Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'daytona'.



More search options

  • Search By Tags

    Πληκτρολογείστε τα tags χωρισμένα με κόμμα.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • Γενική Συζήτηση
    • Σχετικά με το Retromaniax
    • Projects & Συνεντεύξεις
  • Η ζωή στα 80s
    • Culture / Lifestyle
    • Μουσική
    • Θέατρο
    • Ραδιόφωνο
    • Ρετρό Τεχνολογία
    • Παιχνίδια
    • Έντυπα
  • Κινηματογραφική Λέσχη
    • Ξένο Σινεμά
    • Ελληνικές Ταινίες
  • Μέρες Τηλεόρασης
    • Ρετρό Τηλεόραση
    • Κρατική Τηλεόραση
    • Ιδιωτική / Δορυφορική Τηλεόραση
    • Τηλεοπτικές Εκπομπές
    • Τηλεοπτικές Σειρές
    • Παιδικά / Cartoons
  • Παλαιά Περιοδικά Πληροφορικής
    • PIXEL
    • Λοιπά Περιοδικά
  • Ρετρό Υπολογιστές
    • 8bit Home Υπολογιστές
    • 16bit / 32bit Home Υπολογιστές
    • Προσωπικοί Υπολογιστές
  • Gaming / Computing
    • Gaming
    • Παιχνιδομηχανές
    • NextGen Gaming
    • Retro Computing
    • Handhelds
  • International RetroManiaX (in English)
    • Retro Memories
  • FutureManiaX
    • Kινητά
    • Σύγχρονοι Υπολογιστές
    • Τεχνολογία / Gadgets
  • Διάφορα
    • Aγγελίες
    • Ηλεκτρονικά Μαστορέματα

Blogs

There are no results to display.


Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


Biography


Location


Interests


Occupation


Twitter


Facebook


Google+


YouTube


Vimeo

Found 1 result

  1. Εν αρχή ο λόγος. Στο Daytona USA, είχα ρίξει αρκετά φράγκα τότε το 1994 στο space στη πλατεία Μέμου στον Κορυδαλλό. Από τα αγαπημένα μου racing παιχνίδια αυτό και το αξέχαστο Sega Rally, που δεν είχα λόγο να μην τιμώ και τα δύο κάθε φορά που επισκεπτόμουν το εν λόγο ουφάδικο. Η μόνη πιθανότητα τότε να παίζεις το Daytona στο σπίτι σου ήταν να έχεις το πανάκριβο Saturn. Ακόμη καλύτερα αν είχες και το τιμόνι της Sega. Βέβαια όλα καλά ήταν, αρκεί να μην έβαζες το Saturn δίπλα στο arcade μηχάνημα για άμεση σύγκριση. Οι αναμνήσεις γυρνούσαν ξέφρενα μέσα στο μυαλό μου για αρκετό καιρό. Έτσι, δεν άργησα να σκέφτομαι τι ωραία θα ήταν αν είχα το Daytona στο σπίτι για ξέφρενους ρετρό αγώνες (και ποιος δεν θα ήθελε θα μου πεις). Το είχα βρει προς πώληση εδώ στην Ελλάδα, αλλά τα χρήματα ήταν πάρα πολλά. Εξάλλου, δεν ήθελα να το χρησιμοποιήσω για επαγγελματική χρήση, έτσι ώστε να έχω να την δυνατότητα να δικαιολογώ το κόστος του παραλογισμού μου. Έτσι λοιπόν, αποφάσισα να κατασκευάσω την sit down καμπίνα Daytona USA ακριβώς ίδια με αυτή που έπαιζα τότε μικρός. Εξ’άλλου, είναι μια αρκετά προκλητική κατασκευή σε τεχνικό επίπεδο, που μου έθεσε μερικές προσωπικές προτόγνωρες παραμέτρους κατασκευής (κοινώς παίδεμα). Για αρχή, μάζεψα όσες περισσότερες φωτογραφίες μπορούσα σχετικές με τη καθιστή έκδοση του Daytona. Πολλές φωτογραφίες από διαφορετικές οπτικές γωνίες με λεπτομέρειες, που θα με βοηθούσαν στην κατασκευή του με την περισσότερη δυνατή πιστότητα. Στο εξωτερικό, υπάρχουν μερικοί παλαβιάριδες σαν εμένα που έχουν κάνει ανακατασκευή το συγκεκριμένο. Οι φωτογραφίες και τα στοιχεία που παραθέτουν είναι ιδιαίτερα βοηθητικά για ένα τέτοιο εγχείρημα. Το πιο σημαντικό αρχικά, ήταν να βρω τις ακριβές διαστάσεις του ή τουλάχιστο, να το κάνω στο περίπου με μια μικρή απόκλιση. Τα χέρια μου πιάνουν και ήταν πρόκληση μόνο και μόνο η σκέψη για μια τέτοια κατασκευή. Ενώ λοιπόν είχα αρχίσει το ψάξιμο για πληροφορίες και φωτογραφίες, μια ημέρα βρήκα την all time classic καθιστή έκδοση του Daytona μέσω ενός φίλου. O ίδιος το ήθελε για ανακατασκευή αλλά δεν είχε τον απαιτούμενο χρόνο. Έτσι αποφάσισε να το δώσει και φυσικά δεν έχασα την ευκαιρία. Πριν το πάρω, το είχα δει από κοντά και δεν λειτουργούσε και γενικά ήταν σε τρομερά άσχημη κατάσταση (ξύλα σαπισμένα από νερό βροχής, σκισμένα αυτοκόλλητα , πολύ βρώμικο και γενικά σου προκαλούσε θλίψη η κατάσταση αυτού του θρυλικού arcade). Δεν με πείραζε όμως, αφού ουσιαστικά ήθελα τα μεταλλικά και