Jump to content
Sign in to follow this  
karapiperim

ΟΙ ΚΡΙΤΙΚΕΣ

Recommended Posts

Δεν πιστεύω στη " στρατευμένη" τέχνη. Υπάρχουν καλές και κακές ταινίες. Όλες έχουν κάτι να πουν , ή προσπαθούν , αλλιώς δεν είναι ταινίες. Απ αυτή την άποψη όλα " στρατευμένα" είναι. 

Άλλωστε κι ο Βέγγος του οποίου υποθέτω είσαι θαυμαστής, έκανε ταινίες με πολιτικό περιεχόμενο. 

Γενικά, σε ότι με αφορά, δε μου είναι απαραίτητο να συμφωνώ 100% με την ιδεολογική τοποθέτηση σκηνοθετών κ κειμενογραφων για να αποφασίσω αν μ αρέσει μια ταινία. 

Σε ότι αφορά τον Αγγελόπουλο πιστεύω ακράδαντα πως είναι ο μόνος ή ένας από τους ελάχιστους σκηνοθέτες που μπόρεσε να βάλει στο πανί αυτό ακριβώς που είχε στο μυαλό του. 

Το πρόβλημα είναι πως τον μιμήθηκαν άνθρωποι που δεν μπόρεσαν να τον κατανοήσουν, αλλά αυτό συμβαίνει πάντα στην τέχνη

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Posted (edited)

Δεν είναι όλα στρατευμένα, δεν είναι όλες οι ταινίες με πολιτικό/θρησκευτικό/κομματικό περιεχόμενο. Φυσικά και επηρεάζεται όμως ένας δημιουργός τόσο από την ιδεολογία του όσο και το κοινωνικό περιβάλλον και μπορεί να παράξει κάτι ποιοτικό και αισθητικά άρτιο.

Εμένα για να μου αρέσει μία ταινία περιμένω να έχει ουδέτερο πολιτικό πρόσημο ή να χειρίζεται τον πολιτικό παράγοντα με αρκετή μαεστρία. Ετσι απλά. Δεν βρίσκω το λόγο να δω ταινία με συγκεκριμένη πολιτική κατεύθυνση. Αλλά άμα τη δω τότε θα την αξιολογήσω βάσει των γούστων μου αναλόγως.

Η ενασχόληση όμως του Αγγελόπουλου στις πιο πολλές ταινίες του με την μετεμφυλιακή νοοτροπία της αριστεράς και την ¨χαμένη¨ ευκαιρία  είναι βαρετή και η -υποκειμενικά- μεροληπτική οπτική του με κουράζει. Γιατί ναι μεν τεχνικά ο άνθρωπος κινηματογραφεί αλλά ταυτόχρονα -για εμένα- έχει στρατευθεί.

Θες με την ιδεαλιστική και ωραιοποιημένη άποψη του δημιουργού? Ναι. Είναι όμως στράτευση.

Θα την δω? Φυσικά και δεν τρέχει και τίποτα... αν και θα προτιμούσα κάτι πιο ¨εύπεπτο¨ πολιτικά. 

Τις ταινίες με πολιτικό περιεχόμενο του Βεγγου τις βαριέμαι. Είναι μεροληπτικές. Η εκπαίδευση του όμως στο καράτε είναι εξαιρετικά πετυχημένη και αστεία  :)

Edited by ntsmrtz

Share this post


Link to post
Share on other sites
On 22/3/2019 at 11:33 ΜΜ, ntsmrtz said:

Τις ταινίες με πολιτικό περιεχόμενο του Βεγγου τις βαριέμαι. Είναι μεροληπτικές. Η εκπαίδευση του όμως στο καράτε είναι εξαιρετικά πετυχημένη και αστεία.

Καλα, αυτο δε χρειαζοταν να το γραψεις....Το βλεπουμε! :)

Share this post


Link to post
Share on other sites
Η κριτική του Κ. Γεωργουσόπουλου για το Παντελόνι του Εθνικού, που έφερε τις λοιπές αντιδράσεις... 
 
