Jump to content

click

Members
  • Content Count

    28
  • Joined

  • Last visited

Community Reputation

49 Excellent

About click

  • Rank
    RetroN00b
  1. Δεν ξέρω αν υπάρχει σχετικό θέμα αλλά πέρα από τα τυποποιημένα φαγητά υπάρχουν και κάποια πιάτα ρετρό που κάποτε ήταν πολύ της μόδας και πλέον όχι. Μπορώ να θυμηθώ για παράδειγμα την σαλάτα του σέφ (με μαρούλι, αγγούρι, βραστό αυγό, ζαμπόν, κίτρινο τυρί και σώς από μαγιονέζα-κέτσαπ-μουστάρδα) την οποία στα 80s και αρχές 90s την είχαν στο μενού τους από τα πιο κυριλέ εστιατόρια μέχρι την κάθε πιτσαρία και σουβλαντζίδικο. Επίσης άλλο κλασικό πιάτο αυτής της εποχής ήταν το σουφλέ ζυμαρικών με τυριά μπέικον και κρέμα γάλλακτος στον φούρνο. Στα σπίτα σε γιορτές, γλέντια κλπ δεν υπήρχε τραπέζι που να μην έχει και ένα σουφλέ!
  2. Είμαι αντίθετος κάθε φεμινιστικού κινήματος και γενικότερα κάθε κινήματος που προσπαθεί να εξισώσει τα 2 φύλα ή να προτάξει το ένα έναντι του άλλου. Αλλά είμαι αντίθετος και με την άποψη πως το ένα φύλο είναι ανώτερο από το άλλο με οποιαδήποτε έννοια. Πιστεύω στην διαφορετικότητα των δύο φύλων και στην ισότητα τους με την έννοια την ισοτιμίας, ως προς τις ίδιες ευκαιρίες σε αυτά και στον ίδιο σεβασμό προς αυτά. Σε κάποιους τομείς ναι ο άντρας είναι ανώτερος από την γυναίκα όπως και σε κάποιους άλλους η γυναίκα είναι ανώτερη από τον άντρα. Γενικά θεωρώ με βάση αυτά που βλέπω και από την δική μου εμπειρία πως γενικά οι γυναίκες είναι ικανότερες σε περισσότερους τομείς από τους άντρες, απλά υπάρχουν ορισμένοι τομείς που οι άντρες είναι πολύ ικανότεροι από τις γυναίκες λόγω της διαφορετικής τους φύσης. Συνολικά όμως δεν μπορώ να πω πως το ένα φύλο είναι ανώτερο από το άλλο σε καμία περίπτωση. Ως ετούτου αν και θεωρώ πως το να κρατάς ή να αλλάζεις επώνυμο δεν υποδεικνύει τίποτα για την ισότητα των φύλων, ωστόσο πιστεύω πως είναι προτιμότερο η γυναίκα να κρατάει το επίθετό της ώστε να φανερώνει και την καταγωγή της. Αυτά από έναν άντρα. Υ.Γ. Η γυναίκα μου κράτησε το επώνυμό της και η κόρη μου έχει πάρει διπλό επώνυμο και από τους 2 μας.
  3. To Dr.Pepper είναι πολύ διαδεδομένο και στην Αμερική. Εμένα μου αρέσει η κλασική coca cola μόνο, την zero και ιδιαίτερα την light δεν μπορώ ούτε να τις πιώ, μου φέρνουν αηδία. Αλλά περισσότερο μου αρέσει η coca cola σε συνδυασμό με ρούμι, Havana Club. Είναι το αγαπημένο μου ποτό. Γενικά προσπαθώ να αποφέυγω την πολύ κατανάλωση της, δεν είναι και ότι καλύτερο για την υγεία. Στην Αμερική επίσης βγαίνει και Fanta φράουλα αν θυμάμαι καλά (μπορεί να είναι κε κεράσι), αλλά είναι υπερβολικά γλυκό. Όσο για την αντίπαλη Pepsi, θα την πιω αν δεν υπάρχει coca cola αλλά δεν με τρελαίνει κιόλας. Επίσης δεν με τρελαίνουν τα Sprite και 7UP είναι πολύ γλυκά. Επίσης μου αρέσουν πολύ εναλλακτικά οι πορτοκαλάδες της Εψα.
