Jump to content

Recommended Posts

Αυτό που δεν ήξερα είναι πως ο παραγωγός γινότανε μην ξελογιάσει τον γιο του η Αλικη ! γι αυτό δεν πήρε τον ρολο

Share this post


Link to post
Share on other sites

 

Τιμής ένεκεν στους καλλιτέχνες που έδωσαν κι αυτοί για τον αγώνα του λαού μας ..

 
Ξέρατε ότι.... (επετειακό)
 
- Ο σκηνοθέτης Γιάννης Δαλιανίδης κι ο συγγραφέας Ι. Καμπανέλλης κρατήθηκαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης; 
Κι οι δυο απέφευγαν να μιλάνε για τη φρικτή εμπειρία. Ο Καμπανέλλης έγραψε χρόνια αργότερα το "Μαουτχάουζεν" που περιγράφει τις τελευταίες μέρες στο στρατόπεδο. Ο πάντα γελαστός κι αισιόδοξος Δαλιανίδης δεν έλεγε ποτέ λεπτομέρειες αυτής της τρομερής του περιπέτειας.
 
- Στη γραμμή του μετώπου βρέθηκαν ο Λάμπρος Κωνσταντάρας, ο συνθέτης Μ. Σουγιούλ, ο νομπελίστας ποιητής μας Ο. Ελύτης, ο Μάνος Κατράκης, 
ο Γιάννης Τσαρούχης, ο Λυκούργος Καλλέργης, ο Α. Τερζάκης, ο Γιώργος Θεοτοκάς
 
- Ο θαλασσόλυκος ποιητής Ν. Καββαδίας απαρνήθηκε τη θάλασσα και κατετάγη στο πεζικό για να πάει στο μέτωπο.
 
 
- ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος γύρισε με τη συνθηκολόγηση με βαθμό αξιωματικού. Λίγο καιρό μετά ανέβαζε παράσταση στη Θεσσαλονίκη κι όταν κάποιος Γερμανός αξιωματικός πήγε να τον συγχαρεί αρνήθηκε να του δώσει το χέρι του.
" Ήμουν ακόμη αξιωματικός του Ελληνικού στρατού. Δεν θα καταδεχομουν να δώσω το χέρι μου σε ένα Γερμανό"...θα έλεγε χρόνια μετά.
 
- ο πατέρας του Θανάση Βέγγου ήταν ανάμεσα στους αντάρτες που δώσανε μάχη για να μην καεί το ηλεκτρικό εργοστάσιο με την αποχώρηση των Γερμανών
 
- Ο Φίνος κινδύνευσε πολλές φορές κατά τη διάρκεια της κατοχής. Είχε δημιουργήσει προηγούμενα με τους κατακτητές όταν γύρισε τη " Φωνή της καρδιάς". Η ταινία ήταν ένα ροματζο της εποχής ( Βεάκης, Χορν, Κ. Πάνου κ.α) ωστόσο η αίσθηση που προκάλεσε στο κοινό της Αθήνας ήταν τεράστια. Στην πρεμιέρα τους ηθοποιούς σηκώσανε στα χέρια οι θεατές. Ήταν η πρώτη ταινία του Φίνου και θεωρήθηκε πράξη αντίστασης από το λαό. Ο Φίνος συνέχιζε να κινηματογραφεί ( παράνομα) και πολλές απ' τις εικόνες που έχουμε από εκείνα τα χρόνια είναι δικές του. Για αυτό το λόγο συνελήφθη μαζί με τον πατέρα του λίγο πριν την απελευθέρωση. Ο ίδιος τη γλίτωσε, όχι όμως κι ο πατέρας του που τελικά εκτελέστηκε. 
 
- Στην τρίχα τη γλίτωσε αρκετές φορές κι ο Μ. Νικολινάκος ο οποίος έφτιαχνε τα σκίτσα της αντίστασης (!!!) Ήταν καταζητούμενος από τους Γερμανούς για αυτή του τη δράση και το βράδυ του μπλόκου της Νίκαιας το πέρασε ολόκληρο μέσα σε ένα πηγάδι (!!)
 
