Jump to content

Eagle 1

Members
  • Content Count

    808
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    105

Eagle 1 last won the day on June 21

Eagle 1 had the most liked content!

Community Reputation

489.061 Excellent

2 Followers

About Eagle 1

  • Rank
    RetroMasteR
  • Birthday 10/11/1956

Converted

  • Location
    Γερμανία

Converted

  • Interests
    Μοντελισμός, αεροπ&a

Recent Profile Visitors

The recent visitors block is disabled and is not being shown to other users.

  1. Μου άρεσαν πολύ η κοσμογραφία και η γεωμετρία. Επίσης η χημεία και η βιολογία.
  2. Eagle 1

    Retro κουμπαράδες.

    Να και ένας κουμπαράς-ρομπότ. Γυρίζοντας κανείς το αριστερό του χέρι ανασηκώνεται το κράνος του και αποκαλύπτεται το πρόσωπο με σχισμή στη θέση του στόματος για να δεχθεί το κέρμα. Η κίνηση του δεξιού χεριού δεν ενεργοποιεί τίποτε. Έχει ροδίτσες και μπορεί να μετακινείται όταν το σπρώχνει κανείς, δεν είναι ούτε ηλεκτρικό ούτε κουρδιστό. Κάτω από τα πόδια του υπάρχει πορτάκι για να βγάζει κανείς τα κέρματα. Ενδιαφέρον παρουσιάζει η απεικόνιση στην οθόνη στο στήθος του, έχει δύο εικόνες, ανάλογα με την γωνία που βλέπει κανείς. Του λείπουν δύο μικρές κεραίες. Το κατασκεύασε η εταιρεία ΑVON το 1985 στο Χόνγκ Κόνγκ.
  3. Εκπληκτικό παιχνίδι! Συγχαρητήρια για τη συλλογή σου φίλτατε @AORISTAS, ευχές για περαιτέρω διεύρυνση!
  4. Συγχαρητήρια για τις νέες προσθήκες, εξαιρετικά όλα!!! Μήπως μπορείς να αναρτήσεις μερικές φωτογραφίες από το εσωτερικό του παιχνιδιού "Η κατάκτηση της σελήνης";
  5. Έχεις δίκιο φίλτατε, ιδίως αν αναλογιστεί κανείς, ότι το αγόρασα 8 Ευρώ....... Μου χάρισε και ένα πολύ ωραίο μικρόφωνο για το μπομπινόφωνο που παρουσιάζω παρακάτω. Είναι πράγματι αντίστοιχη υπόθεση με το βίντεο 2000. Ήταν φοβερό βίντεο (το είχαν γνωστοί μου), αλλά τελικά δεν άντεξε στην επίθεση των Ιαπώνων..... Το μικρόφωνο είναι της Telefunken, επίσης από την ίδια χρονική περίοδο με το μπομπινόφωνο. Σχεδόν καινούργιο, στο κουτί του, με μεταλλικό σώμα και πάρα πολύ ποιοτικό. Ο τύπος του είναι Telefunken Dynamisches Breitband Cardioid Mikrofon και έχει την ιδιότητα να δέχεται ομοιογενώς τον ήχο σε 180 μοίρες μπροστά και ελάχιστα από πίσω. Στρίβοντας το δακτυλίδι που έχει στο πάνω μέρος της λαβής ρυθμίζονται τα μπάσα. Κάπου διάβασα ότι αυτό χρησιμοποιούσαν οι Beatles στις μαγνητοφωνήσεις τους.
