Jump to content

Leon

Members
  • Content Count

    1.875
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    7

Leon last won the day on September 17

Leon had the most liked content!

Community Reputation

10.976 Excellent

About Leon

  • Rank
    RetroNuts!

Recent Profile Visitors

The recent visitors block is disabled and is not being shown to other users.

  1. Leon

    1001 '80s Computer Games

    Συνεχίζω με μερικά παιχνίδια που υπάρχουν ή είναι επηρεασμένα από την λίστα 1001 video games. 10. Dropzone Μιας και φυσικά υπάρχει στη λίστα το θρυλικό Defender τι πιο ταιριαστό από το να γράψω για τον καλύτερο computer κλώνο του; Άλλο ένα σημείο που η Atari υπό τον γελοίο Ray Kassar τα έκανε μαντάρα. Αντί να προσκαλεί third party developers να γράφουν software για τους πρωτοποριακούς 8 bit Atari απειλούσε με αγωγές και το hardware ήταν επτασφράγιστο μυστικό. Μόνο όταν γράφτηκε το De Re Atari το 1982 από τον μεγάλο Chris Crawford αποκαλύφθηκαν στους τρίτους πως δουλεύουν. Τόσο χαμένος χρόνος, τόσες χαμένες ευκαιρίες. Αυτό διάβασε ο Archer MacLean και εκμεταλλεύτηκε τα custom chips του μηχανήματος και μπόρεσε να γράψει αυτό το μικρό αριστούργημα. Ποια έκδοση να παίξετε: Διαβάστε το πάντα αναλυτικό συγκριτικό του FRGCB. TLDR: Atari 8 bit 11. Eastern Front E τώρα που θυμήθηκα τον Chris Crawford θα αρχίσω μια chriscrawfordιάδα μιας και είναι από τους αγαπημένους μου developers. Είναι ο άνθρωπος που έχει σκεφτεί το θέμα του game design όσο λίγοι. Το βιβλίο του The Art of Computer Game Design ήταν πάρα πολύ σημαντικό και μάλλον η πρώτη σοβαρή προσπάθεια. Είναι ο άνθρωπος που ίδρυσε το Game Developers Conference. Μπορείτε να διαβάσετε τις σκέψεις του στο προσωπικό του site. Για πολύ λίγους game designers μπορείς να χρησιμοποιήσεις τον όρο διανοούμενος. Το Eastern Front ήταν από τα πρώτα παιχνίδια που έδειξαν τι μπορούν να κάνουν οι υπολογιστές στα war games και να διαφοροποιηθεί από τις μάλλον φτωχές μεταφορές από τα tabletop games που υπήρχαν τότε. Μεγάλη επιτυχία για το Atari Program Exchange και επίσης το πρώτο παιχνίδι που η μηχανή του έγινε διαθέσιμη ώστε να γράψουν τρίτοι παιχνίδια με αυτή, πολύ πριν γίνει το στάνταρ μοντέλο που δουλεύει σήμερα η βιομηχανία. Μιας και το παιχνίδι δουλεύει κυρίως με joystick είναι πολύ εύκολο να το παίξετε σήμερα. Δείτε επίσης το Legionnaire που βασίζεται στην μηχανή του Eastern Front και είναι από τα πρώτα real time tactics παιχνίδια. 12. Excalibur Ένα ακόμα πράγμα που μοιράζομαι τον Crawford (εκτός από τo ενδιαφέρον μου για την θεωρία των παιχνιδιών και του interactive storytelling) είναι η αγάπη μου για την μυθολογία του Βασιλιά Αρθούρου. Είναι ένα τεχνικά πολύ εντυπωσιακό παιχνίδι αλλά επίσης και ένα πολύ βαθύ strategy game με ιδιαίτερα καλά γραφικά για την εποχή. Το παιχνίδι ερχόταν με ολόκληρη νουβέλα. Στο Atarimania έχει και βίντεο με παρουσίαση του παιχνιδιού από τον Chris Crawford στο θρυλικό Computer Chronicles. 13. SCRAM Ένας simulator πυρηνικού εργοστασίου που λειτουργεί σε σεισμογενή περιοχή. Προσπαθείτε να γλιτώσετε το ατύχημα. Εκπαιδευτικό computer game (από τα πρώτα παιχνίδια του είδους) για τους κινδύνους της πυρηνικής ενέργειας με πολύ ενδιαφέρον manual. Εδώ το παρουσιάζει στην τηλεόραση 14. Balance of Power Πιθανότατα το magnum opus του Crawford. Ένας simulator του ψυχρού πολέμου όπου οι δύο υπερδυνάμεις μάχονται σε παγκόσμια κλίμακα για να κερδίσουν πρεστίζ και επιρροή χωρίς όμως να προκαλέσουν πυρηνική σύρραξη. Πραγματικά κρίμα που δεν υπάρχουν strategy games σαν και αυτό όπου ασχολείσαι με μακροπολιτικές αποφάσεις και όχι το γνωστό resource management και war tactics των περισσότερων strategy games. Δοκιμάστε την 1990 edition όπου προσθέτει features όπως ότι κάποιες χώρες ξεκινούν πόλεμο μόνες τους και ότι τα πράγματα είναι πολύ σκούρα για την Σοβιετική Ένωση οπότε αν επιλέξετε αυτή την πλευρά το παιχνίδι είναι πολύ πιο δύσκολο. 15. Trust and Betrayal: The Legacy of Siboot Πολύ σημαντικό παιχνίδι όπου ο Crawford πειραματίζεται με ανεξάρτητους χαρακτήρες και την δημιουργία μιας γλώσσας που μπορείς να επικοινωνήσεις μαζί τους. Αν και παιχνίδι (είσαι ένας από τους 7 δελφίνους που αφού πέθανε ο τελευταίος "αρχηγός" μιας αποικίας σε ένα πλανήτη ανταγωνίζεστε ποιος θα πάρει τη θέση του) έχει μεγαλύτερη σημασία ως μια πρώιμη προσπάθεια interactive storytelling. Αυτή η νέα μορφή ψυχαγωγίας όπου δεν είναι πια παιχνίδι αλλά μια ιστορία που αλλάζει δυναμικά με την συμμετοχή του "παίκτη" είναι αυτό που απασχολεί τον Crawford μέχρι σήμερα από όταν παράτησε την βιομηχανία του gaming το 1992 με το διάσημο Dragon Speech. Δυστυχώς μέχρι σήμερα το όραμα του δεν έχει πραγματωθεί. Η ιστορία του interactive storytelling πάνω από 25 χρόνια μετά ακόμα είναι στην αρχή της αλλά πιστεύω ότι θα έχει κάποια στιγμή happy end.
  2. Leon

