Jump to content
karapiperim

Σκάνδαλα και σκαμπρόζικα

Recommended Posts

24 minutes ago, TZELASO said:

. Αν επιτρέπεται, μπορώ να σας τα παραθέσω εδώ, αποκλείοντας φυσικά ο,τιδήποτε έχει να κάνει με πολιτικά.

Γιατί να μην επιτρέπεται;;;;;;

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Για τους μη εν Αθήναις: Η Μαρίκα Κοτοπούλη είχε μια υπέροχη βίλλα στον (τότε πρακτικά εξοχή) συνοικισμό Ζωγράφου (από τον ιδιοκτήτη της περιοχής πολιτικό Ιωάννη Ζωγράφο που την έκοψε σε οικόπεδα για πούλημα) που αργότερα έγινε Δήμος Ζωγράφου (*). Όταν ζούσα στην περιοχή πέρναγα σχεδόν κάθε μέρα απ' έξω, αλλά από το απέναντι πεζοδρόμιο διότι τότε στη βίλλα Κοτοπούλη στεγαζόταν το Αστυνομικό Τμήμα της περιοχής και ποιος είχε όρεξη για παρε-δώσε με αστυνομικούς? Σήμερα νομίζω είναι μουσείο Κοτοπούλη αλλά έχω να περάσω από τα πέριξ χρόοοοονια. Γι' αυτό όταν την ρωτάνε ποιος είναι ο αγαπημένος της ζωγράφος απαντάει "ο Συνοικισμός"

(*) Ο οποίος ιμπεριαλιστικά συμπεριέλαβε και την ηρωική περιοχή των Κουπονίων, σήμερα Άνω Ιλίσια, τόπο γέννησης και για χρόνια κατοικία του elephadas ο οποίος ακόμη και σήμερα είναι δημότης Ζωγράφου και αν δεν βαριόταν θα έφτιαχνε το  ΑΚΑΙ (Απελευθερωτικό Κίνημα Άνω Ιλισίων), διότι γιατί να μας κυβερνάει ο Δήμος Ζωγράφου? Λευτεριά στα Κουπόνια!)

  • Like 1
  • Thanks 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

#Ποιοοοοοοοςςςςς;;;; 

 

Θα σας γράψω φίλοι και την σύντομη γνωριμία της Αλίκης Γεωργούλη με τον Κώστα Χατζηχρήστο όπως η ίδια τα διηγήθηκε στο βιβλίο της... 

Λίγους μήνες μείνανε μαζί αλλά πραγματικά δεν είναι αυτό το θέμα....

"

(...) Και τότε ένα αλλόκοτο ζευγάρι για τα μέτρα και τα σταθμά εκείνης της εποχής, δύο άντρες αγκαλιασμένοι, αχνόφεγγε στο γκριζογάλανο φόντο. Ο ένας λεγόταν Σκαλιντό. Μόδιστρος. Μορφή της εποχής. Ο άλλος γνωστός... μελλοντικός πρωταγωνιστής ήδη.
Αυτό το παιδί ήρθε μερικές φορές μαζί με την Κατερίνα στο σπιτάκι της Σκουφά. Μαθητές ακόμα. Πήγαιναν στην ίδια τάξη στη σχολή του Εθνικού.... είχαν εκείνον τον καθηγητή που λόγω κοκαίνης όλο το έσκαγε... είχαν το ίδιο θεατρικό κομμάτι για εξετάσεις, ένα κομμάτι που πριν δύο χρόνια είχα κι εγώ.Ερχόταν να τους βοηθήσω στην κίνηση και σε κάποιους τονισμούς, αυτό ήταν όλο..
Και μια ωραία μέρα χτυπάει το κουδούνι και μπαίνει σπίτι μας ο Χατζηχρήστος. Μπαίνει με φόρα και προφύλαξη ταυτόχρονα.Κάτι μεταξύ τροχονόμου σε κεντρικότατο δρόμο και κυνηγημένου Θύμιου
- Σας έσωσα απο ξυλοδαρμό, πες ευχαριστώ..
(........) Μου τα εξήγησε όλα. Πως ο Σκαλιντό ζήλευε που ο αγαπημένος του ερχόταν σπίτι μου, πίστευε πως προσπαθούσα να του τον πάρω με τρόπο σατανικό κι ερχ΄ταν πρωί πρωί αποφασισμένος να με σπάσει στο ξύλο. ο καημένος!......
(....) Λίγους μήνες έζησα κοντά του. Μια γλυκιά γεύση μου έχουν αφήσει... σαν τις σοκολάτες της θειας Μαρί... Γλυκιά γεύση!
 
