Jump to content

dpol

Members
  • Content Count

    137
  • Joined

  • Last visited

Community Reputation

149 Excellent

About dpol

  • Rank
    Retro Member
  1. Tώρα που μεγαλώσαμε, μάθαμε μερικά αληθινά ιστορικά στοιχεία για τους ινδιάνους, τους καουμπόηδες, το U.S. Cavalry, τους καλούς, τους κακούς κλπ κλπ κλπ, σαν σκεπτόμενοι πολίτες υπάρχει περίπτωση να θεωρούμε ακόμα πως οι ειδυλλιακές εικόνες του far west που μας σερβίριζε για χρόνια το Hollywood είναι όντως αληθινές ;;;
  2. Eίναι όντως η εν λόγο ταινία. Προς το τέλος, ο δευτεραγωνιστής, ένας γεράκος οδηγείτε σε ένα δωμάτιο που του κάνουν ευθανασία και μέχρι να «φύγει» βλέπει σε μια οθόνη εικόνες από το πώς ήταν παλιά η Γή, πριν τον υπερπληθυσμό. Ο πρωταγωνιστής, που έχει μπεί κρυφά και αυτός στο δωμάτιο, παρακολουθεί την ίδια οθόνη αλλά λόγο ηλικίας δεν είχε δεί ποτέ του τις εικόνες αυτές. Το όλο στόρυ έχει να κάνει με το την μεγάλη αποκάλυψη στο τέλος ότι ο υπερπληθυσμός και η έλλειψη πρώτων υλών έχει οδηγήσει τις εταιρείες παρασκευής τροφίμων να ανακυκλώνουν τους νεκρούς για να ταϊζουν με αυτούς τον υπόλοιπο πληθυσμό. Αρκετά δυνατή ταινία πάντως.
  3. Μέχρι να λήξει αυτός ο «μικρός χρόνος ζωής» στον οποίο αναφέρεσαι θα έχεις ήδη πάρει καινούργιο υπολογιστή. Τα σύγχρονα λειτουργικά, από win7 και πάνω έχουν ενσωματωμένες ρουτίνες αναγνώρισης των ssd με αποτέλεσμα να απενεργοποιούν αυτόματα τις διαδικασίες εγγραφής/διαγραφής που χρησιμοποιύσαν παλιά, π.χ. αυτόματο defrag, cashe κλπ...
  4. dpol

