Jump to content

Crimson Moonlight

Members
  • Content Count

    524
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    2

Crimson Moonlight last won the day on June 27 2017

Crimson Moonlight had the most liked content!

Community Reputation

38,050 Excellent

About Crimson Moonlight

  • Rank
    RetroActive

Recent Profile Visitors

The recent visitors block is disabled and is not being shown to other users.

  1. Ρετρομανιακοι μαζευτειτε! Στο Super δείχνει Dragon Ball Z με την πρωτοτυπη ελληνική μεταγλώττιση! (Το επεισόδιο που ο Son Gohan βοηθάει τον τραυματισμενο δεινοσαυρο) Θα έχει νέο επεισόδιο στις 18:00 και τις 23:00!!!! @redevil:d@redevil
  2. Νιώθω ότι διαβάζω πυρηνική φυσική. :eek: Είναι δυνατόν να το σκεφτεί όλο αυτό παιδί! !! Αν είχες μπλε μαλλιά θα μπορούσες να είσαι η Bulma από το Dragon Ball.
  3. Δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο. Ακριβώς τα ίδια θα έγραφα κι εγώ. Αυτονόητα πράγματα που τείνουμε να ξεχνάμε, και δεν πιστεύω ότι γίνεται κατά λάθος. Δεν υπάρχει τίποτα μεμπτό στο να πανηγυρίζουμε για οποιοδήποτε κατόρθωμα μίας ομάδας ή ενός μεμονωμένου αθλητή, πόσο μάλλον όταν στο πρόσωπό του καθρεφτίζεται η χώρα μας. Μπορεί να μην βρισκόμαστε εμείς οι ίδιοι στο γήπεδο, μα εκείνη τη στιγμή εκπροσωπούμαστε και συμμετέχουμε εξ' ίσου. Υπάρχει και κάτι που λέγεται ψυχαγωγία. Είναι παράλογο να προσπαθούν μερικοί να σταυρώσουν όσους υποστηρίζουν τα παιδιά που εκαναν τεράστια προσπάθεια για να φτάσουν σε αυτό το σημείο. Υποβαθμίζουν και τους ίδιους τους αθλητές έτσι, γιατί, άν είναι να μην φέρνουν χαρά σε κανέναν τί κάνουν; Για ποιόν προσπαθούν τόσα χρόνια; Δεν είναι τόσο εγωιστικός ο κόσμος-τουλάχιστον όχι σε αυτόν τον τομέα. Αυτή η ισοπέδωση της σημερινής εποχής, να θεωρούν ότι τίποτα δεν είναι σημαντικο για την Ελλάδα εφ' όσον βρισκόμαστε (ή καταλήξαμε) σε οικονομική και κοινωνική κρίση είναι εγκληματική. Δείχνει μόνο μιζέρια. Όσο άσχημη κι άν είναι η πραγματικότητα οφείλουμε στον εαυτό μας πρώτα απ' όλους να χαιρόμαστε για ο, τι αξίζει. Έχει χαθεί ο διαχωρισμός μερικών πραγμάτων. Και ας είμαστε λογικοί, μόνο η νίκη του '87 δεν φταίει για την σημερινή κατάσταση. Και για να μην είμαι εντελώς εκτός θέματος...Δεν ξέρω πώς ήταν τότε, γεννήθηκα αρκετά χρόνια μετά το '87. Και μέχρι να φτάσω σε ηλικία που να καταλαβαίνω γιατί λέγονται μερικά πράγματα είχε περάσει δεκαπενταετία. Θυμάμαι όμως ν' ακούω τη μαμά μου να μελετάει εκείνη τη μέρα κάθε φορά που βλέπαμε είδη μπάσκετ στα μαγαζία, σε κάθε αγώνα στην τηλεόραση και κάθε φορά που έπαιζε το The Final Countdown στο ραδιόφωνο. Και το κάνει ακόμα, όπως και πολλά φιλικά μας πρόσωπα. Τα χρόνια που έπαιζα μπάσκετ σε όσους το έλεγα μου μιλούσαν για εκείνο τον αγώνα. Ο προπονητής μας μάς μιλούσε για εκείνο τον αγώνα. Στην κατασκήνωση