν πχ ο Γιώργος Ράλλης, ο οποίος ήταν από τους μεγαλύτερους παραγωγούς μέχρι τότε, αλλά και από άλλους. Όταν ανέλαβε την εξουσία ο Ανδρέας Παπανδρέου το 1981 θέλησε να αλλάξει αυτό το καθεστώς, και να χρηματοδοτεί τους ίδιους τους δημιουργούς- δηλαδή τους σκηνοθέτες, τους συγγραφείς, και τους πρωταγωνιστές ηθοποιούς. Έτσι ο καθένας από αυτούς πήγαινε τις δικές του προτάσεις. Ωραία θεωρία αλλά........ Εκείνη την εποχή υπήρχαν δουλειές που δεν περπάτησαν καθόλου. Μια δουλειά που συμμετείχα εγώ τότε ήταν και το ''Χρυσό σπίτι'' το 1983. Ποιοί ήταν οι λόγοι της αποτυχίας; Δ.Κ. Με είχαν καλέσει να λάβω μέρος στο σήριαλ όπως συνήθως. Πηγαίνω χαρούμενος όπως και οι υπόλοιποι ηθοποιοί, γιατί είχαμε μάθει ότι θα σκηνοθετούσε ένας Ελληνο-Αμερικάνος σκηνοθέτης τον οποίο είχε φέρει τότε στην Ελλάδα με φούμαρα η Μελίνα Μερκούρη που ήταν υπουργός πολιτισμού. Τρέξαμε όλοι μας πιστεύοντας ότι θα εφαρμόσει μοντέρνα συστήματα σκηνοθεσίας, και εν πάση περιπτώσει θα έκανε την διαφορά. Πράγματι ήταν ένας νεαρός, πολύ συμπαθητικός άνθρωπος που τον έλεγαν Άγγελο. Πρωταγωνιστής ήταν ο Γιώργος Πάντζας, καλό επιτελείο ηθοποιών, τα χρήματα ήταν καλά, και ξεκινήσαμε τα γυρίσματα. Όμως ο άνθρωπος αυτός δεν είχε ιδέα από τηλεόραση (προφανώς είχε ασχοληθεί μόνο με τον κινηματογράφο). Το σήριαλ έμεινε στην μέση! Έτσι άνοιξε ο δρόμος στην ευτελέστατη εποχή της βιντεοκασέτας. Μια εποχή που είχε κατηγορηθεί αργότερα από πολλούς, μια μόδα ας την ονομάσουμε έτσι Δ.Κ. Ήταν η εποχή του εύκολου κέρδους, της άρπα κόλα, η εποχή που ο κάθε άσχετος (με τον χώρο) γινόταν παραγωγός. Ευτυχώς είχα την πρόνοια και έπαιξα σε πάρα πολύ λίγες εκείνη την εποχή. Μετανιώσατε για κάποιες από αυτές τις συμμετοχές που είχατε τότε; Δ.Κ. Δεν μετάνιωσα καθόλου γιατί ήταν θέμα διεξόδου επιβίωσης. Έπρεπε να πάρω μια αμοιβή, και τουλάχιστον αυτές οι 10-11 βιντεοταινίες που έκανα ήταν οι πιο αξιοπρεπείς σε σχέση με τις εκατοντάδες των βιντεοταινιών που γινόταν τότε. Άλλωστε πάντοτε ήμουν πολύ προσεκτικός στις επιλογές μου. Αποδεικνύεται τόσο από τις λίγες συμμετοχές μου στις τηλεταινίες, όσο και από τις λίγες συμμετοχές μου στον κινηματογράφο. Σύνολο μέχρι σήμερα 33 ταινίες. Συμμετείχατε όμως σε δεκάδες τηλεοπτικές σειρές. Ποιά πιστεύεται ότι ήταν η καλύτερη τηλεοπτική σας δουλειά; Δ.Κ. Μόλις συμπλήρωσα τις 100 τηλεοπτικές παραγωγές. Θα ξεχώριζα το ''Από την Κωμωδία στο Δράμα''. Ήταν μια σειρά που βασιζόταν σε αυτοτελή επεισόδια τα οποία ουσιαστικά ήταν θεατρικά μονόπρακτα και διηγήματα δόκιμων συγγραφέων, και όπως και ο τίτλος φανερώνει την μιά βδομάδα παίζαμε κωμωδία και την άλλη δραματικό έργο. Η σειρά παιζόταν για πολλά χρόνια στο πρόγραμμα της ΥΕΝΕΔ και στην οποία βασικοί πρωταγωνιστές ήταν ο Ιάκωβος Ψαρράς με την Κατερίνα Γιουλάκη, κάποια στιγμή έγινε αλλαγή και μπήκα εγώ μαζί με την Μέλπω Ζαρόκωστα. Βέβαια έλαβαν μέρος κοντά μας πάρα πολλοί άλλοι γνωστοί ηθοποιοί. Στην συνέχεια ήρθε η ιδιωτική τηλεόραση στην οποία παίξατε επίσης σε αρκετές σειρές. Μια από τις πρώτες και από τις αγαπημένες πολλών μελών μας είναι το ''Ρετιρέ'' του Γιάννη Δαλιανίδη όπου συμμετείχατε εκεί για μικρό σχετικό χρονικό διάστημα. Έτσι ήταν ο ρόλος σας; Δ.Κ. Όχι ο ρόλος μου ήταν βασικός, απλά εγώ από ένα σημείο και μετά δεν είχα τον χρόνο να ανταποκριθώ στις υποχρεώσεις των γυρισμάτων. Είχα τότε αναλάβει να οργανώσω το Δημοτικό θέατρο Κηφισιάς σαν Δημοτικός σύμβουλος που ήμουν, και έτσι ζήτησα από τον Δαλιανίδη να αποχωρήσω από την σειρά. Λάθος μου. Ο Δήμαρχος άλλαξε, το θέατρο διαλύθηκε και εγώ έμεινα απ έξω. Ποιά είναι η τελευταία σας τηλεοπτική δουλειά; Δ.Κ. Ήταν το 2008 όταν έκανα την σειρά ''Όλα στον αέρα'' στην οποία ήμουν ο πατέρας της πρωταγωνίστριας (Μαρία Λεκάκη), και από τότε δεν ξαναέπαιξα στην τηλεόραση, είμαι δηλαδή 8 χρόνια ''άνεργος'', και λέω άνεργος γιατί ενώ είμαι ήδη συνταξιούχος έχω το δικαίωμα να παίζω νόμιμα στην τηλεόραση. Πόσο έχουν αλλάξει οι συνθήκες στην τηλεόραση σήμερα; Δ.Κ. Σήμερα δηλαδή το 2016 η Ελληνική Τηλεόραση βρίσκεται σε μια κακή περίοδο, λόγω έλλειψης χρημάτων (από διαφημίσεις). Οι αμοιβές είναι μηδαμινές, το κόστος παραγωγής κάτω του ενός τρίτου, τα γυρίσματα με άγχος. Ο προγραμματισμός επιπόλαιος. Πριν την κρίση η ποιότητα της είχε φτάσει στα καλλίτερα επίπεδα. Βέβαια υπήρξε μια κάμψη και στα τέλη της δεκαετίας του 80 και στην συνέχεια δυνάμωσε πάλι, σε αντίθεση με τον κινηματογράφο ο οποίος δεν ανέκαμψε ποτέ, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων, όμως αρίστων σημερινών. Tο πρόβλημα των παραγωγών σήμερα πιστεύεται ότι είναι η έλλειψη χρημάτων μιας και για το μόνο που ενδιαφέρονται είναι το κέρδος; Δ.