Jump to content

SurvivalHorror

Members
  • Content Count

    414
  • Joined

  • Last visited

Community Reputation

3,585 Excellent

About SurvivalHorror

  • Rank
    RetroActive

Converted

  • Biography
    "The Fear Of Blood Tends To Create Fear For The Flesh"

Recent Profile Visitors

The recent visitors block is disabled and is not being shown to other users.

  1. Συλλυπητήρια για την απώλεια ενός πολύ ιδιαίτερου και διαδραστικού ηθοποιού. Ενώ τον θεωρούσα τρομερά καινοτόμο και έξυπνο, δε μπορούσα να γελάσω με τα αστεία του και γενικά δε μπορούσα να παρακολουθήσω τις ταινίες του. Θέλω να πω οτι αν κάποιες από αυτές τις φοβερές ιδέες που είχε, τις έκανε κάποιος άλλος(παράδειγμα Ζουγανέλης)θα γελούσα με την ψυχή μου. Καμιά φορά παίζει ρόλο στον καθένα μας, όχι το τι λέει ο άλλος, αλλά πώς το λέει. Να αναπαυθεί η ψυχή του.
  2. Το δικό μου είναι οι δίδυμες αδερφές Mio and Mayu από τον αγαπημένο μου Survival Horror τίτλο "Project Zero II: Crimson Butterfly", γνωστό ως Zero στην Ιαπωνία και Fatal Frame στην Αμερική. Ο λόγος της επιλογής αυτής, είναι η απίστευτα συναισθηματική ιστορία μέχρι και το τέλος, το οτι μου αρέσει πολύ σαν σχέδιο(χρώματα επίσης) και ότι είναι ένα από τα 4 πιο τρομακτικά παιχνίδια που έχω παίξει ποτέ(Silent Hill, SOMA, Amnesia: Machine For Pigs)τα άλλα 3.
  3. To White Day: a labyrinth named school είναι ένα Κορεάτικο Survival horror παιχνίδι, το οποίο είχε κυκλοφορήσει πρωτίστως για το pc το 2001 από την εταιρία Sonnori. Mετά από πολλά χρόνια(14 σύνολο), η εταιρία ROI games έκανε ένα remake, το οποίο μπορούσανε οι gamers να βρούνε μόνο σε κινητά στην αρχή(2015). Τον Αύγουστο που μας πέρασε, 22 του μήνα, επιτέλους κυκλοφόρησε στο playstation 4 και στα windows σε Ευρώπη και Βόρεια Αμερική υπό τηνPQube Limited. Yπόθεση: Στο γυμνάσιο Yondu, υπήρχανε φήμες ότι υπήρχε το τέλειο feng-shui στην περιοχή προτού καν χτιστεί. Ήταν ένα ιδιαίτερο φυσικό τοπίο. Κατά τη διάρκεια του Κορεατικού πολέμου, χρησιμοποιήθηκε ως νοσοκομείο για να παρέχει τις πρώτες βοήθειες σε τραυματίες. Από τότε πολλοί επισκέπτες και οικοδόμοι που προσπάθησαν να το ανακαινίσουν, χάσανε τη ζωή τους γιατί καταστρέψανε την ομαλή λειτουργία του feng-shui και ελευθερώσανε φαντάσματα από το παρελθόν(νοσοκομείο). Η μοναδική λύση τους ήταν να φέρουνε έναν geomancer, ο οποίος κατασκεύασε 5 φυλαχτά(amulets)και τα μοίρασε σε διαφορετικές περιοχές του σχολείου για να εξισορροπήσει το feng-shui και να εμποδίσει τα πνεύματα από το να μπορούν να μεταβούν στις ζωές των ζωντανών ανθρώπων. Επίσης "φυλάκισε" όλα τα φαντάσματα μέσα στο σχολείο για να μη μπορούν να μεταβούν στη μεταθανάτια ζωή, όμως ένα από τα πνεύματα(το πιο ισχυρό) με το όνομα " Μaster of the Labyrinth", μπήκε στο σώμα από μία γυναίκα με το όνομα Νa-Yeong το 1997, απειλώντας τη ότι δε θα την αφήσει ποτέ. Ένα χρόνο αργότερα ξέσπασε μία καταστροφική πυρκαγιά στο τμήμα του Home Economics, η οποία