Jump to content
Sign in to follow this  
tantalos

'Living a Boy's Adventure Tale' - μια σύντομη αναφορά στους A-Ha

Recommended Posts

Bλέποντας αναφορές σε σειρά συγκροτημάτων του ʼ80, θέλησα να κάνω μια σύντομη, αναλογικά με την αξία του συγκροτήματος, αναφορά στο πλέον αγαπήμενο μου group από το συγκεκριμένο μουσικό ιδίωμα.

 

[ATTACH=CONFIG]45912[/ATTACH]

 

Οι A-Ha δημιουργήθηκαν στο Όσλο της Νορβηγίας πριν 30 χρόνια – το 1982. Από τον πρώτο τους δίσκο, μέχρι και τον τελευταίο, θα δείτε το όνομά τους γραμμένο με μικρά γράμματα -ʽ a-ha ʽ . Ήρωες αυτής της ιστορίας – ή μέλη του γκρουπ, αν προτιμάτε, ήταν ο τραγουδιστής Morten Harket, ο κιθαρίστας Paul Waaktaar και ο κιμπορντίστας Magne Furuholmen.

 

Ένα βράδυ, στις αρχές της δεκαετίας του ʼ80, ο Harket ευτύχησε να γίνει μάρτυρας μιας live ερμηνείας των ʽBridgesʼ, του τότε συγκροτήματος των Waaktaar και Furuholmen. Οι δυο τους ερμήνευσαν, μεταξύ άλλων , το τραγούδι ʽThe Juicy fruit songʼ . Ήταν ένας από τους λόγους που ώθησε τον Harket να πλησιάσει τους δύο νέους, σχηματίζοντας έτσι τους ʽa-haʼ.

 

Οι τρεις τους μετέβησαν στο Λονδίνο προκειμένου να κυνηγήσουν καλύτερες ευκαιρίες στη μουσική βιομηχανία. Εκεί, επέλεξαν για τις ηχογραφήσεις τους το studio του John Ratcliff γιατί – μεταξύ άλλων – σε ένα δωμάτιό του υπήρχε και ένα… ηλεκτρονικό παιχνίδι Space Invaders !

 

Το τραγούδι των Bridges ʽThe Juicy fruit songʼ επανεκτελέστηκε από τους a-ha με το όνομα ʽLesson Oneʼ . Υπέστη όμως νέες διορθώσεις, επανηχογραφήσεις κλπ – για να καταλήξει τελικά στο γνωστό μας πλέον αριστούργημα ʽΤake On Meʼ, ένα τραγούδι το οποίο έμελλε να τους απογειώσει στο παγκόσμιο μουσικό στερέωμα.

 

 

Οι Α-Ηa έγιναν έτσι το πρώτο Νορβηγικό συγκρότημα που απέκτησε single στο Νο. 1 του Αμερικανικού Billboard. Παράλληλα, το videoclip του τραγουδιού απέσπασε έξι βραβεία από τον τηλεοπτικό σταθμό MTv ! Ακολούθησε ακόμα ένα πετυχημένο single, το ʽThe Sun Always Shines on TVʼ, η ιδανική προετοιμασία για την κυκλοφορία του πρώτου δίσκου των A-Ha, με τίτλο ʽHunting Ηigh And Lowʼ, το 1985.

 

Εν συντομία, αυτό ήταν το ξεκίνημα του θρύλου που ακούει στο όνομα “A-Ha”. Aκολούθησε μια χρυσή περίοδος μέχρι το 1994 – μια περίοδος που είδε τους A-Ha να κυκλοφορούν συνολικά πέντε albums, τα εξής :

 

ʽHunting High And Lowʼ – 1985

ʽScoundrel Daysʼ - 1986

ʽStay On These Roadsʼ – 1988

ʽEast Of The Sun, West Of The Moonʼ – 1990

ʽMemorial Beachʼ – 1993

 

Λίγο μετά την κυκλοφορία του ʽEast of the Sun…ʼ οι A-Ha έλαβαν μέρος στο Rock In Rio II Festival, κατορθώνοντας να συγκεντρώσουν 198.000 οπαδούς τους μπροστά στη σκηνή – αριθμός που αποτέλεσε ρεκόρ του βιβλίου Guinness.