Κ. Εκτός κέρδους όλοι οι παραγωγοί θα ήθελαν να κάνουν και καλές ταινίες αλλά δεν υπάρχουν σήμερα παραγωγοί στην ουσία. Κάποτε ο παραγωγός έβαζε τα δικά του χρήματα τα οποία έπρεπε να πάρει πίσω και να βγάλει και ένα κέρδος, ενώ σήμερα οι παραγωγοί είναι μόνο κατ όνομα. Δηλαδή παίρνουν χρήματα από τους διαφημιζόμενους και τους χορηγούς, όχι δικά τους και προσπαθούν να κάνουν μια δουλειά όσο το δυνατόν καλύτερα. Αν δεν βγει καλή η δουλειά, δεν πειράζει, θα κάνει πάλι τον παραγωγό σε επόμενη δουλειά. Αυτή είναι η μεγάλη διαφορά σε σχέση με το παρελθόν, τότε ο παραγωγός αν δεν έβγαζε τα λεφτά του δεν θα μπορούσε να κάνει την επόμενή του ταινία. Άρα προσπαθούσε να κάνει την καλλίτερη δουλειά. Σήμερα μόνο από τους καλλιτέχνες σαν παραγωγούς μπορούμε να περιμένουμε κάτι. Πιστεύεται ότι υπάρχει έλλειψη από ιδέες και νέες προτάσεις; Δ.Κ. Πάντα υπάρχουν ιδέες, φτάνει να πληρωθούν καλά και να μπορείς να τις χρησιμοποιήσεις σωστά. Μα πρώτα απ όλα το ανάλογο κοινό. Το πρόβλημα σήμερα δεν είναι οι ιδέες, τουλάχιστον δεν είναι το κύριο πρόβλημα μιας που η τέχνη εξαρτάτε και από τις κοινωνικές συνθήκες που επικρατούν. Σήμερα δυστυχώς βρισκόμαστε σε μια καταθλιπτική εποχή όπου υπάρχει μια πλήρη αβεβαιότητα, δεν ξέρεις τι σου ξημερώνει Λείπουν όμως και αυτό που λέμε ''οι γερές πένες'' όπως ο Σακελλάριος, ο Τσιφόρος, ο Πρετεντέρης, ο Ψαθάς, ο Γιαλαμάς, ο Βασιλειάδης......... Δ.Κ. Και σήμερα θα έλεγα ότι δεν υστερούμε στα συγγραφικά ταλέντα. Οι αξίες και οι σπουδαίοι εξαρτώνται από τις εποχές. Δημιουργία χωρίς ανταπόκριση δεν γίνεται. Ο Σακελλάριος μια που τον αναφέρατε τι ήταν! τα έργα που έκανε ήταν απλά, όπως και του Ψαθά ο οποίος έβαζε μέσα και κάποια κοινωνικά μηνύματα, κάποιους προβληματισμούς. Τότε υπήρχαν έργα που γραφόντουσαν με μόχθο, με ευθύνη, διέθεταν χρόνο, τώρα η τηλεόραση θέλει να γυριστούν γρήγορα οι δουλειές οπότε ποιός να κάτσει να σφιχτεί να δουλέψει. Κάποτε όλοι αυτοί οι συγγραφείς που αναφέρεται έκαναν μήνες για να γράψουν ένα θεατρικό έργο το οποίο και πάλι το διόρθωναν κατά τις πρόβες πολλές φορές μέχρι την πρεμιέρα. Σήμερα παίρνουμε μια ιδέα, ένα σήριαλ από το εξωτερικό και το μεταφέρουμε αυτούσιο στην τηλεόραση, για να μην μιλήσω για τα σήριαλ της γειτονικής Τουρκίας που έχουν κατακλίσει τα κανάλια. Είναι τέτοιες οι συνθήκες σήμερα που δεν ευνοούν τους Έλληνες συγγραφείς να δείξουν το ταλέντο τους να μοχθήσουν. Και το σπουδαιότερο! Το κοινό της τηλεόρασης έχει γίνει αδιάφορο. Χωρίς απαιτήσεις. Σας αρέσει σήμερα κάποιος από τους νέους ηθοποιούς; Δ.Κ. Πολλοί, πολλοί, ο Λούλης, η Σαουλίδου, ο Παπακαλιάτης. Εχω ξεχωρίσει και μου αρέσει ο Βασίλης ο Χαραλαμπόπουλος ο Ρένος ο Χαραλαμπίδης η Τάνια η Τρύπη, αλλά ο καλύτερος από όλους (στην κωμωδία) είναι βέβαια ο Πέτρος Φιλιππίδης, ο οποίος είναι άπιαστος, μεγάλο ταλέντο. Έχετε μιλήσει με καλά λόγια και για τον Γιάννη Μπέζο νομίζω Δ.Κ. Πάρα πολύ καλός ηθοποιός και αυτός, κωμικός σε σημείο που εγώ δεν μπορούσα να παίξω μαζί του, με έπιαναν τα γέλια πάνω στο γύρισμα. Όπως θυμάμαι και με τον συγχωρεμένο τον Φωτόπουλο ο οποίος έκανε τα πάντα για να με κάνει να γελάσω. Αν και δεν σας βλέπουμε στην τηλεόραση παίξατε τα τελευταία χρόνια σε δυό πολύ αξιόλογες ταινίες στον κινηματογράφο που ήταν μάλιστα και διεθνής παραγωγές. Πως σας επέλεξαν να συμμετέχετε σε μια τέτοια παραγωγή; Δ.Κ. Μεγάλες παραγωγές και οι δύο, ο Ελ Γκρέκο δηλαδή συμπαραγωγή του Γιάννη Σμαραγδή με Ισπανούς. Στον Ελ Γκρέκο είχε κάνει τη συμφωνία μεταξύ των παραγωγών ότι τους ρόλους των Ελλήνων θα έπαιζαν Έλληνες ηθοποιοί, ενώ Ισπανοί ηθοποιοί στους αντίστοιχους ρόλους των Ισπανών. Εδώ δημιουργήθηκε το εξής θέμα με την διανομή των ρόλων - σε μια ζωγραφιά του απεικόνιζε ο Ελ Γκρέκο τον εαυτό του με τους φίλους του όπου κάποιος μου έμοιαζε πολύ, και ο Σμαραγδής ήθελε οπωσδήποτε εγώ να παίξω αυτόν τον ρόλο, ο οποίος ήταν Ισπανός όμως. Έτσι ο Σμαραγδής ενώ είχε κλείσει Ισπανό ηθοποιό προσπαθούσε να αναβάλλει τα γυρίσματα ή να τα κάνει σε μέρες που δεν βόλευαν στον Ισπανό ηθοποιό, ώστε να πάρει εμένα. Έτσι κι έγινε. Ποιές ήταν οι εντυπώσεις σας από αυτή σας την συμμετοχή; Δ.Κ. Ιδιαίτερα φροντισμένη παραγωγή σε όλα τα επίπεδα θα έλεγα. Ο ρόλος μου είχε έξι μέρες στην Ελλάδα και 2 ημερών γυρίσματα στην Ισπανία, όπου τα γυρίσματα ήταν την πρώτη και την τελευταία μέρα της 15νθημέρου παραμονής του συνεργείου στην Ισπανία. Όπου οι παραγωγοί μου είπαν ότι να κάνω το πρώτο γύρισμα και να επιστρέψω στην Ελλάδα, και εν συνεχεία να επανέλθω την τελευταία μέρα για να ολοκληρώσω τα γυρίσματα του ρόλου μου. Πρότεινα στους παραγωγούς να μου κλείσουν ένα ξενοδοχείο το οποίο θα πλήρωνα εγώ για τις ενδιάμεσες μέρες και να παρέμενα εκεί (το οποίο το δέχτηκαν), και έτσι είχα όλο τον ελεύθερο χρόνο να ''οργώσω'' όλη την Βαρκελώνη με Vespa μαζί με την γυναίκα μου. Πέρασα υπέροχα. Είχα πολύ καλό καιρό. Στο τελευταίο γύρισμα ήρθε και η Βασίλισσα Σοφία. Όταν τελείωσα τα γυρίσματα και πήγα να πληρώσω τις μέρες που έμεινα στο ξενοδοχείο, διαπίστωσα προς μεγάλη μου έκπληξη πως η παραγωγή είχε πληρώσει ήδη όλες τις μέρες. Υπήρξαν πολύ ευγενείς απέναντι μου. Με είχαν πολύ εκτιμήσει. Η δουλειά μας έχει και τα τυχερά της. Πως ήταν η συμμετοχή σας ''Ο Θεός αγαπά το χαβιάρι''; Δ.