Jump to content
Sign in to follow this  
lass

Ευτράπελα σε θεατρικές παραστάσεις

Recommended Posts

Αφορμή για το θρεντ είναι ένα γεγονός που αναφέρει η Τζένη Καρέζη στο βιβλίο "Τετράδια ζωής".

(Θα το γράψω περιληπτικά και όταν μπορέσω θα το ανεβάσω)

Η Καρέζη είχε πάει στην παράσταση "Λεωφορείον ο πόθος" το οποίο ανέβασε η Έλλη Λαμπέτη

και όπως αναφέρει όλα πήγαιναν μια χαρά με τη Λαμπέτη να δίνει μια εκπληκτική ερμηνεία ώσπου

συμβαίνει το εξής: ένας κύριος στην πρώτη σειρά διαβάζει με αφοσίωση το πρόγραμμα της παράστασης

κατά τη διάρκεια του έργου. Σιγά σιγά το αντιλαμβάνεται όλη η πλατεία άρα και η ίδια η Λαμπέτη

η οποία διακόπτει για λίγο και "καρφώνει" τον εν λόγω κύριο ο οποίος όμως δεν έχει πάρει χαμπάρι.

Όταν τον διακόπτουν από τη... μελέτη του ο ίδιος αντιλαμβάνεται το βλέμμα της Λαμπέτη η οποία

συνεχίζει την παράσταση κανονικά, η μαγεία όμως και το συναίσθημα στην ερμηνεία της είχε πια χαθεί.

 

Εσάς σας έχει τύχει κάτι παρόμοιο;

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Αν και δεν το ειχα δει, ήταν το σκηνικό με τον Γιώργο Φούντα στο "Εγώ η Λασκαρίνα" Αντι να της πει "τι είναι αυτά που λες καπετάνισα Λασκαρίνα" , την είπε καπετάνισα Λαμαρίνα.

Είχα βιώσει την Άννα Βαγενά στην "Άγγέλα Παπάζογλου" εκνευρισμένη να μιλάει για τηλεόπληκτο κοινό επειδή κάνανε βαβούρα (Και ήταν και δικαιολογημένη η γυναίκα) Επίσης το 1989 στο Βέμπο που έπαιζε ο Γιώργος Μαρίνος το "Αυγό" όταν είδε πως κάτω ήταν μια πολύ γνωστή ηθοποιός της είπα από σκηνής : "Αγάπη μου και εσύ εδώ ; Το κλείσατε σήμερα το θέατρο, δεν είχατε κόσμο!" Επίσης το καλοκαίρι του 90 στο Αθήναιον στην παράσταση "Είπαν του ψηλού να τρέξει" ξεφώνισε με χιούμορ βέβαια ένα νεαρό που τον είχε πιάσει νευρικό γέλιο.

Και βέβαια δεν μπορώ να ξεχάσω την (ιέρεια) Μαρία Ξενουδάκη όταν πριν μια δεκαετία -ίσως και περισσότερο- διάβαζε γαλλική ποιήση. Ενώ είχε "πιάσει το συναίσθημα" άκουσε τις γυναίκες που είχαν το κυλικείο να μιλάνε δυνατά. Βγήκε έξω, τους έριξε κάτι "γαλλικά" και ξαναγύρισε πίσω στην αίθουσα πιάνοντας το συναίσθημα εκεί που το είχε αφήσει

Share this post


Link to post
Share on other sites

Πολύ ωραίο το θέμα σου lass! Έχω πολλά να θυμηθώ!

 

1. "Μις Πέπσι" 1992 με την Αλίκη Βουγιουκλάκη. Καθόμουνα στην 1η σειρά και ένα παιδάκι ξέφυγε από τους γονείς του (σχεδόν μπουσουλούσε) και άρχισε να ανεβαίνει σιγά σιγά τα σκαλάκια της σκηνής! Οι ηθοποιοί το κοίταξαν συνεχίζοντας το ρόλο τους και ένα βήμα πριν ανέβει στη σκηνή μαζί τους (!!!) κάποιος έτρεξε και το άρπαξε!:D

 

2. "Μις Πέπσι" 1992 και πάλι και εκεί που έπαιζε η Αλίκη και ξάπλωνε σε έναν καναπέ , ξαφνικά της βγήκε το ένα στήθος έξω ολόκληρο! Δεν το αντιλήφθηκε αμέσως , μετά από 1-2 λεπτά αλλά μόλις το πήρε χαμπάρι δεν "κώλωσε" καθόλου , διόρθωσε το φόρεμά της και συνέχισε κανονικά!

