Jump to content

Ozzaros

Members
  • Content Count

    64
  • Joined

  • Last visited

Community Reputation

983 Excellent

About Ozzaros

  • Rank
    RetroWannaBe
  • Birthday 09/25/1979

Converted

  • Location
    Tanganika Lake
  1. Θυμαμαι ενα ΠΑΟ - Εθνικος 3-6 στο ΟΑΚΑ το 1986-87... Ο Μπατιστα ειχε βαλει 2-3 γκολ τοτε, φορωντας τη φανελα του Εθνικου! Πραγματικα εντυπωσιακο σκορ. Οπως επισης την επομενη χρονια, 87-88, ο ΠΑΟ ειχε χασει παλι στο ΟΑΚΑ απο τον ΟΦΗ 2-5 .... ! (Αυτο κι αν ηταν πραγματικα απιστευτο!). Απο τον Ολυμπιακο θυμαμαι με τον Ντεταρι, ενα 7-2 επι του Ολυμπιακου Βολου, οπου ο Ντεταρι ειχε βαλει 4 γκολ !!!!
  2. Τα 2 κυριοτερα συναισθηματα που θυμαμαι απο την παρελαση ειναι 1) Η απιστευτη κουραση στις προβες... και σωματικη κουραση, αλλα και ψυχολογικη (αυτο το ξανα και ξανα ολη την ωρα). Και παλι η παρελαση που καναμε, ηταν για μενα του 6 ή του 7 (με αριστα το 10).... Βλεποντας τωρα ας πουμε κατι βιντεακια με παρελασεις απο την Βορεια Κορεα, αναρωτιεμαι τι προβες να κανουνε αυτοι οι ανθρωποι εκει ετσι ωστε να παρουσιαζουν παρελασεις του 11 (με αριστα το 10). Πραγματικα, πρεπει να περνανε τρελα λουκια, πολυ πιθανον να τρωνε και ξυλο στις προβες. 2) Αυτο το ωραιο αισθημα την ωρα της παρελασης οπου εγω ας πουμε ενιωθα την ζεστασια του κοσμου... Ηταν στην ατμοσφαιρα ολο αυτο, το ενιωθες οτι ολος αυτος ο αμαχος κοσμος αισθανοταν ασφαλεια, που ειμασταν εμεις εκει και διναμε το παρων. Ακομα και πριν την παρελαση, εκει που περιμεναμε χυμα στα σοκακια, περναγανε κατι θειτσες και μας κοιταζαν με δεος... Πραγματικα ωραια συναισθηματα.
  3. Ολοι εχουμε ιστοριες να θυμομαστε απο στρατο... Εμενα με ειχαν τεντωσει αγριως, αλλα δεν με ενοιαζε να πω την αληθεια. Το εβλεπα ολο σαν μια εμπειρια που ειχε ημερομηνια ληξης. Θυμαμαι τη μανα μου να με παρακαλαει σχεδον να παρει ''ενα τηλεφωνο'', εναν απομαχο ''στρατηγο'' που ηξερε, ετσι ωστε να κανονισει να μην με τραβανε, αλλα αρνιομουν πεισματικα. Θεωρουσα γελοιο να βαζω ''βυσμα'' για να κανω λιγοτερες υπηρεσιες ή να εχω περισσοτερες εξοδους... Προσοχη, δεν κατακρινω τα ατομα που θεωρουσαν οτι επρεπε να βαλουν βυσμα, απλως εγω το θεωρουσα ετσι οπως το ειπα... γελοιο.
  4. Η προφορικη εξεταση ηταν λιγο τραυματικη εμπειρια μερικες φορες, αλλα νομιζω οτι την προτιμουσα απο ''τεστ'' η ''διαγωνισμα''.... Γιατι στην προφορικη υπηρχε πιθανοτητα να γλιτωσεις, ενω στο γραπτο τεστ οχι. Εξαρτιοταν κι απ'το μαθημα ομως... Θετικες επιστημες δεν ειχα προβλημα να με εξεταζουν.... Ιστοριες κι ολα τα θεωρητικα δεν μπορουσα.
  5. Εν πολλοις, αυτοι οι 2 δισκοι, ηταν απο τους κυριους λογους που το μελωδικο ροκ εγινε τοσο δημοφιλες στην Ελλαδα (αλλα και σε αλλες χωρες). Καθαρα μουσικα, δεν υπαρχει συγκριση ομως. Το Final Countdown ειναι ενας δισκος που περιεχει 10 πολυ προσεγμενα τραγουδια, ενω το Slippery, εχει 3-4 δυνατα κομματια μεν, αλλα ολα τα υπολοιπα ειναι καθαρα fillers. Για μενα παντως, οι καλυτεροι δισκοι των Γιουροπ ηταν οι μετεπειτα, με τον υπερπαιχτη Kee Marcello στην κιθαρα. Αντιθετα απο Μπον Τζοβι, οι 2 καλυτεροι δισκοι τους ηταν οι 2 πρωτοι νομιζω.
  6. Ozzaros