  6. Σε παζάρι μεταχειρισμένων βρήκα πρόσφατα ένα μπομπινόφωνο Grundig Bayreuth Automatic TK23 σε πολύ καλή κατάσταση. Ο ηλικιωμένος πωλητής μου είπε ότι έπαίζε μέχρι πριν κάποια χρόνια. Αγοράσθηκε με συνοπτικές διαδικασίες μαζί με μία μηχανή προβολής Ν-8 Leitz Cinovid (θα παρουσιαστεί συντόμως στο ανάλογο θέμα) και ένα μικρόφωνο Telefunken για το μπομπινόφωνο που μου χάρισε. Μετά από ένα καθάρισμα στο σπίτι και κατέβασμα του εγχειριδίου από το διαδίκτυο, το σύνδεσα στο ρεύμα και άναψε σιγά-σιγά (λόγω λυχνιών). Οι μπομπίνες ήταν σταματημένες γύρω στη μέση και όταν πάτησα το Play άρχισε να παίζει το αγαπημένο τραγούδι "In the year 2525" των Zager & Evans από το 1969! Και τα άλλα τραγούδια εποχής που άκουσα (στα αγγλικά και γερμανικά) είναι πολύ καλά. Όταν έχουμε καλεσμένους παίζει αυτό πλέον τη μουσική στο υπόβαθρο, η απόδοσή του είναι καταπληκτική! Όλες οι λειτουργίες, π.χ. εμπρός, πίσω, είναι άψογες και εδώ διερωτώμαι: Πως είναι δυνατόν μαγνητόφωνα του '80 και '90 να υποφέρουν από λαστιχάκια και αυτό να δουλεύει τέλεια..... Τα γενικά χαρακτηριστικά του: Κατασκευάσθηκε την περίοδο 1965-1967, όταν η Grundig ήταν παγκόσμια ο μεγαλύτερος κατασκευαστής μαγνητοφώνων. Έχει 5 λυχνίες και ισχύ 4W. Οι ταινίες του γράφονται σε 4 επίπεδα (από μία σε κάθε κατεύθυνση και το ίδιο όταν γυρισθούν ανάποδα. Το ποιό Track θα παίξει ρυθμίζεται με επιλογέα (θέσεις 1-2, 3-4 και D, όπου στο D παίζει και τις δύο λωρίδες για να διευκολυνθεί η επιλογή του ακροατή). Μπορεί να παίζει μέχρι 8 ώρες. Η εγγραφή (κόκκινο κουμπί) έχει θέση για αυτόματη ρύθμιση ήχου, χειροκίνητη (όπου το διάστημα που περικλείεται από πράσινα φωτάκια γίνεται ένδειξη της έντασης του ήχου) και στη θέση Τ(ρίκ), όπου επιτρέπει την επικάλυψη μουσικής η φωνής από φωνή ή μουσική αντίστοιχα, μέσω π.χ. του μικροφώνου (ήχος πάνω σε ήχο). Το καλώδιο παροχής ρεύματος κρύβεται έξυπνα σε θυρίδα στο κάτω μέρος. Η κατασκευή του είναι στιβαρή, ενώ ζυγίζει 10 κιλά. Στα παρελκόμενά του, όπως διάβασα στο εγχειρίδιο, υπάρχουν μεταξύ άλλων συγχρονιστής (μουσική-σχόλια) για προβολή φίλμ οικιακού κινηματογράφου, καταγραφέας συνομιλιών τηλεφώνου κλπ. Ενδιαφέρον παρουσιάζει η τελευταία σελίδα του εγχειριδίου (την παραθέτω), όπου προβάλλονται κασσετόφωνα αυτοκινήτου με την κασσέτα της Grundig, την DC-International. Μαζί με την Philips είχαν ξεκινήσει να διαμορφώνουν από κοινού μικρή κασσέτα για φορητά μαγνητόφωνα, κάπου όμως χάλασε η συνεργασία και η Grundig έβγαλε τη δική της, ενώ η Philips την Compact Cassette (σύγκριση στην τελευταία φωτογραφία), η οποία και τελικά επικράτησε από τα τέλη του '60. Πηγές: Διαδίκτυο (https://www.radiomuseum.org/r/grundig_bayreuth_automatic_tk23.html, Wikipedia)
  7. Ευχαριστώ πολύ ΝΙΟΒΗ!!!!!
  8. Πρόσφατα μου χάρισαν 2 φιγούρες Playmobil, που έχουν τυπωμένο στο πόδι: 1992 Geobra. Επειδή δεν είμαι σχετικός, μήπως γνωρίζει κανένα μέλος από ποιά σειρά προέρχονται?
  9. 1. Αυτά τα "εφόσον" και "εάν" πόσο μας προβληματίζουν...... 2. Το εγχείρημα της SpaceX το είχα παρακολουθήσει on line και σε real time. Εντυπωσιακό! Κρίμα που ο μεσαίος κύριος πύραυλος έχασε την πλωτή εξέδρα και έπεσε στη θάλασσα. Πάρα ταύτα πολλά υποσχόμενη τεχνολογία και τεχνογνωσία, ελπίζω να συνεχίσουν. 3. Πολύ ενδιαφέρουσα η συζήτηση και οι απόψεις, αλλά το συγκεκριμένο θέμα αναφέρεται στην "Ελληνική αυτοκινητοβιομηχανία" και μάλιστα με χαρακτήρα ρετρό. Σταδιακά η κουβέντα ξέφυγε νομίζω από το πλαίσιο αυτό και πήγε στο απώτερο μέλλον. Προσωπικά σταματώ εδώ ευχαριστώντας τους σχολιαστές για τις απόψεις τους αλλά και τους διαχειριστές για την υπομονή τους.......
  10. Από ότι γνωρίζω στο διαστημικό λεωφορείο γινόταν ασφαλώς έλεγχος στους κινητήρες και άλλαζαν κάποια εξαρτήματα, όπως σε όλες τις μηχανές. Επίσης γινόταν έλεγχος στα αντιθερμικά πλακίδια, όπου αντικαθίσταντο όσα είχαν ξεκολλήσει ή ραγίσει. Δεν άλλαζε όλο το σκάφος. Και στους πυραύλους της SpaceX γίνεται αυτός ο έλεγχος και η συντήρηση. Οι diesel locomotives είναι μεν στην ουσία ηλεκτρικές, αλλά κυλάνε με ρόδες σε ράγιες, δεν απογειώνονται για να πετάξουν. Επίσης ο κινητήρας ιόντων που αναφέρει ο σύνδεσμος στην παραπομπή σου είναι καταλληλότερος για το διάστημα, όπου δεν υπάρχει αντίσταση του αέρα ούτε βαρύτητα. Πάντως το να απογειωθεί αεροπλάνο στη γήινη ατμόσφαιρα με 300 επιβάτες για υπερατλαντικό ταξίδι και να κινείται με ηλεκτρισμό το βρίσκω απίθανο. Προσωπική γνώμη εκφράζω, μπορεί να έχεις δίκιο εσύ...... Παρεμπιπτόντως (αν και δεν αναφέρεσαι σε δικό