  4. Δεν ξέρω, δεν μένω πλέον στην Αθήνα. Πριν καμια εβδομάδα που είμουν εκεί είδα πως και τα δύο Hardrock έχουν κλείσει. Επίσης είδα κλειστό και το Ruby Tuesday που θυμόμουν στη Γλυφάδα. Δεν ξέρω αν και αυτή η αλυσσίδα έχει αποσυρθεί συνολικά.
  5. Πλέον και τα Hardrock cafe αποτελούν παρελθόν. Υπήρχε ένα στην Φιλελληήνων στο κέντρο και ένα στην Γλυφάδα.
  6. Όντως La Mamounia, το είχα ξεχάσει εντελώς αυτό. Στην αρχή της Βουλιαγμένης που αργότερα έγινε στα 00s Club22 αλλά και άλλα σκυλάδικα κατά καιρούς. Αυτό στα 90s απέναντι από το Camel (το πρώτο camel) στην άλλη μεριά της Βουλιαγμένης πως το λέγανε το θυμάται κανείς;
  7. Ας αναφέρουμε τις γνωστές Disco των 80s και τα μετέπειτα Night clubs με DJs όπου διασκεδάζαμε. Κάποια από τα οποία συχνά γίνονταν και franchising σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας. Για αρχή μου έρχονται στο μυαλό: 80s Barbarella Αυτοκίνηση 90s Loft Mercedes Camel club Status Plus Soda Βαρελάδικο (Ελληνάδικο) 00s Privilege De Stijl Envy Club22
  8. Η ολυμπιακή ομάδα της Αμερικής του '88 δεν είχε μόνο τον David Robinson, αλλά και πολλούς άλλους μεγάλους παίχτες που κάνανε μεγάλη καριέρα στο ΝΒΑ έπειτα όπως Hersey Hawkins, Dan Majerle, Danny Manning, Mitch Richmond. Όσο για την ομάδα της Γιουγκοσλαβίας απλά δείτε το ροστερ της εδώ http://en.wikipedia.org/wiki/Basketball_at_the_1988_Summer_Olympics [h=1][/h]
  9. Αν ο Γιοβάισα έβαζε το τρίποντο... Ο Αργύρης Καμπούρης ευστοχεί στις 2 βολές, 4 δευτερόλεπτα πριν την λήξη και κάνει το σκορ 101-103. Οι Σοβιετικοί έχουν την κατοχή και στο τελευταίο δευτερόλεπτο ο Γιοβάισα ευστοχεί σε τρίποντο. Το παιχνίδι λήγει και βρίσκει τους Σοβιετικούς νικητές με τελικό σκορ 104-103. Η απογοήτευση για τους Έλληνες φίλαθλους είναι μεγάλη. Αν και οι Έλληνες παίχτες είναι οι μεγάλοι ήρωες των επόμενων ημερών γρήγορα το μεγάλο κατόρθωμα ξεχνιέται και ο ενθουσιασμός ξεφουσκώνει. Στην συνείδηση πλέον του Έλληνα φίλαθλου άλλα και του κάθε Έλληνα έχει πλέον ριζώσει για τα καλά η αντίληψη πως είμαστε και θα είμαστε πάντα μια μικρή χώρα σαν πολλές άλλες, που πάντα θα ερχόμαστε στην καλύτερη περίπτωση δεύτεροι. Η πολιτεία δεν επενδύει ιδιαίτερα στον Ελληνικό αθλητισμό τα επόμενα χρόνια και ο Νίκος Γκάλης γρήγορα διαπιστώνει πως οι προοπτικές για την καριέρα του στην Ελλάδα είναι περιορισμένες. Μετά την μεγάλη εμφάνισή του στο Ευρομπάσκετ του 87 οι προτάσεις από τους μεγάλους συλλόγους της Ευρώπης και του ΝΒΑ έρχονται η μία πίσω