    1001 '80s Computer Games

    5. Infocom Adventures Είναι πραγματικά κρίμα που τσουβαλιάζω όλα τα παιχνίδια της καλύτερης gaming εταιρίας της δεκαετίας του '80 σε ένα entry. O λόγος είναι ότι υποσχέθηκα μια λίστα με πιο action παιχνίδια (δεν το βλέπω έτσι όπως πάει, θα δούμε) και γιατί δεν υπάρχει λόγος να παίξετε τα παιχνίδια της σε ένα emulator ή σε ένα παλιό σύστημα. Τα text adventures κατά μία έννοια δεν είναι retro αφού δεν έχουν γραφικά και ήχο που δείχνουν απαρχαιωμένα. Τα παιχνίδια της Infocom είναι κλασικά όπως ένα καλό βιβλίο. Ο parser της εταιρίας ήταν state of the art, απόλυτα φυσιολογικό αφού η εταιρία φτιάχτηκε από φοιτητές του MIT. H εταιρία ήταν πολύ πιο μπροστά από οτιδήποτε έκανε κάποιος άλλος σε όλο τον πλανήτη τόσο τεχνολογικά όσο και καλλιτεχνικά. Αν θέλουμε να δούμε τα παιχνίδια ως τέχνη, μάλλον πρέπει να ξεκινήσουμε από την Infocom. Δημιούργησε μια κληρονομιά που συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Δεν τα λέμε πλέον text adventures αλλά interactive fiction. Πολύ καλή γραφή επαγγελματικού επιπέδου και πολύ σοβαρή θεματολογία (ακόμα και όταν προσεγγίζεται με χιούμορ). Το packaging των παιχνιδιών είναι ανεπανάληπτο. Όλα στα παιχνίδια της εταιρίας δείχνουν επαγγελματισμό και τελειομανία. Δείτε ένα ντοκιμαντέρ για την infocom και επισκεφθείτε το αυτό το site για πληροφορίες με τα παιχνίδια της. Ποια να παίξετε: Εξαρτάται από το είδος λογοτεχνίας που σας αρέσει. Έχει από όλα. Αστυνομικά, επιστημονικής φαντασίας, φαντασίας, τρόμου, πολιτικό θρίλερ, κωμικά, ακόμα και ρομαντικά (plundered hearts). 6. Level 9 Adventures H Βρετανική απάντηση στην Infocom. H Infocom είχε την Z-Machine η Level 9 το A-Code όπου γράφονταν τα παιχνίδια της. Μπορεί να μην έφταναν την Infocom αλλά ήταν πολύ εντυπωσιακό ότι μπορούσαν να χωρέσουν τόσο κείμενο ακόμα και γραφικά σε μια κασέτα για τον Spectrum. Και μετά έχουμε την KAOS engine που ήταν η μηχανή που φτιάχτηκε το φοβερά χιουμοριστικό Knight Orc η οποία ήταν πολύ φιλόδοξη. Ίσως υπερβολικά φιλόδοξη. Η μηχανή υποστήριζε ανεξάρτητους χαρακτήρες που μπορούσες να τους δώσεις πολύ περίπλοκες εντολές δημιούργησε...χάος. Το παιχνίδι ήταν σπασμένο (όπως και τα εξίσου φιλόδοξα adventures της Melbourne House που θα δούμε αργότερα). Τα επόμενα παιχνίδια που χρησιμοποίησαν το σύστημα ήταν πιο ισορροπημένα. Διαβάστε τα άρθρα για την Level 9 από τον Digital Antiquarian (τον οποίο προτείνω γενικά) και επισκεφθείτε το Level 9 Memorial. Ποια να παίξετε: Σίγουρα αξίζει να δοκιμάσετε το Knight Orc παρά τα bugs, το Gnome Ranger, το Lancelot και το πολύ πρωτότυπο Scapeghost. 7. Magnetic Scrolls Adventures Το αντίπαλο δέος στην βρετανική σκηνή του adventure gaming. Έσκασε σαν βόμβα το The Pawn. Πρώτα σαν παιχνίδι του αποτυχημένου QL και μετά στην Amiga με υπέροχα γραφικά, ψηφιακή ομιλία και ένα parser που καταλάβαινε πολύ περίπλοκες εντολές. Τα vector graphics που είχαν τα παιχνίδια της Level 9 μέχρι τότε έδειχναν πολύ απαρχαιωμένα. Δυστυχώς παρότι το 1001 video games έχει γραφτεί από Βρετανούς δεν βρήκαν χώρο ούτε για ένα παιχνίδι από αυτές τις δύο εταιρίες ενώ έβαλαν ΟΛΑ τα adventures της Lucasfilm. Έλεος κάπου. Επισκεφθείτε το Magnetic Scrolls Memorial για περαιτέρω πληροφορίες. Ποια να παίξετε: Το the Pawn, το σουρεαλιστικό the Fish και το προβληματικό σαν παιχνίδι αλλά πολύ ενδιαφέρον Corruption. Τα παιχνίδια και των τριών εταιριών μπορείτε να τα παίξετε σε ένα σύγχρονο interpreter. Προτείνω τον Gargoyle που υποστηρίζει τα παιχνίδια και των τριών εταιριών και όλα τα μεγάλα interactive fiction formats. 8. The Hobbit Μιλώντας για υπερβολικά φιλόδοξες μηχανές η Inglish Engine σίγουρα ταιριάζει. Απίστευτα bugs που έκαναν τα παιχνίδια σχεδόν unplayable. Physics και ανεξάρτητοι NPCs όμως ήταν πρωτόγνωρο για ένα παιχνίδι του 1982. Αξίζει επίσης να δείτε και το Sherlock που χρησιμοποιεί την ίδια μηχανή. Ποια έκδοση να παίξετε: Την Wilderland που δείχνει τι συμβαίνει στην μηχανή του παιχνιδιού behind the scenes. 9. Twin Kingdom Valley Άλλο ένα πρωτοποριακό adventure με ανεξάρτητους NPCs. Έχει μια πολύ ανεπτυγμένη physics engine όπου τα αντικείμενα έχουν βάρος, σπάνε, παίρνουν φωτιά, κλπ. Επίσης έχει και μια πολύ πρωτοποριακή μηχανή γραφικών που φτιάχνει ένα "3D" τοπίο με vector graphics. Παρότι είναι παιχνίδι του BBC προτιμώ την έκδοση για C64 Όπως βλέπουμε τα text adventures ήταν πολύ πιο εξελιγμένα από τα graphic adventures που πήραν τη θέση τους. Πολύ περισσότερο interaction, περισσότερα ρήματα (άρα περισσότεροι τρόποι να αλληλεπιδράσεις με το παιχνίδι), ανεξάρτητοι NPCs, physics, περισσότερα locations, κλπ. Τόσα πράγματα που δεν μπορούσες να κάνεις στα graphic adventures γιατί σε περιόριζαν τα γραφικά και αργότερα το point 'n' click interface. Παρά τα προβλήματα τους (πχ η μάχη με τον Parser να καταλάβει τι θέλεις να κάνεις) είναι κρίμα που έφυγαν από το mainstream. Σας έχω φλομώσει στα adventures και στα RPGs και μάλιστα text! Δηλαδή ακριβώς το αντίθετο από ότι υποσχέθηκα. Βέβαια είμαστε ακόμα στην αρχή και έχουμε πολύ δρόμο μέχρι το 1001.
  3. Leon

