Jump to content

Σώτος Σώτος

Members
  • Content Count

    706
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    1

Σώτος Σώτος last won the day on June 17 2016

Σώτος Σώτος had the most liked content!

Community Reputation

23,672 Excellent

About Σώτος Σώτος

  • Rank
    RetroMaNiaC

Converted

  • Biography
    Γεννήθηκα στον Πειραιά στα μέσα του '70. Έχω ζήσει στη Σαλαμίνα, στη Θεσσαλονίκη, στην Ηγουμενίτσα αλλά κάποτε στέριωσα - τι πρωτότυπο - στην Αθήνα..

Converted

  • Location
    Στρουμφοχωριό

Converted

  • Interests
    Κρυφτό, κυνηγητό, μπάλα, μήλα, μπάσκετ, μπάνια, μακροβούτια, επιτραπέζια, μπιλιάρδο κλπ. κλπ.

Converted

  • Occupation
    Μαθητής Δημοτικού για πάντα!!!

Recent Profile Visitors

The recent visitors block is disabled and is not being shown to other users.

  1. Για να το πάω σοβαρά, το απωθημένο μου είναι ότι δεν έζησα την παιδική μου ηλικία στο ίδιο μέρος που γεννήθηκα, στην πρώτη μου γειτονιά με τις αλάνες, όπως φυσιολογικά χρειάζεται κάθε παιδί. Κάθε 2-3 χρόνια μετακομίζαμε, έτσι φαίνεται τα έφερε η ζωή στους δικούς μου. Κάθε 2-3 χρόνια restart... Βέβαια κάποια στιγμή στα 12 μου γυρίσαμε στο αρχικό σπίτι αλλά σε 2-3 χρόνια φύγαμε πάλι . Μετά τον γάμο μου ευτυχως σταθεροποιήθηκα σε ένα μέρος και δεν το κουνάω ρούπι! Επίσης αγιάτρευτο απωθημένο είναι το ότι δεν έχω αδερφό ή αδελφή. Πολύ άσχημο. Εν μέρει το επούλωσα με τα δυό μου βλαστάρια πλέον!
  2. Η αγένεια και τα "μούτρα" των δημοσίων υπαλλήλων. Πλέον η νέα γενιά είναι πιο ευγενική και εξυπηρετική. Βεβαίως δεν τίθεται θέμα νομικό αλλά ήταν καθιερωμένο...
  3. Σαν σήμερα πριν 31 χρόνια!!! Όλοι θυμόμαστε πεντακάθαρα που είμασταν εκείνη την ώρα...
  4. "I want more life, father"

