Jump to content
Sign in to follow this  
Death2Eliza

Retro μικρά στέκια (μπαράκια-παμπ-κλαμπ-καφέ κλπ...)

Recommended Posts

Αυτή είναι φωτογραφία απο το δεύτερο Easy Rider το οποίο βρισκόταν στην παραλιακή λίγο πριν φτάσουμε στα φανάρια της Γλυφάδας και της τότε Κεντρικής Πλατείας. Το πρώτο Easy Rider (και σαφώς κατα πολύ ανώτερο) άνοιξε τις πόρτες του γύρω στα 1977-78 σε ένα νεοκλασικό σπίτι που βρισκόταν πάλι στην Γλυφάδα, Παπανδρέου (Αθηνών τότε) + Ποσειδώνος γωνία, πάνω στην παραλιακή, έχει γκρεμιστεί πολλά χρόνια, ακριβώς απέναντι απο την τωρινή Aspis Bank. Η δική μου εφηβεία με βρήκε εκεί, σε εκείνο το σπουδαίο κλαμπ με τα άπειρα δωματιάκια με διαφορετικά χρώματα το καθένα, (dream room, chill out room, blue room) κυριολεκτικά ξημεροβραδιαζόμουν εκεί, ήμουν δεν ήμουν 15-16.... Edgar Broughton Band άκουσα εκεί για πρώτη φορά στη ζωή μου και επίσης εκεί έκανα και την παρθενική μου εμφάνιση ως DJ και θυμάμαι ότι εκείνη τη βραδιά έπαιξα Eloy και Tangerine Dream, το Ricochet... Τα παιδιά που το είχαν αναλάβει ήταν στενοί μου φίλοι, τους έχασα δυο τρία χρόνια αργότερα οταν έκλεισε εκείνο το Easy Rider λόγω κατεδάφισης και αποφάσισαν να πανε στην Κρήτη στην Πρέβελη για μόνιμα.Απίθανο στέκι, συμμάδεψε τη ζωή μου με ανεξίτηλο και πολύχρωμο τρόπο, όλα τόσο ζωντανά, φωτεινά, αγάπη παντού τότε, πολυ μπροστά για την εποχή του, με έμφαση στην ψυχεδέλεια και το progressive rock, ίσως ήταν το μοναδικό μαγαζί της Ελλάδας στο οποίο εν έτσι 1978 μπορούσες να ακούσεις Soft Machine, Kevin Ayers, Caravan και King Crimson τους οποίους μάλιστα είχαμε τιμήσει ιδιαίτερα μια Μεγάλη Παρασκευή, με τον Επιτάφιο να περνάει μπροστά απο την τότε Αθηνών και εμείς στο λιγοστό φως του δειλινού, εγω ο Κώστας και η Φέη, να ακούμε απο μέσα το Epitaph...απορώ πως μέσα στα χρόνια πως και δεν βρέθηκε κανείς να γράψει για εκείνες τις μαγικές βραδιές στο Easy, όλη η ροκ Αθήνα κατέβαινε να μας βρει, που είναι όλοι αυτοί; Χρόνια τους ψάχνω...

Share this post


Link to post
Share on other sites

Θέλω να πιστεύω ότιο οι άνθρωποι αυτοί απλά δεν ασχολούνται με το ιντερνετ.

 

:(

Edited by mr.Vox
ορθογραφία

Share this post


Link to post
Share on other sites

Αυτή ειναι και η πιθανότερη εκδοχή. Δυστυχώς αν ζουν όσοι απο αυτούς ζουν, δεν ασχολήθηκαν καθόλου με την τεχνολογία μετέπειτα.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Είδα τη φωτογραφία του νεοκλασικού και θυμήθηκα το , κλειστό πλέον, Baltazar, στην οδό Τσόχα.

Share this post


Link to post
Share on other sites
[TABLE=class: yiv1276094096mcnTextBlock, width: 100%]

[TR]

[TD=class: yiv1276094096mcnTextBlockInner][/TD]

[/TR]

[/TABLE]

[TABLE=class: yiv1276094096mcnImageCardBlock, width: 100%]

[TR]

[TD=class: yiv1276094096mcnImageCardBlockInner][TABLE=class: yiv1276094096mcnImageCardBottomContent, width: 100%, align: right]

[TR]

[TD=class: yiv1276094096mcnImageCardBottomImageContent, align: center]superfly_proc.jpg[/TD]

[/TR]

[TR]

[TD=class: yiv1276094096mcnTextContent, width: 528]

