Jump to content

Leon

Members
  • Content count

    1.869
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    6

Leon last won the day on May 19

Leon had the most liked content!

Community Reputation

10.948 Excellent

About Leon

  • Rank
    RetroNuts!

Recent Profile Visitors

The recent visitors block is disabled and is not being shown to other users.

  1. Leon

    Sega Dreamcast News

    Πωπω απόρριψη. Ανήκε στη νέα γενιά 3D παιχνιδιών και είχαμε πάθει πλάκα τότε. Οκ είχε αδυναμίες αφού ήταν από τα πρώτα του είδους και ξεπεράστηκε από τους διαδόχους του (πχ το tomb raider) αλλά όχι και για τα μπάζα.
  2. Leon

    8 bit Movie Games Reviews

    Φοβερή δουλειά, μπράβο! Αλλά δεν είναι σε λάθος μέρος του φόρουμ; Θα έπρεπε να είναι στους οκτάμπιτους κανονικά και όχι στην Amiga. Και έχει πολύ ψωμί το θέμα με καλές και όχι...τόσο καλές μεταφορές. Στα γνωστά αξιόλογα είναι το Cobra για τον Spectrum, το The Great Escape (παρότι δεν είναι επίσημη μεταφορά), το L'abadia del Crimen (ανεπίσημη μεταφορά του βιβλίου του Έκο αλλά είχε γίνει και ταινία), το Navy Seals για το GX4000: Μεταφορά μια αποτυχημένης ταινίας σε μια αποτυχημένη κονσόλα (αλλά το παιχνίδι είναι συμπαθητικό). To The Goonies για τον C64, το Labyrinth που είναι το πρώτο adventure της Lucasfilm, το Batman: The Movie, κλπ.
  3. Leon

    Amiga VS 16 Bit Κονσόλες

    Τελικά από ότι βλέπω δεν είναι amiga vs consoles αλλά πολύ γενικότερα console games vs computer games. Οι κονσολάδες ούτε έχουν τριβή ούτε τους αρέσουν τα computer games. Απλά είναι σωστότερο να πείτε απλά ότι δεν ασχολούμαι/δεν γνωρίζω, παρά να αρχίσετε χαρακτηρισμούς του στυλ "δεν παίζεται σήμερα", "απαρχαιωμένο" κλπ, γιατί πολύ απλά δεν έχετε απολύτως καμία εμπειρία για τα παιχνίδια που αναφερόμαστε. Και εγώ μπορώ να αρχίσω χαρακτηρισμούς. Πχ η πραγματική μου άποψη για τα JRPGs είναι ότι όλο το είδος είναι σκουπίδι. Αλλά μένω στο "δεν είναι του γούστου μου". Αυτά τα παιχνίδια ούτε ξεπερασμένα είναι ούτε δεν είναι σήμερα διασκεδαστικά. Όσο διασκεδαστικό είναι για εσάς να παίζετε 16 bit console games τόσο διασκεδαστικό είναι για εμάς να παίζουμε text adventures της infocom. Όσο διασκεδαστικό είναι για εσάς να παίζετε chrono trigger τόσο διασκεδαστικό είναι για εμάς να παίζουμε wizardry. To τι λένε οι καθυστερημένοι Αμερικανοί youtubers που δεν έχουν παίξει παιχνίδι εκτός κονσόλας δεν σημαίνει ότι ισχύει κιόλας. Και btw text adventures βγαίνουν μέχρι και σήμερα και μάλιστα πολλά κάθε χρόνο.
  4. Leon