από την άλλη. Τελικά αποφασίζει να γυρίσει πίσω στην Αμερική όπου υπογράφει με τους Boston Celtics του Larry Bird οι οποίοι διατηρούν ακόμα τα δικαιώματά του από τα draft του ʽ79. Εκεί που φαίνεται πως οι μεγάλες μέρες των Celtics είναι παρελθόν, η ομάδα ανανεώνεται και με το δίδυμο Bird-Γκάλης φτάνει σε 4 ακόμα συνεχόμενους τελικούς όπου στους τρεις από αυτούς κερδίζει τον τίτλο του πρωταθλητή του NBA. Οι Bulls μην καταφέρνοντας να ξεπεράσουν το εμπόδιο των Celtics του Γκάλη στα play offs του ʽ91 και του ʽ92 δεν καταφέρνουν να πάρουν πρωτάθλημα. Ο Jordan απογοητευμένος αποχωρεί από τους Bulls το ʽ93 και ύστερα από 2 ακόμα αποτυχημένες χρονιές με τους Detroit Pistons παίζοντας δίπλα στον άσπονδο φίλο του Isiah Thomas, εγκαταλείπει οριστικά το μπάσκετ για να αφοσιωθεί στο Baseball μένοντας το όνομά του στην ιστορία δίπλα σε παίχτες όπως ο Dominique Wilkins, o Barkley, o Drexler και o Malone σαν ένας ακόμα καλός παίχτης που δεν κατάφερε να γίνει πρωταθλητής. Ο Γκάλης μην μπορώντας πλέον ποτέ να ξαναπαίξει με την Εθνική λόγω των κανονισμών της FIBA, παίρνει την Αμερικάνικη υπηκοότητα λίγους μήνες πριν το καλοκαίρι του 92 και εκπροσωπεί την Αμερική στους Ολυμπιακούς της Βαρκελώνης ως μέλος της Dream Team όπου στέφεται χρυσός ολυμπιονίκης δίπλα στους άλλους αστέρες του ΝΒΑ. Στον τελικό με την ΕΣΣΔ σκοράρει το νικητήριο καλάθι με διπλό σπάσιμο στην εκπνοή μπροστά στον Σαμπόνις παίρνοντας ρεβάνς έτσι από τους σοβιετικούς με το ίδιο τελικό σκορ της ελληνικής ήττας του ευρωμπάσκετ ʽ87 (104-103). Στους ίδιους Αγώνες η Βούλα Πατουλίδου κατακτά το μοναδικό μέχρι σήμερα χρυσό μετάλλιο για την Ελλάδα, ενώ ο Πύρος Δήμας το πρώτο του χρυσό αλλά με τα χρώματα της Αλβανίας καθώς το Ελληνικό κράτος και ο ΣΕΓΑΣ λόγω χαμηλών κονδυλίων δεν ξεκινούν ποτέ τις διαδικασίες να τον φέρουν στην Ελλάδα. Στα επόμενα χρόνια και αφού ο Γκάλης έχει αποχωρήσει από το μπάσκετ κρεμώντας την φανέλα του στο Boston Garden θα ασχοληθεί στη συνέχεια με την πολιτική και θα γίνει τελικά κυβερνήτης της Μασαχουσέτης με το κόμμα των Δημοκρατικών. Τον δρόμο του Γκάλη εκτός Ελλάδας ακολουθούν και άλλοι Έλληνες μετά το '87. Γιαννάκης και Χριστοδούλου μεταγράφονται στην Μπαρτσελόνα όπου κατακτούν 2 φορές το Ευρωπαϊκό κύπελλο σταματώντας την κυριαρχία της Γιουγκοπλάστικά. Ο Φασούλας συνεχίζει την καριέρα την Ιταλία. Το Ελληνικό μπάσκετ σε συλλογικό επίπεδο είναι ανύπαρκτο στην Ευρώπη ενώ σε εθνικό στις επόμενες μεγάλες διοργανώσεις περιορίζεται