Jump to content

elephadas

Members
  • Content Count

    2.736
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    24

elephadas last won the day on August 31

elephadas had the most liked content!

Community Reputation

357.087 Excellent

About elephadas

  • Rank
    RetroJunkie™

Converted

  • Location
    USA

Recent Profile Visitors

The recent visitors block is disabled and is not being shown to other users.

  1. elephadas

    Η Ιστορία του "Πρώτο"

    Πάντως το μέγεθος των φυλλαδίων ταίριαζε περισσότερο σε νουβέλλα παρά σε κανονικό μυθιστόρημα, εκτός αν τα συντόμευαν για να χωρέσουν. Θυμάμαι τα βγάζαμε και τα κρατούσαμε/διαβάζαμε χώρια. Ήταν σπουδαία καινοτομία του "Πρώτου". Τα άλλα περιοδικά δημοσίευαν μυθιστορήματα αλλά σε πολλές συνέχειες.
  2. elephadas

    Η Ιστορία ενός Ταχυδρόμου

    Ναι... δεν είχε προσωπικές φιλοδοξίες. Μα καλά, οι πολιτικοί είναι τόσο μαθημένοι να λένε ψέμματα που ακόμη κι όταν η αλήθεια είναι αθώα δεν μπορούν να την πουν? Τι το μεμπτό να παραδεχόταν ότι είχε προσωπικές φιλοδοξίες? Αλλά ξέχασα. Δεν κάνουν σαν τρελλοί, φιλώντας χιλιάδες παιδάκια (και ποδιές συγκεκριμένου είδους), σφίγγοντας χιλιάδες χέρια και ξοδεύοντας χιλιάδες ευρά για να γίνουν βουλευτές, υπουργοί, πρωθυπουργοί διότι έχουν προσωπικές φιλοδοξίες. Αστείο πράμα. Για να υπηρετήσουν τον κυρίαρχο λαό το κάνουν.
  3. elephadas

    Η Ιστορία ενός Ταχυδρόμου

    Η κυρία του εξωφύλλου 1623 δεν φαίνεται ενθουσιασμένη με το τσιτάτο της Λιλής Ζωγράφου το οποίο φαίνεται να κοιτάζει. Τι την ένοιαζε όμως? Αυτή άρεσε σε όλους.
  4. elephadas

    Η Ιστορία ενός Ταχυδρόμου

    Αν ο τίτλος "Η θεραπεύτρια του Μπρέζνιεφ μιλάει στον Τ" ήταν λεζάντα για τη φωτό του εξωφύλλου θα καταλάβαινε κανείς γιατί ο Λεωνίδας έφυγε στον ανθό των γηρατειών του. Τέτοια θεραπεύτρια μετά από μια ορισμένη ηλικία είναι από απλώς επικίνδυνη μέχρι θανατηφόρα.
  5. elephadas

    Η Ιστορία του "Πρώτο"

    Δύστυχη Γκέλυ Μαυροπούλου πού σε σφραγίσανε! (παρακαλώ προσοχή στον τόνο του "πού") (Από σελίδες 88 δρχ 3.5 πήγε πάλι σε σελίδες 100 αλλά τώρα δρχ 4. Περιμένω να δω αν θα ξαναπέσουν οι σελίδες χωρίς μείωση της τιμής)
  6. elephadas

    Η Ιστορία του "Πρώτο"