    Amiga VS 16 Bit Κονσόλες

    @Getta Robo δεν είπα για το world of illusion το οποίο είναι όντως καλό. Τα dkc, Aladdin και mickey mania και υπερεκτιμημένα είναι και πάσχουν από τα προβλήματα που ταλανίζουν τα europlatformers (ε και τα τρία από Άγγλους designers είναι στη ουσία). Αν βγάλουμε το λούστρο (γιατί φυσικά είχε πέσει πολύ περισσότερο χρήμα από ένα ανάλογο παιχνίδι της amiga) δεν είναι και πολύ ανώτερα. Τα ιαπωνικά παιχνίδια της Nintendo, sega, konami, capcom, ναι, ήταν όντως ανώτερα. Τώρα πάμε σε αυτό που λες ότι δεν είναι playable τα παλιά πρωτοποριακά παιχνίδια των υπολογιστών. Διαφωνώ κάθετα. Δεν είναι playable για αυτούς που έχουν μεγαλώσει με Nintendo και αδυνατούν να παίξουν κάτι που δεν πάει από αριστερά στα δεξιά. Οι περισσότεροι youtubers reviewers ανήκουν σε αυτήν την κατηγορία και φυσικά δεν τους έχω καμιά εκτίμηση. Για crpgs απλά δες το crpg addict ή το κανάλι του matt Burton. Υπάρχει ανάλογο blog για graphics adventures. Τα text adventures φυσικά έχουν ακόμα καλύτερη αντοχή στον χρόνο ακριβώς γιατί δεν έχουν ξεπερασμένα γραφικά και ήχο. Για strategy πάλι δεν υπάρχει θέμα. Αν είναι καλοί οι κανόνες του παιχνιδιού και η computer ai ανταγωνιστική φυσικά παίζονται πολύ άνετα. Για simulators προφανώς εκεί έχουν ξεπεραστεί από τους μοντέρνους αλλά είναι κάποια που αξίζει να τα παίξεις ακόμα. Άσε που για να παίξεις flight simulators από ένα σημείο και μετά έπρεπε να έχεις βγάλει την σχολή Ικάρων οπότε οι παλιότεροι είναι και πιο προσεγγίσιμοι. Για τα πιο πειραματικά παιχνίδια (ιδίως αν ηταν 3d) φυσικά υπάρχουν αδυναμίες (στα πρώτα βήματα λογικό να γίνονται λάθη ή μετά να υπάρχουν πολλές βελτιώσεις) αλλά όπως έχω ξαναπει 1000 φορές να παίξω κάτι πρωτότυπο και ας έχει προβλήματα παρά να παίξω το platformer νο 3057. Εξάλλου και εμένα αλλά και πολλούς άλλους μας ενδιαφέρει το retro gaming από ιστορική ματιά. Να αναγνωρίσουμε τους πρωτοπόρους, την εξέλιξη, τους ιστορικούς σταθμούς. Θεωρώ λοιπόν ότι η Amiga και ο ST είχαν δυσανάλογα μεγάλη επιρροή στην εξέλιξη του gaming σε σχέση με τις πολύ μικρές πωλήσεις τους. Δεν είναι τυχαίο ότι από εκεί ξεκίνησαν developers και στούντιο που στη συνέχεια έκαναν τεράστιες επιτυχίες. Αντίθετα η συμβολή της 16 bit console γενιάς ήταν ελάχιστη σε σχέση με τις πωλήσεις της. Στην ουσία βλέπουμε βελτιωμένες εκδόσεις παιχνιδιών του nes ή παρόμοια παιχνίδια με τα 16 bit arcade games των 80s. Υπάρχουν καινοτομίες αλλά πραγματικά ελάχιστες.
  5. Leon

    Amiga VS 16 Bit Κονσόλες

    Χμμμμ...εδώ τα πράγματα γίνονται τουλάχιστον ύποπτα. Βλέπω κυρίως δυτικά και μάλιστα πολλά ευρωπαϊκά platformers. Αν σου αρέσει το donkey kong country, το mickey mania ή τα παιχνίδια της shiny υπάρχει πρόβλημα. Το πρόβλημα δεν είναι το gameplay αλλά το format. Αφού γουστάρεις τα floaty controls του mickey mania δεν θα έπρεπε να είσαι αρνητικά προκατειλημμένος στα platform παιχνίδια της Amiga. Σας αρέσει το στυλ παιχνιδιών που έβγαιναν στην Amiga (europlatformer) αλλά είστε προκατειλημμένοι γιατί έβγαιναν στην Amiga. Αν είχαν βγει για το snes θα το είχατε χάψει και θα λέγατε τι παιχνιδάρα είναι. Μήπως σας άρεσε το plok και το bubsy; Τελικά το μόνο που βλέπω από τους κονσολάδες είναι ό,τι βλέπω και στους αμιγκάδες. Μια στείρα εμμονή στα γραφικά χωρίς περαιτέρω ανάλυση. Έχετε δει ότι το DKC είναι ένα europlatformer της σειράς απλά με πιο υψηλό budget; αλλά βγήκε για το snes και έχει φτιαχτεί με sgi workstations οπότε παιχνιδάρα ενώ τα παιχνίδια της Amiga "lol crap".
  6. Leon