σε θέσεις κοντά στην 10άδα με καλύτερη την 8η θέση στο Ευρομπάσκετ του '89. Ο Πέτροβιτς δεν θα έρθει στην Ευρώπη να συζητήσει με τον Παναθηναϊκό, το γνωστό τραγικό τέλος δεν θα έρθει ποτέ και ο ίδιος θα συνεχίσει την καριέρα του στο ΝΒΑ για αρκετά ακόμα χρόνια. Μετά το Ευρομπάσκετ του ʽ87, οι Σοβιετικοί επιστρέφουν θριαμβευτές στην Μόσχα και το εθνικό φρόνημα των Σοβιετικού λαού αναπτερώνεται. Ως συνέπεια κατακτούν και το Euro του ʼ88 στο ποδόσφαιρο νικώντας στον τελικό την Ολλανδία. Η χώρα με τις δύο αυτές μεγάλες κατακτήσεις αυξάνει το κύρος της παγκοσμίως. Οι μικρές Σοβιετικές δημοκρατίες νοιώθουν πλέον πιο σίγουρες από ποτέ κάτω από την ομπρέλα της «μεγάλης αρκούδας» και η ρήξη με την Μόσχα δεν έρχεται ποτέ. Η περεστρόικα του Γκορμπατσόφ ολοκληρώνεται με επιτυχία και οι Σοβιετικοί κερδίζουν τον πόλεμο του Αφγανιστάν απέναντι στους Μουτζαχεντίν. Η Αλ-κάιντα δεν θα ιδρυθεί ποτέ, ούτε θα συμβεί η 11η Σεπτεμβρίου στα επόμενα χρόνια. Οι Σοβιετικοί ελέγχοντας πλέον την κατάσταση στην μέση Ανατολή, υπογράφουν ενεργειακά συμβόλαια με τον Σαντάμ Χουσειν, και ακολουθούν συμφωνίες με Ιραν, Εμιράτα και Ιορδανία. Τελικά ακόμα και οι Σαουδάραβες στρέφονται προς τους Ρώσους και οι Αμερικάνοι χάνουν κάθε έλεγχο των πετρελαίων στην περιοχή αλλά και την πολιτική τους επιρροή. Με την διακήρυξη της ανεξαρτησίας της Πλαστίνης το ʽ88 ξεσπά στην συνέχεια πόλεμος κατά του Ισραήλ. Με την βοήθεια της Ρωσίας και των γύρω ισχυρών πλέον αραβικών χωρών οι Παλεστίνιοι μπάινουν στην Ιερουσαλήμ και πάινρουν πίσω τα χαμένα εδάφη από το Ισραήλ ιδρύοντας ανεξάρτητο αυτόνομο κράτος. Η ΕΣΣΔ επιβάλλεται και στον εμφύλιο της Αγκόλας και αποκτά έτσι πρόσβαση και στον φυσικό πλούτο της Αφρικής. Μπαίνοντας στην δεκαετία του ʼ90 η ΕΣΣΔ είναι πλέον η απόλυτη παγκόσμια υπερδύναμη. Ο κομμουνισμός δεν καταρρέει και το τοίχος του Βερολίνου δεν πέφτει. Θα πέσει όμως 2 χρόνια αργότερα με αντίστροφα αποτελέσματα. Οι Δυτικογερμανοί τρέχουν να μπούνε στον "σοσιαλιστικό παράδεισο" της Ανατολικής Γερμανίας. Η Ενωμένη Γερμανία είναι πλέον μια ακόμα χώρα του ανατολικού μπλοκ και ο ψυχρός πόλεμος εντείνεται ακόμα περισσότερο. Με την ισχυρή Γερμανία εκτός δύσης πλέον, το όραμα της ενωμένης Ευρώπης δεν εκπληρώνεται ποτέ. Η συνθήκη του Μάαστριχ δεν υπογράφεται το ʽ93, το Ευρώ δεν έρχεται και τα δυτικά κράτη τις Ευρώπης αυξάνουν την εξάρτησή τους από τις ΗΠΑ. Η Αμερική χάνοντας τον ελέγχο των πετρελαίων της μέσης ανατολής γρήγορα οδηγείται σε