Κ.Στο ''Χαβιάρι'' παρόλο που το όνομά μου υπάρχει στο κάστ, τελικώς δεν συμμετείχα γιατί ο ρόλος μου βγήκε πολύ μικρός, όπως και τα χρήματα που θα μου έδιναν δεν με ικανοποίησαν, τον οποίο έπαιξε ο Παπακαλιάτης όπου ήταν πολύ καλός. Και οι δυό αυτές ταινίες που Σμαραγδή είχαν πολύ μεγάλη επιτυχία τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό, συμμετείχαν σε αρκετά διεθνή φεστιβάλ κερδίζοντας και βραβεία. Σε αντίθεση με πολλούς συναδέλφους σας δεν κάνατε καμία διαφήμιση. Είχατε ανάλογες προτάσεις; Δ.Κ. Βεβαίως και είχα, και μάλιστα μέχρι πρόσφατα. Ποτέ μου δεν έλαβα μέρος. Σε καμία. Πολύ απλά δεν επέτρεψα στον εαυτό μου να χρησιμοποιηθούν τα όπλα μου τα καλλιτεχνικά προκειμένου να κερδίσω χρήματα με αυτό τον τρόπο. Ποτέ μου δεν θέλησα να εισπράξω περισσότερα χρήματα από όσα χρειαζόμουνα για να έχω μια σχετικά άνετη ζωή, με τρόπους που δεν με ικανοποιούσαν. Μετανιώσατε για κάτι που κάνατε ή που δεν κάνατε στην πολύχρονη καριέρα σας; Δ.Κ. Δεν μετάνιωσα που δεν θυσίασα τη ζωή μου για το θέατρο. Αν έχω μετανιώσει για κάτι αυτό είναι ο χαρακτήρας μου που δεν θέλησα να ενταχθώ σε ορισμένους κανόνες της ελληνικής θεατρικής πιάτσας, και γι αυτό άλλωστε έμεινα και σχετικά απ έξω. Δεν είχα ποτέ μου ιδιαίτερες φιλίες με σκηνοθέτες ή συγγραφείς και παραγωγούς. Οι επαφές που είχα εκτός δουλειάς ήταν πολύ πολύ περιορισμένες. Πιστεύεται ότι θα είχατε καλύτερη τύχη σε διαφορετική περίπτωση; Δ.Κ. Και ναι και όχι. Πάντως σίγουρα θα είχα καλύτερη τύχη, θα ήμουν ίσως πρωταγωνιστής, αν αποφάσιζα να θυσιάσω την ζωή μου για το θέατρο. Το υπηρέτησα όσο μπορούσα καλλίτερα, τίμια. Στην αρχή το αγάπησα, μετά μια δεκαετία έκανα την δουλειά μου και τις υπόλοιπες ώρες τις διέθετα για μένα. Ολέθρια αντίληψη για έναν καλλιτέχνη. Πως είναι ο Δημήτρης Καλλιβωκάς σήμερα; Παίζετε ακόμα σκάκι; Δ.Κ. Όχι. Παρόλο που είμαι τέταρτος στο πανελλήνιο πρωτάθλημα σκακιού ηθοποιών, το εγκατέλειψα για το BRIDGE. Βρίσκομαι στα καλύτερά μου όπως μου αρέσει σαρκαστικά να λέω μιας και είναι συνταξιούχος, και άνεργος. Λέω και άνεργος γιατί μου επιτρέπεται μεν να εργαστώ, αλλά δεν με φωνάζουν. Ούτε εγώ ζητώ δουλειά, δεν έχω το άγχος που είχα όχι μόνο εγώ, αλλά όλοι οι ηθοποιοί, όταν αγωνιούσαμε για το ποιά θα ήταν η επόμενη μας δουλειά μας στο θέατρο, αν θα βρίσκαμε ρόλο σε κάποια ταινία άσε που μπορεί να ακουγόταν ''πάει αυτός ξόφλησε σαν ηθοποιός'' ενώ παράλληλα έβγαιναν και νέοι ηθοποιοί στο επάγγελμα. Απαλλαγμένος πλέον από το άγχος αυτό μπορώ σήμερα να ζω μια ήσυχη ζωή ασχολούμενος με όλα όσα με ευχαριστούν.........περιμένοντας ίσως κάποιος να με φωνάξει για κάποιον..........καλό ρόλο!!! Χα! Σας ευχαριστούμε πολύ για τον χρόνο, την φιλοξενία και τις τόσες αναμνήσεις που μοιραστήκατε μαζί μας, ευχόμενοι αφ ενός να συνεχίζεται να κάνετε όλα όσα σας ευχαριστούν, και αφ ετέρου να ελπίσουμε να σας ξαναδούμε σύντομα στην τηλεόραση και το θέατρο.
  9. 14 points
    Επιτέλους μετα από μήνες φωτογράφισης και επειτα από την παρουσίαση που είδατε από τον καλο μου φιλο Σταυρο στο θέμα με τίτλο "Με το σαγονι στο πάτωμα" εδω ,ηρθε η στιγμη να σας παρουσιασω αναλυτικα την συλλογη μου. Θα ξεκινησω με το αγαπημενο πολλων τα "Καστρα και Πολιορκητες"... Συνεχιζεται...
  10. 14 points
    Αν και λιγο καθυστερημενα,θα ηθελα να προσφερω ενα κουτατο famicom/NES clone,το οποιο το εχω ανοιξει μονο για να το τεσταρω και περιλαμβανει 22 παιχνιδια.Λεω να βαλω ως ημερομηνια συμμετοχης την 27/12/16 ετσι ωστε να το αποστειλω στις 28/12 μηπως και προλαβουμε την πρωτοχρονια. Ακολουθουν φωτοζ: [ATTACH=JSON]{"alt":"Click image for larger version Name:\t1 (Large).jpg Views:\t2 Size:\t194.6 KB ID:\t1060280","data-align":"none","data-attachmentid":"1060280","data-size":"custom","height":"1080","title":"1 (Large).jpg","width":"1405"}[/ATTACH] [ATTACH=JSON]{"alt":"Click image for larger version Name:\t2 (Large).jpg Views:\t1 Size:\t201.3 KB ID:\t1060279","data-align":"none","data-attachmentid":"1060279","data-size":"custom","height":"1080","title":"1 (Large).jpg","width":"1370"}[/ATTACH] Οσοι θελουν ας δηλωσουν συμμετοχη πιο κατω και οι υπευθυνοι του φορουμ ας κανουν την κληρωση.. Συμμετοχές: 1. ariadni 2. Dino 3. Ajax87 4. Kambia 5. circleag 6. θανος 7. stayros 8. Lord Makro 9. geoanas 10. atrus42 11. Uskoke
  11. 14 points
    Καταρχας να ζητησω συγνωμη για την καθυστερηση,αλλα η τεχνολογια δεν ειναι το δυνατο μου σημειο,με αποτελεσμα να υπαρχει μια χρονοκαθυστερηση στην παρουσιαση της συλλογης. Ζητω την επιεικεια σας. Παρακατω θα δειτε επιτραπεζια απο περασμενες δεκαετιες μεχρι και σημερα,απο εταιρειες οπως: MB,El Greco,AS,Ravensburger,Parker,Δουρειος,ΕΠΑ,Assim Toys κλπ... Συνεχιζεται....
