Jump to content

Recommended Posts

Στις ελληνικες ταινιες εχουμε συναντησει χαρακτηρες διαμαντια και χαρακτηρες αντιπαθητικους. Μερικες φορες ομως αυτο ειναι σχετικο και καποιοι που φαινονται σε εμας καλοι, φαινονται κακοι στους αλλους και αντιστροφα. Σ' αυτο το θεμα λοιπον, θα συζητησουμε για τη συμπεριφορα καποιων χαρακτηρων, εαν επραξαν σωστα η οχι και για το τι θα καναμε εμεις εαν βρισκομασταν στη θεση τους.

Κανω την αρχη, αλλα μπορειτε κι εσεις να επιλεγετε χαρακτηρες μεσα απο ταινιες για να τους περναμε απο κοσκινο....:)

 

Ιλυα Λιβυκου και Νικη Λιναρδου στο Δεσποινις ετων 39 και στο ριμεϊκ Ο Ρωμιος εχει φιλοτιμο.

Η κοπελα εχει δεσμο πολλων ετων, αλλα ο καλος της δεν εννοει να την παντρευτει εαν δεν αποκαταστησει πρωτα την ηλικιωμενη αδελφη του, συνηθες φαινομενο της εποχης εκεινης. Οταν καποια στιγμη δινεται στη νεα γυναικα η ευκαιρια να παντρευτει εναν πλουσιο ομογενη εξ Αργεντινης, τοτε εκεινη την αρπαζει και παραταει συξυλο τον αγαπημενο της.

Πιστευετε πως πραττει καλως η οχι και τι θα κανατε εσεις εαν σας συνεβαινε κατι παρομοιο;

 

  • Like 2
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Θίγεις πολύ δύσκολο θέμα: με τα δικά μας μάτια και τη δική μας νοοτροπία, καλά έκανε. Όμως την εποχή εκείνη μάλλον θα την αποκαλούσαν ...τάνα. Μάλλον είναι δύσκολο να φανταστούμε την απύθμενη πίεση που υφίσταντο οι κοπέλες τότε. Αν και σήμερα υφίστανται, πόσο μάλλον τότε. Εν τέλει καλά έκανε, για μας. Δεν έκανε καλά, για τότε.

Το μοτίβο αυτό, του να "αποκατασταθεί" πρώτα η αδερφή και για να την παντρευτεί ο έτσι την αδερφή πρέπει να "αποκαταστήσει" τις δικές του αδερφές και πάει λέγοντας, φαύλος κύκλος, εμφανίζεται συνέχεια. Και ομολογώ με κάνει έξαλλο. Γιατί κρίνω με τα σημερινά.

Θα κρίνω άλλους: Η κοκάλω και ο Ορέστης που πίεζαν το Τζενάκι, σαράντα και, να παντρευτεί το Χατζηθωμά τον κουφό, ήταν για μπάτσες. Η μία το έβλεπε "τιθαπειοκόσμος" και ο άλλος καθαρά οικονομικά. Στο σημείο αυτό να πω ότι στην ταινία αυτή ταυτίστηκα πολύ με τη Τζένη. Αυτό που ξεστόμισε κάποια στιγμή "της το πετάς ή δεν της το πετάς στα μούτρα;" μου έχει έρθει να το πετάξω σε διάφορα μούτρα.

  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Εγω παλι το βλεπω αναποδα: Δηλαδη οτι σημερα θα την χαρακτηριζαν ασχημα επειδη διαλεξε τον πλουσιο γαμπρο και παρατησε τον αλλον που την αγαπουσε χρονια και οτι την εποχη εκεινη θα λεγανε "καλα εκανε" αφου επρεπε πρωτιστως να αποκατασταθει. Το τρεμανε τοτε το ραφι.

Edited by bambinella 100
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Σωστό κι αυτό. Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα. Σίγουρα όμως δεν θα απέφευγε τον κακοχαρακτηρισμό.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Κι εμενα με κανει εξαλλη το γεγονος οτι τοτε ο αδελφος ηταν υποχρεωμενος να παντρεψει πρωτα τις αδελφες του και υστερα να κοιταξει τον εαυτο του. Ειδικα αμα ηταν και πολλες, εκεινος επρεπε να ξεχασει τον γαμο.

Ρε ανθρωποι του Θεου, κανατε κοριτσια και το μελλον τους το εναποθετατε στον αδελφο, αντι να το φροντισετε εσεις οπως ησασταν υποχρεωμενοι; Τι εφταιγε ο αμοιρος; Πραγματικα, ντροπη.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Καλά, γι' αυτό το έθιμο του να παντρεύονται πρώτα οι κοπέλες τι να πω.... Πώς μπορεί να το χαρακτηρίσει κανείς? Επιεικώς απαράδεκτο! Εγώ θα συμφωνήσω με τη Bambinella... Πώς μπορείς να πεις κακή μια κοπέλα που στην δεκαετία του 1960 ψάχνει εναγωνίως να παντρευτεί, γιατί όταν κάποια έφτανε 25 χρονών, θεωρούνταν τελειωμένη γεροντοκόρη? Και στα δύο έργα, λυπάμαι πολύ τον πρωταγωνιστή όταν τον παρατάει για να παντρευτεί, αλλά μπαίνω στο πετσί της κοπέλας, όπως την έπλαθε η κοινωνία τότε.... Και για να μην πάμε μακριά, το ίδιο έκανε η συγχωρεμένη η πεθερά μου στην κόρη της, η μαμά μιας πολύ φίλης μου και για τις δυο της κόρες.... Το 1980 και το 1990!!! Από τα 15 τους χρόνια!!!  Δημιουργούσαν στις κόρες τους την ανάγκη να κρέμονται οπωσδήποτε από το μπράτσο ενός άντρα, μη σκεπτόμενες τι συνέπειες μπορεί να έχει αυτό.... Σε τι άντρα μπορεί να πέσει ένα κορίτσι 18, 19, 20 χρονών! Εδώ μεγαλύτερες και την πατάνε... Και αυτό πίστευαν ότι το έκαναν από αγάπη!!! Φαντάζομαι ότι τα πράγματα έχουν αλλάξει τώρα αρκετά, αλλά πάντοτε το θέμα της αποκατάστασης της κοπέλας, είναι ένα ζήτημα για την κάθε οικογένεια....  