- Θύμα της κατοχής κι ο πανάξιος καλλιτέχνης Αττίκ. 
Την κλονισμένη του υγεία χειροτέρεψε το ξύλο που έφαγε από έναν Γερμανό στρατιώτη. Λίγο πριν την απελευθέρωση αυτοκτόνησε.
 
- Η τραγουδίστρια της Νίκης Σοφία Βέμπο γυρνούσε σε νοσοκομεία και στρατόπεδα για να τραγουδάει και να εμψυχώνει το στράτευμα. Το ίδιο έκανε κι η Άννα Καλουτά η οποία και φαίνεται ανάμεσα σε πλήθη λαού  να πανηγυρίζει σε φιλμάκι απ την απελευθέρωση. 
 
- Η κηδεία του Κωστή Παλαμά κατά την κατοχή ήταν ένα βουβό συλλαλητήριο. Πλήθος κόσμου συνόδευσε τον μεγάλο μας ποιητή στην τελευταία του κατοικία. Το φέρετρο του κουβάλησαν στους ώμους τους Έλληνες λογοτέχνες, ανάμεσα τους κι ο ποιητής Α. Σικελιανός που εκφώνησε και τον επικήδειο διαβάζοντας το συγκλονιστικό " Ηχήστε οι σάλπιγγες...... Σ  αυτό το φέρετρο ακουμπά η Ελλάδα!" 
Μέσα στο πλήθος ήταν κι ο Ντίνος Ηλιόπουλος ( που στον πόλεμο είχε υπηρετήσει ως ασυρματιστής ) κι έγραψε για τη στιγμή:
 
" (....) Στην κηδεία του μεγάλου μας Παλαμά όλος ο εξασθενημένος λαός, σαν πείσμα της αλύγιστης συνείδησης, κάτι σαν αυτό της δικτατορίας με το Γέρο της Δημοκρατίας. Όλοι οι θεατρικοί σπουδαστές ρίχνουμε από ένα μπουκετάκι βιολέτες. Ο Γερμανός Διοικητής της Αθήνας καταθέτει ένα στεφάνι: “Deutschland zu Palamas”.
Ο λογοτέχνης Κατσίμπαλης και ο συγγραφέας Δ. Γιαννουκάκης αρχίζουν να ψελλίζουν τον Εθνικό μας Ύμνο. Ακουλουθούμε όλοι βροντόφωνα. Αναταραχή στους γύρω μισθοφόρους ντυμένους ανίερα τσολιάδες. Ο Γερμανός τούς σταμάτησε με μια διαταγή του χεριού και στέκεται κι αυτός προσοχή.
Για ένα λεπτό λευτερώθηκε η Ελλάδα."  
  • Like 2
  • Thanks 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
10 minutes ago, karapiperim said:

 

 

- Στην τρίχα τη γλίτωσε αρκετές φορές κι ο Μ. Νικολινάκος ο οποίος έφτιαχνε τα σκίτσα της αντίστασης (!!!) Ήταν καταζητούμενος από τους Γερμανούς για αυτή του τη δράση και το βράδυ του μπλόκου της Νίκαιας το πέρασε ολόκληρο μέσα σε ένα πηγάδι (!!)
 
 

 

 

Καλή επάνοδο  karapiperim :thumb:

Edited by Nemo
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
On 3/11/2018 at 1:59 AM, karapiperim said:

* Η Κατίνα Παξινού είναι η μόνη Ελληνίδα που έχει κερδίσει Όσκαρ; 

ΤΡΑΓΙΚΌ ΣΦΆΛΜΑ.