 

Το “Memorial Beach” δεν έτυχε της ίδιας εμπορικής επιτυχίας με τα προηγούμενα πονήματα των A-Ha. ʽΉταν μια σκοτεινή και βαριά περίοδος για τους A-Haʼ έχει πει ο Harket για την περίοδο ηχογραφήσεων του εν λόγω δίσκου – αν και ο Magne μίλησε με καλά λόγια για την τελευταία δημιουργία της πρώτης περιόδου των A-Ha. Το συγκρότημα, πάντως, αποφάσισε να μπει ʽστον πάγοʼ μετά το 1994, με τα μέλη του να ασχολούνται με solo-projects…

 

Η ιστορία των A-Ha συνεχίστηκε το 1998, όταν οι 3 μουσικοί κλήθηκαν να συμμετάσχουν στην απονομή του βραβείου Νόμπελ Ειρήνης εκείνης της χρονιάς. Οι A-Ha συνέθεσαν το εξαιρετικό ʽSummer Moved Onʼ για εκείνη την τελετή ...

 

 

 

...και επέστρεψαν στο studio, χαρίζοντάς μας συνολικά τέσσερις ακόμα δίσκους :

 

ʽMinor Earth , Major Skyʼ – 2000

ʽLifelinesʼ – 2002

ʽAnalogueʼ – 2005

ʽ Foot of the Mountainʼ – 2010

 

Tην κυκλοφορία του τελευταίου τους δίσκου ακολούθησε μια πρώτη παγκόσμια περιοδεία το 2009, και μια δεύτερη το 2010 με τίτλο ʽEnding on a high note Tourʼ η οποία κορυφώθηκε με τέσσερα ξεχωριστά Live Shows στην πατρίδα τους, στο Όσλο, τον Δεκέμβριο του 2010. Η τελευταία τους συναυλία αποτυπώθηκε στο Live Album ʽThe Last Hurrahʼ.

 

[video=youtube;jAQCy-2VMGs]

 

Θεωρώ τον εαυτό μου πολύ άτυχο που άργησα να ασχοληθώ με τους A-Ha, μια που δεν είχα την ευκαιρία να τους απολαύσω στις επισκέψεις τους στην Ελλάδα. Γνωρίζω πως η παραπάνω αναφορά μου στερείται πολλών στοιχείων της πλούσιας βιογραφίας τους, δεν ήθελα όμως να καταχραστώ περισσότερο τον χώρο του forum αλλά και της υπομονής σας :)

 

[ATTACH=CONFIG]45913[/ATTACH]

  • Like 6

Share this post


Link to post
Share on other sites

Αν και οι Α-ha στην διαρκεια των 80ς δεν ηταν στο Τοπ 3 των αγαπημενων συγκροτηματων (οχι οτι δεν μου αρεσαν τοτε ,απλα τους εκτιμησα περισσοτερο μεγαλωνοντας οπως και τους Tears for Fears e.t.c.)

 

Στους A-ha ανηκει το Hunting High And low ειναι το ποιο αγαπημενο μου τραγουδι της δεκαετιας των 80ς ,το οποιο παρεπιμπτοντως συνοδευεται και με ενα πανεμορφο videoclip .

 

 

Οι Α-ha υπηρξαν πηγη εμπευσης και για αρκετους καλλιτεχνες με ποιο χαρακτηριστικο παραδειγμα τους Coldplay ,

 

οπως λεει και στην αρχη του video o Chris Martin (Coldplay) : If u know anyhing about our band , u know ,that one band in particular shaped our path and future ....

 

Edited by Nemo
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

@Daredevil, Ντροπή μου που δεν το ανέφερα! Είχα σκοπό να το συμπεριλάβω, αλλά με την πίεση του χρόνου εκείνη τη στιγμή το ξέχασα... Το εν λόγω κομμάτι το συγκαταλέγω μέσα στα 5 αγαπημένα μου από τους A-Ha...

 

Το τραγουδι που εβαλες εσυ Νεμο, θα τολμησω να πω πως ισως ειναι και το τοπ-αγαπημενο μου. Λεω 'θα τολμησω' γιατι, οπως συνηθως συμβαινει με τα αγαπημενα συγκροτηματα καποιου, δυσκολα ξεχωριζεις ενα τραγουδι. Ομως το εν λογω κομματι ειναι πραγματικά μοναδικό.

 

Ευχαριστω πολυ για το ενδιαφερον, ελπιζω να βρω και άλλους ανθρωπους - φιλους των A-Ha!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Κάπως μ'έπιασε σήμερα και μπήκα σε A-Ha mode!

Είχα στο μυαλό μου ότι είχα ακούσει 3 τραγούδια τους που μου άρεσαν πολύ και τίποτε άλλο.

Living Daylights, Take On Me, Summer moved on!

 

Λέω, δεν κοιτάω να δω ποιά είναι τα best τους να μάθω και κανά άλλο τραγούδι;

Βάζω το Stay on the Roads!

