Jump to content

Φαιδων Αλκινοος

Members
  • Content Count

    0
  • Joined

  • Last visited

Everything posted by Φαιδων Αλκινοος

  1. ώρα ευθύνης

    σαν ψίθυρος. κανείς δεν τ’ αντελήφθη!
    μείναν ως υπόλοιπο πενηνταμιά βδομάδες

    γι’ απολογίσου. τώρα.
    σωστά το χρόνο σου οδηγείς;

    RISDMFA3.jpg

  2. χρόνια πολλά. με όλη την αγάπη μου

    στις γιορτές τα όνειρά μας
    δίνουν τόπο στην ανάμνηση
    κ’ είν’ ο νόστος μας αυτός
    που ξυπνά μελαγχολία

    δε θ’ αρνηθώ
    να νιώσω τις γιορτές
    δε θέλω δεν μπορώ ν’ απέχω
    απ’ το συναίσθημά τους

    έτοιμο αύριο θα με υποδεχτεί
    να μου λειάνει πάλι την ψυχή
    στην καθημερινότητά του

    feast-for-web4.jpg

  3. αγάπης

    ο χώρος άλλοτε στενός
    ω, τι πλατύς σα λείπεις

    painting-love-at-first-sight.jpg

  4. αφορισμοί. στο 2019

    περισσεύει αγάπη...
    περισσεύει αγάπη;;;
    περισσεύει αγάπη!!!
    περισσεύει αγάπη.-

    και χάνετ’ έτσι αδιάθετη

    495bde20cd76f36aaaeb53071fcf7601--butterfly-painting-painting-canvas.jpg

  5. ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ

    σύννεφα μέρες πάνω μου
    σε μαύρο γκρίζο και λευκό
    σε ιριδίζοντα ουρανό
    ίδϊον μέλλον προσδοκούν

    (ποιος να ρυθμίσει το μπορεί
    έν’ αύριο επάξιο
    απ’ την αρχή μιας ώρας τόσης
    π’ ακόμα δεν περπάτησε)

    ΜΙΑ ΚΑΛΛΙΤΕΡΗ ΧΡΟΝΙΑ
    ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ – ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΣΑΣ

     

    9.JPG.gif

  6. σ' αγαπώ

    κόλλησε στα μάτια σου ο χρόνος
    αρνείται πλέον να κυλήσει

    (αθήνα 31/12/2018)
    ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΣΑΣ !!! ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ !!!

    AMD.jpg

  7. γλυκοκαλημερίσματα

    ήρθαν οι έρωτες και ζουν
    σαν πρωινά μελίσσια

    βουίζουν δόξα της αυγής
    λαμπρύνουν φως του ήλιου

    1d4c412d33732beef5376334129ab2d3.jpg

  8. ας πούμε τρίστιχο. ερωτικό

    απουσία !
    κι ο χορός συναισθημάτων
    τι καλά κρατεί !

    Mississippi-Whirpool-mixed-media600.jpg

  9. διδακτικό. ως μήνυμα

    ε διογένη !
    διογένη !
    να ’μαι ! είμαι άνθρωπος !
    εγώ ! ο άνθρωπος μπροστά σου !
    σβήσε το λυχνάρι !

    δάκρυσε ο διογένης
    έτσι απλά
    μονάχα δάκρυσε
    και το λυχνάρι το ’σβησε.
    πίσω απ’ το καπνό του φυτιλιού

    κρύφτηκε κυρία ή ειρωνεία

    382f211f91ffa2fbdffcd329e40dbcad.jpg

  10. ευλογία. κι ας παραβλέπεται

    κι από ευχή σ’ ευχούλα
    εδιάβηκ’ η ζωή
    χρόνοι καιροί περάσαν
    τ’ αχνάρι’ ασπρίσαν
    τις διαδρομές χαράξαν
    να την η πορεία

    μέσ’ στις ευχές ευχούλα
    της ομορφιάς κι εσύ
    δώρα χαρές που μείναν
    στις πίσω μέρες
    των διαδρομών φανάρια
    στ’ όλον της πορείας

    και συν ευχή κι ευχούλα
    ο άνθρωπος βιοί
    κάποιες φορές τις δόξες
    άλλες αρετές
    στων διαδρομών τις ώρες
    πλέκει ιστορία

    blog-ByAnotherRoad.jpg

  11. εν δυνάμει

    αόρατα βουνά
    π’ αγέρηδες τα δένουν
    τα σκόρπια της καρδιάς
    άδεια συναισθήματα

