Jump to content
Sign in to follow this  
Λορένα

Ρετρό καλοκαιρινά μεσημέρια

Recommended Posts

@ Λορένα, έχω διαλυθεί στο γέλιο... :rofl:

Σαν να βλέπω την Κάντυ με τα παπιά δεμένα και την αδερφή Μαρία να ουρλιάζει... :D

Share this post


Link to post
Share on other sites

Τα δικά μου μεσημέρια χωρίζονται σε 2 κατηγορίες: τα μεσημέρια στο χωριό και τα μεσημέρια στην πόλη...

Τα μεσημέρια στο χωριό με τη γιαγιά και τον παππού είχαν πολύ πλάκα! Δεδομένου ότι ο παππούς 12 (το πολύ 12:30) πρέπει να φάει μεσημεριανό ο μεσημεριανός ύπνος ήταν από τη 1 μέχρι τις 3... Και φυσικά έπρεπε να κοιμηθώ γιατί αλλιώς θα περνούσε να με πάρει ο μεσημεράς! (you know, ο κακός γέρος με τη μεγάλη σακούλα που γυρνούσε και μάζευε τα παιδιά που δεν κοιμούνται;; Αυτός!) Κι εγώ κοιμόμουν! Ναι καλά! Περίμενα να τους πάρει ο ύπνος και μετά το έσκαγα... και γυρνούσα όλο το χωριο! Μια φορά με μια φίλη μου πήγαμε σε ένα ξωκλήσι έξω από το χωριό να κάνουμε λέει πικ-νικ. Είχε δέντρα, νερά και όλα τα σχετικά. Μόνο που ήταν λίγο απομακρυσμένα. Να μη τα πολυλογώ, το μισό χωριό βγήκε στους δρόμους να μας ψάχνει, μέχρι που γυρίσαμε σεινάμενες-κουνάμενες μετά από κανα τρίωρο τραγουδώντας! Ήταν τόση η χαρά τους που γυρίσαμε, που δεν φάγαμε ξύλο, ούτε τιμωρία. Μόνο μια γερή κατσάδα... Αλλά μας έβαλαν όρο να παίζουμε μόνο στην αυλή της εκκλησίας ή στην αυλή του σχολείου. Εξω από το χωριό ούτε κατά διαννοια! :)

 

Τα μεσημέρια στην πόλη ήταν λίγο πιο βαρετά, με εξαίρεση αυτά που πηγαίναμε για μπάνιο... Όταν όμως δεν πηγαίναμε για μπάνιο τη βγάζαμε με τον αδελφό μου στο μπαλκόνι με φυσοκάλαμα να σημαδεύουμε περαστικούς. Όταν μεγαλώσαμε λιγάκι έπαψε ο μεσημεριάτικος περιορισμός! Παίρναμε τα ποδήλατά μας και εξαφανιζόμασταν μέχρι το βράδυ!!! Ωραίες εποχές!!!

Share this post


Link to post
Share on other sites
ΥΠΗΡΧΑΝ ΩΡΕΣ Κ Ο Ι Ν Η Σ Η Σ Υ Χ Ι Α Σ. Είναι το σημαντικότερο που θυμάμαι!

Πέρα από τα καλοκαίρια, υπήρχαν όντως κάποτε ώρες εργάσιμες και ώρες κοινής ησυχίας. Αν και δεν είχα ποτέ πρόβλημα με φασαρία από γείτονες κτλ, πάντα μου άρεσε ότι υπήρχαν αυτά τα μεσημέρια απόλυτης ησυχίας, που δε κινούταν τίποτα και κανείς. Τώρα πλέον όλες οι ώρες και οι μέρες έχουν γίνει ίδιες.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Τα καλοκαιρινά μεσημέρια είχαμε δύο επιλογές:να καθήσουμε ήσυχα στο σπίτι βλέποντας τηλεόραση-διαβάζοντας περιοδικά ή να ξαπλώσουμε...Συνήθως επειδή ψιλονύσταζα (ξύπναγα και νωρίς το πρωί ντάλα καλοκαίρι!!!) και δεν είχε κάτι ενδιαφέρον η τηλεόραση, ξάπλωνα και διάβαζα κάτι μέχρι να κοιμηθώ...(ζήλευα όμως και όσα παιδιά δεν κοιμόταν το μεσημέρι και το έπαιζαν μεγάλοι...)