    Kiss

    Σιγουρα οι Kiss οτι εγιναν, το οφειλουν στην επιτυχια που ειχαν τη δεκαετια του 70'. Παρ'ολα αυτα, εγω ως φαν κυριως των 80ς, εξακολουθω να προτιμω κυριως τα 80ς, απο το Creatures, εως και το Hot in the shade. Κυριως βεβαια τους ενδιαμεσους δισκους, οπου πραγματικα ειναι πολυ δυσκολο να διαλεξω ποιος μου αρεσει περισσοτερο. Ο Στανλευ και ο Σιμμονς, δυστυχως οσο καλοι μουσικοι (στην περιπτωση του Πολ) ή περφορμερς (κυριως στην περιπτωση του Τζιν) ηταν, αλλο τοσο στυγνοι επαγγελματιες ηταν, σε σημειο που να ηθελαν τα παντα να περνανε απο τα χερια τους. Κι ενταξει κατανοητο αυτο ως ενα σημειο, αλλα οταν εχεις ταλεντα τωρα τυπου Βινι Βινσεντ, Ερικ Καρ , δεν μπορεις να τους καταπνιγεις συνεχεια.... Ο Βινι Βινσεντ τους μεγαλη ωθηση σε μια εποχη που ...επεφταν επικινδυνα, και παρ'ολα αυτα εφυγε σαν κυνηγημενος ! Ο μακαριτης ο Μαρκ Στ' Τζον (που για μενα ηταν μακραν ο καλυτερος κιθαριστας που περασε απο τους Κιςς), τα ελεγε.... Πως οι δυο ''παλιοι'' ηταν παραξενοι, απο τη μια ζητουσαν απο τους ''νεους'' ιδεες για τραγουδια, και απο την αλλη τα κρεντιτς στα τραγουδια τα κραταγαν για την παρτη τους (για να πληρωνονται αυτοι τα royalties) και οταν προσπαθουσε να πει και μια κουβεντα του ελεγαν στο περιπου ''σκασε, γιατι εισαι τυχερος εδω που εισαι τωρα, κι αν δεν θες θα βρουμε αλλον''. Καπως ετσι μεσες ακρες, οταν διαβαζα μια συνεντευξη του καποτε... Κι ετσι κατεληξαν σε γλαστρες τυπου Μπρους Κουλικ, που στομα ειχε και μιλια δεν ειχε.... Τελοσπαντων. Το παρακατω βιντεακι ειναι ενδεικτικο, οπου μιλανε και οι 2 εναλλαξ, και οι δυο νεοι ειναι σαν να μην υπαρχουν !
  7. Θυμαμαι την πρωτη φορα που ειχα ακουσει κομματι απο Arabesque.... Πριν πολλα χρονια, ειχα παει στο σπιτι φιλου να τον παρω να βγουμε, και ενω αυτος ετοιμαζοταν μου ειχε βαλει το ''Ecstasy'' ... Τρελο καψιμο ! Η γυναικα αυτη ειναι θεα. Δεν ειναι τυχαιο οτι ειχε τετοια απηχηση ακομα και σε ατομα με διαφορετικες μουσικες προτιμησεις. Μου κανει εντυπωση παντως οτι ειναι σχεδον αγνωστη σε Αγγλια και Αμερικη. Ισως δεν την προμοταραν σωστα, ισως απλως η ιδια να ηταν οκ με την καριερα που ειχε, κυριως στην κεντρο-νοτια Ευρωπη. Παντως μια που ειπα για Αμερικη, θυμαμαι πριν μερικα χρονια που βρηκα ενα δισκο της στο παζαρι που κανανε στο Σχιστο καθε Κυριακη.... Δεν ηξερα κανενα τραγουδι κοιτωντας το tracklist, αλλα για 1 ευρω που ηθελε ο πωλητης, το εδωσα, ετσι για να το εχω (χωρις να εχω πικ-απ). Μετα απο μερικες βδομαδες, αποφασισα να το βαλω σε δημοπρασια ονλαιν, ετσι απο περιεργεια.... Ο δισκος πουληθηκε γυρω στα 40 ευρω αν θυμαμαι καλα, με αγοραστη Αμερικανο, που μου ειχε κανει εντυπωση τοτε ! Ισως ηταν αρκετα σπανιος δισκος και επρεπε να το ειχα κρατησει κι αλλο !