    αόρατοι βυθοί
    που κύματα τους σπέρνουν
    με έρωτες καρδιάς
    σαθρών συναισθημάτων

    αόρατες γιορτές
    που μοναξιές εκτρέπουν
    τα μύχια της καρδιάς
    ορδών συναισθημάτων

    85a00398c513d4adb0d407a1ab83dc2f.jpg

  12. τετράστιχο

    λυπημένο με προσπέρασε
    ένα γλυκό χαμόγελο
    μ’ ακολουθούσε σα σκϊά
    θλιμμένη μια γυναίκα

    7abaed67ec8b5a96d959868dd98843ab.jpg

  13. ποιος είπε πως αόρατες
    οι σκέψεις μας πως είναι

    δυο κορυφές ο ουρανός
    δυο αναστεναγμοί
    δυο ζύγια είν’ ισόρροπα
    δικαίου και αμύνης

    καλά να στέκουν οι θεοί
    στ’ αγνάντια τα ψηλά
    και να θωρούν τον άνθρωπο
    τ’ αδίκου και του κλέους

    δυο βάθεια έχ’ η θάλασσα
    δυο ψυχαναγκασμούς
    δυο λόγια είν’ ανήσυχα
    ειρήνης που δεν ήρθε

    δυο άνεμοι κι ορίζοντας
    να σερνοπαίρν’ ιδέες
    και ν’ ανταριάζεται ο νους
    στην πόλη των ωραίων

    aee50f417177ce6020dcb3eb3de198cb.jpg

  14. παραλληλισμός

    είν’ οι στιγμές
    του χρόνου ερωμένες
    που φεύγουν και ξεχνούν;

    είν’ ο χρόνος
    υπόλοιπο στιγμών
    που μείναν πριν χαθούν;

    είν’ οι ψυχές
    αισθήματα ανθρώπων
    που ρόλο αγνούν;

    Leszek+Sokol++-+Tutt%27Art%40+%2817%29.jpg

  15. ονειρικός υπερρεαλισμός

    τετράγωνο το φως του
    σε κύκλου αφανισμό
    δελτοειδείς ανάποδες
    αχτίνες του σφραγίδες

    έτσι ο άνθρωπος
    από πρωίας έφτασε
    με βούλα και με στίγμα
    στην αγκαλιά του κόσμου

    κοίταξε κατάματα
    τα όνειρα που φεύγαν
    του φάνηκαν πως δάκρυσαν
    καθώς τον ήλιο κρύβαν

    An-Enthusiastic-Proposal-Of-Deceptively-Singular-Importance.jpg

  16. τώρα. πρέπει

    παραστρατεί ο νους ξεφεύγει η ψυχή
    ιδρώνουνε οι σκέψεις στη ζέση της ημέρας
    ισορροπούν οι ήρωες μες στη συνείδησή μου
    με τ’ άδικου τις έννοιες με του καλού τις ώρες

    στριφογυρίζουνε τα κείμενα και οι ιδέες
    χώρο δε βρίσκουν αρκετό μα τη δουλειά τους κάνουν
    αναπηδούν οι αρετές, ντροπές, κι ως ερινύες
    θερίζουν κάθε άφρονα π’ ευδοκιμούν στα έλη

    στις σύγχρονες γενιές φαντάζ’ η προηγούμενη
    ως άρτια υπεύθυνη άξια υποθήκη.
    (ποιος μπορεί επόμενος σαθρό να στρώσ’ υπόστρωμα;)
    ας μην αφήσουμε εμείς εμπόδια στους νέους

    blogpurepaint.jpg

  17. διαδρομή. έπειτα

    κι όμως ο άνθρωπος
    συνέχισε να ζει

    στη διδακτική του μίσους
    οι θεϊκές οι τρικυμίες
    πνίξαν ανθρώπους ζώα στην εκδίκηση

    στις λαίλαπες και στα ολοκαυτώματα
    δοξάστηκαν οι των λαών θεοί
    στο μέσο νου τ’ ανθρώπου

    πιστοί και άπιστοι βρήκαν δικαιολογίες
    των μεν η πίστη έφερε και νίκη κι επιβίωση
    των δε των ηττημένων οι αμαρτίες θάνατο

