Jump to content

elephadas

Members
  • Content Count

    3,335
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    34

Everything posted by elephadas

  1. Μας μπερδεύετε κύριε Έθνος. Ποιο αγαπάει ποιο στο σλόγκαν σας? Σύμφωνα με τη συνήθη σύνταξη, το τσιγάρο είναι το αγαπών και το έθνος το αγαπώμενο... αυτό εννοείτε? Και περι ποιου έθνους γίνεται κουβέντα? Δεδομένου ότι η πολυτελής συσκευασία είναι αμερικανικού τύπου, μπορούμε να υποθέσουμε ότι είναι το αμερικανικό. Τι θα πει πολυτελής συσκευασία? Είχε φιογκάκια και χρυσάφια και διαμάντι? Δεν βλέπω τίποτε το πολυτελές.
  2. (1) Ε, καλά, κοτζάμ Θεός δεν μπορεί να μην ήξερε στοιχειώδη αφαίρεση. Έτσι θα σκέφτηκε " Ο Αδάμ είχε Χ παΐδάκια, του πήρα το ένα, τώρα έχει Χ-1. Οπότε πρέπει να φτιάξω την Εύα με Χ-1 πλευρά να ταιριάζουν." Δεν είναι ότι είχα αγοράσει από το ΙΚΕΑ το έτοιμο κουτί "DIY - Woman" κι έπρεπε ντε και καλά να φτιάξει την Εύα με ορισμένο αριθμό πλευρών, όσα ήθελε της έβαζε. (2) Για όλο τον κόσμο είναι το σεξ, ας τα λέει τελείως διαφορετικα η Παλιά Διαθήκη. Κάνει την ιστορία πιο πικάντικη, και δεν είναι η μόνη περίπτωση που άλλα λέει το κείμενο κι άλλα η φαντασία αυτών που το διαβάζουν (3) Δηλαδή αλλού ήταν ο Αδάμ αλλού το φίδι του? Δεν τα είχε κολλήσει καλά ο Πανάγαθος όταν έκανε μαθήματα πηλοπλαστικής άνευ διδασκάλου? (Ως φεμινιστής πιστεύω ότι ο Αδάμ ήταν η πρώτη προσπάθεια, beta version, και η Εύα ήταν το βελτιωμένο μοντέλο) Δυσκολεύομαι λίγο να πιστέψω αυτή την εκδοχή. (4) Εδώ άλλα κι άλλα σεξικά γράφουνε οι συγγραφείς της Π.Δ., εκεί θα κολλούσαν? (5) Αυτό μου θυμίζει το ανέκδοτο με τον Αδάμ σε στρατόπεδο γυμνιστών (τον γνώρισαν γιατί δεν είχε αφαλό). Πράγματι θα ήταν σοβαρό θεολογικό ζήτημα για τους σχολαστικούς του Μεσαίωνα, ισάξιο με το πόσοι άγγελοι χωράγανε στη μύτη μιας καρφίτσας: Είχαν οι προπροπρο....προγονοί μας αφαλούς ή όχι? Δεν ξέρω αν το είχαν συζητήσει και πόσοι ίσως καήκανε στην πυρά γιατί υποστήριζαν τη μειοψηφήσασα γνώμη. Τέρμα τα πρωτοπλαστικά, ας πάω στο σχολιασμό των καινούργιων εξωφύλλων και των κοσμοϊστορικών δηλώσεων των εικονιζομένων.. Τατιάνα Στεφανίδου: Ατού μου η ομορφιά. Και η μετριοφροσύνη, θα πρόσθετα. Για εξυπνάδα ας μη γίνεται λόγος, άχρηστη είναι έτσι κι αλλιώς αν όχι εμπόδιο. Εσκιμώοι είναι το ζευγάρι του εξωφύλλου και τρίβουν τις μύτες τους αντί να φιλιούνται? Απόστολος Γκλέτσος: Κανείς δεν μπορεί να με αγγίξει. Αμ δε που δεν μπορούσε. Όπως αποκάλυψε ο ίδιος (και μπράβο του) με τις κουβέντες περί αμφιψηνόμενου ψαριού, και τον άγγιξαν κάποιοι και τους άγγιξε, και (υποθέτω) περισσότερο από απλό άγγιγμα. Αλίκη: Θέλω να γίνω πρέσβειρα. Παρντόν? Εννοούσε καλής θέλησης ή από αυτούς που πάνε και δίνουν διαπιστευτήρια σε προέδρους? Σιγά μην την στέλναμε στον Κλίντον τον σαβουρο(θου κύριε). Ξεπεσμός θα ήταν.
