Jump to content
Sign in to follow this  
Rygar

* Α' Γυμνασίου

Recommended Posts

Δεν ξερω αν το εχω ξαναπει...στην Α Γυμνασιου ως Αγγλικα μας εδωσαν ενα βιβλιο που εμοιαζε σαν βιβλιοθετημενες φωτοτυπιες, ασπρομαυρο.

 

Θυμαμαι οτι η ποιοτητα των φωτογραφιων ηταν αθλιες. Μαλιστα στην πρωτη μου επαφη με το βιβλιο με επιασε νευρικο γελιο βλεποντας τη φωτογραφια ενος κοριτσιου απο την Αφρικη σε εντελως αθλια ποζα με ονομα Βιολα Οκαλα.

 

Πρωτη αποβολη απο την ταξη...η καλη μερα φανηκε απο το πρωι.

 

Ναι το εχεις αναφερει στο ποστ 10 του θεματος

 

https://www.retromaniax.gr/vb/forum/%CE%B7-%CE%B6%CF%89%CE%AE-%CF%83%CF%84%CE%B1-80s/%CE%AD%CE%BD%CF%84%CF%85%CF%80%CE%B1/%CF%83%CF%87%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CE%AC-%CE%B2%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%B1/13683-%CE%BC%CE%AD%CE%B8%CE%BF%CE%B4%CE%BF%CE%B9-%CE%B5%CE%BA%CE%BC%CE%AC%CE%B8%CE%B7%CF%83%CE%B7%CF%82-%CE%B1%CE%B3%CE%B3%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CF%8E%CE%BD?p=338460#post338460

Edited by stayros
προς αντικατασταση παλιου link

Share this post


Link to post
Share on other sites
Δεν ξερω αν το εχω ξαναπει...στην Α Γυμνασιου ως Αγγλικα μας εδωσαν ενα βιβλιο που εμοιαζε σαν βιβλιοθετημενες φωτοτυπιες, ασπρομαυρο.

 

Θυμαμαι οτι η ποιοτητα των φωτογραφιων ηταν αθλιες. Μαλιστα στην πρωτη μου επαφη με το βιβλιο με επιασε νευρικο γελιο βλεποντας τη φωτογραφια ενος κοριτσιου απο την Αφρικη σε εντελως αθλια ποζα με ονομα Βιολα Οκαλα.

 

Πρωτη αποβολη απο την ταξη...η καλη μερα φανηκε απο το πρωι.

 

Σωστός. Και πρέπει να το έλεγαν TASK 1 αν δεν απατώμαι. Αυτό λοιπόν το βιβλίο ήταν η πρώτη μου επαφή με την Αγγλική γλώσσα καθώς μέχρι τότε μόνο Γαλλικά είχα κάνει. Και τι δεν θα δινα να το ξαναδώ...

Share this post


Link to post
Share on other sites

 

Σωστός. Και πρέπει να το έλεγαν TASK 1 αν δεν απατώμαι. Αυτό λοιπόν το βιβλίο ήταν η πρώτη μου επαφή με την Αγγλική γλώσσα καθώς μέχρι τότε μόνο Γαλλικά είχα κάνει. Και τι δεν θα δινα να το ξαναδώ...

 

Μήπως το μπερδευεις με το βιβλιο αγγλικων taskway 1 το οποιο ηταν με εγχρωμες σελίδες και εικόνες;

Share this post


Link to post
Share on other sites

μιας και ειδα στην πρωτη σελιδα του θεματος το βιβλιο της Βιολογιας της Α΄ Γυμνασιου με τιτλο Βοτανικη-Ζωολογια θυμηθηκα τις οδηγιες για το μαθητη που υπηρχαν στο τελος του βιβλιου.

 

οταν ειχα διαβασει τις οδηγιες αυτες μου ειχαν κανει εντυπωση...

 

παντως σχεδον ποτε δεν τις ειχαμε εφαρμοσει...

 

 

πηγη www.iep.edu.gr IMAGE1.thumb.jpg.57887c22284a7623b89c6bc76998e71f.jpg

IMAGE2.thumb.jpg.d080175bffd995c6775cf77fda92ba52.jpg

IMAGE3.thumb.jpg.5f6915f17557c62b9c713094496880f5.jpg

IMAGE4.thumb.jpg.bf25fc0436869391c53e0f7f5fe8067d.jpg

 

 

 

 

είχαμε μια φορα να βάλουμε σε πλαστικά κυπελάκια από γιαούρτι, βρεγμενο βαμβάκι και επανω σε αυτο σπόρους από φακές, φασόλια κλπ. και να τα φέρουμε μετά από κάποιο διάστημα. Το ζητουμενο ηταν να παρατηρησουμε την αναπτυξη των σπορων...

Έβαλα όλη μου την τέχνη και έφτασε η μέρα που πήγα σχολείο με το κυπελάκι μου...!