    επέφεραν κι ας ήσαν ίδιοι εκατέρωθεν

    έπειτα συνέχισε ο άνθρωπος να ζει
    στην ίδια πάντα διαδρομή

    12-vogelknip_val.jpg

  18. οι χριστιανοί. ο πόλεμος

    ο πόλεμος υπόθεση ανδρείων
    στις πόλεις στα βουνά
    στις θάλασσες στις λίμνες στα ποτάμια

    στις ψείρες και στα κρυοπαγήματα
    στους ακρωτηριασμούς
    στης γάγγραινας τις τσεκουριές

    ο πόλεμος υπόθεση ανδρείων
    με όπλα στα χέρια άντρες γυναίκες και παιδιά
    μάχονται τον εχθρό πρόσωπο με πρόσωπο

    οι γερμανοί στρατιώτες οι άντρες των ναζί
    οι ιταλοί δικοί τους οι άντρες οι φασίστες
    στις γειτονιές των πόλεων στις ρούγες των χωριών

    μακριά από πολέμου πράξεις
    εξολοθρεύουν πληθυσμούς
    γέρους γριές και άμαχα βρέφη και παιδιά

    σκέφτηκα λοιπόν ν’ αφήσω ένα ποίημα
    για τους ηρωικούς στρατιώτες γερμανίας
    π’ εξόντωσαν τους πληθυσμούς

    σε μουσιωτίτσα δράκεια νέα αγχίαλο
    χορτιάτη υπάτη τυμφρηστό
    τυμπάκι καμάρες μαγαρικάρι

    δαμάστα τσαριτσάνη ερυμάνθεια
    βρύσες αμαρίου άνω μέρος γερακάρι
    σέρβια δομένικο δροσοπηγή λυγκιάδες

    επτάλοφο παραμυθιά λιλαία
    στης αττικής τη νίκαια
    μαλάθυρο σκινές και αετό

    σε φτέρη νέα κερδύλλια αγία ευθυμία
    σούγια προσήλιο ανώγεια
    πύργοι μεσόβουνο χονδρό

    άγιο βασίλειο αμιρά πεύκο συκολόγο
    βάχο άνω βιάννο κεφαλοβρύσι
    κάτω σύμη έμπαρο καλάμι κάτω βιάννο

    κακόπετρο καλοσκοπή και βουνιχώρα
    δίστομο δράμα δοξάτο χωριστή
    αργίνια άγιοι ανάργυροι βορίζια

    μύρτο γδόχια μύθοι ρίζα και μουρνιές
    σε άνω κάτω ζαχλωρού ρογούς και κερπινή
    άγια λαύρα μέγα σπήλαιο πριόλιθο

    καλάβρυτα και σκεπαστό κάντανο και φλώρια
    ριζόμυλο και κερασιά ελάτη μανασσή
    καλουτά ασπραγγέλους μεσοβούνι

    κλεισούρα κομμένο λοχριά
    σάρχο σακτούρια κρύα βρύση
    λέχοβο βλαχέρνα λιδωρίκι

    και καίγαν σπίτια και σοδειές
    ανθρώπων σκόρπισαν μυαλά
    διαμελίσαν σώματα ξεκοίλιασαν μωρά

    και ήσαν όλοι χριστιανοί
    καμάρια της ευρώπης
    του καντ του νίτσε και του μαρξ

    απόγονοι σπουδαίων μουσικών
    του γκαίτε του τρομακτικού
    άρπαγες και επεξεργαστές

    τ’ αρχαίου πνεύματος όλων των ελλήνων

    ένα ποίημα γι αυτούς το ήθελα να γράψω
    γι αυτούς τους γερμανούς τους ιταλούς
    των τεραστίων των ένδοξων λαών τους

    που ήσαν είναι όλοι τους και χριστιανοί

    ο πόλεμος υπόθεση ανδρείων
    ο πόλεμος υπόθεση ανδρείων
    ο πόλεμος υπόθεση ανδρείων

    διστομο-1.jpg

  19. παραληρώντας. απουσίες

    έπινε ήλιο το πρωί
    ρουφούσε ουρανό
    τα βράδια έπαιρν’ η ψυχή
    φεγγάρι και αστέρια
    στόλιζ’ εαυτού της το κορμί

