Jump to content
Sign in to follow this  
don dokken

Ρετρό σεισμοί ...μπρρρ!

Recommended Posts

10 χρονια απο το σεισμο της παρνηθας..Τραγωδια ασυληπτη για την Αθηνα.Θυματα,περιουσιες..Τι θυμαστε..πως το βιωσατε..και για να παμε ακομα πιο πισω,απο το σεισμο του 81 στις Αλκυονιδες τι σας εχει μεινει.Να πω οτι για χρονια ειχα σεισμοφοβια ,αφου τυχαινε να ειμαι στο λαθος μερος τη λαθος στιγμη..Μονο ο μεγαλος σεισμος της Θεσσαλονικης μου χε..ξεφυγει!Αν δε κανω λαθος το φεβρουαριο του 81 ο σεισμος ειχε γινει τριτη και ολη η ελλαδα εβλεπε Λουκη(το φως του αυγερινου ηταν νομιζω το σηριαλ)με το Μαρτον Εστερχαζυ..εεεεεε..Αλμπερτο Εσκεναζυ ηθελα να πω..Εγω μολις ειχα ανοιξει τα...θρησκευτικα!(απο τοτε δεν το ξανακανα)αρχιναει το σεικιν ,για ποτε τα χαμε μαζεψει και στο παρκο...στο καταχειμωνο..αν και αποσο θυμαμαι ειχε γλυκο(για φλεβαρη καιρο)..3 μερες κατασκηνωση!(για αυτο δε γουσταρω καμπινγκ..)Την αλλη μερα ,μια τεραστια απογοητευση οταν ειδαμε το σχολειο χωρις ουτε μια ρωγμη αν και το κτηριο ηταν προπολεμικο!Και το ευτραπελο..Ο καθενας μεσα στον πανικο επαιρνε οτι ηταν απαραιτητο..μερικοι και καποια πολυτιμα αντικειμενα.Ο ..τρελλος της γειτονιας (οπως του χωριου ας πουμε..)πηρε μια ..δερματινη μπαλα αντιντας!!Και κατα 7 η ωρα το πρωι μολις χαραζε μας μαζευε για...διπλο μες το παρκο!!το μπι κοντινιουντ...:)

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Τον παλαιοτερο σεισμο που θυμαμαι, να λενε, ηταν αυτος της Καλαματας.

 

Πρεπει να ηταν αρκετα δυνατος, και να εγιναν πολλες καταστροφες

 

Δεν θυμαμαι ποτε εγινε (ημουν πολυ μικρη), θυμαμαι ομως πως λεγαμε γι'αυτον χρονια μετα

Share this post


Link to post
Share on other sites
Τον παλαιοτερο σεισμο που θυμαμαι, να λενε, ηταν αυτος της Καλαματας.

 

Πρεπει να ηταν αρκετα δυνατος, και να εγιναν πολλες καταστροφες

 

Δεν θυμαμαι ποτε εγινε (ημουν πολυ μικρη), θυμαμαι ομως πως λεγαμε γι'αυτον χρονια μετα

 

 

1986 έγινε, λίγο μετά το ατύχημα στο Τσέρνομπιλ θαρρώ.!

 

Έντιτ: 13/9/1986

 

Την αλλη μερα ,μια τεραστια απογοητευση οταν ειδαμε το σχολειο χωρις ουτε μια ρωγμη αν και το κτηριο ηταν προπολεμικο!

 

Πετρόχτιστα > ALL :)

Edited by status
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Στο σεισμό του '81,τον Φλεβάρη,είμασταν οικογενειακώς στο πατρικό μου σπίτι,κάπου κοντά στη Θήβα.

Κρύο αρκετό,και όλη η οικογένεια,μαζί με παππουδες,γιαγιάδες και κανα δυο γειτόνισσες, μαζεμένη στο καθιστικό,δίπλα στο τζάκι,βλέποντας Λουκή και την παρέα του. ;)

 

Μόνο εγώ βρίσκομαι στο δωμάτιό μου -στην άλλη άκρη του σπιτιού- κάνοντας την κοιμισμένη. Συνήθως περίμενα να μεινω μόνη για να κάνω διάφορες αταξίες.