  3. Μόλις τελείωσα ν' ακούω τον "Γιάννη Γαβριήλ Μπόρκμαν" του Ίψεν με Μινωτή, Χατζηαργύρη, Μανωλίδου (και Γαρμπή, Καλλέργη, Αλεξ. Αντωνόπουλο, Ζαφειροπούλου και Πιπινέζα Οικονομίδου... ένας κι ένας όλοι οι ηθοποιοί). Ακούω ραδιοφωνικά θεατρικά καθώς οδηγώ προς και από τη δουλειά και απορώ πώς δεν τρακάρισα διότι μου είχε τελείως απορροφήσει την προσοχή. Θυμάμαι πόσος ντόρος είχε γίνει όταν το είχε ανεβάσει το Εθνικό τόοοτε αλλά για κάποιο λόγο δεν είχα πάει να το δω - πού να πρωτοπήγαινα? Και δεν ήξερα καθόλου την υπόθεση. Ήταν καινούργιο για μένα, δηλαδή. Οπότε μόλις τελειώσω το ποστάκι μου θα πάω να χαζέψω τις φωτό του αρχείου, δεν θα περιμένω να τις δω εδώ. Δεν ξέρω αλλά οι καρέκλες αυτές μου δίνουν την εντύπωση ότι αν πας να καθήσεις επάνω τους θα σηκώσουν ένα σύννεφο σκόνης. Κανονικά θα έπρεπε να υπάρχει ένα τεράααστιο μουσείο με κοστούμια από διάφορες παραστάσεις και φωτό των ηθοποιών να τα φοράνε. ΄΄Οχι να μουχλιάζουν σε αποθήκες τροφή για ποντίκια ούτε (φρίκη! ελπίζω να μην έγινε, αλλά δεν θα με παραξένευε) να πετάγονται λόγω έλλειψης χώρου. Αλλά οι κυβερνήσεις και οι Μαικήνες έχουν άλλες προτεραιότητες πιο πεζές κι αβανταδόρικες. Ένα μικρό θεατρικό μουσείο είχαμε και είδατε τι τεράστια οικονομικά προβλήματα αντιμετώπισε και πώς κατέληξε.
  4. Έργο μαγειρικής είναι ένα σουφλέ, ένα ιμάμ μπαϊλντί, ή ένα βραστό αυγό. Ενα βιβλίο, ακόμη κι αν είναι 2 πολυτελείς τόμοι, είναι ΟΔΗΓΟΣ μαγειρικής. Σημαντικός λόγω της επίδρασης που είχε στην αστική νεοελληνική μαγειρική (η θεία μου στο χωριό του πατέρα μου, η οποία δεν ήξερε να διαβάζει καλά καλά, αμφιβάλλω αν είχε τον Τσελεμεντέ για γαστριμαργική βίβλο). Αλλά το μεγαλύτερο όλων των εποχών? Σαν διαφήμιση για ταινία δράσης δεκαετίας του '60 είναι. Άλλωστε όταν στο ίδιο εξώφυλλο διαφημίζει και τη "Συνταγή της εβδομάδας από to Pumarro Melissa" ξεφτιλίζεται το μεγαλύτερο έργο μαγειρικής όλων των εποχών από την προσθήκη μιας τσοντούλας. Αλλά ο τσελεμεντικός υπερθετικός ωχριά μπροστα στην πιο σημαντική προσφορά που έγινε ποτέ λίγα τεύχη αργότερα. Θα έλεγα ότι το μήλο της Εύας στον Αδάμ και του Πάρη στην Αφρούλα ήταν σημαντικότερες σχετικές-με-σεξ προσφορές από μία βιντεοκασέτα ακόμη κι αν αυτή είχε γίνει ανάρπαστη στην Ευρώπη πριν φτάσει στην Ελλάδα. Σκεφτείτε μόνο τις συνέπειες που είχαν αυτές και τη διάρκειά τους ενώ τι συνέπειες να έχει η θέαση μιας τέτοιας βιντεοκασέτας? Το πολύ-πολύ μία που κρατάει 9 μήνες.
  5. Ο Οφιούχος υποτίθεται είναι ένας κύριος αγκαλιά με ένα καταραμένο φίδι (ίσως ο Απόλλων με τον Πύθωνα). Οπότε πιο σωστό θα ήταν το περιοδικό αν είχε αυτό στο εξώφυλλο Παρά μια κυρία με Αδαμιαία εεε, Ευαία περιβολή αγκαλιά με ενα φίδι (απαγορευμένο μηλαράκι δεν περίσσευε να ολοκληρωθεί το ταμπλώ?) σαν εικονογράφηση του γνωστού άσματος που έχω νομίζει αναφέρει κι αλλού "Να ‘ταν τρόπος να σου βάλω ένα φίδι / το κορμί σου να τυλίξει, / για να μη φοβάμαι μήπως κάνα χέρι / απάνω σου αγγίξει." Και ο Οφιούχος κανονικά θα έπρεπε να είναι ζώδιο (ο ήλιος περνάει από τη γειτονιά του μεταξύ 29 Νοεμβρίου και 18 Ιανουαρίου), αλλά σάμπως η αστρολογία έχει καμιά βάση στην πραγματικότητα?
