Jump to content

80s_born_and_bred

Members
  • Content Count

    24
  • Joined

  • Last visited

Community Reputation

37 Excellent

About 80s_born_and_bred

  • Rank
    RetroN00b
  • Birthday 10/03/1981

Recent Profile Visitors

708 profile views
  1. Απεβιωσε η γλυκυτατη Bibi Andersson.. (11 Νοεμβριου 1935 – 14 Απριλιου 2019)
  2. Εκπληκτικη σειρα! Για καποιο λογο μου εχει μεινει αξιομνημονευτη η συναντηση του Πετρου με τον Νευτωνα (Τρεβορ Χαουαρντ, νομιζω). Παθαινει κοκο-μπλοκο ο Πετραν μολις ο Νευτωνας του εξηγει την εννοια των δισεκατομμυριων σωματιδιων και βραχυκυκλωνει τοσο που του λεει να σιωπησει! 🙂 [edit] Copyrights [edit]
  3. Ο Αλεξανδρινης καταγωγης (οπως ειναι και η φιλη του, Δημητρα Παπαδοπουλου) Δημητρης Φραγκιογλου, που παιζει τον «κατρουλη» Ρωμαιο στο «Ηθοποιος σημαινει φως;» (επ. 30), ειπε σε προσφατη συνεντευξη του: Ήταν μία από τις συναντήσεις μας με τη Δήμητρα. Έτσι κάνουμε με τη Δήμητρα. Κατά καιρούς ανταμώνουμε, χανόμαστε και πάλι από την αρχή, Στους "Απαράδεκτους" μπήκα από το 11ο επεισόδιο και μετά. Έγραφα τα stories. Βρίσκαμε το θέμα κάθε φορά, να έτσι όπως μιλάμε τώρα, και γράφαμε τι θα γίνει στο επόμενο επεισόδιο. Εδώ είναι κάτι που μπερδεύει ο κόσμος. Επειδή το αποτέλεσμα των "Απαράδεκτοι" είναι πολύ ακούραστο για τον τηλεθεατή, πολλοί πιστεύουν ότι έτσι χαλαρά και ξεκούραστα δουλεύαμε για τη σειρά. Το αυθόρμητο και το χαλαρό ήταν το ένα κομμάτι, όχι όμως ότι δεν ρίχναμε δουλειά. Η συγκεκριμένη σειρά είχε όλες τις προϋποθέσει για να πετύχει: πολύ καλούς ηθοποιούς και μια δυνατή ομάδα. Η Δήμητρα είχε γράψει τη σειρά επάνω στους ηθοποιούς. Είναι γνωστό ότι η ομάδα είχε κλείσει προτού γραφτεί το πρώτο επεισόδιο. Η Δήμητρα ήδη γνώριζε πολύ καλά τον Σπύρο, τον Γιάννη και τον Βλάσση. Σημ: κατα την εκδοχη του Τακη Παπαματθαιου, παντως, που επαιξε τελικα τον ανιψιο του Χαλακατεβακη («Σου χω πει, μη με λες θειο!»), σε εκεινον ειχε προτεινει η Δημητρα το ρολο του Βλασση πριν προσεγγισει τον Μπονατσο. Εκεινος αρνηθηκε - πραγμα που πλεον φαινεται να εχει μετανιωσει - διοτι ειχε ηδη κλεισει να παιξει με τον Γιωργο Παπακωνσταντινου, υποθετω για την 1η σειρα που επαιξε ποτε το MEGA, απ´το Νοεμβριο του 1989, το δημοφιλες για την εποχη του «Πατηρ, υιος και πνευμα».
  4. Αξιζει οπωσδηποτε να την δεις, Αριαδνη. Η Weisz ειναι εξαιρετικη - οπως παντα - και δικαιως ο Mark Kermode γραφει οτι καταφερνει να βγει απο τη σκια της Haviland και να κανει το ρολο δικο της. Αλλα ο Sam Claflin ειναι πολυ αδυναμος και οποιος εχει δει την εκδοχη του 1952 με τον Burton πραγματικα θα αντιληφθει οτι η διαφορα ειναι μερα με τη νυχτα. It takes two to tango και η δυναμικη της