    1001 '80s Computer Games

    2. MUD Η αρχή όλων των virtual worlds. To MUD είναι πολύ περισσότερο από παιχνίδι, είναι κοινωνικό φαινόμενο. Σε καμία περίπτωση δεν είναι retro game, συνεχίζει να αναπτύσσεται και σε πολλά θέματα είναι πολύ πιο ανεπτυγμένο από τα MMORPGs. Η δύναμη του κειμένου είναι συχνά μεγαλύτερη από τα γραφικά. Ο πλούτος του παιχνιδιού βρίσκεται στην κοινότητα του. Καλύτερα να τα ακούσετε από τον δημιουργό του, δείτε τη σειρά συνεντεύξεων του συνδημιουργού του MUD του εξαιρετικού dr. Richard Bartle στον Matt Burton. Και πηγαίνετε στο site του για πληροφορίες, ιστορίες και άρθρα για τα MUD. Ποια έκδοση του MUD να παίξετε; Το MUD2 είναι σε συνεχή λειτουργία από το 1985 και συνεχίζει να αναπτύσσεται από τον δόκτορα. 3. Eamon Ένα από τα πρώτα RPGs, συνδυασμός text adventure με στοιχεία RPG, και ένα από τα πρώτα adventure construction sets. Οι χρήστες έγραφαν δικά τους adventures και τα αντάλλασσαν μεταξύ τους. Υπάρχουν πάνω από 270 περιπέτειες γραμμένες από τους χρήστες. Για να το παίξετε σήμερα δεν χρειάζεται να μπλέξετε με emulators. Πηγαίνετε στο Eamon Adventurer's Guild και βρείτε πληροφορίες, reviews των adventures και πως να το παίξετε στα σύγχρονα συστήματα. 4. Rogue (και Roguelikes) Δημιούργησε ένα ολόκληρο υπο-genre που υπάρχει ακόμα και σήμερα. Εξερευνήστε τα randomly generated dungeons για να βρείτε το Amulet of Yendor. Τα roguelikes είναι απίστευτα πλούσια παιχνίδια και θα δείτε ένα βαθμό περιπλοκότητας που δεν θα τα βρείτε σε κανένα σύγχρονο εμπορικό παιχνίδι. Ποιο να παίξετε σήμερα: ΠΡΟΣΟΧΗ: Τα roguelikes (όπως και τα MUDs που είδαμε πιο πάνω) είναι μεγάλο κόλλημα και μπορεί να παρατήσετε τα υπόλοιπα παιχνίδια, την κοινωνική σας ζωή, το σύντροφο σας, τη δουλειά σας. Προτείνω το Nethack που είναι σε συνεχή ανάπτυξη από το 1987 ως σήμερα. Αν θέλετε γραφικά και δεν αντέχετε τα ASCII υπάρχουν GUIs όπως το Vulture Είδαμε 3 παιχνίδια που είναι δωρεάν open source και αναπτύσσονται από την κοινότητα τους. Προϊόντα της hacker culture ενάντια στην εμπορικότητα, βασισμένα στην ελεύθερη μοιρασιά της πληροφορίας και των αγαθών. Παρά το γεγονός ότι η πληροφορική γενικότερα και τα video games ειδικότερα είναι βιομηχανίες δισεκατομμυρίων δολαρίων είναι ευχάριστο να βλέπεις ότι υπάρχουν ακόμα "ρομαντικοί" που δεν το κάνουν για το κέρδος.
  4. Leon