ενεργειακή κρίση και πολιτική αστάθεια. Στις προεδρικές εκλογές του ʼ88 οι ρεπουμπλικάνοι χάνουν από τους δημοκρατικούς και πρόεδρος της Αμερικής εκλέγεται ο Ελληνοαμερικανός Michael Dukakis αντί του Bush. Πλέον η Αμερική δεν έχει την δύναμη να καθορίζει την τύχη του πλανήτη σε όλα τα επίπεδα. Η Αθήνα έτσι αναλαμβάνει τους Ολυμπιακούς αγώνες του ʽ96 αντί της Ατλάντα. Οι Έλληνες αθλητές δεν κατακτούν κανένα μετάλλιο στους αγώνες όμως στοιχίζουν σχεδόν τo 1/3 των χρημάτων σε σχέση με αυτούς που θα γίνονταν 2004 και δεν επιβαρύνουν την οικονομία της χώρας. Μέσα στην πρώτη δεκαετία της νέας χιλιετίας η οικονομική κρίση για την Αμερική βαθαίνει με τον καιρό και τελικά μόνη της επιλογή είναι να στραφεί πλέον στα πετρέλαια της λατινικής Αμερικής. Με σύμμαχο το ΝΑΤΟ και χώρες όπως η Μ.Βρετανία, Γαλλία, Ιταλία και Ιαπωνία ξεκινά πόλεμο στην Βενεζουέλα του Τσάβες. Η κομμουνιστική Κούβα όμως εξοπλισμένη με την τελευταία πολεμική τεχνολογία των Σοβιετικών στέλνει στρατεύματα στην Βενεζουέλα για να ενισχύσει τον Τσάβες. Η ΕΣΣΔ που δεν τα πάει καλά με τον εκκεντρικό Τσάβες κρατά ουδέτερη στάση αρχικά στον πόλεμο. Όταν όμως οι Αμερικάνοι υποκινούμενοι από το εβραϊκό λόμπι που ζητάει εκδίκηση για το Ισραήλ επιτίθενται και στην Κούβα, είναι αναγκασμένη να επέμβει και αυτή. Ο τρίτος παγκόσμιος πόλεμος είναι γεγονός και μέχρι το τέλος του 2013 το ανθρώπινο είδος έχει εξαφανιστεί από τον πλανήτη. Οι μόνοι επιζώντες είναι οι Κοσμοναύτες των Ρώσων που βρίσκονται καθ οδόν για τον Άρη με σκοπό την κατάκτηση του κόκκινου πλανήτη την ημέρα της συμπλήρωσης των 100 χρόνων από την Οκτωβριανή επανάσταση. Αν ο Γιοβάισα είχε βάλει αυτό το τρίποντο σήμερα η ζωή θα συνεχιζόταν σε άλλο πλανήτη.
  10. Εσύ έτσι ερμηνέυεις το ποστ μου; Ο Σένα ήταν διάσημος και αγαπητός στο κοινό της F1 και πολύ πριν τον θάνατό του. Όμως για σκέψου π.χ. να σκοτωνόταν ο Σουμάχερ σε έναν αγώνα στο απόγειο της καριέρας του μόλις είχε πάρει το 7ο του προτάθλημα! Όπως και να το κάνουμε ένα τέτοιο ατύχημα σαν του Σένα την συγκεκριμένη χρονική στιγμή μεγαλώνει τον θρύλο γύρο από τον οδηγό. Ο Σένα φυσικά και ήταν πολύ μεγάλος όμως οι συγκυρίες τον κάνουν να φαίνεται στα μάτια πολλών πολύ μεγαλύτερος σε σχέση με άλλους εξίσου μεγάλους οδηγούς, και δεν ήταν. Όσο για τον εγωισμό του, ναι ήταν πολύ και ναι θα μπορούσε να είχε καταφέρει ακόμα πιο πολλά στην καριέρα του και ίσως να ζούσε ακόμα αν ήταν λίγο πιο συνεργάσιμος σε κάποιες στιγμές της πορείας του.