είχε συνέπεια το θάνατο μίας νεαρής κοπέλας με το όνομα Seong-ah, εξαιτίας του προβλήματός της με το άσθμα. Η Seong-ah ήταν πολύ καλή φίλη με τη Νa-Yeong, η οποία ήταν η μεγαλύτερη αδερφή της So-Young. Αυτό αναστάτωσε τη Νa-Yeong και άρχισε να αντιστέκεται στο "κύριο του λαβύρινθου". Η Seong-ah όμως παρέμεινε φυλακισμένη στο σχολείο, επειδή εξαιτίας των φυλακτών, δε μπορούσε να αναπαυθεί η ψυχή της. Ο δάσκαλος της μουσικής Ji-Won μελετώντας για καιρό τα συμβάντα στο σχολείο, πίστευε ότι μπορεί να αναστήσει τους νεκρούς με τη δύναμη του feng-shui, γι αυτό και βρέθηκε μία μέρα με την μητέρα της Seong-ah, την Εun-mi, η οποία του ζήτησε να αναστήσει την κόρη του, πράγμα που ο ίδιος αποδέχθηκε για να επιβεβαιώσει τη θεωρία του. Η όλη τελετουργία απαιτούσε 3 άτομα: -Ένα άτομο για να καλεί τους νεκρούς(ρόλο που ανέλαβε η Eun-mi) -Ένα άτομο που θα μπορούσε να σπάσει τη δύναμη των φυλαχτών(ο Ji-Won) και τέλος, μία θυσία(Νa-yeong) Έτσι καλέσανε τη Na-Yeong στο σχολείο μία μέρα, αλλά ο "Μaster Of The Labyrinth" δεν επέτρεψε να συμβεί η θυσία. Δυστυχώς τα φυλακτά έπρεπε να σπάσουν ένα προς ένα, πράγμα που αν συνέβαινε, θα επέτρεπε στα πνεύματα να μεταβούν στη μεταθανάτια ζωή και η Seong-ah θα χανόταν για πάντα...Έτσι αυτή παγιδεύτηκε στην κατάσταση μεταξύ ζωντανών και νεκρών. Η μητέρα της τρελάθηκε(εξαιτίας της τελετής) και ο καθηγητής αυτοκτόνησε παθαίνοντας κατάθλιψη. Η Νa-Young στην προσπάθειά της να απαλλαγεί από το πνεύμα που την είχε κυριεύσει, κρεμάστηκε και ο "Master Of The Labyrinth" μετοίκησε στη Seong-ah και βρισκόταν μέσα της για 3 χρόνια, καθώς αυτή φαινόταν κανονική μαθήτρια στους άλλους. Gameplay: Το παιχνίδι είναι πρώτου προσώπου Survival horror, βασισμένο στον Ταοισμό περισσότερο, στις αρχαίες κινέζικες παραδόσεις και θυμίζει το στυλ του Outlast στον τρόπο που πρέπει να αποφεύγεις τους Janitors. O χαρακτήρας έχει το προσωπικό του inventory όπου εκεί μπορεί να βρει σημειώσεις, αντικείμενα για να ολοκληρώσει quests, καθώς και φάρμακα(γάλα σόγιας, καφέ) για να αναπληρώσει την υγεία του ή την ψυχική του κατάσταση(tranquilizers). Η οθόνη καθώς δέχεται ζημιά, κοκκινίζει.Ο χαρακτήρας λέγεται Lee-hui min και δεν έχει κανένα όπλο στην κατοχή του, είναι ένας απλός μαθητής. Μέσω τις επικοινωνίας με τις υπόλοιπες μαθήτριες και με την βοήθειά τους, προσπαθεί να αποδράσει από το γυμνάσιο. Το παιχνίδι διαθέτει 10 τερματισμούς και στον καθένα από αυτούς, πρέπει να δώσεις διαφορετικές απαντήσεις ή να επιλέξεις διαφορετικά πράγματα όταν χρειαστεί. Ο χαρακτήρας μπορεί να ακούσει τα κλειδιά του ενός από τους 2 Janitors για να αντιληφθεί την τρέχουσα τοποθεσία του και το σφύριγμα του άλλου. Αυτό είναι χρησιμότερο στα επίπεδα Hard και Hell, στα χαμηλότερα επίπεδα, στο μέσο την οθόνης, εμφανίζεται ένα μάτι που σε προειδοποιεί οτι ο Janitor είναι κοντά. Προσωπικό σχόλιο: Έχοντας ολοκληρώσει το παιχνίδι 50 φορές που απαιτείται για να ολοκληρώσεις όλο το puzzle, έχω να πω οτι το ευχαριστήθηκα ιδιαίτερα, δεν βαρέθηκα ποτέ. Το White Day απευθύνεται σε συγκεκριμένο κοινό, αυτούς που τους αρέσει ο Ιαπωνικός τρόμος ιδιαίτερα και θα αισθανθούνε εποχές ps2 σε αρκετά σημεία με παιχνίδια όπως Kuon, Project Zero. Tρομακτικό σε μέρη, ειδικά με τα extra φαντάσματα, γενικά ένα κλίμα αγωνίας και συνεχιζόμενης παρακολούθησης συνθέτουν ένα πολύ δημιουργικό και ξεχωριστό παιχνίδι.