  6. Πώς μπορούσαν να φοράνε αυτά τα φαρδιά και μακρύτατα φουστάνια που σέρνονταν χωρίς να τα πατήσουν να γκρεμοτσακιστούν? (Ο νεαρός Φίλιππος στην "Κλυταιμνήστρα", φωτό 3, δεν θα είχε αυτό το πρόβλημα, μια που η φουστίτσα του μόλις κρύβει το (υποθέτω υπαρκτό) βρακάκι του μπροστά και αφήνει μπόλικο ακάλυπτο πίσω :P)
  7. Και αφού η μικρή οθόνη μας έκανε ηδονοβλεψίες με ερωτηματικό, το περιοδικό της μικρής οθόνης βάζει και μια γυμνή φωτό για να απομακρύνει κάθε αμφιβολία. Δεν το ήθελαν, αστείο πράμα... το θέμα το απαιτούσε και τι να κάνουν, το έκαναν.
  8. (1929) Η εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ την περιέγραφε ως "καλλονή όχι εντυπωσιακή, αλλά πραγματική" με χαρακτηριστικά "γνησίως ελληνικά, σύμφωνα με τους κανόνας της συμμετρίας που δίδουν δια την γυναικείαν καλλονήν τα αριστουργήματα των Ελλήνων γλυπτών της αρχαιότητος". Κατά την εφημερίδα ΕΘΝΟΣ, η Καρατζά είχε μια ομορφιά "που απαντάται πολύ συχνά στα σλαυικά φύλα.... Τελικά αρχαιοελληνική ή μοντερνοσλαυική (θα τρίζανε τα κόκκαλα του Παπαρρηγόπουλου) ομορφιά είχε η δις Καρατζά?
  9. 260 επεισόδια!! Τον Γιούγκερμαν γυρίζανε, όχι το "Πόλεμος και Ειρήνη" (1225 σελίδες) - μην πω το "Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο" (4215 σελίδες) και με πείτε υπερβολικό (Ή, για να μείνουμε στην Ελλάδα, τον "Μεγάλο Ανατολικό" με μόλις 2100 σελίδες). Ακόμη και η τριλογία του "Μίχαλου" θα είχε πρόβλημα να βγάλει 260.
  10. Από πότε το άδειασμα συζύγου ή γκόμενου/ας αποτελεί "καλλιτεχνικό" μυστήριο και μάλιστα βαθύ? Λες και μιλάμε για το ποιος πυροβόλησε τον J.R. (όχι οτι αυτό ήταν ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟ αλλά τουλάχιστον ήταν μυστήριο). Αλλά για τον οικογενειακό Θησαυρό της παρακμής πρόκειται. Πράγμα που μου θυμίζει..... @ laura ingalls: Και τι άφταιγε το σοβαρό και έγκυρο περιοδικό αν οι γειτονιές συνέχιζαν να είχαν τον δράκο τους παρά τον πληθωρισμό? (διότι και οι δράκοι θα ακρίβηναν, όχι μόνο οι οικογενειακοί θησαυροί). Οι δράκοι είναι διαχρονική αξία, κάτι σαν τους σατανιστές και τα θαυματουργά μαντζούνια.
  11. Στην Ιοκάστη πεσ' το αυτό. Αλλά φυσικά όλες αυτές οι κοσμοϊστορικές δηλώσεις σελέμπριτις (ακόμη πριν γίνει ψωμοτύρι η έκφραση και περιγράψει τη μισή Ελλάδα - η άλλη μισή είναι influencers) είναι η αποθέωση της κοινοτοπίας και της ανοησίας. Βέβαια πολύ αμφιβάλλω αν τα λένε αυτά ή αν απλώς βάζει λογια στο στόμα τους ο επιμελητής του εξωφύλλου. Διότι οι τίτλοι των θεμάτων (και περισσότερο οι υπότιτλοι) είναι του ίδιου επιπέδου ή και χειρότερου. "Γυμνόστηθες σταρ: Χρωστάνε πολλά στη σιλικόνη" " Το σώμα μιλάει Τι προδίδουν τα σκανδαλιάρικα πόδια των σταρ. "Αστρολογία και εκλείψεις". Χώρια η άγνοια (Το SETI δεν είναι τηλεσκόπιο αλλά συλλογικό όνομα ερευνητικών προγραμμάτων, και υπήρχε καμιά δεκαριά χρόνια πριν το ανακαλύψει το καλό περιοδικό που μάλιστα συγκλονίστηκε όταν το έμαθε. Και πού να μάθουν ότι η γη είναι στρογγυλή, εκεί να δείτε πόσο θα συγκλονιστούν) και η ακρίβεια των προβλέψεων (το 2000 θα δουλεύουμε λιγότερο!). @uskoke: Αν τα 500€ ήταν περίσσευμα ας τα ξόδευε. Το πρόβλημα είναι ότι πολλοί τζογάρουν με λεφτά που δεν τους περισσεύουν. Ή που δεν τους ανήκουν.