Τι αναμνήσεις!!!!

Edited by BETTY BOOP

Share this post


Link to post
Share on other sites

Θυμαμαι ειχα αρχισει με πολλή ορεξη την Α' Γυμνασιου και οταν πηραμε το προγραμμα των μαθηματων ειχα ζαλιστει απο τα πολλά μαθηματα που ειχαμε και κυριως απο το οτι καθε μαθημα διδασκοταν και απο διαφορετικο καθηγητη.

Το μαθημα των Αρχαιων Ελληνικων ηταν ''Aρχαια Ελληνικα απο πρωτοτυπο'' και το μαθημα ''Ομηρου Οδυσσεια'' ηταν ''Αρχαια Ελληνικα από μεταφραση''.

Μια μερα ειχαμε ''Αρχαια ελληνικα απο μετάφραση'' και επρεπε να φερουμε το βιβλιο Ομηρου Οδύσσεια image_154318.jpg.24f910897425a59e29c29349eca9188e.jpg

 

πηγη εικονας: http://www.flickdriver.com

 

εγω μπερδευτηκα και εφερα το βιβλιο image_154317.jpg.a4dc6ae4dd9b1d7d96ba752769e6ed2a.jpg πηγη εικόνας: πρώτο post του παροντος θέματος

 

με τη λογική οτι διαβαζουμε τα αρχαια κείμενα και τα μεταφραζουμε

Edited by BETTY BOOP
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Καλά, εγώ είμαι από άλλον αιώνα, αφού Α' Γυμνασίου πήγα το 1969, και εσείς μιλάτε για 10ετίες του 80. Φυσικά όχι απλώς δεν κάναμε αρχαία σε μετάφραση (ή σε αρχαία αλλά με τη νεοελληνική μετάφραση δίπλα) αλλά οι μεταφράσεις-βοηθήματα (κλασικά του εκδοτικού οίκου Ρώσση) απαγορεύονταν δια ροπάλου.

 

Το πρώτο αναγνωστικό ήταν γραμμένο από τον Γ. Ζούκη και είχε πορτοκαλί εξώφυλλο με μια Αθηνά και μια ελίτσα. Σε αντίθεση με τα επόμενα που είχαν γνήσια κείμενα αρχαίων συγγραφέων, αυτό (στις πρώτες τουλάχιστον σελίδες) πρέπει να ήταν γραμμένο από τον ίδιο τον Ζούκη ή, αν υπήρχαν αποσπάσματα αρχαίων κειμένων, πρέπει να ήταν διασκευασμένα από τον συγγραφέα επί το απλούστερον. Και είχε κάποια λογική να αρχίζει κανείς από σχετικά απλά και εύκολα, αλλά το αποτέλεσμα ήταν αφόρητα βαρετο. Πώς να μη σε κάνουν να ενδιαφερθείς για τα αρχαία ελληνικά συναρπαστικά κείμενα όπως το "Πιστεύω τω φίλω. Πιστόν φίλον εν κινδύνοις γιγνώσκεις. Ο φίλος τον φίλον εν πόνοις και κινδύνοις ου λείπει" κλπ κλπ... "Ότε πλήμμυρα γίγνεται τη ιλύι του Νείλου οι αγροί πιαίνονται και εύφορα τα περί αυτόν πεδία γίγνεται" (άλα και η Αττική σύνταξη, αν και την είχαμε μάθει νωρίτερα: "Ότε τα ζώα φωνήν είχε τα πρόβατε έλεγε τω δεσπότη"). Αυτά και τους γεράνους του Ιβύκου θυμάμαι από τότε. Και τη γραμματική του Τζαρτζάνου, βεβαίως βεβαίως, που μας συνόδεψε και στις 6 τάξεις του Γυμνασίου. Κανένα άλλο βιβλίο της Α'

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
Καλά, εγώ είμαι από άλλον αιώνα, αφού Α' Γυμνασίου πήγα το 1969, και εσείς μιλάτε για 10ετίες του 80. Φυσικά όχι απλώς δεν κάναμε αρχαία σε μετάφραση (ή σε αρχαία αλλά με τη νεοελληνική μετάφραση δίπλα) αλλά οι μεταφράσεις-βοηθήματα (κλασικά του εκδοτικού οίκου Ρώσση) απαγορεύονταν δια ροπάλου.