τα πλαστικά μέρη. Δεν είχα πρόβλημα να αντικαταστήσω τα σάπια ξύλα και τα αυτοκόλλητα στα πλαϊνά. Έτσι μπορώ να πω πως ήταν αρκετά χρήσιμο. Αφού για να βρεις γνήσια parts του Daytona, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά παγκόσμια , είναι δύσκολο και ειδικά καθόλου οικονομικό. Η άσχημη κατάστασή του προμύνηε τη δουλειά και τον χρόνο που θα απαιτούταν για την ανακατασκευή του. Όμως η τρέλα μου ώρες ώρες απλά δεν έχει όρια.. Πριν παραλάβω το κατεστραμένο Daytona στο σπίτι μου και συγκεκριμένα στην αυλή (αφού έπρεπε να το λύσω και να το καθαρίσω, πριν το κατεβάσω στο υπόγειο) κοίταξα στο meteo τον καιρό για πιθανότητα βροχής. Όχι πως λειτουργούσε βέβαια, αλλά απλά δεν ήθελα να ταλαιπωρηθεί περισσότερο από την ήδη κάκιστη κατάσταση που ήταν. Αφού λοιπόν το καταραμένο meteo έδινε για την συγκεκριμένη ημέρα, αλλά και για την επόμενη καθαρό καιρό χωρίς σύννεφα, λιακάδα και μετά ξαστεριά την νύχτα με 28 βαθμούς παραλαμβάνω το Daytona στην αυλή μου. Εξυπηρετικότατος ο φίλος έφερε μαζί του και άλλα δύο άτομα να το κουβαλήσουμε. Όλα μια χαρά λοιπόν και το μέγιστο έπος είχε ήδη αρχίσει να γίνεται πραγματικότητα. Έτσι περίμενα την επόμενη ημέρα, για να αρχίσω το καθάρισμα και την αποσυναρμολόγηση για να το κατεβάσω στο υπόγειο. Όταν οι μεγάλες δυνάμεις σου γυρίζουν την πλάτη. Ξυπνάω λοιπόν την επόμενη ημέρα του Σαββάτου όλο όρεξη και ανοίγω την πόρτα του σπιτιού. Προς μεγάλη μου έκπληξη και τρομάρα, όχι απλά είχε βρέξει αλλά ούτε ο Νώε δεν είδε τέτοια βροχή. Πώς να το πω βρε παιδί μου; Απλά στον Τιτανικό μπήκε λιγότερο νερό. Το Daytona είχε κάνει μπάνιο κανονικό. Γενικά ήταν ένα τρις-κατάρατο πρωινό αφού τίποτα δεν πήγε όπως ήθελα. Αμέσως έπεσα με τα μούτρα στη δουλειά και χρησιμοποιώντας πανιά και το blower αέρα, στέγνωσα το νερό από όλα τα απίθανα σημεία που είχε εισχωρήσει. Μετά από την παραπάνω απογοήτευση ξεκίνησα την αποσυρναμολόγηση που μου πήρε λίγο περισσότερο από όσο υπολόγιζα. Μου πήρε ημέρες για να βγάλω τις βίδες από τα σημεία σημεία (έβγαλα 64 βίδες και φαντάσου μερικές έλειπαν). Το πρόβλημα ήταν πως αρκετές από αυτές ήταν πολύ σκουριασμένες και κάποιες κατεστραμμένες (δεν ξεβίδωναν καν). Με επιμονή, wd40 και τρυπάνι σε μερικές τις έβγαλα. Μου πήρε αρκετές ώρες για να βγάλω όλες αυτές τις βίδες. Εν τέλει, χώρισα με επιτυχία τα κομμάτια της βάσης. Το blower δούλεψε υπερωρίες, αφού η βάση ήταν γεμάτη χώμα και τόνους σκόνης. Ακόμη και διάφορα είδη εντόμων είχαν κάνει το σπίτι τους εκεί μέσα που αναγκαστικά τα ξεσπίτωσα. Το blower δεν καθάριζε εντελώς την βάση, έτσι το καθάρισμα ολοκληρώθηκε με υγρά πανιά και πολύωρο τρίψιμο. Σε συνέχεια η οθόνη είχε την σειρά της