Jump to content
Sign in to follow this  
Uskoke

Ποια τραγούδια σας στενοχωρούσαν/ τρόμαζαν όταν ήσασταν παιδιά;

Recommended Posts

όντως. και πάλι ένα που τραγουδάνε τα ζουζούνια και μόλις βρήκα τους στίχους είδα πόσο θλιμμένο είναι στην πραγματικότητα.

σ ένα παπόρο μέσα, σ ένα παπόρο μέσα μας εμπαρκάρανε

γαλέτες παξιμάδια γαλέτες παξιμάδια μας ετρατάρανε.

...

γλυκιά Κεφαλονιά μου δεν θα σε ξαναδώ.

δηλ. ένα τραγούδι για κάποιους που τους πάνε εξορία ή δεν ξέρω τι και τα ζουζούνια να τραγουδάνε μες την καλή χαρά;;;

 

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Δε με στενοxωρουσε ακριβωs το Μια Ελλαδα Φωs, απλα κατι με τη μελωδια μου προκαλουσε μελαγχολια.

 

Τωρα πλεον μου προκαλει μελαγxολια επειδη πραγματι μου θυμιζει παλιοτερουs καιρουs.

 

Edit: Σχετικα με τον Πικο το Αρκουδακι, κοντα επεσα σχετικα με τον τιτλο. Πρωτη φορα το ακουω. Xαρτομαντηλα παρακαλω.

 

Edited by NorthStar
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Τι ωραίο θέμα και πρότυπο!!

Διάβασα όλες τις απαντήσεις, με κάποιες απόρησα, αλλά αυτή είναι κι η ομορφιά αυτών των ερωτήσεων...

Προσπαθώντας να πάω κι εγώ πίσω στην ηλικία που ένα τραγούδι μου γεννούσε περίεργα αισθήματα.... 

Έχουμε κ λέμε:

Υπάρχει ένα δημοτικό τραγούδι με τον τίτλο " ελαφίνα". Το έχει πει ανεπανάληπτα η φοβερή και τρομερή Μαρίζα Κωχ. Μου το τραγουδούσε η μαμά μου και ντρεπόμουν και να κλαίω, οπότε τι να κάνω; Συγκρατιομουν.

Το άλλο είναι ο Γιάννης ο φονιάς. Δε με φοβιζε αλλά ένιωθα μια θλίψη απερίγραπτη για τον καημένο το φονιά, που ποιος ξέρει τι κατρακύλα πέρασε για να γίνει φονιάς. 

Το τελευταίο είναι η Στέλλα.. 

" Είναι νωρίς για δάκρυα Στέλλα παίξε τις κούκλες σου και γελά.."

Εδώ πάλι νομίζω η μελαγχολία είχε να κάνει με τη μελωδία περισσότερο.... Άβυσσος....

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

...και φυσικά Terry Jacks Seasons in the sun

φυσικά μιλάει για κάποιον που είναι ετοιμοθάνατος.πολύ κλάμα μιλάμε!

Επίσης Kansas-Dust in the wind 

Η ασημαντότητα του ανθρώπου και ότι κάνουμε που είναι σκόνη στον άνεμο. κάτι σαν αυτό που λένε στην ορθόδοξη λειτουργία τα σα εκ των σων αλλά με άλλη έννοια δηλ, τα πάντα είναι του Θεού και εμείς είμαστε περαστικοί, φευγαλέοι.

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

επίσης φυσικά το "ένα το χελιδόνι" του Θεοδωράκη, Ελύτη.οι στίχοι του μεγαλοφυείς και μεταφυσικοί μου προκαλούσαν ένα ennui που λένε κι οι Γάλλοι. αν και το αισιόδοξο τελείωμα του μου προκαλούσε μια ανάταση. ίσως αναφερόταν στον Β' Παγκόσμιο πόλεμο, όπως και το περιβόητο μια μια εμοιραζόμασταν την σταφίδα. 

και Iron maiden-hallowed be thy name

για κάποιον που τον πάνε στην κρεμάλα.

 

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Δημιουργήστε ένα λογαριασμό ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

You need to be a member in order to leave a comment

Δημιουργία λογαριασμού

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
Sign in to follow this  

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×