Jump to content

panp

Banned Users
  • Content Count

    1,521
  • Joined

  • Last visited

Community Reputation

11 Good

About panp

  • Rank
    Banned
  • Birthday October 16

Recent Profile Visitors

The recent visitors block is disabled and is not being shown to other users.

  1. [edit] offtopic [/edit] να μεταφέρω εδώ τα μικρά προσωπικά μου μυστικά της απόλυτης επιτυχίας στο πέταγμα αετού. Ξεκινάμε : 1. Παίρνετε έναν κλασικό αετό του εμπορίου εξάγωνο (σε αρκετά posts παραπάνω διάβασα "πεντάγωνο", αλλά δεν κατάλαβα πώς από τρία ξύλα βγαίνουν 5 γωνίες-τέλος πάντων). Θα διαλέξετε να είναι με ξύλινες βέργες και με χάρτινη επιφάνεια. Ούτε εκείνα τα σύγχρονα πλαστικά καλαμάκια, ούτε νάιλον "φάτσα". Είναι σημαντικό ο (χάρτινος) αετός να μην έχει ένα μονοκόμματο κομμάτι χαρτί, αλλά 3-4, διαφορετικών χρωμάτων, που σχηματίζουν και τις γωνίες. Επίσης προσέξτε να έχει ενισχυτικό κομμάτι χαρτί στο κέντρο. Να παρατηρήσω ότι τα τελευταία χρόνια το πάχος των ξύλων έχει σημαντικά "φυράνει", αυτό όμως δεν έχει καμιά σημασία, θα πούμε παρακάτω μια τεχνική ειδικά για το σκοπό αυτό. Πάντως, σε μεγάλο σούπερ μάρκετ της Αθήνας, υπό τη φίρμα "Αστέρι" βρήκα φέτος πολυ γερό χαρταετό, με χοντρούτσικα ξύλα και μόνο στα 5.80 (όχι στα 10 ευρώ που πουλάνε οι πλανόδιοι). 2. Αγοράσαμε τον αετό. Ποτέ δε θα τον πετάξουμε as it is ! Τι κάνουμε λοιπόν : τον απλώνουμε ανάποδα στο τραπέζι της τραπεζαρίας, με τα ξύλα επάνω. Μετά παίρνουμε ένα σελοτέιπ και με κομμάτια σε σχήμα "Ω" κολλάμε το ξύλο με το χαρτί, στα τρίτα του ανοίγματος μεταξύ κέντρου και περιφέρειας. Τι εννοώ; Ξεκινάω κάθετα στο ξύλο κολλώντας στο χαρτί, (2-3 εκ. πριν από το ξύλο), το ανεβάζω και το κολλάω στο ξύλο, το περνάω, κατεβαίνω πάλι στο χαρτί και το σταματάω 2-3 εκ. πιο μακρικά από το ξύλο, από την άλλη άκρη. Το πιάσατε; Όλο αυτό τώρα, το κάνω 2 φορές σε κάθε "ακτίνα", στο 1/3 και στα 2/3 του μήκους μεταξύ κέντρου και γωνίας. Σημαντική λεπτομέρεια : επειδή οι ακτίνες ("Μάνες") είναι τοποθετημένες η μία πάνω στην άλλη, το κομματάκι αυτό του σελλοτέιπ πρέπει να κολληθεί με λίγο "χάρη" από ακτίνα σε ακτίνα, αφού η πρώτη είναι σε επαφή με το χαρτί, η δεύτερη ένα πάχος ακτίνας πιο πάνω, και η τρίτη 2 πάχη πιο πάνω ! Σας μπέρδεψα; Τέλος πάντων, θέλω να πώ να μην "τσιτώσετε" το χαρτί να κολλήσει σε κάθε ακτίνα, να λάβετε υπόψη με λίγη "χάρη" όπου χρειάζεται, τις σχετικές τους αποστάσεις. 