η οποία πρέπει να πω, πως της παίδεψε και αυτή αρκετά. Σκεφτείτε μόνο πως για να αποσυναρμολογήσω τα ξύλα περιμετρικά της οθόνης έφαγα δύο ημέρες, αφού οι περισσότερες βίδες ήταν σκουριασμένες όσο δεν πάει. Ενημερωτικά, για να λυθεί το πάνω μέρος του Daytona αναγκαστικά πρέπει να βγει πρώτα από όλα η οθόνη. Αν δεν βγει η οθόνη, δεν χωράει χέρι μέσα να ξεβιδώσεις σχεδόν τίποτα. Μετά βγαίνουν τα δύο μακρόστενα ηχεία που είναι αριστερά και δεξιά, και μετά οι βίδες που κρατάνε τα περιμετρικά ξύλα. Η οθόνη είναι 29” και τα σίδερα που έχει στο πίσω μέρος, της δίνουν ακόμη περισσότερο βάρος . Τόσο βάρος που η μεταφορά της στο υπόγειο, έγινε με την βοήθεια ενός φίλου (υπάρχουν σκάλες και ήμαστε πλέον σε μια ηλικία με πρόβλημα στη μέση). Γενικά η αποσυναρμολόγηση τελείωσε μέσα σε τέσσερις ημέρες, και τα κομμάτια μεταφέρθηκαν ένα προς ένα στο υπόγειο του σπιτιού. Αντικρίζοντας όλο το Daytona σε κομμάτια πλέον, φάνηκε καθαρά η σκουριά στα μέταλλα. Όλα σχεδόν τα μεταλλικά κομμάτια ήταν εντελώς σκουριασμένα. Δεν ξέρω από πού να ξεκινήσω και πού να τελειώσω. Βάση καθίσματος εντελώς σκουριασμένη, κεντρική βάση-πάτωμα σκουριασμένη σε λίγα σημεία ευτυχώς, πλαίσιο subwoofer κάτω από το κάθισμα σκουριασμένο σε ακραίο σημείο και μεταλλικός σκελετός ταμπλό εντελώς σκουριασμένος, πλαινό κουτί με τα coin mechs εντελώς σκουριασμένο και αυτό και η βάση που κρατάει το bezel επίσης σκουριασμένη μέχρι τον θεό. Με λίγα λόγια μιλάμε για ένα εντυπωσιακό κρεσέντο που έδινε η σκουριά, υμνώντας με τρανή υπερηφάνια το καταστροφικό της μεγαλείο. Ακόμη και η μεταλλική βάση του καθίσματος ήταν σπασμένη σε ένα σημείο όπως φαίνεται στην φωτογραφία. Σε συνέχεια, έβγαλα όλα τα board και τα τροφοδοτικά και όπως διαπίστωσα, τουλάχιστο το cpu και video board του παιχνιδιού ήταν ήδη σε εξαιρετικά άθλια κατάσταση. Έτσι επικεντρώθηκα περισσότερο στην αποσυναρμολόγηση των κομματιών της καμπίνας και τον καθαρισμό αυτών. Τα ξύλινα μέρη της καμπίνας (mdf) είχαν σχεδόν διπλασιαστεί σε πλάτος από το νερό που έπεφτε τόσα χρόνια επάνω τους. Συνεπώς όλα τα ξύλα ήθελαν αντικατάσταση όπως φυσικά και τα αυτοκόλλητα (ή ότι είχε μείνει από αυτά). Η βάση του Daytona, όπως και το μεγάλο coin mech που υπάρχει στα πλαϊνά του, είναι κατασκευασμένα από μέταλλο και είχαν αρκετή σκουριά που έπρεπε να αντιμετωπιστεί κατάλληλα. Το λαστιχένιο κόκκινο t-molding ήταν κομμένο και ταλαιπωρημένο σε αρκετά σημεία. Δυστηχώς δεν ήταν άξιο πλέον για να μείνει επάνω στην καμπίνα. Θεοί, πως θα βγάλω άκρη με αυτό; Mια προσπάθεια ανάστασης των board δίχως ελπίδα. Αποφάσισα να δώσω μια ευκαιρία στα board, έστω και αν ήταν σίγουρο πως τουλάχιστο κάποια από αυτά (αν όχι όλα) ήταν κατεστραμμένα. Ήθελα να το κάνω ακόμη και που η προσπάθεια ήταν αντικειμενικά εξ-αρχής άκαρπη με εγγυημένο χάσιμο χρόνου. Έτσι λοιπόν, τα καθάρισα προσεκτικά με ισοπροπυλική αλκοόλη, σκληρή οδοντόβουρτσα, μπατονέτες αλλά και επιπλέον με καθαριστικό ηλεκτρονικών πλακετών. Μετά το καθάρισμα φάνηκε καθαρά η τεράστια ζημιά από την υγρασία τόσα χρόνια. Δυστυχώς υπήρχαν πάρα πολλά σκουριασμένα pin σχεδόν σε κάθε πλακέτα. Μιλάω για σειρές ολόκληρες με μικροσκοπικά σκουριασμένα pins. Με μια πιο προσεκτική ματιά, ανακάλυψα κομμένες διαδρομές (φανταστείτε πως μέτρησα τουλάχιστο 12 κομμένες μόνο στο cpu board). Φυσικά δεν υπήρχε απολύτως κανένας λόγος να συνδέσω πάλι τις πλακέτες για να δω τι γίνεται. Τουλάχιστο τα τροφοδοτικά έβγαζαν τις σωστές τάσεις, αλλά τι να το κάνεις μέσα στο νεκροταφείο των κυκλωμάτων; Ναι ξέρω, τώρα θα μου πείς πως έκανα μεγάλο λάθος που δεν επέμεινα στην επισκευή των board. Βέβαια όταν έχεις μπροστά σου πέντε πλακέτες στη χειρότερη κατάσταση που πιθανώς μπορεί να είναι, υπάρχουν παντού δεν ξέρω και εγώ πόσες κομμένες διαδρομές και επιπλέον δεν υπάρχουν πουθενά ανταλλακτικά, καλύτερα να το σκεφτείς ξανά. Σου ανέφερα πως το μηχάνημα βρισκόταν αφύλακτο σε ένα οικόπεδο να το τρώει ο ήλιος και η βροχή για τουλάχιστο 20 χρόνια; Όχι ε; Δεν υπήρχε κανένας λόγος να στείλω στο εξωτερικό τις πλακέτες για επισκευή. Ήταν βέβαιο πως τουλάχιστο δύο από τα τέσσερα board είχαν μεγάλη ζημιά και αυτά ήταν το cpu board και το video board. Tα χρήματα που ζητούσαν για επισκευή στο εξωτερικό ήταν υπερβολικά πολλά. Οι πιθανότητες να επισκευάζονται οι πλακέτες ήταν μηδαμινές ως απειροελάχιστες. Από την άλλη πλευρά αν είχα ξεκινήσει αυτό το project προ κρίσης, δεν θα είχα πρόβλημα τότε να αγόραζα ένα λειτουργικό Daytona arcade. Τώρα; άστα πλέον μοιάζουν απίστευτα ακριβά. Σχετικά με την οθόνη, δεν άναβε αφού δεν λειτουργούσε και το παιχνίδι. Το service manual της sega δεν βοηθάει και πολύ στη συγκεκριμένη περίπτωση (βασικά δεν βοηθά καθόλου, αφού το μόνο που αναφέρει είναι πως αν δεν ανάβει το monitor, να ελέγξεις αν έχει καεί η ασφάλεια που βρίσκεται στη πλακέτα της). Πάντως δεν έδινα και πολλές πιθανότητες να λειτουργεί, αφού η πλακέτα της ήταν σε δραματική κατάσταση από τη σκουριά. Έκανα τον κόπο και την πήγα σε άνθρωπο που επισκευάζει ακόμη οθόνες crt και παλιά επισκεύαζε και οθόνες από arcade, αλλά δεν κατάφερε να την επαναφέρει σε λειτουργία. Εδώ πρέπει να κάνω μια μικρή αναφορά στα ηλεκτρονικά μέρη του Daytona. Ανοίγοντας τα 2 καπάκια της βάσης (ένα κάτω από το κάθισμα και ένα κάτω από τα πετάλια) είναι τουλάχιστο εντυπωσιακό, πόσες πλακέτες αποτελούν το παιχνίδι και