Jump to content
Sign in to follow this  
Leon

Ευρωπαϊκά "κονσολάδικα"παιχνίδια

Recommended Posts

hey, i like emulators :(

 

ναι και παιζεις με το χειριστηριο του x-box παιχνιδια οπως το pinball fantasies ή το goal ?

οκ να παιζεις σε emulator, αλλα εμπεριστατωμενες αποψεις για συγκριτικα δεν μπορεις να γραφεις.

 

Τo hardcore gaming 101 πως το κρίνεις σαν σελίδα για συγκριτικά ports?

 

 

Να το διαβασω πρωτα και θα σου πω.

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

 

Χωρις να εχω τιποτα εναντιων σου και χωρις να θελω να πω κατι αρνητικο για εσενα, μονο για το λινκ:

αυτα τα βιντεο και τα συγκριτικα ειναι πραγματικα για τα μπαζα, μην πω καμια χειροτερη κουβεντα.

Βλεπω το βιντεο κια διαβαζω τα σχολια, και ο τυπος που τα γραφει ειναι τοσο βοδας που στο review του golden axe λεει οτι δεν ξερει καν πως ριχνει τα μαγικα στην amiga και atari version και δεν ντρεπεται κιολας ο καραγκιοζης. Ετσι κανουν συγκριτικα, χωρις να δεις ολα τα γραφικα? κανει μπαμ οτι ολα αυτα της πλακας τα συγκριτικα ειναι σε emulators, δεν εχει βαλει πληκτρολογιο στο emulator ο ασχετος. Ε μετα τι να διαβασεις, οτι και να γραφει ειναι αναξιοπιστα, αφου σε emulator το τσεκαρε.

Θελεις κανεις συγκριτικο σωστο 100% ? να βαλω την A500 στον 1084, τον atariSTE στο sc1224 ή στο 1084, το megadrive και το SNES στην 14' CRT sony και να παιξω ακριβως οπως παιζαμε τοτε. Αυτο και μονο αυτο ειναι συγκριτικο, emulators are for losers.

 

Να σου πω, ως ένα βαθμό έχεις δίκιο, αλλά όχι απόλυτο. Καταρχήν δεν μπορούμε να έχουμε όλοι ότι h/w θέλουμε οπότε οι emulators είναι και λίγο μονόδρομος έπειτα πλέον είναι αρκετά καλοί ώστε να χάνεις λίγο από την αίσθηση του πραγματικού h/w. Κατά δεύτερον, ο τύπος είναι Άγγλος που μένει πολλά χρόνια στην Ιαπωνία και είναι console gamer οπότε σου δείχνει πως αντιμετωπίζουν τα παιχνίδια μας οι console gamers που έχουν συνηθίσει στο Ιαπωνικό game design. Τέλος, και αυτό είναι το χαρακτηριστικότερο, αν δεις στα video του διαμαρτύρεται για το control scheme, και αν το σκεφτείς έχει από την πλευρά του δίκαιο, όταν έχεις συνηθίσει στα 3-6 κουμπιά των 16-bit consoles σου φαίνεται δύσκολο το stick. Και επειδή μάλλον δεν έχει Joystick με βεντούζες του σπάει τα νεύρα όταν πρέπει να πατήσεις space για μια smartbomb για παράδειγμα. Και επειδή έχω ένα Competition Pro στο PC μου (αλήθεια τι του βρίσκουν οι ξένοι του Competition Pro με ξεπερνά) τον καταλαβαίνω απόλυτα. Αν δώσεις Joystick σε έναν νεότερης γενιάς (όπως είχα κάνει πριν πολλά χρόνια στο Outline σε έναν διαγωνισμό που τρέχαμε) δεν γνωρίζει πως πρέπει να το κρατήσει.