    Αν οι φήμες ήταν σωστές, περίεργο τρόπο διάλεξε για να την στηρίξει. Όλο εξώφυλλα με την Καρέζη βλέπω να έβαζε, χώρια οι Λάσκαρες και οι Καραγιάννες. Αν και η τελευτάια της Καρέζη δεν είναι η καλυτερότερη, πολύ φαίνονται οι ρυτίδες της, χώρια εκείνη η μολυβιά στο δεξί της μάτι που περνάει πάνω από τα μαλλιά της, για την οποία δεν ξέρω αν ανήκε στο αρχικό εξώφυλλο ή επέμβαση του αγοραστή του συγκεκριμένου τεύχους.
  7. Πολυτονικό μεν, ανορθόγραφο δε. Το ρήμα "επηρεάζω" δεν έχει καμία σχέση με το ουσιαστικό "επιρροή" και επομένως το "επιρρεάζω", συνηθέστατη γραφή, είναι πρόσφατο (λόγω γενικής αμορφωσιάς) και αδικαιολόγητο. Μου κάνει εντύπωση που ένα βιβλίο εποχής πολυτονικού είχε αυτό το λάθος. Χώρια που το "περιβάλλον" χωρίς κτητικό παραπέμπει σε κλιματικές αλλαγές και καυσαέρια, καλύτερα θα ήταν "το περιβάλλον σας" επηρεάζω [epireázo] -ομαι Ρ2.1 : 1.ασκώ επίδραση σε κπ. ή σε κτ., συντελώ στη διαμόρφωση ή στη διαφοροποίησή του: [κόβω διάφορα] [λόγ. < αρχ. ἐπηρεάζω `προσβάλλω, προσπαθώ να βλάψω΄ κατά τη σημ. της λ. επήρεια] επιρροή η [epiroí] Ο29 : α.το να επηρεάζει κάποιος τον πνευματικό ή ψυχικό κόσμο κάποιου άλλου, να ασκεί επίδραση στη διαμόρφωσή του, στις εκδηλώσεις ή στις αποφάσεις του [λόγ. < αρχ. ἐπιρροή `εισροή, συρροή υγρού΄ σημδ. γαλλ. influence] Δηλαδή η σύγχρονη σημασία και των δύο λέξεων είναι πολύ διαφορετικη από την αρχική τους. Το "επηρεάζω" γράφεται "επιρρεάζω" λογω επήρειας της "επιρροής"!!
  8. elephadas

    Η Ιστορία ενός Ταχυδρόμου

    Μπα? Η Νταϊάνα τραβούσε τον Κάρολο από τη μύτη? Μ' αρέσει η υπεύθυνη πηγή εσωτερικής πληροφόρησης που είχε ο "Τ" για να μαθαίνει τα μυστικά των ανακτόρων τοθ Μπακιγχαμ (ή του Κένσινγκτον? δεν θυμάμαι που έμενε αυτό το αταίριαστο ζευγάρι). Τίποτε δεν τους ξέφευγε. Δεν ξέρω γιατί, αλλά η ιδέα ενός πρακτικού και ηλεκτρονικού σπιτιού από το Παρίσι (και όχι ας πούμε Φρανκφούρτη, Τόκυο ή κάποια Αμερικάνικη πόλη) μου φέρνει στον νού την καταπληκτική ταινία του (και με τον) Ζακ Τατί "Mon Oncle" και ιδιαίτερα την μοντέρνα κουζίνα της αδερφής του και το χάος που δημιουργεί εκεί ο Mr. Hulot. Δυστυχώς δεν φαίνεται να υπάρχει όλη η ταινία στο Youtube, αλλά υπάρχει ένα μικρό απόσπασμα της σκηνής με τον Τατί στην κουζίνα (όχι το καλύτερο κομμάτι της). Γενικά όλες οι σκηνές στο μοντέρνο σπίτι είναι πολύ αστείες.
  9. elephadas

    Η Ιστορία του "Πρώτο"

