Jump to content
Sign in to follow this  
tonytony

17 Σφαίρες Για Έναν Άγγελο (1981)

Recommended Posts

Η ιατορια της αληθινης Ηρως ειναι αληθινα σπαρακτικη και συγκινητικη καθως και της Λελας Καραγιαννη. Φανταστειτε μια κοπελα 17 χρονων και μια μανα εφτα παιδιων που ηταν επισης νεα, νομιζω η Λελα Καραγιαννη ηταν γυρω στα 40.

 

Η ταινια ομως αποτελει αγαπημενη ενοχη απολαυση των ᾽80ς διοτι απο οπου και να την πιασεις μπαζει νερα, σκηνοθεσια, ερμηνειες...

Τοσο η Βιδαλη οσο και η Ολγα Πολιτου μοιαζουν αρκετα μεγαλυτερες απο τις υποτιθεμενες ηλικιες τους. Ο Φουντας παιζει μαλλον διοτι φανταζομαι θα ειχε να πληρωσει τιποτα δοσεις.

 

Η σκηνη της εκτελεσης μου φαινεται απλως αστεια, απο σεβασμο και μονο στους αληθινους χαρακτηρες η ταινια πρεπει να βλεπεται με μετρο, μια φορα ας πουμε αρκει διοτι την δευτερη ψηνεις ποπ κορν και καλεις την παρεα για καλτ οργιακι τρελλου γελιου.

Edited by Domenica

Share this post


Link to post
Share on other sites

Πολύ υπερβολική ταινία. Ειδικά οι σκηνές με τον Ιταλό φαντάρο και το κομμάτι της εκτέλεσης με τα "χορευτικά της Βιδάλη":xm:... ίσως αν είχε γυριστεί 15 χρόνια πριν, να είχαμε μια πολύ καλή ταινία. Αλλά οι πομπώδεις φωσκολικοί μονόλογοι και η Βιδάλη την έκαψαν...:(

Share this post


Link to post
Share on other sites

Εγώ πάντως ρε παιδιά με τη σκηνή της εκτέλεσης πάντα συγκινούμαι πολύ!!! Πως σας φαίνεται αστεία???:xm:Ειδικά και σε συνδυασμό με το τραγούδι από τη φωνή της Ελένης Βιτάλη...τι να πω , πάντα μου ανεβαίνουν δάκρυα στα μάτια όποτε το βλέπω!!!#)

Share this post


Link to post
Share on other sites

Τωρα γουστα ειναι αυτα και φανταζομαι σε συγκινει διοτι το αληθινο γεγονος ειναι οντως συγκινητικο και απαισιο αλλα η ταινια δεν με πειθει.

Share this post


Link to post
Share on other sites

H ταινια ειναι προχειροδουλεια και με πολλους αναχρονισμους μεσα. Σιγουρα λοιπον, οχι ο,τι καλυτερο εκανε ο Φωσκολος.

Περαν αυτου, κι εμενα ποναει η ψυχη μου οταν βλεπω το κορμακι της 17χρονης ηρωιδας του εργου να τρυπιεται απο σφαιρες που πεφτουν βροχη.

Ξερω βλεπετε, οτι ετσι εγινε και στ' αληθεια. Αλλα ακομα κι αν ηταν σκετο σεναριο, η εικονα απο μονη της ειναι φρικτη και εξω απο καθε λογικη.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Η ταινία δεν ανήκει στις καλύτερες του Φώσκολου, αν και είναι πολύ προτιμότερη από όλες τις άλλες ταινίες που γύρισε για το σινεμά και το βίντεο στη δεκαετία του '80. Η αναπαράσταση της κατοχικής περιόδου δεν έχει προσεχθεί ιδιαίτερα (σε μια σκηνή όπου η Βιδάλη τρέχει στο Σύνταγμα κρατώντας την ελληνική σημαία φαίνονται από πίσω σύγχρονα κτήρια), αλλά η μουσική του Ανδριόπουλου είναι ωραία και οι βασικοί ηθοποιοί είναι σχετικά πειστικοί (ιδιαίτερα η Γκέλλυ Μαυροπούλου στον ρόλο της Ελένης Κωνσταντοπούλου, μητέρας της Ηρώς, και ο Νίκος Απέργης, στον ρόλο του νεαρού γιατρού που είναι ερωτευμένος με την Ηρώ). Η σκηνή της εκτέλεσης και η σκηνή της σύλληψης της Ηρώς είναι συγκινητικές, ίσως και λόγω του ωραίου τραγουδιού της Ελένης Βιτάλη.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Πέρα από το "φορτισμένο" του θέματος, θα συμφωνήσω με τον atanasio ότι η ταινία αξίζει, αν μη τι άλλο, για το τραγούδι και για την Γκέλυ Μαυροπούλου.

Μακράν η καλύτερη σκηνή (πάνω κι απ' αυτή της εκτέλεσης) είναι η συνάντηση της μητέρας της Ηρούς με τον Γερμανό αξιωματικό.

"-Περίμενα ώρες, μέρες στην πύλη. Οι φρουροί σας με έδιωχναν, ένας με έσπρωξε κιόλας ...

-Ποιος;

-Όχι, όχι, δεν έχει σημασία. Τι σημασία έχω εγώ. Σημασία έχει η Ηρώ. Είναι ένα παιδί. Ένα παιδί 15 χρονών ..."

 

Στο περίπου ο διάλογος αλλά το σημείο αυτό είναι πολύ δυνατό.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Retrofan, έχεις δίκιο. Είχα ξεχάσει την πολύ δυνατή - και μεγάλης διάρκειας - σκηνή της συνάντησης της μητέρας (Γκέλλυ Μαυροπούλου) με τον Γερμανό αξιωματικό (Χρήστος Κωνσταντόπουλος). Και μόνο για την υποκριτική της Μαυροπούλου - αλλά και του Κωνσταντόπουλου - σε αυτή τη σκηνή, αξίζει να δει κανείς το "17 σφαίρες για έναν άγγελο". Και κάτι ακόμη: παρά τις αδυναμίες της, αυτή η ταινία πρέπει να μεταδίδεται ενίοτε από τα κανάλια, γιατί από το ένα άκρο (υπερβολική εθνικοφροσύνη) έχουμε περάσει στο άλλο (πλήρης ιστορική λήθη).

Share this post


Link to post
Share on other sites

Το μνημείο-άγαλμα της Ηρώς Κωνσταντοπούλου βρίσκεται στον Δήμο Πειραιά στην πλατεία "Τερψιθέας" στην οδο <<2ας Μεραρχίας>> μπροστά απο το κτίριο των ιατρείων του Οίκου Ναύτου. Μπορείτε να το δείτε σε αυτό το link

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Sign in to follow this  

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×
×
  • Create New...