  12. Δεν έβλεπα ούτε τη "Γειτονιά" ούτε τη "Λάμψη" αλλα απ' όσο ξέρω η οικογένεια της οποίας τα καμώματα έδειχνε η τελευταία δεν ήταν ακριβώς μια τυπική οικογένεια της διπλανής πόρτας ώστε να θεωρούμε ότι ήταν ένδειξη της αλλαγής προσώπου της Ελληνικής οικογένειας. Η αστροκρατούσα κυρία Βαλσαμά μας προτρέπει "Ας γίνουμε άνθρωποι". Speak for yourself, ma'am. Δεν ξέρω τι είδος του ζωικού ή φυτικού βασιλείου θεωρούσε ως τότε τον εαυτό της και αν ακολουθώντας την προτροπή της εξελίχτηκε σε Homo sapiens το 1994 ή πιο πρόσφατα, αλλά προσωπικά άνθρωπος γεννήθηκα, δεν έγινα. Θα έλεγα τι θα κερδίζαμε από τον τζόγο στα κανάλια, αλλά κωλύομαι διότι το ρετρομάνιαξ είναι οικογενειακό φόρουμ. Πάντως γράφεται με @.
  13. Εμένα μου έκανε η εντύπωση η αλλαγή των ματιών της. Η Ευγενία ήταν όμορφο κορίτσι αλλά δεν είχε τα υπέροχα μάτια της Τζένης.
  14. "Το μαγιό αποκαλύπτει το χαρακτήρα μας" (Τεύχος 180). Μπα? Στον καιρό μου αυτά που αποκαλύπτει ένα μαγιό δεν τα λέγαμε "χαρακτήρα". Ωστόσο αφού αποκαλύπτει χαρακτήρα, μπορούμε να πούμε ότι αυτά που καλύπτει είναι αχαρακτήριστα. "Άντρας: Το σκοτεινό αντικείμενο του πόθου" (Τεύχος 187). Ως άντρας μεν κολακεύομαι να θεωρούμαι αντικείμενο πόθου, έστω κι αν γι' αυτό χρειάζεται σκοτάδι ώστε να μη με βλέπουν. Αλλά οι σινεφίλ εξ υμών θα αναγνώρισαν τον τίτλο της εξαιρετικής ταινίας του Luis Bunuel. Και αναρωτιέμαι, μεταξύ Fernano Rey και Angela Molina, ποιος θα θεωρούσε ότι το αντικείμενο του πόθου ήταν ο κύριος?
  15. Φτυάρι επ' ώμου, εμπρός, μαρς... Βέρα Κρούσκα: Η χρήση του φτυαριού αναβάλλεται. Διότι θα την ξεκινούσα από ένα 8 όταν ήταν νέα και η βαθμολογία θα ανέβαινε όσο μεγάλωνε διότι παρεμεινε γοητευτική. Δεν θυμάμαι ποια ήταν η τελευταία τηλεοπτική σειρά που την είδα και δεν ξέρω πώς είναι τώρα, αλλά πάντως είχε φτάσει το 9.5. Και ομορφιά και ταλέντο. Μαρία Ιωαννίδου: Αν παρέμενε χορεύτρια θα την είχα σε κάποια εκτίμηση, ωραίο σώμα αν και το πρόσωπό της δεν μου άρεσε ποτέ. Αλλά ήθελε να γίνει ηθοποιός, κι εκεί την απεχθανόμουνα. Η προσωποποίηση της ανόητης, και διάφορες δηλώσεις της που έχω διαβάσει κατά καιρούς δεν έχουν βελτιώσει την εικόνα της. Αν ήμουν 20άρης ίσως να έβλεπα μόνο το σώμα, αλλά στα γεράματά μου θέλω και προσωπικότητα και εσωτερική γοητεία. Οπότε 4. Χαριτίνη Καρόλου: Λόγω ηλικίας την θυμάμαι καλά, μου κάνει εντύπωση πως κάποιοι εδώ δεν την ξέρανε καθόλου. Δεν νομίζω ότι χάνανε και πολλά. Κρυόμπλαστρη. Άντε 5 διότι από την Ιωαννίδου καλύτερη ήταν Τόλης Βοσκόπουλος: 0. Enough said. Χρήστος Πάρλας: Ο μόνος από το γκρουπ που έχω δει ζωντανά (Διόνυσος στις "Βάκχες", Ηρώδειο 1976). Συμπαθέστατος και με πολύ ωραία φωνή. Τώρα για ωραίος, δεν θα έλεγα, αλλά δεν είμαι και αρμόδιος να κρίνω. Μπορεί οι κυρίες να βρίσκανε τις σακκούλες κάτω από τα μάτια γοητευτικές. Ούτε νεότερος (στη "Βίλλα των οργίων") ήταν ωραίος κατά τη γνώμη μου. Αλλά ευπαρουσίαστος γενικά, οπότε 7 με επιφύλαξη ότι ίσως άξιζε παραπάνω. Νίκος Ξανθόπουλος: Μονάδα, διότι το 0 το κράτησα για τον Βοσκόπουλο. Η ερμηνευτική του γκάμα περιοριζόταν στο μόνιμο συνοφρύωμα (και ξέρω ότι δεν κρίνουμε ταλέντο εδώ, αλλά ακόμη και η εμφάνισή του ήταν μονότονη μ' αυτά τα ζαρωμένα φρύδια). Και η τραγουδιστική του γκάμα περιοριζόταν σε μία νότα κι αυτή λάθος. Αδύνατον να τον αντέξω στις ταινίες του, έχω δει μόνο μερικές στις οποίες έπαιζε δευτερύοντες ρόλους και δεν καταλάβαινα τι του βρίσκανε οι παραγωγοί και οι γυναίκες. Αλλά έμαθα αργότερα ότι ήταν βιβλιόφιλος. Οπότε ας του βάλω 2.