Όσκαρ κέρδισε κ η Ολυμπία Δουκάκη. Ομογενής κι αυτή, πιάνεται Ελληνίδα ηθοποιός. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ξέρατε ότι ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος έπασχε από το «σύνδρομο της Αλβανίας»;

Ως γνωστόν ο αγαπημένος αυτός ηθοποιός χαρακτηριζόταν ως μέγας λάτρης του ύπνου. Όπως ο ίδιος είχε πει: «Αρκεί να καθίσω σε μια καρέκλα και να κλείσω τα μάτια. Κοιμάμαι αμέσως, μέσα σε δευτερόλεπτα». Χαρακτηριστικά κωμικό είναι μάλιστα το γεγονός όπου ξημερώματα 21ης Απριλίου 1967, ο Διονύσης Παπαγιανόπουλος κοιμάται στο σπίτι του στην Λεωφόρο Αλεξάνδρας (από όπου έχουν περάσει όλα τα τανκ από κάτω), από τον ύπνο δεν έχει αντιληφθεί τίποτα, ξυπνάει την επόμενη μέρα 22 Απριλίου καθώς τον παίρνει η αδερφή του στο τηλέφωνο από την Αμερική προκειμένου να μάθει τι έχει γίνει, και εκείνος δεν είχε καταλάβει τίποτα! (σ.σ. Το περιστατικό αυτό το είχε αναφέρει ο σκηνοθέτης Ντίνος Δημόπουλος στην εκπομπή «Φώτα πορείας» της Έλενας Ακρίτα).

Λίγοι όμως γνωρίζουν ότι η ευκολία του αυτή στον ύπνο δεν ήταν τίποτα άλλο από ψυχο-παθολογικό αίτιο, κατάλοιπό από τον πόλεμο του 1940, όπου ο ηθοποιός πολέμησε στα βουνά της Αλβανίας.  

Το τι ήταν το «σύνδρομο της Αλβανίας», το είχε εξηγήσει ο ίδιος στην εκπομπή του Φρέντυ Γερμανού «Το πορτρέτο της Πέμπτης»:

«Οσοι τηλεθέατες μας βλέπουν και πολέμησαν  στην Αλβανία, έχουνε..Το σύνδρομο της Αλβανίας είναι το εξής: περπατούσαμε μέρα-νύχτα χιλιόμετρα ατελείωτα. Την ημέρα κρυφά για τα αεροπλάνα και τα βράδια πορείες κανονικά. Οποιος είχε κοντά του μουλάρια ήταν ευτυχής. Το σύνταγμα μας, μας είχε τελευταίο λόχο, 6ο λόχο, και πίσω από τον λόχο ερχόντουσαν τα μουλάρια. Μερόνυχτα ολόκληρα, κατάκοποι, να περπατάμε. Τι γίνεται λοιπόν σε αυτήν την περίπτωση: την νύχτα, πιάνεσαι από την ουρά του μουλαριού, περπατάς με  κλειστά τα ματιά και ήσυχος οτι σε πάει το μουλάρι, αλλά εσύ κοιμάσαι! Περπατάς κανονικά και κοιμάσαι! Χτυπαει η σάλπιγγα για στάση, σταματάει το μουλάρι, κάνεις δυο βήματα έξω απο το μουλάρι, πέφτεις χάμω και όμως κοιμάσαι παλι επιτόπου αμέσως και δεν προφταίνεις να σκεφτείς τίποτα. Όταν χτυπούσε πάλι η σάλπιγγα για συγκέντρωση, πεταγόμασταν επάνω με τον ήχο της σάλπιγγας, πιανόμασταν πάλι από τα μουλάρια και συνεχιζόταν ξανά ο ύπνος με κλειστά τα μάτια, περπατώντας με την ουρά του μουλαριού!».

Ουσιαστικά λοιπόν είναι η αντίδραση-αυθυποβολή του οργανισμού στην ανάγκη του για ξεκούραση, παρόλο που το σώμα εξακολουθεί να βρίσκεται σε κινητική δραστηριότητα.  Έκτοτε στη ζωή του, κάθε φορά που ήταν κουρασμένος και άυπνος αρκετές μέρες ιδίως λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων…κοιμόταν όρθιος κυριολεκτικά εξαίτιας του συνδρόμου της Αλβανίας.