πόσα καλώδια περνάνε όλη την καμπίνα κατά μήκος. Μιλάμε για πλεξούδες καλωδίου, που αν δεν είχε φροντίσει η Sega να είναι ένα διαφορετικό χρώμα τα βύσματα, δεν υπάρχει περίπτωση να βγάλεις άκρη ποτέ. Τουλάχιστο προσωπικά, δεν έχω δει ξανά τέτοιο χαμό από καλώδια και πλακέτες μέσα σε άλλο arcade (και έχω δει πολλά). Οι πλακέτες του Daytona χωρίζονται ως εξής: cpu board, video board, rom board, communication board, force feedback board και 2 τροφοδοτικά +1 πλακέτα που δεν γνωρίζω τι ακριβώς κάνει. Χώρια τα τροφοδοτικά της οθόνης, του force feedback και των board. Ξεκινώντας την ανακατασκευή. Κάτι που προσωπικά δεν το είχα σκεφτεί αρχικά, αλλά σίγουρα και από πολλούς δεν περνά από το μυαλό, είναι πως η ανακατασκευή ενός τέτοιου projcet παρουσιάζει αρκετά πρακτικά προβλήματα. Στη σκέψη, ακόμη και σε ένα σχέδιο όλα μοιάζουν εύκολα. Στη πράξη και στην πορεία είναι που αντιλαμβάνεσαι τα ζόρια και συναντάς τα αδιέξοδα που προκύπτουν μπροστά σου. Ακόμη και μια οποιαδήποτε φουλ καμπίνα με joysticks, είναι μακράν πιο εύκολη δουλειά σε αντίθεση με αυτό. Χώρια τις άτυχες στιγμές που μπορεί να προκύψουν σε ένα θέμα και σε πάνε πίσω. Εννοείτε δεν αναφέρομαι στον πολύ χρόνο που έτσι και αλλιώς χρειάζεται για να ολοκληρώσεις κάτι τέτοιο. Τι εννοώ; Συνέχισε να διαβάζεις παρακάτω. Αρχικά είχα σκοπό να χρησιμοποιήσω το Dreamcast. Όμως η έκδοση του Daytona της αγαπημένης αυτής κονσόλας, παρ’ολλα τα πολύ καλά γραφικά που διαθέτει έχει αρκετές διαφορές με το πρωτότυπο. Ομολογώ πως μου πέρασε και από το μυαλό το Saturn. Βέβαια τα γραφικά είναι μακράν χειρότερα από την έκδοση του arcade, συνεπώς απορρίφτηκε σχεδόν αμέσως. Υποψήφια συστήματα ήταν τελικά το pc με τον Sega m2 emulator και το ps3 που έχω και κάθεται. Μου πήρε αρκετό καιρό να καταλήξω, αφού στο καθένα αντιμετώπισα αρκετά σημαντικά προβλήματα. Αρχικά, ο m2 emulator είναι καλός σε γενικές γραμμές. Από την άλλη πλευρά, η έκδοση του Daytona, στο ps3 (όπως και στο xbox 360) είναι πολύ πιο στρωτή και εντελώς όμοια με το arcade (πολύ καλύτερη από τον m2 emulator στο pc). Δυστυχώς τα προβλήματα δεν ήταν λίγα στο ps3 αν θέλεις να το συνδέσεις με crt οθόνη. Ένα πως δεν απενεργοποιείτε με τίποτα η σπαστική επιλογή να σου ζητάει να κάνεις save στην αρχή (μικρό το κακό), και δυο που το Daytona δεν παίζει σε 4:3 κάθε φορά που κάνεις restart, αλλά μόνο σε 16:9. Ξέχασα και το τρίτο πρόβλημα και το μεγαλύτερο. Στην crt 50hz τηλεόραση και μέσω scart rgb σύνδεσης, τα γραφικά μέσα στο παιχνίδι έχουν τρελό flickering (και ας ήταν ρυθμισμένο το ps3 στα 50hz). Ίσως σε crt 100hz μπορεί να να μην υπάρχει αυτό το πρόβλημα, δεν ξέρω. Όπως και να είχε, έπρεπε να