  16. O Χατζίσκος δεν μου πήγαινε ποτέ για ζεν πρεμιέ, ακόμη κι όταν ήταν ζεν (τον πρόλαβα αποστεωμένο και μεγάλης ηλικίας). Δεν μου ταιριάζει καθόλου για Ιππόλυτος. Ο Αλεξανδράκης ναι. Ο Παπαμιχαήλ στα νιάτα του, ναι. Γενικά οι διανομές μου φαίνονται λίγο αστείες, ειδικά όταν τους ηθοποιούς τους ήξερα σε μεγάλη ηλικία. Η Αλέκα Κατσέλη με σούπερ μίνι στο ρόλο της Άρτεμης? Η Κάκια Παναγιώτου έξωμη Αφροδίτη? Βέβαια ο σκηνοθέτης ήταν υποχρεωμένος να χρησιμοποιήσει τους ηθοποιούςπου είχε στη διάθεσή του, και ξέρω ότι στις παραστάσεις ήταν πολύ πιο πειστικοί απ' όσο φαίνονται στις άψυχες φωτογραφίες. Είχαν σε έκπτωση τα δερμάτινα λουριά το 1953? Το κάθε σανδάλι πρέπει να είχε καμιά δεκαριά μέτρα ή μάλλον πήχες (τότε τις είχαν ακόμη) λουρί, ειδικά ο ημιγονυπετής νεαρός στην πρώτη-πρώτη φωτό. Ντροπή μου αλλά όταν είδα τη φωτογραφία του 1954 με τη Μαίρη Χρονοπούλου στο χορό, με δεδομένο το θέμα του "Ιππολύτου", σκέφτηκα ότι το χορικό που θα τραγουδούσανε παρέα με τη Φαίδρα θα ήταν " Τού αγοριού απέναντι, πείτε του πως πεθαίνω ..." Ντροπή και σε σένα, φωτογράφε. Δεν βγάζουν φωτογραφία ηθοποιού με κοντή φουστίτσα από πολύ χαμηλότερο επίπεδο, διότι υπάρχει κίνδυνος η φωτογράφηση να είναι αμοιβαία. Αυτό ισχύει είτε πρόκειται περί καλλιπύγου κυρίας (Κατσέλη) είτε περί τριχοπόδη μαντραχάλου. Ευτυχώς που ο μινιφορών Αλεξανδράκης είναι αρχαίος και όχι Σκωτσέζος διότι τότε το ενσταντανέ θα κινδύνευε να είναι ακατάλληλο (ή επιμορφωτικό, όπως το δει κανείς) δι' ανηλίκους. Μιλώντας για μαντράχαλους με μίνι, οι 6 γονατισμένοι περικεφαλαιούχοι μπροστά από το άρμα με τον Μένιο τι παριστάνουν? Τα άλογα? Η δύστυχη η Κασσάνδρα.... δεν της έφτανε που δεν πίστευε κανείς τις προφητείες της τότε, έχει και τους απογόνους της (λέμε τώρα) 30βάλε αιώνες μετά να τη χρησιμοποιούν λάθος. Έχω βαρεθεί να ακούω σύγχρονους πολιτικούς να διακηρύσσουν ότι θα διαψευστούν οι Κασσάνδρες... και δεν ξέρουν οι αμαθείς ότι η Κασσάνδρα ΠΡΟΦΗΤΕΥΕ ΣΩΣΤΑ απλώς δεν την πίστευε κανείς (*) οπότε το να αποκαλούν τους αντιπάλους τους Κασσάνδρες είναι σαν να λένε όντι οι αντίπαλοι έχουν δίκιο σε όσα φριχτά προφητεύουν. Η Μέδουσα στο θώρακα της Γκέλλυ (κλίνεται αυτό?) Μαυροπούλου δεν είναι ιδιαίτερα τρομακτική. Μάλλον αστεία μου φαίνεται (*) Το παραμυθάκι βέβαια κάνει κοιλιά σ' αυτό το σημείο. Όταν η Κασσάνδρα υποσχέθηκε στον Απόλλωνα ότι θα του κάτσει αν της δώσει τη χάρη της μαντικής, δεν θα έπρεπε να μαντέψει ο μπούφος θεός ότι του έταζε φούμαρα η γκόμενα κι όταν την έκανε μάντισσα θα του έλεγε μετά "Μετά την απομάκρυνσιν εκ του ταμείου ουδέν λάθος αναγνωρίζεται και μη μου κολλάς πρόστυχε διότι θα σου ρίξω ένα #metoo που δεν θα σε ξεπλένει ούτε η Κασταλία πηγή"? Και όταν η Κασσάνδρα έγινε μάντισσα δεν θα έπρεπε να μάντευε ότι αν δεν έδινε το υπεσχημένο ό,τι πολυτιμότερο έχει μία κόρη στον Απόλλωνα θα έβρισκε τον μπελά της και ότι δεν έπρεπε να τον αφήσει να της δώσει ούτε το ένα φιλάκι που της ζήτησε?