 

Πάντως είναι πολύ δύσκολο να σχεδιάσεις σύστημα ελέγχου με 1 κουμπί σε μεταφορές arcade που είχαν κατ' ελάχιστον 2-3 κουμπιά. Λίγες είναι οι φορές που το πέτυχαν οι developers.

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

To οτι ειναι κονσολακιας Αγγλος που ζει στην Ιαπωνια και δεν ξερει να πιασει joystick, ελαχιστα μας ενδιαφερει. Ας μην εγραφε για amiga/atari.

Επισης εαν δεν εχει το hardware να μην γραφει και να μην μιλαει για συγκριτικα.

Τα συγκριτικα γινονται με τα αυθεντικα μηχανηματα να παιζουν το ενα διπλα στο αλλο, τελος.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Εντάξει, αμα είναι αρκετά accurate το emulation πια η διαφορά? Πχ, το BSNES είναι 100% cycle accurate SNES emulator, μια χαρά μπορείς να το χρησιμοποιήσεις για reviews αφού δεν θα έχει καμία απολύτως διαφορά με το κανονικό. Για τα περισσότερα συστήματα της εποχής υπάρχουν καλοί emulators που κάνουν δουλειά. Τώρα αν αυτός δεν μπορεί να τους χρησιμοποιήσει σωστά είναι άλλο θέμα. Το ότι δεν τον βολεύει το Joystick ή το ότι δεν ήξερε τον χειρισμό ή το ότι δεν ήξερε κάποιες κινήσεις κλπ δεν είναι πρόβλημα του emulator αλλά δικό του και όντως δεν είναι ο κατάλληλος άνθρωπος για την δουλειά.

Edited by Imgema
  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Γενικά υπάρχουν πολλά sites, καλά για βίντεο στο Youtube δεν είναι απλά πολλά, είναι μάυρη τρύπα, οπότε ο καθένας λέει τα δικά του. Το Hardcore Gaming 101 είναι σε γενικές γραμμές καλό, γιατί εστιάζει σε καλά παιχνίδια της εποχής γενικά, αλλα δεν λείπει η αμερικανιά, η -και- η γιαπονεζοφιλία.

 

Για το τελευταίο, είναι πάρα πολλοί οι αμερικάνοι που είτε για μόδα, είτε πολύ απλά γιατί ειναι κονσολάκηδες σε βαθμό 98%, αρέσκονται σε ιαπωνικά παιχνίδια. Βλέπω τύπους να αγοράζουν σπάνια παιχνίδια Jrpg (τίγκα στο κείμενο δηλαδη), χωρίς να ξέρουν Ιαπωνικά, και χωρίς να υπάρχει μετάφραση πολλές φορές απο κάποιον online, και να λένε "φοβερό παιχνίδι, must have...κλπ". ΟΚ.....Μας έπεισες.

 

Δεν γίνεται αυτές οι διαφορετικές κουλτούρες του gaming να συναντηθούνε, ειδικά στο παρελθόν. Εμείς έχουμε το πλεονέκτημα του να γνωρίζουμε τα καλά τους παιχνίδια, και τα έχουμε παίξει κιόλας. Απο την άλλη, τα ευρωπαικά έχουν φτάσει κατ'ελάχιστο στην Αμερική, όπου υπάρχει όμως ενα μικρό ποσοστό που λατρευει τα home computers και games (π.χ ο πολύ καλός LGR, αν και αμερικάνος, έχει κάνει review για Amiga, Amstrad, Spectrum (!), PC κλπ). Οι γιαπωνέζοι απο την άλλη, σαν γνήσιοι ξενοφοβικοί που είναι (υποκλίνονται μεν δημόσια, αλλα μέσα στα σύνορά τους δεν θέλουν ούτε να σε ξέρουν), δεν έχουν την παραμικρή ιδέα απο ευρωπαικό home computing και games. Μπορεί να είχαν MSX αλλα μέχρι εκεί πάει η βαλίτσα, και μάλιστα παίζαν παιχνίδια Konami η ντόπια κατα κόρον (δεν νομίζω να είχανε ports του manic miner στα γιαπωνέζικα 8bitα). Συνεπώς, ναι τρομερά παιχνίδια έχουν βγάλει, αλλα δεν έχουν ιδέα απο τη "διαφορετικότητα" του δυτικού gaming.