σχεσης της Rachel με τον Philip ειναι αυτη που θα πρεπει να διατηρει «ζεστη» τη μεταφορα του μυθιστορηματος στην οθονη. Η Haviland και ο Burton ηταν αναλογων κυβικων ηθοποιοι, ο Claflin με την Weisz δυστυχως οχι. Θα δω με ευχαριστηση την Σελλεϋ διοτι ειχα ξεχασει οτι ειχε βγει και δεν την προλαβα! Αν ομως δεν το εχετε δει, υπαρχει και η ανιση αλλα εξαιρετικα ενδιαφερουσα - κατα τοπους απολαυστικη - εκδοχη του ιδιου επεισοδιου στη Λιμνη της Γενευης απο τη ματια του εκκεντρικου Ken Russell, με τιτλο Gothic (1986) και πρωταγωνιστες τον αγαπημενο (και εξαφανισμενο) Gabriel Byrne ως λορδο Βυρωνα και τη συγχωρεμενη κορη της Vanessa Redgrave (και γυναικα του Liam Neeson), την εξαιρετικη Natasha Richardson.
  5. 1952: Ριτσαρντ Μπαρτον και Ολιβια ντε Χαβιλαντ (η οποια τον Ιουλιο κλεινει τα 103..) σε μεταφορα κλασικου μυθιστορηματος της Daphne du Maurier με τιτλο “My cousin Rachel.” Καταπληκτικη μουσικη και εξαιρετικη φωτογραφια, σε μια ταινια που, ενω επισκιαστηκε απο την αλλη μεταφορα-φαινομενο της du Maurier, Rebecca, ωστοσο δεν υπολειπεται σε τιποτα της πιο προσφατης εκδοχης (2017) με την Ρειτσελ Βαϊς: https://youtu.be/pYCwV74j4Lk
  6. Μεγαλυτερη επιτυχια ειχε ενα χρονο αργοτερα η δευτερη διασκευη αιγυπτιακης κομεντι του ιδιου σκηνοθετη, Τόγκο Μιζράχι, Οταν ο συζυγος ταξιδευει (1938). Τα Καλουτακια επιστρεφουν σε μια σαφως ανδροκεντρικη εκδοχη του τι μπορει να συμβει «οταν ο συζυγος ταξιδευει»... 😂 ———————— Δυο λογια για τον Μιζραχι (φωτο κατω): Togo Mizrahi was born in Egypt to a Jewish family of Italian descent in 1901. He’s viewed as one of the most important Jewish figures in the history of the Egyptian cinema and as one of the most influential. Togo acted under the pseudonym Ahmed al-Meshriqi. He worked with director Ahmad Badrkhan on establishing the first filmmakers’ syndicate in Egypt. He then revealed his true Jewish identity by making a series of movies where the main character is a Jewish Egyptian. The authorities accused him of cooperating with Zionist organizations in Palestine and he was exiled to Italy as he refused to travel to Israel.
  7. Μια απο τις πιο αποτυχημενες αλλα και αξιοπεριεργες - για πολλους λογους -ταινιες στην ιστορια του νεοελληνικου κινηματογραφου ειναι ο Δοκτωρ Επαμεινωνδας (1937), διασκευη της αιγυπτιακης κομεντι al-Duktur Farhat (1935) απο τον ιδιο σκηνοθετη. Μοναδικη αναλαμπη στην ταινια; Τα «Καλουτακια»! ☺️ ——————- Η πρώτη από τις πέντε ταινίες της ελληνο-αιγυπτιακής συνεργασίας και μια από τις λιγοστές ομιλούσες ταινίες με πρωταγωνιστή έναν κατεξοχήν κωμικό της μπαλαφάρας. Γυρίστηκε στα στούντιο του Καΐρου, με την ευκαιρία της επίσκεψης του θιάσου των Οικονόμου και Καλουτά και σκηνοθετήθηκε από τον εβραίο Τόγκο Μιζράχι. Η κριτική την κατακεραύνωσε για τη γενική προχειρότητα σε όλα τα επίπεδα, αλλά δυστυχώς δεν υπάρχει κόπια για να επιβεβαιωθεί οποιαδήποτε γνώμη για την ταινία
