Jump to content

Recommended Posts

Δε νομιζω, ειχαν μπολικο παντεσπανι, τωρα ειναι ολο κρεμα.

Που ειναι ο candyman, θελουμε την ανατομια μιας τουρτας!

Εχεις απολυτο δικειο σαυτο και οχι μονο ειναι τιγκα στη σαντιγυ αλλα για οικονομια και κατα δευτερων για να γλυτωσουν χρονο οι παντες δουλευουν τα παντεσπανια που κυριο συστατικο ειναι η σκονη για παντεσπανια και καλητερα να τρως χαρτι και φελιζολ παρα αυτο το αγευστο παντεσπανι.Επισης εκτος απο αυτο νομιζουν πως αμα γεμισουν την τουρτα με πεντακοσιες φραουλες,διακοσια κερασια,εκατο ακτινιδια και στρωσουν και απο πανω κανα δυο δαχτυλα γλασο θα γιννει πιο νοστιμη.Μαζι με ολα αυτα βαλε και της τουρτες στα ψυγεια να καθονται καμια βδομαδα και αν δεν φυγουν μετα να μπουν στην καταψυξη και να ξαναβγουν αργοτερα και εχουμε ενα φοβερο συνδιασμο ποιοτητας και φρεσκαδας που ειναι απολαυση για καθε στομαχι:P

 

Επειδη λοιπον ολα αυτα εγω δεν τα κανω γιατι ετσι εχω μαθει απο τον γερο μου ποτε δεν θα γεινω πλουσιος και θα χανω μια ζωη πελατες αλλα δεν με νοιαζη ουτε στο ελαχιστο γιατι αυτοι που ερχονται και ψωνιζουν απο μενα θα παραγγηλουν την τουρτα και η τουρτα θα φτιχτει την μερα που θα την παρουν λιγες ωρες πιο μπροστα και αφου χτυπησω τα παντεσπανια με ολα τα υλικα και οχι με την αθλια σκονη.Ποιοτητα και οχι ποσοτητα για μενα αυτα για αλλους και να προτιμαται μικρα συνοικιακα ζαχαροπλαστεια και οχι και καλα ονοματα στον χωρο αυτον για πολλους κλαι διαφορους λογους που δεν χρειαζεται να τους αναλυσω.Αυτο σαν συμβουλη.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Δε νομιζω, ειχαν μπολικο παντεσπανι, τωρα ειναι ολο κρεμα.

Που ειναι ο candyman, θελουμε την ανατομια μιας τουρτας!

 

Πάντως βλέπω έχουμε τα ίδια γούστα. Τούρτα άσπρη, αμυγδάλου.:headbangdude:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Τα κλασσικά που αναφέρθηκαν... τούρτες σε πλαστικά πιατάκια, αναψυκτικά , ανέκδοτα, επιτραπέζια και μουσική κυρίως ποπ. Όμορφες αναμνήσεις...

Share this post


Link to post
Share on other sites
Εχεις απολυτο δικειο σαυτο και οχι μονο ειναι τιγκα στη σαντιγυ αλλα για οικονομια και κατα δευτερων για να γλυτωσουν χρονο οι παντες δουλευουν τα παντεσπανια που κυριο συστατικο ειναι η σκονη για παντεσπανια και καλητερα να τρως χαρτι και φελιζολ παρα αυτο το αγευστο παντεσπανι

 

Θενξ Billy

Πάντως βλέπω έχουμε τα ίδια γούστα. Τούρτα άσπρη, αμυγδάλου.:headbangdude:

 

Εχεις τα ιδια γουστα με τη μανα μου :supergrin::supergrin::supergrin: Μηπως εγω τη διαλεγα την τουρτα;

Αν και τα τρωω ολα, το πολυ ασπρο δεν το μπορω.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Δε νομιζω, ειχαν μπολικο παντεσπανι, τωρα ειναι ολο κρεμα.

Που ειναι ο candyman, θελουμε την ανατομια μιας τουρτας!