Ο σεισμός με βρήκε να χοροπηδάω με λύσσα επάνω στο κρεβάτι μου,προσπαθώντας να φτάσω το ταβάνι (αν το κατάφερνα,λέει,το ταβάνι θα γινόταν ουρανός και 'γω θα πετούσα. Άλλο θέμα αυτό,όμως..). Άρχισα λοιπόν να χάνω το κρεβάτι κάτω από τα πόδια μου,αφού έβλεπα το κρεβάτι να κινείται κανονικά και εγώ δυσκολευόμουν να πατήσω σωστά,με αποτέλεσμα να χτυπήσω στο πλαϊνό ξύλο του κρεβατιού,αυτό να βγει από τους μεντεσέδες και εγώ μαζί με όλες τις σανίδες,να βρεθώ στο πάτωμα,ουρλιάζοντας από τον πόνο,αλλά και από την τρομάρα μου,μιας και ο σεισμός ξεπερνούσε κατά πολύ την όποια φανταστική πραγματικότητα και αν έφτιαχνα.

 

Θυμάμαι πως είχε μεγάλη διάρκεια..

 

Θυμάμαι τον παππού μου,να τρέχει προς το δωμάτιό μου και να φωνάζει "το παιδί,το παιδί"..

 

Θυμάμαι την ανακούφιση όλων,όταν είδαν πως είμαι ζωντανή,παρ'όλα τα αίματα στα πόδια μου και παρ'όλο το σπασμένο μου κρεβάτι. Ποτέ δεν τους είπα την αλήθεια..ακόμη νομίζουν πως το έκανε ο σεισμός! :diablotin:

 

Θυμάμαι που βγήκαμε τρέχοντας από το σπίτι..

 

Θυμάμαι που ο αδελφός μου ήταν 4 μηνών και η μαμά μου τον έβαλε κάτω από το παλτό της για να τον προφυλάξει..

 

Θυμάμαι με τη δύναμη με έσφιγγε πάνω του ο πατέρας μου..

 

Θυμάμαι που ο δεύτερος σεισμός,λίγα λεπτά μετά,γκρέμισε το μισό μας σπίτι..

 

Θυμάμαι τις γυναίκες να κλαίνε,και τους άντρες να στέκονται σκεφτικοί..

 

Θυμάμαι τις σκηνές..

 

Θυμάμαι πως το σχολείο του χωριού,λειτούργησε κανονικά ακόμη και το Σάββατο..

 

Θυμάμαι πως,από τότε φοβάμαι τους σεισμούς..

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Αυτό που θυμάμαι απο τον σεισμό του '81, είναι τις 50 ενέσεις που αναγκάστηκα να κάνω, αφού λόγω ρωγμών στα θεμέλια της πολυκατοικίας, για αρκετές μέρες την βγάζαμε στο πάρκο και έπαθα πνευμονία. :(:(

Κατα ένα πολύ περίεργο τρόπο, τους σεισμούς, δεν τους φοβήθηκα ποτέ. ΄

Ειδικά στο σεισμό της Πάρνηθας, παρόλο που με βρήκε στον 7ο όροφο πολυκαταστήματος,ήμουν ένα απο τα τρια άτομα, που φροντίσαμε να κατέβουν οι πελάτες χωρίς πανικό, απο τις σκάλες. Όταν πήγα σπίτι, προσπάθησαν να με πείσουν οτι το βράδυ, θα ήταν επικίνδυνο να κοιμηθούμε σπίτι και πως θα έπρεπε να περάσουμε την νύχτα μας έξω (το σπίτι δεν είχε πάθει καμία ζημιά ). Δεν τα κατάφεραν. Κοιμήθηκα στο ωραιότατο κρεββατάκι μου ( οι υπόλοιποι, την έβαλαν στο σαλόνι όλο το βράδυ )

Την άλλη μέρα, όταν τους έλεγα <<τι;;;; έκανε μετασεισμούς όλο το βράδυ;;;; >> , με περνουσαν για τρελή (φυσικό να μην καταλάβω τίποτα ,έτσι που αλαφροκοιμάμαι....... ).

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Στο σεισμο του '99 ημουν Συρο με τον κολητο μου. Εγω ημουν σπιτι και νιωθω ενα κουνημα, και απορω πως δεν επεσαν τα πραγματα απο τα ραφια. Ο κολητος μου ηταν εξω και το ενιωσε κι αυτος.

 

Αμεσως μαθαμε οτι εγινε μεγαλος σεισμος στην Αθηνα (οπου βρισκοταν ο πατερας μου) και το τηλεφωνο φυσικα δε λειτουργουσε. Τελικα βρηκε τηλεφωνο και επικοινωνησε μαζι μας. Με αγωνια εμαθα οτι ουτε στην Αθηνα θιχτηκαν τα ραφια μου :) (δυστυχως ομως δεν τη γλυτωσαν κατι ποτηρια). Τις επομενες μερες τις εβγαλε στο αυτοκινητο.