  8. Δεν ξερω αν πιανεται, αλλα η Νυχτα Γαμου (1967 - Κωστας Βουτσας, Μαρθα Καραγιαννη, Γεωργιτσης, Μπετυ Αρβανιτη) «σουφρωθηκε» απο τον Noël Coward (θεατρικο «Private Lives» του 1930, πετυχημενη ταινια του 1931 με την Norma Shearer & τον Robert Montgomery).
  9. Ενα ωραιο αρθρακι για το θεμα μας με «διεθνη» διασταση 😄 ——————- Ωχ! Πάλι τραγουδάνε οι μπαλαδόροι! Προτιμότερο να τους βλέπουμε στο ποδόσφαιρο παρά να τους ακούμε στο τραγούδι.Ομως, δεν μπορεί να γίνεται πάντα αυτό που θέλουμε... http://m.popaganda.gr/och-pali-tragoudane-baladori/
  10. Για οσους σινεφιλ και λατρεις των κλασικων ταινιων δεν το γνωριζετε ηδη, καθε Παρασκευη στις 21:00 η Κινηματογραφικη Λεσχη του «Αρδηττου» στο Μετς (Ευγ. Βουλγαρεως & Χαρβουρη 2) προβαλλει παλιες ταινιες (σημ: δαφημιζεται εγκαιρα στο FB του συλλογου). Αυτη την Παρασκευη π.χ. παιζει τη «Θανασιμη Καταιγιδα» (Mortal Storm, 1940) με τον Τζειμς Στιουαρτ.
  11. Αριαδνη συμφωνω μαζι σου οτι η υπερβολικη εμφαση στον λανθανοντα ερωτισμο μεταξυ των δυο γυναικων ειναι παραπλανητικη. Το Περσονα δεν επιδεχεται καθολικων ερμηνειων και γι’αυτο ακριβως νομιζω οτι θα παραμεινει ενα διαχρονικο εργο. Για μενα προσωπικα αποτελει μια πολυ ιδιομορφη ταινια τρομου και οταν την ειχα δει πριν απο χρονια στο BFI σε μια ρετροσπεκτιβα για τον Μπεργκμαν ειχε προηγηθει μια ενδιαφερουσα συζητηση οπου αναφερθηκε ευστοχα οτι η σχεση θυμιζει εκεινη αναμεσα σε ενα συναισθηματικο βαμπιρ (η ηθοποιος Ελιζαμπετ) και το θυμα της (τη νοσοκομα Αλμα). Οι σιωπες της Ελιζαμπετ ειναι σκετο βασανιστηριο για την Αλμα, και την οδηγουν σε μια επωδυνη ενδοσκοπηση που καταληγει, εστω προσωρινα, στον κατακερματισμο της προσωπικοτητας της και στην απολυτη ταυτιση της με την Ελιζαμπετ. Η γοητεια του αφηγηματος αυξανεται κι απο αλλα συμπληρωματικα στοιχεια: την ατονάλ μουσικη, το πειραματικης υφης μονταζ, το μινιμαλιστικο διαλογο, το ασπρομαυρο, κλπ. που κανουν την ταινια απλα αριστουργηματικη. (φωτ: οταν τα δυο προσωπα γινονται ενα)
  12. Πολυ σωστα, το ειχα ξεχασει! Στην τουρνέ της Γερμανίας το 1965 , ο Μίμης Παπαϊωάννου απέκτησε φιλικές σχέσεις με τον Στέλιο Καζαντζίδη και τον Χρήστο Νικολόπουλο . Για να γεμίσουν τον χρόνο τους έκαναν διάφορες συζητήσεις γα την κοινή αγάπη τους , την ΑΕΚ . Σε μια από αυτές ο Χρήστος Νικολόπουλος γέννησε την ιδέα της δημιουργίας ενός ύμνου για την Ένωση . Αυτή η ιδέα υλοποιήθηκε το 1971 , όταν ο Μίμης Παπαϊωάννου