 

Τώρα το πληρώνουν αυτό μάλιστα. Ντάξει για την Nintendo δεν θα πώ τίποτα (Mario, Ζelda και ξερό ψωμί, ο ορισμός της προόδου και της πρωτοτυπίας ε; ), η SEGA, άσε ούτε γιαυτή δεν θα πώ, τι να πώ κιόλας, η Capcom αρμέγει ένα resident evil, η Konami αρμέγει ένα Pro και ενα Metal Gear και τώρα φτιάχνει φρουτάκια κουλοχέρηδες και ισοτονικά, γενικά το ξέρετε το χάλι του γιαπωνέζικου development δεν χρειάζεται να το αναλύσω εγώ, εδώ κιόλας. Εξαίρεση μοναδική η FROM με τα Souls και το Bloodborne που εξακολουθεί να είναι στις επάλξεις, άσχετα που δεν μου αρέσουν εμένα αυτά (μπορεί να δυτικοφέρνει, αλλα δεν παυει να ειναι γιαπωνέζικο RPG lol)

 

Για τις glory days του ευρωπαικού επίσης δεν χρειάζεται να μιλήσω, GTA 5, Batman Arkham Knight, Witcher 3, Battlefield, είναι πρώτα στις πωλήσεις συνέχεια. Επίσης, δνε το λέω για να εκθειάσω, αλλα στο μυαλό μου αυτά ειναι απλά μαθηματικά. DICE, Rockstar κλπ, θα βρείτε ρίζες στο development στην Amiga. Αν είναι τυχαίο η όχι, εξαρτάται απο το πώς το βλέπει ο καθένας, για μένα πάντως δεν είναι.

 

Για τα emulators, δεν έχω ιδιαίτερη άποψη, ούτε μου αρέσουν, ούτε τα μισώ κιόλας, είναι πάντως χρήσιμα, ειδικά αν δεν έχω καμία όρεξη να πληρώσω σε χρυσό την κάθε "υπερσπάνια" κασέτα/δισκέτα/cd. Αν κάποιος εκφέρει γνώμη π.χ για το Golden Axe στην Amiga μέσω Winuae, δεν μου λέει επίσης τίποτα, ο καθένας μπορεί να λέει οτι θέλει, αλλα φυσικά ξέρω οτι θα δώ/ακούσω αρκετές μπούρδες. Γενικά δεν μου αρέσει να ακούω αναλύσεις για πράγματα που ξέρω, ειδικά απο άσχετους, νομίζω οτι το 99% των πληροφοριών/βίντεο/reviews/κόντρες/αναλύσεων στο net είναι είτε overhyped μπούρδες, είτε total disrespect μόνο για να φτιάξουν βιντεάκι με πολλά βρισίδια - clickbait. Συν τους πωλητές - συνεργάτες των, που πουλάνε τις χαζομάρες τους στο ebay για ένα κάρο λεφτά μετά απο κάθε special review η αφιέρωμα για hidden gems, overlooked/rare games, games that time forgot, rare ports, rare my @ss...Οπότε όχι with a pinch, αλλα with an army container of salt οτιδήποτε βλέπω στο net.

