Jump to content

thamonas

Members
  • Content Count

    697
  • Joined

  • Last visited

Community Reputation

110 Excellent

About thamonas

  • Rank
    RetroMaNiaC
  • Birthday 09/08/1974
  1. Ήταν το πρώτο mundial που παρακολούθησα και θυμάμαι τα πάντα. Το 82 ήμουν μικρός και θυμάμαι μόνο τον τελικο( ή μηπως θυμάμαι τον Διακογιάννη να φωνάζει Σιρέα για ένα τέταρτο). Τι παίκτες ήταν αυτοί που υπήρχαν στο Μουντιάλ το 86. Κάθε ομάδα είχε τουλάχιστον απο ένα σουπερ σταρ. Πλατινί, Ζαν Πιερ Παπέν, Τιγκανά, Εστερχαζι, Ντέταρι, Αλτομπέλι, Μπουντραγκένιο, Φραντζεσκόλι, Ρούντι Φέλλερ, Λόταρ Ματέους, Ρουμενίγκε, Παόλο Φούτρε, Λάουντρουπ, Σίλτον, Μπάρνς, Λίνεκερ (προσωπικός αγαπημένος), Ντασάεφ, Σιράκωφ, Ούγκο Σάντζεζ, Μαραντόνα, Βαλντάνο και βέβαια η σουπερ Βραζιλία με τους αξεπέραστους Σόκρατες (από εκείνη την χρονιά και μετά, λάτρεψα το όνομα μου, παρόλο που δεν γιόρταζα ποτέ) Καρέκα, Ζίκο και Αλεμάο. Και ματσάρες και γηπεδάρες! Πείτε μου αν υπάρχουν τοσο ποιοτικοί παίχτες μαζεμένοι σε άλλες γενιές. Από τα καλύτερα μουντιάλ που έχουν γίνει.
  2. 1. Suikoden 2 2. Suikoden 1 3. Final Fantasy 7 και 8 4. WING COMMANDER 3:Heart of a tiger 5. Silent Hill Απορώ πως δεν έχει αναφέρει κανείς ακόμη τα διαμάντια suikoden. Από τα καλύτερα Japanese RPGs που έχω παίξει. Τρομέρή ιστορία με πολλές ανατροπές και εντονή συναισθηματική φόρτιση, περίπου 108 playable characters (αν τους βρεις όλους στο παιχνίδι) που μπορείς να τους βάλεις στο party σου που αποτελείται απο 6 χαρακτήρες, δικό σου stronghold από ενα σημείο και μέτα στο παιχνίδι, στοιχεία στρατηγικής, μεγάλο σε διάρκεια και εναλακτικά φινάλε. What's not to like?
  3. Συμφωνώ για το Moonstone, το Fate of Atlantis, wing commander, saboteur Και αρκετά ακόμη. Θα ήθελα επισης να προσθέσω τα: 1) The land where time stood still 2) Great Escape 3) Redhawk 4) Conquest of Camelot 5) Darksun 6) King's quest V Rosetta Stone 7) Navy Seals 8) Combat 9) Baldur's Gate (αντε να δουμε ποτε θα βγει αυτή η enchanced edition που μας υποσχεθηκαν) 10) The hobbit
  4. Συμφωνω και γω για το dragon quest και για το wild arms 3. To πρώτο είναι παιχνιδάρα και το δέυτερο μέτριο και σε ζαλίζει λίγο το scrolling (προσωπική άποψη). Όπως καταλάβατε και γω είμαι φανατικός του PS2, ύπάρχουν παιχνιδάρες κυριώς σε RPG Που δεν έχω τελειώσειι ακόμα αλλά τα έχω ξεκινήσει όπως το Valkyria profile 2, Persona 3, Lucifer;s call, shadow hearts (απίστευτο εξώφυλλο). Από τα πιο ωραία παιχνίδια πάντως είναι το dragon quest VII. Ο μόνος λόγος να το παρατήσω το PS2 είναι να μπορέσω επιτέλους να παίζω τα παιχνίδια του στο PS3. Με εκνευρίζει αφάνταστα το γεγονός οτί για να παίξεις παιχνίδια PS2 και PS1 στο PS3 πρεπεί να τα αγοράσεις έστω και σε χαμηλές τιμές. Δεν λέω, ας τα πουλάνε για αυτούς που δεν τα έχουν, αλλά τι θα γίνει με εμάς που τα έχουμε ήδη και για πολλά από αυτά τα σκάσαμε χοντρά?? Τα έχω αγοράσει ήδη ρε executives της SONY..