    Star Wars

    Συμπέρασμα: Ο Καμπανάς δεν είχε εκδώσει ακόμα το κόμικ με τον θάνατο της Γκουέν Στέισι οπότε για το Ελληνικό κοινό δεν θα έβγαζε νόημα. Ή ο μεταφραστής δεν γνώριζε το στόρι δεν έβγαζε αυτός νόημα και το παρέκαμψε. Το ερώτημα βέβαια παραμένει: γιατί η κοπέλα στην Ελληνική έκδοση λέει σώσε με; Γιατί αυτή η αλλαγή; Η αλήθεια είναι ότι δεν έχω κάτσει να συγκρίνω τις ελληνικές μεταφράσεις με τα αυθεντικά, φαντάζομαι θα έφριττα.
  7. Leon

    Amiga VS 16 Bit Κονσόλες

    Getta δεν είναι έτσι τα πράγματα. Το Pixel ήταν ένα πολύ καλό περιοδικό την δεκαετία του '80 που σημαδεύτηκε από την άνοδο των home. Στήθηκε από παιδιά με μεράκι και κέφι για αυτό που έκαναν. Δεν ήταν "επαγγελματίες" αλλά ερασιτέχνες (με την καλή έννοια). Αυτή η συνταγή έπιασε τον νεανικό παλμό της εποχής και το περιοδικό πέτυχε. Φυσικά έκαναν και λάθη, εξάλλου τότε δεν υπήρχε ίντερνετ και η ενημέρωση ήταν ελλιπής. Επίσης ΔΕΝ ήταν gamers ήταν κομπιουτεράδες. Δεν ήταν το CVG, περιοδικό γενικής ύλης για home ήταν που είχε και παιχνίδια. Ασχολούνταν με προγραμματισμό, με επαγγελματικό software και περιφερειακά με παιχνίδια. Δεν ήταν πωρωμένοι gamers όπως πχ ο Julian Rignal. Το Pixel ΔΕΝ ήταν gaming περιοδικό. Πάμε τώρα παρακάτω. Σταδιακά τα χρόνια περνούν και φτάνουμε στην δύση των home και την άνοδο των PC. Πλέον στους home η Amiga είναι the last man standing, και το Pixel (που όπως προείπα ήταν περιοδικό για HOME υπολογιστές) γίνεται στην ουσία Ελληνικό Amiga Format. Οι εναπομείναντες δημοσιογράφοι είναι φανατικοί αμιγκάδες όπως είναι και το ολοένα και λιγότερο αγοραστικό κοινό τους. Οι τελευταίοι των Μοϊκανών δεν αποδέχονται τη νέα πραγματικότητα και προσπαθούν με νύχια και με δόντια να κρατήσουν μια εποχή που έχει χαθεί για πάντα. Καταρχάς γιατί είναι η δουλειά τους και θέλουν να κρατήσουν το περιοδικό ανοιχτό και κατά δεύτερον γιατί υπάρχει ακόμα ένα πιστό κοινό στην Amiga που θέλει να ενημερωθεί. Ε λόγω του υπερβάλλοντα ζήλου φυσικά υπήρχαν και υπερβολές. Πλέον οι φανατικοί αμιγκάδες φορούσαν ροζ γυαλιά και οτιδήποτε software έβγαινε για την Amiga το αποθέωναν (και οι δημοσιογράφοι και οι χρήστες). Ε μέσα σε αυτά ήταν και τα παιχνίδια. Καταρχάς τα παιχνίδια κρίνονταν βάσει των υπολοίπων παιχνιδιών της Amiga όχι γενικά. Κατά δεύτερον είχαν μείνει λίγα development studios στην Amiga οπότε οι reviewers (κακώς βέβαια) αποθέωναν τα παιχνίδια μπας και τα αγοράσουν οι αμιγκάδες, βγουν και άλλα παιχνίδια και αυτοί κρατήσουν την δουλειά τους. Αυτό το βλέπουμε πολύ περισσότερο στα Αγγλικά περιοδικά όπου δημοσιογράφοι και developers είχαν και προσωπικές σχέσεις. Κατά τρίτον, είπαμε, ροζ γυαλιά. Δεν ήταν μόνο δόλος αλλά και ζήλος για την επιβίωση της Amiga. To ερώτημα είναι εσύ γιατί έπαιρνες Pixel αφού δεν είχες Amiga; Αφού δεν απευθυνόταν σε σένα.
