Jump to content
johnalepou

Αγάπη μου Ουάουα (1970)

Recommended Posts

Η παράσταση που κατείχε (πριν το ΣΕΣΟΥΑΡ ΓΙΑ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΣ) το ρεκόρ μακροβιότητας (7 χρόνια νομίζω)- H φωτό προέρχεται από το site του θεατρικού μουσείου

 

ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΟΥΑΟΥΑ - 1967/1973

 

"Cherie Noir"

 

5a8c668940374_---.png.d3c0372eca441a411bb2f857ecdb9d37.png

 

 

Ένας συγγραφέας περνά μια σοβαρή κρίση, καθώς τα οικονομικά του δεν πάνε καλά, όπως και η σχέση με τη γυναίκα του. Το ταλέντο του μοιάζει να τον εγκαταλείπει και οι πάντες απομακρύνονται από κοντά του. Η μόνη που στέκεται στο πλευρό του είναι μια κοπέλα από κάποια αφρικανική χώρα, που έχει έρθει στην Ελλάδα για σπουδές, και προκειμένου να τα βγάλει πέρα εργάζεται ως οικιακή βοηθός στο σπίτι του. Αυτή, με την αφέλεια που τη χαρακτηρίζει και την καλοσυνάτη συμπεριφορά της, κατορθώνει να ανατρέψει το κλίμα που επικρατεί, και ξαναφέρνει στο σπίτι τη χαρμόσυνη ατμόσφαιρα.

 

 

Συγγραφέας

CABEAU FRANCOIS

 

Θίασος ΑΝΑΛΥΤΗ ΚΑΚΙΑ - ΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ ΚΩΣΤΑΣ

 

Σκηνοθεσία : ΜΠΟΥΧΛΗΣ ΜΙΧΑΛΗΣ

 

Σκηνικά : ΑΝΕΜΟΓΙΑΝΝΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ

 

Μετάφραση : ΜΟΥΣΑΙΟΣ ΠΛΑΤΩΝ

 

 

Διανομή

 

ΕΡΡΙΚΟΣ ΝΟΡΩ : ΜΠΑΡΚΟΥΛΗΣ ΑΝΔΡΕΑΣ

ΣΟΛΑΝΖ : ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΜΠΕΑΤΑ

ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΣ ΚΛΗΤΗΡΑΣ : ΔΟΞΑΡΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ

ΡΟΜΠΕΡ : ΛΟΥΚΑΚΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ

ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ : ΑΝΑΛΥΤΗ ΚΑΚΙΑ

ΒΟΗΘΟΣ ΣΥΜΒΟΛΑΙΟΓΡΑΦΟΥ : ΝΑΖΟΣ ΘΕΟΧΑΡΗΣ

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ : ΠΑΓΚΡΑΤΗΣ ΝΙΚΟΣ

Edited by Kambia
Αποκατάσταση εικόνας
  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Έχω ακούσει την ραδιοφωνική ηχογράφηση και έχω δει και την ταινία.

Πέρασαν πάρα πολλά χρόνια, ήμουν μικρός. Δεν θυμάμαι να την ξαναείδα.

Στην ταινία πρωταγωνιστούσε ο Ρηγόπουλος.

 

Θυμάμαι μια σκηνή όπου η αφρικάνα χαρίζει ένα διαμαντένιο περιδέραιο στην σύζυγο του συγγραφέα σα να μην ήταν τίποτε.

Κι εκείνη που ως τότε "ξύνιζε" και γκρίνιαζε, άλλαξε στάση αμέσως.

Θυμάμαι επίσης πως αντιδρούσε όταν ο συγγραφέας-Ρηγόπουλος φώναζε την αφρικάνα.

Παρεμπιπτόντως, το "Αγαπημουουαουά" ήταν το όνομά της. Έτσι, μονοκόμματο...

Share this post


Link to post
Share on other sites

Αρκετα μικρη θυμαμαι που την ειχα δει (σαν ταινια) καμποσες φορες. Ηταν ωραια ταινια, και πρεπει να ηταν και πολυ ωραια θεατρικη παρασταση

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Πολύ ωραία παράσταση, που άφησε εποχή! Τον συγχωρεμένο τον Ρηγόπουλο μάλιστα, όπως αργότερα παραδέχτηκε, τον κούρασε ιδιαίτερα το πολύχρονο ανέβασμά της.