    1001 '80s Computer Games

    Θα ξεκινήσω με παιχνίδια που υπάρχουν στην λίστα του 1001 video games you must play before you die. 1. Ultima (Series) Στο βιβλίο προτείνεται το Ultima I αλλά νομίζω μπορείτε να το προσπεράσετε. Είναι πολύ απαρχαιωμένο και ο Garriott ακόμα ψαχνόταν. Δεν με φτιάχνει να πυροβολάω tie fighters σε arcade sequence στα fantasy RPGs μου. Αν θέλετε να το παίξετε υπάρχει μια πολύ βελτιωμένη έκδοση για τον Apple IIGS από μια άλλη μεγάλη μορφή των CRPGs την Rebecca Heineman. Το καλύτερο των 8 bit Ultima που βγήκαν στα '80s είναι το Ultima V το οποίο ήταν μπροστά τεχνολογικά σε σχέση με οτιδήποτε υπήρχε εκείνη την εποχή. Οι κάτοικοι πχ της Britannia ακολουθούν μια ρουτίνα μέρας νύχτας. Είναι ένα sandbox παιχνίδι και όλα αυτά σε ένα ταπεινό Apple II. Επίσης έχει πάρα πολύ ενδιαφέρον (και σοβαρό) θέμα. Φυσικά το ανταγωνίζεται το IV το οποίο είναι και το αγαπημένο του Garriott. Είναι το πρώτο κανονικό Role playing game που σου βάζει ηθικά διλήμματα και ο σκοπός σου δεν είναι να νικήσεις τον μεγάλο κακό στο τέλος του dungeon αλλά να κατακτήσει και να γίνει η ζωντανή προσωποποίηση των 8 αρετών. Παρόλα αυτά θα προτείνω να ξεκινήσετε με το Ultima III: Exodus. Είναι το πρώτο που ελέγχετε ολόκληρο party και προσφέρει ένα μεγαλύτερο και πιο interactive game world. Ιδανικό παιχνίδι για να ξεκινήσετε την σειρά των Ultima. Υπάρχει μια σύγχρονη έκδοση για Mac αλλά προτείνω την έκδοση για NES. Είναι πολύ αλλαγμένο και είναι σε στυλ ιαπωνικού RPG οπότε οι φίλοι κονσολάδες θα αισθανθούν πιο άνετα να το παίξουν. Επειδή η έκδοση έχει κάποια θέματα gameplay υπάρχει το rom hack New Exodus που κάνει διορθώσεις.
  5. Leon

