Jump to content
Sign in to follow this  
bambinella 100

Ξένοι ηθοποιοί - Ξένες ταινίες του '40, '50, '60 που αγαπήσαμε.

Recommended Posts

Δική μου πολυαγαπημένη ηρωίδα η Ελεωνόρα από το caught ,την  λάτρεψα στην κυριολεξία!!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Αυτήν την στιγμή έχω δει αρκετές ταινίες και δεν μπορώ να γράψω τίποτα λόγω υπερβολικής κόπωσης του δεξιού χεριού  αλλά ανέβηκε το lady on train , εξαιρετικό

Share this post


Link to post
Share on other sites
2 hours ago, αριαδνη said:

Αυτήν την στιγμή έχω δει αρκετές ταινίες και δεν μπορώ να γράψω τίποτα λόγω υπερβολικής κόπωσης του δεξιού χεριού  αλλά ανέβηκε το lady on train , εξαιρετικό

Αυτο το Lady on a train εχει το μεγαλο, κατ' εμε, μειονεκτημα του κωμικου στοιχειου. Το αντιπαθω αυτο το πραγμα στις ταινιες μυστηριου. Πολυ κακος συνδυασμος και δεν τον ανεχομαι. Τα ιδια επαθα προσφατως που πηγα να δω το The spider's web (1960) και στο πρωτο 20λεπτο το σταματησα γιατι πηραν ενα ωραιο εργο της Αγκαθα Κριστι και το κανανε κωμωδια.

Μακρια απο μενα!

Share this post


Link to post
Share on other sites
On 7/20/2019 at 1:42 PM, bambinella 100 said:

Αυτο το Lady on a train εχει το μεγαλο, κατ' εμε, μειονεκτημα του κωμικου στοιχειου. Το αντιπαθω αυτο το πραγμα στις ταινιες μυστηριου. Πολυ κακος συνδυασμος και δεν τον ανεχομαι. Τα ιδια επαθα προσφατως που πηγα να δω το The spider's web (1960) και στο πρωτο 20λεπτο το σταματησα γιατι πηραν ενα ωραιο εργο της Αγκαθα Κριστι και το κανανε κωμωδια.

Μακρια απο μενα!

Bambinella, γενικα συμφωνω με αυτο που λες αλλα εξαιρω τις 4 ταινιες απο μυθιστορηματα της Αγκαθα Κριστι με την Margaret Rutherford (1961-1965). (Δες εδω), η οποια το 1964 θα επαιρνε οσκαρ β γυναικειου ρολου για την ταινια “VIPs” με την Ελιζαμπεθ Τειλορ, τον Ριτσαρντ Μπαρτον, τον Ορσον Γουελς και την Μαγκι Σμιθ.

Στην πρωτη φωτο με τον συζυγο και συμπρωταγωνιστη της, Stringer Davis.

Στη δευτερη φωτο με την Αγκαθα Κριστι, η οποια επισης διαφωνουσε με την κωμικη μεταφορα των ιστοριων της αλλα ειχε σε εκτιμηση την ιδια την Rutherford.

1447F40B-4974-4F52-840D-742D526A2E3C.jpeg

1264C494-1E45-4112-8701-1853342EEC16.jpeg

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Posted (edited)

Τη σειρα ταινιων με τη Margaret Rutherford την εχω δει πολλες φορες. Η διαφορα με τις λοιπες κωμικες αστυνομικες ειναι οτι το χιουμορ εδω εινα πολυ λεπτο. Σχεδον ανεπαισθητο.

Και παλι ομως, οσο κι αν μου αρεσει η Rutherford, θα προτιμησω ενα αμιγες αστυνομικο εργο χωρις κωμικα στοιχεια.

Edited by bambinella 100
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Posted (edited)

Ισως το ποστ αυτο να δικαιουται ξεχωριστο thread: οποιος δεν το εχει ηδη δει συνιστω ανεπιφυλακτα το Salt of the Earth (1954) του Χερμπερτ Μπιμπερμαν. Συντελεστες της ταινιας ηταν πολιτικοποιημενοι, αριστεροι εργατες της τεχνης του κινηματογραφου οι περισσοτεροι εκ των οποιων ειχαν κληθει να καταθεσουν στην επιτροπη του Μακαρθι και αρνηθηκαν, με αποτελεσμα να βρισκονται στη μαυρη λιστα του Χολυγουντ.

Η ταινια πολεμηθηκε οσο λιγες (δεν ειχε προβληθει πουθενα, η πρωταγωνιστρια απελαθηκε στη μεση των γυρισματων, εκφοβισμος κλπ). Η πλοκη περιστρεφεται γυρω απο Μεξικανο-Αμερικανους εργατες σε ορυχειο οι οποιοι λογω των χαλεπων συνθηκων κανουν απεργια, σε πεισμα του κλιματος εργοδοτικης αυθαιρεσιας. Δοσμενη σε νεορεαλιστικο στυλ, η ταινια εχει παραλληλα και ενα εντονο φεμινιστικο στοιχειο αφου αναδεικνυει τους παραλληλους αγωνες των γυναικων των απεργων, οι οποιες μετα απο καποιο σημειο αναγκαζονται να αναλαβουν ενεργοτερη δραση αφου οι ανδρες τους φυλακιζονται λογω της αντεργατικης νομοθεσιας.