γιατί να μην μπορώ να τα παίξω στην καινουργια σας κονσόλα? Δεν προκείται να ξαναγοράσω το ίδιο παιχνίδι για να το παίξω σε αλλή κονσόλα της ίδιας εταιρίας, ειναι θέμα αρχής
  5. Ωραιο θεματάκι...¨Εχω δεί τις περισσότερες απο τις ταινιες που αναφέρονται και μου αρέσουν όλες αλλά δεν θα μπορουσα να τις χαρακτηρίσω όλες παραμυθένιες..ακόμα και τα excalibur, conan, beastmaster δεν είναι παραμυθένιο όπως το willow, dark crystal από την στιγμή που έχουν γυμνο και απευθύνονται σε +17 ηλικίες. Ταινίες που είναι σε αυτη την κατηγορία και δεν έχουν αναφερθεί είναι οι: Arabian adventure (πραγματικά δεν θυμάμαι αλλή ταινία να μου έχει κάνει τόσο πολλή εντύπωση σαν παιδί-μια μαγική ταινία την έιχα νοικιάσει άπειρες φορές απο το video club...την έχω σε DVD αλλα δεν έχω τολμήσει ακόμα να την δω) Clash of the Titans (το original του 81) Dragonheart (ειναι ταινια 15ετίας-θεωρείται ρετρο? Star Wars η πρωτη τριλογία (καθε ενσταση δεκτή αλλά είναι παραμυθένιες ταινίες)
  6. Σειρα: 250 ΕΣΣΟ: 97A ΑΣΜ: Δεν θυμάμαι πάντως ήταν "Χιώτικο ΑΣΜ" Ειδικοτητα: Χειριστής Τηλετυπων/Κρυπτογράφος ΚΣΙ: Ι1 Παρουσιαστηκα: Σεπτέμβρη του 97 Απολυθηκα: Μάρτη του 99 Παρουσιάστηκα στο στρατόπεδο Χαϊδαρίου με ειδικότητα διαβιβαστής. Είχα τελειώσει τo πανεπιστήμιο μου στην Αμερική και πήγα στρατό στα 23 μου έχοντας πάρει αναβολή λόγω σπουδών. Η αλήθεια είναι ότι δεν έβαλα βύσμα για να παρουσιαστώ εκεί, παρόλο που πολλοί έβαζαν εκείνη την εποχή λόγω του ότι ήταν το μοναδικό στρατόπεδο εκπαίδευσης που βρίσκονταν στην Αττική. Έβαλα όμως αργότερα βύσμα για να μπορέσω να πάρω μετάθεση στη Χίο, το οποίο και έγινε βέβαια. Η αλήθεια είναι ότι ΄στο συγκεκριμένο στρατόπεδο υπήρχαν πολλοί "βυσματίες" με αποτέλεσμα αμέσως μετά την εκπαίδευση να υπάρχουν πολλές υπηρεσίες και λίγοι φαντάροι να τις κάνουν, αφού μετά την επιστροφή από την άδεια ορκωμοσίας, το 1/3 των στρατιωτών "εξαφανίστηκαν" το άλλο 1/3 πήρε βυσματικές θεσούλες (πρώτο γραφείο, ΚΨΜ, Γραμματείς, Επιλοχίες κ.λ.π) και έμεινε το τελευταίο 1/3 να κάνει όλες τις υπηρεσίες με αποτέλεσμα να βγαίνει κάποιος εξοδούχος 1 με 2 φορές την εβδομάδα, και κάποιο άλλοι να είναι κάθε μέρα έξω ή να κάνουν ένα υποτυπώδες θαλαμοφυλικι για το ξεκάρφωμα μια φορά την εβδομάδα. Ήταν ένα στρατόπεδο τριών ταχυτήτων για να χρησιμοποιήσουμε και επίκαιρους πολιτικοοικονομικούς όρους. Το πλεονέκτημα του να είσαι σε ένα στρατόπεδο εντός Αττικής, αμέσως