  12. 14 points
    Με την αφορμή συμπλήρωσης 10 ετών του retromaniax, σας παραθέτω μερικά λογότυπα που έφτιαξα, τα οποία μας ταξιδεύουν στο χρόνο, όπως άλλωστε και το αγαπημένο μας forum! Enjoy! [ATTACH=CONFIG]n1035870[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1035868[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1035869[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1035867[/ATTACH]
  13. 13 points
    Τα λόγια περισσεύουν .. Ένας διαφημιστικός κατάλογος με είδη δώρων από το αγαπημένο πολυκατάστημα ΜΙΝΙΟΝ βρέθηκε στην κατοχή μου και η πρώτη σκέψη ήταν να το μοιραστώ μαζί σας! Δυστυχώς δεν αναγράφεται πουθενά ποιας χρονολογίας είναι Όποιος έστω υπολογίζει πάνω κάτω χρονολογία, ας βοηθήσει
  14. 13 points
    Τα πρωτα τευχη παντα ειχανε μια ξεχωριστη θεση και τοτε και τωρα,τοτε γιατι με το Νουμερο 1 ξεκινουσε το ταξιδι ,τωρα γιατι εχουν καποια σπανιοτητα. Καποια δικα μου πρωτα τευχη. Να βγαλουμε απο την μεση τους Mainstreamαδες με το πρωτο τευχος του Μικυ Μαους,(ναι η ανατυπωση ειναι). [ATTACH=CONFIG]n1041378[/ATTACH] Κλασσικα Φελιξ Νο1 και μεσα εχει και το πρωτο τευχος της κανονικης σειρας! [ATTACH=CONFIG]n1041379[/ATTACH] Ροζ Πανθηρ Νο1 [ATTACH=CONFIG]n1041380[/ATTACH] Σπορτ Μπιλυ ο ηρωας απο αλλον πλανητη Νο1 [ATTACH=CONFIG]n1041388[/ATTACH] Χαϊντι Νο1 [ATTACH=CONFIG]n1041381[/ATTACH] Κλασσικα Σουπερ Τομ και Τζερυ Νο1 (τι αλλο) [ATTACH=CONFIG]n1041382[/ATTACH] Μεγαλα κλασσικα Μπαγκς Μπανυ Νο1 (μεσα εχει και το πρωτο του Μεγαλου Μπαγκς) [ATTACH=CONFIG]n1041383[/ATTACH] Τιμωρος Νο1 [ATTACH=CONFIG]n1041384[/ATTACH] Μαχη των Πλανητων Νο1 [ATTACH=CONFIG]n1041385[/ATTACH] Και Μεγαλα Κλασσικα Σεραφινο Νο1 (υπαρχει και το Νο2) [ATTACH=CONFIG]n1041386[/ATTACH] Αυτα ,περιμενω και τα δικα σας..
  15. 12 points
    Περασε στα χερια μου προσφατα ενα ακομα CDTV, οποτε ειπα να αφιερωσω λιγο χρονο σε αυτο το παραγνωρισμενο κομματι της ιστοριας της Commodore. Το commodore CDTV ειναι μια Amiga 500 με 1mb ram, χωρις floppy, πληκτρολογιο και θυρες ποντικιου/joystick αλλα με ενσωματωμένο ενα A570 και ενα infrared ασυρματο χειριστηριο που μπορει να λειτουργησει ειτε σαν ποντικι ή joystick. H προσοψη Το χειριστηριο H οθονη εκκίνησης του CDTV Αν κανεις επαναφερει την χαμενη λειτουργικοτητα, τοτε μπορει να εχει μια πολυ ευπαρουσιαστη εναλλακτικη λυση σε μια για απλη gaming amiga 500. Ξεκιναμε κατ' αρχην με κλασσικη RGB port σε SCART καλωδιο που ειναι το ιδιο με τις υπολοιπες Amiga. Μετα συνδεουμε ενα εξωτερικο floppy, κατα προτιμηση κατι με εναν floppy emulator. Στο CDTV το εξωτερικο floppy ειναι το πρωτο, οποτε δεν χρειαζονται μανουβρες οπως στις υπολοιπες amiga. Επειδη τα πληκτρολογια για CDTV ειναι πιο σπανια απο τα ιδια τα CDTV και συνηθως κοστιζουν τρελα λεφτα, κυκλοφορουν διαφοροι adapters που μας επιτρεπουν να συνδεσουμε ενα κλασσικο PS/2 πληκτρολογιο. Ετσι μπορουμε πλεον να φορτωσουμε workbench και χρησιμοποιησουμε το CDTV μας σαν κανονικο υπολογιστη. Καλυτερα ομως θα ηταν να ειχαμε ενα κανονικο ποντικι. Για να επαναφερουμε τις κλασσικες θυρες στο CDTV υπαρχουν διαφοροι adapters. Να ενας που βρηκα εγω. Συνοδευεται απο λεπτομερεις οδηγιες για την εγκατασταση και την λειτουργια του. Δυστυχως ειναι απαραιτητο να ανοιχθει του κουτι του CDTV. Υπαρχουν και adapters που συνδεονται εξωτερικα στην θυρα remote, αλλα ειναι μαλλον σπανιοι. Αφου αφαιρεσουμε το πανω καλυμμα του CDTV εντοπιζουμε το ολοκληρωμενο U75. To αφαιρουμε, τοποθετουμε τον adapter στην θεση του και ξαναβαζουμε το ολοκληρωμενο πανω στον adapter. Συνδεουμε το ποντικι και το joystick μας (στην συγκεκριμενη περιπτωση ειναι ενα microsoft usb mouse me usb to ps/2 adapter και cocolino ps/2 σε amiga mouse adapter) και ειμαστε ετοιμοι για rock'n'roll. Μια ματια και στο πισω μερος του CDTV Ας δουμε τι μπορει να κανει κανεις με το CDTV του. Να παιξει παιχνιδια Amiga! Rainbow Islands R-type Να παιξει παιχνιδια CDTV! Να ακουσει AudioCD! Εδω θα κανω μια παρενθεση γιατι θελω να παρουσιασω κατι που ηθελα να δοκιμασω εδω και καιρο. Εδω και πολλα χρονια ειχα διαβασει για την υπαρξη του CD+G στανταρ που ηταν ενα πρωιμο multimedia πρωτόκολλο που συνδιαζει τα audiocd με raster γραφικα χαμηλης αναλυσης. Δεν ηταν ιδιαιτερα πετυχημενο και κατεληξε να χρησιμοποιειται κυριως σε συσκευες καραοκε. Παντως επειδη ηθελα να το δω εν δραση και ηξερα οτι το CDTV υποστηριζει CD+G βρηκα στο ebay ισως το καλυτερο CD αυτου του τυπου, Lou Reed - New York. Μεσα στο caddy! Προσοχη στην λεπτομερεια, η εκδοση CD+G εχει την λεξη GRAPHICS στο κατω μερος του δισκου. Το ταισα στο CDTV Μολις το διαβασει μας παει στην οθονη του audio cd player. Αν πατησουμε στο icon με την τηλεοραση μας λεει να ξεκινησουμε το playback Αμεσως εμφανιζονται τα γραφικα στην τηλεοραση. Απο πολλους το CDTV θεωρειται ο παραγιος της οικογενιας, αλλα για μενα ειναι ενα πολυ cool μηχανημα και αν κανεις ασχοληθει λιγο να ξεπερασει τους περιορισμους του τοτε θα μπορει να απολαυσει ενα συστημα που εμφανισιακα ξεφευγει απο τα τετριμμένα του χωρου. Must have!