 

Παντεσπάνι και σαντιγύ σε αφθονία! Ένα "σάντουιτς" με παντεσπάνι και κρέμα, και στην κορυφή, και περιμετρικά, για να "κρυφτεί" το παντεσπάνι, σαντιγύ, μπόλικη σαντιγύ σε σχεδιάκια, και μετά για διακόσμηση κερασάκια χωρίς κουκούτσια. Οι πιο εξελιγμένες τούρτες, κυρίως στα 90's, είχαν και σχέδια στην κορυφή, είτε με χρωματισμένη κρέμα και σιρόπι, μαζί με ένα σκασμό πλαστικά παιχνίδια, ανάλογα με το θέμα της τούρτας. Συνοδευόταν, συνήθως, κι από μήνυμα του στυλ "Χρόνια πολλά" π.χ. "Θρασύβουλε", ή ένα σκέτο "Να τα εκατοστησεις".

 

Τώρα, για το θέμα "παιδικά πάρτυ"...

 

Κάναμε πάρτυ στο δημοτικό, κυρίως, όπου ήταν μια ευκαιρία να μαζωχτούμε και εκτός σχολείου.

Η διαδικασία ήταν η εξής:

 

-μοίρασμα των προσκλήσεων στην τάξη, χέρι με χέρι: ενώ είμασταν αγαπημένοι σαν τάξη, μπορεί να τύχαινε και να μην ήθελε το παιδί που διοργάνωνε το πάρτυ να καλέσει ένα παιδί, ή το πάρτυ να γινόταν πιο πολύ σαν μίνι μάζωξη, οπότε και όσοι καλούνταν, έπρεπε να καλεστούν στα μουλωχτά, η πρόσκληση να κρυφτεί, και να μη βγάλουν κιχ για το "έγκλημα" οι συμμετέχοντες... Ευτυχώς το φαινόμενο ήταν σπάνιο.

 

-συζήτηση με τους γονείς, για να σε αφήσουν να πας στο πάρτυ: επιστρατεύαμε όλη την καλή συμπεριφορά και τα γλυκόλογα, για να τους πείσουμε. Ευτυχώς είχαμε καλά παιδιά στην τάξη, οπότε δεν υπήρχαν ενδοιασμοί από πλευράς γονιών.

 

-επιλογή δώρου για τον διοργανωτή = εξόρμηση στο βιβλιοπωλείο της γειτονιάς. Βιβλία και επιτραπέζια του Δεσύλλα έπαιζαν στα χοτ δώρα για τα παιδικά πάρτυ σε εμάς. Το τοπ 6 συμπληρώνουν: σετ αλληλογραφίας, ατζέντα με λουκετάκι που μοσχομύριζε (για κορίτσια αυτά τα δύο), ατζέντα/organizer και άλμπουμ φωτογραφιών/κορνίζα (για τα αγόρια, αν και δεν τα πολυ προτιμούσαμε σαν επιλογές). Τώρα, αν υπήρχε κάτι σαν μόδα, όπως τα κινέζικα μπαλάκια που τα παίζεις στην παλάμη σου ή η lava lamp, είναι φυσικό να την ακολουθούν και τα δώρα μας. Αλλά συνήθως τέτοια "μοδάτα" κάναμε στους πολύ κολλητούς μας. Α, και στις κοπέλες έπαιζε πολύ το άρωμα B.U., ότι είχε κυκλοφορήσει. Ακριβά δώρα, επώνυμα ακριβά παιχνίδια, και τα λοιπά, δεν έπαιζαν...

 

-άφιξη στο πάρτυ: χαιρετούρες με όλα τα παιδιά, δίναμε το δώρο στο διοργανωτή, σταμπάραμε ποιοί είχαν έρθει και πότε θα ρθουν οι υπόλοιποι, για να ξέρουμε με ποιούς να πάμε να κάτσουμε, αλλά το ζητούμενο το μεγάλο ήταν ένα: θα καθόταν η μάνα μας στο πάρτυ; Συνήθως μαζεύονταν και οι γονείς σε ένα χώρο (μπαλκόνι, όταν το επέτρεπε ο καιρός, κουζίνα, όταν δεν το επέτρεπε), κάτι που σήμαινε ότι δεν είχαμε και την απόλυτη ελευθερία, μην τυχόν και πάρει φόρα η μάνα και μας ξεφτυλίσει μπροστά στους συμμαθητές. Αλλά ακόμα κι αν έφευγε, γινόταν ένα απίστευτο παζάρεμα στο τι ώρα θα ερχόταν να μας πάρει... Και πόσο θέλαμε να είμασταν από τους τελευταίους, για να μη χάσουμε καμία φάση του πάρτυ...