εξαφανιζόταν, μιας και όποιος είχε διανυκτέρευση (όπως εγώ) αν και όποτε ήσουν εξοδούχος, το μονό που ήθελες ήταν να πας σπίτι σου, αφού έβγαινες γύρω στις 6 με 7 το απόγευμα, να κάνεις ένα μπάνιο και να κοιμηθείς. Κοπέλα, φίλους, οικογένεια, καφεδάκια και ξενύχτια δεν έπαιζαν. Οι δε υπηρεσίες του στρατοπέδου ήταν τραγικές!! εκτός των κλασσικών σκοπιών εντός στρατοπέδου, υπήρχαν και οι λεγόμενες "εξωτερικές" σκοπιές. Αμέσως μετά την ανακοίνωση των υπηρεσιών της ημέρας στη φρουρά, έμπαινες σε ΡΕΟ μαζί με τους υπόλοιπους ταλαίπωρους και πήγαινες να φυλάξεις σκοπιά σε κάτι surreal στρατόπεδα μέσα στην Αθήνα που΄ούτε ήξερα οτι υπάρχουν: 1o 2o και 3o TΥΛ, Χημείο, και κάτι άλλα ονοματα που δεν τα θυμάμαι σε περιοχές όπως Κερατέα, Μενίδι και δεν ξέρω και γω που άλλου. Επίσης υπήρχαν και οι εξωτερικές σκοπιές στις ΛΑΕΔ, Πολεμικό Μουσείο και ΓΕΤΗΛ που ήταν κάπως ανθρώπινες συνθήκες. Το μόνο ευχάριστο που θυμάμαι ήταν που γνώρισα μια τουρίστρια στο Πολεμικό Μουσείο , την οποία δεν μπόρεσα ποτέ να την δω γιατί την επόμενη φορά που ήμουν εξοδούχος αυτή ήδη είχε φύγει από Ελλάδα..tragic. Μετά από αυτό το συμβάν είπα να πάρω την κατάσταση στα χέρια μου. Ζήτησα ακρόαση από τον διοικητή του τάγματός μου, ένα Λοχαγό και του είπα έξω από τα δόντια οτί δεν πάει άλλο, η κατάσταση που επικρατεί είναι άδικη και του εξήγησα οτί μπορούσαν να είμαι πιο χρήσιμος κάπου αλλού μιας και γνώριζα από υπολογιστές και είχα σπουδάσει χρηματοικονομικά. Όταν άκουσε για «χρηματοοικονομικά» αμέσως γούρλωσε τα μάτια του και μου είπε αν είχα να του δώσω συμβουλές για το χρηματιστήριο. Αν θυμάστε εκείνη την εποχή ήταν η «χρυσή» εποχή του χρηματιστηρίου στην Ελλάδα (που να ξέραμε τι θα μας περίμενε λίγα χρονάκια αργότερα) , όπου και η κουτσή Μαρία είχε μετοχές και στηνόταν μαζί με τους υπόλοιπους Ελληνάρες στις οθόνες των ΑΕΛΔΕ, που είχαν φυτρώσει σαν μανιτάρια σε όλη την Ελλάδα, για να παρακολουθούν ποιες αξίες θα «ματώσουν» και ποιες θα «πρασινίσουν». Μου εξηγεί λοιπόν ο διοικητής « έχω 50.000 δρχ και θέλω να τα επενδύσω αλλά δεν ξέρω από αυτά τα πράγματα» Η αλήθεια είναι ότι εκμεταλλεύτηκα την κατάσταση και του ζητούσα άδειες για να κανονίζω τις «επενδύσεις» του. Η όλη υπόθεση μου πήρε μια ώρα από την ζωή μου, οπού πήγα σε ένα κολλητό που δούλευε σε μια τράπεζα, για να του αφήσω το ποσό να το επενδύσει αυτός. Εγώ πέρασα ωραίο στρατό τους υπόλοιπους τρεις μήνες μέχρι που πήρα την μετάθεση στη Χίο και αυτός έβγαλε κάποια λεφτά. Το συμπέρασμα που έβγαλα πάντως ήταν πως δεν χρειάζεται να έχεις το κάθε ταξίαρχο, στρατηγό, υπουργό βύσμα για να περάσεις καλά. Ακόμη και ένας απλός αξιωματικός μπορεί να βοηθήσει την κατάσταση.
