Jump to content

maryflor73

Members
  • Content count

    29
  • Joined

  • Last visited

Community Reputation

18.879 Excellent

About maryflor73

  • Rank
    RetroN00b
  1. Καλοκαίρι 1988. Ήταν σε ένα αναψυκτήριο στη Λένορμαν [Κολωνό] - δεν θυμάμαι πως λεγόταν - και πήγαμε να δούμε τον Πασχάλη που εκείνη την εποχή είχε κάνει δυναμικό come back με το άλμπουμ "9 τρόποι αγάπης" και γινόταν κυριολεκτικά χαμός από κοριτσόκοσμο!!! Φωνές, ουρλιαχτά, σκισίματα ρούχων, που να τα έβλεπε ο Ρουβάς!!!
  2. Εγώ θυμάμαι είχα δει τις "Τελευταίες μέρες της Πομπηίας" στο ΙΤΑ 8 Μετά από αυτό έβαζε τις ... γνωστές ταινίες αλλά με συναίσθημα, πλοκή και ίντριγκα!!!
  3. Ο Ράλφ είχε κι αυτός πολλές συναισθηματικές ανάγκες (αν θυμάστε είχε αναφέρει ότι με την μητέρα του η σχέση ήταν ανύπαρκτη-μάλλον δεν ήθελε ο γιος της να γίνει ιερωμένος) τις οποίες του τις κάλυπτε η Μέγκι άφοβα κι ακίνδυνα γι' αυτόν επειδή ήταν μικρό παιδί και δεν διακινδύνευε τίποτα, ούτε τη σχέση του με το Θεό ούτε τα μελλοντικά του σχέδια. Οπότε αφέθηκε να δώσει και να πάρει βαθιά συναισθήματα κάτι που το χρειάζονταν και οι δύο.
  4. maryflor73

    Ενθύμια Αλληλογραφίας

    Υπάρχει ακόμη κάτι ανάλογο? Ξέρει κανείς?
  5. Boulder Dash μακράν, σε πράσινη οθόνη, με joystick. ΤΟ λιώσιμο, σαββατόβραδα ολόκληρα μέχρι τα ξημερώματα Κυριακής. Ειδικά όταν έπιανε τα διαμαντάκια, ακούγονταν εκείνος ο κρυστάλλινος ήχος, ήταν τέλειο! Τι ωραία χρόνια... Μάλιστα σε ένα πάρτι, είχαμε αφήσει τα φαγητά και κάναμε διαγωνισμό ποιος θα περάσει τις περισσότερες πίστες. Ένα παιδί στον υπολογιστή και τριγύρω του όλοι οι υπόλοιποι να φωνάζουν και να λένε ο καθένας τη γνώμη του. Και να περιμένουν τη σειρά τους!!
  6. Και οι δυο μου γιοι τρελαίνονται με όλα τα παλιά, μάλλον τους το πέρασα στην εγκυμοσύνη!! Ο μεγάλος που είναι 15 ανακαλύπτει με τη βοήθειά μας, παλιές ταινίες επιστημονικής φαντασίας, θρίλερ και τρόμου - ειδικά για αυτές τις τελευταίες έχουμε καθιερώσει Friday late nights! Ο μικρός που είναι 8 τρελαίνεται με παλιές φωτογραφίες, περνάμε ώρες πάνω από τα albums να κοιτάει τα πρόσωπα, τα σπίτια, τα αυτοκίνητα, γενικά λεπτομέρειες που βλέπει και φοβερά σχόλια τύπου "Πως ντυνόσασταν έτσι?" !! Του αρέσει πολύ να του λέμε ιστορίες από την παιδική μας ηλικία , τι διαβάζαμε, τι τρώγαμε, με τι παίζαμε, όλα τα πάντα.
  7. Φυσικά όλες οι απόψεις είναι καθαρά υποκειμενικές. Νομίζω ότι δεν τίθεται καν θέμα σύγκρισης με τη Μελίνα, η οποία ήταν ένα ασύγκριτο πλάσμα σε πολλούς τομείς, δεν είχα στο μυαλό μου τη Μελίνα δηλαδή όταν έγραφα το σχόλιο. Επίσης, η Μελίνα δεν ήταν μόνο ηθοποιός ήταν μια πολυεπίπεδη προσωπικότητα.
  8. Έχω να παρατηρήσω το εξής βλέποντας όλες αυτές τις φωτογραφίες. Υπήρξαν γυναίκες εξίσου όμορφες με εκείνη, πολύ ομορφότερες από εκείνη, πολύ ανώτερες ηθοποιοί από εκείνη. Ωστόσο, είχε κάτι αυτή η γυναίκα, κάτι που την έκανε αμέσως να ξεχωρίζει, ένα ιδιαίτερο πως να το πω, αστέρι, φως, κάτι τέλος πάντων που τράβαγε την προσοχή όλη επάνω της και που δεν θα ξαναβρεθεί εύκολα σε άλλο άτομο. Διαπίστωσή μου...
  9. Εξαιρετικός ηθοποιός! Δεν το γνώριζα, πέρασε φαίνεται στα ψιλά των ειδήσεων... Ευχαριστώ που ενημέρωσες Thor...
  10. Στη σκηνή που φεύγει ο Άγγελος μετά την επιστροφή του Στέφανου, έτσι μου ερχόταν να μπω στην τηλεόραση και να πάω κοντά του. Τι ηθοποιάρα ο Αντωνόπουλος!!!
  11. Την εποχή εκείνη παιδιά υπήρχαν πολλά παράξενα άτομα στα σχολεία. Τώρα που το σκέφτομαι, η τάξη μου θύμιζε παρέα από βιβλίο του Στίβεν Κίνγκ (είναι και επίκαιρος τελευταία). Ειδικά στο Γυμνάσιο που πήγαινα τις χρονιές 84-87, ελάχιστοι ήταν οι "φυσιολογικοί". Είχαμε ένα κοριτσάκι μάρτυρα του Ιεχωβά (χωρίς να θέλω να θίξω κάτι) στους υπόλοιπους φαίνονταν παράξενη, ακούγονταν και διάφορα περίεργα τότε και κανείς δεν την έκανε παρέα, έμοιαζε με Amish. Μετά ήταν, ο κλασικός σπασίκλας-ξερόλας με τα πατομπούκαλα, τις συλλογές γραμματοσήμων κλπ. Κανείς δεν τον έκανε παρέα ούτε κι αυτόν τον κακομοίρη, μετά βέβαια μάθαμε ότι διδάσκει σε πανεπιστήμιο στη Βοστόνη... Μετά, είχαμε έναν άλλο συμμαθητή ο οποίος είχε μια πάθηση ο φουκαράς, έτρεμε συνεχώς το κεφάλι του, κατά τα άλλα όμως ήταν μια χαρά. Ούτε αυτόν τον έκανε παρέα κανείς.... Γενικά πάντως και από ότι μου λέει ο γιος μου που πάει Γ' Γυμνασίου τώρα, πια δεν υπάρχουν τέτοια άτομα στα σχολεία. Δεν ξέρω τι έφταιγε τότε.
  12. maryflor73

