Jump to content
Sign in to follow this  
AEON

Rock / Metal Clubbing - From 80s to Today

Recommended Posts

Θυμάστε τα θρυλικά Ombre, Renegade, Rainbow, Paranoid, Mάγο του Οζ, Χωρίς Ανάσα (παλιό και νέο), το παλιό Jasmin, το Next (νυν Underworld) ή το 90s καφέ στέκι μας, το Grotta; Από τότε ως το Αγκάθι και τον Διόνυσο γαλουχήθηκαν γενιές και γενιές. Ωραίες εποχές που ίσως εν μέρει να έχουν περάσει ανεπιστρεπτί...

 

Άνοιξα αυτό το thread για 2 λόγους. Πρώτον να μοιραστούμε τις αναμνήσεις από περιστατικά / ευτράπελα που όλοι οι πιστοί του χώρου ζήσαμε όλα αυτά τα χρόνια εκεί και δεύτερον να δημιουργήσουμε έναν αναλυτικό κατάλογο - λίστα με όσα rock clubs και cafes υπάρχουν σήμερα (ο οποίος θα χρησιμοποιηθεί προφανώς και για τον προγραμματισμό μελλοντικών εφορμήσεων).

 

Από τα posts σας θα εμπλουτίζω το 1ο αυτό thread με όσο το δυνατόν περισσότερες σχετικές πληροφορίες & διευθύνσεις, έτσι ώστε να υπάρχουν συγκεντρωτικά και να είναι εύκολα προσβάσιμες με τη μια.

 

 

Rock / Metal Clubs

ΑΘΗΝΑ

 

  • Texas Necropolis (πρώην Νext & πρώην Underground - ναι το παλιό Texas μεταφέρθηκε και ...Manilloποιήθηκε)
    Θεμιστοκλέους και Γαμβέτα 5
  • Revenge of Rock
    Λεωφόρος Αλεξάνδρας 34
  • Αn Club
    Σολωμού 13-15, Εξάρχεια
  • Ηχόχρωμα (Closed)
    Ιπποκράτους & Λάμπρου Κατσώνη 11
  • Wizard (Closed)
    Κηφισίας 119, Μαρούσι

(to be continued...)

Edited by AEON

Share this post


Link to post
Share on other sites

Θυμάμαι κάποτε που κατέβηκα χαβαλέ, για 2-3 μέρες σε έναν φίλο, στην Αθήνα και γίναμε "πατούρα" στο NEXT. Το μόνο που θυμάμαι, μετά τις σαμπούκες, είναι οτι βρήκα κάποιον που περίμενε να περάσει κάτι φανάρια και τον ρωτούσα, μεσα στα νεύρα, που είναι το σπίτι του φίλου μου, γιατί τον είχα χάσει ................:precry:.

Απορώ πως δε με μαζέψανε, εκείνο το βράδυ.................! :precry:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ωραία πράγματα... Ombre (ή Hompre) Crazy (Χαλάνδρι) , Rock Club (Κεφαλάρι) και πολλά άλλα μαγαζιά που έχουν περάσει στη σφαίρα του μύθου.

 

Στην Ομπρε είχαν συμβεί πάμπολλα περιστατικά, μιας και οι εποχές ήταν πιο σκληρές. Ένα περιστατικό που είχε συμβεί ήταν η ξακουστή "Πειρατεία" του Λεωφορείου. Μια ομάδα Μεταλλάδων-Χούλιγκαν (αυτός είναι ο σωστός όρος) είχαν αναγκάσει το μεταμεσονύκτιο λεωφορείο, με δρομολόγιο Κηφισιά - Δέλτα Φαλήρου, να τους πάει τσάρκα όπου αυτοί ήθελαν. Κάποιος από την "παρέα" ήταν και ο "Γιάννης ο OZZY" ο οποίος δεν υπάρχει πλέον στη ζωή.

 

Μια άλλη παγιωμένη κατάσταση ήταν η συγκέντρωση Ολυμπιακών, Παναθηναϊκών και ΑΕΚτζήδων ξημερώματα Κυριακής έξω από την Ομπρε όταν κάποια από τις μεγάλες ομάδες είχε εκτός έδρας παιχνίδι. Συνήθως, όταν οι "αντίπαλες" θύρες συναντιόνταν δεν είχαμε φασαρίες.

 

Δεν είχαν λείψει βέβαια και τα μαχαιρώματα και λέγεται ότι την τελευταία νύχτα πριν κλείσει, η Ομπρε έγινε σφαγή.