  7. Μπράβο φιλέ Minarvan. Αξιόλογη η συλλογή σου!! Και γω νόμιζα οτι με τους 50 στρατιώτες του Ιππικού και τα 2 οχειρά οτι ήμουν πλήρης χα χα. Από Νοτιους και Ινδιάνους πως τα πας? Νοτιοι βέβαια δεν υπήρχαν LYRA και ίσως έχουν λιγότερη retro αισθηση.
  8. Λοιπόν, ξαναπήρα τις φωτογραφίες με καλύτερη φωτογραφική και σας παραθέτω τις ακόλουθες φώτο... Το δάσος και ο Ρομπέν των δασών μαζί με τους merry men Επίθεση στο κάστρο!! Τα πραγματά δεν φαίνονται καλά για τους αμυνόμενους. Η τελευταία φωτογραφία είναι εξω από το Πανδοχέιο λίγο πριν ο Νταρντακάν και οι 3 σωματοφύλακες αντιμετωπίσουν τις ορδές των στρατιωτών του Καρδινάλιου Ρισελιέ. Ολοι για έναν και ένας για όλους
  9. Κρίμα που τελικά δεν μπόρεσα να έρθω παρόλο που βρισκόμουν Αθήνα. Κατι μου ετυχε τελευταια στιγμη. Απο ότι βλέπω πάντως περάστε όμορφα..ίσως μπορέσω να παραβρεθω την επόμενη φορά. Χαιρετσμους σε όλους.
  10. Εβγαλα και εγώ κάποια ελάχιστα από τα κουτιά τους. Έφτιαξα ένα μονοπάτι στο δάσος με ζώα και βλάστηση καθώς και τον Ρομπέν των Δασών με τους άντρες του. Δυστηχως δεν έχω καλο φωτισμό στο γραφείο και οι φωτογραφίες που πήρα από το κινητό δεν βοηθούν στο να αποδώσω το μεγαλείο των Playmobil χα χα.. Επιφυλάσομαι να τις ξανατραβήξω με σοβαρή κάμερα. Ορίστε και μια επίθεση στο κάστρο που έστησα, συνδυάζοντας τα δυο πιο μικρά κάστρα που έχω στην συλλογή μου: το 3030 και το 3445
  11. θα ερθω και γω μαλλον γιατι θα βρίσκομαι στην Αθήνα..πειτε μου που. Η αλήθεια είναι οτι προτιμώ το Θησείο. Όλες οι συναντήσεις που έχω παραβρεθεί είχαν γίνει εκεί
  12. Πω πεω..τι λετε τώρα. ΑΠο τα καλύτερα gaming news που έχω ακουσει τελευταία. Από τα καλύτερα παιχνίδια που έχω παίξει. Από τα πιο μη-γραμμικά παιχνίδια που εχω παίξει. Τον καιρό που είχαν βγει, είχα πάρα πολύ ελεύθερο χρόνο και πραγματικά τα είχα απολάυσει. Είχαν βγει τόσα απίστeυτα Mods που πραγματικά μπορόυσες να ασχόλείσαι μόνο με αυτά για χρόνια. Το σενάριο και οι χαρακτήρες σε κέρδιζαν από την πρώτη στιγμή. Οι μάχες πραγματικά επικές και χρειάζονταν σχεδιασμό και στρατηγική (δεν θα ξεχάσω ποτέ τις μάχες με τα Mind-flyers, τους δράκους και τα τελικά bosses). Ο χαρακτήρας, ειδικά αν είχες μάγο ήταν τόσο αδύνατος στην αρχή που ήταν πραγματικά αστείο. Aυτό το development του leveling χαρακτήρα δεν το έχω ξαναδει σε άλλο παιχνίδι. Επίσης οποιος είχε διαβάσει βιβλιά των forgotten realms, έβλεπε συνεχώς γνώριμους χαρακτήρες (drizzt, Caderly, Elminster) και με τα διαφορά mods ,μπορούσαν να γίνουν player characters, μορφες του sword and sorcery λογοτεχνία απο τον Conan μέχρι τον Drizzt. Ειδικά το δεύτερο Baldur's Gate απογείωσε την εμπειρία (μπορούσες να έχεις stronghold!!). Για να δούμε τι θα δούμε. Δεν θα ήταν άσχημο μια enchanced εκδοση της infinity engine με καλύτερα γραφικά και αποκλειστικά για PC. Αν είναι ομως να βγει κανένα single player FPS πρώτου προσώπου, με 5 ωρες gameplay με console-friendly χειρισμό, να μου λείπει το βύσσινο. Δεν λέω, ωραίο το PS3, το έχω, έχει παιχνιδάρες, αλλά δεν θα αντέξω να δω hardcore RPG σε κονσολα.
