Jump to content
Sign in to follow this  
Rygar

* Α' Γυμνασίου

Recommended Posts

Χμμμ... δεν θυμάμαι ιστορίες γι αρκούδες στο αναγνωστικό. Με βάζεις σε περιέργεια να το ψάξω.

 

Ουάου, που λέμε κι εμείς εδώ. Το βρήκα!! Κοντά μισόν αιώνα μετά, ξαναδιαβάζω την αθάνατη πρόζα που μας εισήγαγε στη γλώσσα των αρχαίων ημών προγόνων. Άντε να τα συμπαθήσεις μετά κι αυτήν κι αυτούς (αν και εμένα μου άρεσαν τα αρχαία).

 

1. Ὁ πιστὸς φίλος.

Πιστεύω τῷ φίλῳ. Πιστὸν φίλον ἐν κινδύνοις γιγνώσκεις².

῾Ο φίλος τὸν φίλον ἐν πόνοις³ καὶ κινδύνοις οὐ λείπει. Τοῖς

τῶν φίλων λόγοις ἀεὶ πιστεύομεν. Εἰ⁴ κινδυνεύετε, ὦ

φίλοι, τοὺς τῶν ἀνθρώπων τρόπους⁵ γιγνώσκετε· οἱ μὲν

γὰρ ἄπιστοι φίλοι οὐ μετέχουσι⁶ τοῦ κινδύνου, οἱ δὲ πιστοὶ

συγκινδυνεύουσι τοῖς φίλοις. Πιστοῖς φίλοις μᾶλλον⁷ ἢ

χρυσῷ καὶ ἀργύρῳ πιστεύομεν. Οἱ ἀγαθοὶ ἄνθρωποι καὶ ἐν

κινδύνοις ἀεὶ ἀγαθὸν ἔχουσι θυμόν⁸· τῷ γὰρ θεῷ πιστεύουσιν.

῏Ω φίλε, ὁ θεὸς τοὺς ἀγαθοὺς ἀνθρώπους οὐ λείπει. Πολλοὶ

ἄνθρωποι τῷ πλούτῳ μᾶλλον ἢ τῷ θεῷ πιστεύουσι.

 

Αρκούδες δεν βλέπω (εκτός αν έρχονταν παρακάτω, οπότε μας έκοψε το καλύτερο), ούτε καμιά συνοχή στο κείμενο. Λίθοι και πλίνθοι και ξύλα και κέραμοι (και προτάσεις) ατάκτως ερριμμένα :biglaugh:. Πού κόλλαγε το τσιτάτο για τα κέφια των αγαθιάρηδων ακόμη κι όταν τα πράματα είναι ζόρικα? Δεν έχει σχέση με πιστούς ή άπιστους φίλους... κι όσο για το τέλος, πού είναι το πρόβλημα? Μια χαρά μπορούσε να πιστεύει ένας αρχαίος καί τῷ πλούτῳ καί τῷ θεῷ αφού ο Πλούτος ήταν θεός, γιος της Δήμητρας και του Ιασίωνα.

 

Τι να πω, μετά από 40-φεύγα χρόνια, μάλλον η μνήμη μου πήγε σε άλλη γη, σε άλλα μέρη.... Είχα πάντως την εντύπωση ότι το συγκεκριμένο κείμενο κατέληγε στη φιλία που χάλασε η περαστική αρκούδα.... Να 'σαι καλά που μου θύμισες το πρώτο κείμενο που διάβασα στα αρχαία (που η αλήθεια είναι σαν μαθητής δεν τα χώνευα και πολύ), και επίσης να ευχαριστήσω την φίλτατη BETTY BOOP που μας έδειξε ξανά το εξώφυλλο!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

@Eagle 1 Η ιστορία με την αρκούδα και τους δυο φίλους, είναι μύθος του Αισώπου!

 

 

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Σίγουρα εσείς οι δύο δε πηγαίνατε σχολείο στην Ακαδημία Πλάτωνος; :supergrin::animlaugh:

 

 

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ομήρου Οδύσσεια, Ραψωδία ζ, στίχος 25 κ.ε.:

 

Ναυσικάα, τί νύ σ᾿ ὧδε μεθήμονα γείνατο μήτηρ;

εἵματα μέν τοι κεῖται ἀκηδέα σιγαλόεντα,

σοὶ δὲ γάμος σχεδόν ἐστιν, ἵνα χρὴ καλὰ μὲν αὐτὴν

ἕννυσθαι, τὰ δὲ τοῖσι παρασχεῖν, οἵ κέ σ᾿ ἄγωνται.