3. Τι πετυχαίνουμε με αυτό τον τρόπο : το μικρό πάχος του ξύλου, συνεργαζόμενο με ένα πλάτος χαρτιού, έτσι όπως το κολλάμε με το σελοτέιπ, αποκτά αυξημένη αντοχή και δε σπάει ! Για όσους είναι του Πολυτεχνείου, αναφέρω απλά "συνεργαζόμενο πλάτος δοκού" και καταλάβατε ! Ας φανταστούμε τώρα το χαρταετό έτσι όπως τον κοιτάμε ανάποδα : υπάρχουν 3Χ6 = 12 σελοτέιπ σε σχήμα Ω, που εξέχουν 2-3 εκατοστά δεξιά και αριστερά από κάθε ακτίνα. Στη συνέχεια λοιπόν, "ασφαλίζουμε" το κόλλημα αυτό, με διαμήκη κομμάτια σελοτέιπ (παράλληλα με τις ακτίνες), που τα κολλάμε πάνω στις άκρες αυτές. Έτσι πια η κάθε ακτίνα "συνεργάζεται" με ένα μεγάλο κομμάτι χαρτιού. Έτσι αποφεύγουμε κατά την πτήση να "μπαλονάρει" ο σκελετός με το χαρτί, σαν να βαράνε παλαμάκια, γεγονός που γρήγορα θα οδηγήσει στην καταστροφή του σκελετού ! 4. Ενίσχυση κεντρικού σημείου : το κέντρο του αετού, από το οποίο φεύγει το σκοινί προς τα έξω, είναι ένα ακόμα ευπαθές σημείο. Η τρύπα λόγω των αναπτυσσόμενων δυνάμεων μπορεί να ξεχειλώσει, και να περνάει αέρας, πράγμα που έχει επίπτωση στην πτήση. Γυρνάμε λοιπόν τώρα από την "καλή" το χαρταετό, και με μικρά κομματάκια σελοτέιπ που τα περνάμε σε διάφορες διευθύνσεις δίπλα (κολλητά) από το εξερχόμενο σκοινί, ενισχύουμε το σημείο αυτό. Γι αυτό σας είπα και πριν να διαλέξετε χαρταετό με πολλά κομμάτια χαρτί : έτσι κι αλλιώς υπάρχει πάντα ένα πρόσθετο κομμάτι εκεί, αλλά πρέπει και να το ενισχύσουμε. 5. Δεν είμαστε είλωτες, να μαζεύουμε την καλούμπα για να κάνουμε μπράτσα ! Αποβραδίς λοιπόν, παίρνουμε ένα μακρύ τρυπάνι από αυτά που ξετρυπάμε ντουβάρια για να περάσουμε καλώδια, μήκους 20-25 εκαντοστών, και με τη βόήθεια του - ηλεκτρικού πλέον- δράπανου, περιελίσσουμε τις καλούμπες μας πάνω στον άξονα αυτόν. Τι καταφένουμε έτσι; Πρώτον ότι κάνουμε από πριν τις ενώσεις στα ράμματά μας (μην αγοράσετε πάνω από 6, όταν αμολήσετε 6 ράμματα=300 μέτρα, ο χαρταετός σας φαίνεται πλέον ως κουκίδα στον ουρανό, ΚΑΙ ΑΝ !). Έτσι αποφεύγουμε, με το χαρταετό να μας τραβάει, να πηγαίνουμε να ματίσουμε καλούμπες, ή να μας λείπει σκοινί να του δώσουμε ύψος τη στιγμή που έχει ευνοϊκό αέρα. Γιατί φυσικά, όταν ο αετός πάει ψηλά και βρει το ύψος του και τα ρεύματα αέρα, θα σταματήσει να μας απασχολεί, υπάρχουν και τύποι που τον δένουν κι έρχονται να τον πάρουν το απόγευμα ! Δευτέρον : θα κατεβάσουμε το χαρταετό χρησιμοποιώντας ένα φορτιζόμενο δράπανο μπαταρίας, "γεμάτο" αποβραδίς, περνώντας του στο τσοκ το μακρύ τρυπάνι που αναφέραμε παραπάνω. Κάποιος θα κάνει τις "χεριές" τραβώντας την καλούμπα πίσω, και