Jump to content
DINO

"Λαχνοί" στα περίπτερα

Recommended Posts

Τις προάλλες ήμουν σε κάποιο νοσοκομείο και πήγα στο κυλικείο να πάρω μια φραπεδιά. Εκεί λοιπόν που περίμενα τη σειρά μου, βλέπω σε ένα σημείο, να είναι κρεμασμένο ένα άσπρο χαρτόνι και πάνω του κολλημένα με σελοτέιπ, διάφορα σακουλάκια με μικροπαιχνίδια.

Άρχισαν λοιπόν να γίνονται εκρήξεις μέσα στο μυαλό μου, χρώματα πήγαιναν και έρχονταν, και ήταν φανερό ότι είχα άλλη μια ρετροφλασιά!

 

Αυτομάτως γύρισα 25-30 χρόνια πίσω και θυμήθηκα που πήγαινα στο περίπτερο και καταβάλλοντας ένα μικρό αντίτιμο, έπαιρνα ένα μικρό χρωματιστό χαρτάκι πιασμένο στα δύο με συρραπτικό όπου το άνοιγα μπροστά στον περιπτερά και έγραφε ένα νούμερο.

Το νούμερο αυτό λοιπόν, αντιστοιχούσε σε ένα μικροπαιχνίδι σε σακουλάκι, που ήταν κολλημένο πάνω σε ένα χαρτόνι, μαζί με άλλα μικροπαιχνίδια όπου το καθένα είχε το δικό του αριθμό.

Συνήθως υπήρχε και ένα μεγαλύτερο - καλύτερο παιχνίδι που το "ζαχαρώναμε" όλοι να μας τύχει.

 

Τα θυμάστε;

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Δεν το πιστεύω, αλλά ναι, το θυμάμαι!

 

Τραβολογούσα την καημένη τη γιαγιά μου στον περιπτερά κι ανάλογα με το νούμερο, θυμάμαι να βγαίνει και να ξεκρεμάει το σακουλάκι από το χαρτόνι! :)

 

Θυμάμαι επίσης να έχει παιχνίδια και γι' αγόρια, και για κορίτσια! :)

 

Το αντίτιμο ήταν σχετικά μικρό πάντως - δε θυμάμαι τη γιαγιά μου να παραπονέθηκε! :biglaugh:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Οχι ρε DINO...τι ειπες τωρα ρε παληκαρι μου;;;;;!!!!!!:o

Τι ρετροφλασια ηταν αυτη; :brick:

Kαι μαλιστα το τελευταιο βραδυ του καλοκαιριου...:cry:

Ασφαλως και τα θυμαμαι!:D

Εφερνε τετοια το περιπτερο που ηταν στο πλαι του σχολειου μου.

Τον ειχα ταραξει τον καημενο τον περιπτερα!:diablotin:

Καθε μερα επαιρνα κι απο ενα.Μαλιστα μια φορα θυμαμαι με το χαρτζιλικη που

μου ειχε δωσει ο συγχωρεμενος ο αδερφος της μανας μου,του τα ειχα σηκωσει ολα!

Ελειπε βεβαια το "καλο" το δωρο αλλα μια χαρα ειχα βολευτει και με τα υπολοιπα!:D

Το τι χαρα εκανα δεν λεγεται...:animeek:

 

Ωραιες εποχες...:wub:

 

Να 'σαι καλα ρε DINO για την αναμνηση!:thumb:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Φυσικά και τα θυμάμαι. Τα έφερνε η μπακάλισσα και γειτόνισσα μας στο παντοπωλείο της. Μια φορά βέβαια κέρδισα κι ένα ηλεκτρονικό παιχνίδι χειρός το οποίο βέβαια δεν πήρα ποτέ.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Και εγώ τα θυμάμαι. Είχα κερδίσει από περίπτερο στο χωριό μου, έναν πλαστικό ινδιάνο πολεμιστή...

Share this post


Link to post
Share on other sites
Και εγώ τα θυμάμαι. Είχα κερδίσει από περίπτερο στο χωριό μου, έναν πλαστικό ινδιάνο πολεμιστή...