ἐκ γάρ τοι τούτων φάτις ἀνθρώπους ἀναβαίνει

ἐσθλή, χαίρουσιν δὲ πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ.

 

Παρακαλώ να λείπουν τα κακεντρεχή σχόλια... δεν ήμουν μπροστά όταν μάλωνε τη Ναυσικά μ' αυτά τα λόγια η μασκαρεμένη Αθηνά, το Γκουγκλ ρώτησα.

 

Αν η φιλτάτη Betty Boop καταφέρει να ξεμπερδέψει τα βιβλία της και να βρει την μπλε μεταφρασμένη Οδύσσεια που έκανε στην Α' Δημοτικού θα μπορεί να μας γράψει και την κατά Σιδέρη μετάφραση. Εμείς κάναμε Οδύσσεια στη Γ' Γυμνασίου, θαρρώ, από το πρωτότυπο βέβαια. Μια ώρα τη βδομάδα για ένα εξάμηνο, δεν μπορέσαμε να προχωρήσουμε πέρα από τη ραψωδία α', όχι να φτάσουμε στις μπομπές της Ναυσικάς της μπανιστιριτζούς που αντί ως σεμνή κόρη και δη βασιλοπούλα να κοκκινίσει που είδε τον Οδυσσέα ξεβράκωτο και να τηλεφωνήσει στο 100 "Βοήθεια, επιδειξίας" τον πήρε και τον πήγε στον μπαμπά της.

 

Είχα μάθει όλη την πρώτη σελίδα απ' έξω, και τη θυμάμαι σχεδόν όλη ακόμη, μέχρι εκεί που η Καλυψώ δία θεάων ήθελε τον Οδυσσέα για πόσιν (μα τι του βρίσκανε όλες? Πηνελόπες Κίρκες Καλυψούδες - καλά αυτή συγχωρείται μόνη της σ' ερημονήσι άντρας να'ναι κι ό,τι να'ναι - Ναυσικές?) αλλά της κάνανε χαλάστρα τα μεγάλα αφεντικά που αποφάσισαν ότι θα τον άφηναν οίκονδε νέεσθαι.

 

 

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
@Eagle 1 Η ιστορία με την αρκούδα και τους δυο φίλους, είναι μύθος του Αισώπου!

 

 

Έτσι είναι ΝΙΟΒΗ, αλλά συνεχίζω να έχω στη μνήμη μου την πρώτη επαφή με αρχαίο κείμενο, το περιβόητο "Πιστεύω τω φίλω" συνδεδεμένο με τον μύθο. Εκεί κατέληγε? Το συνέχιζε έτσι το βιβλίο? Να είναι από άλλο βιβλίο που κάναμε παράλληλα τότε? Χαμένες οι μνήμες στο χρόνο....

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

@elephadas

 

Απο το βιβλιο ΟΜΗΡΟΥ ΟΔΥΣΣΕΙΑ της Α Γυμνασιου ( οχι και Α Δημοτικού!) σε μετάφραση Ζησιμου-Σιδέρη (το μπλε βιβλιο)

"Πώς σ` εκαμε έτσι Ναυσικα, η μανα σου ακαματρα

παραριμμενα κειτονται τα λιμπιστα σου ρουχα

κι η ώρα ειναι του γάμου σου κοντά που πρεπει

τοτε και συ να βάλεις ομορφα και ομορφα να χαρισεις

σ` αυτους που θα `ρθουν σπίτι σου να σ` οδηγήσουν νυφη.

Μ` αυτα ο καθενας όνομα καλό στον κόσμο παίρνει

και χαιρεται ο πατερας του και η λατρευτη του η μανα."

 

 

Edited by BETTY BOOP
  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Δημιουργήστε ένα λογαριασμό ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

You need to be a member in order to leave a comment

Δημιουργία λογαριασμού

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
Sign in to follow this  

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×