Jump to content

elephadas

Members
  • Content count

    2.597
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    20

elephadas last won the day on May 18

elephadas had the most liked content!

Community Reputation

356.851 Excellent

About elephadas

  • Rank
    RetroJunkie™

Converted

  • Location
    USA

Recent Profile Visitors

The recent visitors block is disabled and is not being shown to other users.

  1. elephadas

    Ιστορίες από το Ντομινό

    Υπέροχο! Επικροτώ και χειροκροτώ Ο καλλιτέχνης έπρεπε βέβαια να βάλει την τέως δούκισσα με λυγισμένο το πόδι για να κολλήσει το φουστάνι στον γοφό (βλέπε και παλιά σκίτσα του Βασίλη Χριστοδούλου ) διότι το εξώφυλλο έπρεπε να είναι και σέξυ, όχι απλή αναμετάδοση αστυνομικού δελτίου. Κι έτσι τη δείχνει με το ένα πόδι μέσα στο αυτοκίνητο λες και μόλις κατέβηκε, ενώ το κείμενο λέει ότι ήδη μαλλιοτραβιόταν με τον άλλον οδηγό. Κι αν προσέξετε το χέρι πιο πολύ μοιάζει να χαϊδεύει το μαγουλάκι του αστυνομικού παρά να το χαστουκίζει. Μόνο το άγριο ύφος της δείχνει ότι πρόκειται για ελληνικό μπάτσο στον μπάτσο κι όχι ιταλικό (έλεγα να αποφύγω το τετριμμένο λογοπαίγνιο αλλά δεν μπόρεσα). Ο μισός κύριος τέρμα δεξιά θα είναι ο άλλος οδηγός που θα σκέφτεται "Αμάν από τι γλύτωσα", αλλά και μπορεί και "Φτου γ..., δεν χαστούκισε εμένα να της κάνω μήνυση να βγάλω καμια λιρέττα" Απορία Νο. 1: Στην Ιταλία του τότε (πότε?) οι τροχαίοι δεν φορούσαν στολή αλλά κυκλοφορούσαν αλά Χάμφρεϋ Μπόγκαρτ και πριν ζητήσουν άδεια οδήγησης δείχναν τα χαρτιά τους σαν πράκτορες του Εφμπιάι? Απορία Νο. 2: Πόρτα δεν είχε το αυτοκίνητο? Και ξέρω ότι τότε υπήρχαν αυτοκίνητα με τους μεντεσέδες της πόρτας στον κεντρικό στύλο οπότε ανοιγμένη θα ήταν πίσω από την όμορφη καλλιτέχνιδα, αλλά κάποιο κομμάτι της θα έπρεπε να φαίνεται, κι εμείς δεν βλέπουμε τίποτε. (Σε κάποιον έδειχναν καλλίπυγες καλλιτέχνιδες κι αυτός γκρίνιαζε που λείπανε οι πόρτες).
  2. Να 'σαι καλά βρε Rufus, κι αναρωτιόμουνα ποιος ήταν αυτός και γιατί μου φαινόταν γνωστή η φάτσα του
  3. Προφανώς ο κος Γκουσκούνη όταν λέει " Μου μοιάζει πάρα πολύ. Όσα είχα εγώ τα έχει και αυτός " δεν εννοεί χαρακτηριστικά προσώπου, διότι αν εξαιρέσουμε τη φαλάκρα δεν βλέπω μεγάλες ομοιότητες μεταξύ νεαρού εγγονού και παππού όταν ήταν νέος. Αλλού το πάει, όπως άλλωστε φαίνεται και από την εναλλακτική καριέρα για την οποία βρίσκει τον εγγονό κατάλληλο. Αλλά οι θρύλοι δεν επαναλαμβάνονται. Ένας ήταν ο Γκουζγκούνης (εμείς με ζ τον ξέραμε και με ζ τον προφέραμε)
  4. elephadas

    Η Ιστορία του Ντομινό

    Τίποτε. Δεν είναι απόκριες για να είναι μεταμφιεσμένη. Έτσι απλά κι απέριττα ντυμένη κυκλοφορούσε στο σπίτι της καθημερινά. Πέρναγε κι ένας φωτογράφος τυχαία από το δωμάτιο με το πιάνο (*) και σκέφτηκε "δεν της βγάζω μια φωτογραφία να τελειώσει και το φιλμ να το πάω για εμφάνιση?". Γιατί, βλέπει κανείς τίποτε το περίεργο και εξεζητημένο στο να ντύνεται κάποιος με χρυσόχαρτο? (*) ή ίσως η κυρία Καλέση τον είχε καλέσει για μπάνια σε σαμπάνια.
  5. elephadas

    Η Ιστορία του Ρομάντσο

    Η Ναθαναήλ σ' αυτή τη φωτογραφία μοιάζει κούκλα. Κυριολεκτικά. Από αυτές που βλέπαμε στις βιτρίνες τότε, που προσπαθούσαν να μοιάζουν με ανθρώπους. Φταίει το απολύτως τεχνητό μαλλί της, το έντονο μακιγιάζ στα μάτια, και η επεξεργασία του προσώπου της που της αφαίρεσε ένα σωρό λεπτομέρειες και σκιές. Ήταν βέβαια και κούκλα μεταφορικά κι αυτό βοήθησε.
  6. elephadas