  5. Ο "Ρεζιλιακός" και ο "Χτικιαριακός" είναι φτωχότεροι πλέον. Ο Τραμπάκουλας σίγησε. Δεν περίμενα να στενοχωρηθώ τόσο. Ένα κομμάτι των παιδικών μας χρόνων πέθανε...
  6. Φοβερές αναμνήσεις. Για μας τα φτωχόπαιδα που ούτε στα όνειρά μας δεν είχαμε Subbuteo, το ποδοσφαιράκι με τα ελατήρια ήταν ότι έπρεπε.
  7. Καλημέρα σε όλη την παρέα. Ομολογώ οτι τα τελευταία 1-2 χρόνια έχω χάσει τη φόρμα μου στο φόρουμ... Ο κύριος λόγος ήταν ότι μου ήταν πολύ δύσχρηστο να μπαίνω από το κινητό μου, καθότι σπάνια πλέον χρησιμοποιώ pc εκτός δουλειάς. Πλέον όμως με τη νέα πλατφόρμα η κατάσταση βελτιώθηκε εντυπωσιακά και σας αξίζουν πολλά συγχαρητήρια για τους κόπους σας. Έχω όμως ένα προβληματάκι: Πως μπορώ να λαβαίνω ενημερωτικά email από τα θέματα που έχω ποστάρει στο παρελθόν και με ενδιαφέρουν; Όσες προσπάθειες έκανα από τις ρυθμίσεις δεν έφεραν αποτέλεσμα. Σας ευχαριστώ.
  8. Αν και καθυστερημένα, να πω οτι φυσικά πήγα και είδα για δεύτερη φορά το "Blade Runner 2049" στο σινεμά (πριν αποσυρθεί). Αν αρχικά θα έβαζα 4,5 αστέρια τώρα βάζω 5+ μόνο και μόνο για τα συναισθήματα που μου προκάλεσε και για το ότι βγήκα βουρκωμένος από την αίθουσα. Μόνο και μόνο γι αυτό, ασχέτως του ελλειπούς, προς στο τέλος σεναρίου, του λίγο επίπεδου φινάλε χωρίς την επική τελική αναμέτρηση όπως στο original Blade Runner. Αυτά είναι …λεπτομέρειες μπροστά στα συναισθήματα που σου δημιουργεί το απελπιστικό, κενό, σκοτεινό μέλλον που έφτιαξε ο Villeneuve, o καλύτερος δημιουργός του είδους σήμερα. Ίσως η πιο δυνατή στιγμή της ταινίας για μένα ήταν η αντίδραση της κοπέλας στη γυάλα όταν “είδε” την ανάμνηση του Κ. Για τον Χάρισον Φορντ θα πω οτι ήταν απολαυστικά ώριμος, δίνοντας έξτρα “βάρος” στην ταινία. Από τον Ραιαν Γκόσλινγκ δεν περίμενα τίποτα λιγότερο. Ο άνθρωπος αυτός μπορεί να σου “μιλάει” χωρίς να μιλάει! Και αυτό που νομίζω οτι “φώναζε” συνεχώς ήταν μια μεγάλη, βουβή κραυγή (σε συνέχεια αυτού που είχε πει και το παλιό ανδροειδές, o Roy): “I want more -MEANINGFUL- life, Father” !
  9. Γύρω στα 17 μου, περίπου το 1992, πρωτοείδα το Blade Runner. Θυμάμαι ήταν μέρα μεσημέρι και δεν έβλεπα καθαρά, καθότι η ταινία ήταν εξ ολοκλήρου σκοτεινή, γυρισμένη νύχτα. Ψιλοβαρέθηκα και την προσπέρασα με συνοπτικές. Ούτε που τη θυμόμουν. Αργότερα, το 1996 είδα στο ΠΟΠ+ΡΟΚ μια κριτική για την εμπλουτισμένη επανέκδοση του soundtrack της ταινίας από τον Vangelis, με βαθμολογία 10/10. Καθώς ήδη μου άρεσε ο Βαγγέλης Παπαθανασίου αγόρασα το CD. Είχα μόλις αγοράσει και το στερεοφωνικό μου και θα ήταν ότι έπρεπε… Τελικά όχι απλώς ήταν ότι έπρεπε, ήταν μια συγκλονιστική εμπειρία το άκουσμα της μουσικής του Vangelis. Τη λάτρεψα και τη θεωρώ μέχρι σήμερα αξεπέραστη. Φυσικά νοίκιασα αμέσως την ταινία από το video club. Εκστασιάστηκα στ’ αλήθεια από τη σκοτεινή, νουάρ ατμόσφαιρα, τον ήχο, την ζοφερή απεικόνιση του μέλλοντος, το σενάριο, τα μεγάλα υπαρξιακά ερωτήματα, την απίστευτη ερμηνεία του Rutger Hauer και φυσικά το μνημειώδες φινάλε που σφράγισε το είδος της επιστημονικής φαντασίας. Έκτοτε έχω δει άπειρες φορές όλες τις εκδόσεις της ταινίας και κάθε φορά που την ξαναβλέπω είναι απόλαυση για μένα. Επίσης διάβασα και 2-3 φορές