  11. Ο Σένα ήταν ένας πολύ μεγάλος οδηγός με τεράστιο ταλέντο που οδηγούσε με πάθος, όμως είχε ένα μεγάλο ελάτωμα, το οποίο έχουν και πολλοί άλλοι οδηγοί της F1. Δεν μπορούσε να καταλάβει πως το συγκεκριμένο σπορ είναι ομαδικό και όχι ατομικό. Ακόμα και αν είσαι ο καλύτερος οδηγός του κόσμου, αν δεν συνεργάζεσαι σωστά με την ομάδα σου δεν θα πας μπροστά. Δεν είναι όπως όταν οδηγείς καρτ. Ο Σουμάχερ και ο Προστ που ήταν επίσης μεγάλοι οδηγοί αλλά ταυτόχρονα πιο μετριοπαθείς και με διαφορετική αντίληψη των καταστάσεων, κατάφεραν περισσότερα από ότι ο Σένα. Ο Σενα ναι ήταν αδικοχαμένος γιατί σε αυτόν έλαχε να την πληρώσει για τις "χοντράδες" της FIA στα ζητήματα ασφαλείας, σε μία περίπτωση μάλιστα που ο ίδιος δεν έφταιγε, όμως από την άλλη πολλές αλλές φορές ο εγωισμός του τον έκανε να ρισκάρει την δική του αλλά και των άλλων ασφάλεια χωρίς λόγο.
  12. Εγώ θυμάμαι που κάθε φορά που έμπαινε γκόλ σε έναν αγώνα, ο Ciao εμφανιζόταν στο κάτω μέρος της οθόνης κάνοντας καθε φορά και διαφορετικό πανηγυρισμό
  13. Αν δεν συνέβαινε το ατύχημα στην Ιμολα το σίγουρο είναι πως αργά ή γρήγορα αυτός ή κάποιος άλλος οδηγός θα σκοτωνόταν. Μετά το ατύχημα αλλάξαν πολλά στους κανονισμούς της F1 υπέρ της ασφάλειας και δυστυχώς κατά του θεάματος. Επίσης δεν νομίζω πως θα είχαν αλλάξει πολλά ως προς την πορεία της καριέρας του Σουμάχερ. Το πολύ να είχε πάρει ο Σένα ένα ακόμη πρωτάθλημα. Είχε αρχίσει ούτως ή άλλως η καμπή στην καριέρα του και ο Σουμάχερ ήταν έτσι και αλλιώς το νέο αίμα του σπορ. Ο Σένα ήταν σίγουρα ένας από τους κορυφαίους οδηγούς όλων των εποχών, αλλά μεγάλο μέρος του μύθου γύρω από το όνομα του οφείλεται και στον θάνατο του. Προσωπικά πιστεύω πως οδηγοί όπως Σουμάχερ, ο Προστ και ο Λάουντα ήταν του ίδιου επιπέδου με τον Σένα.
  14. Και εμένα. Στο Mexico '86 θυμάμαι περισσότερο την ατμόσφαιρα του Μουντιάλ (τα αυτοκόλλητα με τις ομάδες, τις μπλούζες με την μασκότ με το σομπρέρο κλπ.), παρά τους ίδιους τους αγώνες. Το Italia '90 όμως το θυμάμαι πολύ καλά. Πρέπει να παρακολούθησα τουλάχιστον το 80% των αγώνων.
×
×
  • Create New...