μαζί με την υπόλοιπη ομάδα της ΑΕΚ πήγαν στα μπουζούκια να γιορτάσουν την κατάκτηση του πρωταθλήματος. Εκεί αναζωπυρώθηκε η ιδέα του ύμνου από τον Χρήστο Νικολόπουλου , ο οποίος εμφανίζονταν στο μαγαζί . Έτσι ο Μίμης Παπαϊωάννου μαζί με τους Στέλιο Καζαντζίδη και τον Χρήστο Νικολόπουλο πήγαν στον γνωστό στιχουργό και συνθέτη Χρήστο Κολοκοτρώνη , για να του ζητήσουν να γράψει στίχους πάνω στην μουσική που είχε γράψει ο Νικολόπουλος με την βοήθεια του Στέλιου Καζαντζίδη (δεν κάνει την «δεύτερη φωνή» στον ύμνο ) . Ώστε να τραγουδήσει αυτήν την σύνθεση ο Μίμης Παπαϊωάννου . Στους πρώτους 4 μήνες κυκλοφορίας του δίσκου πουλήθηκαν 50.000 αντίτυπα , με τα έσοδα να φτάνουν 20.000 δραχμές . Αξίζει να σημειωθεί ότι ο τότε μισθός του Μίμη Παπαϊωάννου στην ΑΕΚ ήταν 3.000 δραχμές . Ενώ στις μέρες μας έχει ξεπεράσει της 200.000 πωλήσεις . Ο δίσκος αυτός από την μια μεριά είχε τον ύμνο της ΑΕΚ και από την άλλη ένα λαϊκό τραγούδι αποτελούμενο από του ιδίους συντελεστές με τον ύμνο , με τίτλο «Μες στην φωτιά μου» . Στον δίσκο έγινε και η σχετική προώθηση . Για παράδειγμα , το Σεπτέμβρη του 1971 η ΑΕΚ μετέβη στο Μιλάνο για έναν ευρωπαϊκό αγώνα με την Ίντερ . Η τότε αποστολή της ΑΕΚ πήρε μαζί της 40 δίσκους του ύμνου, για να τους δωρίσει στους Ιταλούς . Αυτό είχε ως αποτέλεσμα ότι ο Τζιακίντο Φακέτι σε μια πρόσφατη επίσκεψη του στην χώρα μας , να ρωτήσει τον Μίμη Παπαϊωάννου αν τραγουδάει ακόμα .
  13. Αγαπημενη ταινια το Persona (1966) του Μπεργκμαν, ο οποιος αργησε πολυ (ευτυχως) να εγκαταλειψει το αγαπημενο του ασπρομαυρο. Εξαιρετικες ερμηνειες απο τις πανεμορφες Μπιμπι Αντερσον και Λιβ Ουλμαν.
  14. Οποιος παρακολουθει οποιοδηποτε απο τα ομαδικα αθληματα ξερει οτι μετα απο ενα πρωταθλημα (η ακομα κι ενα μεγαλο ντερμπυ..) οι νικητες συνηθως καταληγουν σε καποιο μαγαζι να πετανε λουλουδια και να τραγουδανε στους ρυθμους καποιου λαϊκου ασματος. Αν δεν βλεπαμε τον ΠΑΟ του Μποντιρογκα να γιορταζει στον Λεπά ή τον Ιβκοβιτς να τα πινει στον Ρεμο, ηταν σαν να μην ειχε τελειωσει το πρωταθλημα! Μια ιδιαιτερα καλτ κατηγορια αυτου του ειδους ειναι οι περιπτωσεις οπου παικτες πιανουν το μικροφωνο και τραγουδουν.. ειτε, οπως προσφατα, για χαρη του αγ. Βαλεντινου, ειτε την απιστευτη μουσικη συναντηση το 1993 αναμεσα στους παικτες της «SATO Αρης» (Γιαννακη, Σουμποτιτς, Αγγελιδη, Ιωαννου κ.ά.) και του Σακη Ρουβα, του Πασχαλη, της Γαρμπη και της Μαντως!