  8. Ουσιαστικα, ο ''πολιορκητικος κριος'' με τον οποιον μπηκαν για τα καλα μεσα στην αγορα αυτου του ''ευπεπτου'' ποπ (οπως ευστοχα ειπες) πιστευω ηταν το διδυμο Kylie - Jason. Μιλαμε για ενα διδυμο που εκανε τρομερη θραυση στην τηλεοραση τοτε, απιστευτη επιτυχια ως ''ατομα της διπλανης πορτας''. Δεν ξερω πως εγινε και τους φερανε στην Αγγλια (ισως τους εφεραν και οι SAW !), αλλα η αληθεια ειναι οτι στην μουσικη βιομηχανια οι Αγγλοι εχουν τρομερη οσμη. Και οταν μυρισουν ''αιμα'' ορμανε. Απο 1 δισκο στον καθενα, και μερικα ντουετα, αυτοματως ξερανε οτι θα ξεπουλησουν ! Νομιζω οποιος και να υπεγραφε το διδυμο Kylie-Jason, θα ετρωγε με χρυσα κουταλια μετα. Μιλαμε για ενα διδυμο ορισμο αυτου που λεμε destined for greatness ! Σιγουρα οι SAW υπηρχαν και πιο πριν, αλλα θα συνεχιζαν να υπηρχαν και μετα, αλλα το παιχνιδι εκει το κερδισαν για μενα. Τωρα απο αποψη ''ποιοτητας'', νταξει.... Οτι και να πει κανεις, απο τη στιγμη που εχουν πουλησει τοσους δισκους και εχουν βγαλει τοσο χρημα ικανο ακομα για τα εγγονια τους να μην χρειαστει να δουλεψουν, οποιαδηποτε συζητηση περι ''ποιοτητας'' παει περιπατο πιστευω. Ενα αλλο θετικο, ειναι οτι τα τραγουδια που εγραψαν τοτε, εχουν σημαδεψει μια εποχη, οπως και να το κανουμε. Οταν βλεπεις η ακους Ρικ Αστλευ ας πουμε, το μυαλο σου παει κατευθειαν στο 1988. Σε αντιθεση με τη σημερινη σαχλαμαρο-ποπ, που τα σκουπιδια βγαινουν συνεχεια και σε εξοντωτικους ρυθμους με αποτελεσμα να εχει χαθει η μπαλα.
  9. Τοτε γελαγαμε και καναμε χαβαλε.... Τωρα ομως καταλαβαινουμε πιστευω τι μεγαλη πληγη ειναι αυτο το καρκινωμα που λεγεται πολιτικοποιηση των παντων στην Ελλαδα. Ακομα και στις μικρες ηλικιες, για να ... μαθαινεις απο μικρος πως ''παιζεται το παιχνιδι''.
  10. Ως ιδεα, το πολυκλαδικο λυκειο ηταν καλη. Το προβλημα ηταν οι κτιριακες εγκαταστασεις (ανυπαρκτες), και το προσωπικο που το επανδρωνε (οι μισοι βυσματωμενοι καθηγητες χρονια να διδασκουν στην ιδια εδρα με μηδεν ορεξη και διαθεση, και οι αλλοι μισοι εποχιακοι, με τα κυρια εισοδηματα τους να τα βγαζουν εξω και στο σχολειο να ερχονται βασικα για να κανουν χαβαλε παρα να διδαξουν). Τουλαχιστον αυτα συνεβαιναν εκει που ημουν εγω. Αλλα φανταζομαι καπως ετσι πρεπει να ηταν και αλλου.