    1001 '80s Computer Games

    Ξεφύλλιζα το 1001 video games you must play before you die του Tony Mott (αρχισυντάκτη του θρυλικού Edge μεταξύ άλλων) και σκέφτηκα:1001 παιχνίδια σε όλη την ιστορία του gaming; Μπορώ να γράψω για 1001 παιχνίδια μόνο για την δεκαετία του '80 και αποκλειστικά μάλιστα παιχνίδια που πρωτοβγήκαν σε κάποιον υπολογιστή (όχι σε κονσόλα ή στα arcades). Οι κανόνες της λίστας: Το παιχνίδι να έχει βγει μεταξύ 1980-1989 και να έχει πρωτοβγεί σε υπολογιστή. Είναι λίγο αυθαίρετο αλλά μιας και η λίστα του Mott ακολουθεί χρονολογική σειρά αποφάσισα να το ακολουθήσω. Εξάλλου και εδώ στην δεκαετία του 80 επικεντρωνόμαστε αλλά εκείνη είναι και η χρυσή δεκαετία των home computers που τόσο αγαπήσαμε πριν κυριαρχήσουν οι κονσόλες και τα PC. Βέβαια δημιουργείται το πρόβλημα γιατί να μπει πχ το παιχνίδι Χ για Amiga και όχι το παιχνίδι Ψ που απλά έτυχε να βγει το 1990; Τι να κάνουμε, κάπου πρέπει να μπει ένα όριο ε το χρονολογικό είναι το ευκολότερο. Σκεφτόμουν το τεχνολογικό όριο αλλά είναι μεγάλος πονοκέφαλος (πχ θα βάλω AGA amiga games; πιο τεχνολογικό όριο βάζω στα PC games; που σταματάω χρονολογικά;). Θα επικεντρωθώ κυρίως σε home computer games αλλά φυσικά θα υπάρχουν και παιχνίδια που βγήκαν σε DOS ακόμα και σε Mac. Δεν θα υπάρχουν όμως ιαπωνικά παιχνίδια που βγήκαν σε Ιαπωνικούς υπολογιστές. Από τη μία γνωρίζω ελάχιστα για αυτά και δεν έχω καμιά νοσταλγία, από την άλλη η Ιαπωνική σχολή game design είναι άλλο πράγμα και είναι πιο κοντά στα αντίστοιχα ιαπωνικά console ή arcade games παρά στα δυτικά computer games. Ο συγκεκριμένος κανόνας μπορεί να αναθεωρηθεί. Θα επικεντρωθώ κυρίως σε παιχνίδια που είναι πιο pick up and play. Κακά τα ψέμματα ο χρόνος μας είναι περιορισμένος και τα πιο arcade παιχνίδια είναι αυτά που έχουν συνδεθεί περισσότερο με το retro gaming. Συνεχίζοντας από τον προηγούμενο κανόνα θα επικεντρωθώ σε παιχνίδια που μπορούν να παιχθούν με ένα σύγχρονο joypad αραχτά στον καναπέ (κατά προτίμηση μπροστά από μια CRT TV) ή σε ένα MAME cab. Πολύ κόσμος έχει κάποιου τέτοιου είδους setup (με retroarch, hyperspin, κλπ) οπότε θα προτιμήσουμε παιχνίδια που δεν χρειάζονται mouse ή keyboard (πχ τα keyboard commands μπορούν να γίνουν mapped σε ένα σύγχρονο joypad). Για τα παιχνίδια που πρέπει να είσαι στο desktop είτε γιατί παίζονται καλύτερα/μόνο με mouse ή/και keyboard είτε γιατί είναι παιχνίδια που βολεύει να τα παίζεις καθιστός στο γραφείο θα προτιμήσω παιχνίδια που δείχνουν καλύτερα σε ένα CRT 15khz monitor. To παλιό καλό pixel art είναι μέρος της νοσταλγίας. Text παιχνίδια που είναι καλύτερα να τα παίξεις σε ένα σύγχρονο monitor και να μην βγάζουμε τα μάτια μας στα παλιά φυσικά θα υπάρχουν αλλά θα προσπεραστούν πιο γρήγορα. Σε κάθε παιχνίδι θα υπάρχει και ποια έκδοση να προτιμήσετε αν είναι multiformat. Δεν θα είναι απαραίτητα η καλύτερη ή η "απόλυτη" έκδοση. Παρότι το παιχνίδι θα έχει ξεκινήσει από υπολογιστή η προτεινόμενη έκδοση μπορεί να είναι σε κονσόλα ή ακόμα και coin-op. Εξάλλου λογικό αφού προτιμάμε μια κονσολάτη καναπεδάτη εμπειρία γιατί να μην προτιμήσουμε την έκδοση που έχει σχεδιαστεί με την χρήση joypad στο μυαλό; Ένα παιχνίδι ανά σειρά. Έβλεπα ότι στο 1001 video games έχει πολλές φορές το αρχικό και κάποιο sequel (πχ monkey island 1 και 2) που τρώει πολύτιμο χώρο. Για να υπάρχει μεγαλύτερη ποικιλία λοιπόν μόνο ένα. Μπορεί να υπάρχουν εξαιρέσεις αν το δεύτερο παιχνίδι της σειράς είναι πολύ διαφορετικό. H σειρά που θα τα γράφω θα είναι τελείως τυχαία ανάλογα τα κέφια και όχι χρονολογική ή κάτι άλλο. Φυσικά καλοδεχούμενες προτάσεις για ποια παιχνίδια πρέπει/δεν πρέπει να είναι στη λίστα και η κριτική. Το project είναι τεράστιο και πολύ χρονοβόρο οπότε δεν ξέρω αν και πότε θα το τελειώσω.
  6. Ήταν τεχνικά άρτιο shmup τότε που διψούσαμε για παιχνίδια σαν το Nemesis (Gradius) με πολύ ωραία μουσική από τον Phillip G...εεεε Rob Hubbard. Προτείνω να παίξετε την NTSC έκδοση (Delta Patrol) είτε γιατί συνήθως προτιμούμε 60hz αλλά κυρίως αν το monitor σας δεν υποστηρίζει 50hz για να έχετε smooth scrolling. H ingame μουσική από ένα σημείο και μετά γίνεται μονότονη οπότε προτείνω sound fx. Επίσης προτείνω autofire για να μην βγάλετε κάλο στο δάχτυλο του fire button. Και εδώ πάμε στις αδυναμίες του παιχνιδιού. 1) πρέπει να πατάτε το fire button σαν μανιακός για να σκοτώνετε τα waves. 2) Τα εν λόγω wave patterns είναι αδιάφορα και επαναλαμβανόμενα. 3) Το παιχνίδι βασίζεται περισσότερο στην αποστήθιση παρά στα αντανακλαστικά και σύντομα γίνεται μονότονο. 4) Αν χάσετε κάποια power ups δεν μπορείτε να προχωρήσετε. Δυστυχώς λοιπόν ξαναπαίζοντας το τώρα βλέπω αδυναμίες που τότε τις προσπερνούσαμε πολύ ευκολότερα αφού πιθανότατα μας τύφλωνε ο οπτικοακουστικός τομέας. Εκείνη την εποχή ήταν από τα πιο τεχνικά άρτια και εντυπωσιακά shmups για τον C64.
  7. Leon

    Sega Dreamcast News

    Πωπω απόρριψη. Ανήκε στη νέα γενιά 3D παιχνιδιών και είχαμε πάθει πλάκα τότε. Οκ είχε αδυναμίες αφού ήταν από τα πρώτα του είδους και ξεπεράστηκε από τους διαδόχους του (πχ το tomb raider) αλλά όχι και για τα μπάζα.
  8. Leon