Ως προς αυτό, στην ίδια εκπομπή συνεχίζει και αναφέρει:

«Κάποιο διάστημα είχα γυρίσματα συγχρόνως για 6 ταινίες, συν το θέατρο με θίασο Βέμπο-Σταυρίδη-Παπαγιαννόπουλο. Από το σπίτι περνούσα, επί 8-9 μέρες, μόνο για να ξυριστώ και να πλυθώ. Και έφευγα τρεχάλα. Στο σκηνικό του θεάτρου κοιμόμουνα.  Πίσω από την πόρτα είχα μια καρέκλα και έλεγα στον οδηγό σκηνής «ξύπνα με όταν πει την τάδε φράση για να μπω και πες μου τι είπε». Καθόμουν στην καρέκλα και κοιμόμουν. Ένα βράδυ λοιπόν, όπως παίζαμε με τον Νίκο (σ.σ. τον Σταυρίδη), είχαμε ένα διάλογο στη δεύτερη πράξη, και όπως τα λέγαμε και τον κοιτούσα, τον κοίτουσα, και έπαθα πάνω στη σκηνή το σύνδρομο της Αλβανίας. Είμαι όρθιος, τον ακούω, μου μιλάει, εγώ με τα μάτια ανοιχτά αλλά κοιμάμαι! Στην σκηνή απάνω την ώρα της παράστασης! Σε κάποια στιγμή, γέρνω και πέφτω και με πιάνει ο Σταυρίδης. Συνήλθα αμέσως, του λέω: που είμαστε; τι λέγαμε;; Και μου λέει ο Σταυρίδης: τι να πούμε; τώρα…κοιμόμαστε!!!»

 

  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ξέρατε ότι.....

- Η Μαρία Σόκαλη είχε κάποτε ερωτευτεί τον συμπρωταγωνιστή της στο θέατρο και κατά πολύ μεγαλύτερο της Γιώργο Φούντα;

- Ο Γιώργος Τζαβέλας είχε γίνει έξαλλος όταν ο Σακελλάριος γύρισε το " Λατέρνα, φτώχεια και φιλότιμο"΄; Τον κατηγόρησε πως του έκλεψε την ιδέα καθώς κι εκείνος ήθελε να γυρίσει ταινία με λατερνατζή. 

- Η ταινία του Καψάσκη " εξωτικές βιταμίνες" είχε αρχικά τον τίτλο " ερωτικές βιταμίνες"; Ο τίτλος άλλαξε όταν η λογοκρισία ειδοποίησε τον σκηνοθέτη πως αν δεν το αλλάζει θα χαρακτήριζαν το έργο " ακατάλληλον δια ανηλίκους". 
 
- Η Μαργαρίτα Παπαγεωργίου ήταν αρχικά να πρωταγωνιστήσει στη "μουσίτσα"; Ήταν όμως η εποχή που η ίδια αμφιταλαντεύονταν αν έπρεπε να αφήσει το σινεμά οπότε αρνήθηκε και το ρόλο πήρε η Αλίκη και Ρίκο Ρίκο ρικοκό τα άλλα γνωστά..
 
- Στενή φιλία που κράτησε χρόνια συνέδεε το Ντίνο Ηλιόπουλο και τον Βαγγέλη Πλοιο;
  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
On 3/11/2018 at 9:47 ΜΜ, hannele said:

Ξέρατε ότι ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος έπασχε από το «σύνδρομο της Αλβανίας»;

