Jump to content

Domenica

Banned Users
  • Content Count

    1,218
  • Joined

  • Last visited

Community Reputation

10 Good

About Domenica

  • Rank
    Banned

Converted

  • Location
    on the road

Converted

  • Interests
    μαγειρική, καλτ μουσική και ταινίες, παιχνίδια και αρχιτεκτονική

Recent Profile Visitors

The recent visitors block is disabled and is not being shown to other users.

  1. Να το λοιπον , η Ρεβεκκα ειναι απο τους πιο αγαπημενους μου χαρακτηρες κομικ.
  2. Αυτο το τευχος της Βαβελ με την Ρεβεκκα της Αννα Μπραντολι (το βρηκα στην αποθηκη και χαρηκα πολυ - απο τα λιγα Βαβελ που δεν τα εφαγαν τα ποντικια...)
  3. RIP αγαπημένη μας Ζωρζ Σαρρή... Πολλοί απο μας μαθαμε ιστορία πρώτα μέσα από τα βιβλία της Ζωρζ Σαρρή και οντως τα έργα της είναι πάντα επικαιρα. Και έμοιαζε να ηταν και ενας πολύ γλυκός άνθρωπος επισης.
  4. Αριστουργημα αλλα πολυ κλειστοφοβικο και καταθλιπτικο...πολυ ερωτικη η σκηνη που το ζευγαρι κανει ερωτα. Και φυσικα η ερωτηση ειναι γιατι οι κατοικοι μενουν σε αυτο το μερος εξαπατωντας τους αλλους (πουλανε αμμο θαλασσης για τσιμεντο ενω ειναι πολυ κακο χωμα και καταστρεφει και το περιβαλλον). Παντως εχουν μεταξυ τους μια συγκηνητικη αλληλεγγυη.
  5. Δηλαδη εννοεις πως ηταν μεταφρασεις απο αμερικανικα κομικς? Δεν το γνωριζα αυτο.
  6. Λατρεμενη! Καλο ταξιδι...
  7. Πσντα επικαιρο αριστουργημα του λατρεμενου Βισκοντι. Τραγικος ο χαρακτηρας του Μπαρτ Λανκαστερ που στο τελος παραδεχεται πως ᾽᾽τελειωσε ο καιρος των γατοπαρδων᾽᾽ και ηρθε η εποχη των αδιστακτων καιροσκοπων που θα εκαναν τα παντα με μονο γνωμονα το συμφερον τους. Αυτη ειναι και η δευτερη διασημη ατακα της ταινιας και δεν την θυμαμαι καλα αλλα παει καπως ετσι ᾽᾽εφυγε η εποχη των γατοπαρδων και τωρα εχουν σειρα τα τσακαλια και οι υαινες᾽᾽. Και η Καρντιναλε και ο Ντελον ειναι πανεμορφοι. Και ο Λανκαστερ μια χαρα ομορφαντρας ειναι για την ηλικια του. Νομιζω πως ο Τανκρεντι ειναι απο τους πιο ενδιαφεροντες κινηματογραφικους χαρακτηρες ολων των εποχων, οχι ακριβως κακος αλλα αδιστακτος οπορτουνιστης και επικινδυνα γοητευτικος.
  8. Γκαρυ Ολτμαν-θεος! Και τι αντρας! Απο τους ομορφοτερους ηθοποιους ολων των εποχων ακομα και τωρα που μεγαλωσε ειναι ακομα καλυτερος. Η ερωτικη σκηνη με το ψευτικο χερι της Λενα Ολιν (με ή χωρις? χωρις!) με ειχε σημαδεψει. Ο Γκαρυ μεταξυ τριων υπεροχων γυναικων δεν ξερει ποια να διαλεξει και τα κανει θαλασσα.
  9. Ανακαλυψα καπου αυτο που ελεγα παραπανω, στα βαθη της βιβλιοθηκης μιας θειας που της το χαρισα διοτι της θυμιζε τα παιδικα της χρονια. Προκειται για ενα καπως αστειο εθνικοπατριωτικο επος που λεγεται ᾽Ἠ ηρωιδα της ελληνικης επαναστασεως᾽᾽ απο το μυθιστορημα καποιου Στεφανου Ξενου, που εψαξα και βρηκα πως ηταν ενα απο τα μπεστ σελλερ του 19ου αιωνα! Ειχε συμπαθητικο σχεδιο ομως και ειναι σιγουρα καλτ αποκτημα. Πρεπει να ειμαι η μονη που εβρισκα πως οι περισσοτερες διασκευες ειχαν δεκαδες ανακριβειες και λαθη παντως! Τα ιστορικα οπως ξαναειπα δεν μου πολυαρεσαν και η εικονογραφηση στα περισσοτερα μυθολογικα ηταν μαλλλον κακη. Ξεχωριζαν οι διασκευες των εργων του Σαιξσπηρ και τα κλασσικα περιπετειωδη με αγαπημενο το ᾽᾽Πνευμα της μποτιλιας᾽᾽ του Στηβενσον και τα ᾽᾽Μυστηρια των Παρισιων᾽᾽ του ᾽Ἐυγενιου Συη᾽᾽. Επισης καποιες διασκευες απο αρχαιες τραγωδιες ηταν καλες οπως η ᾽Ἰφiγενεια εν Ταυροις᾽᾽ και η ᾽Ἠλεκτρα᾽. Θυμαμαι ομως πως δεν αναφεροταν τα ονοματα των εικονογραφων, κανω λαθος?