(* Περιττό να πούμε πως και να ξέρετε τα ονόματα ΔΕΝ τα γράφετε... )

Share this post


Link to post
Share on other sites
Posted (edited)

Ωραία... Γιατί ένα μικρό ρουσφετάκι, ε, το χρειάζονται πού και πού και οι καλλιτέχνες... :)  Από το βιβλίο "Εύθυμα στιγμιότυπα από τους προθαλάμους της εξουσίας" του Κωνσταντίνου Φράγκου, Υποστράτηγου ε.α. Απόσπασμα από το κεφάλαιο "Η υπέροχη Βίκυ".

Ένα πρωϊνό η γραμματέας μου με πληροφόρησε ότι η Βίκυ Μοσχολιού, πολύ μεγάλο όνομα τότε στο τραγούδι, ζητούσε επιμόνως να μιλήσει με τον Υπουργό. Της είπα να με συνδέσει.
- Καλή ημέρα σας κυρία Μοσχολιού, τι κάνετε; Είμαι ο Συνταγματάρχης Κώστας Φράγκος, Διευθυντής του Γραφείου του Υπουργού.
- Καλή ημέρα σου Καπετάνιο, τι μου κάνεις; Μπορείς σε παρακαλώ να μου κλείσεις το ταχύτερο, ένα ραντεβού με τον αγαπημένο…. Μουστάκια. (σσ. Εννοούσε φυσικά τον Χαραλαμπόπουλο).   ..................................................................

- Καλώς την κυρία Μοσχολιού, την υποδέχθηκα.
- Βίκυ, παρακαλώ, καπετάνιε, Βίκυ. Κάνε μου την χάρη να αισθάνομαι άνετα γιατί εδώ, γαλόνια απ’ εδώ, γαλόνια απ’ εκεί έχω ψαρώσει. 
Την κάλεσα να μπει στο γραφείο μου, την κέρασα καφέ, είπαμε μερικά καλλιτεχνικά σε ωραιότατη ατμόσφαιρα, οπότε της λέω.
- Βίκυ μου, σε ακούω. ......................................................................................
- Ξέρεις, να μωρέ, ένα Δομαζάκι, το μεγαλύτερο, είναι ερωτευμένο με ένα σμηνίτη που υπηρετεί στην Σκύρο κλπ κλπ. Να τον φέρεις στο Τατόϊ. 
- Λοιπόν, Βίκυ, άφησε μου τα στοιχεία του και αύριο θα σου πω αν μπορεί να γίνει αυτό και πότε. Ωστόσο, τώρα μπροστά σου, θα πάρω τον Διοικητή του να του δώσει τέσσερις ημέρες άδεια.
- Όχι, πέντε σε παρακαλώ και αύριο πες μου να ξανάρθω. Όχι, τηλεφωνικά… Μήπως δω και τον κυρ-Γιάννη ντε…
- Εν τάξει. Τώρα όμως, ας κλείσουμε την πόρτα του Γραφείου να σου ζητήσω κι’ εγώ μια χάρη…
Φόβος άρχισε να διαγράφεται στο πρόσωπό της.…………………………................................
- Και γιατί να κλείσουμε την πόρτα; Είναι ανάγκη; είπε και μαζεύτηκε στο κάθισμά της. 
Της λέω: Ναι, είναι ανάγκη…
Κλείνω την πόρτα, επανέρχομαι στο Γραφείο μου, σκύβω προς το μέρος της και της λέω με χαμηλή φωνή. - Βίκυ, τραγούδησέ μου στο αβόζο: Σαν θα διαβείς τον ουρανό, σαν πας ψηλά, σαν πας ψηλά στ’ αστέρια…
- Τρελάθηκες καπετάνιο; Θέλεις να μας χώσουν και του δύο μέσα; Είσαι στα καλά σου;
- Βρε στα καλά μου είμαι. Άρχισε, λοιπόν, στο πολύ χαμηλό.
Σκύβει η καϋμενούλα, τι να κάνει, κι άρχισε με την θεία και ολίγον τρεμάμενη φωνή της…. Στις δυο στροφές σταμάτησε: - Φτάνει καπετάνιο;
- Φτάνει Βίκυ μου και σε υπερευχαριστώ. Γέλασε, ξαναπλώθηκε ευχαριστημένη.
- Καπετάνιε, έτσι μου’ ρχεται να σε φιλήσω. Αλλού πήγε το μυαλό μου….
Το θέμα της τακτοποιήθηκε, έλαβα μια υπερμεγέθη ανθοδέσμη και μία πρόσκληση για 4 άτομα για μια βραδιά στο Taboo, ένα ωραίο νυκτερινό κέντρο, κοντά στο Κάραβελ. 