Το παιχνίδι είναι δωρεάν. Monopoly, Μυστήρια στο Πεκίνο, Atari, Amstrad, Subbuteo και Sega είναι μόνο η αρχή. Λέξεις και εικόνες από μια άλλη δεκαετία πλημμυρίζουν τον χώρο που θυμίζει το παιδικό υπνοδωμάτιο της σημερινής 30 something γενιάς και αναβιώνουν τις αναμνήσεις της με τον καλύτερο τρόπο. Οι φαν του ρετρό θυσιάζουν χωρίς δεύτερη σκέψη το βασίλειο του Ζούκερμπεργκ στο βωμό της πριγκίπισσας του Nintendo και καταλήγουν πάντα στο ... να πιουν τον καφέ ή το ποτό τους μακριά από tech freaks και gadgets. Ανετοι καναπέδες, χαλαρή διάθεση, μπασκέτα, αγώνες για βελάκια που κυνηγάνε τον στόχο και δεκάδες περιοδικά βρίσκονται εδώ για να πείσουν τον επισκέπτη να κάτσει με τις ώρες, να διαβάσει τα κόμικ και να αγγίξει όλες τις φιγούρες playmobil –κάπου υπάρχει και ένας ευχούλης- και να θυμηθεί τα παλιά. Οι γνώριμες για τους περισσότερους δισκέτες, αλλά και η συλλογή από βιντεοκασέτες επιβεβαιώνουν ότι ορισμένες από τις παρέες έχουν μεγαλώσει. Λίγο.


[/TD]

[/TR]

[/TABLE]

[/TD]

[/TR]

[/TABLE]

 

Έσβησα ό,τι θα μπορούσε να θεωρηθεί διαφήμιση, αλλά ήταν τόσο νοσταλγικά σχετικό με το φόρουμ το κείμενο που σκέφτηκα πως άξιζε να το δείτε.

 

superfly_proc.jpg.f318a870b9424edf02e476962075f24d.jpg

Edited by D@redevil
attach

Share this post


Link to post
Share on other sites

Σημεία ενδιαφέροντος και κυρίως τα μπαράκια της Γλυφάδας την δεκαετία του 1980 πέριξ του κέντρου

όπως τα έχει καταγράψει Αμερικανός στρατιωτικός της πρώην Αμερικανικής βάσης του Ελληνικού.

 

1. Bobby's I

2. Ship Inn

3. Original Bobby's II & BBG's

4. Second Bobby's II (the bombed one...)

5. Sussex I

6. Sussex II

7. Sussex III (The Forge)

8. Ship Tavern & Spider's Web

9. Congo Palace Hotel

10. Soup Kitchen

11. Kostas Bar

12. JJ's (Debt Bar)

13. Flanagan's

14. Shakespeare's/Steven's/Jester's

15. Studio 57/Reflections

16. George's Steakhouse

17. Crepe Stand

18. Alpha Beta Supermarket

19. Four Seasons Hotel

20. Oscars Bar

21. Trafalgar's Bar

22. Tiller's Bar

23. Number One Pool Hall..

 

glyfada_bars_80s.jpg

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Venezia Ζαχαροπλαστείον, Cafeteria, Pizzeria, Grill room Γλυφάδα. Αρχές δεκαετία του 1980 w_Cafe_Venezia.jpg

 

Edited by mr.Vox
  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

τα καταφερα και το διαβασα ολο η ετσι ελπιζω,εχετε κτυπησει πολυ νοτια προαστεια ,η πλειοψηφια εκει μενει; η εμενε;

θελω να σημειωσω οτι το "μπαρακι του βασιλη "¨στην ουσια δεν λειτουργει μετα τον θανατο του συναδερφου βασιλη τσιπιδη

δεν εκλεισε βεβαια λειτουργει με αλλο ονομα αλλα ειναι ενα αλλο μπαρακι που ειναι στον ιδιο χωρο