  4. Συμφωνώ απόλυτα. Τι σημασία έχει αν η άλλη είναι όμορφη. Δε μου αρέσει ούτε εμένα η παρουσία της και γενικά δεν τη συμπάθησα και ποτέ. Είναι σαν να προσπαθούνε να μιμηθούνε με κάκιστο τρόπο το οτι ο παλιός Τροχός της τύχης είχε την Κρίστα, οπότε κοτσάρουμε μία γλάστρα και πατσίσαμε...
  5. Θα παραφράσω μία από τις πολλές ατάκες του"Κούλα, πολύ κωλόπαιδο ο Καρκίνος..." Καλό ταξίδι.
  6. Ένα πολύ άσχημο νέο για την κοινότητα της metal μουσικής και ειδικά για αυτούς που ακούγανε και ακούνε μέχρι και τις μέρες μας το συγκεκριμένο είδος(death metal)συνέβη χθες. Ο συγκεκριμένος drummer της Αμερικάνικης μπάντας Ιnternal Bleeding, πυροσβέστης στο επάγγελμα, απεβίωσε την ώρα του καθήκοντος. Στα 42 του χρόνια, έπεσε από την οροφή του φλεγόμενου κτιρίου και βρήκε τραγικό θάνατο. Συλλυπητήρια στην οικογένεια του, σε φίλους και όλους όσους τον γνωρίζανε από κοντά. Όπως ο ίδιος δήλωσε σε μία συνέντευξή του το 2013: “When I am not drumming, I work at the Fire Department. When I am not working, I also watch my 4-year-old. I am a family guy. I love spending time with my wife and daughter, doing all sort of fun stuff together.” H συμμετοχή του στη μπάντα από το 1991 που ιδρύθηκε, ήταν η εξής: Internal Bleeding Drums (1991-2017) [TABLE=class: display no_borders, cellpadding: 0, cellspacing: 0] [TR=class: even] [TD=width: 28]1991[/TD] [TD=width: 280]Rehearsal Demo 1991 (Demo)[/TD] [TD]Drums[/TD] [/TR] [TR=class: odd] [TD=width: 28]1992[/TD] [TD=width: 280]Invocation of Evil (Demo)[/TD] [TD]Drums, Vocals (backing)[/TD] [/TR] [TR=class: even] [TD=width: 28]1994[/TD] [TD=width: 280]Perpetual Degradation (Demo)[/TD] [TD]Drums, Vocals[/TD] [/TR] [TR=class: odd] [TD=width: 28]1995[/TD] [TD=width: 280]Voracious Contempt[/TD] [TD]Drums[/TD] [/TR] [TR=class: even] [TD=width: 28]1997[/TD] [TD=width: 280]The Extinction of Benevolence[/TD] [TD]Drums[/TD] [/TR] [TR=class: odd] [TD=width: 28]1999[/TD] [TD=width: 280]Driven to Conquer[/TD] [TD]Drums, Percussion[/TD] [/TR] [TR=class: even] [TD=width: 28]2004[/TD] [TD=width: 280]Onward to Mecca[/TD] [TD]Drums[/TD] [/TR] [TR=class: odd] [TD=width: 28]2014[/TD] [TD=width: 280]Imperium[/TD] [TD]Drums[/TD] [/TR] [TR=class: even] [TD=width: 28]2017[/TD] [TD=width: 280]Final Justice (Single)[/TD] [TD]Drums[/TD] [/TR] [/TABLE] Και κάτι αφιερωμένο στη μνήμη του:
  7. Καλά ποτέ δεν έδινα σημασία ή να μπαίνω σε διαδικασία σύγκρισης. Ο καθένας παίζει για τον εαυτό του με τον τρόπο που θέλει και το απολαμβάνει όσο μπορεί. Αν είχα να τονίσω ένα στοιχείο από τα στατιστικά μου θα ήτανε μόνο οι ώρες που έχω ξοδέψει στο The Last Of Us, το μοναδικό mutliplayer παιχνίδι που μου αρέσει και που μέχρι σήμερα παίζω συχνά πυκνά με φίλους.
  8. Θα κοιτάξω και δημοσιεύσω και τα δικά μου. Ωραίες αναμνήσεις και πληροφορίες για κάθε gamer . Ημερομηνια εγγραφης στο Ps Store 16/9/2009 Παιχνιδι που αφιερωσα τις περισσοτερες ωρες The Last Of Us Συνολικες ωρες του Τhe Last Of Us που επαιξα 3805 Παιχνιδι που επαιξες περισσοτερο το 2016 The Last Of Us Συνολικες ωρες του Τhe Last Of Us που επαιξα μόνο για το 2016 480 Tα τρόπαιά μου: 5002 [TABLE=class: m_7599878249730850663320, border: 0, cellpadding: 0, cellspacing: 0] [TR] [TD=width: 428] [/TD] [/TR] [TR] [TD=width: 428] [TABLE=class: m_7599878249730850663320, border: 0, cellpadding: 0, cellspacing: 0] [TR] [TD=width: 20] [/TD] [TD=class: m_7599878249730850663w280, width: 390] [TABLE=class: m_7599878249730850663w280, border: 0, cellpadding: 0, cellspacing: 0, width: 390] [TR] [TD=class: m_7599878249730850663w130, width: 185, align: center][/TD] [TD=width: 20] [/TD] [TD=class: m_7599878249730850663w130, width: 185, align: center][/TD] [/TR] [TR] [TD=class: m_7599878249730850663w130, width: 185] [/TD] [TD=width: 20] [/TD] [TD=class: m_7599878249730850663w130, width: 185] [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: m_7599878249730850663w130, width: 185, align: center]91[/TD] [TD=width: 20] [/TD] [TD=class: m_7599878249730850663w130, width: 185, align: center]374[/TD] [/TR] [TR] [TD=class: m_7599878249730850663w130, width: 185] [/TD] [TD=width: 20] [/TD] [TD=class: m_7599878249730850663w130, width: 185] [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: m_7599878249730850663w130, width: 185, align: center]PLATINUM[/TD] [TD=width: 20] [/TD] [TD=class: m_7599878249730850663w130, width: 185, align: center]GOLD[/TD] [/TR] [TR] [TD=class: m_7599878249730850663w130, width: 185] [/TD] [TD=width: 20] [/TD] [TD=class: m_7599878249730850663w130, width: 185] [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: m_7599878249730850663w130, width: 185] [/TD] [TD=width: 20] [/TD] [TD=class: m_7599878249730850663w130, width: 185] [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: m_7599878249730850663w130, width: 185, align: center][/TD] [TD=width: 20] [/TD] [TD=class: m_7599878249730850663w130, width: 185, align: center][/TD] [/TR] [TR] [TD=class: m_7599878249730850663w130, width: 185] [/TD] [TD=width: 20] [/TD] [TD=class: m_7599878249730850663w130, width: 185] [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: m_7599878249730850663w130, width: 185, align: center]1109[/TD] [TD=width: 20] [/TD] [TD=class: m_7599878249730850663w130, width: 185, align: center]3428[/TD] [/TR] [TR] [TD=class: m_7599878249730850663w130, width: 185] [/TD] [TD=width: 20] [/TD] [TD=class: m_7599878249730850663w130, width: 