Jump to content
BETTY BOOP

Στην ταβέρνα ή στο εστιατόριο

Recommended Posts

Τι αναμνήσεις εχετε από τις επισκεψεις σας σε ταβερνες/εστιατορια;

 

Ελάχιστες, μιας και ελάχιστα βγαίναμε σε ταβέρνες (κυρίως μας επισκέπτονταν ή επισκεπτόμασταν, ενίοτε κάναμε και πικ νικ στην εξοχή) και αυτές τις λίγες φορές, όταν τελείωνα το φαγητό, πήγαινα κατευθείαν στο αμάξι όπου εθεωρείτο ο φυσικός μου χώρος (εως τις μέρες μας :supergrin: ).

 

 

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Για καποιο λογο, τις εβρισκα παντα βαρετες...:sleep:....εκτος βεβαια απο το αυτονοητο,

που ηταν το φαγητο, αυτο ναι, ειχε ενδιαφερον!:D

Edited by stayros
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Νομιζω οτι στα 70s/80s η οικογενειακη εξοδος για μασα αφορουσε επι τω πλειστω ταβερνα/πιτσαρια. Τα εστιατορια μπηκαν αρκετα αργοτερα στην οικογενειακη καθημερινοτητα του νεοελληνα.

 

 

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Έχω αρκετές αναμνήσεις από εξόδους με τους γονείς είτε σε εστιατόρια είτε σε πιτσαρίες, ταβέρνες κτλ. Είχαμε την τύχη βέβαια σε ένα εστιατόριο, να είναι ιδιοκτήτρια μια ξαδέρφη του πατέρα μου με το σύζυγό της και ένα άλλος φίλος του πατέρα μου από το στρατό. Αυτό αφενός μεν σήμαινε αρκετό και ποιοτικό φαγητό αλλά και πολλές φορές με ελάχιστα χρήματα ή και δωρεάν. Έτσι λοιπόν θυμάμαι βραδιές με ατελείωτο φαγητό κυρίως μπριζόλα, όπως ήδη αναφέρθηκε, με πατάτες, αρκετή χωριάτικη σαλάτα (για την οποία τιμώ με χαρά) αλλά και συνοδευτικά όπως τζατζίκι, ρώσικη, χόρτα βραστά κτλ. Οι μεγάλοι έπιναν μπύρες και εμείς αναψυκτικά. Έπειτα ερχόταν το επιδόρπιο το οποίο ήταν συνήθως παγωτό τούμπανο με πυροτεχνήματα (ξέρετε τα 80s/90s παγωτά πως ήταν) ή κάποιο γλυκό ταψιού για τη χειμερινή περίοδο. Δεν ήταν λίγες οι φορές που τιμήσαμε και το ψάρι. Ψητός ξιφίας στα κάρβουνα, μπαρμπούνια, σαρδέλες κτλ. Ειδικά ο φίλος του πατέρα μου από το στρατό ήταν και ψαράς και τρώγαμε πολύ φρέσκο ψάρι. Σε αντίθεση με την ξαδέρφη του πατέρα μου που είχε μεγάλα παιδιά όταν εμείς ήμασταν στο δημοτικό, ο φίλος του είχε παιδιά στην ηλικία μας οπότε η επίσκεψη σε αυτούς ήταν και μια ευκαιρία να βρεθούμε και να περάσουμε πολύ καλά, συζητώντας και παίζοντας (αν και την πρώτη φορά που τους γνωρίσαμε εγώ και αδερφή μου πήγαμε στο αυτοκίνητο από τη βαρεμάρα :P ). Δεν ήταν λοιπόν λίγες οι φορές που γυρνούσαμε στο σπίτι και πονούσε η κοιλιά μου από το πολύ φαγητό και όλη η ωραία βραδιά με την πληθώρα φαγητών είχε πάει στράφι...

 

Θυμάμαι και μια εποχή που επισκεπτόμασταν μια πιτσαρία, συνήθως μετά από το λούνα παρκ. Μια φορά λοιπόν έκανα τη διαφορά και παρήγγειλα μακαρόνια με κεφτεδάκια. Ξαφνικά σκάει μια πιατελάρα που χαλαρά ήταν για 2 άτομα. Έπαθα πλάκα και δεν ήξερα από που να αρχίσω. Φυσικά δεν την έφαγα όλη αν και λυπήθηκα που την άφησα.

 

Επίσης δε θα ξεχάσω την πρώτη φορά που επισκεφθήκαμε fast food. Ήθελα να πάρω ένα χάμπουργκερ και καθώς είδα την βιτρίνα με τα υλικά άρχισα και έβαζα. Έκανα ένα χάμπουργκερ τούμπανο που θα ζήλευε και ο Πόλντο (παρεμπιπτόντως έτσι έλεγαν το μαγαζί)!!

 

ΥΓ. Πριν μερικά καλοκαίρια επισκέφθηκα το εστιατόριο της ξαδέρφης του πατέρα μου. Για κάποια χρόνια υπήρξε μια ψύχρα μεταξύ των γονιών μου και των ιδιοκτητών για περίεργους λόγους αλλά παρόλαυτά όταν τους είδα και τους υπενθύμισα ποιος ήμουν χάρηκαν πάρα πολύ! Τόσο πολύ που φάγαμε 4 άτομα (γυναίκα, πεθερά, ξαδέρφη πεθεράς) εντελώς δωρεάν!!!

Edited by johnny19818
  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites

Χμμμ...δε ζήταγες να βάλουν κάτι επιπλέον στα πεθεροπιάτα...