μου σχόλιο), κατάγομαι από Κοζάνη-Πτολεμαίδα. Γεννήθηκα, στην Κοζάνη, μεγάλωσα και έζησα στις 2 αυτές πόλεις και γνωρίζω από πρώτο χέρι το πρόβλημα! Ίσως για το λόγο αυτό με ενδιαφέρουν καθαρότερες μορφές ενέργειας με προοπτικές. Και για να ευθυμήσουμε λίγο στα πλαίσια του ρετρό με προέκταση στο μέλλον: Μακάρι να πετύχει κάποτε η διακτίνηση του Σταρ Τρεκ! Δεν θα χρειαζόμαστε ούτε ηλεκτρικά αυτοκίνητα, ούτε ηλεκτρικά αεροπλάνα........
  11. Δεν τα μπερδεύω, αυτό ακριβώς λέω, ότι άλλο το αερόπλοιο με χρήση υδρογόνου σε αέρια μορφή (για να γίνει ελαφρότερο του αέρα) και άλλο η χρήση του για πρόωση σε υγρή μορφή. Το παράδειγμα του διαστημικού λεωφορείου ήταν για να δείξω την χρήση του ήδη από δεκαετίες (έστω και με ειδικές συνθήκες, μαζί με boosters στερεών καυσίμων) για πτήση. Δεν ανακατασκευαζόταν το σκάφος, αλλά του έβαζαν καινούργιο ρεζερβουάρ, μια και το προηγούμενο το απέρριπτε στο διάστημα. Τα booster τα περισυνέλεγαν και τα ξαναγέμιζαν με στερεό καύσιμο. Ειδική χρήση για το διάστημα που λειτούργησε! Η θερμοπυρηνική σύντηξη είναι πράγματι πολλά υποσχόμενη και πιστεύω και εγώ ότι θα έχει χρήση στο μέλλον, ωστόσο μην ξεχνάς ότι θα παράγει ηλεκτρισμό. Και με ηλεκτρισμό δύσκολα πετά υπερατλαντικά αεροπλάνο με 300 επιβάτες. Στην κίνηση (αυτοκίνητο, αεροπλάνο, πλοίο) πιστεύω θα επικρατήσει το υδρογόνο, που από την εξάτμιση θα βγάζει άκακο υδρατμό.... Προσωπική άποψη, θα δούμε......
  12. Θα συμφωνήσω μαζί σου φίλτατε @Uskoke. ΣΗΜΕΡΑ ισχύουν σε γενικές γραμμές αυτά που λες, με εξαίρεση ίσως για την περίπτωση του υδρογόνου: α) Τις τεράστιες εκτάσεις στη Σαχάρα που όμως υπάρχουν, είναι ανενεργές και δεν συνιστούν ως έκταση πρόβλημα και β) το θέμα της αποθήκευσης και μεταφόρτωσης του υδρογόνου σε πλοία που αναφέρεις, κάτι που δεν είναι απαραίτητο, μια και μπορεί να μεταφερθεί με αγωγούς σε αέρια μορφή όπως σήμερα το φυσικό αέριο και να υγροποιηθεί στον τόπο κατανάλωσης ανάλογα με τις ανάγκες. Ναι είναι μεγάλες οι επενδύσεις στο υδρογόνο, αλλά μεγάλες είναι και οι σχετιζόμενες με τους υδρογονάνθρακες, οι οποίες είναι συνεχώς αυξανόμενες μια και η έρευνα-εκμετάλλευση γίνονται πλέον σε όλο και μεγαλύτερα βάθη και υποθαλάσσια. ΣΗΜΕΡΑ το βασικό πρόβλημα είναι όντως η υγροποίηση του υδρογόνου σε υψηλότερες θερμοκρασίες, όπου