Ως γνωστόν ο αγαπημένος αυτός ηθοποιός χαρακτηριζόταν ως μέγας λάτρης του ύπνου. Όπως ο ίδιος είχε πει: «Αρκεί να καθίσω σε μια καρέκλα και να κλείσω τα μάτια. Κοιμάμαι αμέσως, μέσα σε δευτερόλεπτα». Χαρακτηριστικά κωμικό είναι μάλιστα το γεγονός όπου ξημερώματα 21ης Απριλίου 1967, ο Διονύσης Παπαγιανόπουλος κοιμάται στο σπίτι του στην Λεωφόρο Αλεξάνδρας (από όπου έχουν περάσει όλα τα τανκ από κάτω), από τον ύπνο δεν έχει αντιληφθεί τίποτα, ξυπνάει την επόμενη μέρα 22 Απριλίου καθώς τον παίρνει η αδερφή του στο τηλέφωνο από την Αμερική προκειμένου να μάθει τι έχει γίνει, και εκείνος δεν είχε καταλάβει τίποτα! (σ.σ. Το περιστατικό αυτό το είχε αναφέρει ο σκηνοθέτης Ντίνος Δημόπουλος στην εκπομπή «Φώτα πορείας» της Έλενας Ακρίτα).

 

 

Λίγοι όμως γνωρίζουν ότι η ευκολία του αυτή στον ύπνο δεν ήταν τίποτα άλλο από ψυχο-παθολογικό αίτιο, κατάλοιπό από τον πόλεμο του 1940, όπου ο ηθοποιός πολέμησε στα βουνά της Αλβανίας.  

Το τι ήταν το «σύνδρομο της Αλβανίας», το είχε εξηγήσει ο ίδιος στην εκπομπή του Φρέντυ Γερμανού «Το πορτρέτο της Πέμπτης»:

«Οσοι τηλεθέατες μας βλέπουν και πολέμησαν  στην Αλβανία, έχουνε..Το σύνδρομο της Αλβανίας είναι το εξής: περπατούσαμε μέρα-νύχτα χιλιόμετρα ατελείωτα. Την ημέρα κρυφά για τα αεροπλάνα και τα βράδια πορείες κανονικά. Οποιος είχε κοντά του μουλάρια ήταν ευτυχής. Το σύνταγμα μας, μας είχε τελευταίο λόχο, 6ο λόχο, και πίσω από τον λόχο ερχόντουσαν τα μουλάρια. Μερόνυχτα ολόκληρα, κατάκοποι, να περπατάμε. Τι γίνεται λοιπόν σε αυτήν την περίπτωση: την νύχτα, πιάνεσαι από την ουρά του μουλαριού, περπατάς με  κλειστά τα ματιά και ήσυχος οτι σε πάει το μουλάρι, αλλά εσύ κοιμάσαι! Περπατάς κανονικά και κοιμάσαι! Χτυπαει η σάλπιγγα για στάση, σταματάει το μουλάρι, κάνεις δυο βήματα έξω απο το μουλάρι, πέφτεις χάμω και όμως κοιμάσαι παλι επιτόπου αμέσως και δεν προφταίνεις να σκεφτείς τίποτα. Όταν χτυπούσε πάλι η σάλπιγγα για συγκέντρωση, πεταγόμασταν επάνω με τον ήχο της σάλπιγγας, πιανόμασταν πάλι από τα μουλάρια και συνεχιζόταν ξανά ο ύπνος με κλειστά τα μάτια, περπατώντας με την ουρά του μουλαριού!».

 

Ουσιαστικά λοιπόν είναι η αντίδραση-αυθυποβολή του οργανισμού στην ανάγκη του για ξεκούραση, παρόλο που το σώμα εξακολουθεί να βρίσκεται σε κινητική δραστηριότητα.  Έκτοτε στη ζωή του, κάθε φορά που ήταν κουρασμένος και άυπνος αρκετές μέρες ιδίως λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων…κοιμόταν όρθιος κυριολεκτικά εξαίτιας του συνδρόμου της Αλβανίας.