  16. 12 points
    Δεν ειναι κονσολα, δεν ειναι consumer electronics συσκευη, δεν ειναι βοας, δεν ειναι κροταλιας... Το CDi παραμενει μια ενδιαφερουσα περιπτωση πολυτεχνιτη και ερημοσπιτη. Προσφατα περασε στα χερια μου ενα Philips CDi 450, πιθανοτατα ο οικονομικοτερος player. Χωρις tray, δυνατητοτα remote και display στην προσοψη μοιαζει περισσοτερο με κονσολα απο τα ακριβοτερα και πιο ικανα αδερφακια του. Το συγκεκριμενο 450 ηρθε μαζι με το εντελως απαραιτητο DVC (ενα cartridge που επιτρεπει στο CDi να κανει hardware accelerated mpeg-1 decoding, απαραιτητο για αρκετα videogames, multimedia τιτλους και για να λειτουργει σαν videocd player), το συνοδευτικο του tutorial disc. Δυστυχως ομως μας λειπει το χειριστηριο. Καποια στιγμη θα κανω μια ανασκαφη να βρω που εχω βαλει τα 22ER9017 touchpad και 22ER9021 gamepad. Εχω την εντυπωση οτι και τα δυο ειναι συμβατα με το 450. Εν "δραση"
  17. 11 points
    Maximus Arcade Carnage [ATTACH=CONFIG]n1050325[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1050326[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1050327[/ATTACH]
  18. 11 points
    Τον Νοέμβριο του 1987 επρόκειτο να λειτουργήσει εργοστάσιο κατασκευής δισκετών στο Μαρκόπουλο Αττικής. Μήπως γνωρίζει κανείς τι έγινε τελικά; [ATTACH=CONFIG]n1047235[/ATTACH] COMPUTER ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ, ΙΟΥΛΙΟΣ/ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 1987 [ATTACH=CONFIG]n1047233[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1047234[/ATTACH] COMPUTER ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ, ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 1987
  19. 11 points
    Παρακατω η μικρη μου συλλογη με επιτραπεζια παιχνιδια που ανακαλυψα σε τιμη ευκαιρια και κατασταση mint.. Οσο θα μεγαλωνει, θα ανεβαζω συνεχως φωτογραφιες..
  20. 11 points
    Παραθέτω μερικές φωτογραφίες από ένα ρομπότ της Solpa, made in Greece φυσικά. Είναι περίεργο σε σχήμα, διότι είναι σαν να αποτελεί τμήμα οχήματος. Δυστυχώς του λείπει η κεραία στο πάνω μέρος (ήταν σαν 2 δίσκοι ραντάρ από ότι γνωρίζω), η οποία περιστρεφόταν. Λειτουργεί με μπαταρίες. [ATTACH=CONFIG]n1030487[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1030489[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1030491[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1030494[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1030495[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1030493[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1030492[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1030488[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1030490[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1030498[/ATTACH] και με έναν.... φίλο του από το Lost in Space. [ATTACH=CONFIG]n1030496[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1030497[/ATTACH]
  21. 11 points
    Καλησπέρα σε όλους τους φίλους!!! Θέλω να κάνω μια κλήρωση και να στείλω ένα δώρο (με δικά μου έξοδα ολα) προς όποιον τυχερό δηλώσει συμμετοχή, απλά γράφοντας το όνομα του εδώ κάτω... Το δωράκι ειναι ένα 100% ολοκληρωμένο σετ + έξτρα (?) playmobil No.30 80 692 (για οποιους ειναι γνωστες)..Κουτί δεν υπάρχει...Όμως, θα πάρετε και το φυλλάδια κι με τον κωδικό και πως φτιάχνεται η βάρκα κι ο βατραχάνθρωπος.. Μιας και ξέρω ότι έχουμε πολλούς playmobil fans εδώ και το βρηκα σήμερα, σκέφτηκα να το δωρίσω, αφού εγώ δε συλλέγω playmobils -είστε τυχεροί,χαχα!! Anyway, ξεκινάτε την λίστα συμμετοχών!!! ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ!! Η κλήρωση θα γίνει την Δευτέρα το πρωί, ώρα:12:00.. Συμμετοχές μεχρι Κυριακή βράδυ!!! *Αν έκανα κάπου λάθος η το εβαλα σε λάθος θέμα η οτιδήποτε, παρακαλώ την kambia να το σβήσει η να το διορθώσει, το έκανα με όλη την καλή μου διάθεση για προσφορά.. Δηλώσεις Συμμετοχής GDK BETTY BOOP Lord Vek Rakeesh Uskoke
  22. 11 points
    Βαζω το θέμα εδω γιατι αφορά συγχρονη συσκευη ,αν και θα ταίριαζε στα ηλεκτρονικά μαστορεματα... Αφορα την ανακατασκευη της τηλεορασης μου η οποια ξαφνικα σταματησε να λειτουργει,αλλα μπορει να χρησιμευσει σε οποιονδηποτε με τηλεοραση που εχει χαλασμενη main/t con κλπ που δεν μπορει να βρει ανταλλακτικα ή εαν η αγορα τους ειναι ασύμφορη ή και στην μετατροπη ενος lcd panel απο λαπτοπ για καμπινα arcade. Τα υλικα που θα χρειαστουμε ειναι τα εξης: 1)lvds controller-προτεινω απο εδω .Aυτος μπορει να προγραμματιστει αναλογα με το lcd panel που διαθετουμε. [ATTACH=CONFIG]n1042147[/ATTACH] 2)πληκτρολογιο για τον controller δηλ αυτο 3)Ccfl inverter εφ οσον η τηλεοραση δεν ειναι led) 4)καλωδιο συνδεσης του controller με το πανελ πχ αυτο 5)αποκωδικοποιητη (εγω χρησιμοποιησα τον F&U MPF3465H-ευγενικη δωρεα του Σταυρου) 6)το κυκλωμα απο εδω ,που χρησιμοποιει τον PIC 12F629 ή τον 12F675 (ή παιρνουμε ετοιμη την πλακετα απο εδω) 7)2 τροφοδοτικα 12βολτ ενα με 4Α και ενα μικροτερο (εγω εβαλα ενα με 1Α) Η φιλοσοφια της κατασκευης ειναι να φτιαξουμε την τηλεοραση ετσι ωστε α)να λαμβανει τα καναλια της digea και β)ο χειρισμος να γινεται με ενα τηλεχειριστηριο. O κινεζικος controller εχει μονο αναλογικο tuner αρα θελουμε και εναν αποκωδικοποιητη...