 

Από το πρώτο δευτερόλεπτο: ΚΛΑΜΜΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!

Το'χα απωθήσει από τη μνήμη μου και δεν είχα καταλάβει ότι ήξερα ΚΑΙ αυτό!

Μου'χε κάνει ένας ραδιοφωνικός παραγωγός μια mixed-tape τότε, και δεν είχε γράψει πάνω τα τραγούδια και δεν τα ήξερα με τα ονόματα!

Το άκουσα τώρα πρώτη φορά μετά από 26-27 χρόνια και η συγκίνηση ήταν απερίγραπτη!

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Οι A-HA είναι η αγαπημένη μου μπάντα και το Stay on these roads το αγαπημένο μου κομμάτι (όχι μόνο απ' αυτούς, γενικά). Οι τύποι είναι εθνικοί ήρωες στη χώρα τους! Έχοντας ακούσει άπειρα συγκροτήματα και τραγούδια, παίζοντας μουσική και γνωρίζοντας -εκτός των άλλων- και τις τοπικές σκηνές, μπορώ να πω οτι οι Νορβηγοί έχουν γράψει "διαμάντια" τα οποία δυστυχώς έμειναν στη σκιά των "best of". Δυστυχώς, η εμφάνισή τους (κυρίως του Morten) δεν επέτρεψε σε μεγάλο μέρος του "σοβαρού" μουσικόφιλου κοινού να τους παρακολουθήσει, θεωρώντας τους ακόμα μια pop τσιχλόφουσκα. Στα αλμπουμ τους, παρόλα αυτά, υπάρχουν τεράστιες στιγμές που κατά κανόνα δε βρίσκουν θέση σε "best of" συλλογές. Κομμάτια που δεν έτυχαν προβολής και δεν προωθήθηκαν με κάποιο videoclip (εξαιρετικά videos είχε το γκρουπ) μένοντας "κρυμμένα" για όσους ψάχτηκαν λίγο -ή πολύ- περισσότερο.

 

Οκ, προφανώς θα μπορούσα να μιλάω για ώρες, εκθειάζοντας τις... βαριές κι ασήκωτες (για popular music) συνθέσεις,τις ανεπανάληπτες ερμηνείες του Harket, τους εξαιρετικούς (για pop μουσική πάντα) στίχους και την υποδειγματική χρήση των keyboards.

 

Ας μη μακρυγορώ. Είχα την τύχη να τους δω live στη Θεσ/νίκη το 2005. Δεν είχαν έρθει πριν ή μετά απ' αυτό, αλλιώς θα ήμουν εκεί! Οι A-HA επέστρεψαν το 2015 με το άλμπουμ τους Cast in Steel, το οποίο -χωρίς να συγκαταλέγεται στα αγαπημένα μου- κρύβει 3-4 θησαυρούς.

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Οι A-HA είναι η αγαπημένη μου μπάντα και το Stay on these roads το αγαπημένο μου κομμάτι (όχι μόνο απ' αυτούς, γενικά). Οι τύποι είναι εθνικοί ήρωες στη χώρα τους! Έχοντας ακούσει άπειρα συγκροτήματα και τραγούδια, παίζοντας μουσική και γνωρίζοντας -εκτός των άλλων- και τις τοπικές σκηνές, μπορώ να πω οτι οι Νορβηγοί έχουν γράψει "διαμάντια" τα οποία δυστυχώς έμειναν στη σκιά των "best of". Δυστυχώς, η εμφάνισή τους (κυρίως του Morten) δεν επέτρεψε σε μεγάλο μέρος του "σοβαρού" μουσικόφιλου κοινού να τους παρακολουθήσει, θεωρώντας τους ακόμα μια pop τσιχλόφουσκα. Στα αλμπουμ τους, παρόλα αυτά, υπάρχουν τεράστιες στιγμές που κατά κανόνα δε βρίσκουν θέση σε "best of" συλλογές. Κομμάτια που δεν έτυχαν προβολής και δεν προωθήθηκαν με κάποιο videoclip (εξαιρετικά videos είχε το γκρουπ) μένοντας "κρυμμένα" για όσους ψάχτηκαν λίγο -ή πολύ- περισσότερο.

 

Οκ, προφανώς θα μπορούσα να μιλάω για ώρες, εκθειάζοντας τις... βαριές κι ασήκωτες (για popular music) συνθέσεις,τις ανεπανάληπτες ερμηνείες του Harket, τους εξαιρετικούς (για pop μουσική πάντα) στίχους και την υποδειγματική χρήση των keyboards.