 

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites
Εντάξει, αμα είναι αρκετά accurate το emulation πια η διαφορά? Πχ, το BSNES είναι 100% cycle accurate SNES emulator, μια χαρά μπορείς να το χρησιμοποιήσεις για reviews αφού δεν θα έχει καμία απολύτως διαφορά με το κανονικό. Για τα περισσότερα συστήματα της εποχής υπάρχουν καλοί emulators που κάνουν δουλειά. Τώρα αν αυτός δεν μπορεί να τους χρησιμοποιήσει σωστά είναι άλλο θέμα. Το ότι δεν τον βολεύει το Joystick ή το ότι δεν ήξερε τον χειρισμό ή το ότι δεν ήξερε κάποιες κινήσεις κλπ δεν είναι πρόβλημα του emulator αλλά δικό του και όντως δεν είναι ο κατάλληλος άνθρωπος για την δουλειά.

 

Αυτο λεμε, δεν κανει ο ανθρωπος (οπως και πολλοι αλλοι, οι περισσοτεροι θα ελεγα) για reviews και συγκριτικα στα home.

Eιναι σαν να σου πω εσενα να γραψεις για τον Αναστοπουλο, και οχι μονο αυτο, αλλα να γραψεις και συγκριτικο Αναστοπουλος-Σαραβακος-Μαυρος. Θα το κανεις, θα βαλεις θα δεις κανα βιντεο, θα διαβασεις κανα wikipedia, θα ρωτησεις... θα το γραψεις το αρθρο σου, αλλα ειναι emulator ! Δεν ειναι το ιδιο με αυτα που θα γραψει καποιος που εζησε στα γηπεδα εκεινη την εποχη και εχει δει Αναστοπουλο εναντιων Σαραβακου και αλλα παιχνιδια, ολα ζωντανα.

Το 100% σωστο αρθρο μπορει να γραφτει απο ανθρωπο που εζησε την εποχη, εχει σημερα το παλιο hardware, το δοκιμαζει ξανα οπως ακριβως το εκανε τοτε (ναι με δισκετες και cartidges), και εχει και μια σφαιρικη αποψη και επαφη με τα υπολοιπα εκεινης της εποχης, οχι γραφω για το MK2 σε SNES και δεν εχω παιξει ποτε το παιχνιδι σε arcade ή αλλη κονσολα.

 

Share this post


Link to post
Share on other sites
Βασικά το θέμα είναι European vs Japanese game design. Οπότε είναι κατά πολύ και θέμα γούστου αν και σίγουρα υπάρχουν αρκετά πράγματα που είναι αντικειμενικά.

Καταρχήν το ότι οι ευρωπαίοι developers δεν είχαν πρωτότυπες ιδέες σε platform ή σε shoot em up. Θα αναφέρω το Alpha Waves ως παράδειγμα για platform και το Black Hornet ως παράδειγμα για shoot em up. Φυσικά σε shoot em up, θα μπορούσα να συνεχίσω επί ώρες γιατί μου αρεσούν αρκετα, αλλά θα αναφέρω το SWIV και το Violator ως δύο πραγματικά καλά shoot em up και φυσικά το αγαπημένο μου παιχνίδι για το Battle Squadron HostBox (ε την amiga ήθελα να πω).

Κατά δεύτερον από Ευρωπαίους σχεδιαστές παιχνιδιών έχει βγεί εκπληκτικό game design και story telling. Ας δούμε λίγο το Another World που πέρα του τεχνικού επιτεύγματος των γραφικών του, σου μεταφέρει μια εκπληκτική ιστορία χωρίς τα manga cutscenes που συνήθως είναι πιο βαρετά και από το να βλέπεις μπογιά να στεγνώνει. Κατ εμέ είναι ο σχεδιαστικός πρόγονος του Half life. Το ακόμα πιο εντυπωσιακό είναι το πως έχει ταιριάξει τo Narration με το Game Mechanics το οποίο ακόμα και σήμερα είναι πολύ δύσκολο να επιτευχθεί.

Τέλος, δεν μπορώ να σου πω για τα RPG, αλλά εκείνα τα πρώτα χρόνια αναπτύχθηκαν δύο σχολές για το πως θα μπορούσες να μεταφέρεις αφήγηση σε παιχνίδι. Τα JRPG που με μερικές εξαιρέσεις τα θεωρώ εξαιρετικά βαρετά (ειδικά στο turn based των μαχών) και τα WRPG τα οποία με μερικές εξαιρέσεις τα θεωρώ εξαιρετικά βαρετά (ειδικά στο grinding).