  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
7 minutes ago, TZELASO said:

 Και στα δύο έργα, λυπάμαι πολύ τον πρωταγωνιστή όταν τον παρατάει για να παντρευτεί, αλλά μπαίνω στο πετσί της κοπέλας, όπως την έπλαθε η κοινωνία τότε.

:clap::clap:

Και για να μην τραβηξω την ουρα μου, αφου αλλωστε εγω το ζητησα μολις ανοιξα το θεμα, να πω και τι θα εκανα αν ημουν στη θεση της Φωφως:

Επειδη ξερω απο παραφορο ερωτα, αν ημουν ερωτευμενη με τον καλο μου, δεν θα τον αφηνα για καμια αποκατασταση και για κανεναν πλουσιο γαμπρο. Και να ηθελα, δεν θα μπορουσα. Αν ομως ημουν μαζι του μονο επειδη θα επρεπε να βρω κι εγω οπως ολες εναν συζυγο, τοτε θα παντρευομουν τον Αργεντινο γιατι ποσο πρηξιμο στο συκωτι να αντεχα με το "να παντρεψω πρωτα την αδελφη μου" για μια αδελφη που δεν θα παντρευοταν ποτε;

Share this post


Link to post
Share on other sites
1 minute ago, bambinella 100 said:

:clap::clap:

Και για να μην τραβηξω την ουρα μου, αφου αλλωστε εγω το ζητησα μολις ανοιξα το θεμα, να πω και τι θα εκανα αν ημουν στη θεση της Φωφως:

Επειδη ξερω απο παραφορο ερωτα, αν ημουν ερωτευμενη με τον καλο μου, δεν θα τον αφηνα για καμια αποκατασταση και για κανεναν πλουσιο γαμπρο. Και να ηθελα, δεν θα μπορουσα. Αν ομως ημουν μαζι του μονο επειδη θα επρεπε να βρω κι εγω οπως ολες εναν συζυγο, τοτε θα παντρευομουν τον Αργεντινο γιατι ποσο πρηξιμο στο συκωτι να αντεχα με το "να παντρεψω πρωτα την αδελφη μου" για μια αδελφη που δεν θα παντρευοταν ποτε;

Αχ, αυτοί οι παράφοροι έρωτες!!!!  :D:D Έχεις απόλυτο δίκιο... Και στα δύο έργα, είναι πασιφανές ότι η κοπέλα έχει αρχίσει να βαριέται την όλη κατάσταση, η μαμά της την μουρμουράει, οπότε βρίσκει μια πολύ βολική διέξοδο σε έναν γοητευτικό και πλούσιο γαμπρό!  

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Χμμμμμ 

Πρώτα πρώτα με τα δικά μου μάτια μου φαίνεται απίθανο να παντρευτείς έναν άνθρωπο που δεν τον ξέρεις. Πολύ περισσότερο να τον ακολουθήσεις στην άκρη της γης.

Ας μην ξεχνάμε όμως πως υπήρξαν κοπέλες που πήγαν στην Αμερική με μόνο μια φωτογραφία και μια υπόσχεση. 

Η κυρία έκανε καλά που έφυγε γιατί η προτεραιότητα της ήταν ο γάμος. 

Εγώ δε θα το έκανα ποτέ, ακόμη κι αν δεν αγαπούσα τον εδώ σύντροφό δε θα έφευγα με έναν άγνωστο με βάρκα την ελπίδα. Είμαι και δειλή εκ φύσεως. 

Αλλά στο βάθος ζηλεύω τους τολμηρούς. Μπράβο της που το τόλμησε, κρίμα για αυτόν που έμεινε πίσω αλλά τι να γίνει; Η ζωή είναι άδικη... 

Ο χαρακτήρας που μου φαίνεται απαίσιος είναι της Καρέζη στο ένας μεγάλος έρωτας. 

Καθόλου συμπαθής. Ωραία ερωτεύτηκε. Ωραία απάτησε τον άντρα της. Άντε πήρε και τον άντρα της ανιψιάς της. Αλλά στα σοβαρά ετοιμαζόταν να αφήσει το παιδί της για να ζήσει τον έρωτα της; Ούτε σε ταινία δε μ αρέσει να το βλέπω.  

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
28 minutes ago, karapiperim said:

Ο χαρακτήρας που μου φαίνεται απαίσιος είναι της Καρέζη στο ένας μεγάλος έρωτας. 

Καθόλου συμπαθής. Ωραία ερωτεύτηκε. Ωραία απάτησε τον άντρα της. Άντε πήρε και τον άντρα της ανιψιάς της. Αλλά στα σοβαρά ετοιμαζόταν να αφήσει το παιδί της για να ζήσει τον έρωτα της; Ούτε σε ταινία δε μ αρέσει να το βλέπω.  

Ωραια. Θα μιλησουμε πολυ συντομα και για αυτον τον χαρακτηρα. Θα μπει σε ενα απο τα αμεσως επομενα θεματα εδω.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Sign in to follow this  

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×
×
  • Create New...