  17. Χε χε όταν άρχισαν να ντύνουν τα πρόσωπα των αρχαίων δραμάτων με όχι "αρχαία" ρούχα γκρίνιαξαν πολλοί για τον ασυγχώρητο εκσυγχρονισμό και αναχρονισμό...αλλά παρατηρώ ότι στις ακαδημαϊκές παραστάσεις του Ροντήρη (βλέπω τον Αγαμέμνονα) οι αρχαίοι ντύνονται με τρόπο που δεν θυμίζει ιδιαίτερα Μυκηναϊκά ρούχα και όπλα. Οι χλαμύδες και τα ιμάτια και τα κράνη μου θυμίζουν περισσότερο αποκριάτικες στολές. Και ούτε μοιάζουν με το πώς ντύνονταν οι αρχαίοι ηθοποιοί της εποχής του Αισχύλου.
  18. Απαίσια η φωτογραφία της Α.Β. από πάνω ακριβώς. Και μάλιστα με ακριβώς δίπλα να λέει "το μυστικό της ομορφιάς της". Πραγματικά μυστικό, αφού μοιάζει να είναι κρυμμένη καλά η ομορφιά της πίσω από το μακιγιάζ, το ύφος της, και το χτένισμα που την κάνει να φαίνεται ημιφαλακρή. Μάλιστα. Ο Δαδινόπουλος "χαζομπαμπάς" και "κατάντησε σπιτόγατος". Τι κατάντια για έναν σύζυγο / μπαμπά να αφοσιώνεται στην οικογένειά του. Έπρεπε να είναι κεραμιδόγατος και να αγνοεί το μωράκι του για να αρέσει στον "Οικογενειακό" (τρομάρα του) Θησαυρό?
  19. Παρατηρήσεις: Στη 12η νύχτα ο Σεβαστιανός και η Βιόλα είναι δίδυμα αδέρφια που μοιάζουν τόσο ώστε η Βιόλα ντυμένη αντρικά και ο Σεβαστιανός είναι απαράλλαχτοι (πράγμα που δημιουργεί μπερδέματα). Στην παράσταση του Εθνικού τους ρόλους έπαιζαν ο Κατράκης με τη Μανωλίδου. Δεν μπορούσαν να βρουν δύο πιο αταίριαστους στην εμφάνιση ηθοποιούς? Το μακιγιάζ μπορεί να κάνει θαύματα, και οι (εκπαιδευμένοι) θεατές ενός θεάτρου ξέρουν τις θεατρικές συμβάσεις που επέτρεπαν π.χ. στον Παβαρόττι να παίζει τον Ρανταμές τον μοιραίο γκόμενο στην Αΐντα, αλλά υπάρχει και όριο. Στη φωτογραφία που βλέπουμε τους δυο τους με τη Βιόλα τραβεστί απαιτείται τεράστια "willful suspension of disbelief" (δεν ξέρω την αντίστοιχη ελληνική έκφραση) για να δεχτούμε ότι ήταν απαράλλαχτοι. Είχα δει μια ωραιότατη παράσταση/διασκευή της 12ης νύχτας με Μυλωνά - Βασιλάκου (και Ξένια Καλογεροπούλου γλυκύτατη Ολίβια), και είχαν βρεί έναν ηθοποιό που έμοιαζε αρκετά με τη Βασιλάκου ντυμένη αντρικά. ΝΟΜΙΖΩ ήταν ο Ισίδωρος Σιδέρης αλλά μπορεί να θυμάμαι λάθος. Πάντως μια χαρά αποδεχόσουν ότι ήταν δυνατόν να τους μπερδέψει κανείς. Ρωμαίος και Ιουλιέττα Κοτζάμου άρχοντες οι Καπουλέτοι, στον ημιόροφο είχαν την κρεββατοκάμαρα της κόρης τους? Σ' αυτό το επίπεδο κανονικά έπρεπε να υπάρχει το αντίστοιχο της σαλοτρεπαζαρίας και λίβινγκ ρουμ στο πιο αρχοντικό και σπάταλο βέβαια, με αίθουσες χορού και δε συμμαζεύεται κι απο πάνω οι κρεββατοκάμαρες, κι ο Ρωμαίος έπρεπε να ρίξει σκαρφάλωμα για να ανέβει στο μπαλκόνι. Εδώ αν σκύψει η Ιουλιέττα του πιάνει το χέρι. Ο Πειρασμός: Ο Γιάννης Βεάκης είχε τα