  13. Μπράβο Σταύρο. Εξαιρετική δουλειά. Εχω κολλήσει και γω το μικροβίο των Playmobil (πάλι) τα τελευταία τρία χρονια. Είχα πολλά Playmobil μικρός την δεκαετία του 80 κυρίως με θεματα Αγρια Δύση, Ιπποτες, Πειρατικό καθώς και σχεδόν όλη την σειρά του διαστήματος. Δυστηχώς τα περισσοτερα απο αυτά τα έχασα όταν σταμάτησα να ασχολούμαι (μικρός αδερφός και φίλοι). Πριν από τρία χρονια ξεκίνησα από την αρχή την συλλογή μου με σκοπό να την παραδώσω στον υιό μου που μολις είχε γεννηθεί. Η συλλογή εχει υπερδιπλασιαστεί αυτή τη στιγμη (!!) και τα έχω σε κούτες στο γραφείο μου. Για ξεκίμημα συλλογής Playmobil προτείνω να ξεκινήσει κάποιος απο το Γερμανικο ebay. Το ευχαριστό ειναι οτι ο γιος μου τώρα πια που είναι τριών χρονών εχει ενθουσιαστει με τα Playmobil, με τα λίγα που του έχω ανοιξει. Σε 1 με 2 χρονια πιστεύω θα ειναι πληρως ετοιμος για να του δίνω και τα πιο πολυσύνθετα κομμάτια και να μπορούμε να παίζουμε μαζί :-). Τώρα σκεφτομαι να αρχίζω να αγοράζω backround σκηνικά για το παιχνίδι, οπως δέντρα, ζώα, τσόχες οπως ακριβώς στα διοραμματα που μας έδειξες. Ξέρεις μήπως ποσό είναι το μέγεθος ενός τάπητα απλού, οπως φαίνετα στο πρωτό webiste Yλικα-μακέτας στο link σου? Αλλή λύση καλή για διοράμματα θεωρώ τα λεπτά MDF σε ασπρο χρώμα, τα οποια βάφονται πολύ ευκολα και ειναι ότι πρέπει για να στερεώνονται ευκολα οι φίγύρες. Πολλοί ξυλουργοί ή λουστραδόροι εχουν αποθεμα σε τετοιες επιφάνιες.
  14. Τι να πω και γω για αυτόν τον τεράστιο ποδοσφαιριστή και άνθρωπο. Ήταν ο αγαπημένος μου παίκτης όλων των εποχών και ο λόγος που παρακολούθησα ποδόσφαιρο για πρώτη φορά το 82. Ο κυριότερος λόγος βέβαια τότε ήταν γιατί είχαμε το ίδιο όνομα και όλοι με φώναζαν Σώκρατες και η πρώτη φορά που αισθανόμουν περήφανος για το όνομα μου γιατί μέχρι τότε αισθανόμουν μειονέκτηκα επειδή δεν είχα ονομαστική εορτή. Δεν θυμάμαι παρά πολλά από αυτό το Μουντιάλ γιατί ήμουν παιδάκι, αλλά το 86 το θυμάμαι πολύ έντονα. Από τους πιο επιβλητικους και ´´αριστοκρατικους´´ παίκτες που έπαιξαν ποτέ ποδόσφαιρο. Μεγαλειώδης τυφλή πάσα-μισό γκολ αλλά και τεράστια έφεση στο σκοραρισμα για μέσος. Απαράμιλλο και το στυλ που εκτελούσε τα πεναλντι, αν και του γύρισε μπουμερανκ το 86 με αντίπαλο την Γαλλία. Πολύ κρίμα που αυτός ο πιακτης δεν έπαιξε παρα έναν μόλις χρόνο στη Ευρώπη. Τι άλλο να πούμε για μια τέτοια πληθωρικη προσωπικότητα. Ποδοσφαιριστης-Γιατρός-Φιλόσοφος. Socrates ας είναι ελαφρύ το χώμα που σε σκεπάζει
×
×
  • Create New...