 

Μήπως ο Ινδιάνος είναι ανάμεσα σε αυτά τα παιχνίδια εδώ?

Share this post


Link to post
Share on other sites
Μήπως ο Ινδιάνος είναι ανάμεσα σε αυτά τα παιχνίδια εδώ?

 

 

Όχι Johnny, ήταν γαλάζιου χρώματος και είχε το μέγεθος παλάμης...

Share this post


Link to post
Share on other sites

Οι καρτέλες αυτές συνέχισαν να υπάρχουν μέχρι τουλάχιστον το 2000! Είχε η μητέρα μου στο δικό της μαγαζί και τις θυμάμαι. Η κομπίνα σε αυτές ήταν η ακόλουθη: όταν αγόραζες την καρτέλα σου έδινε ο πωλητης μέσα στο σακουλάκι με τους λαχνούς, τυλιγμένους σε αλουμινόχαρτο τους 2 λαχνούς που αντιστοιχούσαν στα κορυφαία δώρα. Έτσι εσύ κανόνιζες πότε θα βγουν αυτά οπότε τα έβαζες προς το τέλος. Θυμάμαι και ένα αστείο γεγονός!Κάποτε λοιπόν ήρθε ένας πατέρας που ο γιος του είχε χαλάσει κάμποσα χρήματα σε λαχνούς και θέλησε να με ξεφτιλίσει ζητώντας να αγοράσει το σύνολο των λαχνών που είχαν απομείνει αιφνιδιαστικά ώστε να αποκαλύψει την φάση. Εγώ τα είχα σε συρτάρι δίπλα στο σακούλι και τάχιστα τα έβαλα μέσα στο σακούλι δίχως να καταλάβει. Εκείνος βέβαιος ότι θα με ξεμπροστιάσει και με θράσος άνοιξε έναν έναν τους λαχνούς μέσα στο μαγαζί και μόλις είδε ότι δεν υπήρχε κομπίνα έσκασε από το κακό του! Στη συνέχεια τον έβαλα στην θέση του εγώ και του είπα να μην είναι κουτοπόνηρος! Άντε μετά να αποδείκνυε ότι δεν είναι ελέφαντας...

Πάντως στα 80'ς όλα τα πιτσιρίκια είχαμε πέσει θύματα της καρτέλας αφού σπάνια κέρδιζες κάτι με μεγαλύτερη αξία του αντιτίμου ενώ και αυτό που κέρδιζες ήταν συνήθως ...υπόλειμμα από κάτι που δεν "έφευγε" στους εμπόρους της εποχής!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Πολύ ενδιαφέρουσα πληροφορία, εκ των έσω!

 

Thanx Σπύρο...

Share this post


Link to post
Share on other sites

Το κολπο αυτο που αναφερει ο σπυρος παραπανω το ηξερα και γω γιατι με το ειχε πει ενας φιλος μου που ειχαν ψιλικατζιδικο και μετα το ειχαν κλεισει.Ετσι λοιπον οταν πηγαινα σε ενα απο ψιλικατζιδικο του χωριου μου που το ειχε ενα αντρογυνο και με τον αντρα σχετικα μεγαλο σε ηλικεια να μη βλεπει καλα ηξερα το κολπο που μας εστεινε οποτε και γω τα αγοραζα αυτα οπως και πολλες αλλες λιχουδιες δινοντας του ψευτικα λεφτα που επισης πουλουσαν σε φακελακια (νομιζω εχουμε και θεμα εδω μεσα γιαυτα) και τα συγκεκριμενα ηταν πολυ καλες κοπιες.Μεχρι να παρει χαμπαρι η γρια και οχι αυτος οτι τα πεντοχιλιαρα που τους εδεινα ηταν μουφα εγω ειχα σκασει στα γαριδακια,σοκολατες κλπ,ειχα αγορασει εκατονταδες φακελακια χαρτακια οπως νιντζακια,panini,κλπ αλλα και ειχα και ενα σωρο λεφτα για τα ηλεκτρονικα που φυσικα μοιραζομουν με τον κολητο μου:D

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×
×
  • Create New...