φρύδια-περισπωμένες και τα μάτια του Αιμίλιου. Τα αυτιά θα ήθελα να ήξερα από ποιον τα κληρονόμησε. Μάλλον κι από τους δύο γονείς αθροιστικά. Η φωτογραφία της Βάσως Μανωλίδου επιεικώς την αδικεί μ' αυτές τις δοντάρες. Αν με ρωτούσαν ποια ηθοποιός ήταν θα μάντευα Μαρίκα Νέζερ (που δεν ξέρω καθόλου πώς ήταν στα νιάτα της) Βασ. Ληρ Ο Άρης Μαλλιαγρός αγνώριστος χωρίς το μονόκλ του, αλλά και νέος είχε αυτό το ύφος που τον έκανε να παίζει διεφθαρμένους τύπους αργότερα. Πέρσες: Συγκρίνοντας τη φωτό του Μινωτή-αγγελιαφόρου με του Μινωτή-Άμλετ δεν μπορώ να μην παρατηρήσω ότι του πήγαιναν καλύτερα οι αρχαίοι ρόλοι Καταπληκτική η φάτσα του Χριστόφορου Νέζερ! Πρέπει να ήταν πολύ εύπλαστη. Την "Ηλέκτρα" του 1978 την είχα δει στο Ηρώδειο, αλλά δεν θυμάμαι πολλά για την παράσταση, παρόλο που κανονικά θα έπρεπε, διότι είχε κορυφαίους ηθοποιούς και γενικά οι θεατρικές παραστάσεις μου εντυπώνονταν (σε αντίθεση με κινηματογραφικά έργα που τα ξεχνούσα πριν βγω από την αίθουσα καλά-καλά). Περιμένω εναγωνίως τη συνέχεια των φωτογραφιών. Ελπίζω το αρχείο του Εθνικού να παραμείνει online και διαθέσιμο στον αιώνα τον άπαντα, διότι έχει θησαυρούς. Αλλά δεν φαίνεται να ενημερώνουν τη σελίδα από τότε που πρωτοφτιάχτηκε. Έχει μείνει στο 2006. Σε κάποια φάση έβρισκα ηχογραφημένες παραστάσεις και στο αρχείο του ΚΘΒΕ, αλλά πριν καιρό που πήγα δεν μπόρεσα να τις βρω, που θα πει αυτά μπορούν κάθε στιγμή να εξαφανιστούν.
  20. Μου κάνει εντύπωση που η Παξινού έπαιζε την κυρία Άλβινγκ το 1934, όταν ήταν πολύ νέα για τον ρόλο. Βέβαια το 1951, όταν εκείνη είχε την κατάλληλη ηλικία, ο Μινωτής έπαιζε τον γιο της, που ήταν ακόμη πιο αταίριαστο. Πάντως στο ηχογραφημένο θεατρικό είναι συγκλονιστική, αν και βρίσκω τη Χατζηαργύρη, με μια πιο συγκρατημένη ερμηνεία, ακόμη καλύτερη. Η Παξινού έπαιζε την κα. Άλβινγκ μάλλον υπερβολικά, σαν Ελληνίδα μάνα 😃.
  21. Χάνομαι συχνά στο αρχείο του Εθνικού, αλλά κυρίως ψάχνω μαγνητοσκοπημένες ή μαγνητοφωνημένες παραστάσεις. Αυτές οι παλιές φωτό είναι υπέροχες. Δεν είχα πάει τόσο πίσω. Μέγιστος ηθοποιός ο Βεάκης, αλλά για Οθέλλος δεν μου ταιριάζει. Είναι βέβαια και το ότι συνήθως συνδέω ρόλους με συγκεκριμένους ηθοποιούς. Ο Οθέλλος που φαντάζομαι είναι ο Πλάσιντο Ντομίνγκο. Ο κατά φαντασίαν ασθενής έχει το πρόσωπο του Χριστόφορου Νέζερ. Όμως ας πούμε ο Λεπενιώτης μου ταιριάζει μια χαρά για αρχοντοχωριάτης ας είναι ο ρόλος για μένα αναπόσπαστα συνδεδεμένος με τη φάτσα του Ανδρέα Φιλιππίδη. Βεάκης για Οθέλλος? Όχι. Ωστόσο αν τον έβλεπα να παίζει το ρόλο μπορεί να είχα διαφορετική γνώμη. Ένας ηθοποιός σαν τον Βεάκη μπορεί να πείσει ας μην έχει την "κατάλληλη" φυσιογνωμία.