Edited by TZELASO
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Posted (edited)

Και κάτι από την γνωριμία του συγγραφέα με τον Θόδωρο Αγγελόπουλο. Από το βιβλίο "Εύθυμα στιγμιότυπα από τους προθαλάμους της εξουσίας" του Κωνσταντίνου Φράγκου, Υποστράτηγου ε.α. 

...........................................................................................
- Σας ζητάει ο κ. Θόδωρος Αγγελόπουλος.
- Χαίρετε, θα ήθελα να δω, τον κ. Υπουργό, παρακαλώ.
- Μάλιστα, θα σας ενημερώσω. Έχετε την καλοσύνη να μου πείτε τον λόγο; Θέλει πάντοτε να τον ξέρει.
- Γυρίζω μια μεγάλη παραγωγή με τίτλο «Η Αιωνιότητα και μια μέρα» με πρωταγωνιστή τον κορυφαίο Ελβετό ηθοποιό BRUNO GANZ και ήθελα την βοήθεια του Υπουργείου Άμυνας για την ολιγόωρη διάθεση ενός ελικοπτέρου. Η ταινία γυρίζεται υπό την αιγίδα του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου.
- Καλώς, θα σας τηλεφωνήσω.
...........................................................................
Ήρθε, εν πάσει περιπτώσει, ο καλός, κοντούλης και φαλακρούλης Θόδωρος. Του έριξα, κατά ριπές, τις γνώσεις μου για τον κινηματογράφο και, κυρίως, για τα έργα του και πέτυχα αυτό που μου επέβαλε η μωροφιλοδοξία μου. Τον εντυπωσίασα.
- Δεν περίμενα να συναντήσω Συνταγματάρχη του Ελληνικού Στρατού με τέτοιες γνώσεις…
Φούσκωσα, εγώ.
- Μα, σήμερα, δεν είναι ημέρες του ’36 αγαπητέ κ. Αγγελόπουλε.
- Θόδωρο, να με λες.
- Κι εσύ Κώστα. Λέγε, λοιπόν Θόδωρε, τι θέλεις;
- Ένα ελικόπτερο που θα ρίξει μια αρπάγη στον Θερμαϊκό και θα ανασύρει ένα τεράστιο χέρι με κομμένο το δείκτη. Είναι εντελώς συμβολικό. Το έργο είναι κοινωνικό πάνω στα προβλήματα μετανάστευσης. Πολιτικό μήνυμα υπάρχει. Αλλά στρέφεται κατά των μεγάλων που ρυθμίζουν τις τύχες του πλανήτη.
- Πες μου λίγα λόγια από το σενάριο.
Μου τα είπε.  
...................................................................................
Ο Χαραλαμπόπουλος του έκανε, κατ’ αρχήν, τον «δυσκοίλιο». 
- Το ελικόπτερο είναι πολεμικό, να δούμε τι θα κάνουμε. Νομίζω ότι ο κ. Συνταγματάρχης που είναι και θαυμαστής σας, θα τα καταφέρει.
- Ευχαριστώ κ. Υπουργέ. Θα ήθελα να έλθει και ο κ. Φράγκος με το ελικόπτερο.
- Πολλά ζητάτε… Σιγά-σιγά θα μου ζητήσετε να τον πάρετε ως κομπάρσο.
Το ελικόπτερο δόθηκε, η σκηνή τραβήχθηκε επιτυχώς, λάβαμε ευχαριστήρια επιστολή με κολακευτικά λόγια για τον Υπουργό και τα φιλοκινηματογραφικά του αισθήματα. Το έργο είχε μεγάλη επιτυχία, διεκδίκησε το Α’ Βραβείο σκηνοθεσίας του Φεστιβάλ Καννών.
Στην πρεμιέρα των Αθηνών κλήθηκα, με τον Υπουργό, τιμητικά. 