 

Ας μη μακρυγορώ. Είχα την τύχη να τους δω live στη Θεσ/νίκη το 2005. Δεν είχαν έρθει πριν ή μετά απ' αυτό, αλλιώς θα ήμουν εκεί! Οι A-HA επέστρεψαν το 2015 με το άλμπουμ τους Cast in Steel, το οποίο -χωρίς να συγκαταλέγεται στα αγαπημένα μου- κρύβει 3-4 θησαυρούς.

 

Καπως ετσι σκεφτομαι κ εγω. Με τη μονη διαφορα οτι , δυστυχως, τους ανακαλυψα πολυ αργα, το 2010. Εκτοτε όμως τους ακούω σε καθημερινή βάση. Πίστευα ότι δε θα μπορέσω να τους δω live ποτέ, μέχρι που ανακοίνωσαν το reunion και την περιοδεία τους, οπότε και έκλεισα άμεσα εισιτήρια για Φρανκφούρτη, για να τους δω εκεί. Απερίγραπτο το συναίσθημα πριν, κατά τη διάρκεια, και μετά το live. Ένιωσα ότι οι δύο, σχεδόν, ώρες του πέρασαν σαν νερό.

 

Σκοπεύω να τους ξαναδώ στην Acoustic Tour τους, το 2018, σε Βιέννη και Μόναχο. Δυστυχώς ( ; ) είναι Acoustic Tour, αλλά είναι τέτοια η επιθυμία μου να τους δω και πάλι, που δεν υπήρχε περίπτωση να αφήσω την ευκαιρία :)

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Το unplugged κυκλοφόρησε ή αναμένεται, κάπου τώρα. Κάτι λίγα είδα στο youtube...

 

Αν καταφέρεις να παρακολουθήσεις ένα από κοντά, είσαι ΤΙΤΑΝΑΣ!!!

Share this post


Link to post
Share on other sites
On 12/22/2017 at 6:39 PM, Mikkael Sin said:

Το unplugged κυκλοφόρησε ή αναμένεται, κάπου τώρα. Κάτι λίγα είδα στο youtube...

 

Αν καταφέρεις να παρακολουθήσεις ένα από κοντά, είσαι ΤΙΤΑΝΑΣ!!!

Κατορθωσα να τους δω φιλε μου, σε Βιεννη και Μοναχο. Η εμπειρια του unplugged show ηταν ανεπαναληπτη. Οταν τελειωσε το 1ο live (στη Βιεννη), αισθανθηκα μια τεραστια ανακουφιση που ειχα βγαλει εισιτηριο για να τους δω και την επομενη στο Μοναχο! Καταπληκτικα live, και τα δυο... Και μόνο που παίξανε το εκπληκτικό "Memorial Beach", ξεφευγοντας εστω και για 4-5 λεπτα από κλασσικά μονοπάτια 'εμπορικών' τραγουδιών.... Τι να πω. Δεν εχω λογια!

Πριν λιγες μερες τους ξαναειδα στο Cambridge, στο Ην. Βασιλειο, στα πλαισια της "Electric Summer" περιοδειας τους. Δυστυχως τα συναισθηματα μου δεν ηταν τα ιδια. Ακουστικά ήταν εξαιρετικοί - όμως ο Harket στα πρωτα 4-5 τραγούδια του live έδινε την εντύπωση πως δεν θέλει να βρίσκεται εκεί. Ίσως έκανε συντήρηση δυνάμεων (πλησιάζουν τα 60, έδωσαν τόσα live αυτή τη χρονιά και συνεχίζουν να περιοδεύουν όλο τον κόσμο μέσα στο καλοκαίρι), ποιος ξέρει. Πάντως με ξενέρωσε αυτό. Στη συνέχεια κάπως βελτιώθηκε η κατάσταση, στο encore ήταν εξαιρετικός. Κατά τα άλλα όμως, όπως είπα, η απόδοση των τραγουδιών ήταν άριστη - με εξαίρεση το Train of Thought, το οποίο το παίξανε στη μορφή του "Demo" του τραγουδιου (στο οποίο έχει τη μελωδία που εμφανίστηκε αργότερα στο 'Cold River' και προφανως δεν έχει καμια σχέση με την τελική μορφή του) και που προσωπικά δε μου άρεσε καθόλου.

Γενικά έφυγα με ανάμικτα συναισθήματα από το Cambridge. Δεν περίμενα το Acoustic Live να μ' αρεσει παραπάνω από το Electric. Ελπίζω να τους ξαναδώ όμως σύντομα!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Δημιουργήστε ένα λογαριασμό ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

You need to be a member in order to leave a comment

Δημιουργία λογαριασμού

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
Sign in to follow this  

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×