Σε ευχαριστούμε πολύ που μας την θύμισες. Πάντα επίκαιρο το θέμα της μοναξιάς και της αποξένωσης, αλλά και της ελπίδας για επικοινωνία και ριζική αλλαγή στις ζωές μας.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Διαβάζω στη διανομή ότι το ρόλο του συγγραφέα είχε ο Μπάρκουλης. Έψαξα λίγο στο διαδίκτυο και διάβασα ένα άρθρο του Φασουλή που αναφέρεται στο Ρηγόπουλο ότι βγήκε στη σκηνή και (ξ)έχασε τα λόγια του. Αυτός ήταν ο λόγος που τον αντικατέστησε ο Μπάρκουλης. Εφόσον ισχύει κάτι τέτοιο, ξέρουμε αν ο Ρηγόπουλος επέστρεψε και ποιό ήταν το χρονικό διάστημα που στη θέση του έπαιζε ο Μπάρκουλης;

Merci bien

Share this post


Link to post
Share on other sites

Πολυ ωραια η πληροφορια που αλιευσες,εγω προσωπικα δεν ξερω δυστυχως να σου απαντησω,παντως η διανομη αυτη που εχω βαλει πιο πανω ειναι του 1970, ενω το εργο παιχτηκε απο το 1967 μεχρι το 1973.Δηλαδη ειναι η τεταρτη σεζον του εργου οπως γραφει και στο εξωφυλλο του προγραμματος

Share this post


Link to post
Share on other sites

μονο την ταινια εχω δει λογω ηλικιας αλλα μου αρεσε!!! ηταν πολυ καλοι και οι δυο τους!!! φανταζομαι οτι στο θεατρο θα ηταν καλυτερο!!!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Και εγώ μονο την ταινια εχω δει αλλά νομιζω πως γυρίστηκε λογω επιτύχιας της παράστασης. Πρέπει μάλλον τοτε να ηταν πολύ δημοφιλής διότι άρεσε τρελλά στους δικούς μου που ειχαν δει και την παράσταση και μιλαγαν για αυτήν χρόνια μετά λες και ειχαν δει τον Ολιβιέ να παίζει Αμλετ. Προσωπικά την θεωρώ πολύ μέτρια αν και διασκεδαστική και πλεόν καλτ. Ισως η παράσταση να ηταν καλύτερη.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Και εγώ ψάχνω καιρό για να δω τη ταινία κάπου στο internet. Η tv δεν την αγαπάει ιδιαίτερα. :P

Share this post


Link to post
Share on other sites

Πω πω τι μου θυμίσατε! Ήταν η πρώτη θεατρική παράσταση που είχα δει, μαθητής στο Δημοτικό ακόμη ή ίσως πρώτη Γυμνασίου. Ήταν ήδη διάσημη γιατί κρατούσε χρόνια όταν πήγαμε να τη δούμε οικογενειακώς, με γονείς και αδερφή. Οπότε φαντάζεστε πόσο μου εντυπώθηκε! Τον συγγραφέα τον έπαιζε ο Ρηγόπουλος ακόμη. Φυσικά μου άρεσε αφάνταστα, αλλά δεν μπορώ να κρίνω πόσο καλή παράσταση ήταν. Όμως σκέφτομαι ότι για να κάνει τέτοια τεράστια επιτυχία και μάλιστα την προτηλεοπτική εκείνη εποχή, με καταπληκτικούς ηθοποιούς και θιάσους, θα πρέπει πράγματι να ήταν καλή.

 

Μερικές παρατηρήσεις: Η Σολάνζ / Μπεάτα Ασημακοπούλου ήταν ερωμένη του συγγραφέα, όχι σύζυγος (αλλά συζούσαν). Δεν ξέρω αν στην κινηματογραφική εκδοχή (που κάπου πρέπει να την έχω) τους κάνανε νόμιμο ζευγάρι για να μην προσβάλλουν τα χρηστά ήθη της εποχής. Και το όνομα της "υπηρέτριας" (δεν εξηγώ γιατί το "υπηρέτρια" το βάζω σε εισαγωγικά για να μη χαλάσω την υπόθεση) ήταν "Αγαπημού" μόνο ("το "μου" κολλητά στο "αγάπη" όπως εξηγούσε ο Ρηγόπουλος στην έξαλλη Ασημακοπούλου). Το "Ουαουα" ήταν κάτι σαν επώνυμο.

 

Θυμάμαι σε μια συνέντευξή της τότε η Αναλυτή είχε πει ότι μια φορά της είχε τελειώσει η καφέ μπογιά και μη έχοντας με τι να βαφτεί είχε πασαλειφτεί με νεσκαφέ!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Δημιουργήστε ένα λογαριασμό ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

You need to be a member in order to leave a comment

Δημιουργία λογαριασμού

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×