 
ΤΟ ΦΙΑΣΚΟ
 
Επιθυμώ να ζητήσω εκ των προτέρων να με συγχωρέσουν οι αναγνώστες μου. Όσα ακολουθούν δεν αποτελούν βέβαια κριτική, αν και η κριτική είναι επιβεβλημένο να γίνεται και με οργή και με λεμόνια. Είναι στιγμές που νοσταλγεί κανείς το μαξιλάρωμα.
Αυτή τη βαθιά νοσταλγία την αισθανθήκαμε βλέποντας το "Πανταλόνι" του Ανούιγ και την παράσταση του στη Νέα Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου παρακαλώ! 
Ο Ανούιγ έγραψε το 1978 ένα βλακώδες έργο. Το θέατρο μωραίνει ον βούλεται απωλέσαι. Η περίπτωση ούτε σπάνια είναι ούτε ακατανόητη. Το γήρας δεν έρχεται πάντα μόνο. Ανεξάρτητα απο τις επιφυλάξεις που μπορεί να έχει κανείς για την υπερεκτίμηση του έργου του Ανούιγ ο συγγραφέας αυτός υπήρξε μια δόξα του Γαλλικού θεάτρου. Και οι Έλληνες είδαν αξιόλογα έργα του σε αξιόλογα ανεβάσματα. 
Έγραψε ένα βλακώδες έργο, ρηχό, αμήχανο, κουτοπόνηρο, γεροντοπορνό, προϊόν μιας γεροντικής κακεντρέχειας, φληνάφημα ξεκούτηδων καφενόβιων. Το ύφος θυμίζει φασκόμηλο, το ήθος ανάλατο λαπά χωρίς λεμόνι. Ένα κατάπλασμα, μια θερμοφόρα για την ποδάγρα. Η γραφή; Μπριγιαντίνι σε ψωροφαγωμένη περούκα. Το " Πανταλόνι" δεν είναι θεατρικό έργο. Είναι δημόσια έκθεση κεφαλής που πάσχει απο κασίδα και αλωπεκίαση. 
Ποιός αποφάσισε να εκθέσει στα χάχανα του κοσμάκη τη θλιβερή κατάντια ενός γέροντα που πάσχει πια απο θεατρική άνοια; Με ποιό ηθικό δικαίωμα ενήλικοι άνθρωποι οποιο πόστο κι αν κατέχουν, διάβασαν (;), ενέκριναν (;) και παραχώρησαν στη γελοιοποίηση ενός ανθρώπου, που στο κάτω κάτω έχει κάποια θέση στη μνήμη μας και κάποτε μας έδωσε ψωμί να φάμε; 
Ποιά ανθρωποφάγα ένστικτα πρυτάνευσαν, τι είδους ναρκισσισμοί επέβαλαν την άποψη πως πρέπει σώνει και καλά να διαλαλήσουμε πως ο Ανούιγ πάσχει απο θεατρική μαλάκυνση.
Με τα λεφτά του φορολογούμενου ¨Ελληνα πολίτη ένας κρατικός οργανισμός έκρινε πως πρέπει να εξευτελίσει έναν συγγραφέα και μαζί να εξευτελίσει και τον ίδιο το θεσμό του κρατικού θεάτρου. Εκτός αν οι πονηροί άνθρωποι το πήγαν αλλού. Θέλησαν να εξευτελίσουν τη Γαλλία! τη στιγμή που το Εθνικό Θέατρο τιμώντας τη Γαλλική Κωμωδία παρουσιάζει  στο Παρίσι Αισχύλο και Ευριπίδη, το εδώ κλιμάκιο του θέλησε να τιμήσει τον μεγαλύτερο ζώντα Γάλλο συγγραφέα έτσι υπέμνησε στους κουτόφραγκους τη διαφορά που μας χωρίζει. 
Σέβομαι απεριόριστα την κ. Χαλκούση και το γνωρίζει. Τη συνδέει με τον Ανούιγ μακροχρόνια καλλιτεχνική συνοδοιπορία. Παραβλέπουμε όταν αγαπάμε. Κατανοώ την άμβλυνση του γούστου της. Μετέφρασε το έργο και το υπέβαλε στο Εθνικό. Κανένας δεν την προστάτευσε; Γιατί την άφησαν έκθετη όταν μάλιστα είναι ταυτόχρονα μέλος της Καλλιτεχνικής Επιτροπής που ενέκρινε το έργο;
Τιμώ τον κ. Κωστή Μιχαηλίδη. Ξόδεψε σαράντα χρόνια ζωής στο Εθνικό και το λάμπρυνε με καλές παραστάσεις. Ποιός θέλησε να τον εκθέσει ανεπανόρθωτα και του πάσαρε αυτήν την "ευκαιρία" για να ξαναεμφανιστεί ως σκηνοθέτης στη Κρατική Σκηνή; Ποιός είχε ανάγκη να την "πατήσει' ο Μιχαηλίδης;
Ο κ. Τζόγιας είναι ηθοποιός με πείρα και διευθυντής της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου. Πως θα ξαναποκτήσει την εμπιστοσύνη των μαθητών του ύστερα από την απαράδεκτη, μπαλαφάρικη, πέρα κι έξω απο κάθε υποκριτική, ανεκδιήγητη εμφάνιση του; 
Όσο για την "υπόκριση" της κ. Θ. Ιωαννίδου, πρέπει να δηλώσω πως ήταν πέρα για πέρα θετική από μια πλευρά! Είναι η έμπρακτη απόδειξη πως αύριο κιόλας πρέπει να καταργηθεί η " άδεια ασκήσεως του επαγγέλματος του ηθοποιού". ΕΤΣΙ μπορεί να παίξει ο καθένας, πάντως σε καμία περίπτωση χειρότερα. Όταν θητεία με τόσα χρόνια στο επάγγελμά φτάνει κανείς ΕΚΕΙ, δεν καταλαβαίνω με ποιό δικαίωμα απαγορεύουμε σε κάποιον απο ΕΚΕΙ να αρχίζει.
Λυπάμαι απο καρδιάς όλους όσοι συνέργησαν σε αυτό το φιάσκο. 
Κάτι πρέπει πάντως να συμβεί. Αν η εποπτεύουσα αρχή διστάζει να επέμβει, είναι καιρός να ευαισθητοποιηθούν και καλλιτεχνικά τα συνδικαλιστικά όργανα. Συνδικαλισμός δεν είναι μόνο οι μισθοί και τα ωράρια. Κάποιος πρέπει να προστατέψει τη θεατρική παιδεία αυτού του λαού. 
Στο Διοικητικό Συμβούλιο του Εθνικού υπάρχουν συγγραφείς και ηθοποιοί. Θα ανεχθούν τη γελοιοποίηση ενός σεβαστού γέροντα και τη γελοιοποίηση της θεατρικής τέχνης;
 