  11. Για μενα ο Πρελεβιτς ηταν κλασικος Βαλκανιος. Παιχτης με μυαλο ξουραφι, πονηρος οποτε χρειαζοταν, παθος, ψυχη, αλλα σε θεματα οπως φυσικη κατασταση δεν εδινε σημασια. Αν σηκωνε τη φανελα, εβλεπες κοιλια απο κατω.... Ισως δεν ηταν τυχαιο που εκανε καριερα στην Ελλαδα και οχι πχ σε Ιταλια η Ισπανια (αν πηγαινε εκει θα τον τρεχανε πολυ στην προπονηση και δεν θα την παλευε). Αντιθετα ο Πετζα ηταν πιο χτιστος, πιο 'στεγνος' σωματικα, καλο μυικο συστημα που του προσεδιδε και την αναλογη δυναμη (θυμησου οτι μερικες φορες επαιζε και 4αρι και εκανε μπλοκ-αουτ ψηλοτερους παιχτες του για πλακα!). Για αυτο ειπα οτι ηταν πιο 'αθλητικος', και ειδικα στο ΝΒΑ εκανε ακομα καλυτερο σωμα.
  12. Ηταν πολυ δυσκολο στο χειρισμο το Ντραζεν.... Και μιας και δεν ειχα και πολλη υπομονη (!), το παρατησα γρηγορα, και επαιζα μονο Φερναντο Μαρτιν απο ενα σημειο και μετα.
  13. Παιχταρας, αν και κατα βαση τον ειχα δει μονο στα Ευρωμπασκετ 87 και 89.... Επισης θυμαμαι να παρακολουθω εκεινον τον τελικο Ρεαλ - Καζερτα, που ειχε γινει στο ΣΕΦ και μεταδιδοταν απο την ΕΡΤ, στο οποιο ματς πρεπει να ειχε βαλει καμια 50αρια ποντους, και ειχα μεινει αφωνος... Παραδοξως, το 1992 δεν θυμαμαι να ειχα δει κανενα ματς! Κανεις δεν θα μαθει πια, ποιος θα ηταν ο επομενος προορισμος του.... Οι περισσοτεροι λεγανε ΠΑΟ.... αλλα υπηρχαν και πολλοι που λεγανε οτι θα τον επαιρνε ο Κοκκαλης (ο Σαλονικης πιο σωστα, που ειχε τον τροπο του στο 'μιλητο') στον ΟΣΦΠ.... Υπηρχαν και αλλοι που λεγανε οτι θα επεστρεφε στη Ρεαλ, η θα εμενε στο ΝΒΑ.... Τελοσπαντων, ολα αυτα λιγη σημασια εχουν. Ο Σκουντης λεει για την 'τραγικη ειρωνεια' του να δει τη συνεντευξη δημοσιευμενη στο Τριποντο μετα.... Εγω θυμαμαι μια αλλη 'τραγικη ειρωνεια' να παρω στα χερια μου ενα μπασκετακι που λεγοταν 'Drazen Petrovic' για τον 6128 που ειχα μετα, μολις λιγες βδομαδες μετα, εκεινο το καλοκαιρι....
  14. Παιχταρας... Λιγοτερο 'αθλητικος' απο τον Στογιακοβιτς, αλλα μεγαλυτερο 'μυαλο'. Μαζι με Κορφα, Μπαρλοου, Λεβινγστον, Φασουλα, στην καλυτερη 5αδα της ιστοριας του ΠΑΟΚ για μενα.
  15. Το θυμαμαι σαν τωρα, που βλεπαμε σοκαρισμενοι το βραδυ απο την τηλεοραση... πραγματικα ανατριχιαστικο.
×
×
  • Create New...