Αποκορυφωμα: το κομματι που ραπαρουν (θυμιζω: ειναι οι ημερες του Ice Ice Baby...) ο Τζ. Τζ. Αντερσον και συγχωρεμένος ο Ρόι Ταρπλει. (Ενα ενδιαφερον ερωτημα ειναι γιατι στο βιντεοκλιπ εμφανιζεται και ο Γκαλης, μολονοτι ειχε μετακομισει απο καιρο πλεον στον ΠΑΟ..) Το τραγουδι συμπεριληφθηκε σε εναν ειδικο δισκο που κυκλοφορησε ο Αρης πριν απο τον επεισοδιακο (νικηφορο) τελικο με την Εφες Πιλσεν στο Τορινο. Τα εσοδα πηγαν στον αγωνα κατα των ναρκωτικων. Απ´ο,τι διαβαζω, η διοικηση του Αρη προσπαθησε τοτε να συμπεριλαβει στην τιμη των εισιτηριων για τη μεταβαση των οπαδων στο Τορινο & 5.000 δρχ επιπλεον για την αγορα του αλμπουμ, αλλα εφαγε κραξιμο οποτε τελικα δεν το εκανε. Τι λετε, εσεις θα δινατε 5.000 (περιπου 15 ευρω σημερινα) για το δισκο αυτο; Πρεπει να υπαρχει πολυ ωραιο υλικο (φωτο & audio) με παραφωνους παικτες στα 80s και 90s να τραγουδουν ή απλα να διασκεδαζουν σε κεντρα μετα απο μεγαλους αγωνες!
  15. Επειδη η Πιτσα Παρκ στη Ν. Ερυθραια ειναι αγαπημενη και παρα το οτι εχει ηδη αναφερθει, αντιγραφω ενα αποσπασμα απο σχετικο αρθρο που βρηκα ονλαιν για το θεμα (μαζι με μια φωτο απο το κλασικο - κραυγαζει 80s! 😊 - χαρτονενιο κουτι τους). Φετος κλεινει 40 χρονια λειτουργιας! ΥΓ- Εδω (27:20 - 29:16) θα δειτε μια σκηνη με τον Βεγγο να τρωει στην Πιτσα Παρκ το 1980, τον πρωτο χρονο λειτουργιας της δηλαδη, στην ταινια «Ο παλαβος κοσμος του Θαναση». Θυμάστε (οι παλαιότεροι ίσως) μία εποχή που οι πιτσαρίες ήταν συνοικιακές, και όχι καταστήματα ή franchise πολυεθνικών, 9 φορές στις 10 ονομάζονταν Portofino, και τα πιο δημοφιλή συστατικά τους δεν ήταν το καλαμπόκι, ο ανανάς και η barbeque sauce, αλλά η πιπεριά, το μπέικον, άντε και το σουτζούκι;... Μη με παρεξηγήσετε, είμαι πολύ καλός πελάτης των μεγάλων pizza chains στην Ελλάδα, όπως έχω υπάρξει και σε Αγγλία, Αμερική και άλλα σημεία του πλανήτη. Όταν όμως έχω επιλογή, η νοσταλγική γεύση της "Ελληνικής" πίτσας είναι για μένα μονόδρομος.Μετά από αυτή την μακρόσυρτη εισαγωγή λοιπόν, σας παρουσιάζω την Pizza Park στη Νέα Ερυθραία. Το περιβάλλον, οι συσκευασίες, αλλά πάνω από όλα η γεύση, μοιάζουν να έχουν γυρίσει από τα παιδικά μου χρόνια. Κάθε παραγγελία είναι, όπως θα λέγαμε στα μέρη μου, και ένα trip down memory lane...Στην Pizza Park αξίζει να παραγγείλετε την κλασσική πια πίτσα ζαμπόν-πιπεριά, αλλά και την απόλυτη "σπέσιαλ", μία από τις διάφορες μακαρονάδες που ψήνονται (όπως τότε) στο φούρνο, αλλά και μία χορταστική σαλάτα (προσωπική αδυναμία - ποια άλλη; - η σεφ). Αν κατοικείτε στην ευρύτερη περιοχή γύρω από τη Νέα Ερυθραία, κάντε απόψε μία παραγγελία και θα με θυμηθείτε. Με Lakers εναντίον Celtics στην τηλεόραση, θα αισθανθείτε σαν να ταξιδέψατε πίσω στον χρόνο, στην τελευταία φορά που οι δύο αιώνιοι αντίπαλοι είχαν βρεθεί αντιμέτωποι σε τελικό - δεν θυμάμαι πότε ακριβώς ήταν, το σίγουρο όμως είναι ότι είχα πολύ περισσότερα μαλλιά απ' όσα έχω σήμερα.
×
×
  • Create New...