185] [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: m_7599878249730850663w130, width: 185, align: center]SILVER[/TD] [TD=width: 20] [/TD] [TD=class: m_7599878249730850663w130, width: 185, align: center]BRONZE[/TD] [/TR] [/TABLE] [/TD] [/TR] [/TABLE] [/TD] [/TR] [/TABLE] [TABLE=class: m_7599878249730850663no-border, border: 0, cellpadding: 0, cellspacing: 0] [TR] [TD=class: m_7599878249730850663320, width: 428] [TABLE=class: m_7599878249730850663320, border: 0, cellpadding: 0, cellspacing: 0] [TR] [TD=width: 428] [TABLE=class: m_7599878249730850663320, border: 0, cellpadding: 0, cellspacing: 0] [TR] [TD=class: m_7599878249730850663w280, width: 390]ΤΟ ΠΙΟ ΣΠΑΝΙΟ ΤΡΟΠΑΙΟ ΣΟΥ*[/TD] [TD=width: 20] [/TD] [/TR] [/TABLE] [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: m_7599878249730850663w320xh22, width: 428][/TD] [/TR] [/TABLE] [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: m_7599878249730850663320, width: 428] [TABLE=class: m_7599878249730850663320, border: 0, cellpadding: 0, cellspacing: 0] [TR] [TD=width: 428] [/TD] [/TR] [TR] [TD=width: 428] [TABLE=class: m_7599878249730850663320, border: 0, cellpadding: 0, cellspacing: 0] [TR] [TD=width: 20] [/TD] [TD=class: m_7599878249730850663w280, width: 390]ΟΝΟΜΑ ΤΡΟΠΑΙΟΥ: [/TD] [TD=width: 20] [/TD] [/TR] [TR] [TD=width: 20] [/TD] [TD=class: m_7599878249730850663w280, width: 390]Wall of Fire[/TD] [TD=width: 20] [/TD] [/TR] [/TABLE] [/TD] [/TR] [TR] [TD=width: 428] [/TD] [/TR] [/TABLE] [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: m_7599878249730850663320, width: 428] [TABLE=class: m_7599878249730850663320, border: 0, cellpadding: 0, cellspacing: 0] [TR] [TD=width: 428] [TABLE=class: m_7599878249730850663320, border: 0, cellpadding: 0, cellspacing: 0] [TR] [TD=width: 20] [/TD] [TD=class: m_7599878249730850663w280, width: 390]ΟΝΟΜΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ: [/TD] [TD=width: 20] [/TD] [/TR] [TR] [TD=width: 20] [/TD] [TD=class: m_7599878249730850663w280, width: 390]R-TYPE DIMENSIONS[/TD] [TD=width: 20] [/TD] [/TR] [/TABLE] [/TD] [/TR] [/TABLE] [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: m_7599878249730850663320, width: 428] [TABLE=class: m_7599878249730850663320, border: 0, cellpadding: 0, cellspacing: 0] [TR] [TD=width: 428] [/TD] [/TR] [TR] [TD=width: 428] [TABLE=class: m_7599878249730850663320, border: 0, cellpadding: 0, cellspacing: 0] [TR] [TD=width: 20] [/TD] [TD=class: m_7599878249730850663w280, width: 390]ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΡΟΠΑΙΟΥ: [/TD] [TD=width: 20] [/TD] [/TR] [TR] [TD=width: 20] [/TD] [TD=class: m_7599878249730850663w280, width: 390]Destroy every enemy and object in stages 1 & 2 of R-Type during co-op play[/TD] [TD=width: 20] [/TD] [/TR] [/TABLE] [/TD] [/TR] [TR] [TD=width: 428] [/TD] [/TR] [/TABLE] [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: m_7599878249730850663320, width: 