  10. Συγνωμη τον ξεχασα! Αλλος σπουδαιος ηθοποιος και ωραιος αντρας και αυτος παρα το προχωρημενο της ηλικιας! Μου αρεσε πολυ και αυτο στοιχειο δηλαδη πως οι ηρωες ειναι μιας καποιας ηλικιας και ολοι εχουν αντισυμβατικα ωραια εμφανιση (καλα ο Μοργκαν Φρημαν ειναι κλασσικα ωραιος!). Και συγκλονιστικο φιναλε που λεει πως το να συνεχιζεις την καθημερινοτητα σου ειναι επισης ηρωικη πραξη.
  11. Ναι, αλλα οι ηρωες δεν παρεμενουν πριγκηπες για πολυ και μετα καταληγουν ολοι καπως, και απο αυτα που εχω διαβασει του Μουρκοκ καποια εργα εχουν για πρωταγωνιστες και κοινους θνητους (περιπου). Τωρα για το μεταλ δεν θελω να εκφερω γνωμη διοτι οπως εχω ξαναπει δεν ειμαι καθολου φαν και το να διαβαζεις Μουρκοκ, Λαβκραφτ, Χαουαρντ, Τολκιν (συγνωμη...) κτλ. ας πουμε πως δεν ειναι για να το περηφανευεται κανεις ακριβως! Εγω τον Ελρικ τον ειχα πετυχει στα αγγλικα πρωτα, σε κατι περιοδικα ενος ξαδερφου (τα οποια υποπτευομαι πως πρεπει να ειναι πλεον συλλεκτικα, τα εξαφανισε η μαμα του ξαδερφου ομως) και ημουν γυρω στα 15 οποταν ειχα ενθουσιαστει. Με γοητευε η ιδεα πως καποιος μπορει να ειναι πολλα αρνητικα πραγματα (κλεφτης, φονιας, προδοτης και ενιοτε εντελως χαμερπης προσωπικοτητα) και ο αναγνωστης να τον συμπαθει. Αυτο ειναι κατι συνηθισμενο βεβαια στην κανονικη λογοτεχνια αλλα οχι και στην ᾽᾽παραλογοτεχνια᾽᾽. Τωρα η πρωτοτυπια βρισκεται στο ακομη και οταν ο ηρωας μετανοει για τις κακες του πραξεις και κανει τελικα το καλο οχι μονο η ζωη του δεν βελτιωνεται αλλα γινεται ακομα χειροτερη μεχρι το τραγικο του τελος! Και τελειωνει με την απαισιοδοξη δηλωση πως το κακο θα εξακολουθησει να υπαρχει στον κοσμο οτι και να κανει κανεις. Επειδη εγω οταν το διαβαζα ημουν εφηβη ηθελα απλως ο Ελρικ να δωσει το καταραμενο σπαθι για παλιοσιδερα και να ζησει επιτελους φυσιολογικα με την καλη του (με την βοηθεια και ενος καλου ψυχολογου ισως). Νομιζω πως οι ιστοριες λειτουργουν καλυτερα σαν αυτονομα διηγηματα εκτος της σαγκας. Ο Μουρκοκ εφτιαξε το επος αργοτερα μαζευοντας και δυστηχως ξαναδουλευοντας τις ιστοριες. Και μετα εγραψε και αλλα βιβλια εκτος της σαγκας για να βγαλει κατι παραπανω εξου και το ανισο του εργου του. Παντως σαν χαρακτηρας ο Ελρικ ειναι σιγουρα ενδιαφερον, συστηνω και ενα πολυ καλο κομικ του Νιλ Γκαιμαν οπου δεν θυμαμαι τιτλο αλλα ηρωας του ειναι ενα λιγο περιθωριοποιημενο αγορακι εθισμενο στις ιστοριες του Ελρικ. Για τους φαν υπαρχει και σε κομικ απο τον Φιλιπ Γκραιγκ Ρασελ οπου το σχεδιο ειναι πολυ καλο αλλα νομιζω πως ο χαρακτηρας ειναι λιγο βελτιωμενος ηθικα σε σχεση με το βιβλιο. Εμενα δεν μου αρεσουν τα επικ κομικ αλλα οσοι πιστοι... Υπαρχουν επισης και δεκαδες εικονογραφησεις (ειναι παραμυθι εξαλλου) καποιες καλες, αλλες οχι. Η αγαπημενη μου ιστορια και μια απο τις πιο σκοτεινες ειναι το ᾽Ἐνω οι θεοι γελουν᾽᾽ που ειναι και ενα απο τα πιο ευαισθητα κειμενα που εχω διαβασει σχετικα με τους ανθρωπους με αναπηριες, πολυ καλυτερο απο διαφορα αλλα καπως διδακτικα.
