Jump to content
bambinella 100

Υπερβολές στις ελληνικές ταινίες

Recommended Posts

Πραγματικά είναι να αναρωτιέται κανείς πόσο αδύναμο ήταν το σενάριο της ταινίας.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Όχι μονο αδύναμο, αλλά κι εξωφρενικά υπερβολικό... Ακόμα κι αν υποθέσουμε οτι -λόγω διαζυγίου- πηρε το επίθετο της μητερας της κι όχι του πατερα. Ακόμα κι αν υποθέσουμε πως θεωρουσε οτι ο πατέρας της ηταν νεκρός (σ.σ. το λέει η ίδια σε μια σκηνή "η μητέρα μου είπε οτι ο πατέρας σκοτώθηκε στον πόλεμο"). Κι μονο διαβάζοντας την δικογραφία, πως ειναι δυνατον να μην ταύτισε τα ονόματα που εμπλέκονταν με τον κατηγορούμενο, με την οικογένεια της....πιο υπερβολή απο αυτό πεθαίνεις!!! Δεν υπάρχει!!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Καλά το θέμα είναι στον αέρα από την αρχή. Έστω ότι δεν ξέρει τίποτα για τον πατέρα της που όντως θεωρεί ότι είναι νεκρός (άρα δεν μπορεί να είναι ο κατηγορούμενος) υπάρχει περίπτωση να υπερασπιστεί κατηγορούμενο συγγενής του θύματος; (υποθέτω ότι και δικονομικά δεν πρέπει να επιτρέπεται καθώς υπάρχει ηθικός κίνδυνος λόγω της σύγκρουσης συμφερόντων ανάμεσα σε υπερασπιστή και υπερασπιζόμενο)

Edited by Thor

Share this post


Link to post
Share on other sites
Posted (edited)

Βλέποντας την δασκάλα με τα ξανθιά μαλλιά διαπίστωσα τις εξής υπερβολές :

α) Η Αλίκη σε μια σκηνή περπατάει στο δάσος φορώντας παπούτσια με τακούνι. Μεγάλο μεν αλλά τακούνι. Σε άλλη σκηνή τρέχει στο δάσος με τα ίδια παπούτσια χωρίς να πέσει

β) Ο Άγγελος Αντωνόπουλος σε όλη την διάρκεια της ταινίας κυκλοφορεί  με μπαστούνι και κουτσαίνει.  Αλλά σε μια σκηνή όταν η Αλίκη και ο πεθερός της (Παντελής Ζερβός) λαμβάνουν ένα γράμμα με το παράσημο του άντρα της και εκείνη τρέχει αλαφιασμένη προς το δάσος, ο Αντωνόπουλος τρέχει να την προλάβει χωρίς το μπαστούνι. Εκτός του ότι τρέχει μια χαρά την προλαβαίνει κιόλας.

Edited by tzias57

Share this post


Link to post
Share on other sites

Όλες οι παλιές ελληνικές ταινίες έχουν λίγο πολύ τις υπερβολές τους. Εγώ θα σταθώ σε κάποιες που  μου έρχονται τώρα στο μυαλό, γιατί τις είδα πρόσφατα:

1) Ο φίλος μου ο Λευτεράκης: Το όλο σκηνικό είναι σουρεαλιστικό. Ο Θοδωράκης (ο χαρακτήρας του Ηλιόπουλου) έχει στήσει όλη αυτή την κομπίνα με τον ανύπαρκτο Λευτεράκη και η γυναίκα του η Φωφώ (ο χαρακτήρας της Κοντού) είναι τόσο χάπατο που δεν έχει ΠΟΤΕ, ΜΑ ΠΟΤΕ ΟΜΩΣ σκεφτεί να ψάξει αν όντως υπάρχει Λευτεράκης και δεν έχει ΠΟΤΕ αναρωτηθεί γιατί ο Λευτεράκης δεν έρχεται ΠΟΤΕ στο σπίτι τους να τους επισκεφτεί · κι όταν ανακαλύπτει ότι δεν υπάρχει Λευτεράκης, αντί να ρίξει έναν τρικούβερτο καυγά, καταφεύγει στο να παρουσιάσει έναν ξάδελφο της παλιάς της συμμαθήτριας Ισμήνης (που συμπτωματικά, ο ξάδελφος αυτός είναι ΚΑΙ ηθοποιός) για να τρελάνει τον άντρα της · και ενώ είναι μια τόσο παραδοσιακή γυναίκα των 60ς, παρ'όλα αυτά, σκέφτεται, αφού ξεφτιλίσει τον άντρα της (και ενδεχομένως και τον τρελάνει) να τον εγκαταλείψει, ούσα έγκυος (την εγκυμοσύνη την μαθαίνουμε αργότερα) και να μεγαλώσει το παιδί της μόνη (το εικάζουμε αυτό, γιατί δεν μιλάει για περίπτωση να ξαναπαντρευτεί) · και ερχόμαστε στην εγκυμοσύνη αυτή καθαυτή: ενώ είναι τριών μηνών έγκυος, έχει κοιλιά πλάκα (καλά, εδώ μπορούμε να δεχτούμε ότι είναι από τις γυναίκες που δεν τους φαίνεται μέχρι τον πέμπτο μήνα) κινείται με την άνεση μιας μη εγκύου, αν και κρυφά πλέκει ζιπουνάκια (πώς γίνεται να πλέκει κρυφά ζιπουνάκια και να μην την έχει δει η κουτσομπόλα υπηρέτρια ή η κολλητή της φίλη που δεν ξεκολλάει από το σπίτι, είναι απορίας άξιο) · θα παρακάμψω και την μεγάλη διαφορά ηλικίας (γύρω στα 25 έτη, αφού μαθαίνουμε ότι η Φωφώ είναι 25 χρονών, ενώ ο καρδιοκατακτητής Θοδωράκης είναι 50άρης), γιατί ήταν κάτι αρκετά συνηθισμένο την εποχή εκείνη, αν και θα μπορούσε να αναρωτηθεί κανείς πώς μια νέα γυναίκα, κλεισμένη μόνη σε ένα σπίτι στα βόρεια προάστια (στη Φιλοθέη, εν προκειμένω) ζηλεύει τον πενηντάρη και μάλλον ασκημούλη σύζυγο, (τον οποίον προφανώς πήρε για τα λεφτά του, επειδή ως πολιτικός μηχανικός έβγαζε πολλά) και δεν της πέρασε ΠΟΤΕ ΜΑ ΠΟΤΕ ΟΜΩΣ από το μυαλό, να βρει κι αυτή έναν νεότερο εραστή. Τέλος πάντων.

2) Για ποιον χτυπάει η κουδούνα: ο Λαμπιρίκος (ο χαρακτήρας του Παπαγιαννόπουλου) σκηνοθετεί το θάνατό του βάζοντας τον υπάλληλό του (το Βουτσά) να τον βγάλει φωτογραφία την ώρα που βαστάει μία τεράστια κοτρώνα δεμένη στο λαιμό του και είναι έτοιμος να πέσει στο Φάληρο · η φωτογραφία είναι υποτίθεται μαρτυρία: ΚΑΠΟΙΟΣ όμως (ο Βουτσάς εν προκειμένω) έβγαλε αυτή τη φωτογραφία: θα μπορούσαμε να σκεφτούμε ότι ο υπάλληλός του τον έσπρωξε να πέσει (και άρα ο Λαμπιρίκος είναι θύμα δολοφονίας) · και πάμε στην αυτοκτονία: ως γνωστό, τα θύματα των πνιγμών, όταν αρχίζει η αποσύνθεση ανεβαίνουν στην επιφάνεια και κάποια στιγμή ξεβράζονται στην ακτή (θα μου πεις αυτό το ρόλο έπαιζε η πέτρα, αλλά και πάλι, τα αέρια της αποσύνθεσης, τραβούν το πτώμα προς τα πάνω) · το πτώμα του Λαμπιρίκου δεν βρίσκεται ποτέ και ο Λαμπιρίκος κρύβεται στο σπιτάκι του κήπου, έχοντας την κουδούνα σαν σύστημα ενδοεπικοινωνίας, όταν ήθελε να βγει για να φάει κτλ. Η απορία είναι πώς κατόρθωνε να κρύβεται από τους διάφορους άσχετους: δεν μπορεί, κάποια στιγμή θα μπορούσε να βγει σε μια άκυρη στιγμή, αμέριμνος και να τον δει κάποιος που τον έχει για πεθαμένο. Τέλος πάντων · κι όταν πλέον έχει τακτοποιηθεί η οικονομική κατάσταση του εργοστασίου του, πλάθει ο δαιμόνιος υπάλληλος την ιστορία ότι περιπλανήθηκε στη θάλασσα (ούτε και αυτό στέκει).