 

-τι κάναμε στο πάρτυ: φέρναμε τον κόσμο ανάποδα! :P Επιστρατεύαμε όλα τα παιχνίδια του διοργανωτή. Επιστρατεύαμε όλες τις ικανότητές μας στο socializing, όταν επρόκειτο για νέα κορίτσια, γνωστές του διοργανωτή/της διοργανώτριας. Πηγαινοερχόμασταν σαλόνι-δωμάτιο να βλέπουμε τι γίνεται σε όλο το σπίτι. Αράζαμε σε διάφορες παρέες, που είτε παίζαν κάποιο παιχνίδι, είτε απλά μίλαγαν για διάφορα θέματα που μας αφορούσαν. Όταν άναβε το γλέντι, το ρίχναμε στο χορό, γιατί η μουσική ήτο απαραίτητη, και εννοείται ότι έπρεπε να συμβαδίζει με τα τοπ τραγούδια της εποχής.

 

-η μουσική: αυτός με τη μεγαλύτερη συλλογή κασετών/σιντί, που είχε φροντίσει να ψήσει τους γονείς του να του αγοράσουν το χρυσό πακέτο, πχ, κουβάλαγε, ως συνήθως, την "playlist". Φυσικά και ό,τι καινούριο έπαιρνε ο καθένας, έπρεπε απαραιτήτως να περάσει κι απ' το πάρτυ, για να ακουστεί και να το χορέψουμε. Δηλαδή, είχε κάποια κόλλημα με τη Britney Spears και είχε το σιντί της; Έφερνε Spears. Είχε κάποιος το Freestyler (εγώ, δηλαδή), έφερνε Freestyler. Δε θα αναφερθώ εκτενως στην playlist των παιδικών μου πάρτυ, γιατί είναι εκτός ρετρό ορίων, οριακά.

 

-το φαγητό: απαραιτήτως σε μια γωνιά του σαλονιού, η τραπεζαρία γινόταν μπουφές. Γαριδάκια, πατατάκια, αναψυκτικά, καναπεδάκια, σπανακοζαμπονοτυροπιτολουκανικοπιτακια, όλα σε αφθονία, και πιατάκια (πολύ κυριλέ τα χάρτινα πιατάκια με ήρωες της ντίσνεη), ποτηράκια, πλαστικα μαχαιροπίρουνα και χαρτοπετσέτες για το σερβίρισμα. Αυτά για ανεφοδιασμό, να παίρνουμε δυνάμεις. Το γκράντε πιάτο του πάρτυ ήταν η σπιτική πίτσα, ή κανένα σουφλέ ζυμαρικών.

 

-η τούρτα: όταν, πια, είχε ανάψει το γλέντι, και είτε θέλαν να μας μαζέψουν, είτε πλησίαζε η ώρα να φύγουν οι πρώτοι, ερχόταν το κόψιμο της τούρτας. Ένας πανικός τα στριμωχτούμε όλοι γύρω απ το τραπέζι, να ρθει η τούρτα, να θαυμάσουν όλοι το κομψοτέχνημα, να ανάψουν τα κεράκια (είτε τα σκέτα μικρά, λεπτά κεράκια, όσα τα χρόνια του εορτάζοντα, είτε τα κεριά με αριθμό), να ανάψουν αυτά που πέταγαν σπίθες, να ετοιμαστούν οι φωτογραφικές μηχανές για τη μεγάλη στιγμή... Και το κλασικό τραγουδάκι, μιά γύρα στα ελληνικά (σβήσιμο κεριών, άναμα κεριών), μια γύρα στα αγγλικά (σβήσιμο κεριών, αφαίρεση κεριών). Και μετά σερβίρισμα της τούρτας.