    Η Ιστορία του Ντομινό

    Κοίτα που ο Φλωρινιώτης στο εξώφυλλο είναι πολύ πιο συμμαζεμένος και σοβαρός ενδυματολογικά από τον ροζ Τόλη :) . Το 1979 ήταν και η χρονιά της περίφημης εκπομπής / συνέντευξης του Χατζιδάκι στο Τρίτο Πρόγραμμα, τη θυμάστε?
  7. Αυτή με τους τύπους με τα γένεια-τζίβα μπορεί να είναι απο κανένα θεατρικό ή να είναι αναμνηστικη φωτογραφία από εκδήλωση με αρχαίους διάφορων εποχών, όπως οι αρχαίες κρητικές, βυζαντινές, χλαμυδοχιτωνοφορούσες κυρίες. Αλλά ο Ρασπούτιν και οι φουστανελλοφόροι πρέπει να είναι από ταινία, υποψιάζομαι, όχι θεατρικό (υπάρχουν εξωτερικά γυρίσματα αλλά και τα εσωτερικά είναι σε μεγάλους χώρους που δεν είναι εύκολο να υπήρχαν σε σκηνές θεάτρου τότε). Μόνο σε ταινία μπορούσαν να βρίσκονται τόσες πολλές (και μάλιστα χιονόλευκες) φουστανέλλες Βέβαια κάποιος θα έπρεπε να πει στους κομπάρσους στην πρώτη φωτό του 591 (που μοιάζει με δίκη κατσαπλιάδων) ότι δεν είναι ευγενικό να κάθονται σταυροπόδι ενώπιον του σεπτού δικαστηρίου. Η επόμενη φωτογραφία ξεχωρίζει σαν τη μύγα μες στο γάλα, διότι είναι γνήσια. Τέτοιες φάτσες μόνο στην πραγματικότητα μπορούν να υπάρξουν. Αλλά η επόμενη παραπέμπει σε εποχή Όθωνος και Αμαλίας, οπότε πάλι γυρνάμε σε ταινία. Μετά έχουμε τους μινιφορούντες τσολιάδες στις κόγχες (του Ηρωδείου?)... ποιανού η ιδέα ήταν να τους φωτογραφίσει από χαμηλά, ώστε να φωτογραφίζουν κι εκείνοι? Μου θυμίζει ένα ανόητο ανέκδοτο των γυμνασιακών μου χρόνων που δεν μπορώ να επαναλάβω εδώ καθότι ακατάλληλον δι' ανηλίκους αλλά και δι' ενηλίκους με αίσθηση χιούμορ. (Στο Γυμνάσιο μου είχε φανεί ξεκαρδιστικό). Ο φωτογράφος των Βυζαντινών Δεσποινών στην επόμενη φωτογραφία δεν πρόσεξε ότι πίσω τους βλέπαμε και μία αναχρονιστική Αμαλία? Στην αποκάτω φωτογραφία η καλλονή αριστερά με τα χοντρά σφυρά και το χαρτονένιο βέλος (που σημαδεύει στο γάμο του Καραγκιόζη - τουλάχιστον οι άλλες έχουν πιο πόζα) θα έκανε την Άρτεμη, αν την έβλεπε, να βάλει τα κλάματα από ζήλεια. Όπως και την Ιππολύτη, την Αταλάντη, την Πενθεσίλεια κι άλλες γνωστές τοξεύτριες της αρχαιότητας. Πώς να συγκριθούν μαζί της? (Στην από κάτω φωτό ιδέα μου είναι ή έχουν όλες δοξάρια? Στο Αρσάκειο Θεμισκύρων βρισκόμαστε?). Όσο για τους αθληταράδες από πάνω μου, δεν έχω λόγια... οι φάτσες τους είναι όλες η μία καλύτερη από την άλλη, αλλά ο τσιλιβήθρας αριστερά, με τα κλειστά μάτια και το ύφος άφατης ευτυχίας, είναι ανυπέρβλητος.
  8. elephadas

    Η Ιστορία του Ντομινό

    Όταν διάβασα την περιγραφή του εξωφύλλου σκέφτηκα "Η πεντάμορφη και το τέρας". Αλλά όταν είδα τη φωτογραφία, η πεντάμορφη ήταν μάλλον τέρας κι αυτή. Αλλά φταίει και η φωτογραφία, δεν είναι μόνο που μοιάζανε χάλια και οι δύο τότε. Εϊναι αυτό ένα δροσερό εικοσάχρονο κορίτσι, ανεξάρτητα από χαρακτηριστικά προσώπου? Και χάθηκε λίγο ρετουσάρισμα στο δεξί της χέρι? Στην αρχή σκέφτηκα ότι είναι σημάδια από το εμβόλιο ευλογιάς, αλλά αυτό το κάναμε στο αριστερό χέρι και σε πολλά αν όχι όλα τα μέρη στα κορίτσια το κάνανε ψηλά στο μπούτι με τη λογική ότι δεν θα φαινόταν εκεί (κούνια που τους κούναγε).
  9. elephadas