επομενως αυτο που πρεπει να λυσουμε ειναι πως θα ανοιγουν και οι 2 συσκευες μας με 1 τηλεχειριστηριο...εδω δινει την λυση η πλακετα με τον PIC.Προγραμματιζουμε λοιπον την πλακετα μας με το πληκτρο on/off απο το τηλεχειριστηριο του αποκωδικοποιητη. Ετσι μολις το πατησουμε στο τηλεκοντρολ,ο PIC ανοιγει το ρελε και δινει ρευμα στην πλακετα του κινεζοcontroller και στον αποκωδικοποιητη.Κατοπιν αφου κραταμε το τηλεκοντρολ του αποκωδικοποιητη στα χερια μας μπορουμε να αλλαξουμε καναλι,να ανεβαζουμε/κατεβασουμε την ενταση κλπ.Οταν ξαναπατησουμε το on/off στο τηλεχειριστηριο του αποκωδικοποιητη,τοτε ο pic κλεινει το ρελε,οποτε δεν τροφοδοτουνται με ρευμα ο κινεζοcontroller και ο αποκωδικοποιητης και ετσι η τηλεοραση μας κλεινει. Το μονο που μενει σε stand by ειναι η πλακετα με τον pic. Για να λειτουργησει το παραπανω θα πρεπει ο αποκωδικοποιητης μας μολις δεχεται ρευμα να ανοιγει και να μην μπαινει σε κατασταση stand by.Για να δουμε εαν συμβαινει αυτο,οταν λειτουργει απλα τον βγαζουμε απο την πριζα.Εαν μολις το ξαναβαλουμε ανοιξει και δεν μπει σε stand by τοτε μπορουμε να τον χρησιμοποιησουμε. Βαζω μερικες photos [ATTACH=CONFIG]n1042148[/ATTACH] Περιγραφη: 1)εισοδος 220 βολτ 2)τροφοδοτικο 12v 1A για πλακετα με pic 3)πλακετα on/off με pic 4)τροφοδοτικο 12v 4A για κινεζοcontroller 5)κινεζοcontroller 6)αποκωδικοποιητης [ATTACH=CONFIG]n1042149[/ATTACH] H τηλεοραση πισω απο το πανελ...φαινεται το Inverter ,καθως και τα καλωδια που χρησιμοποιησα για να επεκτεινω τα πολυ κοντα καλωδια των κινεζων... Ακολουθει το πισω μερος της τηλεορασης... Πριν... [ATTACH=CONFIG]n1042150[/ATTACH] Μετα... [ATTACH=CONFIG]n1042151[/ATTACH] Οπως βλεπετε το τελικο αποτελεσμα βγηκε παρα πολυ καλο,και η μονη "παραφωνια" ειναι το hdmi καλωδιο που συνδεει τον κινεζοκοντρολερ με τον αποκωδικοποιητη. Η εισοδος των 220 βολτ παρεμεινε στην παλια της θεση οπως επισης και η εισοδος της κεραιας ,ενω οι τρυπες για την στηριξη της τηλεορασης στον τοιχο χρησιμευσαν για να περασει το δεματικο που στηριζει τα τροφοδοτικα Στο μπροστινο μερος εγινε μια τρυπα για το ir receiver της πλακετας On/off με τον pic,ενω το ir receiver και το led λειτουργιας της κινεζοπλακετας (που πλεον ειναι και το ενδεικτικο on της τηλεορασης ) ταιριαξαν μια χαρα στην θεση που υπηρχε το οriginal ενδεικτικο Led Το πισω μερος απο πιο κοντα.. [ATTACH=CONFIG]n1042152[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1042153[/ATTACH] Στο δεξι μερος της τηλεορασης τα κουμπια ελεγχουν τον κινεζο κοντρολερ και ετσι μπορουμε να αλλαξουμε εισοδο,volume κλπ Επειδη ομως μυστηριωδως εξαφανιστηκαν τα original κουμπια εβαλα αυτα που ηρθαν "κουτι"! H τηλεοραση εν λειτουργια... [ATTACH=CONFIG]n1042154[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1042155[/ATTACH] Many thanks to stayros για τον αποκωδικοποιητη!!
  23. 11 points
    Ο Δημήτρης Καλλιβωκάς (αριστερά) με τον Νίκο Καβουκίδη (δ/νση φωτογραφίας), την Τζένη Καρέζη, τον σκηνοθέτη Ντίνο Δημόπουλο και τον Αλέκο Αλεξανδράκη στα γυρίσματα της ταινίας ''Μια τρελή τρελή οικογένεια'' Έτσι διακόψατε την συνεργασία σας με το Εθνικό θέατρο Δ.Κ. Yπήρχε ένα συμβόλαιο μου στο Εθνικό το οποίο ανανεωνόταν κάθε χρόνο. Στην δική μου περίπτωση τελείωνε την Κυριακή των Βαίων του 1957, και εγώ στις 26 Οκτωβρίου του 1956 (ανήμερα της γιορτής μου) έκλεισα συμβόλαιο με έναν σπουδαίο θεατρικό επιχειρηματία ονόματι Σαμαρτζή που είχε το θέατρο Σαμαρτζή κοντά στην πλατεία Βάθης. Πολύ σπάνιο συμβόλαιο με νέο ηθοποιό τόσους μήνες νωρίτερα! Έτσι έγινε το ξεκίνημά μου στο ελεύθερο θέατρο, όπου και παρέμεινα για πάντα. Ερμηνεύσατε τους ρόλους που επιθυμούσατε στο ελεύθερο θέατρο; Δ.Κ. Εν μέρη θα έλεγα. Λίγες ήταν οι φορές που έπαιξα αυτά που ήθελα, αλλά μπορώ να πω ότι έτυχα και σε ρόλους που μου άρεσαν, όπως για παράδειγμα παίζοντας στους Όρνιθες του Αριστοφάνη τον ρόλο του Πισθέτερου που είναι σπουδαίος ρόλος. Ήθελα να παίξω για παράδειγμα τον Ριχάρδο τον Β του Σαίξπηρ, ρόλο που δεν έκανα ποτέ μου. Πολλές φορές μου έδιναν κάποιο ρόλο, τον οποίο έπρεπε να παίξω γιατί αλλιώς δεν θα είχα δουλειά. Κάποια στιγμή παίξατε εκτός από τους ρόλους κλασσικού ρεπερτορίου του Εθνικού θεάτρου στο ελεύθερο θέατρο παίζοντας σε επιθεώρηση Δ.Κ. Επιθεώρηση έπαιζα μόνο μία σεζόν. Αυτό είχε συμβεί το καλοκαίρι του 1958. Έπαιζα τότε με τον Ροντήρη στο δημοτικό θέατρο Πειραιά, στο οποίο τότε έπαιρνα 800δρχ. Το ποσό αυτό αντιστοιχούσε στο ποσοστό μας επειδή είχαμε λίγο κόσμο. Εκείνο το καλοκαίρι με φώναξαν να παίξω σε μια επιθεώρηση στο θέατρο Βέμπο. Ήταν μια καλή παράσταση μιούζικαλ και μου δίναν 4000δρχ. Έτσι από το δημοτικό θέατρο Πειραιά με τον λίγο κόσμο βρέθηκα να παίζω στο πρώτο θέατρο της Αθήνας (σε εισπράξεις) όπως ήταν το θέατρο Βέμπο τα καλοκαίρια. Θυμάμαι τον Ροντήρη που έλεγε μέχρι και ο Καλλιβωκάς με εγκατέλειψε για χρήματα. Τι να έκανα, να μην πήγαινα; από 800 δρχ να μου δίνουν 4000δρχ και να μην πάω; Τότε είχε έρθει να με δει ο Ψαθάς όπως μου είχε πει ο Κωστής Μιχαηλίδης ο σκηνοθέτης, οποίος θυμάμαι που μου είχε πει χαρακτηριστικά ''παίξε με προσοχή για να σε δει, παίξε έντονα και να φωνάζεις τον ρόλο σου'' γιατί έρχεται για σένα. Μάθατε τις εντυπώσεις του για εσάς; Δ.