χρησιμοποιήσω την τηλεόραση που ήδη είχα, μια sony trinitron 29”. Τελικά με το ps3 δεν έβγαινε άκρη ότι και αν δοκίμασα. Δοκιμή με το pc και τον m2 emulator μήπως βγάλει νορμάλ εικόνα στην crt τηλεόραση και παίξει νορμάλ. Μονόδρομος ο m2 emulator που δεν θέλει και κάτι τρελό σε δυνατότητες για να τρέξει σωστά. Έκανα μια δοκιμή με έναν κινέζικο αντάπτορα vga-svideo. Το αποτέλεσμα βέβαια ήταν αρκετά θολή εικόνα (μου κάνει τρομερή εντύπωση πως οι αμερικάνοι είναι ικανοποιημένοι με το svideo, αλλά αν δεν έχεις rgb scart δεν έχεις τίποτα καλύτερο από αυτό). Μετά svideo από την κάρτα γραφικών στη θύρα svideo της τηλεόρασης, χάλια εικόνα παρά τις απαραίτητες ρυθμίσεις στον driver στη κάρτα γραφικών. Η nvidia 8800GT κάρτα γραφικών με υφάκι δεν συμπαθούσε το soft15khz (και ας έχω το dongle για τις nvidia). Έτσι δοκίμασα και μια Ati Radeon HD 3870 512mb. Παραδόξως η Ati σε σύνδεση svideo – svideo έδειξε αρκετά πιο καθαρή εικόνα από την nvidia. Με svideo σύνδεση δεν μπορείς να διαβάσεις τα γράμματα στα windows (είναι θολά). Βέβαια μπορείς να δεις μια ταινία στην τηλεόραση, και το Daytona που δοκίμασα είχε καλή εικόνα. Όμως σε κουράζει υπερβολικά, ειδικά όταν κάθεσαι τόσο κοντά σε αυτή όπως όταν κάθεσαι στο κάθισμα του Daytona. Συγκεκριμένα μετά από έναν αγώνα τα μάτια μου πονούσαν. Παίζοντας λίγο με τις ρυθμίσεις της Ati κατάφερα τελικά να δω σωστή εικόνα που δεν κούραζε. Όμως ο driver της κάρτας δυστηχώς δεν κρατούσε τις απαραίτητες ρυθμίσεις μετά από restart η shutdown των windows. Επειδή δεν ήθελα να το κουράζω δοκίμασα μερικές ati κάρτες και κατέληξα στην hd 3450 512mb. Με το soft15khz, το pc έδειξε εικόνα κανονικά στην τηλεόραση. Εδώ πρέπει να αναφέρω πως το Daytona στα arcades τρέχει σε ανάλυση 496x384 25khz (όπως και το sega rally). Ναι ξέρω, θαύμα αν το έχεις για το arcade που θέλεις να φτιάξεις και να συνδέσεις σε αυτό το pc σου. Τα άσχημα νέα όμως είναι πως τα nanao s29-su δεν έχουν vga 15pin βύσμα. Κάτσε βγάλε την άκρη με τα καλώδια που πάει τι, χωρίς να έχεις κανένα σχέδιο (αν λειτουργεί το monitor που έχεις βέβαια). Ο emulator κολλάει σε full screen σε crt και σε ανάλυση 496x384. Το δοκίμασα σε windows xp και σε 7 με το ίδιο αποτέλεσμα. Η καλύτερη ανάλυση αναφορικά με το Daytona ήταν η 640x480. Κάτω από αυτή την ανάλυση τα γραφικά χαλάνε πολύ και ο emulator δεν τρέχει στα 60fps. Στην 640x480 όμως στην crt έχεις flickering. Τουλάχιστο όχι τόσο έντονο όπως στο ps3 και όχι τόσο ingame, αλλά υπαρκτό και ενοχλητικό. Σίγουρα κάποιος θα αναρωτηθεί γιατί δεν έβαλα μια σύγχρονη επίπεδη οθόνη να ησυχάσω. Αποκαλέστε με κολλημένο με τις οθόνες καθοδικού σωλήνα στα arcades. Έτσι και αλλιώς το