 

3. "Μις Πέπσι" 1992 ξανά (επεισοδιακό το έργο αυτό αν και το είχα δει live πάνω από 10 φορές) , κάποιος κύριος από τα τελευταία καθίσματα φώναξε δυνατά "Φωνάξτε πιο δυνατά δεν ακούμε!" και η Αλίκη γύρισε και του απάντησε..."Και τι θέλετε να βγάλουμε...ντουντούκα;"! Έπεσε το θέατρο από τα γέλια!

 

4. "Τα κορίτσια με τα μαύρα" πέρισυ το καλοκαίρι εδώ στο Κηποθέατρο. Σχεδόν μια ώρα μετά την έναρξη της παράστασης , ως δια μαγείας γέμισε η σκηνή από άσπρες πεταλούδες , πάρα πολλές όμως! Οι ηθοποιοί με το ζόρι έπαιζαν και τις έδιωχναν με τα χέρια! Μιλάμε για σμήνος! Εκείνη την ώρα βγαίνει στη σκηνή η Χρύσα Ρώπα λέγοντας..."Τι είναι αυτά;;;". Η παράσταση διακόπηκε , άναψαν τα φώτα του κοινού , έσβησαν της σκηνής για να σκορπίσουν οι πεταλούδες , σκόρπισαν και μετά συνεχίστηκε. Δέκα λεπτά μετά πιάνει δυνατό μπουρίνι , βροχή με το καρδάρι , οι ηθοποιοί έτρεξαν μέσα , ο κόσμος πανικόβλητος και φυσικά η παράσταση σταμάτησε. Δεν κατάφερα να τη δω ολόκληρη...:(

 

Σίγουρα θα έχω κι άλλα να θυμηθώ γιατί έχω δει πολύ θέατρο , μόλις μου έρθουν στο μυαλό θα επανέλθω...:)

Share this post


Link to post
Share on other sites

3. "Μις Πέπσι" 1992 ξανά (επεισοδιακό το έργο αυτό αν και το είχα δει live πάνω από 10 φορές) , κάποιος κύριος από τα τελευταία καθίσματα φώναξε δυνατά "Φωνάξτε πιο δυνατά δεν ακούμε!" και η Αλίκη γύρισε και του απάντησε..."Και τι θέλετε να βγάλουμε...ντουντούκα;"! Έπεσε το θέατρο από τα γέλια!

Τάπα κανονική έφαγε ο "κύριος"! Καλά του τα είπε!

 

Κάτι ανάλογο μου έτυχε στην παράσταση "Το παιχνίδι της μοναξιάς" όταν κατά την έναρξη του έργου

(άρχιζε με τον Κατρανίδη να παίρνει τηλέφωνο) δεν προφταίνει να πει τα πρώτα λόγια

ο πρωταγωνιστής και του φωνάζει μια κυρία "Δεν ακούμε!". Βέβαια αυτό όπως και κάτι άλλες κακές

συνήθειες του κοινού (πατατάκια και τέτοια) είναι καταστρεπτικά για τον ηθοποιό εκείνη τη στιγμή.

Ο Κατρανίδης το χειρίστηκε πολύ όμορφα, σταμάτησε φανερά εκνευρισμένος, και άρχισε από την αρχή

αλλά πιο δυνατά αυτή τη φορά.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Υπήρχε μια θεατρική παράσταση με τη Βλαχοπούλου (όταν ζούσε) και την Έλντα Πανοπούλου, που πρέπει να ήταν η "Χαρτοπαίχτρα". Κάποια στιγμή προς το τέλος του έργου ξέσπασαν και οι δυό τους σε νευρικό γέλιο. Aφορμή "το τυρί του Πιτσιριρή", από το οποίο έπαθε δηλητηρίαση...δε θυμάμαι ποιος, κατά το σενάριο (ο "Βουτσάς" υποθέτω). Η παράσταση της συγκεκριμένης μέρας είχε βιντεοσκοπηθεί και προβληθεί αρκετές φορές στον ΑΝΤ1, από κει το ξέρω...Προς τιμή τους, κρατήσαν τη συγκεκριμένη κόπια αντί να ξαναπάρουν τη συγκεκριμένη σκηνή, και το γεγονός αυτό έκανε τους τηλεθεατές να τη χαίρονται ακόμα περισσότερο !