 

Την ιδια η την επομενη μερα πηγαμε επισκεψη σε κατι συγγενεις του κολητου και βλεπαμε στην τιβι τις εργασιες στο κτηριο της Ρικομεξ, οπου οι νεκροι εφτασαν τους 100

 

Επισης θυμαμαι οτι υπηρχε ενα κλιμα ευφοριας μεταξυ Ελλαδας Τουρκιας καθοτι πριν απο μας ειχε γινει εξισου καταστροφικος σεισμος στην Κων/πολη και υπηρξε πρωτοφανης αλληλοβοηθεια :)

 

Ασχετο: λιγες μερες πριν το σεισμο, η λεγομενη "ακιδα" της ολικης εκλειψης του 99 ηταν πανω στην Κων/πολη

Επισης ασχετο: τους επομενους μηνες υπηρξε μπαραζ σεισμων σε ολο τον πλανητη

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Άσχετο: Εκείνη την ημέρα ήταν το ντεμπούτο του Dreamcast. Επόμενο ήταν λοιπόν το όλο σκηνικό.....

Share this post


Link to post
Share on other sites

στον σεισμο του 99 εβλεπα το baywatch στην tv και εγραφα το careless whisper στο κασετωφωνο απο τον κιss fm.ξαφνικα αρχισε να κουναει και στο ραδιο ακουγοντουσαν μονο παρασιτα.ετρεξα και μπηκα κατω απο την κασα της πορτας.μεγαλο λαθος γιατι εαν πεσει στα πλαγια μπορει να σε κοψει στα 2 και εαν πεσει μπροστα η πισω θα πλακωθεις απο την πλακα...

μετα τα κλασικα εξω στον δρομο οπου συνεχισαμε να κουνιομαστε απο τους μετασεισμους.

καπου θα εχω και εκεινη την κασετα που εγραφα, οπου σε καποιο σημειο διακοπτεται το τραγουδι και ακουγονται παρασιτα.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

O σεισμός του 99 δεν είναι ρετρό ακόμα:P. Ο σεισμός του 86 στην Καλαμάτα ήταν αιτία ανοικοδόμησης όλης της πόλης. Θυμάμαι ότι εκείνη τη μέρα πρέπει να ήταν μια μεγάλη γιορτή ή κάτι τέτοιο και η πλειοψηφία του κόσμου ήταν εκτός σπιτιού για να γιορτάσει, γι'αυτό και δεν είχαμε θρηνήσει πολλά θύματα.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Το 99 η τύχη με είχε χτυπήσει κατακούτελα και κέρδισα ταξίδι στη Μονεμβασιά με γνωστό συνδρομητικό κανάλι, όπου γυρίζαμε παιδική ταινία. Ήτανε η δεύτερη μέρα το μεσημέρι όταν τρώγαμε όλοι μαζί και ακούσαμε για τον σεισμό στην Αθήνα. Εκεί κάτω χαμπάάρι δεν πήραμε. Αρχίσαμε τα τηλέφωνα σε γνωστούς και φίλους και μαθαίναμε για τα άσχημα της Αθήνας. Καθώς γυρίζαμε και μπαίναμε στην πόλη, φαίνονταν τα πρώτα ερείπια - ένα θέαμα εξαιρετικά δυσάρεστο.

Το 81 πάλι τυχερή ήμουν προσωπικά, καθώς γεννήθηκα 8 χρόνια αργότερα, αλλά έχω να πω ότι η οικογένειά μου πρέπει να τανε από τις λίγες που δεν έβλεπε το Λουκή αλλά τη Δυναστεία (αν δεν απατώμαι).

Μνήμες σα σόι όμως, έχουμε και απ' το ΄53 όταν ισοπεδώθηκε όλη η Ζάκυνθος (είμαστε από κει) και τέτοια βιώματα τρομακτικά περνάνε διηγώντας τα από γενιά σε γενιά (η δεκαετία 50 δεν είναι ρετρό, είναι αρχαιολογική, αλλά το περιστατικό ταιριάζει με το θέμα)..

Τέτοια πάντως είναι να μη σου τύχουν!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Sign in to follow this  

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×
×
  • Create New...