bezel έχει χαώδες διαφορές με μια επίπεδη οθόνη. Ειλικρινά το θέμα της οθόνης με απασχόλησε αρκετούς μήνες. Μίλησα με αρκετούς επαγγελματίες σχεδόν σε όλη την Ελλάδα για να βρω μια crt τηλεόραση 29” με vga βύσμα. Μάταια όμως δεν βρήκα πουθενά. Τελικά η λύση ήρθε από πολύ κοντά μου, συγκεκριμένα από το Κερατσίνι και από την εταιρία GD- Tronics. Συνάντησα τον κύριο Γιώργο Δούνη, ιδιοκτήτη της GD-Tronics και αγόρασα μια καινούργια crt οθόνη 28” 31khz με vga βύσμα. Με τον κύριο Δούνη πιάσαμε την κουβέντα για αρκετή ώρα και μου έδειξε αρκετά μηχανήματα του άκρως εντυπωσιακού εργαστηρίου του. Η οθόνη ήταν κατά μία ίντσα μικρότερη από αυτή του Daytona αλλά το κακό ήταν πραγματικά μικρό. Το pc έδειξε αμέσως εικόνα στην οθόνη μέσω vga. Μάλιστα δεν θα είναι υπερβολή να ισχυριστώ πως η εικόνα στα παιχνίδια του m2 ήταν καλύτερη από την led που έχω στο γραφείο μου. Πεντακάθαρη εικόνα όπως στο arcade του Daytona και ακριβώς ίδια αίσθηση με το arcade. Τι περισσότερο μπορούσα να ζητήσω; Η βαφή των μεταλλικών κομματιών και η ανακατασκευή της μεγάλης βάσης. Από τοίχους γνωρίζω καλά, έχω βάψει μερικούς στο παρελθόν και δεν έχω πρόβλημα. Όμως βαφή σε μέταλλο δεν είχα δοκιμάσει ποτέ και όπως αποδείχτηκε είναι λίγο πιο σύνθετα τα πράγματα. Το πρώτο πράγμα που έπρεπε να γίνει, ήταν να αντιμετωπιστεί η σκουριά. Πόσες ώρες έτριψα με γυαλόχαρτα τα σκουριασμένα σημεία απλά δεν περιγράφεται (ακόμη πονάνε τα δάχτυλά μου). Στα περισσότερα από αυτά, το μαύρο χρώμα που είχε απλώσει η Sega δεν έβγαινε ούτε με τριβείο. Έτσι δώσε τρίψιμο με το χέρι και πάλι τρίψιμο και πάλι ξανά. Πάλι καλά που αρκετό χρώμα έφυγε με paint remover που δοκίμασα και δεν πέρασα τα πάντα με γυαλόχαρτο. Η βάση του καθίσματος κατά την διαδικασία τριψίματος. Σε συνέχεια, πέρασα όλα τα σκουριασμένα σημεία με χημικό που ισορροπεί την σκουριά. Αυτό βοηθά να μην επεκταθεί περισσότερο η σκουριά στο μέταλλο. Αφού στέγνωσε, παιδεύτηκα λίγο με ένα σπρέι αστάρι και χρώμα που αγόρασα από μαγαζί με χρώματα. Το χρώμα δεν καθόταν επάνω στο μέταλλο (και ας υποστήριζε ο κατασκευαστής του πως έβαφε μέταλλο) και άρχισα να ψάχνω πληροφορίες. Τελικά κατέληξα σε επαγγελματικό αστάρι και σπρέι για βαφή σε μεταλλικές επιφάνειες αυτοκινήτου. Στο κατάστημα μου έκαναν και δοκιμή σε ένα πολύ μικρό κομμάτι μέταλλο για να πειστώ. Η ίδια βάση μετά το φρέσκο βάψιμο. Η βάση του καθίσματος βαμμένη στα άκρα της αφού πρώτα κόλλησα με ηλεκτροκόλληση το κομάτι που ήταν σπασμένο. Η κεντρική βάση του μηχανήματος περασμένη με αντισκωριακό χρώμα εσωτερικά. Και τα πρώτα καινούργια ξύλα άρχισαν να φτάνουν και τα πλαινά λογότυπα άρχισαν να φτιάχνονται στο Photoshop. Συνεχίζεται..
×