 

Υπήρξε παράσταση του "Πλούτου" στην Επίδαυρο, όπου με το σβήσιμο των φώτων για έναρξη ακουγόταν ένα κινητό να χτυπάει, και ένα ουρλιαχτό "Κλεισ'το".(Μιλάω για εποχή Χρηματιστηρίου, που ο χορός έβγαινε με laptop !)

Το συγκεκριμένο βέβαια δεν ήταν ευτράπελο, αλλά μέσα στη σκηνοθεσία της παράστασης. Οι θεατές όμως, ανυποψίαστοι, πέφταν από τα σύννεφα !

 

Eπίσης, σε παράσταση στο θέατρο Μουσούρη, με Πέτρο Φιλιππίδη, για κύριο που έπαιζε ασταμάτητα κομπολόι από κάτω (τι σπάνιο, αλήθεια !), αλλοίωσε κάποια ατάκα του ο Φιλιππίδης λέγοντας (δε θυμάμαι ακριβώς) "Πήγαινε βρες τον και πές του έτσι κι έτσι, και πες και σ΄αυτόν με το κομπολόι να σταματήσει !"

Edited by panp

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ενδιαφερον θεμα :D

 

Λοιπον, αρχιζω με περιστατικο που μου διηγηθηκε καλος φιλος, που ειχε παρακολουθησει την παρασταση "Θεοδωρα" στη Θεσσαλονικη. Ηταν η πρωταγωνιστρια Μιμη Ντενιση στη σκηνη και σε καποια φαση του εργου, η ηρωιδα βρισκεται μονη στην ερημο (?) και φωναζει "διψωω". Τοτε ενας απο το κοινο της πεταξε μπουκαλακι! Η παρασταση παρολα αυτα συνεχιστηκε κανονικα.

 

Επισης εχω πολλα να πω για παραστασεις των τελευταιων ετων που εχω παρακολουθησει προσωπικα, ομως θα ξεφυγω του χρονολογικου οριου του φορουμ. :)

 

Το μονο που εχω να δηλωσω, καθοτι διαχρονικο, ειναι η απαραδεκτη, ντροπιαστικη, απολιτιστη συνηθεια που εχουν ορισμενοι θεατες, κατα τη διαρκεια της καθε παραστασης, να μιλουν, να σχολιαζουν, να τρωνε, να τους πιανει βηχας και ΝΑ ΜΗΝ ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΔΙΑΚΡΙΤΙΚΟΤΗΤΑ να βγουν απο την αιθουσα, να κουβαλανε μωρα παιδια μαζι τους που κλαινε και ποσα ακομη ευτραπελα. Πολιτισμος δεν ειναι μονο να ισχυριζεσαι οτι πηγαινεις στο θεατρο, για να "πουλησεις μουρη" κουλτουριαρη, αλλα και να σεβεσαι το χωρο και οσους επιθυμουν να παρακολουθησουν απερισπαστοι τα θεαματα. Για ολα τα υπολοιπα υπαρχουν και οι αλανες. Ουφ, αυτα.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Υπάρχει η αστική φήμη ότι σε παράσταση του 'Αμλετ στη Θεσσαλονίκη, επί εποχής που το ανέβαζε ο Γ. Κιμούλης, στην επίμαχη φράση "Να ζει κανείς ή να μη ζει" του έφυγε το κρανίο από το χέρι και έπεσε κάτω στους πρώτους θεατές, κάνοντας τον να πει "Μου το δίνεις λίγο;" Δεν ξέρω, αν κάποιος το έχει δει, ας επιβεβαιώσει !

Share this post


Link to post
Share on other sites
Υπήρχε μια θεατρική παράσταση με τη Βλαχοπούλου (όταν ζούσε) και την Έλντα Πανοπούλου, που πρέπει να ήταν η "Χαρτοπαίχτρα". Κάποια στιγμή προς το τέλος του έργου ξέσπασαν και οι δυό τους σε νευρικό γέλιο. Aφορμή "το τυρί του Πιτσιριρή", από το οποίο έπαθε δηλητηρίαση...δε θυμάμαι ποιος, κατά το σενάριο (ο "Βουτσάς" υποθέτω). Η παράσταση της συγκεκριμένης μέρας είχε βιντεοσκοπηθεί και προβληθεί αρκετές φορές στον ΑΝΤ1, από κει το ξέρω...Προς τιμή τους, κρατήσαν τη συγκεκριμένη κόπια αντί να ξαναπάρουν τη συγκεκριμένη σκηνή, και το γεγονός αυτό έκανε τους τηλεθεατές να τη χαίρονται ακόμα περισσότερο !