    8 bit Movie Games Reviews

    Φοβερή δουλειά, μπράβο! Αλλά δεν είναι σε λάθος μέρος του φόρουμ; Θα έπρεπε να είναι στους οκτάμπιτους κανονικά και όχι στην Amiga. Και έχει πολύ ψωμί το θέμα με καλές και όχι...τόσο καλές μεταφορές. Στα γνωστά αξιόλογα είναι το Cobra για τον Spectrum, το The Great Escape (παρότι δεν είναι επίσημη μεταφορά), το L'abadia del Crimen (ανεπίσημη μεταφορά του βιβλίου του Έκο αλλά είχε γίνει και ταινία), το Navy Seals για το GX4000: Μεταφορά μια αποτυχημένης ταινίας σε μια αποτυχημένη κονσόλα (αλλά το παιχνίδι είναι συμπαθητικό). To The Goonies για τον C64, το Labyrinth που είναι το πρώτο adventure της Lucasfilm, το Batman: The Movie, κλπ.
  9. Leon

    Amiga VS 16 Bit Κονσόλες

    Τελικά από ότι βλέπω δεν είναι amiga vs consoles αλλά πολύ γενικότερα console games vs computer games. Οι κονσολάδες ούτε έχουν τριβή ούτε τους αρέσουν τα computer games. Απλά είναι σωστότερο να πείτε απλά ότι δεν ασχολούμαι/δεν γνωρίζω, παρά να αρχίσετε χαρακτηρισμούς του στυλ "δεν παίζεται σήμερα", "απαρχαιωμένο" κλπ, γιατί πολύ απλά δεν έχετε απολύτως καμία εμπειρία για τα παιχνίδια που αναφερόμαστε. Και εγώ μπορώ να αρχίσω χαρακτηρισμούς. Πχ η πραγματική μου άποψη για τα JRPGs είναι ότι όλο το είδος είναι σκουπίδι. Αλλά μένω στο "δεν είναι του γούστου μου". Αυτά τα παιχνίδια ούτε ξεπερασμένα είναι ούτε δεν είναι σήμερα διασκεδαστικά. Όσο διασκεδαστικό είναι για εσάς να παίζετε 16 bit console games τόσο διασκεδαστικό είναι για εμάς να παίζουμε text adventures της infocom. Όσο διασκεδαστικό είναι για εσάς να παίζετε chrono trigger τόσο διασκεδαστικό είναι για εμάς να παίζουμε wizardry. To τι λένε οι καθυστερημένοι Αμερικανοί youtubers που δεν έχουν παίξει παιχνίδι εκτός κονσόλας δεν σημαίνει ότι ισχύει κιόλας. Και btw text adventures βγαίνουν μέχρι και σήμερα και μάλιστα πολλά κάθε χρόνο.
  10. Leon

    Amiga VS 16 Bit Κονσόλες

    @Getta Robo δεν είπα για το world of illusion το οποίο είναι όντως καλό. Τα dkc, Aladdin και mickey mania και υπερεκτιμημένα είναι και πάσχουν από τα προβλήματα που ταλανίζουν τα europlatformers (ε και τα τρία από Άγγλους designers είναι στη ουσία). Αν βγάλουμε το λούστρο (γιατί φυσικά είχε πέσει πολύ περισσότερο χρήμα από ένα ανάλογο παιχνίδι της amiga) δεν είναι και πολύ ανώτερα. Τα ιαπωνικά παιχνίδια της Nintendo, sega, konami, capcom, ναι, ήταν όντως ανώτερα. Τώρα πάμε σε αυτό που λες ότι δεν είναι playable τα παλιά πρωτοποριακά παιχνίδια των υπολογιστών. Διαφωνώ κάθετα. Δεν είναι playable για αυτούς που έχουν μεγαλώσει με Nintendo και αδυνατούν να παίξουν κάτι που δεν πάει από αριστερά στα δεξιά. Οι περισσότεροι youtubers reviewers ανήκουν σε αυτήν την κατηγορία και φυσικά δεν τους έχω καμιά εκτίμηση. Για crpgs απλά δες το crpg addict ή το κανάλι του matt Burton. Υπάρχει ανάλογο blog για graphics adventures. Τα text adventures φυσικά έχουν ακόμα καλύτερη αντοχή στον χρόνο ακριβώς γιατί δεν έχουν ξεπερασμένα γραφικά και ήχο. Για strategy πάλι δεν υπάρχει θέμα. Αν είναι καλοί οι κανόνες του παιχνιδιού και η computer ai ανταγωνιστική φυσικά παίζονται πολύ άνετα. Για simulators προφανώς εκεί έχουν ξεπεραστεί από τους μοντέρνους αλλά είναι κάποια που αξίζει να τα παίξεις ακόμα. Άσε που για να παίξεις flight simulators από ένα σημείο και μετά έπρεπε να έχεις βγάλει την σχολή Ικάρων οπότε οι παλιότεροι είναι και πιο προσεγγίσιμοι. Για τα πιο πειραματικά παιχνίδια (ιδίως αν ηταν 3d) φυσικά υπάρχουν αδυναμίες (στα πρώτα βήματα λογικό να γίνονται λάθη ή μετά να υπάρχουν πολλές βελτιώσεις) αλλά όπως έχω ξαναπει 1000 φορές να παίξω κάτι πρωτότυπο και ας έχει προβλήματα παρά να παίξω το platformer νο 3057. Εξάλλου και εμένα αλλά και πολλούς άλλους μας ενδιαφέρει το retro gaming από ιστορική ματιά. Να αναγνωρίσουμε τους πρωτοπόρους, την εξέλιξη, τους ιστορικούς σταθμούς. Θεωρώ λοιπόν ότι η Amiga και ο ST είχαν δυσανάλογα μεγάλη επιρροή στην εξέλιξη του gaming σε σχέση με τις πολύ μικρές πωλήσεις τους. Δεν είναι τυχαίο ότι από εκεί ξεκίνησαν developers και στούντιο που στη συνέχεια έκαναν τεράστιες επιτυχίες. Αντίθετα η συμβολή της 16 bit console γενιάς ήταν ελάχιστη σε σχέση με τις πωλήσεις της. Στην ουσία βλέπουμε βελτιωμένες εκδόσεις παιχνιδιών του nes ή παρόμοια παιχνίδια με τα 16 bit arcade games των 80s. Υπάρχουν καινοτομίες αλλά πραγματικά ελάχιστες.
  11. Leon