Θα μπορούσα να αναφέρω και δύο άλλες ταινίες που μου έρχονται στο μυαλό, και οι δύο με το Βουτσά , το "Είκοσι γυναίκες και εγώ" (το όλο σκηνικό του κρυφού γάμου, της εγκυμοσύνης κτλ. είναι υπερβολικό) και το "Γαμπρός απ' το Λονδίνο"  (επίσης υπερβολική έως σουρεαλιστική είναι η μεταμφίεση του Βουτσά σε Άγγλο του κινήματος των mods και η προσπάθειά του να πείσει μιλώντας κάτι σουρεαλιστικά σπαστά ελληνικά του τύπου "εργοστάσιος αυτοκίνητος"), αλλά τα αφήνω για άλλο ποστ (δικό μου ή κάποιου άλλου).

Share this post


Link to post
Share on other sites

Δεν τα θεωρώ υπερβολές τα του Λευτερακη. 

1. Ο Λευτεράκης υποτίθεται έχει πάει στο σπίτι τους όταν η Φωφω έλειπε στη Θεσσαλονίκη.

2. Δε νομίζω ότι οι γυναίκες σε τόσο αρχικά στάδια εγκυμοσύνης δεν έχουν την ίδια άνεση με όσες δεν εγκυμονούν. 

3. Δεν έχουμε κανένα στοιχείο ότι η υπηρέτρια είναι κουτσομπολα. Ίσα ίσα, παρουσιάζεται πολύ διακριτική. 

4. Δεν μπορούμε από πουθενά να υποθέσουμε πως τον πήρε για τα λεφτά του. Όμορφος ή άσχημος μικρή σημασία έχει. Άλλωστε ο καθένας βλέπει με τα δικά του μάτια.

5. Δεν απαντούν όλοι στην απάτη με απάτη. Μου φαίνεται πιο παράλογο να την απατούσε και να έτρεχε να βρει εραστή...

 

Ασφαλώς κωμωδία είναι, έχει το στοιχείο της υπερβολής αλλά εμένα δεν υπάρχει κάτι που " δε μου κάθησε καλά" στο σενάριο. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Μα όλες οι κωμωδίες έχουν υπερβολές. Αυτό είναι που κάνει τις καταστάσεις κωμικές. Μερικές μπορεί να έχουν πνευματώδη διάλογο (σκέφτομαι Τσιφόρο) αλλά το γέλιο βγαίνει κυρίως από τις απιθανότητες. Οπότε νομίζω δεν μιλάμε γι' αυτού του είδους τις υπερβολές αλλά για εξωφρενικά πράματα όπως αυτά στα προαναφερθέντα Ξανθοπουλικά μεγαλουργήματα :)

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Posted (edited)

Η καρδιά ενος αλήτη...

Ο Νίκος  και ο Ανδρεας ειναι διδυμοι (Ο Ξανθοπουλος σε διπλο ρολο). Οταν πεθαινει ο πατερας τους, ο Νικος ριχνεται στη βιοπάλη και βοηθάει τον Άνδρεα να σπουδάσει. Μπαρκάρει στα καράβια, όμως το πλοίο του βυθίζεται και οι δικοί του τον θεωρούν νεκρό. Στο μεταξύ, ο Ανδρέας παίρνει το πτυχίο του και γίνεται φημισμενος εισαγγελέας. Μετά από καιρό ο Νίκος επιστρέφει στην Ελλάδα, χωρίς χαρτιά, δεν εμφανίζεται στους δικούς του κι βρίσκεται μπλεγμένος σε υπόθεση φόνου που δεν διέπραξε. Εισαγγελέας στη δίκη ο Ανδρέας.  Και εδώ εχουμε το εξης απεριγραπτο! Μέσα στο δικαστήριο, με τόσο κόσμο (δικαστές, ακροατήριο, θαμώνες κλπ), ο Νικος αρνούμενος να δώσει τα στοιχεία του δικαζεται ως ανωνυμος κι κανείς απο εκει μεσα δεν αναρωτιέται το πιο φυσικό: γιατί κατηγορούμενος κι εισαγγελέας είναι "φωτοαντιγραφα" κι μοιάζουν σαν δυο σταγόνες νερό; :supergrin: Επικός ο διάλογος ανάμεσα στον Πρόεδρο του δικαστηρίου κι τον κατηγουμενο Ανδρέα: -"Δυσχερένεις την κατάσταση σου με την απόκρυψη της ταυτότητας σου" -"Δεν έχω όνομα κύριε Πρόεδρε ". Όλοι μέσα σε αυτήν την αίθουσα, μέχρι και ο Πρόεδρος, ηταν θεοστραβοι;;; :popcorn: Ο εισαγγελέας Ανδρέας εν τω μεταξύ να σφυρίζει αδιάφορα κι να αποκαλύπτει την συγγένεια τους στο τέλος πια,  γιατί κανείς ολο αυτο το διαστημα της δικης δεν απόρησε με την ομοιότητα τους!!