Κ. O Ψαθάς με ήξερε από την εποχή του εθνικού θεάτρου και βλέποντας με και στο Θέατρο Βέμπο τότε μου πρότεινε ένα ρόλο στο θεατρικό που θα ανέβαζε τον επόμενο χειμώνα και που ήταν το ''Φωνάζει ο κλέφτης'' όπου θα έπαιζα τον ρόλο του κλέφτη που έπρεπε να φωνάζει. Στην κινηματογραφική μεταφορά του έργου είναι και λίγο κομμένος προκειμένου να παίξουν οι πρωταγωνιστές περισσότερο. Αρνηθήκατε ποτέ κάποιο ρόλο; Δ.Κ. Ναι αυτό έγινε όταν πλέον ήμουν στο ελεύθερο θέατρο, μια δεκαετία περίπου μετά που βγήκα στο επάγγελμα, όταν με φώναξε η Κατερίνα Ανδρεάδου και μου πρότεινε να κάνω εγώ τον σύζυγο της. Ήμουν 20 χρόνια μικρότερός της. Έτσι μετά την δική μου άρνηση τον ρόλο τον έκανε ο Στέφανος Ληναίος (με τον οποίο είχαμε την ίδια περίπου ηλικία). Όταν με ρώτησε η ίδια η Κατερίνα η Ανδρεάδου πηγαίνοντας να δω την παράσταση αν μου άρεσε ο Ληναίος, και για ποιό τελικά λόγω είχα αρνηθεί τον συγκεκριμένο ρόλο, της απάντησα ότι είχα φοβηθεί μήπως δεν θα μπορούσα να πείσω λόγω ηλικίας καλά τον ρόλο. ''Να μην αρνήσε ποτέ ρόλους καλούς'' ήταν η απάντηση που μου έδωσε η οποία είναι από τις διδαχές που έχω πάρει στην ζωή μου. Ποιά είναι η άποψή σας, ο καλλιτέχνης γεννιέται ή γίνεται; Δ.Κ. Και τα δύο. Οι Καλλιτέχνες γίνονται, αλλά οι ''μίστες'' δημιουργούνται. To να γίνεις ηθοποιός είναι κάτι που πρέπει να το θέλεις, αλλά για να πετύχεις και να εδραιωθείς θέλει πάρα πολύ και σκληρή δουλειά, πρέπει να θυσιάσεις την ζωή σου για το θέατρο και την τέχνη, γι αυτό και λέω ''μίστης''. Αυτό έλεγα και όταν δίδασκα στις διάφορες δραματικές σχολές στους σπουδαστές μου, μιας που υπήρξα και βοηθός του Ροντήρη για πολλά χρόνια. Ποιά ήταν η πρώτη σας κινηματογραφική δουλειά; Δ.Κ. Hταν στην δραματική ταινία ''Μακριά απ τον κόσμο'' το 1958 με σκηνοθέτη τον Ορέστη Λάσκο. Εκεί πρωτοεμφανίστηκα στον κινηματογράφο δίπλα στον Ανδρέα Μπάρκουλη την Χριστίνα Σύλβα, και τον Βασίλη Αυλωνίτη που πρωταγωνιστούσαν στην ταινία. Σ αυτή την ταινία έκανα ένα πλουσιόπαιδο που δεν με θέλουν, γιατί αυτή ήταν η νοοτροπία ότι οι πλούσιοι ήταν οι κούφιοι, ενώ από την άλλη οι φτωχοί είναι οι τίμιοι, με ήθος, και τα παιδιά που λαού, αυτή ήταν άλλωστε η γραμμή όλων των ταινιών εκείνη την εποχή. Γρήγορα με έμαθαν οι σκηνοθέτες, οι παραγωγοί και άρχισα να παίζω και στον κινηματογράφο. Τότε τα θέατρα ήταν λίγα καμιά δεκαριά περίπου, και διάλεγαν τους καλύτερους να παίξουν στον κινηματογράφο, γιαυτό και βλέπεται ότι οι παλιές ταινίες είναι απλοϊκές μεν, ένα πλάνο είναι 3 σελίδες κείμενο στο οποίο έπαιζαν 4-5 ηθοποιοί (αλλά οι καλλίτεροι της εποχής) . Έτσι βλέπεται ότι όλοι οι ηθοποιοί εκείνης της εποχής ήταν ηθοποιοί του θεάτρου, εκτός βέβαια από τους star. Εγώ έκανα επιλογή με προσοχή! Γι αυτό την χρυσή εποχή του κινηματογράφου έπαιζα μόνο σε 22 ταινίες. Όταν άλλοι έχουν παίξει από 80 έως 200 και 300. Αλλά από τις 22 οι 15 είναι οι καλλίτερες της εποχής. Παίζονται κάθε εβδομάδα. Και τις βλέπουν νέα παιδιά που δεν έχουν καμμία επαφή με την εποχή εκείνη. Πoιοί ήταν οι star τότε; Δ.Κ. H Αλίκη Βουγιουκλάκη, και οι Τζένη Καρέζη από τις γυναίκες, αν και πριν από την Βουγιουκλάκη υπήρξε άλλη μια σταρ που ήταν η Σμαρούλη η Γιούλη, ενώ από τους άντρες ήταν ο Ορέστης Μακρής, Ο Μίμης Φωτόπουλος, ο Ντίνος Ηλιόπουλος, ο Βασίλης Αυλωνίτης, ο Αλεξανδράκης, ο Μπάρκουλης, ο Παπαμιχαήλ και ο Κούρκουλος. Πιστεύεται ότι κάποιοι ηθοποιοί έτυχαν καλύτερης μεταχείρισης από τους σκηνοθέτες; Δ.Κ. Πάντα υπάρχουν προτιμήσεις. Είναι φυσικό. Υπήρχε η σχολή του Κουν, του Ροντήρη στο θέατρο. Στον κινηματογράφο ουσιαστικά κυκλώματα δεν υπήρχαν, υπήρχαν οι φιλίες, ο Δαλαινίδης ας πούμε ήθελε να έχει κάποιους νέους και νέες που γούσταρε - του άρεσαν και ήθελε να χρήση κάποιον πρωταγωνιστή. Yπήρχαν κάποιοι θαυμασμοί όπου ένας σκηνοθέτης παίρνει ένα ηθοποιό για 3-4 ταινίες του. Υπάρχει ο Ορέστης Λάσκος ο οποίος έκανε καμιά 10ριά ταινίες με τον Φωτόπουλο και τον Σταυρίδη διότι έδεναν σαν συνεργασία. Μην βάζετε με το μυαλό σας για κυκλώματα την εποχή εκείνη. Πάντα οι αξίες υπερισχύουν. Αυτούς που άξιζαν, αυτούς διάλεγαν. Ποιοί πιστεύεται ότι είναι οι λόγοι που αρέσουν ακόμα και σήμερα αυτές οι ταινίες; Δ.Κ. Οι ταινίες οι παλιές που τις βλέπουν ακόμα, είναι απλοικές μεν αλλά......τίμιες. Δηλαδή με θέματα καθημερινά βγαλμένα μέσα από την Ελληνική οικογένεια. Με τα ουσιαστικότερα προβλήματα της εποχής. Οι συγγραφείς βασάνιζαν τα κείμενά τους, και οι παραγωγοί ρίσκαραν τα δικά τους λεφτά. Αγωνιούσαν για το αποτέλεσμα. Έχετε υπ όψιν ότι πολλές από τις καλές ταινίες της εποχής, της χρυσής εποχής του κινηματογράφου προέρχονταν από θεατρικά έργα, τα οποία παίχτηκαν ένα ολόκληρο χειμώνα δοκιμάστηκαν, βελτιώθηκαν από τους συγγραφείς, όπου οι κινηματογραφικοί παραγωγοί τα διεκδικούσαν επίμονα, αλλά θα γυριζόντουσαν ταινίες μόνον όταν θα είχαν ολοκληρώσει την θεατρική τους ζωή στην Αθήνα και μετά στην επαρχία. Επιδιώξατε πρωταγωνιστικούς ρόλους; Δ.