    Μπα? Δεν ήξερα ότι ο Γιουσούφ Ισλάμ υπήρχε στο κουρμπέτι από το 1961, Μερικές ηθοποιές καλύτερα να μη φωτογραφίζονται με μαγιώ και μάλιστα σε εξώφυλλο (και άντρες το ίδιο, μη με πείτε σεξιστή, αλλά αυτοί ήταν από σπάνιοι έως ανύπαρκτοι). Τι μέρος του λόγου ήταν η κυρία Λίλυ Νιαγάρα? Παρατηρώ αύξηση σελίδων 32 > 64 > 100 συνοδευόμενη από αύξηση τιμής σε 3 δραχμές και μετά από μείωση σελίδων σε 84 αλλά χωρίς μείωση τιμής. Η φωτογραφία της εντυπωσιακής Σοφίας Λώρεν στο τεύχος 92 είναι από την ταινία El Cid του 1961 στην οποία έπαιζε το ρόλο της κυρά-Σίνταινας, Jimena, δίπλα στον Τσάρλτον Χέστον :). Είχα την ιστορία του Ελ Σιντ (αγρίως λογοκριμένη διότι τι σόι εθνικός ήρωας είναι ένας μισθοφόρος πολέμαρχος που πουλάει τις υπηρεσίες του αδιακρίτως σε φίλους και εχθρούς της πατρίδος?) σε βιβλίο από τις παιδικές εκδόσεις Αγκύρας (βρήκα το εξώφυλλο αλλά όχι εσωτερικές εικόνες) και στην εικονογράφηση η Χιμένα είχε λοξά μάτια, έντονα ζυγωματικά, και κάτι χειλάρες τόοοοοσες. Μου πήρε χρόνια να καταλάβω γιατί.
  10. Κριτική? Βεβαίως. Του είδους "Μου άρεσε" ή "Δεν μου άρεσε". (Και μπορεί να προστεθεί η εξήγηση του γιατί δεν άρεσε, αν ξέρουμε γιατί, αλλά δεν έχει σημασία: Δεν χρειάζεται λόγος για να μη μας αρέσει κάτι.) Εκεί που διαφωνώ είναι το να αναγάγουμε το γούστο μας σε υπέρτατο κριτήριο για την αξία του έργου κάποιου, ώστε να λέμε "Ο Χ δεν είναι καλός". Ορισμένες φορές είναι δυνατό να το πούμε (και να μη σεβόμαστε καθόλου τη γνώμη εκείνων στους οποίους αρέσει το έργο υτου Χ). Δεν έχω κανένα δισταγμό να αποκαλέσω σκουπίδια πολλά από αυτά που βλέπω (μάλλον μαθαίνω) να παίζει η τηλεόραση τώρα. Μου φαίνεται απαράδεκτον να προβάλλονται, παρόλο που δεν θα ήθελα να απαγορευτούν (είμαι αλλεργικός στις απαγορεύσεις). Θα ήθελα να μην τα βλέπει κανείς κι έτσι να διακοπούν και απογοητεύομαι που βλέπω να έχουν ακροαματικότητα και πολλοί να κάνουν σαν τρελοί για τους διάφορους νικητές σε reality shows και τέτοια. Αλλά δεν έχω το μεγαλύτερο IQ του κόσμου, ούτε απύθμενο βάθος γνώσεων για κάθε τομέα (απύθμενη άγνοια, ναι). Άρα αναγκαστικά δέχομαι ότι υπάρχουν πράγματα που δεν μπορώ να εκτιμήσω / καταλάβω / απολαύσω διότι ξεπερνάν τις δυνατότητές μου. Όταν άνθρωποι των οποίων τη γνώμη έχω μάθει να υπολογίζω και να σέβομαι (διότι ξέρω ότι έχουν ασχοληθεί με το αντικείμενο πολύ περισσότερο από μένα, και για άλλους διάφορους λόγους) λένε ότι το Α είναι σπουδαία ταινία ή ο Β είναι μεγάλος ηθοποιός, θα δώσω βάρος στη γνώμη τους. Θα εξακολουθήσουν να μη μου αρέσουν η Α και ο Β. Αλλά δεν θα τους πώ κακή ταινία, μέτριος ηθοποιός. Και υπάρχουν και πάμπολλες ενδιάμεσες καταστάσεις, που δεν είμαι σίγουρος. Εκεί λόγω ιδιοσυγκρασίας, επαγγέλματος, δεν ξέρω, προτιμώ να γέρνω προς τη δεύτερη επιλογή: Δεν μου αρέσει αλλά ΙΣΩΣ να μην έχω καταλάβει την αξία του. Βεβαίως το να δηλώνει κάποιος κριτικός, έντεχνος, σπουδαίος καλλιτέχνης, άνθρωπος του πνεύματος κλπ. δεν σημαίνει τίποτε, ειδικά τώρα που έχουν πολλαπλασιαστεί τα μέσα κι έχουν βγει άπειροι που δηλώνουν ειδικοί στο ιντερνετ, στα κανάλια κλπ. Θέλει προσπάθεια να ξεχωρίσει κανείς σε ποιων τη γνώμη δίνει σημασία και ποιους αγνοεί. Νομίζω έγραψα τη γνώμη μου όσο πιο καθαρά μπορούσα, και ο,τιδήποτε γράψω από δω και περα θα είναι επανάληψη. Άρα σταματάω εδώ - ήδη έχω καταχραστεί την καλοσύνη των διαχειριστών περισσότερο απ' όσο έπρεπε. Αλλά είναι κάτι στο οποίο έχω κάποια ευαισθησία :). Και διότι βλέπουμε και σε άλλα πράγματα, πιο χειροπιαστά και συγκεκριμένα, να θεωρείτα ότι όλες οι γνώμες έχουν την ίδια βαρύτητα και είναι εξ ίσου άξιες σεβασμού, είτε είναι κάτι που λένε γιατροί που έχουν φάει χρόνια μελέτης είτε τσαρλατάνοι με ματζούνια... είτε είναι αστροφυσικοί είτε παλαβοί που επιμένουν ότι η γη είναι επίπεδη. Αυτάααα....
  11. Το να λέει κανείς "Δεν μου αρέσει ο τάδε" (ηθοποίος, τραγουδιστής, μουσακάς) είναι θέμα προσωπικών προτιμήσεων και δεν μπορεί να κατηγορηθεί γι' αυτό ούτε υπάρχει λόγος να ντρέπεται και κανένας δεν μπορεί να τον αναγκάσει να αλλάξει γνώμη. Περί ορέξεως ουδείς λόγος. Το πρόβλημά μου ειναι όταν το "δεν μου αρέσει ο τάδε" μετατρέπεται στο "Ο τάδε δεν είναι καλός (ηθοποιός, τραγουδιστής, φαγητό). Το πρώτο δέχεται ότι πρόκειται για υποκειμενική εκτίμηση, το δεύτερο μοιάζει σαν να θεωρούμε τους εαυτούς μας απόλυτους κριτές αρνούμενοι ότι η γνώμη άλλων με περισσότερη παιδεία, καλλιέργεια, εξειδίκευση, μπορεί να έχει περισσότερη βαρύτητα από τη δική μας και ότι η κατανόηση της αξίας του έργου του μπορεί ίσως να ξεπερνάει τις δυνατότητές μας. Δεν μου αρέσει ο