    Double Dragon Review

    Ένα από τα λίγα arcades που τερμάτιζα μόνος μου. (δεν πήγαιναν χαμένα τα 20ρικα) Χρησιμοποιώντας σαν κίνηση μόνο τις προς τα πίσω αγκωνιές μπορούσες να το καθαρίσεις το παιχνίδι...
  5. Συγνώμη δηλαδή αλλά ο συχωρεμένος είχε βρεί την συνταγή μια χαρά... Το Ρετιρέ ίσως ήταν από τις τελευταίες σειρές με σενάρια και ρόλους καρμπόν. (μετά έπαψα να ασχολούμαι τόσο πολύ με την τιβί και νομίζω ότι ήταν πλέον και η εποχή της Λάμψης ή μπορεί και να κάνω λάθος) Το όλο κλίμα της σειράς ήταν αντιγραφή από παρόμοιες σειρές του ιδίου σεναριογράφου όπου το μόνο που άλλαζε ήταν οι ηθοποιοί και τις έφερνε κάπως στα μέτρα της εκάστοτε εποχής. Π.Χ. τα Καθημερινά με τον Κωνσταντίνου και την Ξ. Καλογεροπούλου, οι Μικρομεσαίοι με την Μ. Καραγιάννη, η Οδός Ανθέων με την Μ. Βούρτση, όλα κινούνταν στο ίδιο κλίμα. Δηλαδή, η καθημερινή ιστορία μιας οικογένειας με σκηνές μέσα από το σπίτι και την δουλειά του πρωταγωνιστή συνήθως με διάφορα ευτράπελα. Και συνήθως έναν νεαρό/ρά της εποχής με την «τρέλα» της τότε νεολαίας, μια στριμένη πεθερά, έναν αδερφό/αδερφή φευγάτο, έναν καλό φίλο ή φίλη του ζευγαριού που όποτε ερχόταν στο σπίτι πάντα τους έβαζε σε μπελάδες με τις ιδέες του κλπ κλπ κλπ. Γελάγαμε τότε, δεν λέω, διασκεδάζαμε. Αλλά από ένα σημείο και μετά ουσιαστικά όλα ήταν επανάληψη της ίδιας συνταγής.
  6. Mια από τα ίδια με το παλικάρι και εγώ... :)
  7. To είχα το παιχνίδι αυτό με τον αδερφό μου περίπου στην ηλικία του δημοτικού. Είχαμε την μεγάλη έκδοση αλλά όχι με 11 παίκτες (νομίζω ότι δεν βγήκε τέτοια) αλλά με 6/6. Εϊχαμε γίνει τόσο καλοί ώστε είχαμε ανακαλύψει ότι η ιδανική θέση για σίγουρο γκόλ ήταν από την άκρη του γηπέδου δίπλα στο τέρμα σου από παίκτη που έριχνε την μπάλα καρφί στην άλλη άκρη του γηπέδου. Ατελείωτες ώρες.
  8. Είμαστε μάλλον συνομίληκοι και το βλέπαμε και εμείς τότε. Αν θυμάμαι αποσπασματικά την πλοκή, η προσπάθεια να σπάσουν την απεργία είχε σαν αποτέλεσμα να επέμβει η χωροφυλακή και στα επεισόδια να πεθάνει τελικά κόσμος. Ακολούθησε δίκη στην οποία η εργοδοσία προσπάθησε να τα ρίξει στους εργάτες αλλά τελικά αποκαλύφθηκαν οι υπεύθυνοι των επεισοδίων και οι εργάτες δικαιώθηκαν και κέρδισαν την απεργία (ικανοποιήθηκαν τα αιτήματα τους δηλαδή). Νομίζω ότι λίγο μετά τελειώνει το σήριαλ δείχνωντας τον δρόμο που θα ακολουθούσαν οι ήρωες και έχωντας μια νότα αισιοδοξίας. Ή τουλάχιστον αυτή η εντύπωση μου είχε δημιουργηθεί τότε.
  9. Η «γλώσσα της πεθεράς» όπως λέγεται που φτιάχνεται ακόμα στο ζαχαροπλαστείο Πυραμίδες στο Πασαλιμάνι (από το 1940κάτι αν θυμάμαι καλά) Στην ουσία ήταν σαν κορνέ με το σιροπιασμένο φύλλο και παραγεμισμένο με σαντιγί απλά έμοιαζε με φάκελλο... Όποτε βρίσκομαι στην περιοχή περνάω και αγοράζω κάμποσσα, απλά έχω την εντύπωση πως τα τελευταία χρόνια η ποιότητα ίσως δεν είναι όπως τότε ή είναι απλά οι παιδικές αναμνήσεις που ενισχύουν αυτήν την αίσθηση. Αν πετύχεις φρέσκια παρτίδα που μόλις έχει βγεί από το εργαστήριο πάντως είναι... :augenrollen:
  10. Το σενάριο μου θυμίζει μια ταινία του αείμνηστου Θ. Βέγγου. (αν και από την περιγραφή του σεναρίου μοιάζει να είναι σχεδόν πιστό remake εκείνης της ταινίας)
  11. dpol

    Satazius (ASTROPORT)

    Σε πολλά σημεία μου θύμισε το R-type...
  12. To πρωτοείδα και εγώ πριν από καμμιά 20 μέρες και έκτοτε μερικές φορές ακόμα. Δυστυχώς η ελληνική μεταγλώτιση αν και φιλότιμη κάπου έχανε χαρακτηριστικά, προτιμώ την αγγλική. Ωραία ταινία, μαζεμένη αν και γενικά συμφωνώ με τα σχόλια των προηγούμενων. Μου θύμισε την εποχή που το πρωτοείδα στην κρατική τηλεόραση όταν ήμουν στην 5ή ή 6η δημοτικού. :)
  13. Mάλλον κάποιο μπαστάρδεμα έκαναν. Στο F14 τα κάθετα σταθερά βρίσκονταν πάνω από τους κινητήρες οι οποίοι είχαν και μια σχετική απόσταση ο ένας από τον άλλον σε αντίθεση με το F7. Τα πρώτα αεροπλανάκια είχαν όντως τετράγωνους αεραγωγούς, οπότε το ποιό πιθανό είναι οι σχεδιαστές της TENTE να έκαναν μία μίξη με τα σχέδια των 2 αεροσκαφών για να τους βγεί ποιό απλό και ποιό οικονομικό το καλούπι...
  14. Πρέπει να την έχει στο σπίτι της η συχωρεμένη η γιαγιά μου. Και δεν έχει πεταχτεί.
  15. Τα αεροπλανάκια που είχε παλαιότερα η TENTE ήταν αντιγραφή του F7U Cutlass [ATTACH=CONFIG]n1033344[/ATTACH] Aυτό που βρήκα τώρα μέσα στο κουτί ήταν όντως το F19 όπως υποτίθεται ότι θα έμοιαζε εκείνη την εποχή. [edit] dead photo [edit]
×
×
  • Create New...