 

 

Edited by TZELASO

Share this post


Link to post
Share on other sites
Posted (edited)

Μίκης Θεοδωράκης

Από το βιβλίο "Εύθυμα στιγμιότυπα από τους προθαλάμους της εξουσίας" του Κωνσταντίνου Φράγκου, Υποστράτηγου ε.α. Από το κεφάλαιο "Ο Μίκης κι εγώ".

......................................................................................

Μία ημέρα, τέλος ’88, με ειδοποίησαν ότι ο κ. Μίκης Θεοδωράκης ζητάει, επειγόντως τον Υπουργό στο τηλέφωνο. .................................................
- Θέλω να δω, Συνταγματάρχα μου, σήμερα τον Υπουργό. Είναι ανάγκη.
..................................................................................................................
Ήρθε λοιπόν, ορμητικός, αναμαλλιάρης, τον υποδέχθηκα «μετά  βαϊων και κλάδων» και του πέταξα ένα μεγάλο ψέμα: «Υπάρχει ένα σοβαρό εθνικό θέμα που το συζητάει αυτή τη στιγμή ο Υπουργός και, επομένως, θα καθυστερήσουμε λίγο κ. Θεοδωράκη…»
- Να με λες Μίκη σε παρακαλώ, Συνταγματάρχα…
Είπαμε πολλά, ο χρόνος αρκετός μέχρι να φθάσει η 12η οπότε, ανάμεσα στ’ άλλα, ο Μίκης μου ξεφούρνισε δύο φοβερές ιστορίες.
Το 1942 οι μαθητές των τελευταίων τάξεων του Γυμνασίου Αρρένων Τρίπολης την 25η Μαρτίου έκαναν διαδήλωση για την Εθνική Γιορτή και προχώρησαν προς το Μνημείο Ηρώων που είναι στο τέρμα μιας τεράστιας πλατείας, την του Άρεως. Πριν φθάσουν, κατέφθασαν οι Καραμπινιέροι (Η Τρίπολη είχε παραχωρηθεί από τους Γερμανούς στην Ιταλική Διοίκηση) και τους διέλυσαν βιαίως με τους υποκόπανους των όπλων αλλά και συνέλαβαν περί τους 30 που τους οδήγησαν στα κρατητήρια της Καραμπινιερίας. Ο Μίκης, λοιπόν, μου αφηγείτο με δραματική φωνή και με χειρονομίες πώς ένας Ιταλός αξιωματικός έδεσε τον ίδιο και τον Γιάννη Μποτόπουλο στο άλογό του με σχοινί και τους έσυρε, στο έδαφος επί 100 μέτρα. Ειλικρινά καθηλώθηκα!  Στην συνέχεια, μου είπε ότι τους οδήγησε στα κρατητήρια όπου τους είχαν νηστικούς επί 2 ημέρες.