 

Στην ίδια παράσταση ( η χαρτοπαίκτρα) Στη σκηνή που είναι στο τμήμα, βγαίνει ο ηθοποιός που έκανε τον αστυνόμο και έχει ένα πολύ φουντωτό μαλλί, που δεν μπορούσε να το κρύψει κάτω από το πηλίκιο. Οπότε σε μια στιγμή η Βλαχοπούλου γυρίζει και του λέει " όλα καλά, αλλά αστυνομικό με μπούκλες πρώτη φορά ΄βλέπω"....:D

Share this post


Link to post
Share on other sites

[edit] No video [edit] 

 

Από την τόσο επεισοδιακή "Μις Πέπσι" άλλο ένα ευτράπελο. Δείτε τον Δάνη Κατρανίδη στο βιντεάκι που ανέβασα , στη σκηνή του φινάλε που βγαίνει φουριόζος να χαιρετήσει , πως σκοντάφτει...:D

Edited by Kambia
no video

Share this post


Link to post
Share on other sites

Η Καρέζη είχε πάει στην παράσταση "Λεωφορείον ο πόθος" το οποίο ανέβασε η Έλλη Λαμπέτη

και όπως αναφέρει όλα πήγαιναν μια χαρά με τη Λαμπέτη να δίνει μια εκπληκτική ερμηνεία ώσπου

συμβαίνει το εξής: ένας κύριος στην πρώτη σειρά διαβάζει με αφοσίωση το πρόγραμμα της παράστασης

κατά τη διάρκεια του έργου.

 

Μα .. είναι δυνατόοον ??? Να παίζεται η θεατρική παράσταση και ο θεατής ... να προτιμά, εκείνη τη στιγμή, να διαβάζει το πρόγραμμα ??? Είναι δυνατόοον κάποιοι συνάνθρωποί μας να ... "λειτουργούν" έτσι :o:O:O

????

 

Σε εμένα το ... "ευτράπελο", που είδα σε θεατρική παράσταση ήταν το εξής : Στο "Θέατρο Ρεματιάς" Χαλανδρίου στα μισά των 90ς, όπου ο αλησμομητος πολυ-αγαπημένος μας Θανάσης Βέγγος πρωταγωνίστησε σε παράσταση του Αριστοφάνη [νομίζω στην "Ειρήνη"] !!! Η παράσταση αυτή ήταν το "πολιτιστικό γεγονός της χρονιάς" !!! Στη σκηνή υπήρχε κι ένας ψεύτικος σκύλος, που, όμως, έμοιαζε πολύ με αληθινό !!! Ξαφνικά, όμως, εμφανισθηκε στη σκηνή ένας αληθινός σκύλος, που ήρθε από το δασάκι πέριξ του θεάτρου !!! Την ώρα που παιζόταν η παράσταση, ο αληθινός σκύλος περιεργαζόταν τον ψεύτικο σκύλο καταμεσίς της σκηνής !!! Γύριζε γύρωθεν του και τον μύριζε !!! Κι όταν ο αληθινός σκύλος άρχισε να μυρίζει τον ψεύτικο σκύλο στα ... επίμαχα σημεία, κάτω απ' τα σκέλια [:P:P#)#)], όλοι οι θεατές του θεάτρου "πέσαμε κάτω" απ' το γέλιο !!! Ο ηθοποιός της παράστασης [συμπρωταγωνιστής του Βέγγου] εκείνη τη στιγμή έλεγε κάτι λόγια που, μεταξύ άλλων, περιελάμβαναν τη φράση : "Θα πάω να βρω τον σκύλο" !!! Και την ατάκα του την προσάρμοσε ... ανάλογα με την περίσταση :"Θα πάω να βρω τον σκύλο, όχι αυτόν (έκανε δείχνοντας τον σκύλο που εκείνη τη στιγμή μύριζε επί σκηνής τον ψεύτικο σκύλο)" !!! Ξανά - μανά εμείς οι θεατές πέσαμε κάτω απ' το γέλιο !!! Το περιστατικό αυτό γράφτηκε την επόμενη ημέρα και στις εφημερίδες !!!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Δημιουργήστε ένα λογαριασμό ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

You need to be a member in order to leave a comment

Δημιουργία λογαριασμού

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
Sign in to follow this  

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×