Share this post


Link to post
Share on other sites

Στα πολύ νιάτα μου πηγαίναμε κυρίως στα συνοικιακά μας στέκια. Κυρίως για καφέ στον ΔΕΛΗΟΛΑΝΗ, στην ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΤΑΝ, στο ΓΡΗΓΟΡΗ, στη ZODIAC στην Καλλιθέα, και όπου μας έβγαζε η άκρη. Μετά ήρθαν τα μπαράκια. Και εδώ δράσαμε συνοικιακά στην αρχή. KOUROS ας πούμε. Τότε η κολλητή μου τα είχε με έναν τύπο που είχε ένα μπαράκι για ένα-δυο χρόνια, το DEAL. Εκεί ήμασταν σχεδόν κάθε βράδυ, καθημερινές και Σαββατοκύριακα αλλά και στο J&P Που ήταν εκεί κοντά. Και φυσικά ήταν η BARBARELLA και η VIDEO στα πολύ χάι τους... Πολύ συχνά ήμασταν VIDEO. Επίσης, στην παραλιακή PRISON που μετά έγινε ΕΙΡΗΝΙΚΟΣ (ήμουν στο πριν ολίγον αλλά κυρίως στο μετά.. ) Αλλά μη νομίζετε ότι δεν μας ήρεσε και η ελληνική μουσική. Ποσώς.. Πηγαίναμε και σε διάφορα μπουζουξίδικα. Θυμάμαι το "ΔΕΙΛΙΝΟ" στην Καλλιθέα, ένα σκυλάδικο που κάποια εποχή πηγαίναμε κάθε μα κάθε Σάββατο. Στο ΔΙΟΓΕΝΗΣ ΠΑΛΑΣ κάθε φορά, με όποιο πρόγραμμα κι αν είχε. Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσους τραγουδιστές έχω δει εκεί. Τόσο που πια δεν μου κάνει καμμία αίσθηση να πάω στα μπουζούκια. Μεγαλώνοντας συνεχίσαμε τις εξορμήσεις σε μεγάλες πίστες αλλά και στο CHRIS-NO στην Πειραϊκή, με κάποια παρέα για κάποια εποχή στο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΙΟ στο Αιγάλεω, στο εκπληκτικό ΘΕΑΤΡΟ της παραλιακής (αυτό ήταν το αγαπημένο μου, συνήθιζα να πηγαίνω και με τον άντρα μου, μέχρι που έκλεισε. Από τότε δεν ξανααγάπησα έτσι μαγαζί αλλά και μοιραία, περνώντας τα χρόνια σκυλοβαρεθήκαμε και τώρα πια δεν πηγαίνουμε σε μπαρ, εκτός πια να πάει μια παρέα μας και μας παρασύρει). Επίσης θυμάμαι ένα μπαράκι στη στροφή μετά το Sail-In. Δεν μπορώ με τίποτα να θυμηθώ το όνομά του αλλά ήμασταν πολύ συχνοί θαμώνες με δυο φίλες μου τότε. Μας άρεσε πολύ η μουσική. Αργότερα με τον άντρα μου και την παρέα του στο CASTELLO στο Τουρκολίμανο (δίπλα στο ΔΟΝ ΚΙΧΩΤΗ), στο Βαρελάδικο και στο Καρπούζι όταν είχαν πρωτοανοίξει αυτά τα μαγαζιά και έκαναν πάταγο. Εκεί κάπου ('94-'95) μπήκαν και τα εστιατόρια στη ζωή μας που μέχρι τότε δεν μας ενδιέφεραν καθόλου. Αυτό ήταν η καταστροφή μας. Γι' αυτό αν μας δείτε τώρα, είμεθα όλοι δέκα κιλά παχύτεροι απ' ότι πριν 20 χρόνια. Έτσι εξηγείται. Για να είμαι ειλικρινής, έχω πάει σε πολλά μπαράκια και μπουζούκια, αλλά νομίζω ότι αυτά είναι τα κυριώτερα που θυμάμαι.

 

Α, και ξέχασα το FRANGELICO, όταν τραγουδούσε εκεί ο Δεναξάς. Έκλεινε το πρόγραμμα με το "Καλλιτέχνης θα πει, μοναξιά στη σιωπή..." Δεκαετία του '90. Μέση. Οριακά στο ρετρό.

Edited by TZELASO
  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

"..Τόσο που πια δεν μου κάνει καμμία αίσθηση να πάω στα μπουζούκια. Μεγαλώνοντας συνεχίσαμε τις εξορμήσεις σε μεγάλες πίστες αλλά και στο CHRIS-NO στην Πειραϊκή.."

 

To CHRIS NO ήταν του Χρήστου Νομικού (του μπαμπά της Δουκισσας Νομικού), μετά απο κάποια χρονια που άλλαξε ιδιοκτήτη ονομάστηκε "Μπότζι".

 

"...Επίσης θυμάμαι ένα μπαράκι στη στροφή μετά το Sail-In. Δεν μπορώ με τίποτα να θυμηθώ το όνομά του αλλά ήμασταν πολύ συχνοί θαμώνες με δυο φίλες μου τότε. Μας άρεσε πολύ η μουσική."

 

Μήπως λες το "MARKET" ;)

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Sign in to follow this  

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×
×
  • Create New...