Μα γιαυτό επιμένω ότι όταν οι Ευρωπαίοι ακολουθούσαν "Ευρωπαϊκό" design και δεν προσπαθούσαν να αντιγράψουν τους Ιάπωνες έβγαζαν πολύ καλά παιχνίδια που έχουν μείνει στην ιστορία ενώ αντίθετα όταν αντέγραφαν η προχειρότητα και η μη κατανόηση του αντικειμένου φαίνεται.

 

Φυσικά αυτό υπήρχε και στους οκτάμπιτους αλλά σε μικρότερο βαθμό. Πχ κάποιος προγραμματιστής έλεγε ας φτιάξω ένα shmup σαν το Gradius. Όμως και πιο σπάνια γινόταν αλλά και δεν είχαμε μέτρο σύγκρισης αφού οι κονσόλες δεν είχαν έρθει ακόμα στην Ευρώπη και η μόνη μας επαφή με το Ιαπωνικό desing ήταν από τα ηλεκτρονικά που η διαφορά ήταν χαώδης.

 

Και πάμε στα platform games (τα φέρνω ως παράδειγμα). Η Ευρώπη δεν είχε καμιά ιδιαίτερη παράδοση στο είδος. Ξεκινά από Ιαπωνία με το Donkey Kong και μετά το πιάνουν οι Αμερικανοί που βγάζουν μια πληθώρα ποιοτικών platformers όπως το Miner 2049er. Οι Βρετανοί θα ακολουθήσουν αυτό το μοτίβο με το Manic Miner και τα υπόλοιπα παρόμοια παιχνίδια. Η δυτική κυριαρχία στα platform games όμως δεν θα κρατήσει πολύ αφού η επιστροφή του Miyamoto με το Super Mario Brothers απλά θα εξαφανίσει οτιδήποτε είχε βγει μέχρι τότε από Αμερική και Αγγλία.

 

Όμως οι Βρετανοί είχαν προλάβει και αυτοί να βάλουν το λιθαράκι τους, όχι με τα καθαρά platformers, αλλά με τα platform adventures (σήμερα πιθανόν να τα λέγαμε Metroidvania) ή όπως τα λέγαμε τότε arcade adventures. Μπορεί να μην κατέχουν τα πρωτεία στο είδος αλλά αναπτύχθηκε πολύ και φτιάχτηκε μια Βρετανική σχολή, είτε ήταν 2D όπως το Citadel, το Underwurlde, το Nodes of Yesod, είτε Isometric 3D όπως το Knight Lore. Σε αυτά τα παιχνίδια έπρεπε να πηδάς σε πλατφόρμες αλλά έπρεπε να λύνεις και γρίφους και να χρησιμοποιείς αντικείμενα, όπως στα adventures. Γενικά ήθελαν πιο πολύ σκέψη και ψάξιμο από τα καθαρά platformers.

 

Και ενώ στην οκτάμπιτη εποχή έχουμε μια πληθώρα τέτοιων ποιοτικών τίτλων, στην Amiga τα παιχνίδια αυτά μειώνονται σημαντικά αφού πολλοί Βρετανοί developers αντί να ακολουθήσουν αυτή την παράδοση και να εξελίξουν το είδος προτίμησαν να βγάζουν φτηνούς κλώνους του Mario, του Sonic και κυρίως του New Zealand Story (που μάλλον είναι και η βάση των περισσότερων δεκαεξάμπιτων Euro-platformers). Πιθανότατα το καλύτερο "Βρετανικού στυλ" arcade adventure για την Amiga είναι το Exile που δεν είναι καν παιχνίδι της Amiga αλλά μεταφορά από τον BBC! Και από ισομετρικά; Το πολύ καλό Cadaver και κανά δυο ακόμα.