και τη νουβέλα του Φίλιπ Ντικ “Do androids dream of electric ship?” στην οποία βασίστηκε η ταινία, αν και θεωρώ ότι η ταινία την ξεπέρασε (από τις σπάνιες φορές που μια ταινία καταφέρνει να ξεπεράσει το αρχικό βιβλίο). Τόσα χρόνια έτρεμα στη σκέψη ότι θα βγει σίκουελ, έχοντας πικρή πείρα από παρόμοιες απόπειρες (Alien/Prometheus κλπ.). Όταν άκουσα την πρώτη βόμβα με έπιασε ένα σφίξιμο. Ένιωσα καλύτερα όμως μαθαίνοντας ότι θα σκηνοθετήσει ο Denis Villneuve και θα πρωταγωνιστήσει ο Ryan Gosling καθότι και οι δύο είχαν δώσει εξαιρετικά δείγματα του ταλέντου τους (όπως και ο Jared Leto). Στην πορεία, τα τρέιλερ με προετοίμασαν για μεγάλα πράγματα… Ώσπου χθες βράδυ πήρα τη θέση μου ανάμεσα στις μπροστινές θέσεις του “Αθήναιον”. Ίσως φανώ υπερβολικός αλλά κατά το μεγαλύτερο μέρος της ταινίας ζούσα συγκλονιστικές στιγμές. Ήταν παραπάνω από τις προσδοκίες μου αυτό που ζούσα, όλες οι αισθήσεις μου ήταν σε έξαψη ρουφώντας αυτή τη σπουδαία οπτικοακουστική εμπειρία. Η φωτογραφία – έργο τέχνης, η σκηνοθεσία, τα εφέ, η μουσική, η “εσωτερική” ερμηνεία του Gosling, όλα να με βυθίζουν σε αυτή την υποβλητική, δυστοπική ατμόσφαιρα ενός ζοφερού μέλλοντος που τόσο λατρεύω. Πολλές αναφορές βέβαια και στο αρχικό Blade Runner αλλά και στο βιβλίο, για να νοσταλγήσουμε οι παλαιοί φαν. Όμως η απεικόνιση ενός μέλλοντος τόσο σκοτεινού, “στείρου” και θολού (μετά από κάποιο σημείο πραγματικά δεν ξέρεις ποιοι είναι οι άνθρωποι και ποιοι οι ρέπλικες) αληθινά με απογείωσε. Κάπως έτσι λοιπόν περίμενα το αποκορύφωμα, την “τελική αναμέτρηση”, το επικό φινάλε. Όμως αυτό δεν ήρθε ποτέ… Δηλαδή το φινάλε ήρθε αλλά όχι όπως το ποθούσα, “αντάξιο” (γίνεται άραγε; ) του original Blade Runner. Συνειδητοποίησα λοιπόν ότι κάποια πράγματα στη ζωή είναι αξεπέραστα. Όσο και να προσπαθήσεις να τα φτάσεις δεν πρόκειται να το καταφέρεις. Ποτέ κανένας άλλος εκτός από τον Roy υπό την ερμηνεία του Rutger Hauer δεν θα πει κάτι ισάξιο του: “Quite an experience to live in fear, isn’t it? That’s what it is to be a slave. I‘ve seen things you people wouldn’t believe. Attack ships on fire off the shoulder of Orion. I watched C-beams glitter in the dark near the Tannhuser Gate. All those moments will be lost in time, like tears in rain. Time to die.” Συνοψίζοντας, η ταινία πραγματικά αξίζει πολλά αστέρια και δικαίως θα γίνει και αυτή σημείο αναφοράς για το μέλλον, αν και δεν μπορεί να αντικαταστήσει στις καρδιές μας το αρχικό Blade Runner του 1982. Σίγουρα όμως θα την ξαναδούμε πολλές φορές…
  10. Η μεγάλη ώρα έφτασε! Για όλους εμάς τους Blade runner fans !
  11. Elephada μου θύμισες τον Παπαγιαννόπουλο με την Βουγιουκλάκη: "Ναυσικάααα..." (μετά δεν θυμάμαι τι λέει...)
  12. 30 ολόκληρα χρόνια πέρασαν από τότε. Το ερώτημα παραμένει υπό συζήτηση...
  13. "Every civilization was built on the back of a disposable workforce, but I can only make so many"... Είναι πλέον το νέο μότο του νέου εντυπωσιακού τρέιλερ του Blade Runner 2049... Αναμένουμε ανυπόμονα... "There are still pages left in the story"...
  14. Μήπως κατά τύχη τον πρόεδρο τον έλεγαν Αλέξη, και ήσασταν στους Αμπελόκηπους???:biglaugh::biglaugh::biglaugh:
×
×
  • Create New...