Edited by hannele
  • Haha 4

Share this post


Link to post
Share on other sites

Στο μελό Δε Μπορούν Να Μας Χωρίσουν συμβαίνουν πραγματακια επίσης. 

Την ταινία αυτή τη λατρεύω, τη βάζω όταν είμαι στις μαύρες μου κι ίσως να κάνω κ καμία παρουσίαση στο φόρουμ. Έχει πολλά για να σταθεί κανείς αλλά το καταπληκτικό είναι το φινάλε. 

Η Μαυροπούλου τα είχε με τον Καμπανέλλη κ χώρισαν μετά από δολοπλοκίες της μητέρας του και της πλούσιας που τον ήθελε ( εννοείται η Έφη Οικονόμου). 

Μετά τα μύρια όσα, τυφλώνεται κιόλας. 

Στο φινάλε ο Καμπανέλλης έχει ανακαλύψει τη δολοπλοκία κ γυρνάει κοντά της κι ο Διανέλλος καταλαβαίνει πως είναι η χαμένη του κόρη. 

Η κοπέλα μετά τις αποκαλύψεις βρίσκει το φως της!!! Έτσι στα καλά του καθουμενου.

Φυσικά το σενάριο του Φώσκολου. 

Η δε ερμηνεία της τυφλής Μαυροπούλου ίσως είναι αυτή πάνω στην οποία πάτησε η Μαρία Καβογιάννη για τον ρόλο της στο Κλάμα βγήκε απ' τον παράδεισο. Μιλάμε για τέτοια κατάσταση. 

  • Like 1
  • Haha 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Posted (edited)
19 hours ago, karapiperim said:

 

Η κοπέλα μετά τις αποκαλύψεις βρίσκει το φως της!!! Έτσι στα καλά του καθουμενου.....

Η τυφλωση κι τα ναυαγια ηταν must...καθε βασανισμενος ηρωας επρεπε ή να τύχει θύμα ναυαγίου ή να τυφλωθει....ανάλογη περίπτωση ανάκτησης φωτός στα καλά καθουμενα κι σωρείας δυστυχιών εχουμε κι στο "Πληγωμενες καρδιές"! (Ο Ξανθόπουλος στο ρόλο του κακού).

 Ο Ανδρέας Ντούζος παντρευεται την Άντζελα Ζήλεια κι αποκτουν δυο παιδιά τον Βασιλάκη Καΐλα και την Μαιρούλα Ευαγγέλου. Δεν έχουν στον ήλιο μοίρα, αυτός μπαρκάρει στα καράβια κι αυτη δουλεύει από εδώ κι από εκεί για να τα βγάλουν πέρα. Κι απο εδω αρχιζουμε κι μετραμε "ατυχιες": 1) Αποφυλακίζεται ο Νίκος Ξανθόπουλος που είναι αδερφός του Ντούζου κι ρεμάλι, 2) εγκαθίσταται στο σπίτι κι κανει μαύρη τη ζωή της Α.Ζηλεια καθως την αναγκάζει να του δίνει τα λεφτά, 3) το πλοίο του Ντούζου βουλιάζει κι ο ιδιος αγνοειται, 4) η Α.Ζηλεια  αρρωσταίνει βαριά κι πέφτει στο κρεβάτι ανημπορη να εργαστεί, 5) τα παιδιά βγαινουν στους δρόμους ζητιανακια για να φέρουν χρήματα στο σπίτι τα οποια τρωει ο Ξανθοπουλος, κι 6) το κοριτσάκι θα χάσει κι το φως του σε ατυχημα. Όλα αυτά εξαφανίζονται ως δια μαγείας με την επιστροφή του Ντουζου, η σύζυγος εκεί που ηταν σχεδόν ετοιμοθάνατη πετάγεται απο το κρεβάτι μόλις τον βλέπει να μπαίνει στο σπίτι, η δε κόρη (που οι γιατροί είχαν πει οτι δεν θα θεραπευθεί)  "βλέπω! βλέπωωωω!!' 

Edited by hannele
  • Haha 3

Share this post


Link to post
Share on other sites

Δημιουργήστε ένα λογαριασμό ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

You need to be a member in order to leave a comment

Δημιουργία λογαριασμού

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×