    Η Ιστορία του Ρομάντσο

    Και της Διαλυνά, μόνο που δεν θα την αναγνώριζα.
  10. elephadas

    Η Ιστορία του Ντομινό

    Μα μυστικά μπορεί να έχει ο πάσα ένας. Μια σταρ πρέπει να έχει κάτι το ιδιαίτερο.
  11. Μου αρέσουν πολύ οι απόψεις της (είμαι? δεν είμαι? νομίζω είμαι) φεμινίστριας Βαλσάμη περί ισότητας... "Ο Ερρίκος δεν μου φέρνει ποτέ δυσκολίες σ' οτιδήποτε κι αν του πω... Πιστεύω πως κι εκείνος μέσα του τη δέχεται την ισότητα" (άρα λογικά απ' έξω του δεν την δεχόταν). Όσο και να το κάνεις, όταν ό άλλος σου λέει "Άντε να πλύνεις τα πιάτα" αλλά από μέσα του τη δέχεται την ισότητα, το πλύσιμο πιάτων γίνεται χαρά για μια φεμινίστρια.
  12. Οι αρχαίες Αιγύπτιες που κολλάγανε?
  13. elephadas

    Η Ιστορία του Ρομάντσο

    Προσωπικά θα προτιμούσα ακόμη μία Τζέην Μάνσφηλντ (ή όση από αυτή χωρούσε σε ένα εξώφυλλο τέλος πάντων) παρά την Ανουσάκη όπως μοιάζει στο εξώφυλλο που είναι ανεκδιήγητο από κάθε άποψη, από το ρούχο που την έχουν να φοράει (*) μέχρι το ανυπεράσπιστο φυτό που ανηλεώς μαδάει, χώρια η κόμμωση. (*) Δεν είχε περάσει την ηλικία των φιογκακίων? Και δύο μάλιστα. Επισήμως ήταν 19 το 1963, άρα πρόσφατη απόφοιτος λυκείου, όχι νηπιαγωγείου
  14. elephadas

    Η Ιστορία του Ντομινό

    1. Η Αλιφέρη με το τσεμπέρι είναι αγνώριστη. 2. Ο συνδυασμός των κεφαλιών με το κειμενάκι δίπλα τους δεν είναι πάντα ταιριαστός. Όταν βλέπεις έναν αρρενωπό μουστακαλή σαν τον Γαργανουράκη και δίπλα "όλα με το βελονάκι" παρόλο που κάνει ρίμα μοιάζει περίεργο. Να εξηγούμαι, δεν εννοώ ότι το πλέξιμο με το βελονάκι είναι γυναικεία δουλειά κι ότι δεν θα μπορούσε μια χαρά ο Γαργανουράκης ή οποιοσδήποτε άλλος άντρας να πλέκει δαντέλλες. Δεν έχω τέτοια κολλήματα. Αλλά οι αναγνώστες του Ντομινό το 1978? 3. Δεν ξέρω αν αλήθευε το ειδύλλιο Ουίλλιαμς - Αργυράκη, αλλά η φωτογραφία περισσότερο δίνει εντύπωση ότι η Μπέθθυ ετοιμάζεται να του πατήθει δαγκωνιά στο λαιμό σαν βαμπίρ (φοράει και μαύρα)
  15. Πάντως για ένα διάστημα ήταν πιο γνωστά για την εξωφρενική "Twinkie defense". Όχι ο καλύτερος τρόπος να σε σκέφτονται αν είσαι καταναλωτικό προϊόν, αλλά δούλεψε για τον δολοφόνο - το 1978 άρα εντός ρετρομανιακών ορίων :) - του Δημάρχου του Σαν Φρανσίσκο και του Harvey Milk που ήταν city supervisor αλλά δεν ξέρω τι είναι αυτό, αφού ο τύπος καταδικάστηκε για απλή ανθρωποκτονία διότι έκριναν οι ένορκοι ότι δεν ήταν σε θέση να σκεφτεί λογικά και να προμελετήσει το έγκλημά του εν μέρει λόγω του junk food που έτρωγε (βρέθηκαν φυσικά οι κατάλληλοι ψυχλιατροι να καταθέσουν για μάρτυρες υπέρ του δολοφόνου που κατα τ' άλλα είχε την ικανότητα να είναι πρώην αστυνομικός, πυροσβέστης, και όταν διέπραξε το έγκλημα city district supervisor). Δεν αναφέρθηκαν σε twinkies, αλλά τα δύστυχα γλυκάκια ήταν τόσο εμβληματικά του junk food γενικώς που το όνομά τους συνδέθηκε με αυτή τη γελοία δικαιολογία (βλέπε και affluenza defense σε πρόσφατη δίκη).
×