Κ. Ηταν κάτι που το ήθελα και με ενδιέφερε όπως για κάθε νέο ηθοποιό, αλλά ευτυχώς για μένα που κατάλαβα νωρίς ότι δεν έκανα για πρωταγωνιστής, αλλά δεν με ήθελαν και για τέτοιους ρόλους. Με φώναξαν κάποια στιγμή για μια ταινία στον Φίνο με σκηνοθέτη τον Αλέκο Σακελλάριο όπου θα γυρίζαμε την ταινία ''Η Θεία απ το Σικάγο'' Ηταν ένας ωραίος ρόλος, ίσως ο καλύτερος που είχα παίξει μέχρι τότε. Είχα μια σκηνή με την Βασιλειάδου αυτή που είναι στην παραλία και σβήνει τα τσιγάρα στην άμμο ψάχνοντας γαμπρό για την ανηψιά της. Γυρίζουμε την σκηνή αυτή δυό, τρείς φορές, στο μεταξύ είχε πάει ήδη μεσημέρι και δεν είχαμε τελειώσει ακόμα (το γύρισμα κρατούσε μέχρι το απόγευμα), ώσπου κάποια στιγμή εκεί που περιμέναμε να συνεχίσουμε το γύρισμα έρχεται κάποιος ο οποίος μας ανακοίνωσε ότι έπρεπε να σταματήσει το γύρισμα εξαιτίας κάποιου (δήθεν όπως έμαθα μετά) τεχνικού προβλήματος που υπήρχε με τις μηχανές. Μετά από λίγες μέρες βρέθηκα στην Επίδαυρο όπου έπαιζε και ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ, ο οποίος ξέροντας ότι με είχαν καλέσει για γύρισμα σε ταινία του Φίνου με ρώτησε για το πως μου φάνηκε και ποιές ήταν οι εντυπώσεις μου. Εκεί λοιπόν αφού του είπα τι ακριβώς είχε συμβεί μου ανέφερε ότι είχαν καλέσει και αυτόν για τον συγκεκριμένο ρόλο, αλλά είχε δέσμευση με το Εθνικό θέατρο για την Επίδαυρο. Στην πραγματικότητα όπως έμαθα αργότερα ο Σακελλάριος, είχε καταλήξει στον Παπαμιχαήλ για αυτό τον ρόλο από την αρχή, και σταμάτησε το γύρισμα της ταινίας μέχρι να ελευθερωθεί ο Παπαμιχαήλ από τις υποχρεώσεις που είχε στην Επίδαυρο. Αυτό ήταν το μεγαλύτερο τραύμα για μένα της ζωής μου στον κινηματογράφο που νόμιζα ότι ήμουν ωραίος και θα έπαιζα τους ωραίους. Οι ωραίοι εκείνη την εποχή έπαιζαν τον πρώτο ρόλο. Έτσι από την στεναχώρια μου δεν πήγα να πάρω ούτε τα χρήματα για το συγκεκριμένο γύρισμα που έκανα. Γιατί σας επέλεγαν επίσης να παίξετε ρόλους πλουσιόπαιδου ή καλού γαμπρού; Δ.Κ. Κυρίως λόγο της εμφάνισής μου αλλά και του στύλ που είχα, ότι τάχα ήμουν πλούσιος (κάτι που φυσικά δεν ίσχυε στην πραγματικότητα) ή για ρόλους αντεραστών που έπαιξα στην Φίνος Φίλμ.
  24. 11 points
    Με την πρόσφατη μετακόμιση είχαν έρθει στο φως 3 σακούλες με comics που είχα μικρός (από τα λίγα που διασώθηκαν από την επέλαση φίλων και μάνας....). Παραχώθηκαν πάλι σε σημείο όμως εμφανές και χθές ήλθε το πλήρωμα του χρόνου για λεπτομερή ανασκαφή. Η μία σακούλα είχε παλιά Λούκυ Λούκ που θα παρουσιαστούν στη θεματική ενότητα. Οι άλλες δύο είχαν διάφορα, από το 1967-1976. Θα τα παρουσιάσω εδώ συνολικά και θεματικά, όποιος θέλει περισσότερες φωτογραφίες για συγκεκριμένο/α ευχαρίστως να βάλω. Σε μερικά υπάρχουν πολλά comics σε συνέχειες, οπότε δείχνω και μερικές σελίδες, όπως επίσης στοιχεία χρονολογίας/εκδότη στο εσωτερικό τους καθώς και διαφημίσεις εποχής. Μερικά μου είναι άγνωστα, ίσως γνωρίζουν περισσότερα άλλα μέλη. Παραθέτω τις σχετικές φωτογραφίες: ΣΥΝΟΛΙΚΑ και μετά με απαντήσεις διαδοχικά/θεματικά. [ATTACH=CONFIG]n1032507[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1032508[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1032509[/ATTACH]
  25. 11 points
    Στα δώρα της χλωρίνης Klinex δεν συγκαταλέγονταν μόνο επιτραπέζια παιχνίδια, όπως παρουσιάστηκν σε άλλη θεματολογία. Είχε βγάλει στα τέλη των '60ς - αρχές των '70ς μία γεωγραφική σειρά, έντυπου με ανάγλυφο χάρτη, για κάθε ήπειρο. Τα έδινε με το γνωστό σύστημα κουπόνια και πρόσθετη πληρωμή. Το έντυπο ήταν στο πίσω μέρος μίας πλαστικής θήκης-πλαισίου που έμοιαζε εξωτερικά με τόμο βιβλίου, ενώ ο ανάγλυφος χάρτης, φταγμένος από πολύ λεπτό ημιδιαφανές πλαστικό (πλαστύλη?) ήταν στο μπροστά μέρος του "τόμου" σαν εξώφυλλο. Το έντυπο ήταν στερεωμένο στο πλαστικό πλαίσιο με μία ζώνη που κούμπωνε εύκολα στο πλάι με μεταλλική αγκράφα. Ήταν πολύ όμορφα και πρωτοποριακά για την εποχή τους, το δε ανάγλυφο πάρα πολύ καλό. Ο χάρτης ήταν τυπωμένος στα Ελληνικά. Η διαφήμιση όλων των τευχών στο πίσω εξώφυλλο έλεγε για "...την πιό ολοκληρωμένη εικόνα του σημερινού κόσμου, του κόσμου του 1966" !!!! Δυστυχώς είχα πάρει μόνο 2 από τα 6, την Β. και Ν. Αμερική. Παραθέτω σχετικές φωτογραφίες. Α. Και οι 2 τόμοι [ATTACH=CONFIG]n1031071[/ATTACH] Β. Βόρειος Αμερική [ATTACH=CONFIG]n1031074[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1031072[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1031076[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1031070[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1031073[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1031075[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1031077[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1031078[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1031079[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1031080[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1031081[/ATTACH] Γ. Νότιος Αμερική [ATTACH=CONFIG]n1031083[/ATTACH] Η πίσω πλευρά [ATTACH=CONFIG]n1031082[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1031089[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1031084[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1031086[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1031085[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1031087[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]n1031088[/ATTACH]

Ανακοινώσεις



×