    Καλο Πάσχα σε ολους

    Καλή Ανάσταση σε όλους παιδιά με Υγεία πάνω από όλα και ξένοιαστες στιγμές που τις έχουμε όλοι ανάγκη! Χαρούμενο Πάσχα!
  13. Και γιατί να μη βγάλεις κάποιο ρετρό απωθημένο σου στη φόρα, αγαπητέ Στράτο, αν το νιώθεις?! Για μένα πάντως είναι και λίγο αγχολυτικό κάτι τέτοιο εδώ μέσα... εγώ πάντως δεν θα είχα πρόβλημα... Όσο για το φλουρί, δεν είχε συμβεί σε μένα όσο μεγάλωνα αλλά το κάνω για τον μικρό μου γιο...
  14. Καλησπέρα παιδιά & Χρόνια Πολλά! Βλέποντας αυτό το thread, ξέρετε τι θυμήθηκα? Κάτι που πιστεύω κανείς από εδώ μέσα δεν το έχει ζήσει! Εμένα με χώρισαν παραμονή Πρωτοχρονιάς!!! Ήμουν 18 χρονών και το θυμάμαι ακόμη κι έχουν περάσει 26 χρόνια! Παρόλο που είχα δει τα σημάδια, άρχισε να χάνει το ενδιαφέρον του, βγαίναμε μόνο με την παρέα και όχι οι δυο μας, τα Χριστούγεννα μου έκανε ένα συμβολικό δώρο [ένα εορταστικό κεράκι] κι όχι κάτι πιο προσωπικό, εγώ ήμουν τόσο τσιμπημένη μαζί του που δεν ήθελα να δεχτώ ότι κάτι δεν πάει καλά. Έτσι όταν μου ζήτησε παραμονή πρωτοχρονιάς να βρεθούμε νωρίς μόνοι μας εγώ το ζώον νόμιζα ότι ήθελε να με δει έστω και για λίγο πριν γιορτάσει με την οικογένειά του... Αυτός όμως μου δήλωσε με ύφος περίλυπο σαν κουταβιού ότι δεν θέλει να ξεκινήσει η νέα χρονιά διαιωνίζοντας (...) μια κατάσταση που δεν του πάει. εντάξει πέρασαν τα χρόνια, άλλα πράγματα ήρθαν στη ζωή μου υπέροχα αλλά αυτή η ανάμνηση θα μου μείνει ρε παιδιά, μα παραμονή Πρωτοχρονιάς???!!!
  15. maryflor73

    Λευκώματα

    Το τελευταίο μου λεύκωμα ήταν υπερπαραγωγή. Πήγαινα έκτη δημοτικού. Ειδικά στο τμήμα "Χάρισέ μου κάτι" γινόταν χαμός, αφού μετά βίας έκλεινε το βιβλίο. Τι αυτοκόλλητα, τι βραχιολάκια, τι γόμες (!), μέχρι καλαμάκια σε περίτεχνα σχέδια από πλαστικό υπήρχαν. Ήταν το πιο δημοφιλές λεύκωμα. Μέχρι που μου ήρθε η φαεινή ιδέα να το περάσω από το φροντιστήριο Αγγλικών... Τι το ήθελα... Η πρώτη συμμαθήτρια που το πήρε, δεν το γύρισε ποτέ πίσω. Παρόλες τις παρακλήσεις μου... Το θυμάμαι ακόμα...
×