Share this post


Link to post
Share on other sites

Γεμιστα, φετα, καρπουζι, υπνος.

Σταθερες αξιες τα καλοκαιρινα μεσημερια σε καθε γωνια της Ελλαδας.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ρετρό καλοκαιρινά μεσημέρια στο χωριό

 

Mαγικά μεσημέρια που περάσαμε τα παιδικά μας χρόνια στο χωριό. Απόλυτη ησυχία που την διακόπτει μόνο ο ήχος από τα τζιτζίκια, το θρόισμα των φύλων από το αεράκι και η βοή από κανένα μακρινό αυτοκίνητο. Όλα τα παράθυρα ανοιχτά (φυσικός κλιματισμός) οι “μεγάλοι” σε μεσημεριανή ραστώνη και εμείς είτε με το αγαπημένο βιβλίο – περιοδικό – παιχνίδι ανά χείρας (Σσσσσσσστ θα ξυπνήσεις το μπαμπά) είτε σκαστοί από το παράθυρο για παιχνίδι και κανένα παγωτό από το περίπτερο στην πλατεία…

Edited by LemonAnd

Share this post


Link to post
Share on other sites

Για ένα παιδί που όλη τη μέρα ήταν με ξύλα, σφυρί και καρφιά στο χέρι, φτιάχνοντας λογής-λογής κατασκευές, από σπιτάκια στο δέντρο μέχρι σκυλόσπιτα, οποία πίκρα η καλοκαιρινή μεσημεριανή ραστώνη, όπου με τις ώρες κοινής ησυχίας (που φυσικά κάποτε όχι μόνο υπήρχαν αλλά και τις σέβοναν) η παιδική εφευρετικότητα ήταν αναγκασμένη να αδρανοποιηθεί, έστω και προσωρινά...

Share this post


Link to post
Share on other sites

Δεν ξέρω, κοιτάζοντας με τα μάτια ενός παιδιού τα πράγματα δείχνανε διαφορετικά τότε!! Τα άβαφτα κάγγελα, το παλιό μπλε τραπεζάκι που έπαιζα επιτραπέζια με την αδελφή μου, τα συνομήλικα, που έπαιζαν μπάσκετ στο απέναντι 6ο δημοτικό σχολείο Δάφνης, οι ελιές που φτάνανε μέχρι το μπαλκόνι κ.α!!!

 

Ανεμελιά στο full, ξενύχτια ακούγοντας μουσική με ακουστικά, ευαίσθητες στιγμές με δάκρυα, γενικα, πρωτο-ανακαλύπτεις τη ζωή:).

 

Τώρα πια δουλειά, κούραση, διασκέδαδη μετρημένη..ρουτίνα!

Edited by jtrek79

Share this post


Link to post
Share on other sites

Εγω τα καλοκαιρινα μεσημερια βρισκομουν στο εξοχικο μου μαζι με γονεις,θειους,γιαγιαδες,παππουδες γενικα ολο το συγγενολοι!!Ολα τα παιδια κοιμομασταν στην ιδια κρεβατοκαμαρα οπου ειχε δικια της ανεξαρτητη πορτα που εβγαινε στην πισω αυλη και εν συνεχεια στον δρομο!Οποτε καταλαβαινετε κατα ποσο κοιμομασταν..Σηκωνομασταν ολοι στις μυτες να βγουμε γρηγορα γρηγορα εξω και συννεουμασταν με τα βλεμματα για το ποιος θα βγει πρωτος κλπ κλπ!!Κατεβαιναμε στην παραλια μαζι με αλλα παιδια και αρχιζε το παιχνιδι μεχρι τις 5 οπου γυρνουσαμε παλι σιγα σιγα αλλα γρηγορα στα κρεβατια μας γιατι μετα απο κανα δεκαλεπτο εσκαγε μυτη η μαμα με την θεια να μας ξυπνησουν κι ετσι και δεν μας εβρισκαν....ουε κι αλιμονο μας!Μια δυο φορες ειχε συμβει και ειχαμε περασει ολο το απογευμα κανοντας δουλειες,οποτε οπως καταλαβαινετε δεν ηταν να το διακινδυνευουμε!!;)

Share this post


Link to post
Share on other sites

Το σίγουρο ήταν ότι όλοι θα μου επέβαλλαν να κοιμηθώ, κάτι που δε συνέβη ποτέ...

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Sign in to follow this  

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×
×
  • Create New...