Η ταινια βγηκε την μακαρθικη περιοδο  το ιδιο διαστημα με το «On the Waterfront», με τον Μαρλον Μπραντο, το οποιο λοιδορουσε τα συνδικατα και ετυχε ενθουσιωδους υποδοχης απο τους κριτικους. Ανευρετη επι πολλα χρονια, μετα το 1990 ελαβε την αναγνωριση που της αξιζει. Ειναι διαθεσιμη στον συνδεσμο που εχω πιο πανω (με ελληνικους υποτιτλους), πραγμα απολυτα συννομο αφου εχει καταστει δημοσια κτημα (in the public domain).

ΥΓ- Το 2000 κυκλοφορησε ταινια με θεμα το πως γυριστηκε το «Αλατι της Γης», με πρωταγωνιστη τον Τζεφ Γκολντμπλουμ («One of the Hollywood Ten»).

401BBF71-DBD6-4FAC-BA5C-2201DB97DF33.jpeg

A912DD75-B271-4816-AD7F-3AA4D5780E1E.jpeg

CF30EE32-ECB0-4D28-AFA9-32DD30CF101C.jpeg

Edited by 80s_born_and_bred

Share this post


Link to post
Share on other sites

Πρόσφατα είδα το" Βαλερια, άγγελος ή διάβολος" με την Αννιτα Εκμπεργκ της γλυκιας ζωής. Λοιπόν μου θύμισε μία ταινία του Κουροσαβα, όπου ή ιστορία έχει τρεις εκδοχές διαφορετικές αναλόγως με τον ήρωά που την αφηγηται και τελικά ψάχνεις να φτάσεις στην αλήθεια αν ή γυναίκα είναι ικανή για οσα άσχημα της καταμαρτυρούν, κάποιος αντέγραψε κάποιον. Εμένα φυσικά πιο κοντά στην δυτική κουλτούρα μου άρεσε πολύ η ταινια με την Αννιτα. Και στις δύο ταινίες φυσικά μαθαίνουμε την πραγματική ιστορία στο τέλος.

Μπαμπι αυτήν την ταινία την έχεις δει; Της Μπριζιτ υπάρχει και σε βιβλίο! Προσφάτως είδα και την περίφημη Παριζιανα. Αχ να το αγοράσω το βιβλίο; Σε δίλημμα είμαι! Ή φωτό είναι από το βιβλιοπωλείο που αγόραζα από εφτά ετών και του είμαι πίστη πάντα.

IMG_20190902_191443.jpg

Edited by αριαδνη

Share this post


Link to post
Share on other sites

Παίζει την απόλυτη μοιραία γυναίκα που καταστρέφει τον αμοιρο ήρωα στο ή γυναίκα και το νευροσπαστο. Ή Παριζιανα έτσι και έτσι να πω την αλήθεια προτιμώ την δική μας με την Ρενα. Απο αυτές που έχω δει της Μπριζιτ ή Παριζιανα είναι ίσως ή λιγότερη αγαπημένη, μεχρι στιγμής ακόμα και ή περιφρόνηση μου άρεσε περισσότερο. Λίγο επιφανειακή και ανάλαφρη για μένα.

Share this post


Link to post
Share on other sites
On 9/2/2019 at 12:21 PM, αριαδνη said:

Λοιπόν μου θύμισε μία ταινία του Κουροσαβα, όπου ή ιστορία έχει τρεις εκδοχές διαφορετικές αναλόγως με τον ήρωά που την αφηγηται και τελικά ψάχνεις να φτάσεις στην αλήθεια αν ή γυναίκα είναι ικανή για οσα άσχημα της καταμαρτυρούν, κάποιος αντέγραψε κάποιον.

Εννοείς το Rashomon (αλλά οι εκδοχές είναι περισσότερες από 3 - δεν θυμάμαι πόσες διότι έχω πάνω από 30 χρόνια να τη δω). Δεν ξέρω την ταινία με την Έκμπεργκ, αλλά δεδομένου ότι η πρώτη της ταινία είναι του 1953 ενώ το Rashomon είναι του 1950, αν υπάρχει αντιγραφή (και όχι απλώς ομοιότητες δύο άσχετων ταινιών) η πρωτότυπη ήταν του Κουροσάβα. Όπως και οι "7 Σαμουράι" του έγιναν ουέστερν ("Και οι 7 ήταν υπέροχοι"), αλλά όπως και ο ίδιος "διασκεύασε" σε ταινίες του τον Μακμπέθ και τον βασιλιά Ληρ.

  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Sign in to follow this  

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×
×
  • Create New...