    Amiga VS 16 Bit Κονσόλες

    Χμμμμ...εδώ τα πράγματα γίνονται τουλάχιστον ύποπτα. Βλέπω κυρίως δυτικά και μάλιστα πολλά ευρωπαϊκά platformers. Αν σου αρέσει το donkey kong country, το mickey mania ή τα παιχνίδια της shiny υπάρχει πρόβλημα. Το πρόβλημα δεν είναι το gameplay αλλά το format. Αφού γουστάρεις τα floaty controls του mickey mania δεν θα έπρεπε να είσαι αρνητικά προκατειλημμένος στα platform παιχνίδια της Amiga. Σας αρέσει το στυλ παιχνιδιών που έβγαιναν στην Amiga (europlatformer) αλλά είστε προκατειλημμένοι γιατί έβγαιναν στην Amiga. Αν είχαν βγει για το snes θα το είχατε χάψει και θα λέγατε τι παιχνιδάρα είναι. Μήπως σας άρεσε το plok και το bubsy; Τελικά το μόνο που βλέπω από τους κονσολάδες είναι ό,τι βλέπω και στους αμιγκάδες. Μια στείρα εμμονή στα γραφικά χωρίς περαιτέρω ανάλυση. Έχετε δει ότι το DKC είναι ένα europlatformer της σειράς απλά με πιο υψηλό budget; αλλά βγήκε για το snes και έχει φτιαχτεί με sgi workstations οπότε παιχνιδάρα ενώ τα παιχνίδια της Amiga "lol crap".
  12. Leon

    Star Wars

    Συμπέρασμα: Ο Καμπανάς δεν είχε εκδώσει ακόμα το κόμικ με τον θάνατο της Γκουέν Στέισι οπότε για το Ελληνικό κοινό δεν θα έβγαζε νόημα. Ή ο μεταφραστής δεν γνώριζε το στόρι δεν έβγαζε αυτός νόημα και το παρέκαμψε. Το ερώτημα βέβαια παραμένει: γιατί η κοπέλα στην Ελληνική έκδοση λέει σώσε με; Γιατί αυτή η αλλαγή; Η αλήθεια είναι ότι δεν έχω κάτσει να συγκρίνω τις ελληνικές μεταφράσεις με τα αυθεντικά, φαντάζομαι θα έφριττα.
  13. Leon