  8. Ο ορισμός αυτός έχει ξεκινήσει από φασίστες και είναι άμεση συνέχεια και ακριβώς ίδιας νοοτροπίας με τη φράση του ναζί Johst "όταν ακούω τη λέξη κουλτούρα, τραβάω το πιστόλι μου". Το ξέρω ότι το λέτε χάριν αστεισμου αλλά δεν είναι καθόλου αστείο. Δεν είναι τα πάντα εύκολα και εύπεπτα. Κάποια χρειάζονται προσπάθεια, πρέπει να έχεις καλλιεργήσει τα κριτήρια σου για να τα κατανοήσεις και να τα απολαύσεις. Η δουλειά του κριτικού είναι να σε βοηθήσει να αναπτύξεις την αισθητική σου. Φυσικά δεν διατίθενται όλοι να κάνουν αυτή τη δουλειά και προτιμούν την ευκολία. Γι'αυτό εξάλλου οι μεγαλύτερες εμπορικές επιτυχίες είναι εύκολες ταινίες δράσης που δεν χρειάζεται να βασανισεις ούτε το μυαλό σου ούτε να έρθεις αντιμέτωπος με τον ίδιο σου τον εαυτό. Υπάρχουν ταινίες που βλέπονται και ευχάριστα από το ευρύ κοινό αλλά έχουν και βαθύτερα επίπεδα για όποιον θέλει να ψάξει. Τέτοιες είναι οι ταινίες του Χίτσκοκ. Οι περισσότερες βαθύτατα φροιδικές που συχνά μιλούν για τις σεξουαλικές εμμονές του σκηνοθέτη. Την ντουλαπάτη ομοφυλοφιλία του, την ενοχική φύση του λόγω ανατροφής, τις σαδιστικες του τάσεις προς τις ιδανικές αλλά απροσιτες για αυτόν, λόγο της χαμηλής αυτοεκτίμησης που είχε, ψυχρές ξανθιές. Από την άλλη στον Μπεργκμαν δεν υπάρχει ένα εύπεπτο περιτύλιγμα που να κρύβει την σκληρή αλήθεια. Είναι δύσκολος και δύστροπος. Τεμαχίζει την ανθρώπινη ψυχοσύνθεση με κλινικό τρόπο και ψυχρότητα ακριβώς όπως ένας χειρουργός. Ε και μας το το κάνει αυτό χωρίς να χρησιμοποιήσει καν αναισθητικό. Η διαδικασία δεν είναι ευχάριστη αλλά βγαίνουμε θεραπευμενοι. Όπως και ο Χίτσκοκ είναι ένας από τους καλύτερους σκηνοθέτες όλων των εποχών. Δεν είναι δήθεν. Τώρα για το ποια είναι η καλύτερη ταινία του Χίτσκοκ...δύσκολο. συμπτωματικά κάνουμε με την σύντροφό μου χιτσκοκιάδα αυτό τον καιρό γιατί δεν είχε δει πολλές ταινίες του (θα γίνει κάτι ανάλογο και με τον μπεργκμαν αλλά σιγά σιγά, χρειάζεται σταδιακή εξοικείωση με την τέχνη). Τώρα που έχω μια φρέσκια ματιά μάλλον το Vertigo. Λατρεύω Jimmy Stewart. Χαίρομαι που αναφέρθηκε και το (ψεύτικο) μονοπλάνο της θηλιάς. Μου κάνει εντύπωση που δεν βλέπετε όμως την ξεκάθαρη ομοφυλοφιλική σχέση. Είναι συχνό μοτίβο στις ταινίες του να υπάρχουν τέτοιες αναφορές. Πχ στο strangers on a train.
  9. Leon

    2001: A Space Odyssey (1968)