όμως γίνονται ήδη σημαντικά βήματα. Επίσης ΣΗΜΕΡΑ το ασταθές πολιτικό πλαίσιο στην περιοχή (Β. Αφρική) δεν είναι το καλύτερο για επενδύσεις. ΑΥΡΙΟ όμως? Με την τεχνολογία να προχωρά τόσο ως προς τον βαθμό απόδοσης των φωτοβολταικών, όσο και ως προς την υγροποίηση, ενώ παράλληλα οι ενεργειακές ανάγκες ολοένα να αυξάνονται και το περιβαλλοντικό πρόβλημα να οξύνεται? Όσο για την επικινδυνότητα, τα συστήματα ασφαλείας ασφαλώς θα είναι πιό προηγμένα όταν (και φυσικά εάν) αρχίσει η ευρεία χρήση. Το παράδειγμα με το Hindenburg είναι λίγο ατυχές κατά τη γνώμη μου, μια και επρόκειτο για αερόπλοιο και όχι για αεροπλάνο, με τεράστιες ποσότητες υδρογόνου για να γίνει ελαφρύτερο από τον αέρα και τεχνολογία του 1935! Άλλωστε γλύτωσαν οι μισοί επιβάτες από την ιδιότητα του υδρογόνου να ανεβαίνει και να καίγεται ψηλά, κάτι που δεν έχει η βενζίνη. Κανένα από τα διαστημικά λεωφορεία που χρησιμοποιούσαν υδρογόνο δεν έπαθε δυστύχημα πρωτογενώς εξ αιτίας του. Οι ηλιακοί θερμοσίφωνες είναι οπωσδήποτε κάτι το πολύ καλό για παθητική χρήση της ηλιακής ενέργειας και προσωπικά νομίζω ότι χρησιμοποιείται ευρέως στην Ελλάδα, ακόμη και εδώ στη Γερμανία (όπως και τα φωτοβολταϊκά στις στέγες). Δεν καταλαβαίνω την ένστασή σου. Το θέμα είναι ότι σε μία πολυκατοικία 6 ορόφων, δόκιμη είναι η χρήση του ηλιακού θερμοσίφωνα στους 3 πάνω ορόφους, μια και για να κατέβει το ζεστό νερό από την ταράτσα στο ισόγειο, πρώτο και δεύτερο όροφο υπάρχει σπατάλη. Έμεινα σε ρετιρέ και απόλαυσα τη χρήση του, έμεινα και σε ισόγειο σε 5όροφη πολυκατοικία και δεν είχα, παρά που το ήθελα. Τα δικά μου 2 cent συνοψίζονται στα εξής: ΣΗΜΕΡΑ δεν μπορεί για λόγους τεχνολογικούς και πολιτικούς να γίνει ευρεία χρήση υδρογόνου. Στο μέλλον όμως (και ίσως όχι τόσο μακρυνό), με τα όρια των υδρογονανθράκων και τα περιβαλλοντικά προβλήματα που διαρκώς οξύνονται θα πρέπει κατά τη γνώμη μου να κινηθούμε -και- προς την κατεύθυνση αυτή. Η τεχνολογία προχωρά με εκθετικούς πλέον ρυθμούς και μπορεί να δώσει λύσεις. Και μια και είμαστε ρετροπαρέα για να ευθυμίσουμε λίγο σχετικά με τις εξελίξεις: Εάν κάποιος έδειχνε το σημερινό κινητό του στους φίλους του πριν 30 μόλις χρόνια (και τους εξηγούσε τι μπορεί να κάνει), θα τον περνούσαν για εξωγήινο....... Κάτι σαν τον Παράξενο Αδάμ!
  13. Eagle 1