Ως προς αυτό, στην ίδια εκπομπή συνεχίζει και αναφέρει:

 

«Κάποιο διάστημα είχα γυρίσματα συγχρόνως για 6 ταινίες, συν το θέατρο με θίασο Βέμπο-Σταυρίδη-Παπαγιαννόπουλο. Από το σπίτι περνούσα, επί 8-9 μέρες, μόνο για να ξυριστώ και να πλυθώ. Και έφευγα τρεχάλα. Στο σκηνικό του θεάτρου κοιμόμουνα.  Πίσω από την πόρτα είχα μια καρέκλα και έλεγα στον οδηγό σκηνής «ξύπνα με όταν πει την τάδε φράση για να μπω και πες μου τι είπε». Καθόμουν στην καρέκλα και κοιμόμουν. Ένα βράδυ λοιπόν, όπως παίζαμε με τον Νίκο (σ.σ. τον Σταυρίδη), είχαμε ένα διάλογο στη δεύτερη πράξη, και όπως τα λέγαμε και τον κοιτούσα, τον κοίτουσα, και έπαθα πάνω στη σκηνή το σύνδρομο της Αλβανίας. Είμαι όρθιος, τον ακούω, μου μιλάει, εγώ με τα μάτια ανοιχτά αλλά κοιμάμαι! Στην σκηνή απάνω την ώρα της παράστασης! Σε κάποια στιγμή, γέρνω και πέφτω και με πιάνει ο Σταυρίδης. Συνήλθα αμέσως, του λέω: που είμαστε; τι λέγαμε;; Και μου λέει ο Σταυρίδης: τι να πούμε; τώρα…κοιμόμαστε!!!»

 

 

 

Έχει αναφερθεί σε αφιερωματική εκπομπή στην τηλεόραση από τον ανιψιό του αν δεν κάνω λάθος ότι τα ξημερώματα της 21ης Απριλίου 1967 δεν άκουσε και δεν κατάλαβε τίποτα από τα τανκς που διέσχισαν τη Λεωφ. Αλεξάνδρας, επί της οποίας έμενε τότε γιατί κοιμόταν βαθιά όπως συνήθως. Η αδελφή του έχοντας μάθει τα "νέα" του τηλεφωνούσε ανήσυχη όλο το πρωί και αυτός απλώς συνέχιζε τον ύπνο του. Όταν επιτέλους σηκώθηκε προς το μεσημέρι και σήκωσε το τηλέφωνο ακούγοντας την αδελφή του έντρομη να του λέει ότι ανησύχησε γιατί ήξερε ότι τα τανκς πέρασαν μπροστά από το σπίτι του, της απάντησε: "Τανκς? Δεν άκουσα τίποτα! Κοιμόμουν παιδί μου!"

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ξέρατε ότι.... 

Ο Ντίνος Ηλιόπουλος κατά δήλωση του ήταν ο πρώτος ερμηνευτής του Μάνου Χατζιδάκι; 

Γράφει στην αυτοβιογραφία του:

"Στο “Πένθος”** εγώ είχα ένα ρολάκι όπου τραγουδούσα τέσσερις στίχους του νεαρού Μάνου Χατζιδάκι που ντεμπουτάριζε τότε. Καμαρώνω, λοιπόν, για την τιμή που είμαι ο πρώτος του τραγουδιστής. Και ο μόνος που δεν του εμπιστεύτηκε τίποτ’ άλλο."

** Πρόκειται για το γνωστό έργο "Το πένθος ταιριάζει στην Ηλέκτρα" που ανέβηκε το 1945

 

Πάντως μάλλον υπερέβαλε ο Ντίνος, ίσως λόγω μετριοφροσύνης. Ο Χατζιδάκις του εμπιστεύθηκε τουλάχιστον ένα ακόμη κομμάτι που τραγουδά με την Καρέζη στο Κοροϊδάκι της Δεσποινίδος, απ ότι τουλάχιστον θυμάμαι.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ξερατε οτι....;

Ο Ανδρεας Ντουζος εκτος απο ηθοποιος υπηρξε και χορευτης; Τον βλεπουμε μαλιστα και σε ενα χορευτικο νουμερο στην ταινια Το κοριτσι της γειτονιας, κυριολεκτικα αγνωριστο.