    καμάρωνε ο ουρανός
    ο ήλιος προσκυνούσε
    στο μεγαλείο των θεών
    πάνω η μέρα
    η νύχτα κάτω

    έπινε ήλιο το πρωί
    μεθούσε ελπίδες
    χόρευε σαν τρελός
    κύκλο κρατώντας
    μόνος. άνθρωπος

    Edvard_Munch_-_The_Sun_(1911).jpg

  20. προσαρμογές

    γεννά πλατείες
    σε πόλεις σε χωριά
    γεννά καντάδες όμορφες
    και πέτρινα σκαλάκια
    να τραγουδούν οι νιοι
    να κρύβονται οι νιες

    γεννά σκϊές
    απόμερα δρομάκια
    που δεν τα φτάνουν
    φως του φεγγαριού
    ζεστές αχτίδες ήλιου
    για να φωλιάσει έρωτας

    γεννά κ’ υπομονή
    μέσ’ στις καρδιές βαθιά
    γεννά κι ελπίδα τρυφερή
    πως θε ν’ αλλάξουν όλα.
    γεννά εικόνες άπιαστες
    γεννά ιδέες μέγιστες

    στις πόλεις μέσ’ και στα χωριά
    η μοναξιά τ’ ανθρώπου

    7e3632_20380e30cc8747209f0ad50d4aaad92f.jpg

  21. αναζήτηση. διαρκής

    παγίδα είναι ο θεός
    επιτηδείων κάποιων

    και σ’ εμποδίζει άνθρωπε
    στο θείο να διαβείς
    στα λεύτερα τ’ αληθινά ν’ ανέβεις

    για κει οι θεοί σε θέλουνε
    έλα κοντά σου λένε
    στο θείο όχι στο θεό
    στο θείο. στη θέωση. στη νόηση.

    images.jpg

  22. κυρίαρχος είν’ αυτός

    τρόπους να μάθει ο χρόνος
    να φέρεται σωστά
    μα ποιος να νουθετήσει
    τον άρχοντα των κόσμων

    3075696-RUNMVAMG-7.jpg

  23. κι αυτό ιδίωμα

    είπαν τον έρωτα τρελό
    σκληρό τυφλό κι εγωιστή
    είπαν πως παίζει με καρδιές
    και βέλη ρίχνει άσκοπα

    είπαν τον έρωτα θεό
    του δώσαν τόξο και φτερά
    σ’ αιθέρες τον ζωγράφισαν
    ανέμελο να ίπταται

    είπαν τον έρωτα...

    κι ούτε στιγμή ο άνθρωπος
    να τον τιμά δεν έπαψε.
    θυμίαμα πάθος καίει
    στου βωμού του την εσχάρα

    και ας πονά κι ας δυστυχεί
    κι ας το ξέρει κι ας γνωρίζει
    άκρη μ’ αυτόν πως δε θα ’βρει.
    απαίτηση στη φύση του

    είπαν πως είν’ ο έρωτας

    e3ec45f3d9913cadac1f240b98912a3e.jpg

  24. είδος σχέσης. οι αχάριστοι

    τόσα χρόνια ήλιος
    πόσα χρόνια φίλϊος
    με κοιτάζει τον κοιτώ
    τον τιμώ τον σέβομαι
    μέσ’ στο φως του περπατώ
    παίζω στις σκϊές του
    του λέω καλημέρα

    (όμως ποτέ του και αυτός
    δε μου ’πε καλημέρα)

    sunshine-aysenur-ilkisik-2012-02ba7442.jpg

  25. δυνατότητες. αλλά

    σ’ άναρχο πλέγμα φεγγαριών
    τα όνειρα σκαλώσανε
    και δεν μπορούσ’ ο άνθρωπος
    βήμα μέλλοντος να κάνει

    σε ήλιους αύριο καυτούς
    σκέψεις ασκόπως κάηκαν
    κι ο άνθρωπος δεν μπόρεσε
    αύριο, μέλλον να το δει

    σ’ ένα σκοτάδι σύμπαντα
    τις αγαθές συλλέγουνε
    προθέσεις και απραξίες
    κεφάλαιο αδιάθετο

    οι λιγοστές στιγμές μας πια
    που ίσως κλείνουν και χαρά
    εκεί στ’ απόγεια βρίσκονται
    κι από θεούς φυλάγονται

    custom-photo-wallpaper-zenith-ceiling-original.jpg

×