    Πρέπει να την ξαναδώ οπωσδήποτε. Ποτέ δεν το ερμήνευσα έτσι το τέλος αλλά τώρα θα τη δω με νέα ματιά. Θα έλεγα ότι προτιμώ την δική μου ερμηνεία αλλά σιγά μη θυμάμαι τι θεωρία είχα αναπτύξει. Πάντως είμαι σίγουρος ότι ήταν καλύτερη από του Κιούμπρικ. 😛
  10. Συνεχίζω να γράφω για μερικά παιχνίδια και ξεκινάω με rant. Τη δεκαετία του 80 στην μεγάλη Βρετανία η Games Workshop έγινε πασίγνωστη με την σειρά miniature wargames και RPGs Warhammer και Warhammer 40k. Τη δεκαετία του 80 επίσης είχαμε την έκρηξη της Βρετανικής βιομηχανίας gaming. Ε ο συνδυασμός μοιάζει με match made in heaven. Θα είχαμε μια Βρετανική SSI που θα έβγαζε παιχνιδάρες war games και RPGs βασισμένες στον πολύ πλούσιο κόσμο του Warhammer. Και όμως δεν έγινε ποτέ. Έχετε δει ποτέ βρετανικό RPG; Τα ελάχιστα που βγήκαν είχαν φοβερό πρόβλημα ταυτότητας. Τις περισσότερες φορές λες και οι δημιουργοί του δεν είχαν παίξει ποτέ RPG στη ζωή τους. Και όμως, έχεις ένα πολύ καλό σύστημα κανόνων (To Warhammer RPG) με ένα πολύ ωραίο κόσμο, έτοιμο να το μεταφέρεις στους υπολογιστές. Θα ήταν το αγγλικό Gold Box. Και όμως τίποτα! Τελικά η πρώτη μεταφορά του κόσμου του Warhammer 40k ήταν το Space Crusade, δηλαδή η light έκδοση που είναι ένα επιτραπέζιο παρόμοιο με το Heroquest (επίσης της Games Workshop). Υποδειγματική μεταφορά επιτραπέζιου παιχνιδιού, αλλά δεν μπορώ να μην παραπονιέμαι για την χαμένη ευκαιρία. Dungeon Master: The Dungeon Simulator. Πλέον ξεφεύγουμε από την απλή μεταφορά του AD&D και το κάνουμε real time, ένα ρεαλιστικό (λέμε τώρα) simulation επιβίωσης στο μπουντρούμι. Midwinter, Interphase, Cybercon τα έχουμε πει πολλές φορές. Fate: Gates of Dawn: Άλλο ένα παιχνίδι που έμαθα από τον CRPG Addict. Παρά τα προβλήματα του είναι απίστευτα τεράστιο, κάτι μοναδικό για την εποχή που κυκλοφόρησε. Δεν ξέρω αν έχω την αντοχή να ασχοληθώ μαζί του βέβαια. Amberstar: Τελικά οι γερμαναράδες δημιούργησαν σχολή RPG. Οι PC gamers θα ενδιαφερθούν να δουν αυτόν τον πρόγονο του Albion.
  11. Leon