  22. Χμμμ... "Δόσμου" είναι λάθος γιατί το κάνει μία λέξη, αλλά αν τα έγραφε χώρια "Δος μου" θα ήταν σωστό αφού το β' πρόσωπο της προστακτικής αορίστου του "δίδωμι" ήταν "δος". Δεν ξέρω πότε έγινε "δώσε" με ωμέγα και με ποια δικαιολογία - έτσι κι αλλιώς το δίδωμι πηγαινοερχόταν από ¨"δω" σε "δο" όπως του κατέβαινε: ἔ-δω-κα ἔ-δω-κας ἔ-δω-κε ἔ-δο-μεν ἔ-δο-τε ἔ-δο-σαν Το "παξυμάδι" ήταν υπαρκτή γραφή, μάλλον λόγω παρετυμολογίας διότι διαβάζω σέ ένα λεξικό του 1866 αλλά σύμφωνα με το online λεξικό του Τριανταφυλλίδη η λέξη δεν έχει ετυμολογικά σχέση με το απόξυσμα (" [μσν. παξιμάδι < παξιμάδιον < παξαμάδιον (ανομ;) υποκορ. του ελνστ. παξαμ(άς) -άδιον = -άδι από το όν. του αρτοποιού Παξαμά] ") Υποψιάζομαι ότι ο συντάκτης της διαφήμισης βρήκε το στιχούργημα σε κανέναν παλιό καζαμία ή φολκλοροσυλλογή που το έγραφε έτσι. Φυσικά οι διαφημίσεις ήταν όντως συχνά γεμάτες λάθη οπότε είναι πολύ πιθανό να είναι απλώς παροράματα. Ώστε οι σπουδές Στο "Δαίδαλος" σημαδεύουν μισθούς που προσφέρουν "δύναμη, γοητεία, άνεση". Δηλαδή όταν έβγαιναν οι απόφοιτοι για γκομενότσαρκα για να φανούν πιο γοητευτικοί θα έπρεπε εκτός από το ξεκούμπωτο πουκάμισο με χρυσή αλυσσιδίτσα ή τα χίππικα χαϊμαλιά ή τα λιγδωμένα μαλλιά - η 4 Απριλίου έπεφτε Τρίτη το 1972, δεν θυμάμαι τι ήταν της μόδας τότε - να βάζουν και ταμπελάκι "Μισθός 6000 μηνιαίως"?
  23. Συμπέρασμα: Πρέπει να δω το "Οι βάσεις κι η Βασούλα". Δεν το έχω δει ποτέ (με απωθεί και ο τίτλος)
  24. Μπα? Καινούργιο γκρουπ? Για να σκεφτώ. Γυναίκες: Σε κατάταξη, κανένας δισταγμός. Ναθαναήλ (Επιχείρησις Απόλλων), Λάσκαρη, Βαλσάμη. Αλλά για βαθμολογία θα δίσταζα, διότι και οι τρεις θα είχαν προς μεγάλη. Η Ναθαναήλ έμοιαζε και σέξυ και συμπαθής και έξυπνη. Και γέρασε καλύτερα από τη Λάσκαρη. Η Λάσκαρη δεν μου άρεσε στο πρόσωπο ιδιαίτερα (είχε και κάτι από απλώς θρασύ μέχρι έκφυλο, ανάλογα το ρόλο), το κορμί της βεβαίως ήταν υπέροχο, αλλά η Ναθαναήλ δεν υστερούσε κι εκεί. Από την άλλη η Βαλσάμη ήταν πολύ όμορφη στο πρόσωπο αλλά πολύ γλυκειά για να τη δεις πονηρά. Τη Βαλσάμη θα την ήθελα για σύζυγο, τη Λάσκαρη για γκόμενα, αλλά η Ναθαναήλ θα ήταν και τα δύο σε ένα πακέτο, και ξέρω ότι είμαι αρσενικό φαλλοκρατικό γουρούνι μ' αυτά που γράφω, δεν χρειάζεται να μου το πείτε.. Άνδρες: Αναλύοντας αυστηρά τα χαρακτηριστικά τους, ο Κακκαβάς θα έπρεπε να ήταν πρώτος, με 10. Ωραίο σώμα και όμορφο πρόσωπο (αν και παιδικό, από την πρώτη του εμφάνιση μαθητούδι στη Στέλλα μέχρι την τελευταία ταινία του που θυμάμαι να έχω δει δεν έμοιαζε να είχε αλλάξει καθόλου). Αλλά η γοητεία αν και βοηθιέται φυσικά από την καλή εμφάνιση βγαίνει από κάτι εσωτερικό, και στον Κακκαβά δεν μπορούσα να δω κάτι τέτοιο, ήταν μόνο (ωραιότατο) περιτύλιγμα. Θα του ταίριαζε να λέγεται Μίμης Ντενίσης. Οπότε 8, διότι το περιτύλιγμα *ήταν* ωραίο. Ο Μπάρκουλης από την άλλη τα είχε όλα, και ωραία φωνή, οπότε θα του βάλω 9. Θα του έβαζα 10 αλλά κακογέρασε. Βέβαια μιλώντας για κακογέρασμα, τα πρωτεία έχει ο Παπαμιχαήλ μετά τα 30 του. Νεαρός ήταν όμορφος, αλλά από την εποχή του "Η κόρη μου η σοσιαλίστρια" και μετά είχαν αρχίσει να προστίθενται κιλά, προγούλια, μάγουλα, που δεν τα έχασε ποτέ - καλά, και η Α.Β. ξεχείλιζε από τα ρούχα της στη "σοσιαλίστρια". Οπότε 5 και πολύ του πάει.
  25. Πλάκα έχουν οι δυο φωτογραφίες με τον Πάριο. Εκείνος μεν είναι τελείως αλλαγμένος, η Α.Β. έμεινε η ίδια.
×
×
  • Create New...