Jump to content

ntsmrtz

Members
  • Content Count

    658
  • Joined

  • Last visited

Community Reputation

4,117 Excellent

About ntsmrtz

  • Rank
    RetroMaNiaC
  • Birthday 06/20/1974

Converted

  • Location
    Χολαργός

Recent Profile Visitors

1,001 profile views
  1. Ναι δυστυχώς, προσπαθώ εμμέσως να βρω τα ίχνη του στη πόλη που έμενε μέσω γνωστών...
  2. Κάντε την έρευνά σας, εχω την εντύπωση πως τον ξέρω όμως... αναμείνατε στο ακουστικό σας παρακαλω...
  3. ^ Έτσι ακριβώς. Η οδική παιδεία τότε ήταν ανύπαρκτη. Εδώ σήμερα βλέπω γονείς να οδηγούν μηχανάκια και σκούτερ και να έχουν τα μικρά παιδιά μπροστά τους πιασμένα και αυτά από το τιμόνι χωρίς κράνος... Το τριπλοκάβαλο μπαμπάς-παιδί-μαμά είναι τετριμμένο πλέον δυστυχώς.
  4. Έχεις δίκιο, κακώς μπερδεύουμε την ωριμότητα με την ηλικία. Είναι σαν την μπούρδα του στρατού, αρχαιότερος=σοφότερος... Έχω γνωρίσει ώριμους ανθρώπους 30 και 40 χρονών και 60άρηδες/άρες για τα πανηγύρια. Αλλά και 30άρηδες παραιτημένους από τη ζωή και κουρασμένους και 60άρηδες με χαρά και όρεξη (και εγγόνια) που πρόσφατα πήραν πτυχίο νομικής. (και πόσο τους χαιρόμουν πριν 5 χρόνια που όταν τους έλεγα να πάμε βόλτα με τις μηχανές αυτοί μου απαντούσαν: οχι, έχω διάβασμα για την εξεταστική
  5. Λοιπόν, εδώ είναι το πολύ βασικό σημείο στο οποίο συμφωνώ απόλυτα. Θεωρώ ότι η καθημερινότητά μου και η ποιότητα ζωής που έχω τώρα είναι καλύτερη από τότε που ήμουν 25 (στα 25 ήμουν στρατιώτης ) και ένας από τους λόγους είναι αυτός που περιγράφεις. Γενικότερα -και μιλώντας προσωπικά- η μετεφηβική/φοιτητική ηλικία των 18 έως 25 δεν είναι η καλύτερη που έχω περάσει, που για μένα ήταν μία περίοδος αποπροσανατολισμού/πειραματισμού/άγχους/σκεπτικισμού/ανακάλυψης ωραίων και άσχημων πραγμάτων, γενικότερα μία συγκεχυμένη κατάσταση που δεν ήξερα τι ήθελα και δεν με άφηνε να απολαύσω την καθημερινότητά μου. Μπορεί σε κάποιον τρίτο να φαινόταν ως ανεμελιά αλλά εμένα με είχε κουράσει. Χαίρομαι όταν ακούω συνομήλικούς μου να εκφράζονται με τα καλύτερα λόγια για αυτή τη περίοδο, απλά δεν ήταν η καλύτερη για εμένα και το λέω συνειδητά. Αν συνεχιστεί έτσι ωραία η κουβέντα, θα γράψω (ίσως..) κάτι που είχα κάνει στα 22 μου και που τότε ήμουν πολύ υπηρήφανος που το είχα κάνει αλλά πλέον όταν το σκέφτομαι τώρα μουντζώνω τον εαυτό μου...
  6. Αιωνίως νεανίες μου! Λοιπόν, είναι πολύ συγκεκριμένο το point σου αλλά έχω άλλη άποψη. Καταρχάς να ομολογήσω ότι... δεν είχα σκοπό να αλλάξω τον κόσμο. Ούτε πιστεύω ότι στα 20-25 είχα πιο πολύ ορμή από τώρα. Απλά, not me. Συνειδητά και χωρίς ενοχές ούτε προβληματισμούς. Ηθελα να πάρω το Nobel φυσικής αλλά δεν μου έκατσε. Ερωτεύθηκα στα 15, αλλά και στα 37 μου. Ο ενθουσιασμός μου ήταν μεγαλύτερος στα 37 και ευτυχώς που δεν στράβωσε γιατί η ήττα που τυχόν θα έτρωγα θα με έριχνε και θα ήταν πολύ δύσκολα να ορθοποδήσω. Παρεμπιπτόντως, ο έρωτας σε αυτές τις ηλικίες 40+/- είναι πολύ επικίνδυνη υπόθεση και θέλει προσοχή! Πολύ προσοχή!! Οσον αφορά τα παιδιά, όχι μόνο η αγάπη αλλά και η συγκίνηση συνεχίζει και υπάρχει. Ναι ήμουν μέσα στον τοκετό, ήμουν παρών από την πρώτη μέρα και παραμένω και τα βλέπω να μεγαλώνουν και να κάνουν πράγματα που ούτε μπορούσα να διανοηθώ ότι θα κάνανε. Ισως, εγώ να είμαι πιο συναισθηματικός από αυτό που πιστεύουν οι άλλοι για μένα (--> γαιδούρι...) αλλά υπάρχουν στιγμές που τα κοιτάω και με πιάνουν τα ζουμιά (και σκύβω το κεφάλι και κάνω πως φυσάω τη μύτη μου) Συζητώντας και με άλλους γονείς όλοι έτσι αισθάνονται. rygar παληκάρι μου, το 1200gsadv ακόμα έχω και δεν με βλέπω να το δίνω -ιδίως τώρα που ξεπετάχθηκαν τα μικρά- καθώς η εν λόγω μηχανή ήταν έρως με την πρώτη ματιά..