 

Ωραίες εποχές χαχαχαχαχαχα

Edited by Dragon_K.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Kαι το Wizzard πέρασε στην Ιστορία.

 

Σύμφωνα με την επίσημε εκδοχή, ο ιδιοκτήτης θέλησε να πάρει το μαγαζί.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Θυμάμαι την "Εκκίνηση" . Αν με βοηθά το ταλαιπωρημένο μου μυαλό, βρισκόταν κάπου στην Ακαδημίας κοντά. Εκεί είχαμε κάνει και τη συνάντησή μας οι ακρόατές της ιστορικής εκπομπής rock "Η ημέρα της επόμενης νύχτας" , ράδιο κύκλος για όσους ίσως θυμούνται.....

 

Επίσης να πούμε ότι η Ombre ήταν η πρώτη που έκανε μόδα στην Ελλάδα το σύστημα με τους καθρέφτες και κοιταζόμασταν ενώ παίζαμε air guitar και χτυπάγαμε την ατίθαση χαίτη μας! Πράγματι αυτό που ακούστηκε είναι ότι είχαν πέσει μαχαιρώματα και έκλεισε, αφού πριν οι καταγγελίες για διακίνηση ναρκωτικών είχαν γίνει βουνό! Προφανώς αυτή ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτηρί....

Share this post


Link to post
Share on other sites

H Crazy στο Χαλάνδρι ήταν ένας μαύρος διάδρομος οπού στο τέλος και δεξιά υπήρχε πίστα για κοπάνημα και λοιπές ...εκδηλώσεις.

 

Χαρακτηριστικό της όπως και άλλων τέτοιων καταστημάτων, ήταν το πρόγραμμα ήταν τρία κομμάτια στη σειρά από την ίδια μπάντα. Έπαιζε δηλαδή τρια Maiden, τρια Μοtοrhead, τρια Priest και και και...

Share this post


Link to post
Share on other sites

Επίσης υπήρχε το "καφενείο" στο Περιστέρι με το όνομα Fame. Καφενείο, γιατί αν εξαιρέσεις τα σπαθιά που είχαν κρεμάσει στον τοίχο, ήταν σα να πήγαινες σε καφενείο, γεροντίστικο τελείως λέμε! Την είχαν δυο αδέρφια, ήταν σε ένα δρομάκι πίσω από την -τότε - Domus, σε όροφο. Την είχαν δυο αδέρφια και μόλις πήγαινε 1 η ώρα έβαζαν σκυλάδικα για να μας κάνουν να φύγουμε! Φοβερά πράγματα! Είχε και διασημότητες το μαγαζί! Θυμάμαι μετα το Monaco - Ολυμπιακός 0-1 που είχε έρθει και ο τιτανοτεράστιος Βαΐτσης να γιορτάσει το γκολ του και είχε πει το ανίκητο "Εγώ το κεφαλ' μου ήθελα να βάλω κι έβαλα το ποδάρ' μου"!

Edited by vulture
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Την είχαν δυο αδέρφια και μόλις πήγαινε 1 η ώρα έβαζαν σκυλάδικα για να μας κάνουν να φύγουμε!

 

 

ΧΑΧΑΧΑ τι έπη είναι αυτά!!!!!

 

Πιο true δε γίνεται λέμε...

Share this post


Link to post
Share on other sites

Στην Ombre όντως γινόταν της Ποπαίας.

Φανατικότερος θαμών από μένα ήταν φίλος μου, άσχετος με μέταλ, σχετικότατος με τσαμπουκάδες,

ο οποίος πήγαινε άπαξ της εβδομάδας για το εβδομαδιαίο ξύλο

(τις προϋποθέσεις του οποίου δημιουργούσε ο ίδιος μπαίνοντας στην πίστα και χορεύοντας επίτηδες άτσαλα, ώστε να κλωτσάει άσχετους και να ξεκινά η φασαρία).

Σύχναζα με κάποια μεγαλύτερα και πιο χαλαρά άτομα απολαμβάνοντας τη μουσική και το θέαμα των όσων γίνονταν.

Νομίζω έξω απ' την Ombre έχω δει και την πιο σπλάτερ παρεξήγηση για γκομενικά έβερ (αυτός που τις έφαγε δεν πιστεύω να ζει).

Έσκασα, όμως, που δεν κατάφερα να πάω ένα βράδυ, που ακουγόταν ότι θα σκάγανε μύτη οι Motorhead μετά το λάιβ στο Σπόρτινγκ (και πρέπει όντως νά 'χανε πάει).