μας τον έβαζαν κάθε καλοκαίρι σε βιντεοπροβολή πριν τους δικούς μας τελικούς. Και γνώριζω πολλά νέα παιδιά που έχουν σαν ινδάλματα τον Γκάλη και τον Γιαννάκη, θυμούνται με λεπτομέρειες τον αγώνα που έχουν δεί πάμπολλες φορές σε DVD και λυπούνται που δεν το έζησαν εκείνη την εποχή. Αυτό κατι δείχνει. Άν ήταν μόνο ένα σημαντικό αθλητικό γεγονός θα είχε ηδη ξεχαστεί από τον απλό κόσμο, όπως έγινε με τόσες άλλες αθλητικές επιτυχίες. Έχει μετατραπεί σ' ένα ερέθισμα για τα όνειρα νέων ανθρώπων, κι αυτό είναι το σημαντικότερο απ' όλα. Γιατί λοιπόν μόνο να το κατηγορούμε και να κόβουμε όνειρα;
  4. Tέλειο! Κηδεία κάνατε σε φανταστικά πρόσωπα ή στους κατοίκους του εκάστοτε σπιτού; Το έχω ξαναγράψει σε αυτό το θέμα (Παιχνίδια που μας απαγόρευαν να παίζουμε) , αλλά βλέπω ταιριάζει και εδώ. Το αγαπημένο παιχνιδι της παιδικής μου ηλικίας: Ήμασταν πέντε παιδάκια στην γειτονιά κοντά στην ηλικία και παίζαμε μαζί στον δρόμο. Εγώ ώς μεγαλύτερη ήμουν η αρχηγός. Συνήθως πηγαίναμε στην αυλή απ' το ένα κοριτσάκι και παίζαμε "σπίτι" (μην ρωτήσετε τίνος ιδέα ήταν!). Όπου: η μαμά ήταν τρελή κι έπαιρνε ψυχοφάρμακα, ο πατέρας μπεκρής, η μία κόρη το καλό παιδί, ο ένας γιός σχιζοφρενής και η άλλη κόρη δαιμονισμένη (μαντέψ'τε ποιά είχε τον καλύτερο ρόλο!). Στα πλαίσια λοιπόν του παιχνιδιού η δαιμονισμένη κόρη χτυπιόταν στους τοίχους, ανέβαινε στις περιφράξεις και στα δέντρα, πετούσε χώματα και προσπαθούσε σε συνεργασία με τον σχιζοφρενή αδερφό της να πνίξουν την καλή αδερφή και να βασανίσουν την μάνα. Για να σωθούμε κι εγώ καί ο σχιζοφρενής απ' το "κακό" μας κυνηγούσαν, μας έδεναν, έκαναν ξόρκια και ψαλμούς και στο τέλος συνήθως πέφταμε καί οι δύο νεκροί. Τότε μας θρηνούσαν, μας έκαναν μνημόσυνο με λευκά σεντόνια (κυρίως τα σιδερόπανα) και κεριά και πάνω που πήγαιναν να μας θάψουν συνέβαινε νεκρανάσταση και τους κυνηγούσαμε δεμένοι με γάζες ουρλιάζοντας σαν τον δράκουλα για να τους φάμε. Τότε δαγκώναμε την καλή αδερφή και γινόταν κι αυτή ζόμπι και μετά η μάνα μας αποτρελαινόταν κι έπιανε το τσεκούρι/πριόνι/λαμπάδα/ο, τι έιχε πρόχειρο (μεταμφιεσμένο παιδικό τσουγρανάκι εννοείται) ενώ ο πατέρας έπιανε την καραμπίνα και γινόταν η μάχη των ζωντανών-νεκρών. Κάπου εκεί συνήθως έμπαιναν οι γονείς στην μέση και μας έπαιρνε ο εξ' από' δώ στην κυριολεξία!
  5. Mπορείς να περιγράψεις πώς το έφτιαξες; Πρώτη φορά ακούω κάτι τέτοιο! Μην σου πώ ότι είναι χρήσιμο ακόμα και στην ενήλικη ζωή!
  6. Πάντα αυτό που έχει τη μεγαλύτερη σημασία είναι η εικόνα και το παιχνίδι. Αν κοιτούσαμε μόνο τα τεχνικά χαρακτηριστικά τότε η ιστορία των video games θα ήταν πολύ διαφορετική.
  7. To game.com απέτυχε για πολύ σημαντικότερους λόγους. Το πρόβλημα δεν ήταν η οθόνη αφής, αλλά η ποιότητά της που δεν μπορούσε να πιάσει την κίνηση!