 

Το πρώτο αναγνωστικό ήταν γραμμένο από τον Γ. Ζούκη και είχε πορτοκαλί εξώφυλλο με μια Αθηνά και μια ελίτσα. Σε αντίθεση με τα επόμενα που είχαν γνήσια κείμενα αρχαίων συγγραφέων, αυτό (στις πρώτες τουλάχιστον σελίδες) πρέπει να ήταν γραμμένο από τον ίδιο τον Ζούκη ή, αν υπήρχαν αποσπάσματα αρχαίων κειμένων, πρέπει να ήταν διασκευασμένα από τον συγγραφέα επί το απλούστερον. Και είχε κάποια λογική να αρχίζει κανείς από σχετικά απλά και εύκολα, αλλά το αποτέλεσμα ήταν αφόρητα βαρετο. Πώς να μη σε κάνουν να ενδιαφερθείς για τα αρχαία ελληνικά συναρπαστικά κείμενα όπως το "Πιστεύω τω φίλω. Πιστόν φίλον εν κινδύνοις γιγνώσκεις. Ο φίλος τον φίλον εν πόνοις και κινδύνοις ου λείπει" κλπ κλπ... "Ότε πλήμμυρα γίγνεται τη ιλύι του Νείλου οι αγροί πιαίνονται και εύφορα τα περί αυτόν πεδία γίγνεται" (άλα και η Αττική σύνταξη, αν και την είχαμε μάθει νωρίτερα: "Ότε τα ζώα φωνήν είχε τα πρόβατε έλεγε τω δεσπότη"). Αυτά και τους γεράνους του Ιβύκου θυμάμαι από τότε. Και τη γραμματική του Τζαρτζάνου, βεβαίως βεβαίως, που μας συνόδεψε και στις 6 τάξεις του Γυμνασίου. Κανένα άλλο βιβλίο της Α'

 

Μαζί σου και εγώ στον ίδιο αιώνα.... Αν θυμάμαι καλά, το κείμενο του "Πιστεύω τω φίλω" αναφερόταν στην ιστορία της επίθεσης μίας αρκούδας σε δύο φίλους, όπου ο ένας το έσκασε αφήνοντας τον άλλο αβοήθητο, που προσποιήθηκε το νεκρό και τη γλύτωσε... Ηθοπλαστικά τα κείμενα τότε......

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Χμμμ... δεν θυμάμαι ιστορίες γι αρκούδες στο αναγνωστικό. Με βάζεις σε περιέργεια να το ψάξω.

 

Ουάου, που λέμε κι εμείς εδώ. Το βρήκα!! Κοντά μισόν αιώνα μετά, ξαναδιαβάζω την αθάνατη πρόζα που μας εισήγαγε στη γλώσσα των αρχαίων ημών προγόνων. Άντε να τα συμπαθήσεις μετά κι αυτήν κι αυτούς (αν και εμένα μου άρεσαν τα αρχαία).

 

1. Ὁ πιστὸς φίλος.

Πιστεύω τῷ φίλῳ. Πιστὸν φίλον ἐν κινδύνοις γιγνώσκεις².

῾Ο φίλος τὸν φίλον ἐν πόνοις³ καὶ κινδύνοις οὐ λείπει. Τοῖς

τῶν φίλων λόγοις ἀεὶ πιστεύομεν. Εἰ⁴ κινδυνεύετε, ὦ

φίλοι, τοὺς τῶν ἀνθρώπων τρόπους⁵ γιγνώσκετε· οἱ μὲν

γὰρ ἄπιστοι φίλοι οὐ μετέχουσι⁶ τοῦ κινδύνου, οἱ δὲ πιστοὶ

συγκινδυνεύουσι τοῖς φίλοις. Πιστοῖς φίλοις μᾶλλον⁷ ἢ

χρυσῷ καὶ ἀργύρῳ πιστεύομεν. Οἱ ἀγαθοὶ ἄνθρωποι καὶ ἐν

κινδύνοις ἀεὶ ἀγαθὸν ἔχουσι θυμόν⁸· τῷ γὰρ θεῷ πιστεύουσιν.

῏Ω φίλε, ὁ θεὸς τοὺς ἀγαθοὺς ἀνθρώπους οὐ λείπει. Πολλοὶ

ἄνθρωποι τῷ πλούτῳ μᾶλλον ἢ τῷ θεῷ πιστεύουσι.

 

Αρκούδες δεν βλέπω (εκτός αν έρχονταν παρακάτω, οπότε μας έκοψε το καλύτερο), ούτε καμιά συνοχή στο κείμενο. Λίθοι και πλίνθοι και ξύλα και κέραμοι (και προτάσεις) ατάκτως ερριμμένα :biglaugh:. Πού κόλλαγε το τσιτάτο για τα κέφια των αγαθιάρηδων ακόμη κι όταν τα πράματα είναι ζόρικα? Δεν έχει σχέση με πιστούς ή άπιστους φίλους... κι όσο για το τέλος, πού είναι το πρόβλημα? Μια χαρά μπορούσε να πιστεύει ένας αρχαίος καί τῷ πλούτῳ καί τῷ θεῷ αφού ο Πλούτος ήταν θεός, γιος της Δήμητρας και του Ιασίωνα.

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Sign in to follow this  

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×
×
  • Create New...