Βάγκνερ, δεν αντέχω να ακούσω πάνω από 5 λεπτά από τις όπερές του. Θα πει αυτό ότι θα απορρίψω τη γνώμη άλλων πολύ πιο αρμόδιων και ικανών από μένα να κρίνουν την αξία του ως συνθέτη και να αποφανθώ με ύφος χιλίων καρδιναλίων "Έλα μωρέ, ποιος Βάγκνερ... μπροστά στον Καρβέλα δεν λέει τίποτε"? Επίσης, βλέπω συχνά (από όλες τις πλευρές) την τάση να απορρίπτουμε κάποιον καλλιτέχνη ΩΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗ επειδή είναι καθίκι ως άνθρωπος ή επειδή διαφωνούμε πολιτικά μαζί τους ή για άλλους λόγους. Ας μην αναφερθώ σε ονόματα, αλλά ας πούμε ο Γ.Ντ. με τα συγκεκριμένα τραγούδια που επέλεξε να πει μου αρέσει πολύ περισσότερο ως τραγουδιστής από τον μακαρίτη Δ.Μ., παρόλο που από το δημόσιο πρόσωπό τους ο δεύτερος φαίνεται να ήταν πολύ καλύτερος άνθρωπος από τον πρώτο. Δεν θα πς "Ο Γ.Ντ. είναι κακός τραγουδιστής" επειδή δεν τον συμπαθώ ως άνθρωπο. Δεν θα πάω από εκεί στην άλλη άκρη, βέβαια. ΥΠΑΡΧΟΥΝ περιπτώσεις που "αντικειμενικά" μπορεί να αποφανθεί κανείς "Ο τάδε δεν είναι καλός ηθοποιός" (παράδειγμα ο elephadas, που αν υπήρχε όσκαρ κακής ηθοποιίας θα το διεκδικούσε, και αν κανείς μου έλεγε ότι του αρέσει το παίξιμό του, θα έλεγα "Πήγαινε παιδάκι μου να σε κοιτάξει κανένας ωριλά, οφθαλμίατρος, ή καλύτερα ψυχίατρος"). Ο Σεφέρης ήταν μεγάλος ποιητής. Δεν καταλαβαίνω την ποίησή του (γενικά δεν τα πάω καλά με την ποίηση) αλλά δεν μπορώ να πω "ποιήματα ήταν αυτά που έγραφε ή βλακείες?" επειδή δεν καταλαβαίνω τι θέλει να πει ο ποιητής. Όμως ο στιχοπλόκος που έγραψε (πού το θυμήθηκα αυτό? Και σίγουρα τα λόγια τα θυμάμαι μόνο στο περίπου) "Από σπρέχεν είσαι μάνα, από εμφάνιση πετάς, αλλά δε μου λες ρε μάγκα, απο τ' άλλα πώς πας?" ήταν αντικειμενικά "ποιητής" της κακιάς ώρας και δεν διστάζω καθόλου να το πω. Αυτό που ήθελα να πω, με τη συνηθισμένη μου φλυαρία, είναι ότι καλό είναι να είμαστε μετριοπαθείς στις κρίσεις μας για ανθρώπους των οποίων το έργο δεν μας αρέσει αλλά οι οποίοι θεωρούνται από άλλους, κατά τεκμήριο πιο επαΐοντες από μας, σπουδαίοι. Κανείς δεν είναι υπεράνω κριτικής, προς Θεού. Αλλά δεν είναι όλες οι κριτικές και γνώμες ισοδύναμες. Κάποιοι μπορεί να ξέρουν καλύτερα από μας σε κάποιους τομείς. Πάω τώρα να κρυφτώ διότι θ' αρχίσουν να πέφτουν καρπαζιές.
  12. elephadas