  8. Πιστεύω ότι το touch panel ακόμα κι αν έβγαινε στην αγορά θ' αποτύγχανε παταγωδώς. Η θέση δεν βοηθάει, καθως είναι μακριά από τα κουμπιά. Και δεν καταλαβαίνω σε τί θα εξυπηρετούσε στα παιχνίδια που υπήρχαν τότε.
  9. "Κοίτα μην μπλέξεις με κανένα αγόρι γιατί μόνο ένα πράγμα θέλουν από 'σενα" Φυσικά δεν μου το είπε ποτέ κανείς, αλλά έχει τύχει ν' ακούσω να το λένε αρκετές φορές, ακόμα και σε παιδάκια κατω των 12.
  10. Ο δεμένος σκύλος στην αυλή που δεν τον έλυναν ποτέ, και συνήθως ήταν σκελετωμένος, άρρρωστος και άγριος. Λογικό, αφού το ζωντανό περνούσε κυριολεκτικά όλη του ζωή δεμένο σε μία αλυσία ενός μέτρου. Σφιγγόταν η καρδιά μου έτσι που τα έβλεπα. Πλέον όταν βλέπω τέτοια κατάσταση ειδοποιώ φιλοζωική ή αστυνομία. Οι γονείς που έλεγαν ντροπιαστικές ιστορίες των τέκνων τους σε φίλους τους, που έλεγαν τα μυσικά των παιδιών τους σε τρίτους ή που αποφάσιζαν ότι η ώρα που τους επισκέπτονταν ξένοι ήταν ιδανική για να κάνουν στα παιδιά τους παρατηρήσεις του τύπου "είσαι χοντρός, χαζός, κτλ".
  11. Eίμαι πολυταξιδεμένη. Το Πανόραμα ΤV το ανέφερε κανείς; Σαλλονικιώτικο κανάλι (δεν υπάρχει πια) που συνήθως έκανε εκπομπές για διάφορους χώρους της πόλης (από αρχαιολογικούς μέχρι μαγαζιά). Η αγαπημένη μου εκπομπή ήταν το Rock Factory, που έπαιζαν video clip ροκ/μεταλ συγκροτημάτων. Νομίζω ήταν για χρόνια κάθε ΣΚ στις 18:00.
  12. Κανένα, ποτέ ξανά! Τα μαθητικά ήταν τα χειρότερα χρόνια της ζωής μου, και τα ελάχιστα ωραία που θυμάμαι ήταν εκτός σχολείου. Θα ήθελα μόνο να ξαναζούσα κάποιες στιγμές, αλλά γι' αυτές δεν αξίζει να γύριζα πίσω και ν' ανεχόμουν όλα τα υπόλοιπα. Επίσης θα ήθελα να έλεγα στον εαυτό μου τί έκανα στο μέλλον ώστε να είχα το κίνητρο να προσπαθήσω για ακόμα περισσότερα, καθως πάντα κινόμουν στη σιγουριά των δυνατοτήτων μου κι επαναπαυόμουν. Θα ξαναζούσα ευχαρίστως όμως το δεύτερο έτος στο Πανεπιστήμιο. Ήταν τρελή χρονιά!
  13. https://bulbapedia.bulbagarden.net/wiki/Pok%C3%A9mon_Ultra_Sun_and_Ultra_Moon Έκπληξη προκαλλεί η κίνηση της Νintendo να βγάλει καί δεύτερες εκδόσεις των S/M με δεδομένο ότι έφαγαν άγριο κράξιμο από τους fans για τις αλλαγές και τις ελλείψεις αυτών των παιχνιδιών. Οι Ultra Sun και Ultra Moon θα κυκλοφορίσουν στις 17 Nοεμβρίου και οι μόνες αλλαγές που υπόσχονται είναι μία διαφορετική ιστορία,περισσότερα pokemon διαθέσιμα μέσα στο παιχνίδι και fusion pokemon μεταξύ Lunala/Necrozma και Solgaleo/Necrozma. Προφανώς προσπαθούν να κάνουν κάτι παρόμοιο με τις B/W-όπως φαίνεται και από τα fusion forms, μόνο που οι B/W είχαν μεγάλη επιτυχία και μία πολύ δυνατή ιστορία. Θα ήθελα να δώ πολλές βελτιώσεις που δεν πιστεύω ότι θα γίνουν, και με δεδομένο οτι οι S/M είναι τα χειρότερα παιχνίδια από την κύρια σειρά των pokemon που έχω παίξει δεν ξέρω άν θα τις αγοράσω. Όπως το βλέπω τώρα, μαλλον όχι.
×
×
  • Create New...