......................................................................
Ήρθε η ώρα, μπήκαμε στο Γραφείο του Υπουργού οπότε ο Μίκης του ζήτησε να απαλλάξει της ποινής ένα στρατιώτη, που ήταν μέλος της ΚΝΕ, ο οποίος χαστούκισε και έφτυσε ένα Λοχία. Ο Χαραλαμπόπουλος του είπε:
- Σύνελθε Μίκη, δεν θα διαλύσω το Στράτευμα. Αν απαλλάξω της ποινής τον προστατευόμενό σου, θ’ αρχίσουν να μας δέρνουν όλους.
Χολώθηκε ο Μίκης.
- Γιάννη, μου φαίνεται έπαψες να είσαι αριστερός. 
- Όχι, Μίκη μου δεν έπαυσα αλλά έχω ευθύνες.
…………………………………………………………………..
Το απόγευμα πήρα στο τηλέφωνο τον φίλο μου Γιάννη Μποτόπουλο, συμμαθητή και φίλο του Μίκη. Του διηγήθηκα τα καθέκαστα με τον Μίκη. Μου λέει, σκασμένος στα γέλια:
- Μην πιστεύεις τίποτα. Είναι φαφλατάς, τερατολόγος. Όντως φάγαμε μερικές κοντακιές από τους Ιταλούς και μας οδήγησαν στα Κρατητήρια… Εμένα, τον Μίκη, τον Μαζωμένο, τους…. τις…. (μαθήτριες). Για το άλογο είναι παραμύθια. Όσο για τα κρατητήρια μείναμε 2 μέρες. Έγινε εκεί λαϊκό προσκύνημα. Οι νοικοκυρές της Τρίπολης, μέσα στη δυστυχία και την ανέχεια του ’42, μας έφερναν φαγητά. Την περάσαμε μπέϊκα. Την τέταρτη μέρα μας απελευθέρωσε ο Φεστούτσι (Ιταλός Διοικητής) με επέμβαση του Νομάρχη Βουγιουκλάκη, πατέρα της Αλίκης.

...................................................................................................................................


Αυτά, χωρίς να θέλω να κατεβάσω τον Μίκη από το βάθρο που τον έχω τοποθετήσει. Τεράστιος. 

Edited by TZELASO

Share this post


Link to post
Share on other sites
Posted (edited)

Και το τελευταίο απόσπασμα που αφορά επώνυμο καλλιτέχνη. Αλίκη Βουγιουκλάκη. Από το βιβλίο "Εύθυμα στιγμιότυπα από τους προθαλάμους της εξουσίας" του Κωνσταντίνου Φράγκου, Υποστράτηγου ε.α. Απόσπασμα από το κεφάλαιο "Η Αλίκη στο... Στρατό" .

............................................................................................................................................................................................................

 Μια ημέρα, η γραμματέας μου με ειδοποιεί.
- Στο τηλέφωνο η Αλίκη Βουγιουκλάκη.
..........................................................
- Κύριε Διευθυντά, καλή ημέρα σας. Είμαι η Αλίκη Βουγιουκλάκη, τι μου κάνετε; Τι κάνει ο Θεολόγος μας; .......................................................................
- Χαίρομαι που σας ακούω κυρία Βουγιουκλάκη Είμαι θερμός fan σας. Σε τι μπορώ να φανώ χρήσιμος;
- Θέλω να συναντήσω σήμερα ή το αργότερο αύριο τον κ. Υπουργό. Είναι ανάγκη.