    Amiga VS 16 Bit Κονσόλες

    @Getta Robo και @Imgema παιδιά ζητώ συγγνώμη αν θεωρείτε ότι σας μείωσα, δεν είχα τέτοια πρόθεση. Είπα ότι είναι σαν να μιλάω σε Αμερικάνους και υποψιάστηκα ότι η διαμόρφωση της άποψης σας όχι για την amiga αλλά για την gaming σκηνή γενικότερα δεν προέρχεται από την τότε εμπειρία αλλά από σημερινά trend που οι δημοσιογράφοι των retro sites απαξιώνουν πλήρως το retro computer gaming και ασχολούνται αποκλειστικά με ιαπωνικές κονσόλες. Προφανώς κάνω λάθος και ζητώ και πάλι συγγνώμη. Για τo roland ο αριθμός παιχνιδιών που υποστηρίζονται στην Amiga είναι πολύ λίγα. https://youtu.be/GrcXvjiKvt4 Για crpgs vs jrpgs είναι μεγάλη κουβέντα και βγαίνουμε εκτός θέματος. Εξάλλου εδώ δεν υπάρχει "αντικειμενικός" νικητής, μιλάμε για δύο διαφορετικά genres που είχαν κοινές ρίζες (wizardry και Ultima) αλλά εξελίχθηκαν διαφορετικά.Είναι καθαρά θέμα γούστου τι σου αρέσει περισσότερο. "Αντικειμενικά" χαρακτηριστικά είναι ότι τεχνολογικά τα crpgs ήταν ανώτερα γιατί ήταν simulations. Φυσικά το απόγειο είναι το nethack που ότι δεν έχει σε γραφικά (δεν έχει γραφικά) έχει σε βάθος gameplay. Είναι πραγματικά απίστευτο τι μπορείς να κάνεις. Μιλάμε για φοβερή ελευθερία. Άλλο παράδειγμα φυσικά τα Ultima που αν θες μπορείς να ψησεις ψωμί και να το πουλάς. Οι npcs είναι ανεξάρτητοι και ακολουθούν ημερήσια ρουτίνα, έχει σύστημα καιρού, κλπ. Από την άλλη τα jrpgs ανέπτυξαν πολύ περίτεχνα συστήματα μάχης. Απλά η γραμμικοτητα το ότι δεν μπορείς να φτιάξεις ότι χαρακτήρα θες και δεν μπορείς να σκοτώσεις όποιον θες και πρέπει να ακολουθησεις το στόρι δεν μου αρέσει. Θέλω την ελευθερία των δυτικών rpgs. Α...και ΠΟΛΛΑ random encounters ρε παιδί μου. Υπήρχε και στα πρώτα crpgs αλλά με τον χρόνο μειώθηκαν ή και εξαφανίστηκαν. @Other_Reality οι σοβαροί παίκτες fighting games είναι αυτοί που κάνουν πρωταθλητισμό. Ρίξε πχ μια ματιά στο SRK. Όπως καταλαβαίνεις οι περισσότεροι ενδιαφέρονται για παιχνίδια με πολύ βάθος. Το MK παραήταν casual για να ασχοληθούν μαζί του σε ανταγωνιστικό επίπεδο. Άρα κακό gameplay (αντικειμενικά) και κακό γούστο (γνώμη μου)= σκουπίδι. Και ΟΧΙ το Eternal Champions δεν ήταν καλό παιχνίδι. Fighters και shmups πρέπει να είναι γιαπωνέζικα, νόμος.
  12. Leon

    Amiga VS 16 Bit Κονσόλες

    @The DestroyerΤο ότι κάτι έχει τεράστιο κοινό δεν το κάνει καλό παιχνίδι. Κανένας από τους σοβαρούς παίκτες της fighting σκηνής δεν ασχολείται μαζί του. Τα mechanics του είναι αστεία και δείχνουν κατάφορα την αδυναμία των δυτικών να κατανοήσουν το είδος. Καλά για elfmania δεν το συζητώ, μιλάμε για σκουπίδι. Έχω γράψει τη γνώμη μου για τα κακέκτυπα που βγήκαν στην amiga στα ευρωπαϊκά κονσολάδικα παιχνίδια. Η δύναμη της Amiga βρίσκεται στο ότι είναι η συνέχεια των bedroom coders των οκτάμπιτων home. Ο ερασιτεχνισμός των πιτσιρικάδων που έφτιαχναν παιχνίδια από το υπνοδωμάτιο τους έδωσε πολύ πρωτότυπα πράγματα. Δεν είχαν ούτε τον επαγγελματισμό ούτε τα budget των Ιαπώνων και των Αμερικανών αλλά είχαν φρεσκάδα και σχεδόν απόλυτη δημιουργική ελευθερία. Όταν όμως προσπαθούσαν να αντιγράψουν τους Ιάπωνες ήταν λογικό να αποτύχουν. Είναι σαν σήμερα ένα indie development studio να πάει να αντιγράψει το Call of duty. Που πας ρε Καραμήτρο;ούτε το budget έχεις ούτε την τεχνογνωσία.
  13. Leon