  7. Ναι, η αλήθεια είναι ότι κάτι αστοχίες τύπου τενοντίτιδας ή δισκοκήλης ή αυχενικό είναι πολύ πιθανό να συνυπάρχουν με την εγγενή συμπεριφορά και νοοτροπία 6χρονου
  8. Πως να το εκφράσω τώρα...και συμφωνώ και διαφωνώ με τους προλαλήσαντες.. Εγώ τώρα έχω πιο πολύ ενθουσιασμό από τότε και πιο πολύ θετική προδιάθεση σχεδόν σε όλα που αντιμετωπίζω. Τότε ήμουν πιο σκεπτικιστής.. Επίσης, τώρα που είμαι γονιός φυσικά και αντιλαμβάνομαι ότι έχω αλλάξει επίπεδο αλλά όχι ότι γερνάω αλλά το αντίθετο... παίζω μπάλλα με τον μικρό επιτραπέζια με την μεγάλη, έχω μάθει τα παιδικά της γενιάς τους κάνω δραστηριότητες με τα παιδιά τα διαβάζω και αισθάνομαι υπέροχα και καθόλου ταλαιπωρημένος. Εν κατακλείδι, υποκειμενικά μπορεί να λέω για τα 45 μου αλλά αισθάνομαι ότι είμαι σε νηπιαγωγείο και περνάω σούπερ
  9. Εγκρίνεται. Ηταν και παραμένει ¨δυνατή¨ επιλογή..
  10. Ετσι είναι μεν αλλά μιλάς για κάποιους ¨κακοζωισμένους¨ -συγνώμη για την έκφραση- που είναι η μειοψηφία. Οι άσπρες τρίχες, η καράφλα, οι ρυτίδες δεν είναι κάτι που το θέλαμε οι άνδρες ή μπορούσαμε να το αποφύγουμε αν γινόταν. Και όλα αυτά, αν θες, δεν είναι απαραίτητα κακό... Για κάποιο λόγο τώρα στα 45 που έχω άσπρες τρίχες, και ρυτίδες, επιπλέον κιλά δεν έχω, οι γυναίκες ενδιαφέρονται πιο πολύ για μένα από ότι ενδιαφέρονταν όταν ήμουν 25 και προφανώς σε καλύτερη κατάσταση δίχως άσπρες τρίχες και χωρίς ρυτίδες.. Το βασικότερο κατ΄εμέ είναι να τα έχεις βρει με τον εαυτό σου και να απολαμβάνεις ότι σου αρέσει σε οποιαδήποτε ηλικιά κι αν είσαι χωρίς να έχεις ¨στεγανά¨ του τύπου: αυτά είναι για μικρότερες ή μεγαλύτερες ηλικίες και άλλα τέτοια κουλά... Γιατί όπως κάνω προπονήσεις μαζί με 25χρονα και περνάω μια χαρά έτσι μου αρέσει το βράδυ να τρώω μόνο πεπόνι με φρυγανιά που τρώει και ο πατέρας μου που είναι 90 ετών.
  11. Σε ευχαριστώ, σε εκείνη την ηλικία αν σου πω ότι είχα κατασταλαγμένη άποψη του τι ήθελα να κάνω/γίνω/καταφέρω μάλλον θα πω ψέματα. Γιατί αφενός, τον 520stfm ακόμα τον έχω, το ίδιο και την spalding nba, σε dojo ακόμα προπονούμαι, οι μοτοσυκλέτες είναι αδιάλειπτα στη ζωή μου από τα 18 όλα αυτά καλά και ωραία... αλλά επαγγελματικά πέραν του να συνεχίσω τις σπουδές μου σε μία σχολή της τότε 1ης δέσμης (πέρασα πολυτεχνείο) δεν είχα κάτι πιο συγκεκριμένο. Και έτσι όπως ήρθαν τα πράγματα μια χαρά τα κατάφερα και σε σπουδές και επαγγελματικά και οικογενειακά. Δεν ανακάλυψα καμία καινούργια θεωρία και άρα δεν πήρα το nobel φυσικής (εκεί θα στενοχωριόμουν : ) ) αλλά ούτε στα 15 το πίστευα στα σοβαρά. Θα ξανα απαντήσω στο νήμα σε 10 χρόνια (στα 55, να είμαστε καλά) μη τυχόν και έχω αναθεωρήσει κάτι.
  12. Εάν γινόταν με κάποιο τρόπο (έστω και για ένα λεπτό και μετά να τα ξεχνούσε) να ήξερε ο 15χρονος Κώστας (ntsmrtz) τι θα κατάφερνε τα επόμενα 30 χρόνια θα ήταν περήφανος για τον σημερινό 45χρονο εαυτό του.
  13. όταν κοντοπλησιάζεις τον μισό αιώνα ζωής, το 1/4 σου φαίνεται λίγο..
  14. Οταν ήμουν μικρός δεν μπορούσα να τις καταλάβω αυτές τις ηλικίες... Τι είναι ο 40άρης? Δεν είναι φοιτητής, δεν είναι παππούς, έχει παιδιά? δεν έχει παιδιά? γιατί να έχει παιδιά? δεν είναι μεγάλος και άρα τι κάνει? Μόνο δουλεύει? Η αλήθεια πάντως είναι ότι κάπου στα 45+/- ξεκινάνε και κάποιες "αστοχίες" καθώς στα καλά καθούμενα με θυμήθηκε χωρίς λόγο η δεξιά ποδοκνημική που τα είχαμε κάτι φεγγάρια πολύύύ παλαιότερα...
×
×
  • Create New...