 

-τα παιχνίδια του πάρτυ: εκτός των παιχνιδιών του διοργανωτή, καθιερωμένη ήταν η μπουκάλα και το "τι κάνει ο κύριος στην κυρία". Αν ξεμέναμε λιγότερα παιδιά, μπορεί να παίζαμε κανά επιτραπέζιο όλοι μαζί, ή να μας ερχόταν καμιά άλλη ιδέα για ομαδικό παιχνίδι. Εννοείται ότι αισθανόμασταν "King of the castle" όσοι ξεμέναμε στους τελευταίους και καταφέρναμε να παίξουμε "σκοτεινό δωμάτιο"... Χώρια που θα βλέπαμε το άνοιγμα των δώρων...

 

-οι αταξίες του πάρτυ: παιδιά + φαγητό = (ηθελημένα ή άθελα) food fight. Μα ένα γαριδάκι θα ποδοπατηθεί, μα μια κοκακόλα θα χυθεί, κατά λάθος. Αλλά το να εκτοξεύεις τα λουκανικοπιτάκια στο απέναντι μπαλκόνι, ή το να πετάς ολόκληρο κομμάτι τούρτα και να σκάει δίπλα από γυναίκα που μόλις έβγαινε από το αυτοκίνητό της, είναι καφρίλα. Και ναι, έχω γίνει μάρτυρας και συμμετέχοντας (στο πρώτο με τα λουκανικοπιτάκια, αλλά ευτυχώς ήταν one time thing). Ζητώ συγγνώμη μετά από χρόνια.

 

-το σχόλασμα του πάρτυ: πάλι χαιρετούρες, γκρίνια στη μάνα μπας και κάτσουμε λίγο παραπάνω, αλλά τελικά αργά ή γρήγορα παίρναμε το δρόμο της επιστροφής... Στην έξοδο, οι πιο γαλαντόμοι διοργανωτές, μας έδιναν ένα δωράκι. Δεν ήταν καθιερωμένο στα πάρτυ μας, οπότε δε θυμάμαι ακριβώς τι δωράκια έλαβα και πότε.

 

-τα μεθεόρτια: Δευτέρα στο σχολείο, γιατί τα πάρτυ γίνονταν ΣΚ, το κουτσομπολιό πήγαινε γόνατο. Γιατί δεν υπήρχε περίπτωση, κάποια φάση του πάρτυ κάποιος θα την είχε χάσει, οπότε και έπρεπε όλοι να είναι ενήμεροι, είτε για το φλερτάρισμα που έπεσε, είτε για τις "γεωπολιτικές αλλαγές" στις σχέσεις των συμμαθητών με των συμμαθητριών, είτε απλά για τα ευτράπελα του πάρτυ. Το ξενέρωμα ήταν για όποιον δεν κατάφερνε να πάει στο πάρτυ (μου χε τύχει κι αυτό, και ήταν μεγάλη πίκρα), που ήταν αναγκασμένος για τουλάχιστον μια μέρα να υπομένει το μαρτύριο της σταγόνας, με το να του υπενθυμίζουν τι έχασε. Βέβαια, έπρεπε να ξέρει τα τεκταινόμενα, για να καταλάβει γιατί η μια συμμαθήτρια κρατούσε μούτρα στην άλλη για εκείνη τη μέρα (γιατί συνήθως τόσο κράταγαν τα όποια "μούτρα" μας). Φυσικά, στα μεθεόρτια ανήκει και η φασίνα του σπιτιού και οι "θησαυροί" που μπορεί να ανακάλυπταν οι διοργανωτές και η γειτονιά...

 

Δεν ξέρω τι συμπεράσματα βγάζετε από τα παραπάνω, αλλά κατά γενική ομολογία (όχι δική μας, αλλά των γονιών μας :P ) δεν είμασταν ζωηρά παιδιά. Αυτό ειδικά με το φαγητό έγινε κανά δυό φορές, εκεί γύρω στην έκτη, αλλά μετά κόπηκε μαχαίρι.