    Amiga VS 16 Bit Κονσόλες

    H Amiga στο είδος έπασχε. Τα μόνα καλά vs fighting ήταν το ΙΚ+ (port από τον C64 όμως), το Panza, και το Budokan ήταν...ανεκτό. Μετά ήρθε το SFII και έχουμε paradigm shift. To είδος χωρίζεται σε προ SFII και μετά SFII. Στο μετά λοιπόν είναι ξεκάθαρο ότι οι δυτικοί developers απλά δεν το κατέχουν το είδος, είναι αποκλειστικά Ιαπωνική υπόθεση. Και δεν μιλάω μόνο για την Amiga, οποιαδήποτε δυτική απόπειρα σε vs fighting ήταν χάλι μαύρο, με πρώτο και χειρότερο το ανεκδιήγητο Mortal Kombat που άρεσε μόνο στα παιδάκια γιατί είχε "ρεαλιστικά" γραφικά και αίμα. Το μόνο δυτικό παιχνίδι που κατάφερε να δείξει κάτι σε game mechanics ήταν το Weapon Lord για SNES/MD αλλά δυστυχώς είχε βγει πολύ αργά και πήγε άπατο. Στα scrolling Beat'em up επίσης η Amiga είναι στο 0, δεν έχει ούτε ένα καλό παιχνίδι. Και εδώ οι κονσόλες είναι μονόδρομος. Τα πράγματα είναι απλά. Μετά το 1990: Platformers, Shmups, JRPGs, Fighting, Beat-em up, Action RPGs, Sports: Κονσόλες. Τα παιχνίδια στην Amiga ήταν συνήθως φτηνές απομιμήσεις. Adventure, Sims, Strategy, RPGs:PC. Μοναδικά indie ευρωπαϊκά παιχνίδια: Amiga. Μέχρι το 1990: Σε όλα Amiga εκτός από platformers και JRPGs (εκεί NES).
  14. Leon

    Amiga VS 16 Bit Κονσόλες

    Όχι ρε, υπήρχε nes απλά όχι επίσημα αλλά εισαγωγή από τρίτους. Βασικά από Nintendo όλα εισαγωγή τα είχα πάρει. Σιγά μην περιμέναμε την αντιπροσωπεία.
  15. Leon

    Amiga VS 16 Bit Κονσόλες

    @Getta Robo Ως roland mt-32 δεν το συζητάμε, όταν βγήκε ως κάρτα Lapc-i και πέρασαν δυο-τρία χρόνια από την κυκλοφορία της έγινε προσιτή και για τους κοινούς θνητούς. Και πάλι τοπ ήταν. Την υποστήριζαν πάρα πολλά παιχνίδια στο dos πριν το general midi. Δες λίστα στο moby games http://www.mobygames.com/browse/games/dos/tic,1/ti,35/ Για τα δυτικά rpg παρατηρώ μια άγνοια. Καμία σχέση με αυτό που λες. Θα σε παραπέμψω απλά στα Ultima. Σενάρια με βάθος και απίστευτα open world simulations. Καμία σχέση με τα γραμμικά jrpgs. Σε θέμα τεχνολογίας, εξέλιξης gameplay ήταν έτη φωτός μακριά. Αλλά αν προτιμάς το ένα ή το άλλο είδος είναι καθαρά θέμα γούστου. Βρε @Imgema δεν "θίχτηκα" που δεν γουστάρεις τα παλιά 3d παιχνίδια αλλά μιλάω μαζί σας και είναι σα να μιλάω στον Nintendo nerd και τους άλλους δύο καθυστερημένους στο game sack που δεν έχουν παίξει ποτέ παιχνίδια σε υπολογιστή και αν κάτι είναι λίγο πιο περίπλοκο παθαίνουν κοκομπλόκο. Δεν είναι δυνατόν να έχετε τις ίδιες εμπειρίες με αυτούς (nes-snes-playstation) στην Ευρώπη και ιδίως στην Ελλάδα η νο ένα πλατφόρμα gaming ήταν πάντα οι υπολογιστές. Πρώτα οι home και μετά τα pc. Δείχνετε και μια άγνοια που μοιάζει σαν να μεγαλώσατε στο Αμέρικα όπου οι υπολογιστές ήταν μόνο για spreadsheets και υπήρχε μόνο το nes για gaming. Ήταν σα να λες τα 3d games βγήκαν με το playstation που μόνο από αμερικανάκι θα το ακούσεις.
×