428] [TABLE=class: m_7599878249730850663320, border: 0, cellpadding: 0, cellspacing: 0] [TR] [TD=class: m_7599878249730850663w320xh22, width: 428][/TD] [/TR] [TR] [TD=width: 428] [TABLE=class: m_7599878249730850663320, border: 0, cellpadding: 0, cellspacing: 0] [TR] [TD=width: 20] [/TD] [TD=class: m_7599878249730850663w280, width: 390]ΑΡΙΘΜΟΣ ΠΑΙΚΤΩΝ ΜΕ ΤΟΥΣ ΟΠΟΙΟΥΣ ΜΟΙΡΑΖΕΣΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΤΡΟΠΑΙΟ*[/TD] [TD=width: 20] [/TD] [/TR] [/TABLE] [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: m_7599878249730850663w320xh22, width: 428][/TD] [/TR] [/TABLE] [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: m_7599878249730850663320, width: 428] [TABLE=class: m_7599878249730850663320, border: 0, cellpadding: 0, cellspacing: 0] [TR] [TD=width: 428] [/TD] [/TR] [TR] [TD=width: 428] [TABLE=class: m_7599878249730850663320, border: 0, cellpadding: 0, cellspacing: 0] [TR] [TD=width: 20] [/TD] [TD=class: m_7599878249730850663w280, width: 390]86 [/TD] [/TR] [/TABLE] [/TD] [/TR] [/TABLE] [/TD] [/TR] [/TABLE]
  9. Πολύ σωστή επισήμανση, απλά κάποιοι άνθρωποι αυτό που αγαπάμε περισσότερο, το έχουμε στο μυαλό μας ως το πρωτότυπο και προγενέστερο χρονολογικά.
  10. Πολύ σωστά, εξέφρασες αυτό ακριβώς που σκεφτόμουν κι εγώ σχετικά με τον Καλογήρου. Τρομερά συμπαθής φυσιογνωμία,θύμιζε στο στυλ την συγχωρεμένη τη γιαγιά μου, ήταν λεβεντογυναίκα και έβγαζε μία μεγάλη καλοσύνη, καθώς και ήταν ακομπλεξάριστη με τα κιλά της,ενώ άλλες αν έχουνε 1 κιλό παραπάνω κάνουνε σαν να έχουνε κάποια αρρώστια. Να αναπαυθεί η ψυχή της και ευχαριστώ για όλα όσα μας έδωσε.
  11. Ωραία ταινία,όχι στις αγαπημένες μου,αλλά άνω του μετρίου και για εμένα.Όταν τυχαίνει και την πετύχω,θα την δω ευχάριστα.Έχει μία μελαγχολία και γενικά ένα νοσταλγικό κλίμα παλαιότερης εποχής,σε ένα μεταβατικό στάδιο του κινηματογράφου.
  12. Τρομερά ιδαίτερος καλλιτέχνης,τον συμπαθούσα γιατί είχε στυλ.Άσχημο νέο δυστυχώς...
  13. Αγαπημένη σειρά στην 4η ή 5η θέση θα την τοποθετούσα.Δε θα πω πολλά λόγια,το έχω κάνει άπειρες φορές.Απλά από τα πιο πετυχημένα σενάρια,ατάκες και κωμικοτραγικές καταστάσεις που δε γίνεται να ξεχάσει κάποιος εύκολα.Από τις καλύτερες σειρές για μένα.
  14. Ψυχασθενική σειρά,δε πρόκειται να την ξεχάσω.Οι χαρακτήρες ήταν τραγικές φυσιογνωμίες και το όλο σκηνικό ήταν μυστηριακό.Έτσι το έβλεπα φυσικά όταν ήμουν μικρός.Σίγουρα δεν είναι η αγαπημένη μου σειρά,αλλά μία από τις πιο τρομακτικές και ιδιαίτερες που παιχτήκανε ποτέ και τη θεωρώ πολύ καλή.
  15. Aπό τις αγαπημένες μου σειρές.Σίγουρα όχι στις top-3,αλλά στις αμέσως μετά.Εμπνευσμένοι διάλογοι,φοβεροί ηθοποιοί που δίνανε ρέστα με Ρέππα-Παπαθανασίου να κάνουνε θαύματα.Πρόσφατα είδα όλα τα επεισόδια σε επανάήψη και το ευχαριστήθηκα.Τα μοναδικά σημεία που δε μου άρεσαν ήταν τα μωρά που μιλούσανε με φωνές ηθοποιών,δε μπορώ να γελάσω με κάτι τέτοιο.Αξέχαστη σειρά.
×
×
  • Create New...