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
On 3/4/2015 at 8:12 PM, Nemo said:

 

Μηπως γιατι σκηνοθετης ηταν -ο συζηγος της - Ορεστης Λασκος στις ταινιες του οποιου ηταν σχεδον μονιμως πρωταγωνιστρια (1958-68)και ο οποιος ενδεχομενως θα μπορουσε (ακομα) να την "επιβαλει" και μαλιστα ,οπως η ιδια μαλιστα επιθυμουσε ,δηλαδη ως μητρια ?????

vanessa said:
Δεν νομιζω πως ισχυει αυτο γιατι η Μπεατα Αασημακοπουλου πριν απο αυτη την ταινια ειχε υποδυθει σε αλλες ταινιες την μητερα του Νικου Καζη (που ηταν συνομηλικοι σχεδον) στην "Στουρναρα",τη μητερα της Ελλης Φωτιου στην"Ζηλεια" ,τη μητερα του Νικου Δαδινοπουλου στον "Χαζομπαμπα" και τη μητρια της Μαριας Σοκαλη στην ταινια "Εμπορακος".Οποτε δεν ειχε σιγουρα τετοιο κομπλεξ αφου ειχε παιξει τη μητερα πολλες φορες πριν.

 

(Ναι αλλα με τον Καζη σε αμεσως προηγουμενη ταινια Σαρακατσάνισσα (1959) επαιζαν το ζευγαρι και ισως ηταν ο μονος τροπος να χωρεσει στην "Στουρναρα"σε μια ταινια " με τοσα πολλα μεγαλα ονοματα ,που μαλιστα δεν την σκηνοθετουσε ο συζηγος της Ορεστης Λασκος ,αλλα ο Ντινος Δημοπουλος )????

 

Μηπως ομως (λεμε τωρα) τα "καμπανακια" ηταν πλεον μαζεμενα και συνεχομενα απο ενα σημειο και μετα ?

Ο εμποράκος 1967 , Ο χαζομπαμπάς 1967 + Για ποιόν χτυπά η... κουδούνα 1968

 

 

 

 

 

 

Quote

Η ταινία «Για ποιον χτυπά η κουδούνα», με πρωταγωνιστές τον Διονύση Παπαγιαννόπουλο και τον Κώστα Βουτσά. Οι γυναίκες που πλαισίωναν τους δυο ηθοποιούς ήταν η Μπεάτα Ασημακοπούλου και η Νόρα Βαλσάμη, που έπαιζαν το ρόλο της μητριάς και της κόρης. Ο ρόλος όμως, είχε γραφτεί αρχικά για σχέση μητέρας και κόρης και όχι μητριάς.

 

Η Μπεάτα Ασημακοπούλου, μόλις διάβασε το σενάριο, δέχτηκε να συμμετάσχει με τον όρο να μην παίξει την μητέρα της Βαλσάμη, επειδή τότε ήταν πολύ νέα και δεν ήθελε να υποδυθεί ρόλους μεγαλύτερων γυναικών. Μπεάτα Ασημακοπούλου και Νόρα Βαλσάμη στην ταινία «Για ποιν χτυπά η κουδούνα» Αντιθέτως, δυο χρόνια πριν, το 1966 η 33χρονη Μαίρη Χρονοπούλου είχε δεχτεί ευχαρίστως να υποδυθεί την μητέρα της 24χρονης Ζωής Λάσκαρη στην ταινία «Δάκρυα για την Ηλέκτρα»!... 

 

προέλευση  >>>  http://www.mixanitouxronou.gr/i-apagogi-tis-vougiouklaki-apo-ton-iliopoulo-ke-ton-panteli-zervo-i-apotichia-tis-kiras-mas-tis-mamis-ke-i-diafimistiki-fotografisi-tis-karezi-me-to-alithino-tis-nifiko-foto-vinteo/

Edited by Nemo

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×
×
  • Create New...