  12. Απο τις καλυτερες και τις πιο ανθρωπινες ταινιες του Κλιντ Ιστγουντ και ενα απο τα ωραιοτερα γουεστερν ολων των εποχων! Ο Μοργκαν Φρημαν ειναι οπως παντα πολυ καλος (και πολυ πολυ ωραιος αντρας!!!). Να σημειωσω την χαμηλοφωνη αλλα εξαιρετικη ερμηνεια της Αννα Τομσον (που εκανε σπουδια καριερα στα 90ς στον ανεξαρτητο κινηματογραφο) στο ρολο της κακοποιημενης πορνης. Επισης ονειρικα τοπια, φωτογραφια και κουστουμια. Και ο Κλιντ παρα τα χρονια του παραμενει γοητευτικος και σε μια σπουδαια ερμηνεια. Ο Τζιν Χακμαν τωρα στο ρολο κακου προσωπικα δεν με πειθει αν και παιζει πολυ καλα, ισως επειδη παραειναι συμπαθητικος απο αλλες ταινιες.
  13. Λιγο ασχετο και δεν θελω να το ξαναπαω στα πολιτικα αλλα ελπιζω να ειναι σαφες πως διαφωνω με πολλα απο τα αρνητικα που ειπωθηκαν παραπανω για τους ξενους... Επανερχομαι διοτι διαβασα προσφατα μια συνεντευξη του Γουολτερ Χιλλ σε ενα παλιο τευχος του Εμπαιρ και ελεγε πως υποστηριζε παντα αυτους που ηταν στο περιθωριο και πως ολες του οι ταινιες ειναι σαν εναλλακτικα γουεστερν. Τωρα δεν ξερω τις πολιτικες του αποψεις αλλα παντως ακουγοταν ανθρωπος με ανεκτικοτητα και κατανοηση απεναντι στους αδικημενους γενικως πραγμα που φαινεται και σε αλλες ταινιες του. Εντυπωση μου ειχε κανει παντως πως το καστ αυτης της ταινιας παρεμειναν σχεδον αγνωστοι, θα περιμενε κανεις να εχουν κανει σπουδαιες καριερες ισως ομως να μην βρηκα αρκετες πληροφοριες για αυτους, ειδικα για το ζευγαρι των πρωταγωνιστων που ειχαν και φοβερη χημεια μεταξυ τους.
  14. Το ειχα δει διοτι παιζουν δυο απο τους ωραιοτερους αντρες των 90ς ο Τιμ Ροθ και ο Γκαρυ Ολντμαν. Ωραια ταινια κιολας.
  15. Εχω να τα διαβασω χροοονια αλλα θυμαμαι πολυ νοσταλγικα τον Μουρκοκ και σιγουρα προτιμω τα ηθικα διδαγματα απο αυτα του Τολκιν. Ισως να ειναι ιδεα μου αλλα ο Μουρκοκ περναει πιο αντιρατσιστικα και ουμανιστικα μυνηματα απο οτι ο Τολκιν. Ας πουμε στον Μουρκοκ θεωρηται αυτονοητο πως οι ανθρωποι μπορουν να αλλαξουν, πως κανεις δεν ειναι τελειος, πως η εκ γενετης σου θεση δεν σε καθοριζει και πως τα ατομα με αναπηριες και ασθενειες δεν διαφερουν σε τιποτα απο τους αλλους ανθρωπους. Ολοι οι ηρωες του εχουν καποιο προβλημα υγειας ή καποια αναπηρια ή ειναι με καποιον τροπο διαφορετικοι απο τους αλλους. Συγκεκριμενα με τον Ερλικ θεωρω πως ειναι πολυ ενδιαφερον πως εχει δεκαδες προβληματα οχι τοσο σωματικης αλλα κυριως ψυχικης υγειας. Την συνδεση με το μεταλ δεν την πολυκαταλαβαινω παντως διοτι τα εργα του Μουρκοκ δεν ειναι τοσο σοβαροφανη. Στον Μουρκοκ ολες οι εννοιες ειναι αμφισβητισιμες και αμφιλεγομενες. Λιγο παραπανω αισιοδοξια ομως δεν θα εβλαπτε σου αφηνουν μια πολυ πικρη γευση στο τελος. Και να ηταν και λιγο πιο καλογραμμενα επισης!
×
×
  • Create New...