 

Τα πάρτυ της έκτης είχαν σχεδόν πάντα μια στιγμή breakdown, όπου όλοι ή πέφταμε, ή βάζαμε τα κλάματα, λόγω αποχαιρετισμού... Ενώ οι περισσότεροι θα πήγαιναν στο ίδιο γυμνασιολύκειο, κάποιοι (μεταξύ των οποίων κι εγώ) θα πηγαίναμε αλλού, οπότε θα έσπαγε η παρέα. Το μόνο πάρτυ που έκανα στο δημοτικό ήταν στην έκτη, αποχαιρετιστήριο, το προτελευταίο μας πάρτυ. Δεν είχε ευτράπελα, δεν είχε δάκρυα, παρά μόνο γέλιο, πλάκα και χορό. Τελείωνε το δημοτικό, άρχιζε, όμως, το καλοκαίρι. Είχαμε στερέψει από δάκρυα, οπότε το χαμε ρίξει έξω!

 

Τα πιο χαρακτηριστικά πάρτυ τα έκανε μια συμμαθήτριά μου. Είχε γενέθλια σε περίοδο όπου μπορούσαμε να κάτσουμε έξω, οπότε παραδοσιακά τα πάρτυ της γίνονταν σε αυλή. Τα πάρτυ της ήταν ρετρό-καραρετρό, διότι είχαν:

-φωτιστικά κήπου μανιτάρι

-πολυθρόνα/κούνια κήπου

-αποθηκάκι γεμάτο μίκυ μάους των 80's (θυμάμαι είχε και τον στάβλο του Μικρού μου πόνυ), και last but not least

-ένα κάρο ρετρό επιτραπέζια του αδερφού της, όπως το Μυστήρια στο Πεκίνο. (Είχαμε φάει κόλλημα μια χρονιά με το τότε καινούριο επιτραπέζιο abalone)

 

Μετά το δημοτικό, το χάος! Στο γυμνάσιο μόνο μια συμμαθήτρια, που είμασταν μαζί απ' το δημοτικό, είχε διοργανώσει ένα-δυο πάρτυ. Πιο πολύ ήταν ευκαιρία μάζωξης για μουσική/φαϊ/χαβαλέ, και αρκετό φλερτάρισμα ;) Σοφτ πράγματα, όμως.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Στο βιβλιο "Πρόσκληση σε παιδικό πάρτι" που κυκλοφορησε το 1983-84 απο τη Βέφα Αλεξιάδου υπάρχουν κείμενα οπου περιγράφουν με πολυ γλαφυρό τρόπο ολες τις εικόνες και το κλίμα που επικρατούσε σ'ενα κλασσικό παιδικο παρτι των 80's.. Μεσα επισης υπαρχουν εκατονταδες φωτογραφιες με ρετρο-λιχουδιές! Αν θελετε μπορω να σας ανεβασω μερικες εικονες καθως και καποια κειμενα με περιγραφές παιδικων 80's πάρτι, ειμαι σιγουρος οτι θα σας ενθουσιασουν..

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Συνοδευόταν, συνήθως, κι από μήνυμα του στυλ "Χρόνια πολλά" π.χ. "Θρασύβουλε", ή ένα σκέτο "Να τα εκατοστησεις".

 

Τώρα, για το θέμα "παιδικά πάρτυ"...

 

Πω-πω..τα ειπες ολα! :D

 

Οταν ημουνα μικρος δεν θυμαμαι να γραφουν κατι πανω στην τουρτα....και στις φωτο οπως βλεπετε δεν ειχε τετοια...

 

Αν θελετε μπορω να σας ανεβασω μερικες εικονες καθως και καποια κειμενα με περιγραφές παιδικων 80's πάρτι, ειμαι σιγουρος οτι θα σας ενθουσιασουν..

 

Ακουγεται ενιδαφερων...