  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Εδω νομιζω πως εχει να κανει και το υποβαθρο του καθε προγραμματιστη, και εταιριας αναπτυξης απο πισω του. Δεν εγινε ο Manfred Trenz γνωστος επειδη απλα επηρεαστηκε απο την Ιαπωνικη σχολη. Ειχε τις δικες του ιδεες οπου και υλοποιησε, και συνεχισε για χρονια να τις αναπτυσει.

Εκει την πατησε το 99% των Ευρωπαιων προγραμματιστων. Ειχαν ελαχιστες δικες τους ιδεες, και οταν πολυ γρηγορα το κοινο ειδε πως υπηρχαν οι πρωτοτυποι και ανωτεροι τιτλοι, τους γυρισαν την πλατη.

Γιαυτο και καταποντιστηκε ολη εκεινη η Ευρωπαικη σκηνη.

Περι χειρηστηριων που πηγε ο λογος, καλος η κακος τα παιχνιδια απο την δεκαετια του 80 ηταν προγραμματισμενα να εχουν δυο η ακομα και τρια πληκτρα, πλυν τις κατευθυνσεις για τον χειρισμο τους. Αυτο ηταν και μια σοβαρη ασθενεια οπου η Amiga ξεπερασε μολις ηταν κοντα στο θανατο της. Οπου ηδη σχεδον ολοι τις ειχαν γυρισει την πλατη, και ενω υπηρξαν πολλες σειρες οπου ειδαν συνεχειες σε αλλα συστηματα, (πχ Castlevania, Final Fight, Shinobi, Golden Axe και παρα πολλα αλλα) η Amiga εμεινε με πολυ κακες μετατροπες των πρωτων παιχνιδιων.

Περι εξομοιωσης τωρα, εχουμε φτασει στο επιπεδο των 8/16bit να προσφερουν σχεδον την ιδια αποδοση οπως τα αυθεντικα συστηματα, με πολυ μικρες παρεκλισεις, οπου και στη τελικη ειχαν και τα αυθεντικα συστηματα, μιας και διαφεραν απο εκδοση σε εκδοση.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Δεν είναι ψεμμα οτι super frog, Mr nutz και κάτι ruff n tumble είναι μετριότατα παιχνίδια. Δυστυχώς η αμιγκα είχε την ατυχία να πιασει μονο στην Αγγλία οποτε η (κακη) αντιγραφή επεσε συννεφο απο τους υπερσυντηρητικούς άγγλους. Υπήρξαν και εξαιρέσεις κυρίως απο Γαλλία - Αμερική. Οτιδήποτε εβγαινε απο Αγγλία κατα κανόνα ηταν αντιγραφή κάποιου αλλου παιχνιδιού. Και επίσης δεν το είχαν τόσο πολύ να πουσαρουν το μηχάνημα όσο πχ οι γερμανοί.

  • Like 1
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Επεσα τυχαια σε παρουσιαση του John Hancock.

https://youtu.be/XBGi3_swmZY

Θεωρειται απο τους αρκετα καλους για παρουσιασεις στο ρετρο κομματι, δεν τον παρακολουθω μεν σε βαση, αλλα εκανε καλη δουλεια εδω.

Καταλληγω ξανα σε αυτο που εχει συζητηθει σε αρκετα αλλα θεματα.

Η Amiga γενικοτερα σαν συστηματα εχει πολλα καλα παιχνιδια, αλλα πολλα απο αυτα, δεν παρουσιαστηκαν ως αξιολογοι τιτλοι απο τα εντυπα της εποχης, η ειναι κατα πολυ δημοφιλεστερα, υποδιεστεροι τιτλοι. Παραδειγματα εχουν δωθει πολλα και πολλακις στη κοινοτητα.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Sign in to follow this  

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×
×
  • Create New...