    Η Ιστορία του "Πρώτο"

    Το "Πρώτο" το αγόραζε μια φίλη και γειτόνισσα της μητέρας μου οπότε συχνά το χάζευα όταν ήμουν παιδάκι (λίγα χρόνια μετά από αυτά τα τεύχη). Το προτιμούσα από όλα τ' άλλα περιοδικά (Θησαυρός, Ρομάντσο κλπ) αλλά δεν θυμάμαι τον λόγο (ούτε και πολλά άλλα πράγματα γι' αυτό). Έχω την εντύπωση ότι αυτό το περιοδικό ήταν που από ένα σημείο και μετά έβαζε ένθετα αστυνομικά μυθιστορήματα σε φυλλάδια μικρότερου σχήματος στις μεσαίες σελίδες οπότε μπορούσες να τα βγάλεις και να τα διαβάσεις σαν ανεξάρτητα βιβλιαράκια. Αν έχω δίκιο θα το δούμε στα εξώφυλλά του μια που σίγουρα θα το διαφήμιζε εκεί.
  13. elephadas

    Η Ιστορία ενός Ταχυδρόμου

    Μελίνα - Φέρτης μετά 20 έτη: "Το γλυκό πουλί της νιότης" του Τενεσί Ουίλιαμς. Είχε ανέβει το 1959-60 στο Θέατρο Τέχνης σε σκηνοθεσία Κουν. Η Μερκούρη είχε και την κατάλληλη ηλικία και την κατάλληλη εμφάνιση για το ρόλο, και είναι από τους πιο διάσημούς της. Αλλά ο Φέρτης? Ποτέ δεν μου κάθησε καλά. Ήταν πολύ νέος (21 στα 22) για να έχει προλάβει να αποτύχει στη ζωή του όπως ο Τσανς Γουέην του έργου, αν και ο πρώτος διδάξας στο ρόλο Robert Drivas (μπα? με όνομα "Chοromokos", μαμά Χαρίκλεια και σπουδές στην Αθήνα πρέπει να ήταν ελληνικής καταγωγής) ήταν επίσης 21 και 13 χρόνια μετά έμοιαζε 20άρης, αν κρίνω από τη φωτό του στη Wikipedia. Αλλά το βασικό μου πρόβλημα ήταν ότι δεν μπορώ να φανταστώ με τίποτε τον Φέρτη με αυτή την εμφάνιση καλού παιδιού και αυτή τη φωνή να παίζει τον ζιγκολό / παραλυμένο. Ωστόσο ένα καλό μακιγιάζ κάνει θαύματα https://i.pinimg.com/originals/9b/83/88/9b838821f81a32ba6511f2932209ae28.jpg κι ο Κουν δεν θα τον έβαζε στο ρόλο αν δεν ήταν καλός. Αλλά 20 χρόνια μετά? Η Αλεξάνδρα ντελ Λάγκο πες θα μπορούσε να είναι 60άρα, αφού είναι "ώριμη" πρώην σταρ οπότε η ηλικία της είναι απροσδιόριστη παρόλο που η εντύπωση που δημιουργεί το έργο είναι για νεότερη. Αλλά ο 40άρης Φέρτης (πάντα με αυτή την εμφάνιση και φωνή) στο ρόλο νεαρού ζιγκολό? Είναι φανερό ότι αναδημιούργησαν το ζευγάρι λόγω της παλιάς μυθικής παράστασης και όχι γιατί ο Φέρτης ήταν ο καταλληλότερος παρτεναίρ. Θα μπορούσα να την είχα δει την παράσταση, ήμουν ακόμη Ελλάδα. Δεν ξέρω γιατί δεν πήγα. Πάντως έχω την εντύπωση ότι δεν ήταν και πολύ πετυχημένη. Άλλωστε πολύ περισσότερες αναφορές βρίσκω στην παράσταση του 1960. Εδώ υπάρχει μια φωτό http://archives.elia.org.gr:8080/LSelia/images_View/03.5.P.068.JPG Χμμμμ... με δεδομένο το τέλος του έργου και έτσι όπως κραδαίνει το μαχαίρι η Μελίνα εγώ αν ήμουν ο Φέρτης δεν θα χαμογελούσα έτσι ανέμελα.
  14. elephadas

    Η Ιστορία ενός "Θεατή"

    Ο άοπλος φουστανελλοφόρος του 1821 με το λιμοκοντόρικο μαλλί και μουστάκι και η σύντροφός του ψωνίζανε το ίδιο μοντελάκι φέσι από το ίδιο μαγαζί. Αλλά έχω την απορία, πώς του στεκότανε του κυρίου (το φέσι εννοώ) έτσι στο πλάι? Παραβιάζει τους νόμους της φύσης. Εκτός κι αν το είχε στερεώσει με τσιμπιδάκια και φουρκέτες, πράγμα που θα έκανε τον Κολοκοτρώνη ή τον Καραϊσκάκη (που ήταν και αθυρόστομος) να τον πάρουν με τις λεμονόκουπες.
  15. elephadas

    Η Ιστορία ενός "Θεατή"

    Αν το πρόσωπο του Γουώρεν Μπήττυ είχε όλες αυτές τις αποχρώσεις θα του συνιστούσα επειγόντως επίσκεψη σε δερματολόγο. Κρίμα, νέος άνθρωπος.
×