ταυτόχρονα κάποιος άλλος θα τυλίγει αμέσως την καλούμπα, χωρίς να μπλέκεται ούτε σε θάμνους ούτε μεταξύ της ούτε τίποτα. Μπορεί να σας φαίνεται αστείο, αλλά θεωρώ ότι η απόλυτη επιτυχία στο πέταγμα του χαρταετού είναι να αμολήσεις όλες σου τις καλούμπες, να μείνει στο τελικό σημείο όσο θες, αλλά φυσικά στο τέλος να καταφέρεις από "το Θεό" να τον ξαναφέρεις στην παλάμη σου και να τον έχεις και για του χρόνου. Κι όσο κι αν γελάτε, με το παραπάνω σύστημα, το έχω πετύχει άπειρες φορές... 6. Το σελοτέιπ που χρησιμοποιούμε καλόν είναι να είναι αυτό που η φίρμα του μοιάζει με περιοχή της Μεγ. Βρετανίας. Δεν αφήνει σημάδια στο χαρτί και κολλάει πολύ γερά. Για τις επισκευές "αμέσου ανάγκης" όμως (π.χ. αν στα "σηκώματα" ξυρίσουμε κανένα δέντρο και τρυπήσει αρκετά ο χαρταετός) δε θα λησμονήσουμε να έχουμε μαζί και μια φαρδιά διαφανή κολλητική ταινία (όχι το καφέ σελλοφαν), με την οποία "μπαλώνουμε" στα γρήγορα, και δεν πάμε σπίτι μας "από τα αποδυτήρια" ! 7. Για την ουρά, προτιμάω πάντα εφημερίδες. Τρια δίφυλλα εφημερίδας μαζί, τα κόβουμε σε λωρίδες κατά πλάτος (όπως γράφονται τα γράμματα), με πλάτος λωρίδων 3-4 εκατοστά.Παίρνουμε ένα σκοινί και στο σημείο που ήταν η "ράχη" της εφημερίδας δένουμε ένα κόμπο την πρώτη λουρίδα. Επαναλαμβάνουμε μετά από 20 εκατοστά, και φτιάχνουμε μια ουρά εφημερίδων γύρω στα 4 μέτρα. Την έχουμε ολόκληρη μαζί μας και προσθαφαιρούμε αναλόγως του αέρα. 8. Αν όλα αυτά σας φαίνονται ακαταλαβίστικα, δεσμεύομαι να ανεβάσω κάποιες φωτογραφίες αργότερα από τον "ετοιμασμένο" χαρταετό μου. 9. Δε σας έγραψα τίποτα γαι τα "ζύγια" γιατί οι χαρταετοί που κυκλοφορούν τα τελευταία χρόνια έχουν έτοιμα και καλά ζύγια. Για να τσεκάρετε, κάντε το κόλπο με την κορυφή της πυραμίδας, που θα τη "ρίξετε" μια δεξιά και μια αριστερά, και θα τσεκάρετε να είναι συμετρική η θέση πάνω σε κάθε ακτίνα. ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΕΠΙΤΥΧΙΑ !
  2. Εμένα πάντως ο "γέρος" ε ί ν α ι το αποκριάτικο αγαπημένο μου, από ελληνικά !
  3. Βεβαίως ! Να κι ένα ελληνικό που ακούγεται συνήθως τις Απόκριες, που λόγω μιας (σχετικής) δυσκολίας στυς στίχους, δεν έχω ακούσει και κανέναν να το πει σε δεύτερη εκτέλεση...(ελπίζοντας σε μη editing)
  4. Για κάποιο φυσιολογικό λόγο, το μυαλό πάει κατά Βραζιλία μεριά, ή σε λατινικό στίχο. Πάντα όμως έβρισκα τον εαυτό μου λίγο αντιδραστικό σε αυτό ! Μου άρεσαν λίγο πιο αργά χορευτικά, ίσως και σε άλλη γλώσσα. Ένα τέτοιο :