    Η συλλογή μου

    Τυχαίνει να έχω 2 τεύχη από τις παλιές εκδόσεις Πεχλιβανίδη, από τα παιδικά μου χρόνια, αγορασμένα την περίοδο 1965-68 αν θυμάμαι καλά. Με αφορμή την παραπάνω συζήτηση, έβγαλα το τεύχος με τον Παράξενο Αδάμ και είδα ότι το χαρτί του είναι ικανοποιητικό, όπως και οι χρωματισμοί. Πάντως δεν ήταν όλες οι σελίδες έγχρωμες, οι περισσότερες είναι ασπρόμαυρες. Επίσης τα κείμενα είναι καλά μεταφρασμένα/διασκευασμένα. Προσωπική μου γνώμη βέβαια, επισυνάπτω και μερικές φωτογραφίες με κείμενα.
  14. Eagle 1

    Κασσετόφωνα

    Πήγα χθές να πετάξω κάτι χαρτόκουτα στο εδώ κέντρο ανακύκλωσης και ανακάλυψα πεταμένο ένα ρετρό ραδιοκασσετόφωνο Grundig C 5500 Automatic. Το πήρα να το φωτογραφίσω και στο σπίτι διαπίστωσα ότι είχε μπαταρίες και το ραδιόφωνο έπαιζε κανονικά. Επίσης δούλευε και το κασσετόφωνο, όμως όταν έβαλα κασσέτα σταμάτησε (μάλλον οι λαστιχένιοι ιμάντες κόπηκαν). Από το διαδίκτυο είδα ότι κατασκευάσθηκε την περίοδο 1977-1979. Παίρνει διάφορους τύπους κασσετών, ενώ το εύρος συχνοτήτων στο ραδιόφωνο περιλαμβάνει FM, μεσαία, βραχέα, και μακρά. Λειτουργεί με ρεύμα 220 ή 110V (με έξυπνο σύστημα με εγκοπές που εμφανίζουν την αντίστοιχη είσοδο του καλωδίου τροφοδοσίας), μετασχηματιστή 10-16V και μπαταρίες (6 μεγάλες LR20 των 1,5V). Τελικά αποφάσισα να το κρατήσω.
  15. Και μία ιδιοκατασκευή που έκανα πρόσφατα μεν, αλλά αναφέρεται στη 10ετία του '60 και συγκεκριμένα στο κόμιξ του περιοδικού Διάπλαση των Παίδων, ο Πιλότος Θύελλα. Από τότε με είχε εντυπωσιάσει το πρωτοποριακό σε σχήμα αεροπλάνο του "Μπουρντόν" (το αναφέρω όπως στο περιοδικό) και ήθελα να το φτιάξω για να δω αν πραγματικά μπορεί να πετάξει. Το ότι είναι δελταπτέρυγο με υπερμεγέθες κάθετο σταθερό (γιατί άραγε?) μου δημιουργούσε αμφιβολίες για σταθερή πτήση σαν ανεμόπτερο. Βλέποντας προχθές τα καπάκια από στυροπόρ του Fast-Food των παιδιών αποφάσισα να το φτιάξω πρόχειρα (με άτρακτο επίπεδη) για να λύσω την απορία τόσων χρόνων. Το μέγεθος και ο αριθμός των καπακιών ήταν ο βασικός περιοριστικός παράγοντας του μεγέθους, με εκπέτασμα πτερύγων 18 εκατοστά. Δύσκολο σημείο επίσης αποτέλεσε η δημιουργία του σχεδίου από τις εικόνες του περιοδικού. Σε καμμία δεν είχα το απόλυτο προφίλ, ενώ το κάθετο σταθερό πότε ήταν ίδιο σε μέγεθος με τα φτερά και πότε μικρότερο, τελειώνοντας αρκετά πίσω από την καλύπτρα. Με αρκετές συγκρίσεις και συμβιβασμούς έκανα τελικά ένα λειτουργικό σχέδιο. Έκοψα τα τμήματα από το στυροπόρ (το οποίο βέβαια είναι παχύ για τέτοιο μικρό μέγεθος) και τα κόλλησα με άσπρη κόλλα ξύλου. Μετά τη φωτογράφιση έβαλα για βάρος ένα συνδετήρα στη μύτη, το εκσφενδόνισα στο δωμάτιο και..... πέταξε!!!! Αρκετά καλά πετάει, πάντως το πρόβλημα ευστάθειας που είχα υποθέσει υπάρχει, μόλις ελαττώνεται η ταχύτητα το Μπουρντόν κλίνει αριστερά και κάτω. Αδύναμο σημείο στην προσγείωση η μύτη, που σε αυτό το μέγεθος είναι τόσο λεπτή που στραβώνει. Μετά από 3 πτήσεις αποθηκεύθηκε για διατήρηση αναμνήσεων...... Εάν λοιπόν κάποτε μεγεθύνω το σχέδιο και το κάνω τηλεκατευθυνόμενο, με μπάλσα και αεροτομές, και με πρόωση impeler (εσωτερική έλικα πολλαπλών πτερύγων) στην άτρακτο, η προσγείωσή του θα πρέπει να γίνεται πριν σβύσει ο κινητήρας και με ταχύτητα, όπως έδειξε το μικρό μοντέλο. ΥΓ: Για όσους ασχολούνται με αερομοντελισμό, συνιστώ ένθερμα τη χρήση των καπακιών από στυροπόρ για κατασκευή μεγαλύτερων μοντέλων. Με αυτά και ένα χοντρό καλαμάκι από φραπέ (που περιτύλιξα με χαρτί για ακαμψία), καθώς επίσης με θερμοκόλληση έκανα με δικό μου σχέδιο (βασισμένο στη διαθεσιμότητα των καπακίων) το ανεμόπτερο στην τελευταία φωτογραφία, το οποίο πετάει εκπληκτικά.
×