Κ. Γεωργουσόπουλος
28/1/1981
Το Βήμα 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Οκτώβριος 1959

 
Οι κριτικοί υποδέχονται με θέρμη τη νέα πρωταγωνίστρια Μάρω Κοντού....
 
Η 25χρονη ηθοποιός, άγνωστη στο ευρύ κοινό, γίνεται πρωταγωνίστρια δίπλα στον Δημήτρη Χορν, ο οποίος την πρόσεξε όπως διαβάζουμε, μετά απο πρόταση του Άλκη Στέα. Κοινό και κριτικοί την ξεχώρισαν αμέσως κι η ηθοποιός 'εκμεταλεύτηκε' με τον καλύτερο τρόπο τη σπουδαία τύχη να παίξει δίπλα στον μεγάλο πρωταγωνιστή και να χτίσει μια σημαντικότατη καριέρα. 
 
Η ΜΑΡΩ ΚΟΝΤΟΥ ΗΘΟΠΟΙΌΣ ΕΝΟΣ ΈΤΟΥΣ ΚΑΤΈΚΤΗΣΕ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΏΤΗ ΤΗΣ ΕΜΦΆΝΙΣΗ ΤΟ ΑΘΗΝΑΪΚΌ ΚΟΙΝΌ
 
Στάθης Σπηλιωτόπουλος:
Το άλλο εντυπωσιακό στοιχείο του έργου είναι η νέα πρωταγωνίστρια του θιάσου. Η δεσποινίς Μάρω Κοντού, που η πρώτη της εμφάνιση πέρυσι στη Λυσιστράτη είχε επισημανθεί σ αυτή τη στήλη, είναι αυτό που ονομάζουν στον κινηματογράφο " εκρηκτικό" τύπο της καλλιτέχνιδος. 
Το Ρομανσερο έργο με έντονο αισθησιασμό, απαιτεί ακριβώς αυτό που διαθέτει η δις Κοντού. 
Η εκλογή της για το ρόλο της πρωταγωνίστριας σ αυτό το έργο είναι επιτυχία του κ. Χορν
 
Κλέων Παράσχος:
 
Η Μάρω Κοντού εκφράζει με θέρμη και ζωντάνια τα αισθήματα της γυναίκας που δεν πίστεψε παρά μόνο στη σάρκα, και δεν γνώρισε παρά μόνο τη σάρκα, ως τη στιγμή που ανακαλύπτει ότι υπάρχει και η ψυχή.
 
Ειρήνη Καλκάνη:
 
Η αποκάλυψη της βραδιάς ήταν η κ. Μάρω Κοντού. Δε νομίζω ότι το έργο θα μπορούσε να σταθεί χωρίς τη συμβολή της. Γιατί ενώ σκιτσαρισε με ζωντάνια και αλήθεια την προσωπικότητα της ιερόδουλης που ένιωθε υπερηφάνεια για το επάγγελμα της, έπαιξε με τόσες αποχρώσεις, με τόση δραματική δύναμη, το ρόλο της, που του έδωσε ποιότητα και αληθινή ευγένεια. 
Εύκολα, πολύ εύκολα, θα μπορούσε να κάνει αυτόν τον ρόλο αφόρητα χυδαίο. Κι όμως, ούτε για μια στιγμή δεν παραστρατησε. Με μιαν αδιάκοπη, χωρίς ανάσα προσπάθεια, του διατήρησε όλες τις βαθύτερες ανθρώπινες προεκτάσεις του.
 
Κώστας Οικονομίδης:
 
Νέα ηθοποιός, είχε την πρώτη φορά που πρωταγωνίστησε, την τύχη να δείξει τις ικανότητες της σε ένα ρόλο αληθινά συντριπτικό. Η Μάρω Κοντού με την ειλικρίνεια του παιξίματος της, με τη ζέστη φωνή της, με άλλα επίσης αξιόλογα προσόντα της, αντιμετώπισε ικανοποιητικά τη δοκιμασία και σε λίγες περιπτώσεις φάνηκε να λυγίζει κάτω από το βάρος της επιδοσεως που της εζητηθη.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Sign in to follow this  

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×
×
  • Create New...