    Amiga VS 16 Bit Κονσόλες

    Getta δεν είναι έτσι τα πράγματα. Το Pixel ήταν ένα πολύ καλό περιοδικό την δεκαετία του '80 που σημαδεύτηκε από την άνοδο των home. Στήθηκε από παιδιά με μεράκι και κέφι για αυτό που έκαναν. Δεν ήταν "επαγγελματίες" αλλά ερασιτέχνες (με την καλή έννοια). Αυτή η συνταγή έπιασε τον νεανικό παλμό της εποχής και το περιοδικό πέτυχε. Φυσικά έκαναν και λάθη, εξάλλου τότε δεν υπήρχε ίντερνετ και η ενημέρωση ήταν ελλιπής. Επίσης ΔΕΝ ήταν gamers ήταν κομπιουτεράδες. Δεν ήταν το CVG, περιοδικό γενικής ύλης για home ήταν που είχε και παιχνίδια. Ασχολούνταν με προγραμματισμό, με επαγγελματικό software και περιφερειακά με παιχνίδια. Δεν ήταν πωρωμένοι gamers όπως πχ ο Julian Rignal. Το Pixel ΔΕΝ ήταν gaming περιοδικό. Πάμε τώρα παρακάτω. Σταδιακά τα χρόνια περνούν και φτάνουμε στην δύση των home και την άνοδο των PC. Πλέον στους home η Amiga είναι the last man standing, και το Pixel (που όπως προείπα ήταν περιοδικό για HOME υπολογιστές) γίνεται στην ουσία Ελληνικό Amiga Format. Οι εναπομείναντες δημοσιογράφοι είναι φανατικοί αμιγκάδες όπως είναι και το ολοένα και λιγότερο αγοραστικό κοινό τους. Οι τελευταίοι των Μοϊκανών δεν αποδέχονται τη νέα πραγματικότητα και προσπαθούν με νύχια και με δόντια να κρατήσουν μια εποχή που έχει χαθεί για πάντα. Καταρχάς γιατί είναι η δουλειά τους και θέλουν να κρατήσουν το περιοδικό ανοιχτό και κατά δεύτερον γιατί υπάρχει ακόμα ένα πιστό κοινό στην Amiga που θέλει να ενημερωθεί. Ε λόγω του υπερβάλλοντα ζήλου φυσικά υπήρχαν και υπερβολές. Πλέον οι φανατικοί αμιγκάδες φορούσαν ροζ γυαλιά και οτιδήποτε software έβγαινε για την Amiga το αποθέωναν (και οι δημοσιογράφοι και οι χρήστες). Ε μέσα σε αυτά ήταν και τα παιχνίδια. Καταρχάς τα παιχνίδια κρίνονταν βάσει των υπολοίπων παιχνιδιών της Amiga όχι γενικά. Κατά δεύτερον είχαν μείνει λίγα development studios στην Amiga οπότε οι reviewers (κακώς βέβαια) αποθέωναν τα παιχνίδια μπας και τα αγοράσουν οι αμιγκάδες, βγουν και άλλα παιχνίδια και αυτοί κρατήσουν την δουλειά τους. Αυτό το βλέπουμε πολύ περισσότερο στα Αγγλικά περιοδικά όπου δημοσιογράφοι και developers είχαν και προσωπικές σχέσεις. Κατά τρίτον, είπαμε, ροζ γυαλιά. Δεν ήταν μόνο δόλος αλλά και ζήλος για την επιβίωση της Amiga. To ερώτημα είναι εσύ γιατί έπαιρνες Pixel αφού δεν είχες Amiga; Αφού δεν απευθυνόταν σε σένα.
  14. Ο ορισμός αυτός έχει ξεκινήσει από φασίστες και είναι άμεση συνέχεια και ακριβώς ίδιας νοοτροπίας με τη φράση του ναζί Johst "όταν ακούω τη λέξη κουλτούρα, τραβάω το πιστόλι μου". Το ξέρω ότι το λέτε χάριν αστεισμου αλλά δεν είναι καθόλου αστείο. Δεν είναι τα πάντα εύκολα και εύπεπτα. Κάποια χρειάζονται προσπάθεια, πρέπει να έχεις καλλιεργήσει τα κριτήρια σου για να τα κατανοήσεις και να τα απολαύσεις. Η δουλειά του κριτικού είναι να σε βοηθήσει να αναπτύξεις την αισθητική σου. Φυσικά δεν διατίθενται όλοι να κάνουν αυτή τη δουλειά και προτιμούν την ευκολία. Γι'αυτό εξάλλου οι μεγαλύτερες εμπορικές επιτυχίες είναι εύκολες ταινίες δράσης που δεν χρειάζεται να βασανισεις ούτε το μυαλό σου ούτε να έρθεις αντιμέτωπος με τον ίδιο σου τον εαυτό. Υπάρχουν ταινίες που βλέπονται και ευχάριστα από το ευρύ κοινό αλλά έχουν και βαθύτερα επίπεδα για όποιον θέλει να ψάξει. Τέτοιες είναι οι ταινίες του Χίτσκοκ. Οι περισσότερες βαθύτατα φροιδικές που συχνά μιλούν για τις σεξουαλικές εμμονές του σκηνοθέτη. Την ντουλαπάτη ομοφυλοφιλία του, την ενοχική φύση του λόγω ανατροφής, τις σαδιστικες του τάσεις προς τις ιδανικές αλλά απροσιτες για αυτόν, λόγο της χαμηλής αυτοεκτίμησης που είχε, ψυχρές ξανθιές. Από την άλλη στον Μπεργκμαν δεν υπάρχει ένα εύπεπτο περιτύλιγμα που να κρύβει την σκληρή αλήθεια. Είναι δύσκολος και δύστροπος. Τεμαχίζει την ανθρώπινη ψυχοσύνθεση με κλινικό τρόπο και ψυχρότητα ακριβώς όπως ένας χειρουργός. Ε και μας το το κάνει αυτό χωρίς να χρησιμοποιήσει καν αναισθητικό. Η διαδικασία δεν είναι ευχάριστη αλλά βγαίνουμε θεραπευμενοι. Όπως και ο Χίτσκοκ είναι ένας από τους καλύτερους σκηνοθέτες όλων των εποχών. Δεν είναι δήθεν. Τώρα για το ποια είναι η καλύτερη ταινία του Χίτσκοκ...δύσκολο. συμπτωματικά κάνουμε με την σύντροφό μου χιτσκοκιάδα αυτό τον καιρό γιατί δεν είχε δει πολλές ταινίες του (θα γίνει κάτι ανάλογο και με τον μπεργκμαν αλλά σιγά σιγά, χρειάζεται σταδιακή εξοικείωση με την τέχνη). Τώρα που έχω μια φρέσκια ματιά μάλλον το Vertigo. Λατρεύω Jimmy Stewart. Χαίρομαι που αναφέρθηκε και το (ψεύτικο) μονοπλάνο της θηλιάς. Μου κάνει εντύπωση που δεν βλέπετε όμως την ξεκάθαρη ομοφυλοφιλική σχέση. Είναι συχνό μοτίβο στις ταινίες του να υπάρχουν τέτοιες αναφορές. Πχ στο strangers on a train.
  15. Leon

    2001: A Space Odyssey (1968)

    Πρέπει να την ξαναδώ οπωσδήποτε. Ποτέ δεν το ερμήνευσα έτσι το τέλος αλλά τώρα θα τη δω με νέα ματιά. Θα έλεγα ότι προτιμώ την δική μου ερμηνεία αλλά σιγά μη θυμάμαι τι θεωρία είχα αναπτύξει. Πάντως είμαι σίγουρος ότι ήταν καλύτερη από του Κιούμπρικ. 😛
×