 

 

Στη Renegade πήγα τελευταία φορά γύρω στο 95.

Είχα κινδυνεύσει άπειρες φορές να φύγω σηκωτός, γιατί είχα ήδη μεγαλώσει και η εικόνα με το air guitar, που λέει κι ο φίλος, μπροστά στους καθρεύτες, μου φαινόταν πολύ αστεία και με έπιανε νευρικό γέλιο ΑΣΥΓΚΡΑΤΗΤΟ.

Ειδικά στην αρχή του προγράμματος, που έπειζε θρας

και μεζεύονταν όλοι οι air-βιρτουόζοι και παίζανε αέρα κοπανιστό.

Μετά το γύρναγε στο κλασσικό μέταλ, αργότερα στο ροκ και τέλος η πίστα έπεφτε σαν ώριμο φρούτο στον γράφοντα με Gallagher, Socrates κλπ (οπότε πιθανώς γελούσαν οι άλλοι, αλλά ήταν ήδη χαράματα και ο κόσμος που είχε απομείνει, λιγοστός :P).

 

 

Απορώ που δεν αναφέρθηκε η Rainbow (πρέπει νά 'ταν στην Πλατεία Καλογήρων στη Δάφνη).

Αντί άλλης περιγραφής θα αναφέρω ότι ήταν το μέρος, στο οποίο είχα παρακολουθήσει το πρώτο καθαρά μέταλ λάιβ -και τραυματικότατο- τους Φλέιμς αυτοπροσώπως στην κλασσική τους σύνθεση.

Πήγα έχοντας συγκεντρώσει κατόπιν αιματηρών οικονομιών-δαπανήσει-κλάψει

(μ' αυτή τη σειρά) 9 ολόκληρα κατοστάρικα,

για να αγοράσω το "Μέρσιλς Σλότερ"- σιγά το καλσόν- που εντελώς αξιοκρατικά είχε βαθμολογηθεί από το "Χέβι Μέταλ" με 10/10

(παρεμπιπτόντως με 10/10 είχε βαθμολογηθεί και το εξώφυλλο:o, αλλά και η παραγωγή του, που, όμως, είχε γίνει με ΟΧΤΑΚΑΝΑΛΟ:D!!!).

Το απεχθές άκουσμα του άνω αριστουργήματος δε με αποθάρρυνε

(αφού ήμουν βέβαιος ότι επρόκειτο για κλάσση, παρ' όλη τη φόλα, που είχα φάει)

λόγω της διαφήμισης, που μας είχε κάνει ιδεόληπτους με τους Φλέιμς

(για τους οποίους, συμφώνως προς τη διαφήμιση και τις δηλώσεις τους, μέχρι εκείνο το σημείο θεωρούσα ότι είναι "ξένοι" και ότι "ετοιμάζονται για το Μόνστερς οφ Ροκ").

Βέβαια, το όλο πρόμο του λάιβ (κάτι παρακμιακά χειρόγραφα αφισσάκια) με είχε θορυβήσει κάπως, αλλά ο άμυαλος θέλησα να επιμείνω:

με το που μπήκα και είδα τις υποδομές του σόου, το όλο ψαροκωστουλέικο αμπαλάζ και τους Φλέιμς να έχουν κολλητηλίκια σε άπταιστα ξενέζικα με το μισό μαγαζί (ήταν και μπραχαμιώτες), ένιωσα

 

 

........................

 

 

πολύ

άσχημα,

ρε παιδιά...............

 

 

(Τιπ: στο λάιβ εκείνο παίχτηκε και το άφθαστο, ελληνικότατα τριτοκοσμικό καφριλίκι να παραπονεθεί ο ντράμερ ότι του έσπασε το λουράκι της μπότας,

"επειδή έπαιζε πολύ γρήγορα", ενώ η πικρή αλήθεια ήταν και πάλι ότι το είχε λύσει μοναχός του.

Παρεμπιπτόντως, δε, τα "ντραμς" στο "Μέρσιλς Σλότερ" ήταν ντραμ μασίν- τώρα που το σκέφτομαι, πρέπει νά 'ναι όντως παγκόσμιο φαινόμενο τα άτομα: δεν πρέπει να έχει γραφεί άλλος θρας δίσκος με ψεύτικα τύμπανα...)

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Sign in to follow this  

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×
×
  • Create New...