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Οπως ειχα αναφερει σε ενα αλλο θρεντ, οι γονεις μου με αφηναν να πινω λιγη μπυρα απο μικρος. Σε αντιθεση δηλ. με το κρασι που ειχε χαλια γευση και για μενα ηταν ποτο για μεγαλους, τη μπυρα τη θεωρουσα κατι μεταξυ "λαιτ ποτου" και "βαρεως αναψυκτικου". Ειδικα σε τετοιες εξοδους της εδινα και καταλαβαινε. Ελα ομως που οταν ημουν μικρος εκανα το λαθος να τη θεωρω, οπως ειπα, κατι σαν αναψυκτικο, ετσι ωστε οταν διψουσα πολυ και ηταν κρυα, να την κατεβαζω μονορουφι σαν κοκακόλα, παρα τις παρατηρησεις των γονιων μου.

 

Τετοιες βραδιες ηταν που με πηγαινανε κοιμισμενο στο αυτοκινητο και εριχνα υπνο σε ολη τη διαδρομη.


Επισης να προσθεσω οτι καποιες ταβερνες ειχαν χαρακτηριστικη διακοσμηση, αλλες με ζωγραφιες πανω στον τοιχο που παραπεμπουν σε αρχαια ελλαδα, αλλες με γελοιογραφιες με κατι μεθυστακες (τις θυμαται κανενας; ). Επισης συνηθως η γωνια με τα βαρελια ηταν διακοσμημενη με πλαστικα αμπελοφυλλα.

 

Η ταβερνα που αναφερω στο αρχικο ποστ θυμαμαι οτι ειχε τοιχογραφιες με αρχαιους ελληνες, αλλα οταν ξαναπηγα 20 χρονια μετα, ειχαν βαψει τους τοιχους, και τους διακοσμησαν με φωτογραφιες απο ελληνικες ταινιες :(

Edited by stayros
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Στα γνωστα ταχυφαγεια αγαπημενο και κλασικο φαγητο ήταν το χαμπουργκερ/τσιζμπεργκερ με πατατες και αναψυκτικο (καμια φορα ενα χαμπουργκερ/τσιζμπεργκερ δεν ηταν αρκετο), ενω οταν κυκλοφορησαν τα παιδικα γευματα ηταν επισης τα αγαπημενα μου :) (λογω του μικρου δωρου που περιειχαν)

Edited by BETTY BOOP

Share this post


Link to post
Share on other sites

Εγώ να προσθέσω το εξής , που φαντάζομαι θα θυμάστε ! :

Στα 80 και στα 90 (χωρίς s !) , όταν καθόμασταν στο τραπέζι μιας ταβέρνας και ερχόταν ο μαγαζάτορας να πάρει την παραγγελία , μαζί με αυτόν ερχόταν και ο ... δίσκος ! Ο δίσκος , λοιπόν , για όσους δεν ξέρουν , ήταν φορτωμένος με κάθε λογής σαλάτας και ορεκτικών ! Περιείχε όλα εκείνα τα οποία μόνο-και-μόνο στη βλέψη-τους σε έκαναν να λιγουρεύεσε και να θες να τα παραγγείλεις όλα ! Σαλάτα έτσι , σαλάτα αλλιώς , τζατζικάκι , μελιτζάνες , πιπεριές , τυροκαυτερή , λουκάνικα πραγματικώς χωριάτικα , και πάει λέγοντας ! Μάλιστα , ήταν αξιοσημείωτη και η συμεριφορά των δισκοφόρων ! : Δεν έφερναν απλώς το δίσκο και σου έδειχναν , αλλά καθόντουσαν δίπλα-σου για ώρα και δεν έφευγαν ! Σου έλεγαν πόση ώρα πως "έχουν και από τούτο και από εκείνο και από το άλλο" , και πως "είναι ωραίο" , και "δοκιμάστε και από αυτό" , και "να βάλω μία τέτοια ; και ένα από αυτό ; Μήπως να σας αφήσω και μία μερίδα από το άλλο ;" ! ! !

Και δυστηχώς υπήρχε και κάτι ακόμα που ίσως να μην ξαναζήσουμε και πιθανώς ούτε οι επόμενες γενιές ... Ήταν η γεύση ... Διότι τα φαγητά προέρχονταν από ντόπια τρόφιμα · και φυσικά αυτό δεν έχει να κάνει με το αν είναι ειδικά από την Ελλάδα . Ισχύει παντού , διότι από τότε που η εμπορία τροφίμων γίνεται παγκοσμιακώς - άρα και η αντίστοιχη αναζήτηση κέρδους - προέχει το κόστος και όχι η ποιότης . Αν πετύχετε καμιά φορά μπριζόλα (ααα δε βαριέσε , δεν είμαστε και τέλοιοι · ας πως και εγώ μπριτζόλα !) ε, αν λοιπόν πετύχεται καμιά φορά μπριτζόλα σε κανένα απόμακρο χωριό , θα με θυμηθείτε ! Ή γιουβέτσι στη γάστρα και άλλα πολλά !

Edited by iliekater
  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites

Όλα τα παραπάνω θα τα βρεις ακόμα σε ταβέρνες των Μεσογείων :happyjump:

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Πρεπει να ηταν λιγες οι ταβερνες που ειχαν το συστημα με το δισκο, δηλ. εγω δε θυμαμαι να τον πετυχαμε πανω απο 2-3 φορες.

 

Αυτο που λετε για τη γευση το ενιωσα οταν ξαναπηγα στο ταβερνακι που αναφερω στο πρωτο μου ποστ :Ρ Μια απλη μπριζολα με μια απλη τηγανιτη πατατα, αλλα με εκπληκτικη γευση. Δεν ειναι τυχαιο οτι εν μεσω κρισης ηταν τοσο γεματο οσο το θυμομουν.

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×
×
  • Create New...