  5. Η λήψη είναι στη γωνία Κρήτης και Χίου. Η τετράριχτη στέγη με τα κεραμίδια στο επόμενο τετράγωνο αριστερά ανήκει στο κτήριο της FF. [ATTACH=CONFIG]74809[/ATTACH]
  6. Πολύ ενδιαφέροντα! (καλά, έπαθα πλάκα κυρίως με το "Άσε με να το ψάσξω για σένα", δεν το είχα ξαναδει - κι ούτε κατάλαβα κι από που τρέχει). Πάντως και στη μορφή σελίδας, μετά νομίζω δεν υπάρχει η δυνατότητα μετάβασης κατ' ευθείαν επάνω στο post (ούτε και σου γράφει βέβαια ποιός αριθμός post είναι), οπότε πάλι ψάχνεις (η δεν κατάλαβα καλά
  7. "Aν θες οικονομία, η λύση είναι μία : σούπερ μάρκετ Αθηνά, για πιο φτηνά !"
  8. - Tζένη-Τζένη - Εκείνος κι εκείνη - Ο δραπέτης - Ερωτική τελετή
  9. Συγγνώμη που δεν το είδα, αλλά η αναζήτηση δεν έδωσε αποτέλεσμα στο συγκεκριμένο post. Αλλά τώρα κατάλαβα, η διαφορά μας θα με τη Bambinella θα είναι ότι εγώ το έψαξα με τόνο... Α propos, όταν αναζητάμε κάτι,παιδιά, το site μας προτείνει μόνο το topic. Δεν υπάρχει τρόπος να πάμε πιο μέσα, δηλ. σε topic με 600 posts πρέπει να ψάξουμε μετά σελίδα-σελίδα, έτσι;
  10. Το επώνυμο "Ραζής" συναντιέται σε δύο ταινίες σε διαφορετικό φύλο : - Κάθε λιμάνι και καημός (ο Πυθαγόρας Παπασταματίου λέγεται Στέλιος Ραζής και ο μικρός Βασιλάκης Καϊλας λέγεται Άρης Ραζής) - Όταν η πόλις πεθαίνει (η Μαίρη Χρονοπούλου λέγεται Τζέλλα Ραζή και η Μέλπω Ζαρόκωστα Μάρθα Ραζή)
  11. - Θου Βου φαλακρός πράκτωρ επιχείρησις γης μαδιάμ (στην ουσία ο Παπαδόπουλος κρυφοκοιτάει πίσω από μια τρύπα στον τοίχο. Ο Βέγγος χώνει μέσα ένα στυλό και ακούγεται "Ωχ, το μάτι μου !") - Τζένη-Τζένη - Μια τρελλή τρελλή οικογένεια - Ένας τρελλός τρελλός Βέγγος
  12. Επανέρχομαι, αν και βλέπω ότι έχω γράψει για την TRUSSARDI. Ομοίως και για την JAZZ και την DENIM. Αλλά τώρα θα πετάξω το τούβλο : Κάτι ξύλινα μπουκαλάκια σε σχήμα μιναρέ, με Βουλγάρικο ροδόσταμο, τα θυμάστε; Αν υπήρχε ποτέ "αιώνια μυρωδιά" και συσκευασία που να τη θάψεις μέσα σε νωπό τσιμέντο και μετά από 20 χρόνια ακόμα να μυρίζει, ε μάλλον θα ήταν αυτό το πράγμα...
  13. - Kάτι κουρασμένα παλληκάρια - Ο άνθρωπος του τραίνου - Νεφέλη - To νυφοπάζαρο (Πάργα) και bonus tracks "Ο Μεγαλέξανδρος", "Μαντώ Μαυρογένους", "Επιχείρησις Απόλλων", "Για μια χούφτα τουρίστριες" και κάποια με Μονεμβασιά που έχει αναφερθεί στο "Πού γυρίστηκαν", αλλά δεν τη θυμάμαι.
  14. - To χώμα βάφτηκε κόκκινο - Αγάπη και αίμα - Κυνηγοί (Αγγελόπουλου) - Όλα είναι δρόμος (η καραμπίνα που ζήλεψε ο Βέγγος...) και bonus tracks "Ο κύριος Πτέραρχος", "O Θόδωρος και το δίκαννο".
×
×
  • Create New...