.............................................................................................................................. 
- Πήρα εντολή κ. Βουγιουκλάκη να επιληφθώ πάραυτα του θέματός σας και να το επιλύσω στα πλαίσια του δυνατού… Εξάλλου, ο κ. Υπουργός έδωσε εντολή στον Υφυπουργό κ. Ορέστη Παπαστρατή να μιλήσει μαζί σας. (Το’χα ρυθμίσει το θέμα με τον Ορέστη).
- Να με λέτε Αλίκη, παρακαλώ… Λοιπόν, όπως ξέρετε ο οικισμός των Αξιωματικών του Θεολόγου μου χορηγεί νερό. Ξέρετε στον Θεολόγο, αφού, όπως έμαθα έχετε κι’ εσείς εκεί σπίτι. Ε, λοιπόν, εδώ και μία εβδομάδα μου διέκοψαν την παροχή και κοντεύω να σκάσω!
...............................................................................…
Παίρνω αμέσως στο τηλέφωνο τον αρμόδιο.
- Καλά, δεν ντρέπεστε που κόψατε το νερό στην Αλίκη; Τι πάθατε;
- Μη φωνάζετε, κ. Διευθυντά. Έγινε διακοπή γιατί έχει να πληρώσει ένα χρόνο παρ’ όλες τις συνεχείς οχλήσεις. Δεν μπορούσε αυτό να συνεχισθεί γιατί θα μας σφυρίζατε και θα μας αποδοκιμάζατε όλοι εσείς που πληρώνετε. Αυτή νομίζει ότι πρέπει να της δίνουμε νερό δωρεάν, τιμής ένεκεν…
- Καλά, θα σε ξαναπάρω… Στρέφομαι προς την Βουγιουκλάκη.
- Αγαπητή Αλίκη, ο υπεύθυνος λέει ότι δεν πληρώνετε. Πώς γίνεται αυτό; Την είδα να ξεροκαταπίνει…
- Μάλλον έτσι είναι γιατί χθες η οικονόμος μου ομολόγησε την αμέλειά της. Αλλά όχι και να μου το κόψουν…..............................................................................
- Σας παρακαλώ δώστε εντολή να συνεργασθεί η οικονόμος σας με τον Οργανισμό, να γίνει μία ρύθμιση του χρέους. Να τελειώνουμε. Θα παρακολουθήσω το θέμα και θα σας ενημερώσω.
- Καλά, ευχαριστώ. Ας μην πούνε στον Υπουργό αυτές τις λεπτομερειούλες… και περιμένω να μου κλείσετε το ραντεβού να τον γνωρίσω, ΟΧΙ πρωί-πρωί. Και για να μην το ξεχάσω. Αν έλθετε το Σαββατοκύριακο στον Θεολόγο, τηλεφωνήστε μου να συναντηθούμε στο σπίτι μου να πιούμε έναν καφέ.
.....................................................................................................................................

Edited by TZELASO
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
13 hours ago, TZELASO said:

.... Αν επιτρέπεται, μπορώ να σας τα παραθέσω εδώ, αποκλείοντας φυσικά ο,τιδήποτε έχει να κάνει με πολιτικά.

To θέμα είναι αν επιτρέπει ο συγγραφέας του βιβλίου να τα παραθέσεις εδώ. Εννοείται, φυσικά, πως θα είναι κάποιες μικρές αναφορές και όχι κεφάλαια :)
Επισης σε κάθε σας ανάρτηση να υπάρχει  η "πηγή" των κειμένων ακόμα και αν στο προηγούμενό σας ποστ την έχετε αναφέρει. 

Share this post


Link to post
Share on other sites
13 minutes ago, Kambia said:

To θέμα είναι αν επιτρέπει ο συγγραφέας του βιβλίου να τα παραθέσεις εδώ. Εννοείται, φυσικά, πως θα είναι κάποιες μικρές αναφορές και όχι κεφάλαια :)
Επισης σε κάθε σας ανάρτηση να υπάρχει  η "πηγή" των κειμένων ακόμα και αν στο προηγούμενό σας ποστ την έχετε αναφέρει. 

Α, ωραία. Θα προσθέσω την πηγή σε κάθε κείμενο και θα τα συντομεύσω. 

  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Η Γεωργούλη τα γράφει ευγενικά, αλλά δεν ήταν ρομαντικό αίσθημα, τουλάχιστον από την πλευρά του μελλοντικού πρωταγωνιστή, μακαρίτη τώρα (άλλωστε ποτέ μετά δεν υπήρξε κανένα κουτσομπολιό που να τον συνέδεε με άντρα, μόνο με - αρκετές - γυναίκες, οπότε δεν είχε και πολύ άδικο να ανησυχεί ο Σκ. για τα πάρε-δώσε με τη Γεωργούλη). Απλώς χρησιμοποίησε τη γοητεία του και υποθέτω και το σώμα του για ν' ανέβει (ο Σκαλιντό ήταν ενδυματολόγος σε ταινίες της εποχής, όχι άσχετος με το χώρο του κινηματογράφου, και τον προώθησε στην αρχή της καριέρας του). Ούτε ο πρώτος ούτε ο τελευταίος ηθοποιός (άντρας ή γυναίκα) ήταν που χρησιμοποίησε τέτοια μέσα. Από την άλλη ο τύπος μπορεί να γινόταν αυτός που έγινε και χωρίς την υποστήριξη του Σ. διότι ΗΤΑΝ πολύ καλός ηθοποιός.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×
×
  • Create New...