Share this post


Link to post
Share on other sites
Πω-πω..τα ειπες ολα! :D

 

Ε όχι κι όλα... Ξέχασα την κορδέλα "The party is here" που έμπαινε στην πόρτα του σπιτιού :P

 

Πάντως Jackie Dragon, καλή η ιδέα για καμιά φωτό!!! Νομίζω ότι το βιβλίο έχει αναφερθεί και σε άλλο thread, αλλά άνευ φωτογραφικού υλικού.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Μερικές επιλεγμένες φωτογραφίες απο το βιβλίο:

DSCN1387.thumb.jpg.74b4c326e85e3dced291bb8bc5c43145.jpg

Aκολουθεί το κείμενο με τη περιγραφή ενος παιδικού παρτι στα μέσα της δεκαετίας του '80! (Το κείμενο ανήκει στην Αλεξία Αλεξιάδου)

 

..Στέλλα,Κάτια, Νίκος, Μαίρη..και Ελένη! Ούφ!!! Επιτέλους.. Καλο ειναι το παρτυ, καλη η διασκεδαδη αλλα οι προσκλησεις τι χρειαζονται? Μια ωρα προσπαθω να μην μπερδεψω την ωρα και να μη γράψω λαθος ονομα.. Στο τελος οι προσκλησεις στελνονται οι ωρες και οι μερες περνουν και ερχεται η στιγμή... Ντρίννν!

Ενας ωραιος ηχος ακουγεται και οι πρωτοι καλεσμενοι περνουν στο σαλόνι.. Δεν αργουν να μαζευτουν ολοι και το γλεντι αρχιζει με χορό και φυσικα τα καταλληλα τραγούδια της Disco: Sara perke ti amo, O' Seri-seri, Meli-Melo, Superman, Pistolero και Pink-ponk, ειναι αρκετα για να σηκωσουν ολη τη γειτονια στο πόδι.. Χοροπηδήματα πανω κατω, στο νεο ρυθμο της εποχής το ska-ska, και παλαμακια με τα χερια πανω απο το κεφάλι.. Σε λιγο ομως ο χορός διακόπτεται για το παιχνιδι.. Θα παιξουμε το "μουσικό πακέτο".. Με χειροκροτήματα δεχθηκαν ολοι τη πρόταση μου.. Αφου λοιπόν καναμε ομάδες εβαλα το "Sara perke ti amo" να χορέψουμε.. Βγάλαμε το κασετόφωνο στο μπαλκόνι και αρχισαμε εναν τρελό χορό.. Μερικοι γειτονες βγηκαν και μας χαζευαν.. Αλλοι απο κατω μας χειροκροτουσαν.. Ενας ακομη χορός και ερχονται τα φαγητά.. Ορμαμε στο τραπέζι και απο λουκανικάκια, πιτσάκια και τυροπιτάκια δεν εμεινε ψίχουλο.. Μετα ηρθε μεγαλόπρεπα η τούρτα.. Τα κεράκια ανάφτηκαν γρηγορα γρηγορα και μ'ενα ωραίο φύσημα έσβησαν..

"Να ζήσεις Αλεξία και χρονια πολλα, μεγάλη να γινεις με άσπρα μαλλιά, παντου να σκορπίζεις της νιότης πνοή και ολοι να λενε να μια σοφή! Ζήτω!!!"

Ξανακουστηκε για δωδέκατη φορα το γενεθλιο τραγουδάκι και μετα χειροκροτήματα και φαϊ.. Η μαμά εκοψε τη τούρτα και σε λιγο το σαλόνι γεμισε άδεια πιάτα.. Και...η ώρα περνάει.. Ένας τελευταίος δίσκος.. Ενας ακόμη πηδηχτός χορός, ενας ακομη πονοκέφαλος για τους γείτονες κι οπως ολα τα ωραία πράγματα ετσι και το πάρτυ τελειώνει εδω..

DSCN1394.thumb.jpg.123f65e490aa4060fee9eee850179163.jpg

DSCN1393.thumb.jpg.d8e4b3406b01bd417d2ea7dc6417ddb0.jpg

DSCN1392.thumb.jpg.55ba2e65a968bdc56003ec36147e4103.jpg

DSCN1391.thumb.jpg.9033e1f47611fa53f8fcf7228fb198bf.jpg

DSCN1390.thumb.jpg.b6f76f7ec7c53f8e8d23abc22bd5f158.jpg

DSCN1389.thumb.jpg.12c9c3803228353385464fd59f7a3d43.jpg

DSCN1388.thumb.jpg.81852748deffa614428617b01ada532c.jpg

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×
×
  • Create New...